ดู: 425|ตอบกลับ: 12

{ เมืองจื่อถง } บ้านตระกูลซ่ง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-7-24 18:14:13 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-7-14 13:50

บ้านตระกูลซ่ง
- เมืองจื่อถง -





ซ่งหยางหมิงอาศัยอยู่กับมารดาของเขาสองคนในบ้านหลังเล็กๆ แห่งนี้
นับตั้งแต่ที่บิดาของเขาหนีออกจากบ้านไปพร้อมกับน้องสาว มารดาของเขาก็ล้มป่วยด้วยโรคร้าย
จึงต้องขายบ้าน ที่ดิน และทรัพย์สินทุกอย่างย้ายจากบ้านเกิดที่ฉางอันมายังจื่อถงพร้อมมารดา



{ สมาชิก }

ซ่งหยางหมิง [ อายุ 25 ปี ]
ตัดสินใจออกจากบ้านเพื่อตามหาบิดาที่พาน้องสาวหนีไป
ต่อมาได้รู้ว่าบิดาได้เสียชีวิตแล้วแต่น้องสาวแท้ๆ ถูกพรรคภูติทมิฬลมดับจับตัวไป
เขาจึงออกเดินทางเพื่อตามหานางอีกครั้ง
- - -


ซ่งฮูหยิน / เจิ้งฮุ่ยหมิง [ อายุ 43 ปี ]
มารดาของซ่งหยางหมิง
ได้ผู้มีพระคุณช่วยออกค่ารักษาให้ทำให้นางหายจากโรคร้าย เป็นคนใจดี จิตใจเมตตา
นางยังคงหวัง และรอคอยให้บุตรสาวเพียงคนเดียวกลับบ้านมาอย่างปลอดภัย
- - -


ซ่งเหมยฮัว [ อายุ 20 ปี ]
น้องสาวต่างมารดาของซ่งหยางหมิง หลังจากที่สูญเสียครอบครัวแท้ๆ ไปทั้งหมด
ต่อมาได้รู้ว่าผู้มีพระคุณก็คือพี่ชายร่วมบิดาของนางเอง นางซึ่งไร้ที่พึ่งจึงได้มาอาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200

ดูบันทึกคะแนน

53

กระทู้

414

โพสต์

8หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
81256
เงินตำลึง
103366
ชื่อเสียง
17040
ความหิว
237
คุณธรรม
446
ความชั่ว
0
ความโหด
60
ไก่บ้าน
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-7-24 19:58:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2017-8-19 11:18

