เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } ที่ทำการผู้ว่าฉางอัน

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2018-9-9 23:11:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ บทที่ 7 : รางวัลของผู้ทำดี ]

   บุรุษผมสีดำขลับควบคุมโจรทั้งหกให้เดินเข้าเมืองฉางอันมาท่ามกลางผู้คนที่มอง เลือดของเขาไหลไปตามทางเนื่องจากถูกแทงจากด้านหลัง ก่อนจะพามาถึงที่ทำการผู้ว่า ทหารยามหน้าประตูทั้งสองมาช่วยควบคุมโจรเพื่อนำไปขัง และพาทั้งสองไปหาผู้ว่าการจี๋อันที่กำลังรออยู่ในห้องโถงจวน

   “เส้าเทียนนายไหวไหม เลือดออกเยอะขนาดนี้” ร่างระหงเดินเข้ามาถามหลังส่งโจรเสร็จก่อนจะจับไหล่หนาไว้ “ข้าทำแผลให้” เสียงหวานถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

   “ข้าไหวน่า หลังคุยกับท่านจี๋อันเสร็จเจ้าค่อยมาทำแผลให้ข้าแล้วกัน” เส้าเทียนหันไปตอบอีกคนที่แสดงสีหน้าเป็นห่วงออกมาอย่างชัดเจน

   “ได้เลย”

   ทั้งสองคนเข้ามาในห้องโถงที่ไฟถูกเปิดสว่างทั้วทั้งห้อง ผู้เป็นเจ้าของจวนกำลังนั่งรออยู่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

   “ข้าเลือกคนไปทำคดีไม่ผิดจริงๆด้วย เจ้าเก่งมากเส้าเทียน ส่วนแม่นาง?” จี๋อันเอ่ยยินดีกับร่างสูงสง่าที่สามารถทำคดีที่เข้าให้ได้อย่างสำเร็จ

  “โจว เจ๋อข่าย..” เสียงหวานตอบชายวัยกลางคนที่มีอำนาจน่าเกรงขาม

   “ปลอมตัวเป็นผู้หญิงสินะแนบเนียนจนข้าไม่รู้เลยคิดว่าเจ้าเป็นสตรี เส้าเทียนเจ้าทำได้ดีมากที่สามารถจัดการโจรได้ พวกผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาในระแวกนั้นจะได้เดินผ่านอย่างมีความสุขไม่ต้องหวาดกลัวพวกโจรอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อเจ้าทำความดีขนาดนี้ ข้าจะไม่มีของตอบแทนให้ก็กระไรอยู่” จี๋อันเอ่ยด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนยกหีบพันชั่งขึ้นมาวางบนโต๊ะ “รับไปสิข้าให้หีบพันชั่งและข้าจะรับเจ้าเป็นมือปราบอีกด้วย”

   “เอ่อ..ขอบคุณขอรับท่านจี๋อัน ข้า..ไม่รู้จะพูดสิ่งใด” เขาทั้งอึ้งและภาคภูมิใจที่สุดท้ายก็ได้เป็นมือปราบตามที่เขาคาดหวังไว้ “ส่วนหีบพันชั่ง”

   “รับไปเถิด ข้าได้ข่าวว่าเจ้าบาดเจ็บจากการต่อสู้ด้วยไม่ใช่หรอถือเสียว่าเป็นค่ารักษาแล้วกัน” ผู้ว่าการเอ่ยพร้อมกับหัวเราะเล็กน้อย

   “ขอบคุณขอรับ”

   “อืมแล้วคืนนี้เจ้าจะไปพักที่ไหน พักที่จวนข้าก่อนไหมเป็นโซนของพวกบ่าวหากจะพักที่นี่เดี๋ยวจะให้พวกบ่าวเตรียมห้องให้เจ้าทั้งสอง หรือจะพักที่โรงเตี๊ยมก็ได้นะ” จี๋อันถามถึงที่พักของอีกคน

   “พักที่นี่ก่อนก็ได้ขอรับ”

   “เส้าเทียนเจ้าจะพักจนกว่าเจ้าอยากจะออกเมื่อไหร่ก็ได้ ข้าไม่ถือหรอก คนดีผีคุ้มน่ะรู้จักไหม ข้าลืมไปเสียซะสนิทเดี๋ยวข้าจะให้พ่อบ้านตามหมอมาทำแผลให้เจ้าไปรอที่ห้องเลย”

