[สมาพันธุ์ลูเกคัส] { Maveria } ศูนย์วิจัยด็อกเตอร์วิลสัน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2021-6-2 22:37:27 |โหมดอ่าน


ศูนย์วิจัยด็อกเตอร์วิลสัน








【 ศูนย์วิจัยด็อกเตอร์วิลสัน 】
【 Maveria 】

ศูนย์วิจัยที่ตั้งอยู่ชานเมืองมาเวเรีย พื้นที่กว้างขวางมีไว้สำหรับทำการทดลอง และป้องกันเหตุผิดพลาดไม่ใช่สามารถรุกลามไปถึงตัวเมืองได้ ที่นี้ถูกควบคุมดูแลโดยนักวิจัยจำนวณมาก นำทีมโดยด็อกเตอร์โทมัส วิลสันผู้มีชื่อเสียงลือลั่นสี่ทวีปใหญ่ หลายครั้งที่่เปิดให้เหล่าเทรนเนอร์ที่มีโปเกม่อนในครอบครองได้มารักษาโปเกม่อนของตัวเอง หรือปรึกษาเมื่อมีเรื่องที่ไม่สามารถรับมือได้




เจ้าของศูนย์วิจัย


ด็อกเตอร์โทมัส วิลสัน






แสดงความคิดเห็น

โพสต์ 6478 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์ 2021-6-2 22:37

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1Poke Coin +1000 ย่อ เหตุผล
Admin + 1000

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2021-6-2 22:44:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย MeiBaiyu เมื่อ 2021-6-2 22:48

02 ; Wilson ?





               เครื่องเล่นเทปแบบพกพากำลังทำงาน สายเฮดโฟนที่เชื่อมอยู่กับตัวเครื่องส่งไฟฟ้าและเสียงเพลงให้ไปออกอยู่ที่สองฝั่งของหูฟังที่ครอบศีรษะเอาไว้ ดวงตาคู่สวยทอดมองด้านนอกรถม้า ดื่มด่ำกับบรรยากาศรอบข้างที่ค่อยๆ เลื่อนผ่าน บนถนนยังพบเห็นรถยนต์ประปราย เขานับถือความสามารถในการพัฒนา แม้ว่าจะยังรู้สึกว่าค่อนข้างล้าหลังและให้ความสนใจผิดจุดไปหลายส่วนก็ตามที แต่ก็อย่างว่า.. ทุกเรื่องบนโลกไม่ใช่กงการอะไรที่เขาต้องสนใจ

               “แปลกนะครับ อะไรที่ทำให้คุณอยากไปศูนย์วิจัยของด็อกเตอร์วิลสัน” สารถีที่รู้จักกันมานานหลายปี ก็เป็นคนนี้นั้นแหละที่ช่วยเขาหอบข้าวหอบของจากอาณาจักรออคโตมันมาถึงสมาพันธุ์ เจ้าตัวอยู่ทำงานกับเขาถาวร แม้ว่าจะยังไปรับงานอื่นประปราย แต่ส่วนมากเมื่อไหร่ที่โทรเรียกก็จะมาตลอด บางทีเนอัสก็ค่อนข้างคิดว่าคงจะคุ้มค่า ถ้าเขาซื้อรถสักคัน และโยนให้ตาหนุ่มสารถีคนคุ้นเคยนี้ฝึกขับพาเขาไปส่งไหนต่อไหน

               “จดหมาย ผมได้จดหมายจากด็อกเตอร์วิลสัน เลยคิดว่าสมควรไปพบเป็นการส่วนตัวสักหน่อย” เปล่งน้ำเสียงตอบกลับอย่างเชื่องช้า และไม่ใส่ใจ ใบหน้าที่ถูกสร้างมาอย่างใส่ใจและให้ความสำคัญกำลังฉายแววเบื่อหน่าย บางทีเขาอาจจะคิดตื้นเกินไปที่ไม่หยิบหนังสือติดมาสักเล่ม ซึ่งมัน.. ค่อนข้างน่าเสียดายพอสมควร

