เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } เคหาสน์จอมกวีเอกแห่งแผ่นดิน | จวนสกุลซือหม่า

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2018-3-17 18:54:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
" หลี่ หลิงนู...เจ้าสนใจจะทำงานในวังไหม?
หน้าที่คือ คอยสอนความรู้ศิลปะให้เหล่านางกำนัลใหม่ที่เข้าวัง"


อาจาร์ยจั่วเหวินจวินถามคำถามกับหลี่ หลิงนูศิษย์ของนาง หลังจากรับการทดสอบไปเมื่อครู่แล้วสามารถทำจนผ่านได้ นางจึงเห็นความสามารถที่หลิงนูมีมากพอที่จะนำไปต่อยอดหรือสอนคนอื่นได้
นางจึงถามเช่นนี้ไป


"เอ๊ะ...?"
"ในวังหรือเจ้าคะ...อาจาร์ย.." หลิงนูฟังไม่ผิดใช่มั้ยว่า เธอจะได้เข้ารับการทำงานวัง
มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ เมื่อฟังดูแล้ว... เรา..เหมือนกำลังจะได้เป็น อาจารย์ อย่างไรอย่างงั้น


"ใช่แล้วจ๊ะ"
"ข้าคิดว่าเจ้ามีความสามารถมากพอแล้วที่จะไปสู่จุดที่สูงขึ้น ทีนี้ข้าเลยถามเจ้า ว่าอยากจะทำงานในวังหรือไม่ หรืออยากจะตามหาประสบการณ์ด้วยตัวเองล่ะ" อาจารย์จั่วเหวินจวินกล่าว
แนะแนวทางที่จิตรกรสามารถทำได้ต่อจากนี้
เธอเข้าใจได้ง่ายๆว่าจากนี้จะเป็นเส้นทาง ในวัง หรือ พเนจร
"เจ้าจะตัดสินใจอย่างไรบอกข้าได้นะ"


"....." หลิงนูฟังแล้วก็ครุ่นคิดสักเล็กน้อย ถ้หากทำงานในวัง อาจจะได้เจอ...อะไรหลายๆอย่าง รวมถึงองค์ฮองเฮาและฮ่องเต้ ได้ทำงานรับใช้ทั้ง2พระองค์ด้วย
พอนึกถึงอีกเรื่อง อาจจะเป็นจิตรกรพเนจรตามความคิดเรา ซึ่งอาจจะต้องออกเฟ้นหาประสบการณ์ตัวด้วยตัวเอง มันก็น่าท้าทายดีนะ แต่ทว่านอกยุทธภพนั้น เราอาจจะเจออะไรบ้างก้ไม่ทราบ
ยิ่งเรื่องเมื่อก่อนก็ถูกทางการจับแบบเข้าใจผิด...
เราจะไม่ให้มันเกิดขึ้นหรอก...


เธอจึงตัดสินใจและตกลงใจในที่สุด...


"ข้าสนใจทำงานในวัง..เจ้าค่ะ.. ท่านอาจารย์"
เธอได้ให้คำตอบกับอาจาร์ยเหวินจวิน เป็นการกลั่นกรองความคิดถี่ถ้วนดีแล้ว ว่าเราจะเลือกทางนี้....


"เจ้าแน่ใจนะว่าจะเลือกเส้นทางนี้ หลี่ หลิงนู" อาจารย์ย้ำอีกครั้ง ให้หลิงนูคิดใหม่


"ข้าคิดดีแล้วเจ้าค่ะ..."
"ข้าจะทำงานในราชสำนักเจ้าค่ะ.."
หลิงนูยืนยันคำเดิมไม่เปลี่ยนแปลง


อาจารย์ฟังแล้วจึงเผยยิ้มออกมาให้เห็น "ถ้าเช่นนั้นแล้ว..." อาจารย์หันกลับไปหยิบบางอย่างบนโต๊ะข้างๆมา มันเป็นม้วนหนังสือบางอย่าง
นางหยิบมาแล้วจึงยื่นให้แก่หลิงนู
"เช่นนั้น... เจ้าจงถือสิ่งนี้เข้าไปพบองค์ฮองเฮานะจ๊ะ องค์ฮองเฮาจะรับพิจารณาเจ้าเอง "
อาจาร์ยเหวินจวินกล่าว


