เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } ย่านการค้า

  [คัดลอกลิงก์]

85

กระทู้

422

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินตำลึง
2147464120
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483292
โพสต์ 2017-11-12 11:53:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
PART CCXXI


     หลังจากที่เสร็จธุระในตอนเช้าแล้ว เทียนเหมินก็ไปหาพ่อค้าใหญ่เจี้ยนซิหลงเพื่อรับภารกิจบททดสอบการเลื่อนขั้นจากผู้ช่วยพ่อค้าขึ้นมาเป็นพ่อค้าอย่างเต็มตัว
    "นายท่าน ข้าพร้อมจะรับภารกิจแล้วครับ" เมื่อเทียนเหมินมาถึงย่านการค้าเขาก็รีบเข้าพบพ่อค้าใหญ่เจี้ยนที่ตั้งร้านอยู่ในกลางตลาดทันที
     "ข้าจะให้เจ้าเอาสินค้าไปขายต่างเมือง พอขายเสร็จก็เอายอดมาส่งแล้วเติมของ เห็นว่าเจ้าจะไปเหลียงโจวสินะ ต้องผ่านห้าเมืองด้วยกัน งั้นเอาของไปขายอย่างละสองร้อยห้าสิบชิ้น ส่วนลูกธนูสองพัน ชุดเกราะอย่างละร้อย ไปเบิกที่คลังด้านหลังกับอวี้เจินได้เลย เบิกของอย่างเดียวนะเว้ยห้ามคุยเรื่องอื่นกัน ข้าจะจับตาดูไว้เลย!" เจี้ยนซิหลงยังคงหวงลูกสาวของเขาอย่างออกนอกหน้า นี่อาจจะเป็นข้อเสียหนึ่งของเขาก็ได้
     "รับทราบครับ" เทียนเหมินรับคำพลางขมวดคิ้วคิด 'ก็ไม่มีเรื่องอะไรให้คุยอยู่แล้วนี่หว่า' จากนั้นก็รับม้วนรายการสินค้าที่พ่อค้าใหญ่เจี้ยนมอบหมายมาไปเบิกสินค้าที่คลังด้านหลัง

