ดู: 996|ตอบกลับ: 11

{ เมืองฉางอัน } บ่อนพนัน ตู้กุยกั๋วจิ่ว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-7-30 08:37:34 |โหมดอ่าน

บ่อนพนันตู้กุยกั๋วจิ่ว - เมืองฉางอัน






บ่อนการพนันแห่งใหญ่ของเมืองฉางอัน
อยู่ในซอกหลืบของแหล่งสถานเริงรมย์ บน ถนนฉางอัน สายตะวันออก
แหล่งมั่วสุมอันดับหนึ่งของผีพนันและคนร้ายหนีคดี
ได้รับการสนับสนุนจากผู้มีอิทธิพลภายในท้องถิ่นทางการจึงไม่สามารถทำอะไรได้
ภายในมีเกมการพนันต่างๆ ให้ได้เล่น ทั้งไพ่นกกระจอก วงล้อเสียงโชค น้ำเต้าปูปลา และอื่นๆ อีกมากมาย





ชื่อกิจการ: บ่อนพนันตู้กุยกั๋วจิ่ว
เจ้าของกิจการ: โต้ว เหมิงเยี่ย
ประเภทร้าน: บริการเปิดโต๊ะพนันต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ไพ่นกกระจก ไพ่ หรือรวมไปถึง ไก่ซน มีครบทุกอรรถรส
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชั่วโมง

#ประทับตรา: ผู้ว่าเมืองฉางอัน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200

ดูบันทึกคะแนน

ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-7-15 18:13:41

หลังจากบ่อนตู้กุยกั๋วจิ่ว ได้จับมือร่วมกับ ลานประลองตี้อี้ ทำให้ทั้งสองสามารถใช้ป้ายโลหิตที่สะสมได้แลกฝั่งไหนก็ได้
โดยท่านสามารถนำมาแลกฐานะนอกจากในลานประลองตี้อี้แล้ว ยังแลกฐานะระดับของบ่อนตู้กุยกั๋วจิ่วได้อีกด้วย
และทางบ่อนมีพิเศษกว่าลานประลองตี้อี้จุดหนึ่ง นั่นคือ การใช้ป้ายแลกของขวัญสุดพิเศษมากมาย ที่ลานประลองตี้อี้ไม่มี

# การสมัครร่วมประลอง #
♦ เขียนโรลเพลย์แจ้งชื่อและสมัครรูปแบบที่จะลงประลอง
♦ รอจดหมายนัดแจ้งคิวประลอง (อีเว้นท์) ห้ามออกจากฉางอันระหว่างนี้


# รูปแบบการประลอง #
♦ ใช้นามแฝงหรือนามจริงก็ได้ในการสมัคร ไม่จำกัดค่ายพรรคพรือเพศ
♦ วางเดิมพันการประลองก่อนลงแข่งทุกครั้งสามารถใช้สมบัติมัดจำได้
♦ การประลองแบ่งออกเป็นกลุ่ม 3 ตัว และแบบเดี่ยว แจ้งที่โต๊ะรับสมัคร
♦ สามารถเลือกสังเวียนได้เฉพาะในรอบแรก (บก/น้ำ/กลางอากาศ)
♦ มีการเก็บป้ายโลหิตเพื่อเลื่อนระดับชั้น แต่ละระดับจะทำให้คู่หูของคุณได้พบคู่ต่อสู้แข็งแกร่งขึ้น
♦ ป้ายโลหิตสามารถใช้แทนเงินตราและนำไปแลกรางวัลล้ำค่าได้ ยิ่งลำดับขั้นสูงสมบัติที่สามารถแลกก็จะหายากและสุดดาคคิด
♦ ระดับขั้นนักล่า-ตำนานขึ้นไปท่านอาจได้รับงานพิเศษจากผู้สนับสนุนบ่อนพนัน ตู้กุยกั๋วจิ่ว (การเลือกว่าจะรับรึไม่ มีผลต่อแต้มโลหิต)

# กฎการประลอง #
♦ ไม่สามารถออกจากสนามได้จนกว่าคู่หูจะจบการประลอง
♦ ห้ามใช้อาวุธหรือตัวยาใดใดที่ไม่อยู่ในข้อตกลงในการลงแข่ง ต้องเป็นอวัยวะของคู่หูอย่างเดียวเท่านั้น อาทิ กรงเล็บของเสือ
♦ การชนะมีสองรูปแบบคืออีกฝ่ายยอมแพ้หรือไม่อยู่ในสภาพสู้ต่อ
♦ ทุกการประลองชนะได้ 5 ป้ายโลหิต แพ้สูญเสีย 1 ป้าย
♦ หากลงแข่งแบบแบ่งกลุ่มชนะได้ 10 ป้าย เสมอ 5 แพ้ -5
♦ ในการประลองสังเวียนไม่สามารถถอนตัวได้จนกว่าจะแพ้ หากท่านกดยอมแพ้หรือหลบหนี จะถูกปรับ
♦ หากสามารถเอาชนะนักสู้ระดับสูงกว่าตนได้ 2 คน จะเลื่อนเป็นระดับถัดไปอัตโนมัติไม่ว่าแต้มเท่าใด


# การขอเลื่อนขั้น #
♦ เขียนโรลเพลย์อิสระมายังบ่อนตู้กุยกั๋วจิ่ว
♦ เขียนโรลอิสระทำการติดต่อเจ้าหน้าที่ และ ไปยังเคาน์เตอร์ของบ่อนเพื่อดำเนินเรื่อง
♦ เขียนโรลอิสระนำป้ายโลหิตตามจำนวนมอบให้พนักงาน และ ท่านจะได้รับบันทึกเลื่อนขั้น
♦ ส่งป้ายโลหิตมาที่ไอดี Admin จากนั้นรอแอดมินตรวจสอบและรับเหรียญตรา





# ระดับขั้นป้ายโลหิต #

♦ ขั้น Beginner League : ทุกระดับใช้ 100 ป้ายในการเลื่อนชั้น ♦
Default > Trainer > IRON > BRONZE

♦ ขั้น Great League : ทุกระดับใช้ 200 ป้ายในการเลื่อนชั้น ♦
SILVER > GOLD > PLATINUM > DIAMOND

♦ ขั้น Master League: ทุกระดับใช้ 500 ป้ายในการเลื่อนชั้น ♦
MASTER > GRAND MASTER
ในระดับขั้นนักล่าหากไม่ลงประลองรักษาขั้นภายในหนึ่งเดือน
จะถูกลดขั้นลงมาหนึ่งระดับ (เช่นจากเดิม MASTER > DIAMOND)
**สามารถจ่าย 5000 ชั่งในการรักษาขั้นของเดือนนั้นได้**

♦ ขั้นตำนาน : ทุกระดับใช้ 1,000 ป้ายในการเลื่อนชั้น ♦
Legendary
ในระดับขั้นตำนานหากไม่ลงประลองรักษาขั้นภายในหนึ่งเดือน
จะถูกลดขั้นลงมาหนึ่งระดับ (เช่นจากเดิม Legendary จะลดเหลือ GRAND MASTER)
**สามารถจ่าย 15,000 ชั่งในการรักษาขั้นของเดือนนั้นได้**


** สำคัญ ไม่สามารถใช้เงินรักษาขั้นได้ หากคุณพ่ายแพ้ในสังเวียนจะถูกปรับลดระดับและ 2 ขั้นลงไปเหลือ MASTER **


{ ขั้นตอนการประลอง }

(1) เขียนโรลเพลย์เพลย์สมัคร เลือกสนามแข่ง โดยสนามแข่งจะเป็นประเภทของสัตว์เลี้ยง  อาทิ
( บก / น้ำ / กลางอากาศ ) หากเป็นน้ำหรืออากาศ ท่านจะได้สุ่มเจอคู๋ต่อสู้สัตว์น้ำหรือสัตว์ปีกที่มีคนพามาลงประลอง


{ แบบฟอร์มลงประลองสัตว์ }
ชื่อของท่าน:
ประเภทการประลอง: กลุ่ม หรือ เดี่ยว
สัตว์เลี้ยงคู่หูที่ท่านส่งประลอง: ชื่อสัตว์เลี้ยงพร้อมทำลิ้งก์ไปหน้าสัตว์เลี้ยงตัวนั้น หากเลือกแบบกลุ่มให้ท่านแจ้งให้ครบทั้งสามตัว
(1) สัตว์ตัวที่ 1
(2) สัตว์ตัวที่ 2
(3) สัตว์ตัวที่ 3

รูปแบบสนามแข่ง: การเลือกสนามแข่งจะต้องสอดคล้องกับสัตว์เลี้ยงที่ส่งเข้าประลอง หากบนบก ได้ทั้งสัตว์บกและมีปีก
ระดับชั้นสัตว์เลี้ยงที่จะท้าประลอง: เลือกระดับชั้นในลานประลองของบ่อน เพื่อให้สัตว์เลี้ยงของคุณถูกสุ่มเจอในระดับใกล้เคียงกัน

สามารถท้าประลองระดับสูงกว่าตนเองได้ แต่ขั้นต้องอยู่ในขั้นเดียวกัน อาทิ ขั้น IRON จะท้าประลองกับ BRONZE ได้
แต่จะท้าประลองกับ PLATINUM ไม่ได้ หากอยู่ในขั้นเดียวกัน สามารถท้าประลองได้ทั้งหมด
และระดับสุดท้ายในขั้นต่าง ๆ สามารถท้าประลองระดับแรกในขั้นสูงกว่าได้ อาทิ




♦ ทุกการประลองในแต่ละระดับชั้น เมื่อชนะได้ 5 ป้ายโลหิต แพ้สูญเสีย 1 ป้ายโลหิต
♦ หากเลือกการประลองต่ำกว่าระดับชั้นตนเอง เมื่อชนะได้ 2 ป้ายโลหิต แพ้สูญเสีย 2 ป้ายโลหิต
♦ หากเอาชนะคู่ต่อสู้ระดับชั้นสูงกว่า เมื่อชนะได้ 10 ป้ายโลหิต แพ้สูญเสีย 4 ป้ายโลหิต
♦ หากลงแข่งแบบแบ่งกลุ่มชนะได้ 15 ป้ายโลหิต เสมอได้ 5 ป้ายโลหิต แพ้สูญเสีย -5 ป้ายโลหิต





