12
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองจื่อถง } บ้านตระกูลซ่ง

[คัดลอกลิงก์]

53

กระทู้

411

โพสต์

6หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
83874
เงินตำลึง
106114
ชื่อเสียง
17300
ความหิว
267

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
418
ความชั่ว
0
ความโหด
21
ไก่บ้าน
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-11 21:56:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2018-7-11 22:03

161

          เสียงกู่ฉินบรรเลงแว่วสำเนียงเสนาะหูทว่ากลับแอบแฝงไปด้วยความเศร้า นิ้วเรียวบรรจงดีดเครื่องสายอย่างพริ้วไหว กาลเวลาดั่งเช่นสายน้ำที่ไม่มีวันไหลทวนกลับ ล่วงเลยมาจวบครบสองปีแล้วนับตั้งแต่ที่ซ่งเหมยฮัวได้มาอาศัยอยู่ที่บ้านหลังใหม่รวมถึงครอบครัวใหม่ เด็กสาวคนเดิมบัดนี้ได้เติบโตเป็นสาวสะพรั่งอายุย่างยี่สิบขวบปี ใบหน้าผุดผ่องยิ่งดูเป็นธรรมชาติยามเมื่อนิ้วเรียวสัมผัสบรรเลงบทเพลงบนเส้นไหมที่ขึงอยู่เครื่องสายกู่ฉิน

          ในวันที่สองพี่น้องสกุลซ่งได้แยกทางกับหลิน ซ่งหยางหมิงผู้เป็นพี่ชายร่วมบิดาได้ตัดสินใจเดินทางกลับบ้านที่จื่อถงเพื่อกลับมาดูแลมารดา รวมถึงนำโครงกระดูกของบิดากลับมาประกอบพิธีกรรมอย่างถูกต้อง มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นที่จะต้องเล่าให้ผู้เป็นแม่ได้รับรู้ โดยเฉพาะเรื่องการจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับของผู้เป็นที่รัก… ฝ่ายซ่งฮูหยินได้ทราบข่าวร้ายก็ถึงกับล้มทั้งยืน ไหนจะเรื่องของซ่งเหมยฮัวเด็กสาวผู้ที่มิได้กำเนิดจากตนแต่กลับมีเลือดเนื้อเชื้อไขของสามีคนรัก ตนต่างหากที่ได้ชื่อว่าเป็นฮูหยินรอง! เหตุใดเรื่องราวถึงได้กลับตาลปัดไปหมดเช่นนี้?
          มีเพียงหนึ่งเรื่องเท่านั้นที่ซ่งหยางหมิงมิได้บอกกับมารดา นั่นก็คือเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพรรคภูติทมิฬลมดำพวกที่จับตัวซ่งฮุ่ยเหอไป รวมถึงสังหารครอบครัวของซ่งเหมยฮัว และบิดาของเขาอย่างโหดเหี้ยม หากจะให้อธิบายถึงความโฉดชั่วของพวกมันมีหวังผู้เป็นมารดาคงได้ตรอมใจตายก่อนอย่างแน่ เขาจึงบอกเพียงว่ายังไม่สามารถตามหาตัวฮุ่ยเหอน้องสาวแท้ๆ เพียงคนเดียวพบเพียงเท่านั้น
          ซ่งเหมยฮัวเมื่อนึกย้อนไปถึงเรื่องราวน่าสลดอันไม่น่าจดจำที่ตนได้พบในตอนนั้นนางอายุเพียงสิบห้าเท่านั้น นิ้วมือที่บรรเลงบทเพลงอยู่ก็พลันชะงักลงก่อนถอนหายใจออกมาเบาๆ
          “มีอะไรไม่สบายใจหรือจ๊ะ” เสียงหนึ่งกล่าวทักก่อนย่างเข้ามาภายในห้อง
          “อ๊ะ! ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ท่านแม่อย่าใส่ใจเลย” ซ่งเหมยฮัวเอ่ยตอบทันทีด้วยสีหน้ายิ้มๆ ราวกลับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตอนนี้ผู้เป็นมารดาของพี่ชายร่วมบิดาก็เปรียบเสมือนกับมารดาของนาง ซ่งฮูหยินแม้จะทราบว่าตนไม่ใช่ฮูหยินเพียงหนึ่งเดียวของสามีที่นางรักแต่นางก็ยังมีจิตใจเมตตาสงสารเด็กสาวที่ไร้ซึ่งที่เพิ่งเพราะสูญเสียครอบครัวที่รักไปทั้งหมด
          “บทเพลงมันบอกน่ะ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเสียงดนตรีมันสามารถสะท้อนถึงจิตใจของผู้เล่นได้” ซ่งฮูหยินกล่าว นางเข้าใจถึงความรู้สึกนั้นดีเช่นเดียวกัน
          “ข้าไม่เป็นไรแล้วค่ะ เรื่องมันก็ผ่านมากว่าสี่ปีแล้ว ตอนนี้ข้าเป็นห่วงก็แต่เพียงพี่ฮุ่ยเหอ เป็นเพราะข้า...” ซ่งเหมยฮัวยังคงกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของตนเองที่เป็นสาเหตุให้พี่สาวต้องถูกจับตัวไป หากไม่ต้องช่วยเป็นตัวล่อให้นางแล้วรีบไปหาที่ซ่อนตัวก็คงจะรอดพ้นจากพรรคกระต่ายตัวร้าย ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดีเช่นไรแล้ว
          “อย่าโทษตนเองเลย นางช่วยเจ้าเพราะเห็นเจ้าเป็นน้องสาว ฮุ่ยเหอเป็นเด็กเข้มแข็ง นางต้องไม่เป็นไรแน่นอนจ้ะ” ซ่งฮูหยินเอ่ยปลอบใจสาวน้อยทั้งที่ในใจก็รู้สึกเจ็บปวดไม่แพ้กันแต่ก็ยังคงเชื่อว่าบุตรสาวเพียงคนเดียวจะต้องปลอดภัย
          ซ่งเหมยฮัวเองก็หวังเช่นเดียวกัน
          “ใกล้ยามเซินแล้ว มาเตรียมอาหารสำหรับมื้อเย็นกันดีกว่า”
          “ค่ะ!”

