ดู: 2729|ตอบกลับ: 68

{ เมืองฉางอัน } เคหาสน์จอมกวีเอกแห่งแผ่นดิน | จวนสกุลซือหม่า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-21 04:04:44 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-9-6 23:43





จวนสกุลซือหม่า

{ เ มื อ ง ฉ า ง อั น }









      






สถานที่พำนักของจอมกวีอันดับหนึ่งแห่งต้าฮั่น 
 <<<< ซื่อหม่าเซี่ยงหรู >>>> 
และภรรยาของเขาจั๋วเหวินจวิน โฉมงามแห่งปาสู่ 
เป็นสถานที่นัดพบปัญญาชนมิตรสหายของกวีอันดับหนึ่งแห่งราชสำนัก
 บรรยากาศภายในจวนสงบร่มรื่น เหมาะแก่การสร้างสรรค์ผลงาน
ปัจจุบันได้ต่อเติมเรือนพักรับรอง ใช้เป็นที่พำนักของของ
4| | |
 ปราชญ์แห่งกวีหลิ่งจือ 
| | |3
ผู้เป็นทั้งลูกศิษย์และบุตรบุญธรรมของจวนซือหม่าอีกกด้วย
สถานที่แห่งนี้มักมีบัณฑิตและขุนนางแวะเวียนมาไม่ขาดสาย
แต่หากมาพบบุรุษสมญาหลิ่งจือ... 'เสิ่นหลิงเฮ่า' แล้วล่ะก็ 
เกรงว่าจะต้องคอยเก้อเพราะเจ้าตัวไม่ค่อยอยากจะอยู่กับที่สักเท่าไร

♦ ♦ จงชิวเจี๋ยเทศกาลฤดูใบไม้ร่วงมาถึงแล้ว!! ♦ ♦  


พ้นคิมหันต์เดือนเข้าวันสาทร
ปิงเยว่ไหว้จันทร์เพ็ญประภาส
ตงชิวเตรียมขนมเผื่อคนไกล
ยังห่วงใยญาติมิตรในต่างแดน


 

  《  ผู้พักอาศัยภายในบ้าน 》 



 ซือหม่า เซียงหรู
♦ ยอดกวีเอกแห่งยุค ♦ 
ชายหนุ่มนักวีผู้เงียบขรึม 
ไม่ค่อยชอบพูดชอบจาสักเท่าไหร่
นอกจากกับฮูหยินที่รักของตน 
ชอบอยู่กับธรรมชาติมากกว่าผู้คน 
"เหนือยอดกวี...ยังมีศรีภรรยา!!"
สถานะ : 
อยู่บ้าน




 


   จั๋ว เหวินจวิน
♦ โฉมงามมาลีพูดได้แห่งปาสู่ ♦
 สุภาพเรียบร้อยอ่อนหวานมีความเป็นกุลสตรี
มีน้ำใจชอบช่วยเหลือผู้อื่นชอบเสียงดนตรี
และขับขานลำนำบทกวีท่ามกลางธรรมชาติ
 ชำนาญศิลปะบทกวีการวาดภาพเล่นดนตรี
เวลาว่างมัก การกลั่นแกล้งลูกศิษย์ (?)
หยอกเย้าสามีเป็นงานอดิเรก
"ฟู่จวิน... ถ้าเสี่ยวเฮ่ากลับมาช้าท่านก็ไปตามลูกนะเจ้าคะ"
สถานะ : อยู่บ้าน

 










เสิ่น หลิงเฮ่า
♦ปราชญ์แห่งกวีหลิ่งจือ♦

นักกวีราชสำนักผู้ที่ชีพจรลงเท้าตลอดเวลา
ทายาทสายตรงของตระกูลเสิ่นแห่งเจียงเยี่ย
บุตรบุญธรรม,ศิษย์เอกของซือหม่าเซียงหรู
ชีวิตนี้นอกจากการนอนแข่งกับเต่าจำศีลแล้ว
เขาก็มักออกตระเวณไปทั่วทุกทิศ 
ฝากวาสนาตามแต่โชคชะตา
"การนอนเป็นลาภอันประเสิรฐ"
สถานะ : 
ไม่อยู่บ้าน

