เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } ที่ทำการผู้ว่าฉางอัน

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2018-2-16 14:49:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย WenWen เมื่อ 2018-2-16 14:50

เทศกาลโฮ่วซุ่ย

หลังจากที่เดินหาสถานที่ส่งภาพวาดมาสักพักเนื่องจากเขาไม่รู้เรื่องอะไรในเมืองฉางอันเลยเขาได้รับคำแนะนำจากชาวบ้านให้มาที่นี่เพื่อส่งภาพนั้นได้

ชายหนุ่มยืนมองจวนผู้ว่าอยู่สักพักเนื่องด้วยความชั่งใจว่าจะเข้าไปดีไหมแต่ไหนๆก็มาถึงนี่แล้วครั้นจะกลับหลังหันตอนนี้ก็เสียเที่ยวเปล่า

“ท่าน มีอะไรให้ช่วยเหลือไหมขอรับ”

หลังจากยืนอยู่สักพักก็สะดุ้งกับเสียงทักเรียกจากคนบางคนชายหนุ่มเลิ่กลักนิดหน่อยก็จะยิ้มออกมาเจื่อนๆ

“ข้า.. มาส่งภาพ…..”

“งั้นหรือ ขอข้าดูหน่อยสิ”

เหวินเหวินมองมือที่ยื่นมาตรงหน้าเพื่อขอภาพนั้นจากตนชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายเล็กน้อย ก่อนจะหยิบม้วนกระดาษที่วาดไว้ก่อนหน้านี้ที่โรงเตี๊ยมฉางจิ้นฮั่วให้เสมียนจวนผู้นั้น

เมื่อได้รับกระดาษม้วนนั้นเขาก็คลี่ดูภาพทันที




“เหตุใดท่านวาดภาพตัวท่านเป็นเยี่ยงนี้เล่า ”

“หลังจากข้าวาดเสร็จก็พึ่งนึกได้ว่าต้องใส่ภาพข้าลงไปด้วย แต่ข้าก็วาดเทพไป๋เหมียวเต็มกระดาษไปเสียแล้ว” เหวินเหวินหัวเราะแก้เขิน

"ท่านชื่ออะไรหรือ ข้าไม่เคยจะเห็นท่านเลย"

"ข้าพึ่งมาที่นี่ไม่กี่วันเองขอรับ ข้าเหวินเหวิน"

เสมียนผู้นั้นพยักหน้ารับ เขามองรูปอย่างพิจารณาอีกครั้งก่อนจะม้วนเก็บมันอย่างเดิม เมื่อเห็นดังนั้น เหวินเหวินก็คลี่ยิ้มออกมาที่ผู้นั้นยอมรับภาพตนแล้ว

"ท่านเคยพบเทพไป๋เหมียวหรือ"

"ไม่หรอกขอรับ ข้าจินตนาการตามคำบอกเล่าของชาวบ้านแถวๆนี้น่ะ"

"งั้นหรือ..."

"ถ้างั้น ข้าขอตัวกลับนะขอรับ" เหวินเหวินโค้งให้ท่านผู้นั้นเล็กน้อย ก่อนจะเดินหันกลับเพื่อออกไปจากตรงนี้ ได้ส่งมันแล้วเขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย ถึงจะไม่ได้รางวัล เขาก็ได้อธิฐานมันออกไปแล้ว หวังว่าเทพไป๋เหมียวคงจะเมตตาเขาและทำให้มันเป็นจริงขึ้นได้

“ขอให้ท่านโชคดี” เสมียนผู้นั้นเอ่ยตามหลังเขาทำให้เหวินๆชะงักเล็กน้อย

“ท่านก็เช่นกันนะขอรับ”


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินตำลึง +310 ดีนาเรียส +1750 ชื่อเสียง +325 ความหิว -18 Point +15 ย่อ เหตุผล
zifu + 300 + 1250 + 300 + 10
Admin + 10 + 500 + 25 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
บันทึกลับมอร์เด็น
กลองเหยากู่
มีดสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x54
x200
x200
x10
x1
x5
x15
x1
x2
x4
x30
x5
x15
x1
x30
x2
x1
x41
x2
x4
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x2
x100
x20
x100
x130
x100
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x1
x7
x3
x1
x3
x10
x50
x1
x8
x1
x1
x1
x1
x1
x2050
x2
x10
x50
x40
x100
x50
x10
x15
x15
x6
x10
x11
x12
x90
x10
x15
x100
x75
x324
x106
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x19
x26
x50
x26
x30
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x60
x34
x37
x69
x62
x23
x8000
x9999
x8000
x59
x63
โพสต์ 2018-2-16 19:37:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-5-20 18:57