{ ระดับขั้นเลเวลสัตว์เลี้ยง }

♦ ขั้น Beginner League : ทุกระดับใช้ 100 ป้ายในการเลื่อนชั้น ♦
Default > เลเวล 5-10
Trainer > เลเวล 11-15
IRON > เลเวล 16-20
BRONZE > เลเวล 21-30

♦ ขั้น Great League : ทุกระดับใช้ 200 ป้ายในการเลื่อนชั้น ♦
SILVER > เลเวล 31-40
GOLD > เลเวล 41-50
PLATINUM > เลเวล 51-60
DIAMOND > เลเวล 61-70

♦ ขั้น Master League: ทุกระดับใช้ 500 ป้ายในการเลื่อนชั้น ♦
MASTER > เลเวล 71-80
GRAND MASTER >  เลเวล 81-90

♦ ขั้นตำนาน : ทุกระดับใช้ 1,000 ป้ายในการเลื่อนชั้น ♦
Legendary > เลเวล 91-100



(1) เขียนโรลเพลย์อิสระสมัครที่ บ่อนพนัน ตู้กุยกั๋วจิ่ว ใส่แบบฟอร์มไว้ท้ายโพสต์ เงินเดิมพันต่าง ๆ

(2) รอรับอีเว้นท์ วันนัดหมาย เวลา การประลอง

(3) เมื่อท่านดูปฏิทินจนถึงวันนัดการประลอง ให้มาเขียนโรลเพลย์อิสระมาการประลอง เพื่อเตรียมตัวประลอง


(4) หลังท่านเขียนโรลเตรียมประลองไปจนถึงลงสนามเจอคู่ต่อสู้แล้ว ให้แจ้งแอดมินใน Facebook
โดยแอดมินจะมาเปิดคู่ต่อสู้ AI ให้ท่านไปประลอง

(5) หลังประลองจบ ให้ท่านเขียนโรลเพลย์ประลองนำผลจากการประลองมาใช้ในการเขียนโรลเพลย์
และเสริมเนื้อหาตามอัธยาศัยในการต่อสู้ พร้อมแนบลิ้งก์หน้าต่างประลองคู่นั้นท้ายโพสต์

(6) (เว้นจากข้อ (5) จะโพสต์โรล (6) ได้รอเวลา 2 ชั่วโมง) (จะโรลหรือไม่โรลก็ได้ในข้อนี้)
- เขียนโรลเพลย์อิสระพาสัตว์เลี้ยงไปรักษาหลังจากท่านทำเรื่องรับรางวัล
และรับป้ายโลหิตแล้ว โดยให้แคปหน้าต่างก่อนกดให้อาหาร เพื่อรับเงินคืนครึ่งนึง 50%
หากท่านไม่โรลเพลย์พาสัตว์มาให้หมอที่นี่รักษา แสดงว่าท่านไปรักษาเองจะไม่ได้เงินครึ่งนึง

(7) รอทีมงานจัดส่งรางวัล ป้ายโลหิต และ เงินเดิมพันคืนไปให้ หากท่านชนะ



←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-7-15 19:28:56

{ ศูนย์แลกของรางวัล }

| ระดับ Great League เป็นต้นไป |

กระสอบข้าวสาร
สต๊อก: 100,000 กระสอบ
ใช้ป้ายโลหิตแลก 100 ป้าย ต่อ 1,000 กระสอบ

แพ็คชุดเนื้อคัดสรรคุณภาพ
(เนื้อสัตว์ 1,000 - เนื้อกระต่าย 800 - เนื้อแกะ 500 - เนื้อแพะ 500 - เนื้อสุนัข 300 - เนื้อวัวป่า 200 - เนื้อค้างคาว 30)
สต๊อก: 100 ชุด
ใช้ป้ายโลหิตแลก 500 ป้าย/ชุด



ชาหนี่วา
สต๊อก: 7 กา
ใช้ป้ายโลหิตแลก 1,000 ป้าย/ชิ้น



บะหมี่เนื้อวัว
สต๊อก: 20 จาน
ใช้ป้ายโลหิตแลก 1,000 ป้าย/ชิ้น



สุรากานเหม่ยจือ
สต๊อก: 20 ไห
ใช้ป้ายโลหิตแลก 1,000 ป้าย/ชิ้น


| ระดับ Master League เป็นต้นไป  |

หินจันทราพิศวง
สต๊อก: 5 ชิ้น
ใช้ป้ายโลหิตแลก 1,000 ป้าย/ชิ้น


ชิ้นส่วนทวนหยกเมฆา
สต๊อก: 2 ชิ้น
ใช้ป้ายโลหิตแลก 3,000 ป้าย/ชิ้น

ชิ้นส่วนวิชาร้อยบุปผา
สต๊อก: 2 ชิ้น
ใช้ป้ายโลหิตแลก 3,000 ป้าย/ชิ้น


โคมหยกมรกตจ้านหนง
สต๊อก: 3 ชิ้น
ใช้ป้ายโลหิตแลก 50,000 ป้าย/ชิ้น


| ระดับ Legendary League เป็นต้นไป  |

ตำราเซียวจิง
สต๊อก: 2 ชิ้น
ใช้ป้ายโลหิตแลก 50,000 ป้าย/ชิ้น


ได้รับสิทธิ์โควต้า: ทำรายการ เปลี่ยนสถานะอุปกรณ์ 1 ชิ้น เป็นสถานะที่ต้องการ จากดีเป็นมาร จากมารเป็นดี และ สถานะอื่น ๆ ได้
(รออีเว้นท์หลังโรลแลก) เดินทางไปพบช่างหลอมเหล็กลับ ที่ถูกซื้อตัวโดยบ่อนตู้กุยกั๋วจิ่ว
- ใช้เวลาในการรื้อผังอุปกรณ์ของคุณเพื่อหลอมสถานะใหม่ 2 เดือน (60 วัน) -
{ เขาเป็นยอดช่างหลอมเหล็กที่ไม่มีใครรู้ความสามารถชัดเจน เล่ากันว่าเขามีความสามารถเลื่องลือในเรื่องการแกะอุปกรณ์
เพื่อเปลี่ยนแปลงมันได้อย่างชำนาญและแกนหลักของอุปกรณ์ }
สต๊อก: 1 โควต้า
ใช้ป้ายโลหิตแลก 100,000 ป้าย/ชิ้น

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10

85

กระทู้

422

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินตำลึง
2147464120
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483292
โพสต์ 2017-7-30 09:21:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KABUTO เมื่อ 2017-7-30 09:23

