ดู: 188|ตอบกลับ: 3

{ เมืองเสียวเพ่ย - ย่านการค้า } โรงน้ำชาฮั่วไช่

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-29 12:20:49 |โหมดอ่าน


โรงน้ำชาอันเป็นสถานที่ผ่อนคลายอารมณ์
มีน้ำชาหลากชนิดอาทิ ชาอู่หลง ชามะลิ ชาหอม หรือ ชาเขียว
หากสำหรับผู้ที่ไม่ชอบชาขมยังมี ชาดอกเบญจมาศที่ขึ้นชื่อของที่นี่
และขนมที่หลากหลายซึ่งรวบรวมไว้จากหลายๆ ที่



ชื่อกิจการ: โรงน้ำชาฮั่วไช่
เจ้าของกิจการ: หยางกง เซียวหรง
ประเภทร้าน: ชงชา บริการทำขนม เก็บใบชา เตรียมต้มน้ำ
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 07.00 - 20.00
ประทับตราผู้ว่าการเมืองเสี่ยวเพ่ย

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

76

กระทู้

848

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
12342
เงินตำลึง
510
ชื่อเสียง
15282
ความหิว
101
คุณธรรม
542
ความชั่ว
0
ความโหด
0
กวนอวี่ | 关羽
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2017-12-29 12:23:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2017-12-29 14:20