          อีกด้านหนึ่ง.. ซ่งหยางหมิงออกมาอ่านตำราหาความสงบในป่ากับจงจงม้าวายุทมิฬ ความเงียบสงบของลำเนาไพร และเสียงเพลงเบาๆ จากสายลมช่างน่าผ่อนคลายเหมาะแก่การศึกษาตำราเป็นอย่างยิ่ง สองปีที่ผ่านมาเขาเองก็มิได้หยุดพัฒนาเอง เขาได้ใช้เวลาในการฝึกตน และลับคมสมองอยู่ไม่ขาด
          “จงจงเจ้าคิดว่าคราวนี้หลินจะส่งข่าวมาเมื่อไหร่กัน” ซ่งหยางหมิงเอ่ยเล่นๆ กับเจ้าอาชาสีดำ สองปีที่ผ่านมาหลินส่งข่าวมาทางนี้ไม่บ่อยมากนัก ฝั่งนี้ยังคงรอคอยข่าวดีจากอีกฝ่ายอยู่เสมอ
          ในตอนนั้นนกพิราบขาวตัวหนึ่งได้บินผ่านน่านฟ้ามาพอดี บุรุษหนุ่มคิดในใจว่าหากนกตัวนั้นเป็นนกของหลินก็คงจะดี ราวกับว่าสวรรค์ได้ยินเสียงในใจของเขา พิราบขาวตัวนั้นโผบินลงมายังจุดที่ซ่งหยางหมิง และจงจงกำลังนั่งอยู่
          “เฟยอินงั้นหรือ!?” ซ่งหยางหมิงลุกขึ้นจากท่านั่งทันที ที่ขาของพิราบขาวมีบางอย่างผูกติดอยู่ หมายความว่านั่นอาจจะเป็นจดหมายจากหลิน เขาจึงไม่รอช้าเปิดอ่านสิ่งที่อีกฝ่ายส่งมา ทันทีที่อ่านจบชายหนุ่มก็ดีใจเป็นอย่างมากเพราะเขารอที่จะทราบข่าวนี้มานานถึงสองปีเต็มเชียว! “เรื่องจริงงั้นหรือ!”