    เช้าก่อนหน้านั้น

     หลังจากที่จางฝูตื่นขึ้นมาในยามเช้าของวที่สิบหกหลังจากที่เมื่อวาน เธอคงเพลียทั้งจากการเดินทางและการเที่ยวมาทั้งวัน มารู้ตัวอีกทีก็หลับข้ามวันมาวันที่สิบหกเสียแล้วช่างน่าเสียได้เวลา เพียงเเต่เธอเหมือนจะนึกเรื่องบางเรื่องขึ้นมาได้ร่างบางรีบกระโดดลงจากเตียงนอนวิ่งเข้าห้องน้ำแล้วออกมาอย่างรวดเร็วแล้วรีบปรี่ตรงไปยังโต๊ะที่มีภาพเขียนและสัมภาระของเธอวางไว้แล้วรวบเอาแผ่นหนังและของต่างๆบนโต๊ะนั้นมาไว้ในอ้อมแขนส่วนมืออีกข้างที่ว่างก็เอื้อมไปล็อคคอเจ้านกฮูกตัวแสบแล้วรีบตรงไปยังประตูห้องก่อนจะเปิดมันออก เป็นจังหวะเดียวกับที่ซองสีแดงซองหนึ่งหลุดล่วงลงมาที่พื้น ดูแล้วคงเป็นซองอังเปาที่เธอก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนมาเสียบเอาไว้ละนะ

    เพียงแต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลามาคิดแล้ว ร่างบางของจางฝูพร้อมกับนกฮูกแล้วม้วนภาพและของที่เธอหยิบติดมาในอ้อมแขนรีบปรี่วิ่งออกจากโรงเตี้ยมไปในทันที
  
      ณ เวลาปัจจุบัน

    หลังที่เดินทางทางกับชาวบ้านในระแวกนั้นมา ทำตอนนี้ร่างบางของหญิงสาวมาหยุดที่หน้าจวนผู้ว่าเมืองฉางอันได้อย่างน่าจะทันเวลาพอดี ร่างบางยืนมองประตูจวนผู้ว่าพร้อมกับอาการหอบหนักๆหลังที่เธอวิ่งจากโรงเตี้ยมเพื่อมายังที่นี่ด้วยเเรงทั้งหมดที่เธอมี

    “มีธุระอะไรรึขอรับ หรือมาส่งภาพประกวด”ชายที่ยืนอยู่หน้าประตูเอ่ยพร้อมกับเลื่อนสายตามองไปยังแผ่นหนังในมือหญิงสาวเพราะแทบทั้งวันนี้มีแต่คนมาส่งภาพประกวด

     “ชะ...ใช่แล้วเจ้าค่ะ  ข้ามาส่งภาพเจ้าค่ะ ยังทันใช่ไหมเจ้าคะ”เธอเอ่ยอย่างสุภาพพร้อมกับมองจ้องเข้าไปในดวงตาของชายเบื้องหน้า

    “ทันขอรับ ส่งกับข้าก็ได้ขอรับ”ชายคนนั้นเอ่ยด้วยท่าทางใจดีพร้อมกับยิ้มบางๆเป็นการตอบกลับมา

    “เช่นนั้นก็รบกวนด้วยเจ้าค่ะ” เธอเอ่ยพร้อมกับยื่นรูปวาดในมือให้ก่อนจะโค้งให้ชายเบื้องหน้าอย่างสุภาพ


    “งั้นข้าขอตัวนะเจ้าคะ”เธอเอ่ยพร้อมกับโค้งให้ชายตรงหน้าอีกครั้งเพื่อเป็นการกล่าวลา

     “ขอรับ โชคดีขอรับ”

      เธอยิ้มรับพร้อมกับเดินผละออกไปจากบริเวณหน้าจวนพร้อมกับฮุ่ยจือที่มองมายังเจ้านายสาวงงๆตั้งแต่ออกจากโรงเตี้ยม  มันรู้ว่าเจ้านายจะเอาภาพมาส่งแต่ไม่รู้ว่าเจ้านายมันเอาผีผาติดมาด้วยทำไม

     ฮูกกก(ไม่เข้าใจเลย)มันร้องแล้วเอียงคอกว่าร้อยเเปดสิบองศามองผีผาในมือเจ้านายสาวต่อไปอย่างงงงวง