ได้พบเจออีกครั้ง

    พวกเขาออกจากโรงเตี้ยมเม็ดทรายแต่เช้าเพื่อเดินทางมาเมืองเซียพี หากเดินทางเช้าก็จะมีเวลาได้เที่ยวทั้งวันเพราะงั้นพวกเขาจึงเน้นเดินทางยามเช้าแต่ไม่นอนดึกมากนัก เมื่อมาถึงเมืองเสี่ยวเพ่ยที่ผิงผิงเคยมาเพียงที่ป่านอกเมืองเท่านั้น แต่ยังไม่เคยเข้ามาภายในเมือง ด้วยที่พวกเธอต่างไม่ไดขี่ม้าแต่ขี่วัวกับช้างและไหนจะมีเจ้าผิงกั่วเกาะบนตัวผิงผิง และในอ้อมกอดก็มีเจ้าหมั่นโถวอยู่ทำให้เด่นสะดุดตาไม่น้อยเลยทีเดียว...
    "เราแวะพักที่โรงน้ำชาดีไหมเจ้าคะ?" ผิงผิงเงยหน้าถามหลิวเทียนที่นั่งอยู่บนหลังซือจู่
   "ก็ดีครับ ข้าเริ่มหิวแล้ว"
    "ข้าหิวมากกว่า" ผิงผิงตอบด้วยท่าทางร่าเริงเหมือนเคย ทั้งสองจึงแวะพักที่โรงน้ำชาฮั่วไช่... ผิงผิงขมวดคิ้ว ระหว่างทางมานี้เธอมักพบชื่อของคนที่เคยพบเจอมาตลอดทาง จวื่จื่อกับซือจู่รออยู่ด้านนอกส่วนพวกเธอเดินเข้าไปนั่งข้างใน "รับอะไรดีครับ"
    "ขอชาเขียวกับชาดอกเบญจมาศครับ และขนมสองสามอย่าง" หลิวเทียนเอ่ยสั่งเสี่ยวเอ๋อห์
    "กลิ่นหอมมาแต่ไกล แต่ข้าดันไม่ชอบอะไรขมๆ" ผิงผิงทำหน้าเหยเก ก่อนจะหยอกล้อเล่นกับผิงกั่ว ส่วนหมั่นโถวนั้นหลับอยู่บนเก้าอี้อีกตัว ไม่นานนักน้ำชาและขนมก็ถูกนำมาเสริฟ์ ทั้งสองจัดการชาและขนมตรงหน้าโดยที่ผิงผิงมองไปนอกร้านเพื่อดูว่าเจ้าจวื่จื่อกับซือจู่ยังอยู่หรือไม่ เธอเห็นกลุ่มเด็กๆ เข้ามาล้อมวงดูซือจู่อย่างสนใจใคร่รู้ "ช้างไม่ค่อยเป็นที่พบเห็นมากนัก ชาวบ้านทั่วไปจึงสงสัยโดยเฉพาะเด็กๆ ที่คงเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับช้างจากนิทาน" หลิวเทียนเอ่ยเมื่อมองตามสายตาของผิงผิงไป
   "นั้นสิเจ้าค่ะ ตั้งแต่เล็กจนโต ข้าเพิ่งเคยเห็นช้างเป็นครั้งแรกก็เมื่อวานนี้เอง" ผิงผิงกล่าว ก่อนจะสังเกตเห็นเด็กหญิงคนหนึ่งที่ตนไม่ได้พบมานานแล้ว.. "เสี่ยวเหมย... ไม่ใช่สิ"
    "พี่สาวผิง! ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ" เสี่ยวเหมย หรือ เย่ หยานหยู่ ลูกสาวของพ่อบ้าน ประจำผู้ว่าเมืองเซียพีนั้นเอง เธอสูงขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้พบ 2 ปี ดูเหมือนเด็กหญิงคนนี้จะเติบโตขึ้นมากเลยทีเดียว "เสี่ยวหยู่ เจ้าโตขึ้นมาก"
    "คิคิ 2 ปีนี้ข้าก็ต้องโตสิเจ้าค่ะ แต่พี่สาวผิงไม่เปลี่ยนเลย อ๊ะ" เย่หยานหยู่เพิ่งสังเกตเห็นหลิวเทียนเพราะมัวแต่ดีใจที่ได้พบพี่สาวที่เคยช่วยเหลือเธอไว้นั้นเอง "คุณชายหลิว สหายของพี่เอง คุณชายหลิวเจ้าค่ะ เด็กคนนี้ น้องหยู่เจ้าค่ะ" ผิงผิงแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกันก่อนหลิวเทียนจะชักชวนให้เธอนั่งร่วมโต๊ะกับพวกเขาและสั่งชาขนมมาเพิ่ม
    "ไปไงมาไงถึงมาเสี่ยวเพ่ยได้?"
    "ท่านพ่อมาซื้อเนื้อหมาย่างกลับไปให้ท่านผู้ว่าเจ้าค่ะ ข้าจึงตามมาเปิดหูเปิดตาแต่ได้พบพี่สาวผิงและคุณชายหลิวแบบนี้ ข้าดีใจเจ้าค่ะ" เด็กหญิงกล่าวด้วยร้อยยิ้มน้อยๆ อย่างสุภาพเรียบร้อย "ท่านลุงก็มารึ? ว่าแต่เนื้อหมาย่างอร่อยหรือไม่?"
    "คิคิ ยังไม่เคยลองเจ้าค่ะ หากอย่างไรจะไปลองทานหรือไม่เจ้าคะ?"
    "ข้าเองก็อยากลองเหมือนกัน" หลิวเทียนเอ่ย ผิงผิงเห็นด้วยจึงตกลงว่าจะไปกัน... เย่หยานหยู่เล่าว่าตนเองได้รับการช่วยเหลือจากผิงผิงเมื่อสองปีก่อนและระหว่างทางก็ได้หมิงเย่เสวียร่วมเดินทางมาด้วย หลิวเทียนไม่ประหลาดใจมากนักถ้าผิงผิงจะกระโจมไปช่วยเหลือใครเพราะตนเองก็ได้รับการช่วยเหลือจากเด็กคนนี้เหมือนกัน "โอ้โห พี่สาวผิง ท่านนี่ช่วยเหลือผู้คนมากมายจริงๆ ไม่กลัวโดนหลอกหรือเจ้าคะ?"
    "ข้าไม่กลัว ถ้าโดนก็หนี" ผิงผิงหัวเราะคิก
   "อย่างไรเจ้าก็ควรระวังตัว แม้จะมีกำลังภายในติดตัวก็ตาม"
    "เอ๋ พี่สาวผิงเป็นชาวยุทธ์แล้ว? ยินดีด้วยเจ้าค่ะ!"
    "ขอบใจจ๊ะ คุณหนูบ้านเจ้าก็เป็นนะ หลิงนูไงเล่า" ผิงผิงเอ่ยพลางทำหน้าเหยเก... "คุณหนูหลิงนูไม่ยอมกลับบ้านมาหลายปี... แต่เมื่อเร็วๆ นี้ข้าได้ข่าวว่าคุณหนูหลิงนูติดคุกจนพี่สาวเย่เสวียต้องรีบเดินทางไปช่วยเหลือ" เย่หยานหยู่กล่าว ผิงผิงเลิกคิ้วมอมง "นางไปทำท่าไหนกัน?"
    "ข้าก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ แต่ตอนนี้คุณหนูหลิงนูปลอดภัยแล้ว"
    "ปลอดภัยก็ดี ไว้วันหน้าหากพบอีกก็คงดี" ผิงผิงกล่าวแม้ตนเองจะไม่ชอบที่โดนฉุดขึ้นม้าแต่อย่างไรก็ถือว่าเป็นศิษย์รุ่นเดียวกัน... ทั้งสามคุยกันอีกสักพักก่อนจะตามเย่หยานหยู่ไปร้านหมาย่าง ที่ร้านชื่อว่า หมาหม่าล่า

