{ เมืองเป่ยไห่ } โรงเตี้ยมเม็ดทราย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-10 14:10:16 |โหมดอ่าน





♦ โรงเตี้ยมเม็ดทราย ♦

{ เมืองเป่ยไห่ }








【โรงเตี้ยมเม็ดทราย】

โรงเตี้ยมขนาด 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นห้องขนาดใหญ่ที่ไว้รองรับ
ผู้ที่ต้องการมานั่งพักเพื่อจีบชา ทานอาหาร ชั้น 2 
มีห้องพักเตียงเดี่ยว 6 ห้อง เตียงคู่ 4 ห้อง 
ส่วนด้านซ้ายของโรงเตี้ยมมีอาคารที่เหมาะกับนักเดินทางที่มากัน
เป็นกลุ่มๆ ที่สามารถรองรับได้ 10 กว่าคน ทางด้านขวาเป็น
โรงเก็บม้าและเกวียนของลูกค้า โดยอาหารขึ้นชื่อของโรงเตี้ยมคือ 
น้ำแกงปลา ด้านหลังโรงเตี้ยมคือบ้านของตระกูลหาน 



น้องชายเจ้าของโรงเตี้ยม
หาน จิวซา



น้องชายเจ้าของโรงเตี้ยม ที่ตอนนี้ออกเดินทางท่องเที่ยว โดยทุกวันที่ 3 - 7 ของเดือนจะกลับมาที่บ้านและออกไปท่องเที่ยวต่อ 

 ชื่อกิจการ: โรงเตี้ยมเม็ดทราย 
เจ้าของกิจการ: หาน จิวเยี่ย 
ประเภทงาน: อาหาร ขนม น้ำชา สุรา และ ที่พัก
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชม.
#ประทับตราผู้ว่าเมืองเป่ยไห่











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 แต้มวาสนา +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-3-3 20:26:58
ศูนย์บริจาคช่วยเหลืออุทกภัย


เริ่มเปิดรับบริจาคในวันที่ 7 เดือน 3 ปีเจี้ยนหยวนที่ 29 ฤดูตงเทียน
เนื่องจากเหตุการณ์ภัยโรคระบาดที่เกิดขึ้นในเมืองท่าเหลียนเซ่า
ทำให้เมืองดังกล่าวถูกปิดการเดินทางเข้าออก ด้วยผู้คนในเมืองเป็นโรคระบาด
ที่เรียกว่า "ฝีดาษ" ทางสำนักหมอหลวงได้พยายามทำยาบรรเทาอาการให้ผู้คนในพื้นที่
โชคดีที่ได้ความช่วยเหลือจากหมอถง เปี้ยนหยุน ที่มีความรู้ในการทำยาแปลก
ค้นพบสูตรยาโบราณที่รักษาฝีดาษได้ แต่วัตถุดิบที่ต้องการใช้ปริมาณมหาศาล
ทางราชสำนักได้ส่งมาช่วยครึ่งนึงแล้ว แต่ก็ยังไม่เพียงพออยู่ดีในการปรุงยาตามจำนวนผู้คนในเมืองเหลียนเซ่า
และวัตถุดิบหายากบางอย่างที่เป็นเชื้อกระตุ้นตัวยาที่พบเห็นได้น้อยในยุทธภพ





{ รายนามผู้บริจาค }

(1) ฮ่องเต้/ราชสำนักและขุนนางร่วมแรงร่วมใจกัน
-พริกฮวาเจียว 500,000 ต้น
-หัวไซเท้า 500,000 ต้น
-ดอกโบตั๋น 500,000 ต้น
-ดอกหงฮว่า 500,000 ต้น
-รากบัว 500,000 อัน