"ขะ... ขอบพระคุณมาก..เจ้าค่ะ.. ท่านอาจารย์" หลิงนูกล่าวนอบน้อมก่อนรับหนังสือที่อาจารย์ยื่นให้มา
"ข้าไปตอนนี้เลยได้หรือไม่เจ้าคะอาจารย์" หลิงนูถามก่อน


"ได้สิ เป็นโอกาสของเจ้าแล้วนี่" อาจารย์กล่าวกับหลิงนูว่า นี่เป็นโอกาสของเธอ จงรีบคว้ามันไว้เสีย


"...." หลิงนูมองอาจารย์ครู่หนึ่ง
"ข้า...ขอบคุณที่ท่านอาจารย์เคยอบรมสังสอนข้าเสมอมา..เจ้าค่ะ..
ข้าจะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุด ไม่เสียชื่อท่านอาจารย์อย่างแน่นอนเจ้า..ค่ะ" หลิงนูกล่าวก่อนจะลุกขึ้น ร่ำลาอาจารย์เพื่อไปรับหน้าที่ต่อจากหนังสือม้วนนี้


"โชคดีนะ ศิษย์ข้า" อาจารย์เหวินจวินกล่าวทิ้งท้ายหลิงนูก่อนหลิงนูจะออกจากห้องไป...


หน้าที่ใหม่ของหลี่หลิงนูได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ทีนี้จงถือม้วนหนังสือเข้าไปในวังอีกครั้ง เพื่อเข้าไปพบองค์ฮองเฮาแล้วรับหน้าที่อันมีเกียรตินี้....


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x531
x1
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x4
x3
x1
x2
x1
x2
x1
x2
x3
x2
x3
x3
x5
x2
x2
x2
x3
x3
x20
x2
x5
x40
x1
x120
x10
x150
x25
x30
x2
x23
x1
x1
x543
x6
x2
x76
x8
x30
x2
x2
x2
x3
x660
x360
x390
x260
x410
x5
x1
x100
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x4
x2
x68
x3
x3
x12
x3
x60
x5
x3
x100
x360
x210
x300
x9
x10
x57
x12
x2
x5
x4
x4
x4100
x175
x5
x8
x63
x127
x4
x141
x400
x153
x1400
x44
x18
x7
x1340
x161
x122
x16
x225
x25
x722
x120
x59
x1453
x122
x26
x480
x8
x2030
x19
x15
x10
x1251
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x26
x10
x1200
x159
x54
x1601
x40
x64
x801
x14
x1
x9
x2246
x800
x9
x1252
x1399
x16
x1600
x105
x9
x117
x10
x1200
x139
x100
x1
x38
x120
x4
x1020
x3
x450
x1200
x278
x1801
x60
x2
x1550
x276
x2
x18
x31
x865
x431
x2050
x2990
x170
x3750
x49
x5
x19
x3213
x9
x203
x117
x26
x3
x241
x59
x203
x3
x2150
x100
x9
x1095
x211
x33
x17
x894
x163
x1061
x1220
x920
x1338
x220
x43
x355
x1700
x1078
x2875
x2462
x1059
x3420
x1760
x430
x1859
x1942
x900
x1
x1540
x112
x1633
x2902
x554
x2686
x4137
x1076
x23
x159
x514
x1102
x87
x243
x934
x48
x379
x1428
x4758
x18
x1027
x2
x1100
x286
x1481
x3055
x530
x840
x19
x279
x3
x16
x5952
x4626
x1792
x4081
x10
x2
x9999
x1
x1972
x1364
x366
x330
x60
x225
x2223
x2880
x1996
x3007
x2
x443
x625
x2655
x354
x8
x2600
x28
x98
x3
x157
x9999
x323
x106
x2274
x33
x10
x93
x120
x311
x16
x1115
x21
x7
x2065
x6047
x9999
x127
x1755
x9
x84
x21
x80
x8
x2462
x3
x20
x9
x928
x6
x2980
x1824
x2359
x13
x503
x132
x880
x4012
x2079
x1373
x2619
x2268
x1475
x1144
x2539
x191
x205
x9999
x202
x1390
x25
x1593
x1168
x1207
x28
x3390
x2756
x3844
x323
x17
x689
x371
x4
x551
x642
x881
x1017
x2036
x2818
x20
x1937
x4099
x176
x33
x3808
x2025
x4552
x3482
x730
x1534
x2444
x26
x2313
x3659
x1220
x83
x3845
x715
x1
x449
x384
x7
x1075
x716
x661
x610
x1743
x56
x1166
x1307
x106
x91
x402
x2488
x2394
x252
x93
x76
x192
x97
x402
x1098
x384
x607
x340
x87
x1095
x1254
x1762
x9999
x24
x853
x2001
x518
x91
x2015
x88
x23
x1869
x1021
x944
x1041
x818
x66
x205
x7
x1637
x607
x425
x1
x1
x3137
x1