{ เควสคดีโกลาหล }

PART XXII


     ซูปี้แอบสะกดรอยตามชายกลุ่มนั้นมาจนเข้ามาถึงภายในบ่อนการพนันจนได้ แรกเริ่มเธอชักสองจิตสองใจว่าจะตามต่อดีหรือไม่ด้วยเกรงอันตรายอาจมาถึงตัว แต่เธอก็มีความคิดแบบเด็กๆ ว่าไหนๆ เจ้าแม่หนี่วาช่วยเหลือแล้วก็น่าจะไม่เป็นไร และนั่นทำให้คลาดสายตากับชายกลุ่มนั้นเหมือนกันสงสัยว่าคงต้องไล่ถามไปทีละโต๊ะ
     เด็กน้อยแอบลักลอบเข้ามาในบ่อนโดยการปีนหน้าต่างเข้ามาเพื่อให้พ้นสายตาของผู้คุม ดูออกจะเป็นการกระทำไม่สมกับเป็นกุลสตรีแต่เธอก็เล่นปีนป่ายเป็นประจำมันจึงไม่เป็นปัญหาอะไรสำหรับเธอเลย และเมื่อเข้ามาภายในบ่อน กลิ่นควันเหม็นๆ จากยาสูบก็ลอยล่องไปทั่วจนทำให้เธอแทบจะสำลัก เสียงดังโหวกแหวกจากผู้ที่เล่นได้และเล่นเสีย ความโกลาหลมีมากพอๆ กับตลาดสด
     เด็กหญิงยกมือขึ้นปิดจมูกแล้วเดินหาชายที่คุยกันเมื่อตอนแรก เธอจำได้ว่าเขาแต่กายด้วยเสื้อผ้าสีน้ำเงินทั้งชุด และเมื่อเข้าไปสอบถามทุกอย่างก็กระจ่าง
    "ขอโทษค่ะพี่ชาย ท่านรู้จักโม่ต้าจือไหมคะ?"
     "หือ?" ชายผู้นั้นหันมาละสายตาออกจากไพ่ในมือ
    "เอ่อ... ข้าเป็นเด็กฝึกงานใหม่ของเถ้าแก่น่ะค่ะ เถ้าแก่ให้มาลองถามดูเพราะโม่ต้าจือติดหนี้เขาไว้ เผื่อพี่ชายจะรู้จัก" ซูปี้แกล้งเนียนแกล้งเป็นเด็กเดินผ้าเย็นของบ่อนพนันแอบถามจากนักพนันผู้นั้น
     "รู้จักสิ ไอ้โม่ต้าจือมันยืมเงินเถ้าแก่ด้วยเนี่ยนะ กล้ามาก มันก็ยืมเงินข้าไปเหมือนกันแล้วไม่คืนสักที" ชายผู้นั้นโต้ตอบออกมาอย่างมีอารมณ์ฉุนเฉียวทันทีที่นึกถึงหน้าของโม่ต้าจือ
     "ข้าก็ด้วย มันติดหนี้ข้าเหมือนกัน" ชายอีกคนเสริมขึ้นมาด้วยอารมณ์เซ็งๆ ไพ่ก็เสีย เงินที่ต้องเอามาหมุนก็ขาดมือเพื่อโม่ต้าจือคนเดียว
     "ไล่ถามเลยดีกว่าว่าใครในนี้ไม่ถูกมันยืมเงินบ้างน่ะ ฮึ!" ชายคนที่สามขึ้นเสียงสูงพ่นลมออกทางจมูก รู้สึกผิดหวังที่ก็คบกับมาในระดับหนึ่งแล้วและคิดว่าให้ยืมเล็กน้อยไม่เป็นไรแต่กลับกายเป็นว่ายิ่งให้เงินยิ่งพอกพูน แล้วอีกฝ่ายก็ไม่คืนเสียที ทำให้เขารู้สึกเสียความเชื่อใจในตัวโม่ต้าจือเป็นอย่างมาก
    "อ๋อ งั้นเองค่ะ แล้วข้าจะลองไปถามดู ขอบคุณค่ะพี่ชาย" ซูปี้ละออกมาจากวงไพ่แล้วเดินไปยังโต๊ะถัดไปที่กำลังเล่นน้ำเต้าปูปลากันอยู่ "ขอโทษค่ะพี่ชายที่ขัดจังหวะ โม่ต้าจื่อติดหนี้พวกท่านไหมคะ?"
     เธอทำแบบนี้หลายต่อหลายโต๊ะด้วยกัน จริงอย่างชายคนที่สองว่าแทบทุกคนในนี้เป็นเจ้าหนี้ของโม่ต้าจือคนที่ขโมยเครื่องประดับไปทั้งนั้น เขาคงจะขโมยมันไปเพื่อนำไปใช้หนี้นั่นเอง แต่เชื่อได้เลยว่าติดหนี้เยอะขนาดนี้ขโมยแค่ชิ้นเดียวคงไม่พอ อาจจะต้องกวาดไปทั้งร้านจึงจะสามารถใช้หนี้ได้หมด แต่นั่นจะไม่เรียกว่าขโมยแต่เป็นการปล้นแทน เมื่อได้ความแล้วซูปี้ก็คิดว่ารีบกลับไปยังจวนนำความไปบอกเจ้าเมืองฉางอันดีกว่าจะได้ให้เขามาตรวจสอบควาามจริงและคาบูโตะจะได้ออกจากซังเตเสียที
     เด็กหญิงกำลังจะไปที่หน้าต่างแล้วปีนกลับไปทางเดิม แต่ก็มีชายกลุ่มหนึ่งหน้าตาหน้ากลัวดูแล้วไม่น่าใช่คนดีแน่นอนมาดักหน้าเอาไว้
     "หนูรู้จักโม่ต้าจือเหรอ?" นักเลงตัวใหญ่เอ่ยถาม พยายามทำน้ำเสียงใจดีกับเด็ก แต่รู้ได้เลยว่าประสงค์ร้ายแน่นอน ซูปี้เผลอพยักหน้าตอบไปโดยอัตโนมัติ เหมือนว่าพวกเขาจะรู้ว่าเธอไม่ใช่เด็กเดินผ้าเย็นอย่างที่เธอเคยบอกโต๊ะอื่นๆ ชายผู้นั้นแสยะยิ้มน่ากลัวก่อนเอ่ยออกมา "งั้นหนูต้องใช้ดอกแทนมัน" เขาปิดปากเด็กหญิงทำให้เธอไม่มีโอกาสไปเปิดปากร้องขอความช่วยเหลือและถูกอุ้มออกไปจากบ่อนพนันแห่งนี้...


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ความหิว -3 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin -3 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999

85

กระทู้

422

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินตำลึง
2147464120
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483292
โพสต์ 2017-8-16 16:54:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสคดีโกลาหล }


PART XXXIV



     ตะวันร่มเข้าพลบค่ำก็ได้เวลาทำตามแผนต่อไปนั่นก็คือหาพยานยืนยันความผิดของโม่ต้าจื่อ...
     ซูปี้ จ้าวเฟยเอี้ยนและผู้ติดตามที่เป็นชายร่างสูงใหญ่อีกสองคนได้เดินทางไปยังบ่อนพนันตู้กุยกั๋วจิ่ว พวกเขาจ่ายเงินค่าเข้าเพื่อเป็นสินบนเล็กน้อยแก่ผู้คุมบ่อนและเพื่อรับรองความปลอดภัยแก่ตนเองเมื่อเข้ามาด้านในนั้น ชายหลายคนเป็นบุคคลที่ซูปี้คุ้นหน้าคุ้นตาเพราะเคยได้มาถามเรื่องของโม่ต้าจื่อเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนก็มีบางคนที่จำเด็กหญิงได้แต่บางคนก็จำเธอไม่ได้แล้ว แต่ที่แน่ๆ ชายน้อยใหญ่ต่างมองตามจ้าวเฟยเอี้ยนเป็นตาเดียวเมื่อเ็นสตรีงามย่างกรายเข้ามายังบ่อนพนันซึ่งไม่เคยมีมานานแล้ว
     "ขอร่วมเล่นด้วยตานึงนะเจ้าคะ" เฟยเอี้ยนยิ้มหวานให้แก่บุรุษที่ร่วมเล่นไพ่นกกระจอกจนทำให้ผีพนันร่วมโต๊ะไพ่นกกระจอกทำเอาเคลิ้มเป็นการดีที่จะพอล้วงข้อมูลมาได้บ้าง
     "เชิญเลยน้องสาวแต่พวกพี่ไม่ออมมือให้นะจ๊ะ" ชายคนหนึ่งใช้สายตากระลิ้มกระเหลี่ยแทะโลมนางจนผู้ติดตามร่างใหญ่ส่งเสียกระแอมไอขัดจังหวะ
     "คิก ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ข้าเพียงแค่มาเล่นแก่เบื่อเท่านั้นเจ้าค่ะ" เฟยเอี้ยนโปรยยิ้มหวานให้เหล่าบุรุษสร้างความสนิทสนมให้พวกเขาตายใจ ซูปี้มองพี่สาวจ้าวตาปริบๆ แล้วจดจำการหว่านเสน่ห์แบบหญิงสาวเงียบๆ หญิงสาววางเดิมพันจำนวนหนึ่งไว้บนโต๊ะ ซึ่งมันไม่ได้มากมายอะไรสมแล้วกับคำที่ว่าเธอมาเล่นๆ
     การเล่นไพ่นกกระจอกดำเนินไปได้ครึ่งเกม จากนั้นเฟยเอี้ยนจึงเริ่มจะสอบถามข้อมูลออกมา "พี่ชายพอจะรู้จักคนที่ชื่อโม่ต้าจื่อหรือไม่เจ้าคะ?"
     "โม่ต้าจื่อ.. ฮึ่ม ข้าเกือบลืมชื่อมันไปแล้วเชียวเจ้านั่นติดเงินข้าไปหลายชั่งเลยทีเดียว" ชายร่วมโต๊ะส่งเสียงฟึดฟัดออกมาทันทีเมื่อได้ยินชื่อของโม่ต้าจื่อ
     "ฮ่าๆๆ ลืมเจ้านั่นไปได้ยังไง ข้าสิไม่มีทางลืม นี่ก็ไม่รู้ว่ามันหายหัวไปไหนไม่โผล่มาบ่อนตั้งนาน" ชายอีกคนหัวเราะแกนๆ พลางสำทับข้อความจากชายคนแรก
     "เอ๋ ชายคนนั้นติดหนี้พวกท่านหลายคนเลยสินะเจ้าคะ?" เฟยเอี้ยนยิ้มบางๆ แล้วฟังการสนทนาของผู้ร่วมเล่นไพ่นกกระจอกโต๊ะเดียวกัน เป็นจริงอย่างที่ซูปี้เล่าให้ฟัง นางเหลือบมองเด็กหญิงที่อยู่ข้างๆ เป็นสัญญาณ
     "แน่นอนน้องสาว พวกเราที่นี่ถูกไอ้โม่ต้าจื่อติดหนี้กันหลายคนทำเอาลำบากไม่น้อย"
     "แล้วน้องสาวรู้จักคนอย่างมันด้วยรึ?" ชายคนหนึ่งในโต๊ะพนันเอ่ยถามขึ้นบ้าง
     "อ๋อ โม่ต้าจื่อเคยขโมยของร้านของคนที่ข้ารู้จักน่ะเจ้าค่ะ" หญิงสาวยกมือขึ้นทาบแก้มพลางอธิบาย จะว่าแถคำตอบก็ใช่เพราะว่าเธอไม่ได้รู้จักเถ้าแก่ลู่มาก่อนจะว่าขโมยของร้านของคนรู้จักก็ไม่เชิงนัก แต่ก็มีความจริงปะปนอยู่เกินครึ่งหนึ่งในคำพูดของนาง
     "เจ้านั่นตกอับขนาดขโมยของเลยสินะ ฮ่าๆๆ" ชายพนันหัวเราะเยาะชะตากรรมของโม่ต้าจื่อที่ตกอับถึงขนาดขโมยของชาวบ้าน "ที่หายไปเพราะถูกจับตัวเข้าคุกไปล่ะสิท่า"
     "เจ้าค่ะ" เฟยเอี้ยนพยักหน้าน้อยๆ ก่อนอธิบายต่อ "ตอนนี้เถ้าแก่ร้านที่ถูกขโมยของเสียชีวิตไปแล้วแต่ว่ามีคนๆ นึงกำลังเดือดร้อนอยู่หากว่าไม่ได้พยานชี้ความผิด พวกท่านสามารถเป็นพยานได้หรือไม่เจ้าคะว่าโม่ต้าจื่อไม่ได้เป็นคนดีและมีหนี้สินมากมายพอที่จะทำให้เขาขโมยของได้"
     "เอ่อ.. ให้เป็นพยานงั้นรึ..." ชายบางคนคิดไม่ตกพร้อมกับส่ายหน้า เพราะว่าบางคนก็ทำงานที่ไม่สุจริตการขึ้นศาลในครั้งนั้นอาจจะทำให้ทางการสืบสาวเรื่องราวมาให้ตนเองเดือดร้อนได้
     จากที่กำลังจะมีหวังแต่มาถูกปฏิเสธไปเสียก่อนก็ทำให้ซูปี้ห่อเหี่ยวไม่น้อย แม้ว่าเธอจะพูดอะไรไม่ออกเลยก็ตาม เฟยเอี้ยนลูบผมปลอบเธอเบาๆ แล้วลองพูดจากหว่านล้อมต่อไป "หากว่าเป็นพยานในคดีล่ะก็อาจจะได้เงินคืนก็ได้นะเจ้าคะ"
     สิ่งที่หญิงสาวพูดออกไปนั้นทำให้ผีพนันบางคนรู้สึกลังเลเพราะบางคนก็ไม่มีอะไรจะให้เสียหากว่ายังพอได้รับผลประโยชน์อยู่บ้างก็นับว่าเป็นการดีเพราะเงินที่ถูกยืมไปก็ไม่ใช่น้อยๆ เลย
     "เอางี้ ข้ารับปากเป็นพยานให้ก็ได้" ชายคนหนึ่งเสนอตัวเองออกไป แม้ว่าเขาจะติดการพนันแต่ก็ไม่ใช่คนใจดำขนาดว่ามีคนมาขอร้องถึงที่แล้วจะปฏิเสธ และเขาก็พอจะจำซูปี้ได้นั่นน่าจะมีจุดที่เชื่อมโยงกันอยู่
    "ขอบคุณมากค่ะพี่ชาย!" ซูปี้พอจะยิ้มได้แล้วขอบคุณชายผู้นั้นเป็นการใหญ่
     "คนที่ลำบากคือเจ้ารึ?" ชายผู้นั้นเขาเอ่ยถามเด็กหญิงออกมา
     "ค่ะ" เด็กหญิงพยักหน้า "คนที่ต้องมาเป็นแพะรับบาปคือพี่ชายของข้าเอง"
     "งั้นก็คงแย่ เป็นแพะสินะ เอางี้ข้าช่วยเป็นพยานให้อีกคนแล้วกัน" ชายอีกคนฟังเรื่องราวคร่าวๆ ก็อาสาช่วยเหลือเช่นกัน
     "ขอบคุณพวกท่านมากนะเจ้าคะ หากว่าได้พยานหลายคนล่ะก็คำให้การน่าจะมีน้ำหนักขึ้นมากเลยนะเจ้าคะ" เฟยเอี้ยนยิ้มหวานให้ชายทั้งสองคนจนชายอีกคนที่มักจะส่งสายตาแทะโลมนางอาสาช่วยเหลืออีกคนเพราะว่าแพ้รอยยิ้มนั้น
     "งั้นข้าช่วยด้วยคนแล้วกัน" ชายคนนั้นเสนอตัวออกมาหวังว่าทำตัวดีๆ แล้วหญิงสาวจะมีใจให้เขาบ้างและอาจจะใช้คดีนี้เป็นสะพานให้ครอบครองสาวสวยไว้เป็นภรรยาในอนาคต
     "ขอบคุณมากค่ะ!" ซูปี้ขอบคุณชายทั้งสามอย่างใจจริง ไม่คิดว่าคนที่บ่อนพนันจะยอมช่วยเหลือเธอถึงสามคน
     "เช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าขอนัดตัวพวกท่านไปที่ศาลเจ้าเมืองได้หรือเปล่าเจ้าคะ ข้าจ้าวเฟยเอี้ยน เด็กคนนี้ชื่อว่าซูปี้ พวกท่านมีนามว่าอะไรบ้างหรือเจ้าคะ?" หญิงสาวเอ่ยถามนามของแต่ละคนที่ให้ความร่วมมือ
     "ข้าเหยาจิ่นโซ่ว ทำงานร้านขายหมู" ชายคนแรกที่เสนอตัวเป็นพยานแนะนำตัวออกมา
     "ข้าเมิ่งชงหยวน เป็นหัวหน้าคนงานก่อสร้าง" ชายคนที่สองบอกชื่อตนออกมาบ้าง
     "ข้าซ่งเจียหลิว รับจ้างทวงหนี้" ชายคนที่สามที่อยากจะครองใจแม่นางจ้าวแนะนำตัวออกมาบ้าง
     "ขอบคุณพวกท่านอีกครั้งเจ้าค่ะ เช่นนั้นเราพักเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้วมาเล่นไพ่กันต่อนะเจ้าคะ" เฟยเอี้ยนยิ้มตอบเหล่าบุรุษ แล้วการเล่นไพ่นอกกระจอกก็ดำเนินต่อไป แม้ว่าหญิงสาวจะพ่ายแพ้ไปเพราะไม่ถนัดเล่นการพนันแต่ก็นับว่าใช้เงินก้อนนั้นคุ้มค่าแล้วสำหรับข้อมูล เมื่อเล่นไพ่จบตานางก็ขอตัวกลับไปพร้อมกับซูปี้และผู้ติดตามร่างใหญ่ยักษ์