11
-- เควส : สหายใหม่ --

                   หลังจากขายผ้าไหมที่เมืองเฉิงตูเสร็จหลินและซ่งหยางหมิงจึงนั่งรถม้ากลับมายังเมืองจื่อถงกว่าจะถึงก็เกือบเย็นแล้ว การทำงานวันนี้ถือว่าผ่านพ้นไปได้ด้วยดีโชคดีที่มีเจ้าสัวมารับซื้อผ้าไหมที่เหลือไปทำให้ทั้งสองสามารถขายของหมดไปได้และกลับเมืองจื่อถงได้อย่างสบายใจ เมื่อถึงเมืองจื่อถงหลินและซ่งหยางหมิงรู้สึกหิวเล็กน้อยคราวนี้เพื่อตอบแทนก๋วยเตี๋ยวเมื่อวานซ่งหยางหมิงจึงเป็นฝ่ายชวนหลินไปทานมื้อเย็นที่บ้านของเขาบ้าง
                    "หลินเจ้ารังเกียจไหมหากข้าจะเลี้ยงมื้อเย็นเจ้าตอบแทนก๋วยเตี๋ยวเมื่อวาน" ซ่งหยางหมิงถามยิ้มๆก่อนจะเกาหัวแก้เก้อ
                    "อืม... กะ..ก็ได้ข้าชอบของฟรีอยู่แล้ว" หลินตอบอย่างเขินอายเล็กน้อย "ว่าแต่แม่เจ้าสบายดีใช่ไหม?"
                    "ไม่เชิงนักหรอก... หากจะหายขาดได้ต้องให้ท่านหมอรักษา ตอนนี้ข้ามีเงินไม่มากท่านแม่เลยได้แค่ทานยาบรรเทาอาการไปก่อน" ซ่งหยางหมิงบอก เมื่อเขาพูดถึงเรื่องมารดาของตนทีไรก็อดที่จะเศร้าไม่ได้ทุกที
                    "อย่างนั้นหรือ ดีเลยข้าอยากจะไปพบนาง บ้านเจ้าไปทางไหน" หลินบอกก่อนจะเดินนำหน้าไปก่อนทั้งๆที่ไม่รู้ลู่ทางอะไรเลย
                    "ทางนี้ต่างหากเล่า!" ซ่งหยางหมิงลากตัวหลินที่เดินมั่วซั่วกลับมาก่อนจะพานางไปที่บ้านของเขา
                    เมื่อมาถึงเห็นได้ว่าบ้านของซ่งหยางหมิงทั้งเก่าและค่อนข้างทรุดโทรมเพราะไม่มีคนดูแลแม้จะมีซ่งหยางหมิงอาศัยอยู่ด้วยแต่เขาก็ต้องทำงานหาเงินเช้าจรดค่ำจึงไม่มีเวลาทำความสะอาดมากนักบ้านจึงมีฝุ่นและหยากไย่เกาะอยู่เต็มไปหมดอย่างที่เห็น
                    "ข้ากลับมาแล้วท่านแม่" ซ่งหยางหมิงบอก "เข้ามาสิ" เขาบอกหลินให้เขามาอีกคน
                    "หยางหมิง เจ้ากลับมาแล้วหรือ?" เสียงแหบไร้เรี่ยวแรงกล่าวขึ้นใบหน้าซีดเซียวกับร่างกายซูบผอมไร้เรี่ยวแรงนอนอยู่บนเตียง
                    "ข้ากลับมาแล้ว ท่านแม่นี่หลิน" ซ่งหยางหมิงแนะนำสหายใหม่ให้แม่ของเขารู้จัก
                    "อ๋อเจ้านั่นเอง หยางหมิงเล่าเรื่องเจ้าให้ข้าฟังมาบ้างแล้วล่ะ" ฮูหยินซ่งบอกด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
                    "เขาก็เล่าเรื่องของท่านเช่นกัน... ท่านอย่าเพิ่งพูดเลย" หลินบอกอย่างนึกสงสารสภาพฮูหยินซ่งตอนนี้แค่หายใจก็คงจะเหนื่อยมากแล้ว
                    "ข้า... อยากรู้จักสหายของลูกชายข้าบ้าง ให้ข้าพูดเถอะ" ฮูหยินซ่งกล่าวก่อนจะยิ้มอย่างจริงในแม้ว่าใบหน้าจะซีดเซียวเพราะโรคร้ายแต่ก็ยังคงงดงามอยู่ไม่น้อย
                    "..." หลินไม่พูดอะไรออกไปเพียงแต่พยักหน้าเบาๆ
                    "ข้าได้ยินว่าเจ้ามาจากแคว้นอูซุน?" ฮูหยินซ่งถามก่อนจะยิ้มบางๆ