ถึง ซ่งหยางหมิง

        นานๆ ข้าจะส่งข่าวมาทีพวกเจ้าสบายดีหรือไม่ ตัวข้านั้นสบายดี ตอนนี้ข้ากำลังเดินทางไปยังจื่อถงจึงส่งจดหมายมาแจ้งข่าวเสียก่อน ขออภัยที่ให้รอเสียนาน อีกไม่นานข้าจะไปถึง

จาก หลิน




          “ฮรี่” จงจงร้องตอบราวกับมันรู้ว่าเจ้านายของมันกำลังพูดถึงเรื่องอะไร
          “กลับบ้านกันเถอะจงจง ข้าต้องรีบนำข่าวนี้ไปบอกท่านแม่กับเหมยฮัว”
          เมื่อทราบข่าวแล้วเขาจึงรีบนำเรื่องนี้กลับไปบอกครอบครัวทันทีพร้อมกับพานกพิราบเฟยอินกลับบ้านมาด้วยกัน


@Admin





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +77 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 77 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
กระบี่ไม้
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x32
x15
x5
x25
x8
x2
x5
x28
x10
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x60
x2
x26
x128
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x84
x10
x10
x20
x15
x166
x20
x130
x682
x22
x74
x5000
x158
x22
x360
x1
x105
x259
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x1075
x50
x1
x3
x221
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x3
x200
x150
x92
x120
x125
x400
x170
x20
x250
x20
x205
x50
x6
x115
x50
x640
x25
x1
x92
x7
x24
x20
x1
x1

53

กระทู้

411

โพสต์

6หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
83874
เงินตำลึง
106114
ชื่อเสียง
17300
ความหิว
267