     "ขอบคุณมากนะคะพี่สาวที่ช่วยข้าขนาดนี้" ซูปี้เอ่ยออกมากลางทาง เธอรู้สึกเกรงใจและซาบซึ้งใจเป็นอย่างมากที่เฟยเอี้ยนให้การช่วยเหลือมากมายทั้งที่พัก อาหาร แล้วยังยอมสละเงินจำนวนหนึ่งเพื่อช่วยเหลือคาบูโตะอีกด้วย ไม่รู้ว่าเด็กอย่างเธอจะตอบแทนบุญคุณอย่างไร
     "ไม่เป็นไรจ้ะ ข้ายึดถือความเมตตาของฮองเฮาเว่ยเป็นแบบอย่างด้วยน่ะจ้ะ" หญิงสาวตอบเด็กหญิงออกไปตามที่เธอคิดสายตามีแววชื่นชมบุคคลที่เธอนับถือเป็นแบบอย่าง
     "งั้นเองค่ะ" ซูปี้พยักหน้ารับ แล้วรู้สึกว่าแซ่เว่ยของฮองเฮาที่ได้ยินคุ้นหูแปลกๆ ราวกับว่าเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหนมาก่อน แต่เมื่อคิดไปคิดมาเด็กหญิงก็ไม่ได้เอะใจอะไรนักเพราะว่าฮองเฮาเป็นคนดังอยู่แล้วเธอจะเคยได้ยินมาจากไหนก็คงไม่แปลก
     และเมื่อเดินทางกลับมาถึงร้านขายข้าวตระกูลจ้าวเรียบร้อยแล้วทั้งสองก็ขึ้นไปพักผ่อนที่ด้านบนจะได้มีแรงตื่นเช้าพาพยานไปให้การกับศาลประจำเมือง ส่วนคนงานที่ติดตามทั้งสองคนก็จัดการปิดบ้านอย่างแน่นหนา...






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ชื่อเสียง +25 ความหิว -4 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 25 -4 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999
โพสต์ 2017-8-19 18:01:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2017-8-19 21:03

32
                    ชายต้องสงสัยผู้นั้นเดินเข้าไปในบ่อนพนันแห่งหนึ่งหลิน ซ่งหยางหมิง และซ่งเหมยฮั่วที่สะกดรอยตามมาเมื่อเห็นว่ามีผู้คุมเฝ้าอยู่หน้าบ่อนเพื่อไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกตทั้งสามจึงเดินเข้าบ่อนไปด้วยท่าทางที่ปกติที่สุดกว่าจะเข้ามาได้อย่างปลอดภัยก็คลาดสายตาจากชายต้องสงสัยที่มีรอยสักรูปกระต่ายเสียแล้ว เนื่องจากบ่อนนี่มีผู้คนคึกคักมากมาย แถมยังแออัดมากเลยทีเดียวทำให้การที่จะหาคนที่มีรอยสักเล็กๆเท่านั้นอยู่ที่ท้องแขนคงเป็นไปได้ยากจึงทำให้ต้องหารือกันอีกครั้งว่าจะทำอย่างไรต่อไปกันดี
                    "ข้าว่าเราแยกกันหาดีไหม?" หลินเสนอแนะหลังจากที่มองหาตามโต๊ะพนันต่างๆมานานสองนาน
                    "ไม่ ข้าว่าที่นี่อันตรายเกินไปเราอยู่รวมๆกันไว้น่าจะดีกว่า" ซ่งหยางหมิงตอบด้วยความเป็นห่วงมือข้างหนึ่งจูงซ่งเหมยฮั่วเอาไว้เพื่อไม่ให้นางทำอะไรบู่มบ่ามไปอีก
                    "แล้วเราจะทำอย่างไรกันดีคนเยอะขนาดนี้ใช่ว่าจะเจอได้ง่ายๆ" หลินกล่าวพลางครุ่นคิดแต่ก็คิดอะไรไม่ออกเลยสักนิด
                    ซ่งหยางหมิงคิดแล้วก็เห็นด้วยกับที่หลินพูด "เอาแบบนี้ดีไหม อีกหนึ่งชั่วโมงเรามาเจอกันที่ใกล้ๆทางออกนั่นระวังอย่าให้ใครจับได้นะ" เขาบอกอย่างอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้แต่นี่คงจะเป็นทางเดียวที่จะทำให้หาตัวชายคนนั้นเจอได้เร็วขึ้น
                    "งั้นเจ้าพาซ่งเหมยฮั่วไปด้วยก็แล้วกัน" หลินบอก แล้วจึงหันหลังออกตามหาไปตามโต๊ะต่างๆอย่าไม่ให้เป็นที่จับตามองมากที่สุด
                    ซ่งหยางหมิงและซ่งเหมยหัวพยายามมองหารูปลักษณ์ที่คุ้นตาเท่าที่จำได้มากที่สุดแต่ก็ไม่มีวี่แววเจอคนที่คล้ายกันแต่กลับไม่มีรอยสักอย่างว่าเลยสักคนเดียวคิดแล้วก็สงสัยว่าชายคนนั้นหายไปไหนกันแน่ ทางฝ่ายของหลินเองก็ใช่ว่าจะหาเบาะแสพบเช่นกันเมื่อครบหนึ่งชั่วโมงทั้งสามจึงมาเจอกันใกล้ทางออกตามนัด
                    "เจ้าได้อะไรบ้างไหม?" ซ่งหยางหมิงเอ่ยถามสหายเผื่อว่าจะได้เบาะแสอะไรบ้าง
                    "ไม่เลย ถ้าหาไม่เจอก็รอจนกว่าชายผู้นั้นจะออกมาเป็นไง?" หลินเสนอแนะ
                    "จริงด้วยสิ! ทำไมเราคิดไม่ได้กันนะ" ซ่งหยางหมิงทุบกำปั้นลงบนฝ่ามือหนึ่งทีก่อนจะหัวเราะแห้งๆ
                    ทั้งสามเฝ้ารอที่จะให้ชายผู้ต้องสงสัยที่มีรอยสักรูปกระต่ายอยู่ที่ท้องแขนเดินออกมาเสียทีแต่ก็ไร้วี่แววอีกตามเคยผ่านไปแล้วอีกหนึ่งชั่วโมงก็ไม่มีทีท่าว่าจะเจอจนกระทั่งผู้คุมที่มองอยู่เกิดความสงสัยจึงเดินเข้ามาหาทั้งสาม
                    "เจ้าสามคนต้องการจะทำอะไร ข้าเห็นพวกเจ้าเข้ามาแล้วเดินวนเป็นเขาวงกตอยู่นานสองนานแล้ว" ผู้คุมเอ่ยขึ้นหลังจากที่มองเหตุการณ์มาได้สักพัก
                    "เอ่อ... จะว่าอย่างไรดีเรากำลังหาคนอยู่น่ะขอรับ" เมื่อเห็นดังนั้นซ่งหยางหมิงจึงตอบผู้คุมออกไปด้วยความลังเลเล็กน้อย