                    "เป็นเช่นนั้น..." หลินตอบ "แล้ว... สามีท่านล่ะ?"
                    "..." ฮูหยินซ่งเงียบไปจนซ่งหยางหมิงต้องให้ตอบแทนมารดาของเขา
                    "ท่านพ่อข้าผีพนันเข้าสิงจากนั่นเขาก็หนีไป.. กับน้องสาวคนเดียวของข้า ข้าหวังเพียงอย่างเดียวว่าท่านพ่อจะไม่ขายนางให้กับหอนางโลมไปซะก่อน..." ซ่งหยางหมิงบอกด้วยแววตาเศร้าสร้อย
                    "ข้าตัดสินใจแล้ว เจ้าไปตามหมอมา" หลินบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
                    "นี่หรือว่าเจ้า...?" ซ่งหยางหมิงเอ่ยถาม
                    "อื้ม... ข้าจะช่วยออกค่ารักษาให้เจ้าเอง" หลินบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
                    ซ่งหยางหมิงไปตามหมอที่ร้านหมอไม่ไกลจากบ้านของเขามากนัก ระหว่างนี้หลินและฮูหยินซ่งก็ได้คุยกันเล็กน้อยฮูหยินเล่าเรื่องของซ่งหยางหมิงให้หลินได้ฟัง
                    "ท่านหมอมาแล้ว!" ซ่งหยางหมิงกระหืดกระหอบพร้อมกับพาท่านหมอเข้ามา
                    "ท่านหมอช่วยรักษานางที ข้าจะเป็นคนออกค่ารักษาเอง" หลินบอก
                    "แต่ว่ายาค่ารักษา 30 ชั่ง เจ้าจ่ายไหวรึ?" ท่านหมอถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
                    "ข้าจะจ่าย" หลินที่มีฐานะยากจนชีวิตนี้ขอแค่มีอาหารประทังชีวิตก็พอไม่รู้ด้วยซ้ำว่า 30 ชั่งนั้นมีค่าเท่าใดตอนนี้นางรู้เพียงว่ามีเงินชั่งติดตัวอยู่บ้างและอยากช่วยสหายก็เท่านั้น
                    "งั้นก็เป็นอันตกลง" ท่านหมอเริ่มเตรียมสมุนไพรเพื่อเตรียมปรุงยารักษาโรค
                    ซ่งหยางหมิงอาสาช่วยท่านหมอต้มน้ำและทำทุกอย่างเท่าที่ตนเองจะทำได้อย่างมีความหวังว่ามารดาของตนจะหายจากโรคร้ายได้อย่างถาวร เมื่อปรุงยาเสร็จท่านหมอจึงนำยาสมุนไพรให้ฮูหยินซ่งดื่มนางดื่มได้ไม่นางก็หลับไปท่านหมอบอกว่าเป็นเพราะฤทธิ์ยาเริ่มทำงานแล้วให้ทานยาอีก 7 วันก็จะเริ่มหายดีท่านหมอบอกก่อนจะจัดยาสำหรับ 7 วันให้ค่ารักษาทั้งหมดรวม 30 ชั่ง เมื่อหมดหน้าที่ท่านหมอแล้วหลินจึงจ่ายเงิน 30 ชั่งที่มีอยู่ให้กับท่านหมอเป็นการตอบแทน หลังจากนั้นซ่งหยางหมิงจึงลงมือทำข้าวต้มขิงมื้อเย็นด้วยฝีมือของตนเองให้กับมารดาของตนและให้กับหลินเป็นการตอบแทน
                   หลังจากที่หลินได้ทานมื้อเย็นเสร็จด้วยความเห็นใจซ่งหยางหมิงที่เป็นคนกตัญญูกับแม่ของเขาจึงสัญญาว่าจะมาช่วยดูแลเป็นเวลา 7 วัน
                   "ขอบคุณสำหรับมื้อเย็น" หลินบอกก่อนขะโค้งให้ซ่งหยางหมิงและมารดาของเขาเพื่อเป็นการบอกลา
                   "ขอบคุณที่กรุณาช่วยเหลือ" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะโค้งให้พร้อมกับรอยยิ้มและความรู้สึกขอบคุณจากใจจริง