< เป็นราชฑูตแห่งซีอวี้ไปชพูทวีป >




ไฉ เมี่ยน

♦ ภาพเขียนมีชีวิตแห่งปาสู่ ♦ 
หลานสาวผู้เรียบร้อยจรรยามารยาทงาม
เป็นที่เอ็นดูของซือหม่าฮูหยิน
นางชื่นชมท่านอาหญิงและอาเขยเป็นอย่างมาก
มาเรียนรู้เรื่องศาตร์และศิลป์ต่างๆ จากทั้งสอง
ยิ้มแย้มเก่งและอ่อนโยน มีครบความงามทั้งสี่ 
"อา... กระรอกน้อยไปไหนแล้ว"

สถานะ : 
อยู่บ้าน
 


 


จื่อหลัว
♦ กระรอกน้อยจวนยอดกวี ♦
เด็กหญิงวัยแปดขวบที่หลิงเฮ่าอุปการะไว้
เปรียบเสมือนน้องสาวบุญธรรมผู้ใสซื่อ
อาศัยอยู่จวนซือหม่าเพื่อเรียนรู้เรื่องต่างๆ
คอยวิ่งตามคนในจวนอาสาช่วยงานอยู่เสมอ
แม้จะไม่ค่อยมีคนเข้าใจภาษาของกระรอกนักก็ตามที..
"เมื่อไรเต้าเต่อจะกลับมาเจ้าคะ??"

สถานะ : 
อยู่บ้าน




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-11-22 05:21:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-9-7 01:52



องุ่น โฉมสุดา และ เฮ่าเฮ่า




        หลังทั้งสามแยกกันที่เมืองเจียงโจว เสี่ยวเฮ่าเฝ้าครุ่นคิดและเตือนใจตนเองเสมอ ให้เรียนรู้ เข้าใจ และปรับตัวให้เข้ากับธรรมชาติ นั่นแน่นอนว่าไม่รวมเอาความเย็นตามธรรมชาติที่อาจพรากชีวิตเขาไปได้ทุกเมื่อ....

         จากกันมาไม่นับว่านานรึสั้น ไม่ทราบอาจารย์จะติดธุระไปชี้แนะเชิงกวีแก่ผู้ใดอยู่รึไม่ ชายหนุ่มผมเงินนั้นตระหนักในการณ์เป็นอย่างยิ่งว่ายอดบุรุษ ผู้ได้รับการยอมรับจากองค์จักรพรรดิ์เช่นอาจารย์นั้น....มีภาระมากมาย

          จะให้ว่างานจนไปเตร่ยิงนกตกปลาอย่างเขานั่นเป็นไปไม่ได้

           ออกเดินทางจากเจียงโจวมาถึงนครหลวงฉางอัน เป็นระยะทางไม่สั้นรึยาวจนเกินไป แต่ก็เพียงพอให้หลิงเฮ่าได้ทบทวนเรื่องราว ความคิด และความต้องการของตนเอง เป็นช่วงเวลาแห่งการตกผลึกทางชีวิตว่าในภายภาคหน้า เขาจะเลือกก้าวเดินในหนทางใด

            และเมื่อทายาทสกุลเสิ่นพร้อมแล้วที่จะก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งจอมกวี.... แผนที่อันเปนียบเสมือนคำมั่นของอาจารย์ที่มีต่อศิษย์ ได้นำเขามาสู่เคหาสถ์หลังหนึ่ง

             ขนาด....ไม่ได้นับว่าใหญ่โตมโหฬาร

             แต่ก็พอกับบ้านสกุลเสิ่นเลยทีเดียว...