     "สวัสดี ไม่ได้เจอกันนานเลยนะจ๊ะคาบูโตะ" อวี้เจินทักทายชายหนุ่มที่มาเบิกสินค้าอย่างสดใส
    "อา สวัสดี เจ้า..." เขานึกชื่อนางอยู่สักพัก เหมือนเมื่อครู่นายท่านก็พูดชื่อนางอยู่แต่ดูเหมือนว่าเขาจะลืม
     "อวี้เจินไงเล่า" ลูกสาวพ่อค้าใหญ่ผู้ดูแลคลังสินค้าเอ่ยบอก "จะได้เป็นพ่อค้าแล้วดีใจไหมจ๊ะ?"
    "อา ก็ดีใจอยู่หรอก ข้าจะได้สร้างอนาคตของตัวเองสักที จะได้มีเรือเร็วๆ" เทียนเหมินตอบอย่างไม่คิดอะไรมาก พลางนึกขึ้นได้ว่านี่คือเรื่องที่พ่อค้าเจี้ยนสั่งว่าไม่ให้คุยกับลูกสาวของเขาอยู่หรือเปล่า และเมื่อหันมองกลับไปทางที่พ่อค้าใหญ่อยู่ ก็เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังทำหน้ายักษ์ใส่เขา "เออ แต่ก่อนอื่น ข้าว่าจัดการเบิกสินค้าตามรายการนี้ดีกว่า"
     "ได้เลยจ้า" หญิงสาวรับคำอย่างสดใสก่อนที่จะนำใบรายการออกมาเทียบ แล้วให้เทียนเหมินกับอาเค่อที่ตามมาช่วยยกหีบสรรพาวุธขึ้นเกวียนที่คาราวานให้ยืม นางเขียนสินค้าออกลงในสมุดของตัวเองด้วย
     การขนถ่ายสินค้าใช้เวลาสักพักใหญ่จนจะหมด ตอนนี้เกวียนของเทียนเหมิน (ที่พ่อค้าใหญ่ให้ยืมมาอีกที) เต็มไปด้วยหีบของอาวุธและชุดเกราะต่างๆ นานา จนตอนนี้เขาดูเหมือนเป็นพ่อค้าเต็มตัวเลยทีเดียว
     "เรียบร้อยแล้ว เจ้าก็อย่าลืมจดรายการสินค้าของตัวเองด้วยล่ะ" อวี้เจินคืนใบรายการให้เทียนเหมิน
    "รู้แล้ว ขอบใจเจ้ามากล่ะ" ชายหนุ่มยิ้มให้หญิงสาวแล้วรับใบรายงานมาสอดไว้ในสมุดเปล่าที่ตั้งใจเอาไว้เขียนรายการสินค้า
     "ระวังตัวด้วยนา ที่เหลียงโจวโจรชุมเลยล่ะ แต่เจ้าคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง อิอิ" อวี้เจินหยอกล้อกับเทียนเหมินอย่างไม่คิดอะไรโดยการยกมือแตะกล้ามเนื้อแขนกำยำของอีกฝ่าย
     "ขอให้ไม่เจอดีกว่าล่ะนะ..." เทียนเหมินยิ้มฝืดๆ แม้ว่าเขาจะพูดว่าไม่อยากเจอโจร แต่สิ่งที่ตัวเองกำลังทำคือการ วิ่งเข้าดงโจรชัดๆ "งั้นข้าไปล่ะ เจ้าก็โชคดีล่ะ"
     "จ้า ขายดีๆ เดินทางปลอดภัยนา" หญิงสาวคลี่ยิ้มสดใสราวกับดอกทานตะวัน นางโบกมือหวอยๆ เป็นการอำลาเทียนเหมิน
    "นายท่าน ข้าออกเดินทางแล้วนะครับ" เทียนเหมินหันไปทางเจี้ยนซิหลงแล้วยกมือขึ้นคารวะเป็นการลาชั่วคราว เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้าให้เชิงรับรู้ เขาก็รีบตรงไปที่เกวียนสินค้า
     "เราจะไปไหนก่อนดีครับ" อาเค่อทำหน้าที่ขับเกวียนสินค้า เด็กหนุ่มโหรวหรานเชี่ยวชาญการขี่ม้าอยู่แล้ว จึงไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วง เทียนเหมินกระโดดขึ้นไปบนเกวียนในตำแหน่งพ่อค้าของหัวหน้า กางแผนที่ออกมาเพื่อดูเส้นทางที่ใกล้ที่สุด
     "จุดมุ่งหมายแรก อันติง" เทียนเหมินบอกพิกัดเสร็จเรียบร้อยก็ส่งแผนที่ให้พลรถนำทางไป
     ถิงเอ๋อห์นั่งกอดฉูจู๋ร์โดยมีพิราบของเลี่ยงเหลียงเกาะอยู่บนบ่า เกวียนที่ขอยืมมาแม้จะเป็นเกวียนขนาดใหญ่แต่เมื่อบรรทุกสินค้าจนเต็มก็มีพื้นที่โดยสารเหลือน้อย เห็นทีว่าพ่อค้าหนุ่มคงต้องซื้อเกวียนของตนเองก่อนที่จะซื้อเรือเสียแล้วสิ...



แสดงความคิดเห็น

วันทำงานได้ศึกษาจากบันทึกลับเซียวเหอจึงได้รับ x4 = 4 วัน และใช้ลูกคิดประจำตัวพ่อค้า x2 = (8 วัน)   โพสต์ 2017-11-12 14:21

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +100 ดีนาเรียส +1000 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 100 + 1000 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999
โพสต์ 2017-11-22 17:16:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ซูเม่ย เมื่อ 2017-11-22 22:12