   “ขอรับ” เขาลุกขึ้นก่อนจะโค้งคำนับท่านจี๋อัน นัยน์ตาสีดำคมกริบหันไปมองสหายที่กำลังแบกหีบพันชั่ง “ข้าแบ่งให้เจ้าเอาไปซื้อสุราดื่ม คนละครึ่งดีไหม”

   “สุรางั้นหรอ ข้าเอาแค่นิดหน่อยก็พอแล้ว เอาเงินเจ้ามาครึ่งนึงข้ารู้สึกผิดเพราะท่านจี๋อันเขาให้รางวัลเจ้า เอางี้ถ้าข้าอยากดื่มสุราค่อยขอเงินแล้วกัน” เจ๋อข่ายเสนอความคิดก่อนจะมาพยุงสหายเดินตามพ่อบ้านในจวนท่านผู้ว่าจี๋อัน ไปที่ห้องพักที่ถูกจัดเตรียมไว้ ถึงจะเป็นแค่ห้องของพวกบ่าวแต่ก็ดีกว่าไม่มีที่ซุกหัวนอน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +500 ความหิว -18 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 500 -18 + 15

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
กำไลเทพีไอซิส
ชุดจิ่วเถาฮวา
วิกผมพิสดาร
แหวนหลิ่งเฉียว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x2
x10
x20
x5
x2000
x160
x7
x1
x2
x1
x10
x5
x3
x2
x5
x4
x1
x4
x4
x4
x3
x5
x2
x5
x5
x8
x7
x7
x8
x5
x9
x7
x3
x3
x7
x5
x7
x9
x5
x1
x2
x1278
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x3
x13
x24
x302
x6
x2
x4
x2
x2
x10
x1
x2
x60
x19
x30
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x27
x3
x4
x3
x10
x70
x1
x438
x18
x350
x370
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x12
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x274
x51
x1
x54
x24
x2
x2
x27
x15
x172
x275
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x102
x570
x1
x26
x2135
x11
x1419
x31
x2200
x2210
x26
x235
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x62
x3700
x146
x197
x8
x21
x64
x1435
x3628
x1623
x53
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x292
x230
x382
x8
x27
x573
x3146
x16
x117
x280
x1633
x420
x9353
x144
x95
x20
x1940
x3463
x37
x339
x2615
x106
x214
x22
x9999
x24
x14
x74
x3343
x9999
x1842
x69
x259
x2247
x26
x751
x16
x1
x12
x604
x298
x70
x1
x1869
x150
x2073
x254
x1
x2718
x1
x77
x1843
x41
x1
x1280
x323
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2736
x220
x64
x9999
x7925
x24
x44
x12
x70
x10
x1
x55
x3710
x1314
x58
x1080
x536
x1
x11
x3825
x3225
x380
x944
x43
x4738
x2350
x3646
x5455
x2790
x15
x30
x4252
x11
x9999
x2340
x9999
x116
x3
x2587
x4020
x7504
x416
x6600
x7
x9115
x9999
x4830
x2481
x4469
x5703
x5697
x3586
x9641
x214
x9295
x1863
x30
x4003
x57
x883
x3228
x392
x9999
x276
x31
x358
x376
x31
x5020
x130
x2785
x7885
x6813
x9999
x8922
x3339
x163
x1445
x49
x5055
x712
x5051
x9999
x1
x9999
x1682
x2770
x2244
x382
x1
x7111
x1170
x5462
x10
x9
x66
x1
x9999
x6051
x472
x3680
x7056
x2729
x2
x53
x7
x656
x2627
x350
x728
x976
x3163
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1652
x5525
x42
x3120
x16
x157
x1337
x30
x990
x2656
x11
x29
x23
x9999
x237
x31
x9999
x35
x29
x1971
x2048
x24
x142
x157
x965
x29
x78
x586
x4415
x13
x4
x897
x4054
x4910
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x823
x24
x30
x45
x4096
x9
x35
x784
x3800
x9999
x280
x4445
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2133
x5685
x9999
x7535
x9392
x152
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x372
x4581
x2301
x2064
x310
x594
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8307
x105
x9956
x9999
x6659
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3753
x4496
x3752
x3778
x9999
x6543
x9999
x4460
x6476
x5534
x9999
x4245
x5795
x4116
x4487
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9604
x1629
x3303
x1771
x9153
x6778
x1020
x1
โพสต์ 2018-9-15 17:58:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-9-22 23:59


หลิงหลานบุปผาพิศดาร
465
{ สมัครวาดภาพจูอี้กงจู่/โรลวาด/โรลส่ง }
ข้าเป็นสตรีไม่มีที่ไป