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -30 ความหิว -1 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin -30 -1 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
จิ่งเทียน
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x15
x5
x30
x8
x2
x5
x28
x2
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x60
x2
x26
x73
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x65
x10
x10
x20
x15
x140
x20
x134
x634
x18
x62
x5000
x146
x18
x300
x1
x105
x213
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x884
x50
x1
x3
x171
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x3
x190
x150
x70
x120
x125
x400
x170
x20
x250
x20
x205
x50
x6
x115
x50
x544
x25
x1
x76
x7
x14
x20
x1
x1

53

กระทู้

414

โพสต์

8หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
81256
เงินตำลึง
103366
ชื่อเสียง
17040
ความหิว
237
คุณธรรม
446
ความชั่ว
0
ความโหด
60
ไก่บ้าน
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-7-25 19:35:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2017-8-19 11:22

13
ดูแลมารดาซ่งหยางหมิงวันที่ 1

                     เมื่อเสร็จงานจากร้านผ้าไหมหวงจืออิงเรียบร้อยแล้วหลินไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้กับซ่งหยางหมิงว่าจะช่วยดูแลมารดาของเขาเป็นเวลา 7 วัน หลินเดินมาตามทางแม้จะหลงบ้างแต่สุดท้ายก็มาถึงบ้านของซ่งหยางหมิง จากที่ได้ฟังจากเถ้าแก่หวงดูเหมือนว่าเขาจะลาออกจากงานเพื่อมาดูแลมารดาที่ป่วย เมื่อมาถึงบ้านของซ่งหยางหมิงก็เห็นเขากำลังผ่าฟืนอยู่ข้างบ้านหลินจึงเข้าไปทักทาย
                    "สวัสดี..." หลินกล่าวทักทาย
                    "เจ้ามาจริงๆหรือ?" ซ่งหยางหมิงกล่าวถามโดยไม่หันมาขณะที่ผ่าฟืนอยู่
                    "อืม... ข้าสัญญาแล้วนี่" หลินบอก "เจ้าลาออกแล้วหรือ?"
                    "ใช่ ข้าอยากดูแลท่านแม่ให้หายดีซะก่อน" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะหันมายิ้มแย้มแจ่มใส
                    "อ้อ... แล้ว... แม่เจ้าอาการเป็นอย่างไรบ้าง?" หลินถาม
                    "ดีขึ้นมากแล้วล่ะ เจ้าเข้าบ้านไปก่อนสิข้าผ่าฟืนอยู่" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะผ่าฟืนต่อ
                    'ก๊อก ก๊อก ก๊อก' หลินเคาะประตูไม้เก่าๆอย่างเบามือเกรงว่ามันจะไม่พังลงมาซะก่อน
                    "สวัสดี... เอ่อ... ข้ามาเยี่ยมท่าน" หลินบอกก่อนจะตรงไปที่เตียงที่ฮูหยินซ่งนอนอยู่ วันนี้สีหน้าของนางดีขึ้นกว่าเมื่อวานมากแต่ก็ยังไร้เรี่ยวแรงอยู่
                    "สวัสดีจ้ะ ข้ารู้สึกขอบคุณเจ้าเหลือเกิน" ฮูหยินซ่งยิ้มให้อย่างซาบซึ้ง
                    "อย่าได้คิดมากเลย ข้าจะมาดูแลท่าน 7 วัน..." หลินบอก
                    "โอ้! เจ้าอย่าลำบากเลย แค่เจ้าออกค่ารักษาให้ข้าก็รู้สึกซาบซึ้งมากแล้วล่ะ" ฮูหยินซ่งบอกอย่างเป็นกังวลว่าจะทำให้หลินลำบากหากต้องมาดูแลตน
                    "ไม่เป็นไรเอ่อ..." หลินเว้นจังหวะสักครู่ไม่รู้ว่าจะเรียกฮูหยินว่าอย่างไรดี
                    "เรียกข้าว่าฮูหยินซ่งก็ได้จ้ะ เจ้าช่างมีบุญคุณกับเราแม่ลูกยิ่งนัก เฮ้ออ.. ข้าไม่รู้จะตอบแทนอย่างไรดีแล้ว" ฮูหยินบอก
