เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } ที่ทำการผู้ว่าฉางอัน

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2018-6-24 22:25:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด

            หลังจากช่วงชุลมุนจากเหตุการณ์นักโทษที่เหวินได้ไปคุมมาเมื่อไม่นานมานี้รู้สึกได้ว่าตัวเหวินเองจะเริ่มกลายเป็นคนที่ชาวบ้านไม่ค่อยชอบไปเสียแล้วชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆขณะที่เดินผ่านฝูงชนชาวบ้านไปยังจวนผู้ว่าฉางอัน

            อันที่จริงมันก็ไม่ใช่ธุระสำคัญอะไรที่เขาจะมาที่นี่แต่เท่าที่จำได้ เขาเองก็มีเรื่องคุยเรื่องนักโทษประหารในครั้งล่าสุดที่ยังคาใจอยู่ไม่น้อย

            ทำไมใต้เท้าถิงเว่ยถึงดูชั่งใจขนาดนั้นถึงจะมีคำถาม ในยามนั้นหน้าที่ของเขาก็ต้องมาก่อนอยู่ดี

            “ข้าน้อยมาพบผู้ว่า”เอ่ยจุดประสงค์ออกไปกับทหารที่เฝ้าหน้าที่ทำการก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าไปข้างในโดยไม่มีคำถามใดๆเหมือนครั้งที่ผ่านมา

            ผู้ว่าจี๋อันที่เดินออกมาพอดีชะงักกับแขกผู้มาใหม่เล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าจะมีใครมาหาในยามนี้ เหวินโค้งทักทายอีกฝ่าก่อนที่จะกล่าวขอโทษที่มาพบโดยไม่แจ้งล่วงหน้า

            “มีธุระอะไรหรือ”ชายเจ้าของเคหสถานแห่งนี้เอ่ยถามขึ้น ก่อนเดินนำไปยังห้องโถงเพื่อสะดวกแก่การสนทนามากขึ้นเหวินเหวินที่เดินตามมองตามหลังเล็กน้อยเขาที่ลอบมองไปยังห้องโถงด้านในที่ไม่ใช่สำหรับที่ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่สามารถเข้ามาได้ไปพลาง

            “เรื่อง

            ตึง! ตึง!

            กำลังอ้าปากพูดได้เพียงคำเดียว ก็ได้ยินเสียงกลองร้องทุกข์ที่ตีดังขึ้นชายหนุ่มผู้มาเยือนขมวดคิ้วก่อนจะหันไปตามเสียงที่ดังขึ้นโดยไม่ได้รับคำพูดใดๆเอ่ยออกมาผู้ว่ากลับเดินออกไปหาชาวบ้านผู้ตีกลองแทน ทำให้เหวินเหวินที่มองตามได้แต่เดินตามไปอย่างนั้น

            “มีเรื่องอะไร

            “ท่านช่วยข้าด้วยคน.. คนในหมู่บ้านถูกกลุ่มชุดดำจับตัวไป แต่ข้าหนีออกมาได้ท่านช่วยพวกข้าด้วย

            ชาวบ้านผู้นั้นเอ่ยขณะที่ยังหอบหายใจอยู่สภาพที่พบเห็นดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังมองเหตุการณ์ทุกอย่างอย่างเงียบๆโดยไม่เอ่ยเสียงแทรกใดๆออกไปให้เป็นการขัดจังหวะ

            “เจ้าใจเย็นๆลงก่อนมาจากไหนกัน

            “ข้ามาจากหมู่บ้านเฟยที่หรูหนาน พวกท่านต้องช่วยพวกข้านะ

            “กลุ่มคนชุดดำงั้นหรือ?” หลังจากที่ฟังอยู่พักหนึ่งเหวินก็พูดแทรกขึ้นมาโดยไม่รอการตอบรับของเจ้าของที่ว่าแห่งนี้ว่าจะยอมช่วยหรือไม่

            “ใช่ๆกลุ่มชุดดำ แต่ข้าไม่รู้ว่าเป็นใครบ้าง

            “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวข้าลงไปดูให้เองขอรับ” เหวินเหวินหันไปมองทางผู้ว่าแล้วยิ้มให้เล็กน้อยเป็นการขอโทษทางอ้อมที่เข้ามาแทรกอะไรที่ไม่เข้าท่า

            “เจ้าจะไปงั้นหรือให้ข้าส่งคนไปไหม

            “ไม่เป็นไรขอรับแค่นี้เอง อาจจะเป็นกลุ่มโจรธรรมดาๆก็ได้ ข้าเป็นถึงหัวหน้ารักษาการณ์คงไม่เป็นอะไรหรอก