(2) เว่ยฮองเฮาและวังหลัง
-ดอกโบตั๋น 100,000 ต้น
-ดอกหงฮว่า 100,000 ต้น
-ผ้าไหมจากไหมชั้นดี เพื่อให้ครอบครัวผู้ประสบเคราะห์และคนป่วยเปลี่ยนใช้ผ้าใหม่ทุกวัน 1,000,000 ผืน
-เครื่องประดับต่างๆ นำไปขายเป็นเงินบรรเทาเรื่องความเป็นอยู่ชาวเหลียนเซ่า 500,000 ชั่ง
-ขนแมวล้ำค่า 100 อัน

(3) เป่าหลิง
-บัวหิมะ 1000 ต้น
-โสมร้อยปี 1000 ต้น
-ดอกโบตั๋น 1000 ต้น


(4) หวงเส้าเทียนและครอบครัว
-หญ้าน้ำค้าง 10,000 ต้น
-ดอกโบตั๋น 4,000 ดอก
-ดอกหงฮวา 5,000 ดอก
-เขี้ยวงูโบราณ 1 ชิ้น
-พริกฮวาเจียว 1000 ชิ้น
-หัวไซเท้า 5000 ชิ้น
-รากบัว 5000 ชิ้น
-เนื้อเยติ 500 ชิ้น


(5) หอบูรพาทำเนียบ
-ขนแมวล้ำค่า 400 อัน
-ขนจิ้งจอกล้ำค่า 500 อัน




{ รายการที่ต้องการเพิ่มเติมและยังหาไม่ได้ }

( รายการสมุนไพรเสริม )
-พริกฮวาเจียว 1000/1000 ต้น
-หัวไซเท้า 5000/5000 ต้น
-ดอกโบตั๋น 5000/5000 ต้น
-ดอกหงฮว่า 5000/5000 ต้น
-รากบัว 5000/5000 อัน

( สมุนไพรหลัก )
-หญ้าน้ำค้าง 10,000/10,000 ต้น

( กระสายยา )
-ขนแมวล้ำค่า 500/500 อัน
-ขนจิ้งจอกล้ำค่า 500/500 อัน
-เนื้อเยติ 500/500 ชิ้น
-เขี้ยวงูโบราณสายพันธุ์ไหนก็ได้ 1/1 อัน


- ผู้ร่วมบริจาคเขียนโรลมอบให้ขุนนางท้องถิ่นที่แผงบริจาคหน้าโรงเตี๊ยมได้เลย -
จำนวนบริจาค สมุนไพรเสริม 5000+ ขึ้นไป / สมุนไพรหลัก 3000+ ขึ้นไป / กระสายยา 100+ ขึ้นไป
รางวัลบริจาค(ต่อโรล15000+): 30 ชั่ง - 3000 ตำลึง - 2000 ชื่อเสียง - 20 Point
** บริจาคได้ สัปดาห์ละครั้งเท่านั้น - และ เดือนนึงต่อคนบริจาคได้คนละ 2 ครั้งต่อเดือน **
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะแห่งหลานหลิง
ผ้าปิดปากวังดอกเหมย
ลูลิอุส
คัมภีร์แห่งโซโลมอน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1350
x799
x98
โพสต์ 2017-12-27 11:55:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2017-12-28 03:07