             ประตูด้านหน้าดูเป็นมิตรอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีสิงห์หรือปี่เซี่ยะอย่างจวนขุนนางท่านอื่น ทว่ามีนกหงส์คู่ประดับอยู่แทน....เขาพลันนึกถึงคำโจษจันเกี่ยวกับอาจารย์ทั้งสอง

             บทเพลงกู่ฉินที่ร้อยดวงใจของคนทั้งสองไว้ด้วยกัน... 'หงส์ฟ้าหาคู่' ที่ซือหม่าเซี่ยงหรูเป็นผู้บรรเลงเกี้ยวภรรยา จั๋วเหวินจวิน

            “โอ้เจ้าหงส์ฟ้า บินกลับบ้านเกิด
เที่ยวท่องทุกแห่งหน ร้องเรียกหาคู่...
มีหญิงงามอยู่ในห้องหับที่อยู่ใกล้
แต่นางช่างห่างข้า
ความคิดคะนึงหา ช่างทรมานใจ
เหตุไฉนวาสนามิแปรเปลี่ยนเคียงคู่กัน...”

            หลิงเฮ่าคลอเพลงออกมาเบาๆ ประตูใหญ่ก็เปิดออก เป็นอาจารย์ของเขานั่นเอง
            "หลงทางรึไง! กว่าจะมาถึงได้หืม? มัวยืนนิ่งทำไมเข้ามาได้แล้ว" ซือหม่าเซี่ยงหรูนึกสงสัยคนเสียสติที่ไหนมายืนร้องเพลงของเขาที่หน้าบ้าน

            เป็นเจ้าลูกศิษย์ตัวดีนี่เอง กว่าจะโผล่หัวมาได้!

            "อาจารย์....โรงเตี้ยมในนครหลวงแออัดมากเลย ถ้าเช่นนั้นข้า...." ขอพักด้วยได้ไหม...

            "คิกๆ ในบ้านยังมีห้องว่างอีกเยอะ เจ้าเข้ามาก่อนเถิด มีเรื่องต้องฝึกอีกมากพบกันครั้งนั้นไม่ใคร่จะมีเวลา หนนี้จนกว่าจะสอนจนหมดใส้หมดพุงข้าไม่ปล่อยให้เจ้าหนีแน่ๆ" อาจารย์หญิงของเขาเดินตามออกมา ยังคงเป็นดวงหน้าของโฉมงามแห่งปาสู่คนเดิม....ที่เขาเคยเกี้ยวไป

             "แค่ก.....ท่านอาจารย์ทั้งสอง ข้า..เสิ่นหลิงเฮ่า มาขอรับการชี้แนะจากท่านแล้ว" ชายหนุ่มประสานมือลงเคารวะเต็มพิธีการ...เส้นทางแห่งยอดกวีศิลป์เริ่มขึ้นนับแต่นี้ไปสินะ





