ดู: 263|ตอบกลับ: 4

{ เมืองฮองหง } โรงหมอจางจาง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-25 14:32:09 |โหมดอ่าน
{ โรงหมอจางจาง }


โรงหมอขนาดใหญ่รักษาผู้ป่วยที่เป็นโรคได้นานาชนิด
เป็นอาการที่มีหลายที่และมีสองชั้นทุกอาคาร สามารถรองรับผู้ป่วยจำนวนมากได้

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-11-26 00:16:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                  การทะเลาะวิวาทในโรงเตี๊ยมอาจทำให้เหล่าสามหน่อได้รับบาดเจ็บไปบ้าง คนหนึ่งเท้าบวมจากการเตะโต๊ะ อีกคนโดนน้ำร้อนลวกเพราะน้ำแกงร้อนๆบนโต๊ะราดใส่มือ ส่วนคนสุดท้ายก็มีรอยบวมช้ำที่ใบหน้าอันเนื่องมาจากโดนอัดในตอนที่กำลังห้ามความวุ่นวายของอีกสองคน มี่ฟางนั่งในโรงหมอแล้วดูผู้ป่วยกับคนในที่นั่นกำลังวิ่งวุ่นกันทำงานอย่างจ้าระหวั่น ส่วนสามคนที่ก่อเรื่องยังมีปากเสียงกันเล็กน้อยก่อนที่พวกเขาจะถูกส่งเข้าไปคนละห้องและอยู่ข้างๆกัน
                 "วันนี้มีเรื่องอะไรต่างๆเยอะเลยนะ"
                 "ก็แค่ไม่กี่อย่างเองนะขอรับท่านเฟิ่งฮัว"
                 ทั้งคู่ต่างก็นั่งเงียบ ไม่มีใครรู้ว่าควรทำอะไรนอกจากนั่งอยู่เฉยๆ แต่ถ้าจะถามว่าพวกเขากำลังนั่งรออะไร อันที่จริงก็แค่มาคุมตัวคนสามคนนี้ไม่ให้ตีกันขณะไปโรงหมอเพียงเท่านั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว แต่ที่ยังนั่งรออยู่คงอยากพักเฉยๆเสียมากกว่า
                 กาลเวลาผ่านไปแบบข้ามวันข้ามคืน ทุกวันนี้ในหัวของมี่ฟางยังนึกถึงความปลอดภัยของน้องอี้อยู่ มิรู้ว่าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้างตอนนี้ ก่อนหน้าทั้งอธิษฐาน ลอยโคม และก็ขอพรทุกคืนก่อนนอน หมั่นคิดทบทวนว่าควรทำอะไรต่อไปดี หากยังมีหนทางก็อาจจะขอให้เฟิ่งฮัวช่วย แต่จะยอมตกลงช่วยไหมก็ไม่แน่ใจอีก กลัวเหลือเกินว่าจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกลำบาก แต่ลำพังเขาซึ่งเป็นเพียงคนธรรมดาคนเดียวคงทำอะไรไม่ได้แน่
               "ท่านเฟิ่งฮัว..."
               "ว่าไงรึ?" เฟิ่งฮัวทำสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ชายหนุ่มมองไปที่มี่ฟางซึ่งทำสีหน้าท่าทางจริงจังผิดแปลก "มีเรื่องอะไรหนักใจหรือเปล่า?"
               "ข้า..." ชายหนุ่มมองตา "มีเรื่องจะคุยด้วย"


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

ตังๆๆๆ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ธนูใหญ่
กำหนดลมหายใจ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x50
x100
x1
x50
x50
x2
x50
x4
x10
x60
x50
x58
x9
x1
x9
x125
x20
x25
x2
x27
x15
x40
x13
x1
x90
x120
x3
x1
x42
x15
x19
x8
x25
x199
x447
x1
x14
x65
x20
x20
x333
x1
x1
x11
x9
x3
x2
x87
x24

137

กระทู้

1425

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
773462
เงินตำลึง
1068213
ชื่อเสียง
69821
ความหิว
731