3

กระทู้

19

โพสต์

718

เครดิต

เงินตำลึง
1816
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
200
ความหิว
115

ใบรับรองภาษาฮั่น

ปาเป่า
เลเวล 1
โพสต์ 2018-5-8 22:36:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย wei เมื่อ 2018-5-8 22:42

[ส่งข้าวจากร้านขายข้าวตระกูลจ้าว]

สถานที่ถัดไปที่เหว่ยจะต้องมาส่งข้าวก็คือเคหาสน์กวีเอกของซือหม่าเซี่ยงหรู
หลังจากที่ไปส่งข้าวมาแล้วของที่ตอนนี้ก็ล่วงมายามบ่ายอากาศก็ย่อมร้อนขึ้นเป็นธรรมดา
แถมยังไม่มีสายลมเย็นพักโบกเหมือนยามเช้า
แต่เหว่ยเองไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเท่าไหร่เมื่อเทียบกับทะเลทรายตอนนี้ยังรู้สึกสบายกว่ามาก
เขาเดินพลางนึกถึงชื่อ ซือหม่าเซี่ยงหรู
อันที่จริงเหว่ยมิได้รู้จักเพียงแต่เป็นชื่อที่คุ้นตา
คงจะเห็นผ่านๆหนังสือบางเล่มที่เคยอ่านมากระมัง
หลังจากที่เดินมาพักใหญ่ในที่สุดก็มาถึงจวนซือหม่า
เหว่ยด้อมๆมองอยู่ตรงทางเข้า เขารู้สึกไม่ถูกกับสถานที่ใหญ่โตเอาเสียเลย
ถึงอย่างนั้นเหว่ยก็ต้องเคาะประตูใหญ่ไปตามระเบียบ

ซักพักก็มีหญิงสาวรูปโฉมงดงามเปิดประตูออกมา
''เจ้ามีธุระอันใดหรือ? ''
หญิงสาวกล่าวถามเหว่ยที่ยืนพิงเกวียนทำหน้าตาจะคล้อยหลับ
''ข้ามาจากร้านขายข้าวตระกูลจ้าว..มาส่งข้าวตามที่ได้สั่งไว้ขอรับ''
''จริงด้วย ข้าขอให้มาส่งวันนี้นี่นา เดี๋ยวข้าไปเรียกคนงานซักครู่นะ''
''อ้อ เจ้าอยากเข้ามาข้างในหรือไม่ ยืนรอข้างนอกคงร้อน เห็นเมื่อกี้เจ้าดูท่าทางเหนื่อยๆ''
''ไม่เป็นไรหรอกขอรับแค่นี้สบายมาก ''
ท่าทางที่ดูเหนื่อยๆของเหว่ยเมื่อกี้เขาแค่ยืนรอจนง่วงเท่านั้น
''เจ้าไม่ต้องเกรงใจหรอกเข้ามาเลย ''
ว่าแล้วนางก็ลากเหว่ยเข้าไป
''เจ้านั้งพักแถวๆนี้ก็ได้นะ งั้นเดี๋ยวข้าไปเรียกคนงานก่อน ''
เหว่ยก็พยักหน้าเออออไปตามนาง
เหว่ยจึงเดินไปนั้งพักตรงม้านั้งแถวๆนั้น
บรรกาศดูร่มรื่นและสงบ สถานที่แห่งนี้สำหรับกวีแล้วคงเหมาะแก่การแต่งกลอนซักบท
แต่สำหรับเหว่ยนั้นบรรกาศแบบนี้น่านอนเสียเหลือเกิน..
.
.
.
''อ๊ะ!! นี่เราเผลอหลับเหรอเนี่ย! ''
เหว่ยลุกลี้ลุกลนเมื่อรู้ว่าตัวเองเผลอคล้อยตามบรรกาศสงบร่มรื่นของที่นี่จนได้
เหว่ยมองซ้ายมองขวายังเห็นคนงานกำลังขนข้าวอยู่ เหว่ยรู้สึกโล่งใจที่ตนไม่ได้หลับไปนาน
หลังจากนั้นซักพักข้าวก็ถูกขนจนเสร็จ
''เออ..ท่านหญิง เดี๋ยวลงลายนามตรงนี้ทีนะขอรับ ''
เหว่ยยืนสมุดให้หญิงสาว
''เข้าใจแล้ว ''
นางก็ลงลายนามจนเสร็จสรรพแล้วคืนสมุดให้เหว่ย
หญิงสาวพาเหว่ยไปส่งตรงทางเข้า