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x4
x10
x40
x56
x43
x1
x1
x1
x13
x4
x5
x4
x35
x4
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x42
x54
x18
x12
x40
x10
x74
x58
x2
x20
x394
x16
x4
x80
x408
x40
x86
x1
x80
x169
x98
x42
x80
x30
x15
x59
x1
x15
x32
x1
x20
x437
x740
x301
x200
x152
x70
x2
x35
x121
x529
x78
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x64
x1
x100
x89
x50
x1552
x10
x6
x2
x69
x430
x2
x2
x384
x145
x386
x365
x20
x38
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x736
x4026
x771
x1285
x12
x17
x25
x161
โพสต์ 2018-11-19 20:36:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2018-11-20 22:04


เข้าใจไหมว่ามันหนาว!!

        การเดินทางนั้นเต็มไปด้วยความเย็นขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากว่าเสี่ยวเพ่ยนั้นท่าทางจะมีหิมะตกเสียแล้ว เป่าหลิงนั้นเดินทางไปยังโรงน้ำชาก่อนเป็นที่แรก เพราะเป็นสถานที่ที่ใกล้กับโรงม้ามากที่สุด เธอพักม้าให้คนเลี้ยงม้านั้นดูแล ส่วนตนเองก็รีบเดินเข้าไปในร้านโรงน้ำชาเสียเดี๋ยวนี้..

        เป่าหลิงนั้นเมื่อเดินเข้ามาก็เห็นว่าสถานที่นี้มีผู้คนมากพอดูอยู่ หญิงสาวคิดอยู่ว่าโรงน้ำชาที่นี้นั้นอันเป็นสถานที่ผ่อนคลายอารมณ์ของคนที่นี้ เห็นว่าที่นี้มีน้ำชาหลากชนิดเลยเหมือนกัน เป่าหลิงนั้นลังเลอยู่ว่าเธอนั้นจะดื่มชาอะไรดี.. เขาแนะนำว่าชาที่เป็นของขึ้นชื่อที่โรงน้ำชาที่นี้คือ ชาเก๊กฮวย ผลิตโดยนำดอกเก๊กฮวยอบแห้ง จากนั้นลงไปในหม้อกับน้ำ แล้วกรองออก จะเติมน้ำตาลทรายหรือน้ำตาลกรวดลงไปเพื่อเพิ่มความหวาน หรือไม่ตามแต่ชอบ และเพิ่มความหอมโดยการใช้ใบชา มีประโยชน์ต่อสุขภาพร่างกายอีกต่างหาก..