                   "หา?? เจ้าคิดว่าที่นี่เป็นสถานที่ตามหาคนหายหรือไงกันห๊ะ ถ้าไม่ได้จะเข้ามาเล่นก็อย่ามายืนเกะกะขวางทางสิเฟ้ยจะหาคนก็ไปถามเอาในตลาดโน่นไป๊!!" ฝ่ายผู้คุมเมื่อได้ยินอีกฝ่ายตอบมาเช่นนั้นก็จับทั้งสามคนโยนออกไปนอกบ่อนพนันโดยไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งสิ้น

                    หลิน ซ่งหยางหมิง และซ่งเหมยฮั่วโดนผู้คุมเตะโด่งออกมานอกบ่อนอย่างช่วยไม่ได้ซ้ำยังหาชายผู้มีรอยสักรูปกระต่ายคนนั้นไม่ได้อีกยิ่งทวีให้ทุกคนต่างหัวเสียกันยิ่งขึ้นไปอีก
                    "คนอะไรใจดำนักเชียว!" ซ่งหยางหมิงสบถขึ้นอย่างหัวเสียก่อนจะใช้มือปัดฝุ่นที่ติดเสื้อผ้าหลังจากถูกผู้คุมเตะออกมานอกบ่อน
                    "เฮ้ออ" ซ่งเหมยฮั่วถอนใจอย่างหมดหวังใบหน้าของนางดูคล้ายกับจะร้องไห้ออกมาอีกครั้งอย่างไรอย่างนั้น
                    "อย่าร้องเชียวนะ ยังไม่หมดหวังสักหน่อย" หลินบอกกับซ่งเหมยฮั่ว คำพูดที่ออกมาดูไม่เชิงปลอบใจไปซะทีเดียวแต่เหมือนจะบอกว่าอย่าเพิ่งยอมแพ้ซะมากกว่า
                    "แล้วเราจะเอาอย่างไรต่อดีล่ะทีนี้... " ซ่งหยางหมิงเอ่ยถาม ตอนนี้เขาเองก็คิดไม่ออกแล้วว่าควรจะต้องทำอย่างไรต่อไป
                    "ไม่รู้" หลินตอบห้วนๆด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยก่อนจะออกตัวเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมายทำให้ซ่งหยางหมิงและซ่งเหมยฮั่วต้องวิ่งแจ้นตามไปอย่างช่วยไม่ได้ ชายชุดดำงั้นหรือ..? หลินพึมพัมอยู่ในใจ เรื่องราวของซ่งเหมยฮั่วช่างคล้ายคลึงกับหลินเหลือเกินบางทีเรื่องนี่อาจจะทำให้หลินได้เบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับการตายของปู่ก็เป็นได้

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 ชื่อเสียง +15 ความหิว -4 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 15 -4 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
กระบี่ไม้
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x32
x5
x8
x2
x5
x28
x10
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x40
x2
x26
x128
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x84
x10
x10
x15
x15
x165
x20
x130
x682
x22
x74
x5000
x158
x22
x360
x1
x105
x259
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x1075
x50
x1
x3
x221
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x3
x200
x150
x92
x120
x125
x400
x170
x20
x250
x20
x205
x50
x115
x50
x640
x25
x1
x92
x7
x24
x20
x1
x1

4

กระทู้

38

โพสต์

2245

เครดิต

เงินตำลึง
956
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
814
ความหิว
304

ใบรับรองภาษาฮั่น

พิราบขาว
เลเวล 1
โพสต์ 2018-2-11 15:08:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สำรวจฉางอัน ๒

ถนนตะวันออกยามค่ำคืนในฉางอันนั้นสว่างไสวจนทำให้ผู้คนตาพร่า เสียงดนตรีไพเราะดังออกมาสถานเริงรมย์ที่ตั้งเรียงรายอยู่ตามถนนนางคณิกาหลายคนยืนอยู่หน้าร้านร้องเรียกแขก  เขาเคยเห็นภาพเหล่านี้มาแล้วในเจียงเยี่ยจึงไม่รู้สึกแปลกใจต้องบอกว่าคุ้นชินดีเสียด้วยซ้ำ หากเป็นเมื่อก่อนคงไม่ลังเลที่จะค้นหาคนงามในดงบุปผาเหล่านี้มาชมดูสักหลายๆคน แต่ตอนนี้เพียงพิศมองความงามที่เบ่งบานดุจดอกไม้สีฉูดฉาดบาดตาก็รู้สึกตาพร่าขึ้นมาหน่อยๆ

หนานกงหลิวเจี๋ยเดินทอดน่องไปตามถนนสายตะวันออกของเมืองหลวงราวกับกำลังเดินชมนกชมไม้ในสวนหลังบ้านร่างกายที่สะอาดสะอ้านหลังจากอาบน้ำในชุดเสื้อผ้าเนื้อดีรวมถึงพัดที่ดูมีราคาเมื่อประกอบกันบนร่างกายสูงใหญ่นี้ทำให้ยิ่งดูหล่อเหลาสง่างามดึงดูดสายตาผู้อื่น  ตลอดเวลาที่เดินผ่านถนนสายนี้จึงมีสาวงามแวะมารั้งตัวชักชวนเข้าไปในหออยู่ตลอดโชคดีที่เขาใช้ทักษะจอมเสเพลหลบเลี่ยงมาได้ราวกับปลาในน้ำ  เดินอยู่ไม่นานก็ไปสะดุดเข้ากับซอกหลืบหนึ่งที่มีผู้คนเข้าออกอย่างลับๆ

จากประสบการณ์ที่ใช้ชีวิตเสเพลอยู่นอกบ้านมาเขาบอกได้เลยว่าตรอกนั้นมีบางอย่างไม่ธรรมดา  เมื่อเดินเข้าไปด้านในก็พบว่ามันคือบ่อนการพนันใหญ่แห่งหนึ่งที่หลบซ่อนตัวอยู่หลังแสงสีแห่งถนนตะวันออก  ชายหนุ่มจุดยิ้มที่มุมปากอย่างอารมณ์ดีจอมเสเพลอย่างเขามีหรือจะไม่เคยเข้าบ่อนมาก่อนดังนั้นพบเห็นบ่อนใหญ่ของเมืองหลวงจึงไม่อาจอดใจไม่ลองเสี่ยงดวงดู

“อ้าว คุณชายแปลกหน้าอยากลองเสี่ยงดวงดูรึ”บุรุษที่ยืนคุมโต๊ะพนันสังเกตเห็นเขา หนานกงหลิวเจี๋ยคลี่ยิ้มดูขี้เล่นไม่จริงจังทำสีหน้าราวกับกำลังตื่นเต้นกับไก่ชนที่ต่อสู้อยู่บนเวทีไม่ไกล  

“ข้าเพิ่งมาถึงเมืองหลวงอยากแวะมาเสี่ยงดวงดูสักตั้งน่ะพี่ชาย”

“ดีๆๆ  เจ้าเลือกมาถูกที่แล้วล่ะบ่อนพนันตู้กุยกั๋วจิ่วของเรานั้นยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว”บุรุษผู้นั้นหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีชักชวนเขาให้ลงพนันไก่ชนอย่างกระตือรือร้น  แต่จอมเสเพลก็สามารถหลบเลี่ยงออกด้วยเหตุผลว่าจะลองไปเสี่ยงดวงที่โต๊ะไพ่นกกระจอก

ยังไม่ทันจะได้เพลิดเพลินกับเกมไพ่พลันเสียงร้องของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งที่คุ้นหูยิ่งนักก็ดังขึ้นจากด้านในของบ่อน ผู้คนมองภาพเด็กที่ถูกบิดานำมาใช้เป็นตัวขัดดอกกันอย่างเฉยชาราวกับเป็นเรื่องที่พบเห็นได้อย่างปกติ  แต่ภาพที่เด็กหนุ่มหน้าตาราวดอกท้อผลิบานถูกบิดาเฆี่ยนตีทารุณให้ยอมสยบนั้นทำให้หนานกงหลิวเจี๋ยไม่อาจทนได้ ยิ่งโดยเฉพาะเด็กที่กำลังถูกเฆี่ยนตีคือลี่จูของเขา!!