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินตำลึง +305 ดีนาเรียส +1550 ชื่อเสียง +325 ความหิว -16 Point +13 ย่อ เหตุผล
zifu + 300 + 1250 + 300 + 10
Admin + 5 + 300 + 25 -16 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสายลับ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หน้ากากยักษ์เขาเงิน
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x8
x2
x20
x1
x1
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x100
x3
x8
x30
x6
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x55
x13
x24
x160
x2
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x10
x177
x800
x2
x23
x80
x40
x50
x580
x196
x3
x9
x7
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x36
x600
x399
x90
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x32
x56
x190
x100
x800
x6
x320
x727
x190
x16
x200
x30
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x30
x390
x74
x1
x13
x1676
x1
x2
x1995
x2670
x3
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x40
x5
x751
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x140
x275
x606
x46
x111
x532
x1020
x1
x23
x638
x5
x492
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x834
x514
x4
x2
x828
x978
x450
x165
x9999
x1914
x500
x325
x23
x26
x17
x69
x22
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x66
x1
x9
x153
x262
x710
x5450
x123
x11
x290
x446
x143
x2700
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2204
x880
x108
x230
x100
x13
x141
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x721
x10
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x58
x2
x2
x1446
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x30
x15
x678
x8
x1439
x9
x1748
x318
x1008
x1174
x1108
x1030
x667
x221
x134
x213
x745
x1634
x807
x92
x153
x179
x906
x608
x145
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1297
x680
x194
x2122
x2318
x587
x40
x1010
x705
x23
x280
x1245
x154
x248
x1440
x8160
x1960
x1490
x30
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2018-4-13 00:15:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย WenWen เมื่อ 2018-4-13 20:14

{ตะลุยรังโจร 11}
ไม่เกี่ยวกับโจรก็อย่ามาติดเควสว่าตะลุยสิ!!!

            “เมื่อไหร่จะกลับฮองหง” คำถามจากจิ่วเยว่ที่ดังขึ้นหลังจากเป็นผู้นำมานานในคราวนี้เขาเลือกจะเป็นผู้ตามของในมือที่ถือตอนนี้เป็นชุดที่เหวินเหวินเคยใส่เอาไว้แต่มันก็พังและเต็มไปด้วยคราบเลือดเหมือนกับว่าเป็นเพียงเบ๊คนหนึ่งเพียงเท่านั้น

            “แค่ไปส่งผ้าแค่นี้เองนะขอรับไม่นานหรอก” เอ่ยออกไปแล้วหันมายิ้มให้จิ่วเยว่เล็กน้อยเขาถือผ้าไหมที่ตนถักมาในมือถึงจะบอกว่าถัก แต่ก็ถูกเอ็ดไปตั้งเยอะแยะที่ทำพังแล้วพังอีกกว่าที่จะได้มาก็กลายเป็นลายที่ไม่ค่อยสวยหรูสักเท่าไหร่นัก

            ถึงจะอับอายเกินกว่าจะส่งประกวดแต่ว่าอย่างไรก็ทอไหมผืนนี้ออกมาแล้ว ก็อยากจะลองเสี่ยงส่งดูสักครั้ง

            “ตอนนี้ผ่านไปกี่เค่อแล้วเจ้ารู้ไหม

            เหวินเหวินมองขึ้นไปบนฟ้าเพื่อเริ่มคำนวณเวลาแต่ตอนนี้สมองเขามันตื้อกว่าจะมาคิดคำนวณอะไรแบบนี้แล้วล่ะชายหนุ่มถอนหายใจเล็กน้อยโดยไม่รู้เมื่อไหร่ที่เดินมาถึงจวนผู้ว่าที่ตนเคยมาที่นี่แล้วครั้งหนึ่ง

            ที่ส่งรูปภาพแล้วถูกถามว่าทำไมถึงวาดแบบนั้น

            คิดแล้วก็อยากจะหัวเราะกับเหวินเหวินในอดีตเสียจริง

            “มาถึงแล้วเจ้าก็รีบไปส่งเสียสิ

            “ครับ คร๊าบบบบ” เลียนแบบสำเนียงของชาวนอกด่านต่อหน้าทหารที่ยืนเฝ้าหน้าประตูจวนเขาที่กำลังจะถือผ้าไหมก้าวเข้าไปแต่ก็ต้องชะงักลงนิดหนึ่งเมื่อถูกง้าวจากมือทหารคนนั้นเข้ามากั้นเอาไว้