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6178
ความชั่ว
318
ความโหด
2337
ภูตปริศนา (วัยทารก)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-1-19 01:11:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{เร่รอนไปทั่วเเผ่นดิน}
[จาง ฝู]
บทที่ 11 แวะตรวจอาการ

       “ในที่สุดก็กลับมาที่เมืองนี้อีกแล้วเนอะลู่จิว เฟยเทียน”ร่างบางของจางฝูที่นั่งอยู่หลังเฟยเทียนเอ่ยขึ้นพรางมองไปยังผู้คนในเมืองฮองหง ก่อนที่เธอและขณะเดินทางจะออกเดินตรงไปยังโรงหอเพื่อตรวจดูอาการข้อเท้าพลิกของเธอและอาจจะแวะรับยาแก้ปวดมาเพิ่มด้วย


     โรงหมอที่เมืองนี้เป็นโรงหมอขนาดใหญ่ มีสองชั้นสำหรับค่อยบริการแก้คนไข้ที่มานอนพัก แถมสถานที่ยังกว้างขวางและมีอากาศถ่ายเทสะดวกอีกด้วย ที่บริเวณด้านหน้าโรงหมอมีสระน้ำขนาดใหญ่อยู่และมีคนไข้และญาติออกมาเินเล่น นั่งเล่นเพื่อพักผ่อนมากมาย


      จางฝูบังคับเฟยเทียนให้ไปหยุดที่หน้าโถงทางเข้าไปยังโรงหมอก่อนที่มันจะค่อยๆย่อและใช้งวงช่วยพยุงเธอให้ลงถึงพื้นได้อย่างปลอดภัย


       “ขอบใจเฟยเทียน เดินไปรอที่คอกพักสัตว์นะ”


       แปร๊นน(แล้วเจ้านายจะไปยังไง)


       “ข้าเดินไปได้ ข้อเท้าก็ไม่ค่อยปวดมากแล้ว เจ้าวางใจเถอะ ถ้าเดินไปไม่ไหวเดียวข้าให้ลู่จิวไปตามเจ้าก็ได้”เธอเอ่ยพรางตบเบาๆที่งวงของช้างขาวก่อนที่พยักหน้าน้อยๆแล้วเดินไปยังคอกพักสัตว์


       “เข้าไปข้างในกันเถอะ ลู่จิว” เธอเอ่ยพร้อมกับหันไปมองเจ้างูที่นอนพาดตัวอยู่บนไหล่เธอก่อนที่ทั้งสองจะหันตัวเดินเข้าไปด้านในโรงหมอ


        “สวัสดีแม่นางเป็นอะไรมารึขอรับ”ชายที่ยืนประจำเคาเตอร์เอ่ยถามขึ้นเมื่อหญิงสาวเดินตรงมายังเคาเตอร์อย่างช้าๆ


       “ข้าข้อเท้าพลิกเจ้าค่ะ ว่าจะแวะมาดูอาการมันสักหน่อยเจ้าคะ”เธอเอ่ยตอบพร้อมกับหอบออกมาหน่อยยๆแม้ระยะทางจากโถงทางเดินจะไม่ไกลจากจุดที่เธออยู่มาแต่สำหรับคนที่ขาเดี้ยงไปข้างนี้มันไกลเอาเรื่องเลยละ


       “เช่นนั้นเอง แม่นางเชิญทางนี้เลยขอรับ”ชายที่เคาเตอร์ก่อนจะเดินอ้อมมาช่วยพยุงเธอไปที่เก้าอี้เพื่อรอหมอมาตรวจดู


       “นั่งรอสักครู่นะขอรับ”


        จางฝูนั่งรอตามที่ชายคนนั้นบอก ภายด้านในโรงหมอแห่งนี้มีคนไข้อยู่พอสมควรแต่ก็ไม่ถึงกับเยอะจนแออัด ส่วนใหญ่ก็จะแค่เป็นไข้หวัดธรรมดา คาดว่าที่เจ็บหรือป่วยหนักๆน่าจะถูกพาไปที่โรงหมออีกหลังเพื่อไม่ให้เป็นการแออัดหรือเพื่อความสงบในการพักฝื้น ในขณะที่เธอกำลังมองนู่นี่ภายในโรงหมออ่างสนในชายวัยกลางคนหนึ่งก็เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ


      “เอ่อ..”