               “ผมได้ยินว่าเขาเป็นนักวิจัยโปเกม่อน ซึ่งโดยปกติแล้วไม่น่าจะยุ่งเกี่ยวอะไรกับทางคุณเนอัสได้ แล้วทำไม..” สารถีช่างสงสัยและก็เป็นคนช่างถามแม้จะรับรู้ได้ถึงความเย็นเฉียบทิ่มหลังมาเล็กน้อย คุณชายคนรองตระกูลซินเนสรั้งหูฟังขึ้นข้างให้ออกจากตำแหน่งที่ควรอยู่ พ่นลมหายใจอย่างคนเกียจคร้าน ก่อนที่จะเอ่ยตอบเสียงเบา

               “มันไม่ใช่แค่ผมหรอกครับ สำหรับคนอื่นจะยังไงก็ช่าง.. ดูเหมือนจะเป็นเนริซกับอังเดรที่เคยพบด็อกเตอร์วิลสันเมื่อก่อนหน้านี้ที่ออคโตมัน พวกเขาน่าจะพูดถึงผม ครั้งนี้ก็เลยเป็นผมที่ได้พบกับด็อกเตอร์เขาบ้าง” เครือข่ายอำนาจตระกูลซินเนสในออคโตมันก็ถือเป็นข้าราชการมีตำแหน่ง การจะกระจายข่าวสารเรื่องโปเกม่อน เริ่มต้นที่ดีที่สุด คือกลุ่มชนชั้นสูงของอาณาจักร ซินเนสติดรายชื่ออย่างไม่ต้องสืบ และแน่นอน ว่าในรายชื่อคนตระกูลซินเนสที่ได้สิทธิ์ไปพบด็อกเตอร์ในออคโตมัน ไม่มีชื่อเขาอยู่แล้ว

               แปลกใจก็แค่.. อะไร ทำให้ด็อกเตอร์คนนั้นส่งคำเชิญมาหาเขา ทั้งๆ ที่ก็น่าจะรู้ว่าเนอัส ซินเนส เป็นแค่สายเลือดซินเนสที่ไม่หลงเหลืออำนาจอะไรอีกแล้ว

               “เบื้องลึกเบื้องหลังผมไม่อยากใส่ใจกับมันนักหรอก.. ”

               “สนใจก็แค่ว่าด็อกเตอร์ผู้เลื่องชื่อในสี่ภูมิภาคจะเป็นยังไงก็เท่านั้นเอง”

               เหมือนรู้ว่าถึงเวลา ล้อรถม้าหยุดหมุน สารถีขยับจากที่นั่งควบคุมมาเป็นผู้เปิดประตู โดยที่ร่างสูงภายในที่นั่งเพียงแค่ถอนหายใจเล็กน้อยอีกหนึ่งหนและถอดเฮดโฟนออกจากศีรษะ ขยับออกจากรถม้าด้วยความมั่นคง ดวงตาคู่สวยเหลือบมองท้องฟ้าเล็กน้อย ก่อนที่จะผงกหัวให้กับสารถีคู่ใจเชิงว่ารอตัวเขาเข้าไปทำธุระสักแปป “น่าจะใช้เวลาไม่มากหรอกครับ สามสิบนาทีก็เกินพอแล้ว”

               ที่ด้านในศูนย์วิจัยคือสถานที่ทดลองที่มีกลุ่มคนรูปลักษณ์นักทดลองเดินไปมา ควบคู่กับโปเกม่อนหลากหลายรูปแบบ เป็นภาพที่ดูแปลกตาไม่หยอก ตัวเขาคงจะมีใจตื่นตาตื่นใจมากกว่านี้ ถ้าไม่ใช่ว่าที่เห็นตรงหน้ามันคือความเคว้งคว้าง

               แล้วเขาต้องไปไหนต่อ ? นั่นแหละปัญหา

               “ขอโทษค่ะ !”