''ขอบพระคุณมากขอรับ ถ้างั้นข้าขอตัว''
''ไม่เป็นไร เมื่อกี้เจ้าก็หลับสบายเชียว อันที่จริงดูเหมือนนั้งสมาธิเสียมากกว่า ''
หญิงสาวหัวเราะคิกคัก
ส่วยเหว่ยเองก็หน้าซีดเป็นไก่ต้มก่อนจะยิ้มเจื่อนๆแก้เขินให้ตัวเอง
ก่อนจะโค้งลาตามระเบียบและเตรียมตัวไปส่งข้าวในสถานที่ถัดไป


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าขาว
ธนูล้ำค่า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x8
x40
x60
x20
x5
x50
x20
x20
x60
x2
x50
x25
x50
x25
x50
x19
x1
x4
x6
x1
x35
x2
โพสต์ 2018-7-17 16:41:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-9-6 08:03




ผจญโชคในเหลียงโจว
318
กวีที่ชีพจรลงขา


        หนึ่งค่ำคืนหลังการเข้าเฝ้ารับรางวัลกับพระเจ้าแผ่นดินผ่านไป ยามอรุณเสียงนกคักคูขันเจื้อยแจ้ว จั๋วเหวินจวินนำบ่าวไพร่ในจวนทำขนมกุ้ยฮวาโจวสองชั้นสีสวยใสไว้ทานกับน้ำชา ค่อยให้ไฉเมี่ยนหลานน้าของตนประคองถาดตามไปยังห้องอักษรที่สามีและบุตรบุญธรรมตนนั่งสนทนากันอยู่นานแล้ว พูดให้ถูกคือสามีนางเป็นฝ่ายพูดส่วนเสียงของอีกฝ่ายแค่ขานรับเบาๆ เป็นระยะเท่านั้น “เฮ้อท่านพี่ล่ะก็นานๆ ทีเสี่ยวเฮ่าจะกลับสักครั้งเอาแต่บ่นว่าอยู่ได้ มาไฉเอ๋อร์… เดี๋ยวเจ้าเอาขนมนี้ไปให้พวกเขา อ้ออย่าลืมชาปี้หลัวด้วยล่ะเสี่ยวเฮ่าชอบเป็นที่สุด ส่วนด้านตาแก่ข้าจะจัดการเอง”
        “เจ้าค่ะท่านน้า ไฉเอ๋อร์จะรีบไปนำมา” แม่นางด้านหลังซือหม่าฮูหยินเอ่ยรับเสียงเบา คนผู้นี้ก็คือหลานฝ่ายมารดาจั๋วเหวินจวินจากปาสู่ที่ติดตามมาเรียนรู้กับน้าสาวนั่นเอง ‘ท่านน้าบอกว่าพี่ชายเฮ่าชอบชาปี้หลัว… แต่ทำไมมาจวนรอบก่อนเขาถึงเรียกหาแต่น้ำบ๊วยล่ะ?’ ระหว่างที่คิดก็ยิ่งไม่เข้าใจเท่าใดนัก นางทราบเพียงว่าบุรุษผมเงินผู้นี้ได้ยินชื่อนั้นง่ายทว่าพบตัวได้ไม่ง่ายเลย ‘หากครั้งนี้พี่ชายเฮ่ารั้งอยู่ฉางอันสักหลายวันก็ดีสิ บทความที่พึ่งตีพิมพ์ออกมาน่าสนใจทั้งนั้นถ้ามีโอกาสพูดคุยแลกเปลี่ยนกันได้คงดี’