มาเป่ยไห่ครั้งนี้ได้ของเยอะเสียจริง

    ทั้งสองมาถึงโรงเตี้ยมเม็ดทรายโดยที่หาได้ไม่ยากเลยแม้แต่น้อยเนื่องจากเป็นโรงเตี้ยมแห่งเดียวในเมืองเป่ยไห่ ผิงผิงฝากจวื่จื่อไว้ที่คอกม้า ส่วนหลิวเทียนนั้นเดินเข้าไปขอเปิดห้องพร้อมขอน้ำร้องสำหรับอาบให้ทั้งสองห้อง
    "ตอนนี้ต่างเหนียวตัว ข้าว่าพวกเราแยกกันไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยลงมาหาอะไรทาน"
    "เจ้าค่ะ ข้าก็เหนียวตัวจริงๆ" ผิงผิงเอ่ยตอบก่อนจะขึ้นไปชั้นบนแล้วตรงไปอย่างห้องพักของตัวเอง ส่วนห้องพักของหลิวเทียนนั้นอยู่ตรงกันข้าม ผิงผิงวางของลงบนเตียงนุ่มก่อนจะเดินไปเปิดหน้าต่างเพื่อให้อากาศถ่ายเท พลางจับเจ้าผิงกั่วออกจากตัวมาวางบนเตียง มันขยับไปเกาะหมอนแทน "เจ้านี่ชอบเกาะจริงๆ เดี๋ยวข้ามาให้เจ้าเกาะ ข้าจะไปอาบน้ำก่อน" ผิงผิงลูบหัวเจ้าผิงกั่วเบาๆ ก่อนจะเดินไปฉากกันเพื่ออาบน้ำ เด็กสาวเปลื้องเสื้อผ้าก่อนจะลงไปแช่น้ำในถังอาบน้ำ "วันนี้เมื่อยจริงๆ แต่พอได้แช่น้ำอุ่นแล้ว สบายยิ่งนัก"
    "กรู๊ววว"
   "แอ๊"
    "กรู๊ว?"
    "แอ๊ แอ๊"
    "หมั่นโถว? เจ้ากลับมาแล้ว" ผิงผิงเอ่ยหลังจากตนเองลุกจากถังไม้และใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว เธอเดินออกมาจากฉากกันพบว่าหมั่นโถวกับผิงกั่วเหมือนจะคุยกันอยู่ "หมั่นโถว นี่น้องเจ้า ผิงกั่ว"
    "กรู๊ว"
    "แอ๊" ผิงผิงลูบหัวทั้งสองเบาๆ ก่อนจะบอกให้อยู่ด้วยกันดีๆ ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างเพื่อมารอหลิวเทียน สักพักเขาก็เดินลงมาพร้อมกับชุดขาวขอบน้ำเงิน "น้ำแกงปลาที่นี่ขึ้นชื่อเจ้าค่ะ คุณชายหลิว"
    "นำปลาที่ได้มาให้พวกเขาทำอาหารก็ได้นะครับ" หลิวเทียนเอ่ย ผิงผิงเห็นด้วยก่อนจะนำปลาที่จับมาไปให้เสี่ยวเอ๋อห์ช่วยจัดทำอาหารให้พวกตน ไม่นานเกินรออาหารอร่อยๆ ร้อนก็ ถูกนำมาเสริฟ์ "ว้าว หอมจัง ไม่มีกลิ่นคาวเลย"
    "ใช่ มาเราทานกันเถิด" หลิวเทียนเอ่ยก่อนจะพากันทานอาหารตรงหน้าจนเรียบร้อย
    "ข้าจะไปเดินเล่นทรายหาด คุณชายหลิว ทานจะไปด้วยหรือไม่?"
    "เดินเล่นหลังทานอาหารถือว่าดี" หลิวเทียนเอ่ยก่อนจะพากันเดินออกไปจากโรงเตี้ยม