ถึงหลิงหลาน
        เสร็จธุระแล้วข้าจะพักสักหน่อย ช่วงนี้หากมีใครมาถามหาจงยื่นจดหมายไปตามจ่าหน้าชื่อของพวกเขา หากไม่มี… เจ้าก็ใช้ชีวิตไปได้ตามสบายคอยเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเหมือนอย่างทุกครั้ง หากไม่จำเป็นก็อย่าพึ่งปลุกข้าขึ้นมา
หลิงเฮ่า



        “....ทำไมยกร่างให้ข้าอีกแล้วล่ะ เฮ่าเกอเค้ากำลังหนีอะไรอยู่รึเปล่านะ?” หลิงหลานรู้สึกตัวขึ้นมาในป่านอกเมืองฉางอัน ตามที่จดหมายในมือระบุไว้ นางพบว่าตนเองอีกคนตระเตรียมเสื้อผ้า น้ำและเสบียง รวมไปถึงพาหนะรถม้าเทียมสิงโตไว้เสร็จสรรพ ด้านในกระเป๋ามีจดหมายจ่าหน้าถึงผู้คนหลากหลาย ‘ผานซุ่น… จูหรงเยว่ ตู๋กู่ซินอี้ อวี้เหวินหยาง จวนซือหม่า...หลิงผิงผิง? พวกเขาหน้าตาเป็นยังไงข้ายังไม่รู้จักเลย เฮ้อ’

       เกิดส่งผิดส่งถูกก็อย่ามาโทษนางแล้วกัน!!

       หลังสำรวจข้าวของดูจนครบรอบหนึ่งแล้วนางก็พบว่ายังขาดไปเรื่องหนึ่ง นั่นคือเสื้อผ้า… ล้วนเป็นชุดสีเรียบของบุรุษไม่มีชุดสตรีเลยสักชิ้น ‘นั่นสินะเรื่องนี้เขาคงเตรียมไว้ให้ไม่ได้’ หญิงสาวไต่ต้นผิงกั่วขึ้นไปปลิดผลลงมาเคี้ยวกร้วมๆ คิดอ่านอยู่นานไม่รุ้นางควรไปที่ไหนต่อ ทำอย่างไรดี?

        “ไปซื้อเสื้อผ้าไว้เผื่อก่อนก็แล้วกัน… เฮ้อ ต้องใช้เงินแล้วหรอเนี่ย”


        เป็นสตรีขี่สิงโตในย่านการค้านครหลวงมันเด่นไปนิด นางจึงหาผ้าโปร่งมาบดบังใบหน้า ส่วนสีผมเงินประกายที่เด่นอยู่แล้วปล่อยมันไปแล้วกัน! จัดหาอาภรณ์สำหรับตนเองมิใช่เรื่องยาก นางชอบความเรียบง่ายสวมใส่สบาย ปกติคุณหนูในฉางอันนิยมสีฉูดฉาดเถ้าแก่ร้านผ้าปลื้มปริ่มน้ำตาไหล ในที่สุดก็มีคนมาช่วยโละของค้างร้านเสียที

        ได้ชุดแล้วก็ออกเดินทอดน่องคุ่กับพี่สิงโตไปตามถนนตรอกซอย แวะท่านบะหมี่เผ็ดอาหารตามแผง ทดลองนั่นนี่ไปตามประสาคนพึ่งเคยได้ออกมาเปิดหูเปิดตา จนกระทั่งเห็นประกาศ ‘เทศกาลจงชิวเจี๋ยร่วมวาดภาพถวายพระพรจูอี้กงจู่ ผู้ชนะเลิศจะได้รับรางวัลใหญ่เชิญสมัครได้สอบถามรายละเอียดได้ที่จวนว่าการทุกเมือง’

        “อ่า… งานประกวดงั้นหรอคงคึกคักน่าดูเทียวล่ะ” ส่องหน่อยแล้วกัน….


        หลังลงสมัครในนามของหลิงหลาน นางลงชื่อและที่อยู่ไปที่จวนซือหม่า จวนเจ้าเมืองเต็มไปด้วยผู้คนเข้าไปดูภาพขององค์หญิง ก่อนทยอยกันออกมาร่างบางเองก็คือหนึ่งในนั้น ชมภาพชมสิริโฉม ฟังว่าจุอี้กงจู่ประสูติจากเว่ยฮองเฮากิริยาร่าเริงสดใส เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา่างบางยืมเครื่องเขียนของหลิงเฮ่า ลงมือวาดพร้อมส่งวันเดียวกันเสียเลย




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หว่านจินซีหวังมู่
ม้าภูตหิมะสายใย
กำไลเทพีไอซิส