สารเลวเอ๊ย!!

ร่างสูงกัดฟันกรอดมองเด็กน้อยที่ถูกตบตีอย่างรุนแรง มือหนากำเข้าหากันแน่นจนเป็นกำปั้นเสียงแว่วมาจากด้านหลังได้ยินคนพนันกันว่าเด็กคนนี้จะสามารถรอดจากการเป็นทาสได้หรือไม่  เดรัจฉานบางตนถึงขั้นพนันกันต่อว่าจะโดนขายไปโรงทาสหรือโรงคณิกาชายกันแน่

เขาข่มใจไม่ให้โกรธเกรี้ยวจนหุนหันหลับตาลงแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกที่สุดเมื่ออารมณ์สงบสมองก็คิดหาหนทางช่วยเหลือลี่จูอย่างเร็วจี๋ หากช้ากว่านี้เด็กน้อยของเขาอาจไม่รอดพ้นมือมารร้ายไปจริงๆก็ได้!

แต่ก่อนที่จะได้ลงมือทำอะไรพวกผู้คุมบ่อนที่เห็นเหตุการณ์วุ่นวายก็เข้ามาควบคุมสถานการณ์เสียก่อน บิดาผู้ไร้น้ำใจของลี่จูนั้นถูกตบหน้าไปหนึ่งทีด้วยสาเหตุที่ว่าทำให้สินค้าของบ่อนเกิดรอยช้ำ อยู่ๆเด็กน้อยที่ทรุดนั่งร้องไห้อยู่บนพื้นก็ลุกขึ้นมาต่อยผู้คุมบ่อนจนสลบเหมือด และดูเหมือนมีวรยุทธ์ประหลาดบางอย่างมีสามารถต่อกรกับผู้คุมคนอื่นที่รุกเข้าไปหาได้อย่างสบาย

เขาลืมความโกรธเกรี้ยวอ้าปากค้างอย่างงุนงง เมื่อครู่ไม่ใช่มีกระต่ายน้อยน่าสงสารนั่งร่ำไห้อาดูรอยู่หรือ.....ทำไมจู่ๆกระต่ายถึงได้อัพเลเวลความโหดพรวดพราดเช่นนี้ได้วะ!  

สถานการณ์ในบ่อนวุ่นวายเกินจะควบคุมเพราะผู้คุมบางคนดันต่อยเข้ากับผีพนันผู้อื่นที่ทำตัวเป็นไทมุงชมเรื่องสนุกตะลุมบอนกันพัลวันเสียจนแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร  โชคดีที่ชายหนุ่มยืนอยู่วงนอกมาตลอดจึงสังเกตเห็นร่างเล็กๆที่พลิ้วตัวหลบออกมาได้และกำลังซอกซอนไปตามโต๊ะพนันเพื่อหาทางออก แต่โอกาสดีนั้นมีเพียงไม่นานผู้อื่นเริ่มสังเกตแล้วว่าลี่จูกำลังปลีกตัวหนีออกไป  ผู้คุมบ่อนและผู้คุมกันคนอื่นกำลังไล่ตามเด็กตัวเล็กผู้นั้นออกไปด้านนอกเขาเองก็ไม่รอช้าชิงวิ่งตามออกไปในเวลาไล่เลี่ยกัน


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ชื่อเสียง +50 ความหิว -10 Point +3 ย่อ เหตุผล
zifu + 50
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -10 + 3

ดูบันทึกคะแนน

❤❤
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขวานทอง
กลยุทธ์ซุนปิน
พัดคุณชาย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x20
x3
x1
x3
x50
x1
x40
x20
x65
x92
x24
x10
x21
x13
x19
x1
x17
x7
x3
x10
x9
x14
x3
x112
x35
x1
x1
โพสต์ 2019-2-26 20:07:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
โพสต์ 2019-2-26 20:22:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-2-26 20:24


{เดอะเป่าหลิง อินชาวไร่ ภาค 2 : ชาวท่าแซะ มงแซะมง แซะมง ตะลุ่มตุ้มมง}
{ตอนที่ 52 : ไปไหนต่อดี?...เข้าสู่ภาคใหม่ได้หรือยัง?}

        ดูเหมือนว่าการเดินทางบอกเรื่องราวนั้นจะเป็นไปด้วยดีนะ? ว่าไหม? เป่าหลิงนั้นสูดลมหายใจของตนเอง ก่อนที่จะเดินตามเส้นทางของเมืองฉางอันไปเรื่อยๆ เอาตามความจริงแล้วเธอก็ไม่ค่อยจะได้มาที่แห่งนี้เสียเท่าไรหรอกนี้หน่า? ไม่ว่าจะอย่างไร..เมืองแห่งนี้ก็คือเมืองหลวง สถานที่ต้องห้ามตอนที่เธอยังเป็นเพียงมารชั้นต่ำอยู่ ...เป่าหลิงนั้นเงียบไว้…

        เธอเดินแตะฝุ่นมาเรื่อยๆ จนถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นเส้นทางที่เธอเดินผ่านพอดี นั้นก็คือ..เอ่อ นี้เธออยู่ที่ไหนเนี้ย?.. เป่าหลิงนั้นยืนคิด เธอเห็นว่ามันเป็นซอกเป็นตรอกเป็นซอย ก็เล่นเดินไปเดินมาอย่างงั้นล่ะ..เอาง่ายๆไหม..หลงทางอยู่…….

        ตอนนี้เธออยู่ด้านหน้าของบ่อนการพนันแห่งใหญ่ของเมืองฉางอัน ซึ่งตั้งอยู่ในซอกหลืบของแหล่งสถานเริงรมย์ บน ถนนฉางอัน สายตะวันออก “จากใจไหม...ออกจากตรงนี้ยังไงอ่ะ..” เป่าหลิงนั้นกล่าวเช่นนั้น ก่อนที่จะเบ้ริมฝีปากของตนเองเล็กน้อย

        เธอนั้นเหลือบหันไปมองรอบๆ โชคดีที่ว่าตรงนี้นั้นเป็นช่วงกลางวันจึงไม่ค่อยมีคนเยอะเท่าไรนัก แต่ก็มีบ้างที่จะได้ยินเสียงของสิงนักพนันที่อยู่ด้านใน และกลิ่นอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเลยสักนิด เป่าหลิงนั้นถอนหายใจ ก่อนที่จะเหลือบมองไปรอบๆ มือของเธอนั้นกำอะไรบางอย่างก่อนที่จะแบมันออกมา…

        ‘...อ่ะ..เรียกหรอ...เกิดอะไรขึ้น?’ เสียงของฝ้าเฉี่ย ที่ออกมาจากมือของเธอนั้นงงงวยกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่จะเหลือบมองรอบๆ… ‘แล้วไหงเจ้ามาอยู่ตรงนี้ล่ะ? จะไปเที่ยวหรอ?..เขาจะให้เข้าไหมนั้น?’ ทางฝ้าเฉี่ยผู้ซึ่งยังไม่รู้ว่าเจ้านายของตนเองนั้นหลงทางอยู่ ก็จะขรรมๆหน่อย...นั้นล่ะฮะ ทั่นผู้ชม..

        “ข้าหลงทางอ่ะ..หาทางออกให้ที...” เป่าหลิงกล่าวเช่นนั้น...



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม +3 ความชั่ว โพสต์ 2019-2-26 20:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2020-6-9 21:42:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย MeiBaiyu เมื่อ 2020-6-9 21:45
  1. <div align="center" style="list-style-type: none;">
  2. <style>

  3. @font-face {
  4.     font-family: FCActiveRegular;
  5.     src: url('https://ยุทธจักร.com/Font/FCActiveRegular.eot');
  6.     src: url('https://ยุทธจักร.com/Font/FCActiveRegular.woff') format('woff'),
  7.            url('https://ยุทธจักร.com/Font/FCActiveRegular.ttf') format('truetype');
  8. }

  9. </style>


  10. <style>
  11. #boxชื่อตัวแปร1 {
  12. border: 5px double;
  13. padding: 10px;
  14. box-shadow: #d61705 0px 0px 1em;
  15. background-image: url("https://i.imgur.com/tQCIqX6.png");}
  16. </style>

  17. <div id="boxชื่อตัวแปร1">
  18.      <p>
  19.           <marquee behavior="alternate" direction="up" width="80%">
  20.           <marquee direction="right" behavior="alternate">



  21.                <div align="center" style="text-align: start; list-style-type: none;"><font size="6" ;="" style="margin: 0px; padding: 0px; word-wrap: break-word;" face="FCActiveRegular" color="#ffffff"><span style="text-shadow: #d61705 0px 0px 0.7px, #d61705 0px 0px 25px, #d61705 0px 0px 10px;">บ่อนพนันตู้กุยกั๋วจิ่ว - เมืองฉางอัน</span></font></div><font size="7" ;="" style="margin: 0px; padding: 0px; word-wrap: break-word;" color="white" face="FCActiveRegular">



  22.           </font></marquee></marquee></p>

  23.                  <img src="https://ยุทธจักร.com/static/image/hrline/z42.png"><br><br>
  24. <br>

  25. <div style="text-align: center;"><img src="https://i.pinimg.com/564x/ee/b8/0e/eeb80eba7acb39ed2dccc95b6b2fcf12.jpg" width="600" border="0"></center></div>
  26. <br>


  27. <font size="4" ;="" style="margin: 0px; padding: 0px; word-wrap: break-word;" face="FCActiveRegular"><span style="text-shadow: #d61705 0px 0px 0.7px, #d61705 0px 0px 25px, #d61705 0px 0px 10px;">