++++ ไปเดินเล่นที่ทรายหาด ++++

    ทั้งสองกลับมาถึงแล้ว หลิวเทียนขอแยกตัวไปอ่านตำราในห้องส่วนผิงผิงเดินไปหาจวื่จื่อที่คอกม้า มันกินหญ้าสดอยู่ เมื่อเห็นนายน้อยมันก็ร้องออกมาอย่างดีใจ "ม๊อ"
    "เหงาหรือ" ผิงผิงลูบหน้าผากมา
    "ม๊อ"
    "เอ หรือคิดถึงอาเค่อกัน? เพราะอาเค่อมักมาเล่นกับเจ้าประจำ" ผิงผิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม เธอเองก็คิดถึงอาเค่อกับถิงเอ๋อห์เหมือนกัน...
    "หากอย่างไรไว้พวกเราเที่ยวเสร็จแล้วก็ไปหาพวกเขากัน..." ผิงผิงเอ่ย
    "ม๊ออออ"
    "เจ้าพักผ่อนเสียพรุ่งนี้เราจะเดินทางแต่เช้า" ผิงผิงกล่าวแต่เหมือนจะนึกอะไรได้แล้วยิ้ม "จื่อจื่อเราได้เพื่อนใหม่นะ ชื่อผิงกั่ว เป็นลูกหมี เจ้าต้องชอบแน่ๆ"
    "ม๊อ"
    ผิงผิงยิ้มก่อนจะเดินออกจากคอกม้าไป เมื่อเดินมาถึงสวนด้านหลังโรงเตี้ยม ผิงผิงก็สะกิดปลายเท้าขึ้นไปบนต้นไม้ ก่อนจะนั่งดูวิวรอบๆ
   "ทำไมข้ารู้สึกว่าพรุ่งนี้อาจได้พบเรื่องแปลกๆ กันนะ..." ผิงผิงกล่าวพลางก้มมองดูผ้ารัดข้อมือ ใบหน้าของใครคนหนึ่งลอยขึ้นมา...
    ท่านจะสบายดีหรือไม่ พี่ซือ สองปีมานี้ท่านคงได้พบสหายรู้ใจมากมายกระมั่ง... ผิงผิงคิดพลางยิ้มบางๆ อย่างไม่รู้ตัว เธอนั่งดูวิวอีกสักพักก่อนจะกระโดดลงมาจากต้นไม้แล้วเดินเข้าโรงเตี้ยมไปอย่างห้องพักของตนเอง แต่ก่อนจะเข้าห้องของตัวเองนั้นหลิวเทียนก็เปิดประตูออกมาพอดี...
    "เจ้ายังไม่นอนรึ?"
    "กำลังจะเข้านอนเจ้าค่ะ คุณชายหลิวเล่า?"
    "ข้าว่าจะเอาสมุดเล่มนี้ให้เจ้าลองฝึก" หลิวเทียนเอ่ยพลางยื่นสมุดเล่มหนึ่งให้ ผิงผิงเปิดดูก็ว่างเปล่า เงยหน้ามองด้วยความสงสัย หลิวเทียนยิ้ม
    "เจ้าอาจได้เดินทางหลากหลายที่ ข้าคิดว่าเจ้าน่าจะจดบันทึกไว้เสียหน่อย เจ้าจะได้ฝึกคิดไปในตัว"
    "ขอบคุณเจ้าค่ะ!" ผิงผิงรับมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะแยกย้ายกันไปนอน...

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -18 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x6
x28
x40
x3
x2
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x11
x17
x25
x181
โพสต์ 2018-2-27 13:20:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เดินทาง
-8-

“ถึงเป่ยไห่แล้วขอรับ ฮูหยิน”

เสียงนายทหารปลุกหยางอวี้ถิงจากภวังค์ความคิด เป็นเวลาเย็นย่ำเข้าไปแล้ว ความมืดเริ่มโรยตัวแทนที่แสงอาทิตย์ นัยน์ตาละเลื่อนมาจากหน้าขาซึ่งคลุมทับด้วยอาภรณ์สีหม่นดูเรียบง่าย แล้วทอดมองไปยังตัวเมืองเบื้องหน้าซึ่งดูใหญ่โตคึกคักกว่าจีเป่ยที่เพิ่งได้ผ่านมานัก

“หาโรงเตี๊ยมพักเสียเลยก็แล้วกัน ข้าเหนื่อย… พวกเจ้าเองก็คงเหนื่อยมากกว่าข้านัก” หญิงสาวเอ่ยกับบรรดาผู้ติดตาม มีความเหนื่อยล้าเจือมาในกระแสเสียง