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -9 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -9 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หว่านจินซีหวังมู่
ม้าภูตหิมะสายใย
กำไลเทพีไอซิส
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x6
x2000
x220
x130
x31
x49
x1435
x55
x435
x191
x768
x1
x420
x10
x2
x1
x4
x2
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x5
x1
x5
x5
x4
x4
x1
x4
x4
x4
x5
x6
x6
x5
x10
x1
x1
x36
x89
x5
x1
x1
x318
x573
x57
x418
x2
x3
x14
x1
x1
x5
x184
x235
x1
x14
x6
x6
x19
x274
x1
x15
x2
x1
x1
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x35
x20
x10
x32
x91
x5
x4
x3
x116
x736
x18
x7
x20
x55
x54
x3
x3
x3
x4
x4
x260
x27
x5
x1
x3
x2
x2
x3
x2
x172
x2
x1
x70
x14
x40
x8
x1
x18
x3
x310
x350
x100
x210
x125
x360
x411
x25
x32
x103
x345
x610
x170
x19
x120
x2
x13
x5
x19
x1701
x9999
x7
x1600
x8
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x48
x40
x26
x980
x770
x2006
x100
x20
x2000
x11
x1280
x1700
x903
x27
x42
x15
x100
x9
x18
x1735
x260
x2023
x1110
x321
x2100
x2
x7900
x408
x99
x105
x12
x76
x150
x3428
x219
x239
x434
x2722
x2139
x1670
x14
x450
x1443
x11
x27
x7109
x2732
x14
x71
x7576
x57
x4590
x1810
x55
x3
x210
x18
x1110
x1
x1
x3185
x2
x1
x2525
x14
x43
x34
x683
x470
x30
x221
x206
x9
x1210
x1395
x6201
x964
x133
x440
x130
x57
x51
x2395
x1
x1850
x3019
x7127
x820
x280
x9355
x9999
x515
x54
x91
x5469
x29
x15
x84
x179
x1000
x13
x4243
x2935
x1784
x3473
x9999
x2466
x3200
x2698
x1884
x2790
x5
x9999
x485
x1106
x129
x30
x9999
x2600
x3864
x2280
x151
x2861
x4466
x4395
x1805
x3768
x2168
x545
x2479
x538
x276
x1543
x460
x3
x24
x13
x1510
x78
x50
x5466
x1115
x2
x1077
x9999
x2801
x2
x49
x2239
x3809
x7147
x1243
x7629
x4470
x512
x1208
x1834
x892
x10
x1122
x2951
x3140
x972
x100
x3
x21
x25
x25
x32
x9
x6048
x9610
x2407
x9999
x199
x26
x9999
x20
x5805
x24
x8
x1709
x251
x26
x9
x98
x31
x10
x1131
x3935
x9
x31
x210
x1117
x92
x2408
x2086
x129
x18
x1473
x2378
x2259
x3
x287
x3676
x2505
x7884
x518
x401
x4106
x5439
x9999
x16
x2283
x2451
x5805
x8000
x3380
x1666
x30
x3785
x1019
x70
x328
x151
x2816
x2118
x9999
x44
x4559
x9999
x9999
x9999
x3130
x2049
x111
x3000
x9
x4246
x40
x3211
x4099
x787
x1
x765
x1790
x547
x1241
x6199
x2359
x5866
x5004
x9999
x7914
x9999
x3159
x2323
x2452
x3456
x4274
x2342
x404
x66
x1
x15
x1989
x6682
x743
x1
x4827
x8292
x68
x9999
x678
x1418
x1074
x6534
x105
x3595
x1095
x454
x105
x1177
x297
x8
x184
x37
x9999
x1123
x2070
x3514
x195
x666
x468
x100
x1301
x1656
x9999
x3780
x1295
x1227
x889
x234
x9999
x1724
x9999
x143
x713
x2459
x2
โพสต์ 2017-11-22 20:58:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-9-7 01:51

กิจกรรมโคมไม้ไผ่อธิษฐาน

เฮ่าเฮ่าหวนรำลึก

++++++++++++++++++++++++++++++

            ฤดูหนาว...บรรยากาศในนครฉางอันยังคงคราคร่ำไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา เถ้าแก่กิจการร้านค้าขายอุปกรณ์เกี่ยวกับโคม และเครื่องอุปโภคบริโภคในหน้านี้ล้วนรับทรัพย์กันอื้อซ่า เสี่ยวเฮ่านอนหมอบลงบนโต้ะ ใต้เก้าอี้มีเบาะนุ่มๆ รองอยู่ เขาเข้าสู่เคหาสน์สกุลซือหม่าได้วันหนึ่ง ด้วยเมตตาของท่านอาจารย์หญิงจั๋ว เหวินจวิน เขาก็ได้รับห้องพักที่แสนสบายนี้มา