               แรงกระแทกจากด้านหลังที่ทำให้ต้องก้าวขาไปด้านหลังเล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้ เสียงเล็กๆ ที่เอ่ยคำขอโทษ หรือแม้เสียงกองกระดาษกระจายลงกับพื้นล้วนแต่เข้าสู่การรับรู้ของผู้ที่กำลังตั้งคำถามอยู่อย่างเงียบงัน เนอัสกระพริบตาปริบๆ ไปพร้อมกับการหันไปมองสาวแว่นกับการมัดผมสีชมพูเป็นทรงทวินเทลด้วยสายตาแปลกใจ

               “ข ขอโทษค่ะ !! ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะคะ !” สาวขนเอกสารถึงกับตื่นตระหนกเมื่อคู่กรณีไม่ยักจะโวยวายแต่เพียงแค่หันมามองด้วยสายตาที่หล่อนอ่านไม่ออก ใครจะคิดว่าครู่เดียวที่สบตาจะตกอยู่กับความสงสัยที่ว่า ‘สีตาของคนตรงหน้ามันพิศวงเกินไป’ ยังไม่ทันจะออกจากความคิดเดิมได้เต็มที่ ก็เจอรอยยิ้มที่เปรียบเสมือนสายลมอบอุ่นในยามฤดูใบไม้ผลิกระแทกหน้าไปหนึ่งจังหวะ

               ร่างโปร่งลดตัวย่อลงพร้อมกับการเอื้อมมือเพื่อช่วยเก็บกองเอกสารที่กระจายไปทั่วพื้น ขยับไม่กี่ที พยายามไม่กี่ครั้ง กองเอกสารขนาดสูงก็ถูกจัดเรียงได้อย่างเป็นระเบียบโดยที่ไม่ตกหล่น “ถือเอกสารแบบนี้คนเดียวลำบากแย่เลยนะครับ ให้ผมช่วยดีกว่าไหม ?”

               “ม ม ไม่เป็นไรค่ะ !!!!!!! ” สองพวงแก้มแดงซ่านเหมือนสาวแรกรัก แย่งเอากองเอกสารในมือชายหนุ่มแล้วก็พลันเดินพุ่งหนีไปทิศทางอื่นอย่างเขินอาย ทิ้งให้ผู้ช่วยเหลือได้แต่นิ่งค้างเสมือนสถานการณ์ในนิยาย ฉากพบกันของพระนาง ทำแบบนี้จะต้องฝากความประทับใจไว้ในความรู้สึกของคุณผู้ชายได้แน่ !!

               ความรู้สึก.. ฝากความรู้สึกหรอ ?

               “แย่จริง.. ยังไม่ทันได้ถามทางเลย” ดวงตาคู่สวยมองตามแผ่นหลังที่ขยับหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะเบนใบหน้ากลับมาตั้งใจว่าจะลองทักทายเพื่อถามทาง เมื่อนั้นเสียงบดฝีเท้าหนักๆ ที่ดูแปลกกว่าทุกคนรอบข้างก็ดังขึ้น

              มิสเตอร์ซินเนส ? โอ้ เป็นเกียรติที่ได้พบคุณชายรองเป็นอย่างสูงครับ” นัยน์ตาสีฟ้าเป็นประกาย กับเส้นผมสีทองแพลตตินัมที่ชวนให้แปลกใจ นักวิจัยร่างเพรียวผู้เดินทางไกลทั่วสี่ภูมิภาคของดินแดน โทมัส วิลสัน ออกมาต้อนรับ ‘แขกผู้ถูกเชิญ’ อย่างตั้งใจ

               “ไม่จำเป็นต้องโค้งต่ำขนาดนั้นหรอกครับด็อกเตอร์วิลสัน” ปรายสายตามองการนอบน้อมที่คงจะได้ผลดีในออคโตมัน ริมฝีปากหยักเพียงแค่ฉายรอยยิ้มละมุนนุ่ม แต่สายตาดันเรียบนิ่งไปถึงขั้วหัวใจ “ที่นี่ไม่ใช่ออคโตมัน คุณทำแบบนั้นไปก็ไม่มีผลสักเท่าไหร่”

               “ผมมีความยินยอมที่จะให้เกียรติคุณ ในฐานะที่เลือกจะตั้งตัวด้วยตนเอง ต้องขอยอมรับเลย มิสเตอร์ซินเนส” นักวิจัยเลื่องชื่อยังคงยิ้มชัด พร้อมกับผายมือนำทางไปยังห้องต้อนรับห้องนึง โดยมีเจ้าตัวคอยเดินนำเส้นทาง “ผมค่อนข้างสนใจในเรื่องราวของคุณเมื่อได้ฟังจากคุณเนริซ หรือแม้แต่คุณอังเดร”