เพียงประเดี๋ยวเดียวก็เดินทางมาถึงโรงเตี๊ยมเม็ดทราย ทว่าห้องพักที่มีอยู่ไม่มากนักนั้นไม่อาจรองรับได้ครบคนเนื่องจากมีแขกคนอื่นพักอยู่ในโรงเตี๊ยมเช่นกัน สุดท้ายแล้วจึงต้องเลือกห้องพักสำหรับหมู่คณะ และห้องพักเตียงคู่อีกหนึ่งสำหรับอวี้ถิงและเหม่ยเยี่ย หลังจากจัดแจงนำข้าวของสัมภาระเข้ามาไว้ในห้องเรียบร้อยแล้วนางก็หยิบเงินจำนวนหนึ่งมอบให้แก่ทหารผู้ติดตาม ให้จ่ายทั้งค่าที่พักและค่าอาหารของทุกคน หากเหลือก็ให้เก็บไว้ใช้กินดื่มจับจ่ายกันตามสะดวก รอเวลาที่พวกนางสองแม่ลูกกลับมา

นางอาบน้ำชำระกายตนเองและลูกน้อยก่อนจะกล่อมเข้านอน มองดวงหน้าเล็กๆ จิ้มลิ้มที่กำลังอยู่ในห้วงนิทราโดยไร้ความกังวลใดๆ นั้นแล้วก็เกิดความรู้สึกอยากจะแอบหอมแก้มกลมนิ่มนั้นสักฟอด

ลูกใครหนอช่างน่ารักน่าเอ็นดู…

พ่นลมหายใจออกมาคำรบหนึ่งก่อนจะนั่งลงวางแผน เท่าที่รู้มา ก่อนจะไปถึงเกาะเผิงไหลได้นั้น นางจะต้องหาทางไปหมู่บ้านเผิงไหลที่ตั้งอยู่ในเป่ยไห่ให้พบเสียก่อน วันรุ่งขึ้นนางจึงคิดจะถามทางไปหมู่บ้านเผิงไหลจากผู้คนในตลาด เพราะทหารที่ติดตามมาด้วยเองก็ไม่เคยเดินทางไปที่นั่นมาก่อน จากนั้นจึงค่อยหาเรือข้ามฟากไป...

เรื่องอื่นนางไม่กังวล กังวลเรื่องหาเรือข้ามฟากไปเสียมากกว่า เพราะเกรงว่ามิใช่หากันได้ง่ายๆ

ครุ่นคิดวนไปวนมาอยู่ครู่ใหญ่ก็ล้มตัวลงนอน ค่อยๆ หาทางไปเอาก็แล้วกัน นางไม่เชื่อว่าจะไม่มีทาง

(ให้เงินทหาร 6 ชั่ง)






@Admin


@AKIKOMINAMOTO

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -6 ดีนาเรียส -150 +25 ความหิว -19 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin -6 -150 + 25 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x5
x5
x200
x10
x2
x7
x25
x34
x4
x15
x20
x5
x199
x200
x100
x220
x25
x20
x20
x12
x20
x3
โพสต์ 2018-3-6 17:47:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขนมทังหยวนแสนอร่อย

กลับจากตลาดในเมืองเป่ยไห่มิทันไร ก็มีกรงขนาดใหญ่ของเจ้าสิงโตมาส่งถึงโรงเตี๊ยมดังที่พ่อค้าว่าไว้ ทั้งยังมีจดหมายและพัสดุห่อเล็กๆ มาส่งจากแดนไกลโดยเจ้านกฮูกอ้วนกลม พร้อมกับเฟยหยางที่บินกลับมาหลังจากที่อวี้ถิงให้มันบินไปส่งของถึงสามีในปาสู่

“ไหนดูกันเถิดว่ามีอะไรบ้าง” นางวางบุตรสาวตัวน้อยลงบนเตียง เปิดจดหมายออกอ่านเป็นอันดับแรก