            ทำไมล่ะก็เขาแค่มาส่งของไม่ใช่หรอ

            “มาทำไม…

            “พูดอะไรของท่านน่ะข้าแค่มาส่งผ้าไหมนะ

            ทหารคนนั้นหรี่ตาลงเล็กน้อยเหมือนไม่เชื่อเหวินเหวินสักเท่าไหร่เขาเหลือบมองผ้าใหนมือของอีกฝ่ายเล็กน้อยแต่ก็เงยหน้าขึ้นมองชายที่มีผ้าปิดตาลายดอกเหมยที่ดูช่างไม่เข้ากับผู้ชายเสียเลย

            “ปิดตาทำไม

            “ก็ตาข้าบาดเจ็บท่านจะให้ข้าเปิดเอาไว้อย่างงั้นหรือ

            “เอาออก…

            จิ่วเยว่ที่มองเห็นท่าไม่ดีที่ทั้งสองทหารเริ่มทะเลาะกันเองถึงคนที่เฝ้าหน้าจวนจะดูเหมือนกับว่าไม่รู้ว่าเหวินเหวินเป็นทหารองครักษ์แต่การใช้คำสั่งที่ดูเหมือนจะไร้สาระก็ไม่น่าจะเกิดขึ้นกับทหารที่เฝ้าที่นี่ได้

            “เขาบอกว่าตาบาดเจ็บท่านจะเอาอะไรมาก

            “ข้าบอกให้เอาออก

            “ข้าขอเหตุผล…” เหวินเหวินเอ่ยเอ่ยแล้วมองจิ่วเยว่ที่ทำท่าว่าจะพร้อมจะดึงเขาตลอดเวลาหากมีเรื่องกันจริงๆเขาปัดมือนั้นเล็กน้อยที่ดูเหมือนจะไม่ยอมหลุดง่ายๆ “จะมาจับทำไมเนี่ย!

            “อย่าไปมีเรื่องเข้าไปส่งไหมก็พอแล้ว

            “ท่านตาบอดหรือไงก็เห็นอยู่ว่าทหารท่านนี้ไม่ให้ข้าเข้าไป

            “เอาน่าเดี๋ยวข้าเข้าไปส่งให้” เอ่ยกับเหวินเหวินแล้วรับผ้าไหมจากอีกคนเพื่อจะเข้าไปในจวนจิ่วเยว่ชะงักแล้วมองทหารที่กั้นตนเอาไว้ก่อนจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย

            เข้าใจว่าเป็นห่วงไม่อากให้เกิดอันตรายต่อจวนแห่งนี้

            “ขอข้าตรวจด้วย

            จิ่วเยว่ยักไหล่เล็กน้อยเมื่อตอนนี้ทั้งตัวเขาก็ไม่มีอาวุธอะไรอยู่แล้ว เพียงไม่นานที่ถูกตรวจตราเขาก็สามารถเข้าไปยังจวนได้อย่างง่ายดายพอมองออกไปก็เห็นเหวินเหวินและทหารที่กำลังทะเลาะกันจนแทบจะมีเรื่อง

            เอาอย่างไรดีส่งก่อนหรือไปห้ามก่อน

            “ก็แค่ผ้าปิดตาคิดว่าอย่างไร?? ข้าเอายาพิษซ่อนไว้ในตาอย่างนั้นหรือ

            “เจ้าอาจจะเป็นโจรปลอมตัวก็ได้แค่ผ้าผืนแค่นั้นทำไมจะถอดออกมาไม่ได้ ดูมีลับลมคมในนะ”ทหารเอ่ยก่อนที่จะหันไปทางจิ่วเยว่ เขาเดินมาดันอีกฝ่ายที่ก้าวเข้าไปให้ออกมาเพราะเห็นว่าเปนเพื่อนด้วยกัน

            “ก็ได้ๆ”เหวินเหวินที่หมดความอดทนลดผ้าลงออกให้เห็นตาสีขาวที่กลายสภาพเป็นสีดงต่อหน้าทหารคนนั้นจนเขาผงะไปถึงจะบอกว่าเป็นตัวประหลากตอนนี้ก็ยอมรับแล้วล่ะแต่อีกเพียงไม่นานก็จะได้เป็นอิสระจากผ้าพวกนี้เสียทีเพื่อที่เขาจะได้มองเห็นอะไรได้ชัดขึ้น

            “ตาไปโดนอะไรมา

            “ข้าโดนต่อยมาให้เข้าไปได้หรือยัง

            เอ่ยกับทหารคนนั้นที่เริ่มผายมือให้เข้าไปข้างในจวนผู้ว่าได้เพียงแค่ยอมเปิดตาให้แต่แรกก็ไม่เป็นอะไรแล้ว เหวินเหวินดึงผ้าปิดตาขึ้นมาปิดให้เหมือนเดิมก่อนจะมองรอบๆในสถานที่ที่มีผู้คนต่างมาร่วมส่งผ้าในที่แห่งนี้