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
418
ความชั่ว
0
ความโหด
21
ไก่บ้าน
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-14 15:44:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
163
          เสียงผ่าฟืนดังฉับๆ ซ่งหยางหมิงกำลังผ่าฟืนที่หามาได้ไว้สำหรับใช้ในวันพรุ่งนี้ นับจากวันที่ได้รับจดหมายจากหลินก็ผ่านมาได้สัปดาห์กว่าแล้ว เมื่อไหร่หลินจะมาถึงสักทีนะ หรือว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างทางรึเปล่า? ไม่มั้ง... เขาคุยกับตนเองในใจ ตอนนี้เขาอยากที่จะออกเดินทางเต็มแก่แล้ว อยากที่จะตามหาน้องสาวที่ถูกจับตัวไป...
          "ไง" ระหว่างนั้นเองก็มีเสียงใครบางคนที่คุ้นเคยเอ่ยทักจากด้านหลังทำให้ชายหนุ่มรีบหันขวับไปในทันที
          "ละ.. หลินรึ!?" ซ่งหยางหมิงตกใจมากไม่คิดว่าคนที่เขากำลังนึกถึงเมื่อครู่นี้จะปรากฏตัวออกมาจริงๆ ใจหนึ่งก็รู้สึกยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง
          "ผ่านไปแค่สองปีจำข้าไม่ได้เลยหรือ" หลินเอ่ยตอบเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำหน้าคล้ายคนเห็นผี
          "จะ.. เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีนะ" ซ่งหยางหมิงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงปนดีใจ
          "ก็ดี" หลินตอบสั้นๆ เมื่อหลินเดินทางมาถึงยังจุดหมายตะวันก็เริ่มลาลับขอบฟ้าแล้ว เบื้องหน้าคือบ้านที่สร้างขึ้นจากไม้หลังเดิมทว่าดูดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก บ้านที่เคยทรุดโทรมถูกซ่อมแซมให้น่าอยู่มากขึ้น หลังจากที่ได้กลับมาบ้านอีกครั้งซ่งหยางหมิงคงได้ลงมือทำอะไรหลายอย่างเลยกระมัง หลินคิด
          "แพนด้าตัวนั้นสหายของเจ้าหรือ?" ซ่งหยางหมิงเหลือบมองไปยังแพนด้าขนปุยที่อยู่ด้านหลัง เขาคิดว่าอย่างหลินคงจะสนิทกับสัตว์ได้ง่ายกว่าคนด้วยกัน
          "เจ้านี่ชื่อชิวชุน ข้าพบมันระหว่างฝึกน่ะ มันว่าง่ายและใจดีทีเดียวเชียว" หลินเอ่ยตอบพร้อมกับแนะนำเจ้าแพนด้าให้สหายได้รู้จัก ส่วนเจ้างูเขียวฉางโฉ่วอีกฝ่ายคงได้พบแล้วก่อนที่จะแยกทางกันเมื่อสองปีก่อน และตอนนี้มันก็ดูเหมือนกับจะหลับไม่มีท่าจะตื่น เจ้างูตัวนี้ช่างเกียจคร้านจริงๆ
          "อย่างนี้เอง ยินดีที่ได้รู้จักข้าซ่งหยางหมิง เจ้าคือชิวชุนสินะ" ซ่งหยางหมิงทักทายเจ้าแพนด้าชิวชุนแต่ก็แอบรู้สึกเกร็งๆ อยู่เล็กน้อย
          "แอ่ะ!" เจ้าแพนด้าขนานรับอย่างเป็นมิตร
          ระหว่างที่พูดคุยกันได้ไม่นานก็มีเสียงใครบางคนแทรกขึ้นมา
          "ท่านพี่ ข้ากับท่านแม่เตรียมอาหาร.. เสร็จ.. แล้ว..." เสียงนั้นแผ่วลงเล็กน้อยหลังจากที่ได้เห็นหญิงสาวอีกคนที่พี่ชายกำลังสนทนาอยู่ด้วย
          "ไม่เจอกันนานเลยนะ" หลินกล่าวทักทายซ่งเหมยฮัว
          "พี่สาว!!" ซ่งเหมยฮัวดีใจรวมถึงประหลาดใจมากเมื่อได้พบอีกฝ่ายก่อนจะรีบโผเข้ากอดหลินเต็มแขน
          ซ่งหยางหมิงยืนมองยิ้มๆ ฝ่ายหลินเองก็ตกใจปนเคอะเขินไม่น้อยเมื่ออีกฝ่ายโผเข้ากอดอย่างไม่ทันตั้งตัว ดูเหมือนว่าทุกคนจะอยู่สบายดีกันสินะ หลินคิดในใจก็รู้สึกยินดี
          "ท่านพี่น่าจะเรียกข้าออกมาให้เร็วกว่านี้ ข้ารอมาหลายวันเลย" ซ่งเหมยฮัวกล่าว
          "ฮะๆ เอาเป็นว่าพี่ขอโทษเจ้าด้วยแล้วกัน" ซ่งหยางหมิงเอ่ยพลางหัวเราะเบาๆ ก่อนจะลูบหัวคนน้องด้วยความเอ็นดู "ตอนนี้หลินก็มาแล้วเรารีบไปทานมื้อเย็นกันเถอะ"

          อาหารมื้อนี้มีหลินเข้ามาร่วมโต๊ะด้วย ซ่งฮูหยินก็ดีใจเมื่อได้พบกับผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยช่วยเหลือนางไว้ หากไม่ได้หลินช่วยเรื่องค่ายาก็ไม่รู้ว่าป่านนี้นางจะเป็นเช่นไร ทั้งสามพูดคุยกันถึงเรื่องราวสองปีที่ผ่านมารวมถึงแนะนำสหายสองตัวของหลินทั้งชิวชุนและฉ่างโฉ่วให้ได้รู้จัก

          หลังจากพบปะยินดีต่อกันแล้วจึงได้เวลาเข้านอน

          หลินใช้เวลาสองปีนั้นฝึกฝนตนเอง เดินทางหาเบาะแสเกี่ยวกับพรรคภูติทมิฬลมดำได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเจ้าพวกนั้นจริงบ้างเท็จบ้าง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้หลินมั่นใจได้นั่นก็คือสิ่งที่พบในรังของพวกมันที่ผาหงส์ฟ้า แผนที่ปริศนาแผ่นนั้นจะต้องมีข้อมูลอะไรแน่นอน ก่อนอื่นจะต้องทราบให้ได้ว่าแผนที่ฉบับนี้มันจะนำทางไปยังที่ไหนกันแน่ นอกจากเจียนหลิว และเนี่ยนหนูเจียวแล้ว
หลินยังไม่เคยเล่าเรื่องแผนที่นี้ให้ผู้ใดฟังเลยแม้แต่คนเดียว