ถึงวูฮูหยิน

ไม่ได้ติดต่อกันเสียนาน ถิงถิงเป็นอย่างไรบ้าง? หลานน้อยกวนใจเจ้าหรือไม่?
หลายวันก่อนได้พบหลิงผิงผิงจึงทราบว่านางออกจากปาสู่แล้ว
เทศกาลโฮ่วซุ่ยผ่านไป หยวนเซียวผ่านพ้นเกิดเรื่องราวขึ้นมากมายในชีวิต
ตอนนี้พี่ได้เป็นนักกวีราชสำนักแล้ว หวังว่าทางเจ้าจะปลอดภัยและสุขสบายดี
‘ลมหนาวพัดผ่านมวลแมกไม้  
มิตรสหายเดินทางสู่แดนไกล
แว่วลำนำพิณสิ้นเสียงสาย
คำนึงถึงคนในความทรงจำ’

ปล.ขนมทังหยวนพวกนี้ข้าทำเองหวังว่าไม่ระคายลิ้นเจ้า

อ่านจบก็คลี่ยิ้มยินดี บัดนี้พี่เฮ่าได้เป็นถึงนักกวีในราชสำนัก ชีวิตความเป็นอยู่ก็คงจะดีขึ้นมากโข ทั้งยังได้ใช้ความสามารถอย่างเต็มที่ ดูเอาเถิด ขนาดในจดหมายฉบับนี้ยังเขียนกลอนไพเราะมาให้นาง เห็นทีจะต้องคัดลอกเก็บไว้ให้ดีเสียแล้ว เผื่อมีโอกาสจะได้โอ้อวดกับเขาบ้างว่านางรู้จักมักจี่กับกวีในราชสำนัก

อีกใจหนึ่งก็รู้สึกเศร้านัก ทั้งปีใหม่และเทศกาลหยวนเซียวนางมิได้อยู่กับสามี แสนเสียดาย แสนคิดถึง โหยหาอ้อมแขนที่เคยตระกองกอดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน กับคำหวานที่ขยันพูดให้ได้ชื่นหัวจิตหัวใจ ป่านนี้มิรู้อีกฝ่ายจะร้อนใจสักเพียงใด จะรู้สึกเช่นเดียวกับนางหรือไม่…

น้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นลงบนหลังฝ่ามือ อวี้ถิงกะพริบตาถี่ๆ ใช้แขนเสื้อซับไว้ด้วยมิต้องการให้ลูกน้อยเห็นตนกำลังร้องไห้

ผ่านไปครู่ใหญ่เมื่อน้ำตาเหือดแห้งก็เหลือบไปเห็นพัสดุห่อเล็กๆ ที่ส่งมาด้วย นั่นคงจะเป็นขนมทังหยวนฝีมือพี่เฮ่าสินะ…

เปิดห่อออกเจอขนมทังหยวนหน้าตาน่ารับประทาน จึงจัดแจงใส่ถ้วยแล้วชิมเข้าไปคำหนึ่ง

อร่อย!

แม้หอบมาไกลก็ยังคงความอร่อยเอาไว้ได้ นับว่าฝีมือพี่เฮ่าไม่ธรรมดาแล้ว

“เยี่ยเอ๋อร์ เจ้าลองชิมดูเถิด” ตักขนมมาคำหนึ่งยกขึ้นป้อนลูก เพราะอยากให้นางได้ชิมด้วย “ขนมทังหยวนฝีมือลุงเฮ่า วันหนึ่งวันใดหากมีโอกาสแม่จะพาเจ้าไปคำนับท่านลุง”

@AKIKOMINAMOTO

อวี้ถิงกินไปคำหนึ่งก็ป้อนลูกอีกสองคำ ไม่ช้าขนมทังหยวนในถ้วยก็หมด

หลังจากนั้นจึงรีบเก็บข้าวของเตรียมเดินทางไปยังหมู่บ้านเผิงไหล แล้วเขียนจดหมายสั้นๆ ตอบกลับไป ให้เจ้านกฮูกนำกลับไปส่งเสิ่นหลิงเฮ่า