        เมื่อได้ป้านชาร้อนกรุ่นตามที่สั่งแล้วแม่นางน้อยจึงค่อยแง้มประตูตามท่านน้าหญิงเข้าไป พบบุรุษผมเงินในชุดขาวหันมานางก็ส่งยิ้มอย่างเอียงอายแทนการทักทาย หวังว่าเขาจะจำนางได้จากการพบกันหนก่อน


        ห้องด้านในยังคงมีบรรยากาศมาคุ ซื่อหม่าเซียงหรูไม่ทราบว่าตนก่อบุญหรือกรรมไว้เท่าใดจึงได้มาพบศิษย์รักลูกบุญธรรมผู้นี้ จะว่านำพาเกียรติยศชื่อเสียงมาให้มิได้ขาดก็นับว่าถูกอยู่ ล่าสุดตนก็ถูกฝ่าบาทเรียกเข้าไปตรัสชมเสียหลายประโยคว่าอบรมคนออกมาได้ดีนักทั้งความสามารถและการวางตน หน้าบานยังไม่ทันไรเขาก็คิดหนักกับการที่เจ้าจิ้งจอกตัวดีคิดแต่จะหนีออกจากโพรงไปผจญโลกกว้าง บทจะหายมุดหัวไม่เห็นหางบทจะตามตัวเรียกกลับมาก็ยากเสียเหลือเกิน ยิ่งพอได้ฟังวีรเวรวีรกรรมการสู้กับพรรคโจรทมิฬไปยันพรรคภูตทมิฬลมดำแล้วก็อดเฉ่งเข้าให้สักสามสี่ดอกไม่ได้

         “พัวพันพรรคมาร… หาเรื่องใส่หัว!! เจ้าลูกตัวดีไหนบอกมาสิรำหมัดมวยเป็นสักกี่กระบวนท่า เพลงกระบี่ล่ะจบจากสำนักไหน!! คนให้เจ้าไปต่อยเจ้าล่ะหลบเลี่ยงบ้างไม่เป็นรึไงเกิดกลับมาพิการเสียแขนขา เจ้าเคยคิดถึงใจคนที่บ้านบ้างไหม??” ซื่อหม่าเซียงหรูคิดกล่าวต่ออีกหลายประโยค หวังให้เสิ่นหลิงเฮ่าสำนึกและระมัดระวังตัวมากกว่านี้ พวกเขาเป้นนักกวีไม่ใช่นักสู้ ก้าวขาเข้าไปยุ่งเรื่องในยุทธภพมีแต่เสียและเสี่ยงภัย
        “อี้ฟู่ท่านใจเย็น…. เพลงหมัดไม่เป็นข้าก็หัดได้ ไหนจะวิชาธนูร้อนก้าวไม่พลาดเป้าข้ามีใช่เด็กน้อยแล้วนะท่าน ไม่มีใครจดจำข้าได้หรอกตอนนั้นทั้งย้อมผม ทั้งคลุมหน้าแถมคนที่เคยเห็นข้าก็โดนจัดการไปหมดแล้ว วางใจเถอะเสี่ยวเฮ่าปลอดภัยอย่างแน่นอน” นักกวีหนุ่มพยายามเอ่ยเช่นนี้มาหลายชั่วยาม เรียกว่าพูดจนคอแหบคอแห้งอีกฝ่ายกลับยังคงวิตก สักพักยกที่สิบก็เริ่มขึ้น หลิงเฮ่าคล้ายถูกขอว่าให้รั้งอยู่ในฉางอันเสียก่อนสักเดือน จุดนี้สีหน้านักกวีหนุ่มพลันย่ำแย่ลงน้ำชาขนมกลืนลงไปกลับไม่รู้รสเสียแล้ว สักพักก็รู้สึกลิ้นพอง..“อุ้บ!! แค่ก!!”