เรื่องราวที่ 3 (พิเศษ) - บุปผาความรักเบิกบาน
      
      หลังจากที่ซูเม่ยและฮองเฮากลับจากการเดินชมอุทยานหลวงแล้ว ฮองเฮาก็ทรงบอกให้คนไปจัดเตรียมรถม้า เพื่อจะพานางไปส่งที่จวนด้วยตัวของพระองค์เอง รถม้าคันใหญ่ดูหรูหราแต่มิไม่ได้มีตราพระราชวัง เพราะฮองเฮาทรงไม่อยากให้ดูเด่นจนเกินไป และถึงแม้จะไม่มีขบวนผู้ติดตามๆมามากมาย แต่ทั้งหมดที่ติดตามมาด้วยในตอนนี้ล้วนมีแต่สุดยอดฝีมือ รถม้าที่ซูเม่ยนั่งมาวิ่งไปตามเส้นทางที่สามารถไปยังจวนขุนชนะชัยได้ โดยต้องผ่านมายังย่านการค้าของเมือง
       " เม่ยเอ๋อห์อยากแวะซื้ออะไรที่ตลาดไหมคะ? " ฮองเฮาที่นั่งฝั่งตรงข้ามนางถามขึ้นเมื่อเห็นนางแอบแง้มผ้าม่านออกดู
       " เอ่อ มะ..ไม่เพคะ หม่อมฉันไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรดี เพียงแค่มองเพลินๆ เฉยๆ เพคะ " ร่างบางสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ ฮองเฮาก็ทรงตรัสขึ้นมา
       " อย่างงั้นหรือ แต่ถ้าอยากแวะซื้ออะไรบอกเสด็จป้าได้นะคะไม่ต้องเกรงใจ "
       " ขอบพระทัยเพคะเสด็จป้า " ซูเม่ยยิ้มหวานออกมา
       นางรู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะตลอดชีวิตของนางไม่เคยมีญาติพี่น้อง หรือญาติผู้ใหญ่ที่ไหน พอมีคนมาให้เรียกว่าเสด็จป้าและยังใจดีกับนางอีก นางยิ่งรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก และรู้สึกอยากจะออดอ้อนขึ้นมาอย่างประหลาด คิดว่าชีวิตนางจะมีโอกาสออดอ้อนใครมากแค่ไหนกัน แค่คิดก็เป็นเรื่องที่ยากแล้ว
       " เสด็จป้าเพคะ เอ่อ คือ..เม่ยเอ๋อห์บังอาจขออะไรเสด็จป้าอย่างนึงได้หรือไม่เพคะ? " ร่างบางที่เริ่มชินกับคำราชาศัพท์ขึ้นมาบ้างจึงพูดได้คล่องขึ้น
       " ขออะไรหรอคะ? " ฮองเฮาถามยิ้มๆ ออกมา
       " เม่ยเอ๋อห์ขอกอดเสด็จป้าได้หรือไม่เพคะ? " มือบางบีบเข้าหากันแน่นอย่างตื่นเต้น และแอบกลัวนิดๆ ว่าพระองค์จะสั่งลงโทษนางที่ขออะไรไม่ดูฐานะของตน
       " คิก เด็กคนนี้นี่ เสด็จป้าก็นึกว่าเจ้าจะขออะไรเสียอีก เรื่องแค่นี้เองมาสิจ๊ะ " ฮองเฮาทรงแย้มสรวลออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่ซูเม่ยขอออกมา ก่อนจะตรัสอย่างอนุญาตอย่างเอ็นดูในตัวหญิงสาว
       " จะ..จริงหรือเพคะ " หญิงสาวยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจที่ฮองเฮาไม่รังเกียจในตัวนาง ก่อนจะโผตัวกอดสตรีสูงศักดิ์เบื้องหน้า
       ดวงตาคู่สวยหลับพริ้มอย่างต้องการซึมซับอ้อมกอดที่นุ่มและอบอุ่นจากเสด็จป้า แถมยังมีกลิ่นหอมที่ชวนให้รู้สึกสดชื่นอีกด้วย
       " จะกอดจนถึงจวนก็ได้นะคะ " ฮองเฮาที่พอจะมองออกว่าหญิงสาวคงขาดความอบอุ่นจากครอบครัวจึงเอ่ยขึ้นอย่างสงสาร
       " ได้หรือเพคะ? เสด็จป้าใจดีจังเพคะ " ซูเม่ยเงยหน้ายิ้มหวานแล้วซุกอยู่ในอ้อมกอดที่อบอุ่นต่อ
       รถม้าที่ภายในมีสตรีต่างวัยสองคนนั่งกอดกันเคลื่อนตัวไปตามเส้นทางย่านการค้าเรื่อยๆ เพื่อมุ่งหน้าไปยังจวนขุนชนะชัย....
      