            เอ่ยก่อนหันไปทางชาวบ้านที่เข้ามาร้องทุกข์ถูกพยุงขึ้นแล้วพาไปพักอีกทางที่ไม่ไกลจากนี้จุดประสงค์ที่เข้ามาก่อนหน้านี้ดูเล็กน้อยและไร้สาระมาก หากเทียบกับชาวบ้านผู้นี้ที่มาเพราะมีเรื่องทุกข์ใจจริงๆเหวินเองก็ไม่ใช่เด็กที่จะมาลำดับความสำคัญไม่ออกว่าอะไรเป็นอะไร

            “ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องตามใจเจ้า




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +88 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 88 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
บันทึกลับมอร์เด็น
กลองเหยากู่
มีดสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x54
x200
x200
x10
x1
x5
x15
x1
x2
x4
x30
x5
x15
x1
x30
x2
x1
x41
x2
x4
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x2
x100
x20
x100
x130
x100
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x1
x7
x3
x1
x3
x10
x50
x1
x8
x1
x1
x1
x1
x1
x2050
x2
x10
x50
x40
x100
x50
x10
x15
x15
x6
x10
x11
x12
x90
x10
x15
x100
x75
x324
x106
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x19
x26
x50
x26
x30
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x60
x34
x37
x69
x62
x23
x8000
x9999
x8000
x59
x63
โพสต์ 2018-8-17 08:05:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2018-8-17 19:31

{ เควสเรื่องราว 4 } การรอคอยที่ยาวนาน…{เทศกาลซีซี}
[ส่งรูปวาดงานเทศกาลซีซี]

      "จู๋เว่ยตื่นได้แล้ว มันสายแล้ว เรายังต้องไปรูปไปส่งที่จวนผู้ว่าเมืองอีกนะ” เสียงตะโกนเรียกของจางฝูที่ดังขึ้นในยามสายของวันที่เจ็ดเดือนเจ็ดหรือก็วันที่ถูกกำหนดให้เป็นวันสำหรับเทศกาลซีซีหรือเทศกาลคู่รัก เพื่อชายหญิงได้มีโอกาสบอกความในใจแก่อีกฝ่าย หรือเปิดโอกาสให้ชายและหญิงที่ไม่เคยเจอหน้ากันไปพบกันเผื่อจะเกิดรักแรกพบขึ้น และสำหรับคู่ที่มีคนรักอยู่แล้วก็มักจะมาท่องเที่ยวและขอพรเพื่อให้ความรักของพวกตนนั้นยืดยาวนานไม่มีวันที่จะจากกัน

   “เมื่อคืนนอนเสียดึกขอข้านอนต่ออีกหน่อยมิได้หรือ น้องจางคนดีเมื่อคืนกว่าข้าจะเก็บของที่เจ้าใช้วาดรูปวางทิ้งไว้จนเสร็จก็เกือบเช้า งานของเจ้า ข้าว่าเจ้าเดินเอาไปส่งเองแล้วทิ้งให้ข้านอนเฝ้าโรงเตี้ยมอยู่เช่นนี้เถิด ยังไงคืนนี้ข้าก้ต้องตามเจ้าไปเที่ยว ให้พี่ชายนอนพักเถิดหนา” เสียงบ่มงึมงัมที่พอจะให้เธอฟังออกดังงรายยาวพร้อมกับร่างสูงของจู๋เว่ยที่ขยยับหันตัวหนีแล้วดึงเอาผ้าห่มนั้นขึ้นมาคลุมโปงแล้วหลับต่อปล่อยให้หญิงสาวได้แต่ยืนมองหน้าบูดอยู่ข้างเตียง

      “ก็ได้ ข้าไปเองก็ได้” เธอเอ่ยก่อนจะเดินไปหยิบรูปที่วางพึ่งให้แห้งไว้เมื่อคืนมาม้วนใส่ในกระบอกไม้ไผ่แล้วเดินกระเเทกเท้าตึงตตังออกจากห้องไปด้วยความโมโหปนน้อยใจหน่อยๆที่ชายหนุ่มที่มักจะตามใจเธอประจำดันปฏิเสธไม่ยอมไปกับเธอเช่นนี้ จริงอยู่ที่เธออาจจะใช้งานเขาหนักไปเสียหน่อยแต่การปล่อยให้สตรีบอบบางเช่นเธอต้องมาเดินข้างนอกคนเดียวในวันแห่งความรักที่ถนนทั้งสายมีแต่คู่รักนี่มันออกจะเกินไปหน่อยรึป่าว แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่ได้เจ้าหย่งสือกับฮุ่ยจือนั้นออกมาเป็นเพื่อนด้วยจึงทำให้บรรยากาศเหงายามต้องออกมาเดินบนท้องถนนที่มีบรรยากาศสีชมพูตลอดทั้งสายนั้นไม่ได้เเย่อย่างที่คิด