            ลายสวยๆและดูหรูหราทั้งนั้นเลย

            นึกไปขณะที่มองผ้าที่ตัวเองทอออกมาในมือจิ่วเยว่เล็กน้อยเขาที่ถูกเรียกจากสหายให้ไปส่งผ้าก็เดินตามไป ทันทีที่เข้าไปสมทบได้ผ้าที่เขาถักออกมาก็อยู่ในมือของคนเสมียนไปแล้ว


            “เชิญลงชื่อตรงนี้ด้วยนะขอรับ

            ม้วนกระดาษที่ถูกยื่นไปให้จิ่วเยว่ที่ยื่นผ้าแก่คนนั้นเขาผายมือเล็กน้อยเชิงปฏิเสธว่าไม่ใช่คนประกวดเขาเอ่ยบอกกับคนนั้นว่าคนทอและต้องการจะส่งเข้าประกวดจริงๆเป็นเหวินเหวินจิ่วเยว่เองก็แค่มาส่งเท่านั้น

            ม้วนกระดาษที่ถูกื่นมาให้เหวินเหวินชายหนุ่มคลี่อ่านมาเล็กน้อยก่อนจะลงชื่อเพื่อส่งผ้าไหมของเขาเข้าประกวดในเทศกาลนี้อย่างไรก็ตามก็อยากจะให้ไหมของเขาปรากฏต่อหน้าชาวบ้านในย่านแห่งนี้ โดยที่ไม่ต้องรู้ว่าเขาเป็นคนทอมันขึ้นมา

            ก็อยากจะรู้ความคิดเห็นจากชาวบ้านจะว่าอย่างไร

            อาจจะดูเรียบง่ายและธรรมดาเกินไปหรือสวยงามมากเท่าที่เคยได้พบ

            เหวินเหวินยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อยื่นม้วนกระดาษส่งคืนให้เขาคนนั้นผ้าไหมที่เขาส่งเข้าประกวดที่คลี่ออกมายาวก็ถูกพับลงวางเรียงกับผ้าไหมที่เข้าส่งประกวดผืนอื่นๆ

            “เป็นอย่างไร? สุขใจแล้ว??

            เหวินเหวินมองจิ่วเยว่เล็กน้อยล้วหัวเราะหึหึออกมาเขาเดินตามจิ่วเยว่ที่นำหน้าเขาเพื่อออกจากจวนแห่งนี้ กลับไปยังฮองหง

            “ท่าน…” เหวินเหวินที่จับม้าตัวโตของตัวเองก็เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าจิ่วเยว่เองก็ขึ้นขี่ม้าเพื่อเตรีมพร้อมในการเดินทางกลับฮองหงแล้ว

            ชายหนุ่มขึ้นบนหลังม้าก่อนจะบิดขี้เกียจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าทุกอย่างกำลังกลับมาเป็นปกติแล้วถึงจะบอกว่ากลับฉางอันแล้วก็เหมือนกับว่ากลับมาถึงบ้านของเขาแล้ว แต่ของทั้งหมดของโจรเองก็ยังอยู่ที่นั่นเพื่อรอเคลื่อนย้ายมายังท้องพระคลัง

            หากเลือกที่อยู่แต่บ้านตอนนี้ก็เหมือนกับว่าเป็นการละทิ้งหน้าที่ไปเสียดื้อเหวินเหวินคลี่ยิ้มออกมาให้จิ่วเยว่ขึ้นมาแล้วควบม้าไปเดินเทียบข้างๆ

            “จนกว่าจะถึงฮองหงระหว่างทาง… มาแข่งกันไหมขอรับว่าม้าใครจะเร็วกว่ากัน
CODE : JX009

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +300 ดีนาเรียส +12000 ชื่อเสียง +25 ความหิว -37 Point +225 ย่อ เหตุผล
Admin + 300 + 12000 + 25 -37 + 225

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
บันทึกลับมอร์เด็น
กลองเหยากู่
มีดสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x54
x200
x200
x10
x1
x5
x15
x1
x2
x4
x30
x5
x15
x1
x30
x2
x1
x41
x2
x4
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x2
x100
x20
x100
x130
x100
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x1
x7
x3
x1
x3
x10
x50
x1
x8
x1
x1
x1
x1
x1
x2050
x2
x10
x50
x40
x100
x50
x10
x15
x15
x6
x10