                    "ไม่เป็นไรฮูหยินซ่ง ท่านแค่หายไวๆข้าก็ดีใจ ที่ข้ามาเพราะข้าอยากทำท่านไม่ต้องคิดมากแค่รีบๆหายก็พอแล้ว" หลินบอกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแน่แฝงไปด้วยความรู้สึกยินดี
                    "ขอบใจเจ้ามากจริงๆ" ฮูหยินบอกด้วยรอยยิ้ม
                    "ท่านดื่มยาแล้วหรือยัง?" หลินถาม
                    "วันนี้หยางหมิงให้ข้าดื่มแล้วล่ะ" ฮูหยินบอก
                    "อ๋อ ท่านอย่าเพิ่งพูดเลย นอนพักผ่อนก่อนเถอะ" หลินบอกก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ฮูหยินซ่งอย่างเบามือ
                    "..." ฮูหยินไม่ได้ตอบอะไรกลับมาเพียงแต่พยักหน้าแทนการตอบตกลงเท่านั้น จากนั้นไม่นานจึงหลับไป
                    "ท่านแม่หลับแล้วหรือ?" ซ่งหยางหมิงเดินเข้ามานั่งอยู่ที่ปลายเตียง
                    "อืม.. เพิ่งหลับไปได้ซักพัก" หลินบอก
                    "ข้าไม่รู้จะขอบคุณเจ้าอย่างไรดีจริงๆ" ซ่งหยางหมิงบอกด้วยความซาบซึ้งใจ
                    "ไม่เป็นไรข้าเต็มใจ เลี้ยงข้าวข้าสักสองสามมื้อก็พอ" หลินบอก
                    "ตกลง! ว่าแต่เจ้าพักอยู่ที่ไหนนี่ก็มืดค่ำแล้วให้ข้าไปส่งไหม เป็นสาวเป็นแส้ไม่ควรเดินดุ่มๆคนเดียวหรอกนะ" ซ่งหยางหมิงบอกด้วยความเป็นห่วง
                    "ข้าไม่มีบ้าน" หลินตอบแบบห้วนๆเช่นเคย
                    "อย่างนั้นหรอกหรือ... งั้นระหว่างนี้เจ้ามาพักที่บ้านข้าก่อนไหมล่ะ? ไม่ต้องเสียงเงินค่าพักแรมที่โรงเตี๊ยมอีกด้วย" ซ่งหยางหมิงเสนอแนะ
                    "อืม..." หลินครุ่นคิดก่อนที่จะให้คำตอบ "เป็นความคิดที่ไม่เลวเหมือนกัน"
                    "งั้นเป็นอันตกลงนะ ระหว่างนี้เจ้าไปนอนห้องข้าก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวข้านอนดูแลท่านแม่ตรงนี้เอง" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะเข้าห้องนอนของตนเองเพื่อไปจัดแจงข้าวของสักครู่
                    ถึงเวลาเข้านอนหลินจึงได้นอนในห้องของซ่งหยางหมิงเป็นการชั่วคราวส่วนเจ้าตัวนั้นไปนอนดูแลอยู่ข้างๆแม่ของเขา ภายในห้องนั้นไม่มีอะไรเป็นพิเศษมีเพียงเตียงนอนและรูปภาพครอบครัวของเขาเท่านั้น หลินไม่ได้คิดอะไรมากก่อนจะทิ้งตัวนอนพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยและเผลอหลับไป

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +200 ชื่อเสียง +35 ความหิว -3 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 200 + 35 -3 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
จิ่งเทียน
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x15
x5
x30
x8
x2
x5
x28
x2
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x60
x2
x26
x73
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x65
x10
x10
x20
x15
x140
x20
x134
x634
x18
x62
x5000
x146
x18
x300
x1
x105
x213
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x884
x50
x1
x3
x171
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x3
x190
x150
x70
x120
x125
x400
x170
x20
x250
x20
x205
x50
x6
x115
x50
x544
x25
x1
x76
x7
x14
x20
x1
x1

53

กระทู้

414

โพสต์

8หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
81256
เงินตำลึง
103366
ชื่อเสียง
17040
ความหิว
237
คุณธรรม
446
ความชั่ว
0
ความโหด
60
ไก่บ้าน
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-7-26 18:27:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2017-8-19 11:23