      “ข้าเป็นหมอขอรับ ขออนุญาติแม่นางดูเท้านะขอรับ”


      “เจ้าค่ะ” เธอเอ่ยพร้อยกับกระวีกระวาดแกะผ้าพันข้อเท้าออกเพื่อให้ท่านหมอตรวจดู ท่านหมอนั่งยองลงเบื้อหน้าเธอพร้อมกับใช้มือจับๆคลึงๆดูบริเวณที่เป็นรอยช้ำและบริเวณรอบๆข้อเท้าก่อนที่เงยหน้าขึ้นมามองเธอยิ้มๆ


      “ตรงเส้นพลิกตอนนี้เริ่มฟื้นฟูตัวแล้วแต่จะยังมีอาการจากอาการช้ำแล้วก็อาการขัดที่ข้อเท้าอยู่แต่โดยรวมแล้วก็ถือว่าอาการดีขึ้นเร็วมากเลยละ เดี๋ยวจะจัดยาลดอาการเลือดคั่งให้” ท่านหมอเอ่ยยิ้มๆก่อนจะเดินละไปสั่งยาที่เคาเตอร์ ก่อนที่ชายหน้าเคาเตอร์จะเดินนำยามาส่งให้เเก่เธอ  


      “นี่ขอรับ”


      “ขอบคุณเจ้าคะ” เธอรับห่อยาก่อนที่จะเดินออกจากโรงหมอไปพร้อมกับลู่จิวเพื่อไปยังที่คอกพักสัตว์ที่อยู่เยื้องไปทางด้านหลังของโรงหมอและเริ่มออกเดินทางต่อในทันที




@STAFF_Pixiu


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -18 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -18 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นสูง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หนามคู่เป่าเหลียน
ม้าเทพอูซุน
ไข่มุกราตรี
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x5
x177
x43
x800
x2
x17
x25
x80
x100
x50
x600
x200
x3
x8
x4
x160
x1
x400
x3
x100
x3
x600
x600
x200
x90
x30
x220
x3
x59
x600
x400
x200
x5
x400
x1200
x75
x3
x30
x600
x4
x100
x1185
x2
x200
x200
x28
x4
x600
x40
x2
x10
x60
x58
x4
x250
x19
x600
x32
x40
x200
x100
x800
x204
x3
x600
x712
x200
x16
x200
x21
x600
x4
x1000
x400
x800
x30
x600
x40
x4
x5
x29
x400
x74
x1
x4
x1680
x1
x3
x435
x735
x57
x975
x3
x5
x6
x70
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x1
x136
x300
x75
x1
x15
x15
x2
x49
x6
x651
x410
x1500
x132
x218
x261
x260
x260
x400
x215
x70
x325
x360
x30
x110
x346
x720
x1
x23
x536
x4
x350
x90
x266
x257
x520
x923
x129
x1
x22
x714
x390
x2
x2
x509
x386
x320
x158
x5225
x1092
x350
x233
x49
x42
x17
x49
x18
x320
x1162
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x28
x1
x8
x131
x241
x668
x4800
x53
x12
x134
x1
x446
x140
x5400
x8
x327
x630
x500
x35
x2
x3
x260
x5
x40
x141
x2
x4500
x546
x1340
x730
x108
x195
x107
x8
x48
x482
x7
x38
x3
x2
x7
x137
x5
x10
x15
x4
x147
x263
x500
x2
x51
x261
x7
x158
x12
x227
x4622
x702
x220
x13
x109
x4
x2
x979
x2219
x490
x648
x219
x192
x254
x279
x6
x32
x13
x678
x7
x563
x9
x1748
x313
x732
x844
x1006
x980
x850
x105
x184
x231
x746
x1347
x807
x92
x95
x179
x906
x408
x120
x161
x6
x225
x287
x619
x460
x1014
x660
x156
x2072
x2318
x571
x40
x1018
x488
x24
x280
x1245
x170
x248
x1444
x6129
x1960
x3490
x35
x24
x41
x81
x697
x1