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ความหิว -7 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -7 + 3

ดูบันทึกคะแนน

เหะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
หวยหนานจื่อ
ขลุ่ย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x9
x16
x100
x10
x50
x19
x4
x80
x10
x9
x250
x200
x3
x5
x45
x100
x100
x1
x50
x50
x74
x50
x310
x60
x488
x83
x80
x1
x25
x1
x20
x15
x5
x18
x10
x28
x9
x8
x4
x40
x46
x2
x8
x28
x10
x27
x15
x73
x17
x47
x30
x13
x519
x255
x9
x39
x65
x8
x397
x25
x3
x35
x5
x51
x18
x1
x51
x23
x126
x47
x171
x59
x49
x54
x47
x1
x1
โพสต์ 2017-11-23 03:25:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
กิจกรรม ประดิษฐโคมลอยอธิษฐาน


หลายวันก่อนหน้านี้ เมื่อหลิงนูกำลังจะเดินทางออกจากเมืองฉางอัน แต่นึกขึ้นมาได้อย่างนึงว่า ช่วงนี้มีเทศกาลโคมลอยอธิษฐาน
ที่ทราบจากประกาศของเมืองฉางอันมาก่อน
จะว่าไปก้ยังไม่ได้ทำโคมลอยเลย เธอเองก้อยากจะมีส่วนร่วม
ก่อนจะหันม้ากลับเข้าตลอดแล้วไปหาซื้อไม้ไผ่และเชือก เพื่อลองไปนั่งทำแถวตลาดตั้งแต่ตอนนั้น...


เขาว่ากันว่า โคมลอยนี้เป็นโคมลอยไว้อธิษฐาน..เดิมเป็นการละเล่นแต่ว่าพิฒนามาเป็นประเพณีของชาวบ้านที่นิยมกันยามมีทุกข์หรือเรื่องไม่สบายใจ
รวมไปถึงการขอพรให้กับมิตรสหายหรือผู้คนที่เราอยากขอพรอธิษฐาน โดยการนำไม้ไผ่มาเหลาจนได้รูปร่างเหมือนแพ แกะสลักอักษรลงด้านล่างแผ่นไม้ไผ่
ก่อนโปรยกลีบดอกไม้ จุดเทียนเพื่อนำไปลอยแม่น้ำ คำอธิษฐานของท่านเชื่อกันว่าจะถูกส่งไปถึงสวรรค์ชั้นฟ้า..


ฟังดูแล้วน่าอภิรมณ์นัก เป็นประเพณีที่ดีทีเดียว ว่าแต่เราต้องเหลาพวกไม้ไผ่นี่ให้เป็นแพ
แต่เราเองก้หาซื้อมาเยอะอยู่นะ ยังไงก้ต้องทำให้หมด ไม่สิ ทำเท่าที่เราคิดได้..


ก่อนอื่น เราก้ต้องนึกภาพโคมลอยที่เราจะทำ เริ่มลงมือตัด+เหลาไม้ไผ่


คำอธิษฐาน... ที่เราอยากสักลงไป..
ยังไงคำอธิษฐานของเรา ก้คือการอยากไปสู่จุดสูงสุด ทำให้ตระกูลภาคภูมิใจ และแข็งแกร่งขึ้น
ทว่า เราไม่สามารถเก่งขึ้นได้ด้วยตัวคนเดียว ต้องมีคนคอยช่วยเหลือ อย่างที่เคยประสบพบเจอมาไม่นาน...
และก้ ต้องไม่มีอุปสรรคมาแพ้วพาน...
ถ้าหากออกแบบให้เล็กไปมันก้ไม่อาจจะตรงกับความตั้งใจและความมุ่งมั่นนี้


อาจจะออกแบบให้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย เปรียบเสมือนเรือใหญ่ ที่จะพาเราแล่นไปถึงจุดหมายปลายทาง ไปอย่างมั่นคง แข็งแรงไม่หวั่นไหวใดๆ
กลีบดอกไม้ดอกไม้แทนความราบรื่น ในการเดินทาง ไม่มีอุปสรรคใดๆมาขวาง..
เธอจึงเริ่มต่อไม่ไผ่หลายชิ้นเข้าด้วยกัน


แน่นอนจิตใจของเธอที่ทำมาตอนนี้ ใส่ความมุ่งมั่นและผ่องใสลงไป
ค่อยๆทำแม้จะไม่ชำนาญ เธอนึกภาพโคมแพอธิษฐานออกมาในหัวของเธอ