        ซึ่งปกติแล้วเป่าหลิงนั้นจะดื่มชาเหมยกุ้ยผสมน้ำมะนาวลงไปเล็กน้อย รวมถึงผิวของมะนาวขูด ทำให้ได้กลิ่นหอมสดชื่อน่าดื่มและน่าทานขึ้นของรสชา แต่การที่จะลองชารสใหม่ๆนั้นก็เป็นอะไรที่น่าสนใจเหมือนกัน เป่าหลิงนั้นเลือกที่จะสั่งชาเก็กฮวยขึ้นมาลอง เธอก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันจะน่าอร่อยหรือปล่าว

        แต่เมื่อมมันโดนเสิร์ฟ กลิ่นหอมของดอกเก็กฮวยนั้นก็ทำให้เป่าหลิงนั้นแทบจะยอมแพ้ ยิ่งเมื่อผสมน้ำตาลอ้อยหวานลิ้นลงไปพร้อมกับกลิ่นหอมของดอกเก็กฮวย หอมหวาน ทานง่าย ลื่นคอ ทั้งยังทำให้ร่างกายอบอุ่นไปทั่งกายและใจ.. ไม่อยากเชื่อเลยนะ ว่าจะน่าอร่อยขนาดนี้..

        สตรีร่างเล็กนั้นจ้องมองถ้วยชาสีขาวที่ด้านในนั้นมีของเหลวสีเหลืองทองที่มีกลิ่นหอมอยู่อย่างเงียบๆ เธอค่อยๆลงมือจิบและทานมันอย่างอร่อยๆ.. เรียกได้ว่าเป็นการช่วยให้ร่างกายของตนเองนั้นมีความอบอุ่นได้อย่างดีเลยล่ะ..

        “หอมจังเลย..” เป่าหลิงยิ้มหวานเมื่อได้ดื่มเรื่องดื่มที่ดีต่อสุขภาพ ทั้งยังเป็นสวรรค์สำหรับหน้าหนาวอย่างงี้อีกด้วย.. ซื้อไปให้ท่านพ่อลองทานเสียดีไหม?


@Admin




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

838

กระทู้

3275

โพสต์

46หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1170025
เงินตำลึง
23677
ชื่อเสียง
191818
ความหิว
721

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
15300
ความชั่ว
8223
ความโหด
23325
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-6-3 16:10:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-6-4 17:50


อนาคตสตรีนี้สุดจะคาดเดา
1242
{ สัญญาจ้างเสียวเพ่ย 3 : งานเลี้ยงเย้ยยุทธภพ }
สวัสดีพี่ม่านดำ

            บันเทิงยิ่งนัก… พูดซ้ำไปซ้ำมาว่าบันเทิงยิ่งนัก…
            นอกจากจมุกสุนัขพี่โฮ่วชื่อบอกว่าหนนี้รับรอง ไม่มีใครมองนางด้วยสายตาแล้วจำได้ในทันที เว้นก็แต่คนนัน้จะรุ้จักคุ้นเคยกับหลิงหลานมากในระดับจิตใต้สำนึก…

             การย้อมผมและเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ใหม่จากสาวเรียบร้อยอ่อนหวาน(?) เป็นสาวร่าเริงสดใสมีรอยยิ้มนางมารน้อย ท่าทางจะไปไดสวยทีเดียว หลิงหลานทดลองเปิดหน้ากากแล้วส่งยิ้มให้กับเสี่ยวเอ้อร์.. ผลคืออีกฝ่ายเหม่อมองนางอยู่สามอึดใจ แล้วค่อยก้มหน้าแก้มแดงถามว่าแม่นางมีสิ่งใดให้รับใช้