137

กระทู้

1425

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
773462
เงินตำลึง
1068213
ชื่อเสียง
69821
ความหิว
731

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6178
ความชั่ว
318
ความโหด
2337
ภูตปริศนา (วัยทารก)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-3-10 22:12:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{บันทึก บันทึก ทึก ทึก}
[แม่บ้านประจำตัวคนป่วย]




     หลังจากที่กลับมารวมกลุ่มกับพวกสัตว์ของเธอได้เป็นที่เรียบร้อยจางฝูก็เร่งออกเดินทางเพื่อเข้าไปยังตัวเมืองฮองหงเพื่อพาคนเจ็บไปส่งที่โรงหมอโดยเร็ว โดยระหว่างทางที่พวกจางฝูผ่านนั้นเรียกใหสายตาจากคนที่เดินสวนไปมาให้หันไปมองเป็นตาเดียวแทบตลอดทั้งเส้นทาง แต่ก็นะ เธอไม่มีเวลามาสนใจพวกชายฮั่นมุงเท่าไหร่นักหรอก


    เดินมาไม่นานเธอก็เข้ามายังเขตโรงหมอที่เธอเเคยแวะมาเพื่อมาดูอาารตอนที่ตกช้างจนข้อเท้าพลิกทันที่ที่มาถึงเธอก็ตะโกนเรียกให้คนที่อยู่บริเวณนั้นมาช่วย เพียงไม่นานคนที่คอยดูแลคนเจ็บก็ยกเปลหามมาวางไว้โดยมีเฟยเทียนคอยใช้งวงช่วยในการนำร่างของชายหนุ่มที่นอนสลบอยู่วางลงบนเปลหามก่อนที่ร่างนั้นคนถูกชายร่างท้วยที่ค่อยดูแลคนไข้แบกเข้าโรงหมอไป


    “เจ้าเคยมาเเล้วเฟยเทียนไปรอที่คอกพัก ช่วนเจ้ามีมี่จะไปลอยเล่นในบ่อน้ำก็ได้แต่อย่าไปทำให้คนอื่นตกใจนะ” จางฝูเอ่ยอย่างรีบเร่งก่อนที่จะหันหลังเดินตามเข้าไปในโรงหมอเพื่อค่อยดูอาการของเจ้าเจีย


    “เขาเป็นเช่นไรบ้างเจ้าค่ะ”จางฝูที่เดินตามเข้ามาเม่อเห็นว่าชายยวันกลางที่หน้าจะเป็นหมอกำลังก้มๆเงยๆวัดชีพจรของเจ้าเเจียอยู่พร้อมกับทำหน้าเครียดออกมาซึ่งนั้นทำให้จางฝูใจไม่ดีเท่าไหร่ที่เห็นท่าทางเช่นนั้นของผู้เป็นหมอ ‘คงไม่ได้ใกล้ตายหรอกนะ ข้าอุส่าแบกขึ้นมาขนาดนั้นถ้าตาย ข้าจะตามไปฉุดเจ้าขึ้นมาจากนรกเลยเจ้าเจีย’


     “ร่างกายอ่อนล้า ขาดอาหารแล้วก็มีจุดบบอบซ้ำจากภายในหลายเเห่งคงต้องให้พักดูอการที่นี่ก่อน”หมอชายเอ่ยแล้วหันกลับมามองที่หญิงสาวก่อนจะหันไปสั่งให้ผู้ช่วยไปต้มยา


     “แล้วเขาจะฟื้นเมื่อไหร่รึเจ้าค่ะท่านหมอ”


    “ข้าก็บอกอะไรตอนนี้ไม่ได้ คงต้องรอดูอาการเรื่อย เจ้าเองก็พักอยู่ช่วยดูเเลเขาที่นี่แหละ ข้าจะให้คนไปจัดห้องพักฟื้นแล้วก่อนห้องพักให้ พวกเจ้าพักห้องเดียวกันได้ใช่ไหม ช่วงนี้คนไข้เยอะ ห้องมีน้อย”หมอชายร่ายยาวออกมาพร้อมจดๆเขียนรายการยาแขนงๆต่างก่อนจะยื่นใหผู้ช่วยอีกคนแล้วหันกลับไปมองหน้าจางฝูที่ยังคงยืนมองอยู่