14
ดูแลมารดาซ่งหยางหมิงวันที่ 2

                   รุ่งสางแสงตะวันสีทองส่องเข้ามาทางหน้าต่างปลุกร่างบางที่นอนขดอยู่ในผ้าห่มให้ตื่นขึ้นหลินลืมตาตื่นอย่างงัวเงียก่อนจะมองไปรอบๆแล้วก็นึกได้ว่าที่นี่คือบ้านของซ่งหยางหมิงหลินจะต้องอยู่ที่นี่เป็นการชั่วคราวไปอีกหกวันเพื่อดูแลมารดาของซ่งหยางหมิงตามที่สัญญาไว้
                    หลังจากที่ล้างหน้าล้างตาเสร็จหลินเดินสำรวจบ้านไปพลางจึงได้พบว่าภายในบ้านมีทั้งฝุ่นและหยากไย่เกาะเต็มไปหมดไม่ว่าจะเป็นมุมห้องหรือบนข้าวของคาดว่าพวกเขาคงไม่มีเวลาทำความสะอาดบ้านกันเลยจริงๆ คนป่วยหากจะให้ร่างกายแข็งแรงสถานที่ที่ปลอดโปร่งก็เป็นสิ่งที่สำคัญว่าแล้วหลินจึงเริ่มเดินหาอุปกรณ์ทำความสะอาด
                    "เจ้าตื่นแล้วหรือ?" เสียงทุ้มกล่าวทักทายดังมาจากด้านหลังคาดว่าคงจะเป็นซ่งหยางหมิง
                    "ก็อย่างที่เจ้าเห็น บ้านเจ้าพอจะมีอุปกรณ์ทำความสะอาดบ้างไหม?" หลินถามพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ
                    "อ้อ! อยู่ในห้องเก็บของด้านในสุดน่ะ ตามข้ามาสิ" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะเดินนำทาง
                    "แม่เจ้าอาการเป็นอย่างไรบ้าง... นางทานยาหรือยัง?" หลินกล่าวถามเพื่อทำลายความเงียบ
                    "ข้าให้ทานเรียบร้อยแล้วล่ะ อาการตอนนี้เริ่มดีขึ้นมากแล้ว" ซ่งหยางหมิงบอก "ว่าแต่เจ้าจะเอาของพวกนั้นไปทำอะไรกัน?"
                    "ก็ทำความสะอาดน่ะสิ เจ้าปล่อยให้คนป่วยอยู่ในที่แบบนี้ได้อย่างไรกันนะ" หลินบอกด้วยความเหนือยใจเบาๆ นี่เขาคิดไม่ได้เลยรึไงกัน นางคิด
                    "จริงด้วย! ข้ามัวแต่ทำงานหามรุ้งหามค่ำไม่มีเวลาทำความสะอาดเลย..." ซ่งหยางหมิงบอก

                    "เพราะแบบนี้แม่เจ้าเลยอาการไม่ดีขึ้นยังไงเล่า!" หลินพลั้งปากไปด้วยอารมณ์ชั่ววูบ
                    "..." ซ่งหยางหมิงเงียบไป
                    "ข้าขอโทษ..." หลินบอกอย่างรู้สึกผิด
                    "ช่างเถอะ... ข้าจะช่วยเจ้าทำความสะอาดด้วยก็แล้วกัน ฮะๆ" ซ่งหยางหมิงบอกพลางหัวเราะกลบเกลื่อน
                    "อืม... เจ้ากับแม่ทานมื้อเช้าแล้วหรือ?" หลินถาม
                    "ข้าลืมไปเลย!" ซ่งหยางหมิงตอบราวกับว่าเพิ่งจะนึกได้
                    "งั้นเจ้าไปทำอาหารเถอะ ข้าจัดการทำความสะอาดเอง" หลินบอกก่อนจะหยิบไม้กวาดหยากไย่ขึ้นมา
                    "งั้นข้าฝากด้วยล่ะ ขอบคุณเจ้ามากจริงๆ" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะกระวีกระวาดเข้าครัวไปทำ
                    ว่าแล้วหลินจึงลงมือทำความสะอาดเริ่มจากการกวาดหยากไย่ ปัดฝุ่น รวมถึงทำความสะอาดบ้านใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงจึงเสร็จแต่ยังไม่ทั้งหมดรู้ตัวอีกทีก็เที่ยงเสียแล้ว คราวนี้บ้านแลดูสะอาดขึ้นมากจากที่ตอนแรกมีแต่ฝุ่นฟุ้งเต็มไปหมดเมื่อทำความสะอาดเสร็จจู่ๆก็มีเสียงโครกครากดังขึ้นมา
                    "ข้าหิวเหลือเกิน..." หลินพึมพัมเบาๆ
                    "ทานนี่สิ" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะยื่นข้าวต้มกระเทียมให้
                    "ขอบคุณ..." หลินรับข้าวต้มมาพร้อมกับกล่าวขอบคุณ
                    เมื่อทานมื้อเที่ยงเสร็จหลินไม่ลืมที่จะไปดูอาการของฮูหยินซ่งวันนี้อาการของนางดีขึ้นกว่าเมื่อวานและเมื่อวันก่อน เริ่มมีเรี่ยวแรงและสีหน้าเริ่มดูเหมือนมีเลือดฝาดมากขึ้นคาดว่าอีกไม่นานคงแข็งแรง
                    "ฮูหยินซ่งท่านเป็นอย่างไรบ้าง?" หลินกล่าวถาม
                    "ข้าดีขึ้นมากเลย เริ่มมีเรี่ยวแรงขึ้นมาบ้างแล้วล่ะจ้ะ" ฮูหยินตอบพลางยิ้ม น้ำเสียงดูมีชีวิตชีวามากขึ้น
                    "ดีจริงๆ ท่านคงจะหายในอีกไม่ช้า" หลินบอก "ข้าจะไปทำความสะอาดต่อ" เมื่อพูดจบหลินจึงลุกขึ้นไปทำความสะอาดห้องที่เหลือ
                    "ให้ข้าช่วยไหมขอรับ?" ซ่งหยางหมิงบอกอย่างยียวนพร้อมกับหยิบไม้กวาดขึ้นมา
                    "ก็ดี" หลินตอบ
                    ทั้งสองจึงช่วยกันทำความสะอาดในส่วนที่เหลืออยู่จนสะอาดทั้งหมดบ้านทั้งหลังจึงแลดูใหม่และน่าอยู่น่ามองขึ้นมาทันทีทันใด        
         