          รุ่งเช้าหลินอาสาช่วยครอบครัวซ่งทำงานสรรเพเหระต่างๆ ภายในบ้านอีกแรง นั่นทำให้หลินนึกถึงวันที่มาช่วยซ่งหยางหมิงดูแลมารดาที่ป่วยถึงเจ็ดวัน นึกๆ ไปแล้วตอนนี้ก็คับคล้ายคับคลากับย้อนกลับไปเมื่อสี่ห้าปีที่แล้วอีกครั้ง มีอีกเรื่องหนึ่งที่หลินต้องทำให้ได้ก่อนจะออกเดินทางอีกครั้งนั่นคือกลับไปเยี่ยมผู้มีพระคุณที่ทำให้หลินมีงานได้ทำนั่นก็คือ เถ้าแก่หวงเย่าเหลียงแห่งร้านผ้าไหมหวงจืออิง



         







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
กระบี่ไม้
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x32
x15
x5
x25
x8
x2
x5
x28
x10
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x60
x2
x26
x128
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x84
x10
x10
x20
x15
x166
x20
x130
x682
x22
x74
x5000
x158
x22
x360
x1
x105
x259
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x1075
x50
x1
x3
x221
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x3
x200
x150
x92
x120
x125
x400
x170
x20
x250
x20
x205
x50
x6
x115
x50
x640
x25
x1
x92
x7
x24
x20
x1
x1

53

กระทู้

411

โพสต์

6หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
83874
เงินตำลึง
106114
ชื่อเสียง
17300
ความหิว
267

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
418
ความชั่ว
0
ความโหด
21
ไก่บ้าน
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-20 19:30:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
165
          เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์แล้วนับตั้งแต่วันที่หลินเดินทางมาถึงจื่อถงนับว่าพักเหนื่อยจากการเดินทางไกลเพียงพอแล้วจึงได้เวลาที่จะออกเดินทางต่อ ทว่าการเดินทางครานี้กลับมืดบอดไม่มีเป้าหมายหรือเบาะแสเกี่ยวกับพรรคภูติทมิฬลมดำเลยแม้แต่อย่างเดียวแล้วพวกเขาควรจะเริ่มกันจากที่จุดใดดีเล่า?
          "ว่านเฉิง ข้าอยากไปที่นั่นอีกครั้ง" ซ่งหยางหมิงเอ่ยขึ้น ที่แห่งนั้นเป็นสถานที่แห่งแรกที่เรื่องราววุ่นๆ ได้ก่อกำเนิดขึ้น ถึงแม้จะไม่พบเบาะแสของพรรคภูติทมิฬลมดำแล้วก็ตามแต่เขาก็อยากไปดูให้แน่ใจว่าหลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นเมืองที่ลุกเป็นไฟว่านเฉิงจะเป็นอย่างไรแล้วบ้าง

          "ออกเดินทางพรุ่งนี้แล้วหรือคะ ข้าขอไปด้วยคนได้หรือไม่" เสียงใสเอ่ยขึ้น ซ่งเหมยฮัวอยากที่จะร่วมทางไปด้วยอีกหนแม้นางจะรู้ดีว่าตนคงจะช่วยอะไรไม่ได้มากแต่ก็อยากที่จะออกตามหาพี่สาว(ต่างมารดา)เพียงคนเดียวที่รักและผูกพันกันมาหลายปีด้วยเช่นกัน
          "ไม่ได้!" หลินกล่าวเพียงสั้นๆเป็นคำขาด จากเรื่องราวที่หญิงสาวได้พบพานผ่านมาทำให้รู้ว่ายุทธภพกว้างใหญ่เพียงใด หากเจอคนฝีมือร้ายกาจอีกนางก็ไม่อาจแน่ใจว่าจะปกป้องสาวน้อยผู้นี้ได้หรือไม่
          "เหมยฮัว เจ้าช่วยอยู่ดูแลท่านแม่ที่นี่แทนพี่ได้หรือไม่" ซ่งหยางหมิงกล่าวกับน้องสาวเพียงคนเดียวในตอนนี้ เขาเองก็ไม่อาจทราบว่าคนที่เขากำลังออกตามหานั้นจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ และหนทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไร ดังนั้นตอนนี้จึงขอเพียงแค่ไม่สูญเสียใครเพิ่มอีก "เจ้าน่าจะรู้ดีว่ามันอันตรายเพียงใด ดังนั้นเจ้าอยู่กับท่านแม่เถิด" เขากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเศร้า