    “เอ่อ ได้เจ้าค่ะ”ถึงจะดูไม่ค่อยดีแต่อย่างน้อยก็ได้ที่พักละนะ อีกอย่างเธอจะได้ค่อยดูด้วยเผื่อว่าเจ้าพวกนั้นมันจะแอบตามพวกเธอมาอย่างน้อยท่ามีอะไรเกิดขึ้นก็จะได้ช่วยทัน เพราะหากถูกปล่อยให้โดนจับไปอีกรอบนี้เธอคงไม่ลงไปแล้วละ
      
............................................................................

     วันเวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็วเจ้าเจียที่ตอนแรกเอาแต่นอนหลับเป็นผักต้มอยู่ที่เตียงมีจางฝูต้องคอยดูแลคอยเช็ดเนื้อเช็ดตัวดูแลให้ ผ่านไปราวสามวันเจ้าเจียก็ฟื้นแต่ก็เท่านั้นเมื่อเจ้าเจียก็ยังคงโดนท่านหมดยสั่งให้นอนอยู่เป็นเฉยอยู่นิ่งเป็นเวลาอีกกว่าสามวันโดยมีจางฝูอีกเช่นเดิมที่ทำหน้าที่ค่อยป้อนข้าวป้อนน้ำหรือตะเตรียมมเสื้อผ้าให้เจ้าเจียเปลี่ยนอีกทั้งยังต้องคอยดูแลพวกความสะอาดในห้องเพราะท่านหมอบอกว่าถ้าห้องสกปรกก็ยิ่งทำให้คนป่วยหายช้าลงจึงเป็นเธอที่ต้องค่อยททั้งปัดกวาดเช็ดถู ซักผ้าซักผ้าปูที่นอนจนบางครั้งเธอก็สงสัยนะว่าเธอมาดูเเลคนป่วยหรือมาเป็นแม่บ้านที่โรงหมอกันแน่


        และแล้วเวลาก็ล่วงเลยมาจนวันที่สิบ ท่านหมอก็ขึ้นมาดูอาการตามปกติและอนุญาติให้เจ้าเจียนั้นสามารถลงไปเดินเล่นพักผ่อนที่บริเวณเขตพักผ่อนในโรงหมอได้แต่ก็ยังไม่อนุญาติให้กลับบ้าน จางฝูเองก็ยังคงต้องคอยอยู่ดูเเลเจ้าเจียต่อไปอีกเช่นกัน


@STAFF_Pixiu


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +50 ความหิว -13 Point +3 ย่อ เหตุผล
zifu + 50
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -13 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นสูง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หนามคู่เป่าเหลียน
ม้าเทพอูซุน
ไข่มุกราตรี
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x5
x177
x43
x800
x2
x17
x25
x80
x100
x50
x600
x200
x3
x8
x4
x160
x1
x400
x3
x100
x3
x600
x600
x200
x90
x30
x220
x3
x59
x600
x400
x200
x5
x400
x1200
x75
x3
x30
x600
x4
x100
x1185
x2
x200
x200
x28
x4
x600
x40
x2
x10
x60
x58
x4
x250
x19
x600
x32
x40
x200
x100
x800
x204
x3
x600
x712
x200
x16
x200
x21
x600
x4
x1000
x400
x800
x30
x600
x40
x4
x5
x29
x400
x74
x1
x4
x1680
x1
x3
x435
x735
x57
x975
x3
x5
x6
x70
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x1
x136
x300
x75
x1
x15
x15
x2
x49
x6
x651
x410
x1500
x132
x218
x261
x260
x260
x400
x215
x70
x325
x360
x30
x110
x346
x720
x1
x23
x536
x4
x350
x90
x266
x257
x520
x923
x129
x1
x22
x714
x390
x2
x2
x509
x386
x320
x158
x5225
x1092
x350
x233
x49
x42
x17
x49
x18
x320
x1162
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x28
x1
x8
x131
x241
x668
x4800
x53
x12
x134
x1
x446
x140
x5400
x8
x327
x630
x500
x35