        “พี่ชายเฮ่าระวังเจ้าคะนั้นยังร้อนอยู่!!” ไฉเมี่ยนเร่งเข้ามาส่งผ้าซับให้เขาก่อนถอยออกไปอยู่ด้านข้างท่านน้าตามมารยาท นางยืนมองนักกวีหนุ่มที่สำลักจนหน้าแดงอย่างเห็นใจ รุ้แบบนี้ตนน่าจะรอให้เย็นลงก่อนสักนิดคงดี
        “ท่านก็อบรมเขามาหลายชั่วยามแล้ว พอเถิดท่านพี่ประเดี่ยวเสี่ยวเฮ่าเกิดรำคาญขึ้นมาไม่ยอมกลับบ้านขึ้นมาจะทำอย่างไร” ซือหม่าฮูหยินยิ้มพลางปรายสายตาไปยังสามีเป้นอันจบยกที่สิบก่อนเอ่ยถามลูกบุญธรรมที่ตนเอ็นดู “ฟังว่าคราวนี้เจ้าเขียนบทความวิเคราะห์การสงครามได้ดี ฝ่าบาททรงประทานสมญา ‘ปราชญ์แห่งกว่า หลิ่งจือ’ ให้ นับว่าการออกไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์รอบนี้ไม่เสียเที่ยวแล้วล่ะน่ะ เอาล่ะๆ เรื่องที่ตาแก่พูดไปอย่าได้สนใจมากนักเลย ลูกผู้ชายอย่างไรก็ต้องออกไปเผชิญโลกกว้างขอแค่เสียวเฮ่ากลับมาเยี่ยมบ้านคอยส่งข่าวมาบ้างอี้เหนียงก็พอใจ”
        หลังสำลักจนดีขึ้นแล้วนักกวีหนุ่มพบว่าอี้เหนียงเขาช่วยคลี่คลายสถานการณ์แล้วจิตใจก็ผ่อนคลายลงมาก ส่งยิ้มอย่างสดใสเต็มที “ยังคงป็นอี้เหนียงที่ประเสริฐท่านเข้าใจเสี่ยวเฮ่ามากที่สุดจริงๆ กล่าวโดยไม่ปิดบังที่จริงวันนี้ข้าตั้งใจว่าไปยังค่ายพยัคฆ์เพื่อบริจาคเงินรางวัลเสร็จแล้วก็จะออกเดินทางไปยังเจียงหนานต่อเลย”

        “.....เร็วถึงเพียงนี้เชียว?? อื้มช่วยไม่ได้ล่ะนะเจ้าคงมีธุระด่วน อี้เหนียงทำขนมไว้เยอะถ้ายังไงไฉเอ๋อร์เจ้านำไปกับพี่เขาด้วยที่ค่ายพร้อมกันเลยแล้วกัน จะได้ไม่เสียเที่ยว” ซือหม่าฮูหยินส่งสายตาปรามสามีที่ได้ยินว่าบุตรบุญธรรมพึ่งมาก็จะไปเสียแล้ว ยังไม่ทันได้คุยเรื่องพ่อครัวผานซุ่นนั่นเลย ไปมาดั่งสายลมสมชื่อ ‘หลิ่งจื่อ’ จริงๆ ชีพจรลงขาอยู่เรื่อย ตระเวนไปทั่วบ่อยกว่าตนและสามีเสียอีก
        หลิงเฮ่าไม่มีเหตุผลที่จะปฎิเสธเพียงมองไปยังดรุณีที่ช่วยส่งผ้าเช็ดหน้าให้ตน นางเงยขึ้นสบตาเขาส่งยิ้มเอียงอายว่า “ทราบแล้วเจ้าค่ะท่านน้า ไฉเอ๋อร์จะรีบไปเตรียมของ”



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หว่านจินซีหวังมู่
ม้าภูตหิมะสายใย
กำไลเทพีไอซิส
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x6
x2000
x220
x130
x31
x49
x1435
x55
x435
x191
x768
x1
x420
x10