          "ขะ.. ข้าเข้าใจแล้วค่ะ" ซ่งเหมยฮัวเข้าใจดีนางจึงตอบรับแต่โดยง่ายแม้ว่าภายในจะกลัดกลุ้มใจไม่แพ้กัน หากพี่สาวเพียงคนเดียวของนางยังอยู่รอดปลอดภัยก็คงจะดี
          เวลานี้ซ่งฮูหยินเข้านอนก่อนทั้งสามเรียบร้อยแล้ว นางรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวตั้งแต่เมื่อตอนเย็นจึงเข้านอนเร็วกว่าทุกวันดังนั้นคงต้องกล่าวลาทีเดียวในวันรุ่งขึ้น


           เช้าวันถัดมาหลินและซ่งหยางหมิงเตรียมตัวที่จะออกเดินทางต่อโดยมีนกพิราบเฟยอินกับม้าวายุทมิฬจงจงร่วมเดินทางด้วย ส่วนอีกสองตัวที่เหลือคงต้องฝากไว้ที่นี่เพราะหากพาไปด้วยทั้งหมดคงจะไม่สะดวกเท่าไรนัก และเหตุที่เลือกเจ้าพิราบขาวนั่นก็เป็นเพราะอาจช่วยส่งจดหมายในยามคับขันได้
           "ไม่รู้เลยว่าพวกเจ้าจะออกเดินทางวันนี้แล้ว ขอให้ปลอดภัยกันทั้งสอง" ซ่งฮูหยินกล่าวอำลา ในใจยังคงหวังลึกๆถึงข่าวคราวของบุตรสาวที่สาบสูญไป
           "ขอให้พวกท่านพี่โชคดีนะคะ" หญิงสาวตระกูลซ่งกล่าวอำลาพร้อมกลั้นน้ำตาเอาไว้ ผู้เป็นพี่ชายเห็นดังนั้นจึงคลี่ยิ้มยางบนใบหน้าก่อนลูบหัวน้องสาวร่วมบิดาด้วยความเอ็นดู
           "สาวน้อยเจ้าโตแล้วยังร้องไห้เป็นเด็กไปได้ เจ้าคล้ายฮุ่ยเหอมากจริงๆ" ซ่งหยางหมิงเอ่ย
           "ท่านพี่กับพี่สาวต้องพาพี่ฮุ่ยเหอกลับมาให้ได้ และกลับมาอย่างปลอดภัยกันทุกคนนะคะ"
           "ข้าสัญญา" บุรุษหนุ่มรับปาก "ท่านแม่ฝากดูแลเหมยฮัวด้วยข้าจะรีบกลับมา"
           หลินกล่าวอำลาพอเป็นพิธีจากนั้นทั้งสองจึงออกเดินทาง สองสตรีตระกูลซ่งมองดูทั้งสองจนกระทั่งลับตาไป








แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เฉา ตู้ซาง เพิ่มขึ้น 600 โพสต์ 2018-9-5 01:06
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เฉา ตู้เวย เพิ่มขึ้น 400 โพสต์ 2018-9-5 01:05
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หลี่ ถิงเอ๋อห์ เพิ่มขึ้น 400 โพสต์ 2018-9-5 00:59
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เลี่ยงเหลียง { เว่ย จิ้นกว่าง } เพิ่มขึ้น 672 โพสต์ 2018-9-4 23:37

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
กระบี่ไม้
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x32
x15
x5
x25
x8
x2
x5
x28
x10
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x60
x2
x26
x128
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x84
x10
x10
x20
x15
x166
x20
x130
x682
x22
x74
x5000
x158
x22
x360
x1
x105
x259
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x1075
x50
x1
x3
x221
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x3
x200
x150
x92
x120
x125
x400
x170
x20
x250
x20
x205
x50
x6
x115
x50
x640
x25
x1
x92
x7
x24
x20
x1
x1
12
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-10-14 11:56

ขึ้นไปด้านบน