              จวบจนสวมหน้ากากคืนนั่นล่ะ มนตราพิเศษแห่งรอยยิ้มค่อยคลายลง

              หญิงสาวในอาภรณ์ลายบุปผาออกเดินทางไปยังร้านน้ำชาฮั่วไช่ ฟังว่าปกติแล้วจะเปิดตลอดทั้งวัน คิดไปคิดมาติดต่อนายจ้างแล้วหาขนมทานไปด้วยคงได้กำไรชีวิต

               ร้านน้ำชาตั้งอยู่มุมหนึ่งที่คึกคักที่สุดของย่านการค้า เพียงเดินผ่านด้านหน้ากลิ่นีท่หอมหวนแต่ไกลของชาบุปผาทำเอานางน้ำลายสอ ต้องมีขนมที่อร่อยเลิศเอาไว้ทานแกล้มแน่ๆ น่าเสียดายที่ตนไม่ค่อยมีเพื่อนสาวมาคอยตระเวณพูดคุยตามร้านรวงเช่นนี้… เอ๊ะแต่ครั้งหน้าพาเด็กๆมาทานขนมยังได้อยู่

                “เชิญขอรับๆ หนึ่งที่ใช่รึไม่แม่นางต้องการรับชาอะไรดี? ร้านของเรามีครบทั้งชาหมัก ใบชาสด ไปจนถึงชาผลไม้และชาบุปผา! ตอนนี้ชุดขนมคู่น้ำชาเลือกรสได้สองชนิดคิดราคาพิเศษอยุ่นะขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์คนขยันพุ่งเข้าใส่ทันทีเพียงแค่นางเดินเข้ามาในร้าน

                 “เอาเป็น… ชาเจียวกู่หลาน กับจับเลี้ยงสักกาแล้วกันจ่ะ ขนมขอทุกแบบในร้านอย่างละจาน” บอกแล้วมาเพื่อชิม หลิงหลานอมบยิ้มจากนั้นกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อหานายจ้าง พบหลังเสาคล้ายมีโต๊ะปลีกวิเวกอยู่นางเดินเข้าไปยังมุมอับพร้อมสอบถาม

                   “ท่านคือหวังหยูใช่รึไม่? เจ้าของสัญญาจ้างฉบับนี้… ข้ามาพื่อฟงัรายละเอียดเจ้าค่ะ” หลิงหลานยื่นหนังสือสัญญาพร้อมหนังสือเดินทางเล่มจริงควบคู่กันให้แก่ผู้สวมหมวกไผ่ผ้าคลุมดำนั่งอยู่ก่อน เมื่ออีกฝ่ายเปิดอ่าน นางค่อยอธิบายต่อว่า “ดูจากเนื้อหาแล้วคาดว่าเป็นงานเสียภัยไม่น้อย เบื้องหลังข้ายังมีหลายชีวิตดังนั้นตลอดการร่วมมือโปรดเรียกข้าว่า ‘ซิน ซู่หวา’ นะเจ้าคะ”



(3) สัญญาจ้าง : ใครว่าง ข้ากำลังตามหาวัตถุดิบสำหรับทำอาหารสูตรใหม่ให้ท่านอาจารย์
ข้ากับท่านอาจารย์มีแพลนจะจัดงานเลี้ยงเย้ยยุทธภพและไถ่ตัวสตรีหอโคมเขียวจ้งหนานหลีที่มีชื่อเสียงในเสี่ยวเพ่ย
แต่ก็ขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายของเถ้าแก่เนี๊ยะที่ทำการหลอกลวงเด็กสาวมากมายมาใช้งาน
(3,000 ชั่ง - 30,000 ตำลึง - 444 ชื่อเสียง - ปลดล็อกเมนูอาหาร เท้าหงส์เริงมุก )
** หากเลือกไม่รับรางวัลจะได้ความสัมพันธ์กับมารบูรพา+30 และ หวังหยู+75 **
สถานที่: หวัง หยู | โรงน้ำชาฮั่วไช่ ข้าใส่หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ ชุดสีดำ มุมอับของโรงน้ำชา