      “ให้ตายเถอะมองไปทางไหนก็มีแต่คู่รักๆ เจ้าบ้าจู๋เว่ยให้ข้าออกมมาเดินคนเดียวแบบนี้น่าโมโหชะมัดเลย” เธอเอ่ยบ่นไปเกือบตลลอดทั้งเส้นทางโดยมีหย่งสือและเจ้าฮุ่นจือเป็นผู้คอยรับฟังเจ้านายสาวบ่น

       หงิงง..(เจ้านายก็มีพวกเราไปด้วยใช่ไหมพี่ฮุ่ย)

      ฮูกๆๆๆ(ใช่ๆๆๆๆ)

       เสียงร้องของเจ้าฮุ่ยจือเรียกห้เธอหันไปมองยิ้มก่อนจะก้มลงมายิมให้เจ้าหย่งสือที่เดินขยัยมาใกล้แล้วเเล่บลิ้นเลียมือของเธอเบาๆ ก่อนที่ทั้งหนึ่งคนและสองสัตว์นั้นจะเดินมุ่งหน้าไปตามท้องถนนเพื่อตรงไปยังจวนผู้ว่าทันที่

      หลังจากเดินลัดเลาะไปตามเส้นทางที่เธอคิดว่าน่าจะลัดไปยังจวนผู้ว่าของเมืองได้เร็วที่ไม่นานพวกเธอก็เดินทางจนถึงจนได้ก่อนที่นั้นจะเดินตรงเข้าไปซึ่งบริิเวณด้านหน้าก็เช่นเดิมกับเมื่อคราวก่อนที่เธอมาวาดรูปส่ง ครั้งนี้ก้เช่นกัน มีเหลาจิตกรมากมายหลายคนที่นำผลงานของตนเองนั้นมาส่งลงประกวดซึ่งภาพทุกภาพ ทุกผืน ทุกม้วนล้วนแล้วแต่ก็สวยงามจนเหลือจะบรรยายจนเธออดที่จะประหม่าไม่ได้ เธอไม่ได้เป็นจิตกรเธอเป็นเพียงสตรีธรรมดาที่แค่อยากจะลองวาดรูปส่งประกวดดูบ้างเท่านั้น

     “คนเยอะจริงเลยนะ เฮ้อ เอาละวาดก็วาดมาแล้ว ถ้ากลัวที่จะส่งข้าจะวาดให้เสียเวลาป่าวทำไมละจริงไหม” เธอเอ่ยแล้วก้มไปหยิบเอารูปวาดของตัวเองออกมาแล้วเดินจตรงไปยังโต๊ะที่ใช้รับผลงานเพื่อทำการยื่นผลงานรูปวาดของตนลงประกวด


      “ชื่ออะไรละเจ้า”นายทหารที่รับหน้าที่รับรูปจากเหล่าผู้เอารูปมาลงประกวดเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับมือที่ถือพูกันแต้มลงไปบนหมึกเพื่อเขียนชื่อผู้ที่มาส่งที่้านหลังรูป

       “ข้าจางฝูเจ้าค่ะ” เธอเอ่ยแล้วมองดูนายทหารที่ก้มลงเขียนชื่อเธอลงบนแผ่นภาพก่อนจะม้วนเเล้วยืนให้ทหารอีกคนนั้นรูปไปเก็บเพื่อที่จะรอนำเอาไปตรวจ เธอยิ้มพร้อมกับก้มโค้งให้เป็นการขอบคุณก่อนที่เธอจะเดินไปหาเจ้าพวกหย่งสือที่ยืนอยู่ที่ต้นไม้ข้างกำแพง

       “เอาละเสร็จเรากลับกันเถอะ  ดึกๆจะได้ออกไปเที่ยงงานเทศกาลกัน” เธอเอ่ยแล้วเดินนำเจ้าหย่งสือและเจ้าฮุ่ยจื่อไปเพื่อที่จะกลับไปยังโรงเตี้ยมที่มีจู๋เว่ยนั้นเป็นคนนอนเฝ้าาห้องอยู่อย่างอารมร์ดี อย่างน้อยสิ่งที่ต้องทำสถานที่ต้องไปในวันนี้ก้หายไปแล้วหนึ่งอย่าง เหลือเเค่เที่ยวงานกับไปยังแม่น้ำเว่ยยตามที่เธอเคยได้ฝันเอาไว้ก่อนหน้านั้นนานเเสนนาน

       “วาสนาเมิ่งของข้าจะเป็นอย่างไรกันนะ”