               “แค่เนอัสก็พอครับ..” สามารถเรียกชื่อพี่สาวกับน้องชายเขาได้ ถ้าคนกลางของตระกูลจะต้องเรียกว่าซินเนสๆ ก็คงน่าสงสารน่าดูสำหรับด็อกเตอร์วิลสัน “ได้ยินชื่อคุณมานาน พบกันครั้งนี้ตัวผมเองก็ถือว่าเป็นเกียรติอย่างสูงที่คุณยังใส่ใจตัวตนของผมจนถึงขั้นเขียนจดหมายเชิญมาได้ถูกต้อง..”

               “นั่นคือคำชมใช่ไหมครับ ?”

               “ครับ.. นั่นคือคำชม”

               สองสายตาปะทะกันเงียบๆ ก่อนที่ผู้ถอยจะเป็นแขกที่มาเยือน นักวิจัยผู้เลื่องชื่อในสี่ทวีปเพียงแค่หัวเราะน้อยๆ ก่อนที่จะเริ่มอภิปรายเรื่องราวเบื้องต้น “เนื่องจากว่าพักหลังมานี้โปเกม่อนเริ่มแพร่กระจายเป็นวงกว้างมากขึ้น ทางศูนย์วิจัยของผมเลยคิดว่าจะแจกจ่ายโปเกม่อนขั้นเบื้องต้นให้กับผู้ที่เหมาะสมและมีความสนใจ ทางเราได้กระจายการแจกจ่ายในอาณาจักรออคโตมันแล้ว และในช่วงนั้นผมก็ได้พบกับครอบครัวของคุณ”

               “คุณเนริซและคุณอังเดรค่อนข้างให้ความสนใจเป็นอย่างมาก ช่วงที่มีโอกาสพูดคุยกันส่วนตัว พวกเขาทั้งคู่ล้วนแต่พูดถึงคุณ เชิงว่าอยากให้ได้รับโปเกม่อนไปด้วย ดังนั้นผมก็เลยขอที่อยู่คุณจากพวกเขา และส่งจดหมายไป” ปล่อยให้แขกนั่งลงบนโซฟานุ่มนิ่มอย่างดี ปรบมือสองครั้ง เหล่าผู้ช่วยก็พากันจูงโปเกม่อนมาถึงสามรูปแบบ

               “ผมจะ---”

               “แล้วเมื่อกี้คุณแน่ใจได้ยังไงว่าผมคือเนอัส ซินเนส” สงสัยช้าไปหน่อย แต่ก็ยังถามแบบไม่สนใจระยะเวลาหรือความเหมาะสมใดๆ ทั้งสิ้น นัยน์ตาสองสีช้อนมองนักวิจัยที่ชะงักไปเพราะโดยคำถาม.. ไม่เข้ากับเวลา ยิงเข้าแสกกลางหน้าแบบไม่ทันได้ตั้งตัว

               “เรื่องนั้น..” พอจะได้ยินจากสายเลือดซินเนสคนเล็กว่าคุณชายรองค่อนข้างเป็นพวกไม่ใส่ใจอะไรมาก และค่อนหน้าจะหน้ามึนเป็นพิเศษ ดังนั้นเรื่องนี้แม้จะถูกเตือนมาแล้วแต่ก็ยังต้องยอมรับว่าทำให้ชะงักได้ดีจริงๆ “สิ่งที่โดดเด่นของคุณคืออะไร คุณก็ทราบดีไม่ใช่หรอครับ ?”