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +200 ชื่อเสียง +35 ความหิว -10 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 200 + 35 -10 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
จิ่งเทียน
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x15
x5
x30
x8
x2
x5
x28
x2
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x60
x2
x26
x73
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x65
x10
x10
x20
x15
x140
x20
x134
x634
x18
x62
x5000
x146
x18
x300
x1
x105
x213
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x884
x50
x1
x3
x171
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x3
x190
x150
x70
x120
x125
x400
x170
x20
x250
x20
x205
x50
x6
x115
x50
x544
x25
x1
x76
x7
x14
x20
x1
x1

53

กระทู้

414

โพสต์

8หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
81256
เงินตำลึง
103366
ชื่อเสียง
17040
ความหิว
237
คุณธรรม
446
ความชั่ว
0
ความโหด
60
ไก่บ้าน
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-7-27 21:05:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2017-8-19 11:23

15
ดูแลมารดาซ่งหยางหมิงวันที่ 3

                   เข้าสู่วันที่สาม วันนี้ไม่ค่อยมีอะไรให้ได้ทำมากมายนักหลินเตรียมยาสำหรับให้ฮูหยินซ่งดื่มส่วนซ่งหยางหมิงวันนี้ไม่ทราบว่าเขาหายตัวไปไหนตั้งแต่เช้าหลินไม่ได้คิดอะไรอีกสักพักเขาก็คงจะกลับมาเอง หลังจากที่เตรียมยาให้ฮูหยินซ่งดื่มเสร็จหลินจึงต้องเป็นคนเตรียมมื้ออาหารด้วยตนเองแต่เนื่องจากวันนี้ไม่มีเสบียงอะไรมากจึงทำได้เพียงแค่ซุปผักจากสมุนไพรที่ปลูกอยู่ข้างบ้านเท่านั้นแม้หลินจะไม่ค่อยได้ทำอาหารมานานเพราะตั้งแต่เล็กจนโตก็คอยแต่ขโมยอาหารมาประทังชีวิตแต่อย่างน้อยก็พอจะทำซุปผักง่ายๆได้บ้าง
                    "ฮูหยินข้าทำซุปผักมาให้ ข้าไม่ค่อยมีฝีมือนักหวังว่าท่านพอจะทานได้" หลินบอก
                    "ขอบใจมากจ้ะ" ฮูหยินซ่งยิ้มก่อนจะดันตนเองให้ลุกขึ้นนั่ง อาการนางดีขึ้นจนสามารถที่จะลุกนั่งได้บ้างแล้ว
                    "..." หลินไม่พูดอะไรแต่ก็ช่วยประคองฮูหยินซ่งให้ลุกขึ้นนั่ง
                    "ข้าทานเองได้แล้วล่ะจ้ะ ส่งถ้วยซุปมาให้ข้าสิ" ฮูหยินซ่งบอกก่อนจะยิ้ม ใบหน้านางเริ่มมีน้ำมีนวลและสดใสขึ้นมาบ้าง "หยางหมิงล่ะจ๊ะ?"
                    "ข้ายังไม่เห็นเขาเลย..." หลินบอก
                    "อ๋อ.. งั้นหรือ สงสัยเขาคงไปเก็บของป่าไม่ก็ไปจ่ายตลาดล่ะสิท่า" ฮูหยินบอกยิ้มๆก่อนจะค่อยๆดื่มซุป
                    ระหว่างนี้หลินจึงถือโอกาสเดินออกมาสูดอากาศนอกบ้านและเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆจึงพบว่าหญ้าและวัชพืชขึ้นรกเต็มไปหมดหากปล่อยทิ้งไว้คงจะกลายเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์มีพิษเป็นแน่อีกทั้งวันนี้ไม่มีอะไรต้องทำมากนักว่าแล้วหลินจึงเข้าไปทำกรรไกรตัดหญ้าออกมาก่อนจะเล็มตัดหญ้าทีละแถวๆ การตัดหญ้ากว่าหลายตารางวาไม่ใช่เรื่องที่ง่ายเลยอีกทั้งแดดยามบ่ายยังคอยที่จะแผดเผาเป็นอุปสรรคกว่าจะตัดหญ้าเสร็จทั้งหมดจึงใช้เวลาจนเกือบเย็น
                    "เฮ้ออ..." หลินถอนหายใจเบาๆก่อนจะปาดเหงื่อบนใบหน้าออกกว่าจะเสร็จได้ทำเอาเหนื่อยแทบแย่
                    "โอ้โห.. เจ้าตัดหญ้าคนเดียวเลยหรือ?" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะเดินเข้ามา
                    "ก็อย่างที่เข้าเห็น เจ้าไปไหนมากัน?" หลินเอ่ยถาม
                    "เก็บเห็ดกับสมุนไพรน่ะ" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะหันกระบุงสะพายหลังให้ดู ข้างในมีเห็ดกับสมุนไพรไม่มากเท่าไหร่
                    "อ้อ" หลินชะโงกมองก่อนจะพยักหน้าเบาๆ
                    "แม่ข้าเป็นอย่างไรบ้าง" ซ่งหยางหมิงถามพร้อมกับนำกระบุงวางไว้ข้างๆตัว
                    "ก็สบายดี ข้านำยาให้นางดื่มแล้ว" หลินบอก
                    "ขอบคุณเจ้ามากนะ ข้าเคยได้ยินว่าสมุนไพรพวกนี้บำรุงกำลังได้ดีเลยตั้งใจไปหามาแต่ก็หายากเอาเรื่องเลย ฮะๆๆ" ซ่งหยางหมิงบอกพลางหัวเราะ "เดี๋ยวข้าไปเตรียมมื้อเย็นก่อนล่ะนะ" เขาบอกก่อนจะแบกกระบุงสะพายหลังพลางเดินเข้าครัวอย่างอารมณ์ดี
                    หลินที่ตอนนี้ว่างจึงหยิบจับไม้กวาดขึ้นมากวาดถูบ้านให้สะอาดเพื่อฆ่าเวลา หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จก็ถึงเวลาเตรียมตัวเข้านอนเมื่อทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแต่ไม่สามารถที่จะข่มตาหลับได้จึงทำให้หลินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เป้าหมายของข้าคืออะไรกัน ข้าจะตามหาเบาะแสของคนที่ฆ่าท่านปู่ได้อย่างไรกันนะ หลินคิดพลางหยิบมีดคุไนซึ่งเป็นของดูต่างหน้าของปู่ขึ้นมาดู ตรงด้ามจับที่มีผ้าพันอยู่นั้นยังมีคราบเลือดที่คาดว่าจะเป็นของปู่ติดอยู่จางๆหลินพลิกดูไปมาพลางคิดไปเรื่อยไม่ทันได้รู้ตัวก็เผลอหลับไปพร้อมกับมีดคุไนที่อยู่ในมือ

                    
                    

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +200 ชื่อเสียง +35 ความหิว -4 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 200 + 35 -4 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
จิ่งเทียน
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x15
x5
x30
x8
x2
x5
x28
x2
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x60
x2
x26
x73
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x65
x10
x10
x20
x15
x140
x20
x134
x634
x18
x62
x5000
x146
x18
x300
x1
x105
x213
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x884
x50
x1
x3
x171
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x3
x190
x150
x70
x120
x125
x400
x170
x20
x250
x20
x205
x50
x6
x115
x50
x544
x25
x1
x76
x7
x14
x20
x1
x1

53

กระทู้

414

โพสต์

8หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
81256
เงินตำลึง
103366
ชื่อเสียง
17040
ความหิว
237
คุณธรรม
446
ความชั่ว
0
ความโหด
60
ไก่บ้าน
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-7-28 21:59:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2017-8-19 11:23