              บ้านของท่านอาจารย์เน้นการตกแต่งด้วยสีโทนเย็น ดูนุ่มนวล มองไปทิศใดก็รู้สึกสบายตา เครื่องเรือนทุกชิ้นล้วนมีคุณค่าทางศิลปะ ดูอย่างฉากกันลมวาดภาพดอกบัวขาวที่ตั้งอยู่ ณ ริมทางเดิน ท่านอาจารย์ได้ร่ายบทกวีประดับลงไปด้วยตนเอง

               ลายอักษรของท่านอาจารย์....เป็นดั่งตัวท่าน ตวัดอย่างมั่นใจ ล่องลอยดั่งภาพฝัน เมื่อมองดูแล้วคล้ายเทวดาผู้หลุดพ้นทางโลก

               เอ่ ดอกบัว? ดอกบัวเช่นนั้นสินะ

                ชายหนุ่มผมเงินเงยหน้าขึ้นจากโต้ะ เงาน้ำในกระถางเลี้ยงปลาส่องสะท้อนรอยยิ้มบางเบา คล้ายมีคล้ายไม่มี เสิ่นหลิงเฮ่าเห็นปทุมมาแล้วพลันกระหวัดนึกไปถึง 'โคมลอยเข้าประกวด' ที่ตนทำขึ้นมา

                 ด้วยเพราะตอนที่ทราบข่าวจากใบปิดประกาศ เขายังอยู่เจียงโจว วัตถุดิบนั้นมีราคาที่ต้องจ่าย ทว่าคุณชายตกอับเช่นเขามิได้มีทรัพย์ถุงให้ผลาญมากนัก คัดสรรอยู่นานว่าจะใช้วัสดุใดทำ ในท้ายที่สุดก็นึกไม่ออกแล้วเปลี่ยนเป็นหาอะไรรองท้องแทน

                ระหว่างนั้นเอง.....

                 เสิ่นหลิงเฮ่าได้พบแผงขายตุ้กตาแป้งหมี่หลากสีสันวางอยู่ บ้างก็ปั้นเป็นคน บ้างก็ปั้นเป็นสัตว์ เสี่ยวเฮ่าจึงเกิดความคิดขึ้นมาทันที 'ไม่มีไม้ก็ช่างเถิด ใช้สิ่งนี้แทนแล้วกัน อย่างน้อยยังได้เป็นอาหารแก่สัตว์น้ำไม่รบกวนธรรมชาติมาเกินไป เขาจึงลงมือทำทันที...

                  แล้วจะปั้นอะไรดีล่ะ?

                  เขานั่งคิดอยู่ครึ่งวันที่โรงเตี้ยม ผลสุดท้ายก็ปั้นออกมาเป็นรูปตนเอง... นั่งถือพัดหลับตาอยู่ เป็น 'เซียนนิทรา' ตัวน้อย เพื่อสื่อถึงตัวเอาและอุปนิสัย ในเมืองแป้งหมี่นี้จะเป็นอาหารให้แก่ปลา เขาก็จะใช้การอุปมาว่า 'ตนนั้นยินดีเสียสละเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น'

               ก่อนจะจับตุ๊กตาตัวน้อยใส่งอบไม้ไผ่ชิ้นจิ๋ว เขาก็ได้แต่หวังว่าโคมชิ้นนี้นี้จะไม่ถูกล้มฟ้าลมฝนทำลายไปเสียก่อนที่ดวงไฟจะมอดดับ แทนความหมายว่า 'เดินทางไปสู่จุดหมายโดยแคล้วคลาดปลอดภัย'

               และสุดท้าย....ดอกปทุมมา ด้วยไม่ต้องการให้โคมนั้นมีสีสะอาดตาจนจืดชืดเกินไป เสี่ยวเฮ่าได้นำน้ำชาดมาผสม แต่งปั้นกลีบเป็นบัวสีชมพูอมแดง เมื่ออยู่รวมกันกับสีขาวดูช่วยขับเสริมกันเป็นอย่างดี ดอกบัวเป็นสัญลักษณ์ของค