  28. <br><font color="#ffffff">
  29. บ่อนการพนันแห่งใหญ่ของเมืองฉางอัน<br> อยู่ในซอกหลืบของแหล่งสถานเริงรมย์ บน ถนนฉางอัน สายตะวันออก<br>แหล่งมั่วสุมอันดับหนึ่งของผีพนันและคนร้ายหนีคดี<br>ได้รับการสนับสนุนจากผู้มีอิทธิพลภายในท้องถิ่นทางการจึงไม่สามารถทำอะไรได้<br>ภายในมีเกมการพนันต่างๆ ให้ได้เล่น ทั้งไพ่นกกระจอก วงล้อเสียงโชค น้ำเต้าปูปลา และอื่นๆ อีกมากมาย

  30. <br> <img src="https://ยุทธจักร.com/static/image/hrline/wu7.png"><br><br>

  31. <div style="text-align: center;"><img src="https://img.over-blog-kiwi.com/0/72/15/44/201308/ob_df2dfa0202bac7437a9960c96e86d8c1_12473822-291n.jpg" width="600" border="0"></center></div><br><br>

  32. <font size="4" ;="" style="margin: 0px; padding: 0px; word-wrap: break-word;" face="FCActiveRegular"><span style="text-shadow: #d61705 0px 0px 0.7px, #d61705 0px 0px 25px, #d61705 0px 0px 10px;">

  33. <br><font color="#ffffff">
  34. ชื่อกิจการ: บ่อนพนันตู้กุยกั๋วจิ่ว<br>
  35. เจ้าของกิจการ: โต้ว เหมิงเยี่ย<br>
  36. ประเภทร้าน: บริการเปิดโต๊ะพนันต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ไพ่นกกระจก ไพ่ หรือรวมไปถึง ไก่ซน มีครบทุกอรรถรส<br>
  37. เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชั่วโมง<br><br>#ประทับตรา: ผู้ว่าเมืองฉางอัน



  38. <br>
  39. </font><br>

  40. <img width="376" _height="83" src="https://ยุทธจักร.com/static/image/hrline/wu25.png" border="0" alt="">

  41. <style type="text/css">BODY{background:url("https://i.imgur.com/CxKW8Y9.png"); background-attachment:fixed; }</style><style type="text/css">.head1 {background-color:none ;}.head2 {background-color:none ;}</style>



  42. </span></font></div><font size="5" ;="" style="margin: 0px; padding: 0px; word-wrap: break-word;" face="FCActiveRegular">
  43. </font></div>



  44. [postbg]bg70.png[/postbg]

คัดลอกไปที่คลิปบอร์ด

ขอเวลาโรลก่อนนะคะ lol


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เสือดาวนัสเคียร์
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
โคมกระต่ายหยกตำหนักจันทร์
พัดมยุรามรกต
พู่หยกเฟยตันฉีหลิง
กำไลลู่เหลียนหรง
วิชาอิงหย่งขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x200
x45
x4
x20
x10
x3
x1
x2
x20
x25
x16
x4
x29
x2
x147
x1
x10
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x2
x100
x100
x100
x100
x1
x1
x25
x50
x1
x1
x2
x531
x6
x1
x3
x4
x2
x2
x42
x14
x150
x5
x320
x100
x1
x1
x1
x10
x63
x40
x10
x4
x1
x20
x18
x185
x44
x226
x10
x10
x293
x7
x100
x390
x12
x36
x50
x8
x5
x18
x10
x148
x6
x4
x2
x1
x100
x100
x120
x2
x2
x333
x50
x200
x6558
x773
x226
x100
x15
x200
x3
x4
x100
x200
x4
x200
x2
x1
x4
x1
x2
x10
x15
x10
x2
x30
x20
x2
x80
x34
x70
x210
x200
x20
x3
x50
x200
x1
x50
x457
x7
x174
x60
x100
x22
x350
x226
x920
x130
x1
x15
x1
x1
x114
x2
x100
x2
x5
x2
x1
x100
x1
x10
x1
x16
x1
x2
x20
x5
x4
x140
x22
x7
x8
x2
x70
x1
x2
x1
x332
x15
x5
x4
x13
x3
x1
x215
x30
x368
x30
x22
x269
x20
x1015
x96
x502
x2380
x2
x5
x502
x40
x300
x2200
x100
x100
x100
x230
x1300
x15
x1
x10
x45
x20
x70
x53
x160
x225
x6
x764
x50
x350
x20
x45
x50
x2
x1
x120
x140
x40
x85
x7
x32
x290
x12
x125
x37
x1
x55
x150
x2000
x64
x32
x89
x8000
x9999
x8000
x100
x2
x1738
x540
x88
x90
x69
x30
x135
x67
x49
x221
โพสต์ 2020-6-9 23:53:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย MeiBaiyu เมื่อ 2020-6-9 23:54

{ ทุ่มเทแรงใจ }
59
วันใจหาย
หลิงหลาน


          “ ย่านเด็ดๆ? “ ไป๋อวี้เดิมทีเป็นสตรีผู๋หยาง ต่อให้มาอยู่ฉางอันได้สักพักนางก็รู้จักอยู่ไม่กี่ย่าน แล้วทิศนี้ก็ไม่ใช่ทิศทางที่นางจะมาบ่อยๆ ครั้งจะเปิดปากห้ามก็เกรงว่าจะไม่เหมาะเพราะนางก็ดันร่วมแผนของพี่สาวหลานมาตั้งเยอะ หากร่วมไปอีกหน่อยก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกละมั้ง.. ใบหน้าหวานของดรุณีในอาภรณ์สีแสดแทบจะมีคำถามอยู่บนหน้าได้ตลอดเวลา ที่ใดคือย่านเด็ด แล้วทำไมถึงเรียกย่านนั้นว่าย่านเด็ด? ทั้งหมดใดๆล้วนมีแต่คำถามที่นางสงสัย

หลิงหลาน


              “ น่าสนใจ.. แล้วยังเอาไปลือกันถึงในจวน? “ น้ำเสียงนุ่มครานี้แม้ไม่ต้องมองหน้าผู้พูด หลับตาฟังอย่างเดียวยังรู้ได้ว่านางสงสัย หนึ่งใจใคร่รู้ หนึ่งใจหวั่นเกรง ยิ่งได้ฟังคำพูดนั้นของพี่สาวหลานใบหน้าหวานก็เริ่มซีด “ นี่ท่านจะพาน้องไปไหนกันแน่เนี่ย.. “ โอดครวญด้วยความสับสน แต่ถึงอย่างงั้นนางก็ยังทำใจสู้เสือ ปลดเอาปิ่นทั้งหลายของตน รวมถึงสิ่งอะไรก็ตามที่ดูมีราคามาก ซ่อนเอาไว้ในชายแขนอาภรณ์ที่ยาวรุ่มร่าม คิดไปคิดมา รู้แบบนี้ตอนเช้าใส่ชุดที่มันยาวน้อยกว่านี้หน่อยก็คงจะดี

หลิงหลาน


             ดรุณีสาวเริ่มรู้สึกคล้ายอยากจะเป็นลม พบเจอตัวประหลาดตัวม่อต่อหน้าตาเจ้าเล่ห์ที่ยกพวกรุมตีนาง นางยังไม่กลัวเท่านี้ เหตุไฉนการมากับพี่สาวหลานถึงได้ชวนระทึกใจยิ่งกว่าเสี่ยงตายอีกเล่า เริ่มเข้าใจถึงสิ่งที่อีกฝ่ายเอ่ยเตือนให้นางปลดของมีค่าออกเสียก่อน สถานที่ใดที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบ่อนสำหรับนาง แม้จะอยากรู้แต่ก็ไม่เคยคิดอยากเข้า พี่สาวหลาน ท่านร่าเริงซ้ำแล้วยังสดใส เหตุไฉนคิดอยากเข้าบ่อนกันได้เล่า !

          “ นี่ท่านคิดดีแล้วใช่หรือไม่ ? อ่าๆ รอข้าด้วย ! “ ว่าจะเอ่ยแย้ง อย่างน้อยหากคิดหมุนกลับตอนนี้ก็คงยังทัน แต่เหมือนนางจะเปิดปากพูดช้าไป ไม่ทันกับร่างของเจ้าของเกศาสีเงินที่เดินลิ่วๆเข้าไปด้านใน จนนางต้องรีบสาวเท้าเข้าประชิดตัวพร้อมด้วยใบหน้าหวานที่งอง้ำ วันนี้นางชักจะเจอเรื่องที่ยากคาดเดา ทั้งการที่พี่สาวหลานชักชวนเข้าร่วมแผน โดนพี่หลิวไล่ต้อนถามความเป็นไปก่อนออกมา เจอเถ้าแก่พูดมาก และยังมีการมาบ่อนอีก วันนี้นับว่านางใช้ชีวิตได้คุ้มค่ายิ่งนัก

             เหล่าองค์รักษ์เงาต่างหันมองหน้ากันเลิกลั่ก หวางเย่รับสั่งให้แจ้งเมื่อมีเหตุผิดปกติ.. แล้วหวางเฟยที่แล่นเข้าบ่อนไปเมื่อครู่นี้ยังถือว่า ‘ผิดปกติ’ แล้วหรือไม่?