16
ดูแลมารดาซ่งหยางหมิงวันที่ 4

                    วันที่สี่ของการมาอาศัยอยู่ที่บ้านซ่งเพื่อทำตามสัญญาที่ให้ไว้หลินต้องอยู่ที่นี่ไปอีกสามวัน เวลาผ่านไปรวดเร็วนักหลังจากที่ดูแลฮูหยินซ่งวันนี้หลินตั้งใจจะนำเสื้อผ้าที่กองพะเนินเท่าภูเขาไปซักที่ลำธารใกล้ๆบ้าน ทั้งผ้าปูที่นอนและเสื้อผ้ารวมกันทำให้มันดูเยอะไม่น้อย
                    "ฮูหยินซ่งข้าจะไปซักเสื้อผ้าสักหน่อย ท่านอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม?" หลินถาม วันนี้ฮูหยินซ่งต้องอยู่กับหลินเพียงสองคนเพราะซ่งหยางหมิงเข้าไปเก็บของป่าอีกตามเคย
                    "ไม่ต้องห่วงจ้ะ ข้าอยู่ได้" ฮูหยินซ่งบอกก่อนจะส่งยิ้มให้
                    "งั้น... ข้าวางยาไว้ตรงนี้ท่านอย่าลืมดื่มนะ ข้าไปล่ะ" หลินบอกพลางยกตะกร้าผ้าขึ้นก่อนจะเดินไปบริเวณลำธารเพื่อซักผ้า
                    น้ำใสและเย็นไหลมาจากภูเขาหลินล้างหน้าสักสองสามรอบก่อนจะลงมือซักผ้ากว่าจะซักผ้าเสร็จก็ปาไปเกือบบ่ายแล้วหลินจึงรีบตากผ้าก่อนที่แดดจะหายไปหมดซะก่อน หลังจากที่ตากผ้าเสร็จหลินจึงได้นั่งครุ่นคิดว่าควรจะทำอะไรต่อดี วันแรกไม่มีอะไรมากนอกจากดูแลฮูหยินซ่ง วันที่สองทำความสะอาดบ้าน วันที่สามถอดหญ้า วันนี้ซักผ้ามีอะไรที่ข้าต้องทำอีกไหมนะ หลินคิด
ดูแล้วก็คงจะไม่มีอะไรให้ทำ ระหว่างเดินกลับบ้านเกิดเหลือบไปเห็นดอกโบตั๋นเข้าจึงตัดมาสักสองสามดอกเพื่อหวังจะนำมาใส่แจกันไว้
                    เมื่อถึงบ้านหลินนำดอกโบตั๋นที่เก็บมาได้จัดใส่แจกันก่อนจะวางมันไว้ที่โต๊ะข้างๆเตียงของฮูหยินซ่ง ด้วยความว่างหลินจึงนั่งเหม่อพลางคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยลมพัดผ่านหน้าต่างเบาๆจึงทำให้เผลอหลับเอาตอนไหนก็ไม่ทราบแต่เมื่อตื่นมาอีกทีก็ตกเย็นเสียแล้ว เสียงผ่าฟืนดังเข้ามาผ่านหน้าต่างคาดว่าซ่งหยางหมิงคงจะกลับมาแล้วหลินจึงออกไปดูให้แน่ใจก็พบซ่งหยางหมิงที่กำลังผ่าฟืนอยู่อย่างขะมักเขม้น
                    "มีอะไรที่ข้าพอช่วยได้ไหม?" หลินเอ่ยขึ้นเชิงทักทาย
                    "อ้อ ไม่เป็นไรๆ" ซ่งหยางหมิงบอกก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้
                    "..." หลินไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแต่เลือกที่จะเดินมาเก็บฟืนที่ผ่าแล้วแล้วจึงมันนำไปเก็บเข้าที่
                    "ฮะๆ ขอบคุณ" ซ่งหยางหมิงบอกพลางหัวเราะก่อนจะลงมือผ่าฟืนต่อ
                    "วันนี้เจ้าได้อะไรมาบ้างหรือ?" หลินเอ่ยถาม
                    "ไม่มากไปกว่าเมื่อวานนักหรอก" ซ่งหยางหมิงตอบยิ้มๆ
                    "อ๋ออื้ม.. ข้าจะไปเตรียมมื้อเย็น" หลินบอกก่อนจะลุกออกไปเพื่อเตรียมมื้อเย็น
                    "ฝากด้วยล่ะ!" ซ่งหยางหมิงบอกพร้อมกับโบกมือให้
                    หลินเดินตรงเข้ามาในครัวหมายจะเตรียมอาหารมื้อเย็นก็เหลือบไปเห็นเห็ดที่ซ่งหยางหมิงเก็บมาพอดิบพอดีมื้อเย็นวันนี้จึงเป็นซุปเห็ดไปโดยปริยาย เมื่อทำซุปเห็ดเสร็จหลินจึงยกออกมาให้ฮูหยินซ่งกับซ่งหยางหมิงคนละถ้วยก่อนที่จะตักให้ตนเอง หลังจากทานมื้อเย็นกันเสร็จทุกคนได้พบปะคุยกันเล็กน้อยก่อนจะแยกย้ายกันเข้านอน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +200 ชื่อเสียง +35 ความหิว -1 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 200 + 35 -1 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
สุราไผ่เขียว
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองคำ
รูปปั้นไป๋เหมียว
จิ่งเทียน
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x12
x15
x5
x30
x8
x2
x5
x28
x2
x1
x1
x1
x764
x1
x1
x6
x30
x6000
x100
x100
x5
x1
x5
x11
x50
x60
x2
x26
x73
x100
x50
x200
x5
x10
x110
x50
x280
x4
x65
x10
x10
x20
x15
x140
x20
x134
x634
x18
x62
x5000
x146
x18
x300
x1
x105
x213
x33
x5
x9999
x50
x30
x10
x34
x1
x5
x100
x884
x50
x1
x3
x171
x10
x5
x20
x30
x20
x25
x35
x100
x25