ถึงพี่เฮ่า


ได้เป็นถึงกวีในราชสำนัก ข้าขอแสดงความยินดีกับท่านด้วยใจจริง
เจ้าตัวน้อยเลี้ยงง่าย กินเก่งนอนเก่ง ไม่ร้องโยเยซ้ำยังฉลาดเกินวัย
ยามนี้ข้าเดินทางไกล ปลายทางคือเกาะเผิงไหล มิรู้ว่ามีสิ่งใดรออยู่
ทั้งปีใหม่ทั้งหยวนเซียว แสนเสียดายนักที่ครอบครัวมิได้อยู่พร้อมหน้า ข้าอยู่เป่ยไห่ยามนี้ได้แต่คำนึงถึงสามี มิรู้ยามนี้จะเป็นเช่นใดบ้าง
พี่เฮ่าเถิด หวังว่าพี่เองก็สุขสบายดี เอาไว้หากมีโอกาสได้พบปะกัน ก็อยากจะพูดคุยเหลือเกิน
ปล. ขนมทังหยวนอร่อยถูกปากยิ่งนัก!






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -15 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin -8
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -7 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x5
x5
x200
x10
x2
x7
x25
x34
x4
x15
x20
x5
x199
x200
x100
x220
x25
x20
x20
x12
x20
x3
โพสต์ 2018-11-16 15:55:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  จุดสิ้นสุดของปลายทางที่ข้าเดินทางมา                                  ณ เมืองที่มีท่าเรือ ได้เ็นผืนน้ำกว้างใหญ่
                                  สิ่งที่ข้านั้นไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตของข้า
                                  มันคืออีกสถานที่ ที่ข้านั้นอยากจะไปเห็นมัน
                                  ด้วยตัวเองซักครั้งในชีวิต... ทะเล...มหาสมุทธ

                                  ในที่สุดก็ถึงซะที ที่หมายของข้าอย่างเป่ยไห่ เมืองที่ข้านั้นได้เห็นทะเลเป็นครั้งแรก กลิ่นไอทะเลที่ข้าได้สัมผัส ข้ารู้สึกดีจริงๆ มันเป็นบรรยากาศที่ชวนให้นักถึงการผจญภัยอะไรอย่างนี้ เอาเถอะ ตอนนี้ข้าก็ เดินทางมาแสนไกล จากเมืองที่ทางตะวันตกที่แคว้นซาเซ่อ ข้ามทะเลทราย เดินทางผ่านแด่นต้าฮั่นที่แสนยาวไกล กับการผจญภัยมากมายในแผ่นดินต้าฮั่น แส้วท้ายที่สุดก็มาจนถึงที่หมาย ถือว่าเป็นการเดินทางในชีวิตที่ครั้งนึงพวกเจ้าควรจะลอง แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่ามันเป็นอะไรที่วิเศษอย่างมากสำหรับนักเดินทาง หรือนักผจญภัยทั้งหลายที่ออกแสวงหาประสบการณ์ให้กับชีวิตตัวเอง ก็ดีไปอีกแบบนะ...



                                 แต่ไม่ว่าข้าจะไปที่เมืองไหน จุดเริ่มต้นของข้าก็คงจะไม่ใช่ที่อื่นที่ใด โรงเตี๊ยมนี่ล่ะ จุดเริ่มต้นของเมืองนี้ เหมือนเดิม ข้าเดินเข้าโรงเตี๊ยมหมือนเดิมตั้งแต่ที่พาม้าเข้าไปเก็บแล้วค่อยเข้าไปที่โรงเตี๊ยม เมื่อข้าเดินเข้าไปที่โรงเตี๊ยม เมื่อพวกเขาเห็นตัวข้าและสิ่งที่ข้าถือมาด้วยมือเดียว ในโรงเตี๊ยมต่างเงียบลง พร้อมกับทุกในโรงเตี๊ยมที่หลีกเลี่ยงที่จะสบตา แม้แต่เวลาที่ข้าเดินไปทางใด ผู้คนก็ต่างหลบหน้าหลบตาและหลีกทางให้ข้าเพราะไม่อยากจะที่จะเดินชน...