หลังจากผ่านไประยะเวลาหนึ่ง โคมอธิษฐานของเธอเริ่มเป็นรูปร่างเกือบสมบูรณ์
สุดท้ายเลยคือการสักคำอธิษฐานลงไปในโคม
เธอจึงเลือกที่จะสลักลงตรงข้างใต้ของโคมนี้ จึงพลิกมันกลับ แล้วหยิบมีดมาสลักข้อความลงไป


หลังจากสลักเสร็จ มันเป็นคำอธิษฐานที่ที่เธอคิดไว้ตั้งแต่แรกเริ่มทำใหม่ๆ


"ขอให้แคล้วคลาดอันตราย นำพาไปสู่จุดหมาย"


หลิงนูมองแล้วพยักหน้า คำอธิษฐานนี้คงเหมาะกับเธอแล้ว
เมื่อสลักเสร็จจึงประกอบแต่งเติมเข้าอีกเล็กน้อย


---



เสร็จแล้ว!
มันขนาดใหญ่เท่าแขนของเราเลยก้ว่าได้.. แต่ว่ามันออกมาตามที่เธอคิดและตั้งใจไว้
จากนั้นก้..


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x531
x1
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x4
x3
x1
x2
x1
x2
x1
x2
x3
x2
x3
x3
x5
x2
x2
x2
x3
x3
x20
x2
x5
x40
x1
x120
x10
x150
x25
x30
x2
x23
x1
x1
x543
x6
x2
x76
x8
x30
x2
x2
x2
x3
x660
x360
x390
x260
x410
x5
x1
x100
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x4
x2
x68
x3
x3
x12
x3
x60
x5
x3
x100
x360
x210
x300
x9
x10
x57
x12
x2
x5
x4
x4
x4100
x175
x5
x8
x63
x127
x4
x141
x400
x153
x1400
x44
x18
x7
x1340
x161
x122
x16
x225
x25
x722
x120
x59
x1453
x122
x26
x480
x8
x2030
x19
x15
x10
x1251
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x26
x10
x1200
x159
x54
x1601
x40
x64
x801
x14
x1
x9
x2246
x800
x9
x1252
x1399
x16
x1600
x105
x9
x117
x10
x1200
x139
x100
x1
x38
x120
x4
x1020
x3
x450
x1200
x278
x1801
x60
x2
x1550
x276
x2
x18
x31
x865
x431
x2050
x2990
x170
x3750
x49
x5
x19
x3213
x9
x203
x117
x26
x3
x241
x59
x203
x3
x2150
x100
x9
x1095
x211
x33
x17
x894
x163
x1061
x1220
x920
x1338
x220
x43
x355
x1700
x1078
x2875
x2462
x1059
x3420
x1760
x430
x1859
x1942
x900
x1
x1540
x112
x1633
x2902
x554
x2686
x4137
x1076
x23
x159
x514
x1102
x87
x243
x934
x48
x379
x1428
x4758
x18
x1027
x2
x1100
x286
x1481
x3055
x530
x840
x19
x279
x3
x16
x5952
x4626
x1792
x4081
x10
x2
x9999
x1
x1972
x1364
x366
x330
x60
x225
x2223
x2880
x1996
x3007
x2
x443
x625
x2655
x354
x8
x2600
x28
x98
x3
x157
x9999
x323
x106
x2274
x33
x10
x93
x120
x311
x16
x1115
x21
x7
x2065
x6047
x9999
x127
x1755
x9
x84
x21
x80
x8
x2462
x3
x20
x9
x928
x6
x2980
x1824
x2359
x13
x503
x132
x880
x4012
x2079
x1373
x2619
x2268
x1475
x1144
x2539
x191
x205
x9999
x202
x1390
x25
x1593
x1168
x1207
x28
x3390
x2756
x3844
x323
x17
x689
x371
x4
x551
x642
x881
x1017
x2036
x2818
x20
x1937
x4099
x176
x33
x3808
x2025
x4552
x3482
x730
x1534
x2444
x26
x2313
x3659
x1220
x83
x3845
x715
x1
x449
x384
x7
x1075
x716
x661
x610
x1743
x56
x1166
x1307
x106
x91
x402
x2488
x2394
x252
x93
x76
x192
x97
x402
x1098
x384
x607
x340
x87
x1095
x1254
x1762
x9999
x24
x853
x2001
x518
x91
x2015
x88
x23
x1869
x1021
x944
x1041