               “สิ่งที่โดดเด่น… อ่า.. ” เห็นว่าอีกฝ่ายดูจะจ้องตาเขาไม่เลิก เพียงเท่านั้นคุณชายรองก็พยักหน้างึกงักเชิงว่าเข้าใจ แล้วก็คล้ายจะพึ่งนึกได้ว่าก่อนหน้านี้อีกฝ่ายตั้งใจจะพูดอะไรสักอย่าง แต่เขาดันขัดไปซะก่อน คงจะไม่ได้โกรธกันหรอกใช่ไหม ? “จะพูดอะไรนะครับเมื่อกี้ ? เชิญครับๆ ”

               เขาพอจะเข้าใจได้ว่าทำไมหนุ่มคนนี้ถึงไม่เหมาะกับออคโตมัน ซึ่งก็ต้องยอมรับว่าดูจะไม่เหมาะจริงๆ แม้ว่าบางท่าทีจะดูเหมือนชนชั้นสูงอยู่จริงๆ ก็เถอะ “ในสามตัวนี้มีตัวไหนที่คุณเนอัสสนใจเป็นพิเศษไหมครับ ?”

               “ไม่มีครับ”

               โอเคเลยครับ

               นักวิจัยหนุ่มเพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่แขกคนนี้ของเขากำลังตัวไหลเรื่อยๆ เพราะความสบายของโซฟา ช่วยไม่ได้ บางทีเขาอาจจะต้องใช้การโน้มน้าวและอธิบายศักยภาพทั้งหลาย เหมือนที่เคยทำกับคุณอังเดรอีกครั้ง

               “เจ้าตัวนี้คือนาเอเติล ประเภทหญ้าซึ่งมีจุดอ่อนค่อนข้างจะมาก ไม่ว่าจะเป็นไฟ น้ำแข็ง พิษ บิน แมลง ทั่วร่างกายจะสังเคราะห์แสงเพื่อสร้างออกซิเจน ทั้งยังอาบแสงจากแสงอาทิตย์เพื่อทำการสังเคราะห์แสงด้วยทุกส่วนของร่างกาย มีกระดองเป็นก้อนดินที่จับตัวแข็ง เน้นใช้โจมตีเป็นหลัก มีเรื่องตลกเล็กๆ น้อยๆ เมื่อมันคอแห้ง ใบไม้บนหัวนั้นก็จะเหี่ยวลง.. อื้ม ไปดื่มไปเจ้าตัวน้อย”

               เจ้าตัวน้อยที่คอแห้งพอดิบพอดีกับที่ด็อกเตอร์เขาพูด ก็ฟังดูน่าสนใจ

               “ส่วนเด็กคนนี้ ฮิโกซารุ ประเภทไฟ จุดอ่อนคือน้ำและดินหิน ซึ่งประโยชน์ของฮิโกซารุถือว่าดีเลยทีเดียวล่ะ สำหรับเทรนเนอร์มือใหม่ เปลวไฟที่ก้นได้เชื้อไฟจากก๊าซที่ผลิตจากที่ท้องต่อให้เจอฝนตก ไฟก็ไม่ดับ  แม้มันจะน่าสงสารถ้าวันไหนที่อ่อนแอลง ไฟก็จะอ่อนแรงตาม”

               ครั้งนี้แค่ยิ้มๆ แต่ไม่มีท่าทีสนใจอะไรมากนัก

               “มาถึงตัวสุดท้ายแล้วนะครับ.. โพจจามา ประเภทน้ำ จุดอ่อนเป็นหญ้าและไฟฟ้า ซึ่งผมไม่ค่อยแนะนำ.. มันมีความภาคภูมิใจในตัวเองสูงจึงเกลียดการรับอาหารจากคน และค่อนข้างผูกมิตรได้ยาก ขนที่ยาวจะคอยป้องกันความหนาวเย็น ส่วนด้านพลังมุ่งเน้นพลังโจมตีเป็นหลัก”

               ฮืม.. ใช้ได้นี่เจ้าตัวเล็ก

               “เอาล่ะ ฟังถึงตรงนี้แล้วคุณเนอัส.. พอจะมีตัวที่เลือกไว้บ้างไหมครับ ?”