                                 "ท.. ท่านชาย มีอะไรให้ข้ารับใช้รึเปล่าขอรับ?"

                                 "ข้าขอที่พัก เป็นห้องกว้างๆซักห้อง แค่นั้นล่ะ"

                                 "แล้วต้องการอะไรเพิ่มมั้ยครับ? ถ้าไม่มีอะไรข้าจะให้เสี่ยวเอ๊อร์ไปเตรียมของให้ก่อน"

                                 "ตามสบาย เดี๋ยวข้าจะออกไปตามหาของก่อน หวังว่าที่นี่น่าจะมีศาลเจ้าแม่หนี่วานะ"

                                 "ท่านจอมยุทธ์ ท่านกำลังหาที่ใดอยู่งั้นเหรอครับ?"

                                 "ข้ากำลังตามหา ศาลเจ้าแม่หนี่วาอยู่น่ะ เพราะตั้งแต่ที่เดินเข้ามา ข้ายังไม่เห็นเลย"

                                 "งั้นอยากให้ท่านลองไปถามพ่อค้าแม่ค้าในตลาดดู เผื่อว่าพวกเขาจะรู้ว่าศาลที่ท่านว่าอยู่ที่ไหน..."

                 

                                 ข้าก็ไม่ได้พูดอะไรนัก ก่อนที่จะเดินออกไปจากโรงเตี๊ยม เพื่อตามหาสถานที่อย่างว่า เผื่อว่าเขาจะรออยู่ที่นั่นอยู่แล้วหรอกนะ...



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +35 ความหิว -22 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน


"山川异域, 风月同天, 寄诸佛子, 共结来缘
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Brynhildr Norns
Brynhildr Randgris
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
Brynhildr Hlina
ผ้าคลุมจวี้ม่อ
ต่างหูมาร์เพสซา
เกราะอามุนราห์
บันทึกสื่อจี้เล่มแรก
ธงอินเฟอร์โน่
หน้ากากยักษ์ม่วง
ต้าเสวีย
มุกราตรีไท่หยาง
รัดเกล้ามงคล
สมาธิผืนป่า
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
ดมกลิ่น
ดาบแห่งยักษ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x1
x1
x2
x34
x1
x20
x5
x50
x1
x5
x1
x50
x20
x90
x1
x1
x2
x380
x2
x1
x689
x450
x1000
x4
x185
x1
x1
x1
x60
x10
x413
x3
x3
x1250
x570
x600
x1010
x1070
x300
x10
x10
x10
x10
x10
x2
x2
x10
x2
x1
x1
x9
x275
x92
x131
x175
x4
x582
x6165
x644
x1
x1
x1
x20
x48
x34
x566
x25
x17
x1
x23
x3
x3
x2
x3
x11
x11
x27
x9999
x1676
x8
x27
x7
x1
x1
x7
x21
x7830
x3
x6
x9
x9
x9
x16
x9
x8
x18
x6
x3
x6
x10
x26
x40
x44
x7
x9
x42
x8
x16
x34
x12
x5
x1
x3
x49
x8
x15
x36
x23
x34
x44
x71
x55
x14
x41
x11
x2
x10
x44
x15
x8
x7
x124
x32
x18
x65
x26
x11
x9
x70
x12
x8
x248
x110
x42
x7493
x500
x8
x7828
x12
x5
x18
x1797
x39
x38
x287
x27
x1660
x2
x2
x70
x150
x60
x1
x500
x13
x50
x114
x38
x16
x17
x650
x10
x1
x4
x25
x5
x11
x12
x5
x330
x280
x30
x9
x470
x61
x1
x370
x1
x2
x11
x1216
x270
x11
x16
x9999
x470
x110
x210
x18
x15
x1115
x360
x445
x86
x197
x192
x1