                 ชายผู้นั้นเลื่อนม่านคลุมดำออกเล็กน้อยพอให้เห็นหน้า เขาพิจารณาจากการแสดงตนของหลิงหลานจึงให้ความเชื่อถือ “ไม่นึกว่าผู้หยิบสัญญาจ้างจะเป็นดรุณีนางหนึ่ง ใช่แล้วข้าคือหวังหยู”

                  เครื่องหน้าคมคายมีเหลี่ยมมุมชัดเจน แววตาแฝงความเศร้าเขาก็คือหวังหยู ชายผู้มีผิวสีทองแดง หลิงหลานประสานมือทักทายก่อนลงนั่ง เสี่ยวเอ้อร์นำน้ำชาขนมจัดใส่จานส่ง สนทนาพลางจิบชาราวกับว่าพวกเขามิได้กำลังก่อเรื่องถล่มงานเลี้ยง “ข้านิยมช่วยเหลือผู้อื่น พึ่งทราบว่าจะพิทักษ์คุณธรรมมีแบ่งแยกชายหญิง”

                “มิใช่ เพียงคิดชมเชยว่าแม่นางใจกล้าเกินตัว” งานถล่มหอโคมเขียวเชียวนะ

                “เช่นนั้นสนทนารายละเอียดต่อเถิดเจ้าค่ะผู้น้อยจะช่วยเหลือเท่าที่ทำได้”

                 ระหว่างนั้นเองมีบันฑิตใบหน้าสะอาดสะอ้านท่านหนึ่งเดินเข้ามาในร้านน้ำชา เขาโบกพัดด้ามจิ้วไล่อากาศร้อน หว่างคิ้วหว่างตาทรงปัญญา หวังหยูหันไปทักทายพร้อมแนะนำต่อหลิงหลาน “นี่คือสหายข้าบัญฑิต ฟ่าน หลิวโป ผู้มีหน้าที่สำคัญในการรับเหมาจัดงานเลี้ยงหอจ้งหนานหลีครั้งนี้”

                “ได้ร่วมมือกับดรุณีสคราญเช่นนี้นับเป็นเกียรติ แม่นาง…” หลิวโปกล่าว

                 “งานนี้อันตรายโปรดเรียกข้า ซิน ซู่หวา เถิดเจ้าค่ะ” หญิงสาวผมน้ำตาลกล่าวแบบรวดเดียว “เท่าที่ลองสืบข่าวมาหอจ้งหนานหลีเป็นหอคณิกาที่มีชื่อเสียงอันดับหนึ่งในเมืองเสียวเพ่ย ทั้งยังเป็นแหล่งรวมผู้มากหน้ามีตาเกรงว่าเข้าไปก่อการไม่ง่ายพวกท่านคงมีแผนที่ดีแล้ว?”

                 ชายหมวกไผ่พยักหน้า “ข้าจะให้บัณฑิตฟ่านใช้อาหารสูตรเดียวกับที่อาจารย์ทำขึ้นมา เพื่อปลดปล่อยสาวโคมเขียวที่โดนบังคับครั้งใหญ่เมื่อสิบปีก่อนจนทำให้การค้าหอโคมเขียวทั่วแผ่นดินระส่ำระส่าย นาม 'เท้าหงส์เริงมุก' เหล่าชาวยุทธ์ล้วนเข้าใจความหมายนัยแฝงนี้”

                 “นั่นก็คือสัญลักษณ์การช่วยเหลือสตรีผู้ถูกบังคับกดขี่โดยหอคณิกาให้เป็นอิสระนั่นเอง” บัณฑิตฟ่านเสริมอีกประโยค จากนั้นเข้าเรื่อง “ที่ต้องการให้แม่นางช่วยเพราะรายการอาหารยังขาดส่วนผสมสองสามอย่าง จำนวนที่มากขนาดนี้เกรงว่าไม่ทันงานเลี้ยงรับรองแขกวันรุ่งขึ้น”