               “โพจจะกลับบ้านกับผมครับ” คำตอบสั้นๆ ที่ทำคนหัวทิ่มได้ทั้งห้อง ตัวที่ดูจะง่ายๆ ไม่เข้าตา ดันไปสนใจเจ้าหนูมีปัญหา เข้ากับคนยากอย่างโพจจามา ด็อกเตอร์ถึงกับหัวเราะหึๆ ออกมาเบาๆ ก่อนที่จะพยักหน้าให้ส่งมอบการดูแลต่อให้กับเจ้าของใหม่

               “ผมจัดการให้คนขนของขวัญการพบกันเล็กๆ น้อยๆ ไปไว้ที่รถม้าของคุณแล้ว ขอให้มีความสุขกับโพจจามะนะครับคุณเนอัส” น้ำเสียงของด็อกเตอร์ที่เอ่ยอย่างเรียบรื่นดังขึ้นพร้อมกับเสียงลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า เนอัส ซินเนสกวักมือเรียกเจ้าโปเกม่อนหยิ่งทะนงให้เดินตามเขา เลื่อนสายตามองด็อกเตอร์ผู้เลื่องชื่ออีกทีก่อนจะเหยียดยิ้มเบาๆ

               “ขอบคุณสำหรับการใส่ใจครับ ไว้จะมาเยี่ยมใหม่”

               “ถ้าผมมีปัญหากับเด็กน้อยที่คุณให้มาล่ะนะ”

               ที่นี้ไม่รับเทิร์นโปเกม่อนนะครับคุณเนอัส….




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ 30 EXP โพสต์ 2021-6-2 22:51
โพสต์ 32730 ไบต์และได้รับ 50 EXP!  โพสต์ 2021-6-2 22:44

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1Poke Coin +300 ย่อ เหตุผล
Admin + 300

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ไป๋ชิงหงหม่า
Brynhildr Norns
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
แส้อิงจื่อม่าน
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
กำไลเทพีไอซิส
ไฉ่จินฮวา
ขลุ่ยเฉินฉิง
อู้ม่านเทียนหนี่ว์
ตำราลิ่วเทา
เกราะอามุนราห์
น้ำมันหอมชาวไอจี๋
ตัวเบาขั้นกลาง
วิชาอิงหย่งขั้นสูง
รูปปั้นเทพีวีนัส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x7
x50
x1
x30
x10
x10
x10
x10
x10
x10
x10
x10
x10
x10
x20
x10
x10
x20
x20
x10
x200
x200
x1
x4
x2
x3
x15
x26
x212
x335
x50
x35
x110
x460
x30
x330
x80
x615
x439
x689
x400
x329
x332
x40
x10
x29
x79
x5
x4
x2
x4
x2
x4
x4
x2
x2
x4
x2
x5
x8
x4
x3
x3
x88
x3
x1
x2
x1
x2
x2
x1
x2
x4
x5
x7
x17
x6
x4
x5
x6
x2
x1
x1
x10
x20
x20
x30
x30
x8
x1
x2490
x3
x10
x1
x1
x2
x30
x40
x8
x5
x1
x1
x40
x2
x3
x19
x2
x2
x2
x8
x11
x57
x112
x9
x8
x309
x30
x1
x5
x2
x50
x1
x25
x40
x25
x6
x200
x1
x100
x3
x544
x5
x3
x4
x2
x3
x200
x2
x80
x202
x4
x200
x200
x200
x50
x450
x6
x2
x20
x6
x2
x40
x90
x50
x300
x10
x1
x15
x803
x150
x25
x1380
x400
x11
x482
x600
x160
x200
x3
x1
x4
x25
x400
x1
x30
x21
x15
x8
x4
x500
x100
x800
x290
x50
x21
x680
x250
x1100
x31
x4
x2
x150
x850
x20
x50
x4
x4
x300
x100
x3
x306
x200
x150
x6
x3
x100
x150
x22
x2
x18
x200
x46
x710
x12
x13
x68
x30
x525
x921
x14
x13
x13
x6
x23
x500
x40
x12
x32
x8
x2
x6
x195
x600
x48
x600
x400
x600
x350
x6
x3
x960
x492
x6
x865
x780
x3
x20
x1700
x2
x35
x40
x142
x235
x50
x3
x240
x7
x3
x200
x114
x120
x1
x1
x284
x390
x5
x20
x10
x2
x136
x50
x10
x136
x708
x1
x10
x20
x6
x4
x900
x430
x710
x991
x245
x1729
x5
x1687
x19
x100
x339
x950
x5
x1060
x501
x5
x2
x4
x265
x396
x40
ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้