@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +2 ดีนาเรียส +300 ชื่อเสียง +77 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 2 + 300 + 77 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสายลับ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หน้ากากยักษ์เขาเงิน
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x8
x2
x20
x1
x1
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x100
x3
x8
x30
x6
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x55
x13
x24
x160
x2
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x10
x177
x800
x2
x23
x80
x40
x50
x580
x196
x3
x9
x7
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x36
x600
x399
x90
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x32
x56
x190
x100
x800
x6
x320
x727
x190
x16
x200
x30
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x30
x390
x74
x1
x13
x1676
x1
x2
x1995
x2670
x3
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x40
x5
x751
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x140
x275
x606
x46
x111
x532
x1020
x1
x23
x638
x5
x492
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x834
x514
x4
x2
x828
x978
x450
x165
x9999
x1914
x500
x325
x23
x26
x17
x69
x22
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x66
x1
x9
x153
x262
x710
x5450
x123
x11
x290
x446
x143
x2700
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2204
x880
x108
x230
x100
x13
x141
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x721
x10
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x58
x2
x2
x1446
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x30
x15
x678
x8
x1439
x9
x1748
x318
x1008
x1174
x1108
x1030
x667
x221
x134
x213
x745
x1634
x807
x92
x153
x179
x906
x608
x145
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1297
x680
x194
x2122
x2318
x587
x40
x1010
x705
x23
x280
x1245
x154
x248
x1440
x8160
x1960
x1490
x30
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2018-8-17 17:18:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ ส่งภาพร่วมประกวดเทศกาลชีซี }
ไปรอินทรีชนิดลงทะเบียนด่วนพิเศษ


✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙
        
        หลังได้รับภารกิจเป็นม้วนภาพมากน้ำหนักผูกติดปลายขามาแล้ว เฟิ่งเลี่ยง หรือก็คืออินทรีทองแสนองอาจผ่าเผย สายปีกอันทรางพลังสีเข้มโผขึ้นสู่ท้องนภาเมืองจิ่วฉวน กระพืฉับๆ อย่างไม่ย่อท้อต่อแสงแดดอันแรงกล้า ด้วยมันนึกถึงแต่ว่าจบภารกิจส่งของที่เมืองฉางอันแล้วนายท่านผู้ใจดีคงจะตกรางวัลเป็นเนื้อกระต่ายชิ้นหวานเป็นแน่!!


        ‘เนื้อกระต่าย เนื้อกระต่ายผัดเต้าหู้ยี๊ไม่เอา ขอเนื้อกระต่ายผัดกระรอกก็ดี!!’


        เฟิ่งเลี่ยงร่อนหวือไปมาอย่างลิงโลดเมื่อนึกภาพอกกระต่ายฉ่ำๆ นุ่มหนึบกำลังดี จนเกือบจะทำม้วนภาพวาดตกหายไปในลำธารหนหนึ่ง ‘ซวย...’ ถ้ามันส่งภาพไม่ทันแถมทำหายมีหวังจากเนื้อกระต่ายรางวัลอย่างหรู จะได้กลายเป็นโดนถอนขนไปทำพัดจนโกร๋นแน่ๆ


        มันยังนำข้อความฉบับน้อยไปหย่อนยังจวนซือหม่าก่อนด้วย เจ้านายผมเงินคล้ายจะคิดถึงคนทางบ้านมากทีเดียว แค่ข้อความสั้นๆ อย่าง ‘การเดินทางราบรื่น ทุกคนรักษาสุขภาพไม่ต้องเป็นกังวล’ ก็ยังจะเขียนบอก


        ด้วยความว่องไวของอินทรีเจ้าเวหา มันมาถึงจวนซือมาในตอนรุ่งสางของอีกวันหลังสลัดปีกจิกอาหารจนอิ่มแล้ว ม้วนภาพคือพัสดุชินต่อไปที่ต้องนำส่ง ดวงตานกกวาดมองตามประสานกๆ หาทิศทางของจวนเจ้าเมืองฉางอันเมื่อพบแล้วค่อยถลาร่อนลง ส่งเสียงร้องแกว๊กกว๊ากก เรียกเจ้าพนักงานให้มารับ มันเคยส่งผ้าใหมให้เจ้านายมาแล้วภารกิจแค่นี้ของกล้วยๆ


      รอดูจนเจ้าพนักงานรับม่วนภาพที่มีชื่อลง ‘กวีหลิงจื่อ เสิ่นหลิงเฮ่า ส่งภาพร่วมประกวด’ เจ้านกแสนหยิ่งค่อยสะบัดจงอยกลับไปขอรางวัลเจ้านาย  
   
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +77 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 77 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หว่านจินซีหวังมู่
ม้าภูตหิมะสายใย
กำไลเทพีไอซิส
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x6
x2000
x220
x130
x31
x49
x1435
x55
x435
x191
x768
x1
x420
x10
x2
x1
x4
x2
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x5
x1
x5