                  หลิงหลานพยักหน้าแล้วรับใบรายการของหอจ้งหนานหลีมาตรวจสอบ “ซี่โครงไก่ 3000 พริกไทย 1500  หน่อไม้ 800  พริกฮว่าเจียว 1800 อืม..มากโขทีเดียว ทว่าข้ามีของพวกนี้อยู่แล้วต้องการให้นำไปส่งที่ใดเจ้าคะ?”

                    บุรุษทั้งสองค่อนข้างประหลาดใจกับรอยยิ้มสดใสสบายๆ ของนาง วัตถุดิบมากมายเพียงนั้น แท้จริงสตรีผู้นี้ทำร้านค้าขายส่งรึอย่างไร ฝ่ายสาวเจ้าราวกับอ่านสายตางุนงงนั้นได้อธิบายให้ว่า “งานหลักข้าทำกิจการโรงเตี้ยมทั้งเนื้อสัตว์เครื่องเทศ ต้องมีสั่งเตรียมไว้ในปริาณมากอยู่แล้ว”

                   “ที่แท้ก็ผู้ชำนาญการมาเอง… มาเถอะพี่หวังแม่นางซินสนทนากันต่อที่นี่ไม่ค่อยสะดวก ไปยังบ้านข้าจะได้เตรียมการเรื่องอื่นด้วย” ทั้งสามจ่ายเงินค่าน้ำร้อนน้ำชา หลิงหลานไม่ลืมกวาดเอาขนมหลากชนิดไปกินด้วย แล้วพร้อมกันออกจากร้านไป

รูปปั้นหนี่วาหวังหยู



@Admin



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หวัง หยู เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-6-4 18:55
คุณได้รับ +5 คุณธรรม +4 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-6-3 18:29

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -56 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -56 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ปีกเฟิ่งหวง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x5
x1
x7378
x35
x2
x41
x40
x40
x40
x1
x8
x165
x1
x120
x500
x500
x491
x1
x9
x1
x2
x5
x5
x35
x250
x9999
x4
x5
x1
x41
x4
x382
x2
x3
x5
x3
x2
x9
x2
x20
x39
x7
x165
x92
x620
x18
x292
x29
x4140
x2
x610
x1002
x82
x1980
x25
x7
x485
x515
x853
x100
x3
x832
x188
x4024
x124
x35
x742
x1771
x1709
x205
x4237
x74
x188
x364
x634
x2
x45
x60
x70
x107
x1
x5
x1
x990
x77
x20
x1140
x120
x1
x122
x4
x9999
x898
x2
x17
x275
x867
x4200
x3837
x5
x858
x1230
x60
x437
x9999
x899
x20
x74
x1
x190
x510
x2770
x289
x32
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5717
x77
x3010
x199
x12
x3793
x9
x18
x3312
x3
x9
x544
x203
x7
x9
x141
x16
x6
x202
x715
x6
x16
x60
x387
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x100
x56
x5439
x406
x339
x2508
x848
x9999
x2
x8
x2
x283
x3793
x5350
x910
x812
x10
x249
x795
x110
x300
x50
x299
x2100
x9999
x11
x1068
x9999
x9563
x2162
x1225
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1963
x928
x225
x1
x267
x556
x777
x151
x599
x1716
x1620
x2435
x9999
x2336
x3656
x1329
x2918
x339
x1941
x2224
x2092
x58
x43
x1
x29
x1779
x1049
x33
x1
x7965
x4465
x67
x300
x70
x98
x388
x1812
x60
x1619
x187
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x955
x164
x25
x31
x251
x18
x1
x281
x7693
x2422
x542
x10
x20
x5
x99
x9999
x10
x120
x2873
x111
x713
x176
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-20 13:20

ขึ้นไปด้านบน