หลิงหลาน


            .. ไป๋อวี้หมดคำจะพูดตั้งแต่ก้าวขาข้างนึงเข้าประตูบ่อน ใบหน้าหวานฉายความเรียบนิ่ง แต่แววตากลับแฝงด้วยความระมัดระวัง ซ้ำยังกวาดสายตามองโดยรอบด้วยความรวดเร็ว นางไม่อยากเจอเรื่องไม่คาดคิดจึงเลี่ยงไม่สบตาใครใดๆทั้งสิ้น จนกระทั้งพี่สาวหลานเดินไปทักลูกจ้างชุดเขียวที่ทำงานในบ่อน ลูกจ้างผู้นี้แลดูง่วงงุนซ้ำยังพูดช้าซะจนนางอยากบอกให้กลับไปนอนพักดีๆ ดีกว่ามานั่งเฝ้าที่อันตราย ซึ่งเสี่ยงจะมีคนตีกันได้ทุกที่

           แต่คำพูดของลูกจ้างผู้นั้นก็พอจะทำนางคิ้วกระตุกอยู่ได้บ้าง ตลอดชีวิต 18 ปี ผ่านร้อนผ่านหนาว แม้ว่าอาจจะไม่มาก แต่บิดามารดาก็พอจะบอกไว้ว่าคนในบ่อนยากเชื่อใจ ถึงแม้ว่าทุกคนในบ้านจะไม่เคยห้ามเรื่องการก้าวขาเข้าที่อโคจร แต่ก็สอนและเตือนไว้เสมอ คนที่อยู่กับความแพรวพราวมีหรือจะใจดีและทำอะไรโดยไร้ลูกเล่น ? “ ตัวน้องไม่มีความสามารถด้านพนันนัก ซ้ำแล้วยังไม่ค่อยทราบว่ามันมีการพนันชนิดไหนบ้าง เราลองขึ้นไปดูลาดเลาก่อนแล้วค่อยตัดสินใจเถอะเจ้าค่ะ “

           นางไม่ได้ตัดหนทาง ไหนๆเข้าถ้ำเสือมาแล้วจะทำอะไรก็ต้องระวัง หันกลับง่ายไปก็เกรงจะมีพวกอันธพาลชวนตี หรือหากขึ้นไปแล้วมุ่งตรงบางครั้งก็คงไม่งาม อาศัยการมองและสังเกตุของทั้งนางและพี่สาวหลานก็คงจะพอรอดพ้นจากสถานการณ์แย่ๆได้เป็นแน่ นางมั่นใจ นัยน์ตาตวัดมองลูกจ้างชุดเขียวอีกครั้งด้วยสายตาพินิจพิเคราห์ “ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ไม่ขอรบกวน “ ว่าแล้วก็จับจูงพี่สาวหลานเดินไปอีกทาง

           “ พูดตามตรงว่าข้าไม่ค่อยไว้ใจคนในนี้ ท่านก็ระวังตัวด้วย “ นางบอกความคิดตนอย่างชัดเจน มาด้วยกัน รู้กันไว้ คงจะดีกว่าไม่พูดสิ่งใดมาก

หลิงหลาน


           นางใช้เวลากับการสำรวจตรวจดูบรรยากาศโดยรอบเสียมากกว่า เดินตามที่พี่สาวหลานนำพาได้ไม่เท่าไหร่ พี่สาวหลานก็ดันพุ่งมุ่งตรงเข้าทักกลุ่มคนที่ล้อมนั่งเล่นกันอยู่บนโต๊ะพนัน ไป๋อวี้ไม่เก่งในเรื่องพวกนี้เลยแม้แต่น้อย จึงทำให้เริ่มสับสนอยู่พอควร หรี่ตามองบนโต๊ะ แล้วก็อาศัยชำเลืองมองกลุ่มคนอยู่ผ่านๆ ทั้งหลายนับว่าคงเป็นผู้มีฐานะอยู่ไม่น้อย และก็คงชำนาญในการเล่นพนันมากเสียจนกล้าตั้งกฏวางเดิมพันสูงเยี่ยงนั้น

           นึกขอบคุณอยู่ในใจที่นางไม่ได้หมดเงินไปกับตั๋วสลาก ดรุณีสาวในอาภรณ์สีแสดแสบตาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองนิดน้อย ชำเลืองตามองพี่สาวหลานที่ยืนอยู่ข้างๆ ในหัวเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้ท่านๆ ทั้งความกังวล ความลังเล สับสน และบางครั้งก็อยากลอง ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง ทุนของคนข้างกายนางมีหนาแค่ไหนนางย่อมรู้ดี ตัวทุนของนางก็คงจะพอลงเล่นได้ อีกทั้งที่บ้านก็ไม่เคยห้ามปราม

           บอกเล่าอยู่เสมอว่าโอกาสในชีวิตคนเรานั้นล้วนมีไม่มาก หากไม่เห็นว่าเสียหายอันใดมากมาย ก็ลองกระทำไว้ คิดแล้วจะอยากวิ่งกลับผู๋หยางไปกระชากคอพี่ชายมาช่วยดูจริงๆ นางอาจจะสงบใจ หรือคิดอะไรได้มากกว่านี้ ว่าแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ผินหน้ามองสตรีข้างกายพร้อมด้วยรอยยิ้ม “ มาขนาดนี้แล้วก็คงต้องเล่นใช่ไหม ? ตัวน้องไม่มีปัญหา เอาเถอะ พวกข้าขอร่วมโต๊ะด้วยก็แล้วกัน “

หลิงหลาน



              ชายวัยกลางคนที่ดู้หมือนจะเป้นเจ้ามือก็เริ่มให้ทุกคนวางเดิมพันก่อนเกมจะเริ่ม คนอื่นๆ ถัวเฉลี่ยกันไปไม่ได้ดุเดือดอย่างสองคู่แรก จวบจนมาถึงตาของเหมยไป๋อวี้ “แม่นางเจ้าจะลงเดิมพันเท่าใด”

           ฟังจำนวณเงินที่สองคนแรกลงแล้วดรุณีสาวในอาภรณ์สีแสดแสบตาถึงกับรีบยกชายอาภรณ์ขึ้นป้องปากกันการสำลักของตัวเอง นางรู้พี่สาวหลานมีทรัพย์มากแต่เหตุไฉนลงได้ดุเดือดราวเปิดศึกแต่ต้นเยี่ยงนี้ ครันเห็นสายตาร้อนแรงดุจศัตรูส่งมาให้สตรีสูงศักดิ์ที่ปลอมฐานะตนแล้วนางก็อยากจะเดินลากหญิงสาวเกศาเงินกลับจวนให้รู้แล้วรู้รอด ท่านไปเปิดศึกกับใครโดยไม่รู้ตัวมาได้ยังไงเนี่ยพี่สาวหลาน !!

           ถึงกระนั้นด้วยความเคยชิน ใบหน้าหวานยังคงปรากฏไว้ซึ่งรอยยิ้มแล้วความใจเย็น แววตาฉายความชัดเจน พร้อมด้วยน้ำเสียงนุ่มที่เอ่ยอย่างจริงจัง ไม่อาจเกิน 500 ชั่งเพราะนางไม่ใช่คนทรัพย์หนาเยี่ยงพี่สาวหลาน แต่ความกล้าได้กล้าเสียของนางก็มากเกินกว่าจะลงเงินน้อย ชำเลืองตาสบกับหญิงสาวเกศาเงิน “ คนที่ข้ามาด้วยวาง 500 ชั่ง ตัวข้าก็คงไม่พ้นต้องวาง 500 ชั่งแล้ว “  ตัดใจวางเงิน 500 ชั่งไม่ใช่เพราะอยากตีตนเสมอพี่สาวหลาน แต่เป็นเพราะสายตาของผู้คนทั่วโต๊ะที่จับจ้องทำให้นางต้องคิดให้หนัก พี่สาวหลานที่มาด้วยกับนางวางหนัก เพื่อรักษาฐานความน่าเชื่อถือ วางเท่ากันย่อมดีที่สุด

หลิงหลาน


             ไป๋อวี้ขมวดคิ้ว นางรับฟังกติกาที่เจ้ามืออธิบายแน่นอนว่าคนหัวไวย่อมเข้าใจ แต่การทายแต้มเนี่ยสิ ตัวนางก็หาใช่คนที่มีดวงมากเสียด้วย มือบางจับพู่กันพร้อมด้วยสีหน้าจริงจัง ใช้เวลาคิดนิดหน่อยก็ขยับมือตวัดพู่กันเขียนแต้มที่ทาย ‘ แต้มต่ำ เลขคู่ 4 2 ’ เขียนไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะวางพู่กันลง ผินหน้ามองรอบข้าง ตัวนางเดิมแล้วไม่ใช่คนสนใจขี้ปากใคร คิดนินทาสิ่งใดก็คิดไป ตัวนางไม่ใคร่อยากรับฟัง

           จะว่าไปนางก็มัวแต่คิดไม่ได้ดูเลขของผู้ใดเลย นางหันหน้าไปมองทางกระดาษของพี่สาวหลาน เมื่อมองดูตัวเลขแล้วยอมรับว่าโอกาสยากอยู่ไม่น้อย แต่นางก็ไม่ได้รู้ว่าสตรีที่มาด้วยแท้จริงแล้วมีดวงดีมากแค่ไหน ยังไงนางก็ยังให้กำลังใจพี่สาวหลานเสมอ นางเสียได้ แต่ขอพี่สาวหลานอย่าเสียเยอะก็เป็นพอ

            หลังการเขย่าพร้อมชะตาลุ้นระทึกของทุกคน ลูกเต๋าแห่งโชคชะตาก็ได้กลิ้งกระดอนลงไปในหลุมจาน ปั้นหมุนราวกับเล่นตลกเพราะเมื่อหยุดนิ่งทุกคนแทบไม่อยากจะเชื่อ… เจ้ามือสูดหายใจยาวเทพเจ้าแห่งโชคลาภจะโปรกปรานพวกนางมากไปรึไม่ “แต้มต่ำ.. เลขคี่ 1-1”


             “ไม่จริงน่า… เจ้าโกงใช่ไหม!!” โอกาสในการออกแต้มหน้าคู่มันยากอยู่แล้ว ยังจะเป็นเลขเดี่ยวตัวตรงอีก!! เหล่าท่านๆ บนโต๊ะเริ่มนั่งไม่ติด จริงอยู่ว่าการพนันมีได้มีเสีย ทว่า