[ เขาวงกตเดดาลัส - นครอวาลอน ] จตุรัสกลางเอรีนา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2021-4-4 21:32:07 |โหมดอ่าน




 นครอวาลอนในเขาวงกตเดดาลัส จตุรัสกลางเมืองเอรีนา    










จตุรัสกลางที่อยู่ในเมืองอวาลอน มีทางเดินเชื่อมต่อไปยังส่วนต่าง ๆ ภายในเมือง เมืองอวาลอนตกแต่งสไตล์ตะวันตกโบราณผสมกับล้ำยุคเล็กน้อยเนื่องด้วยผู้สร้างไม่ใช่คนในยุคของโรมันแต่เป็นก่อนปฐมกาล ภายในเมืองมีสวยงามแทบไม่มีตำหนิใด ๆ เสมือนถูกดูแลอยู่ตลอดเวลา
และใจกลางเมืองยังมีต้นไม้ปริศนาตั้งอยู่ตรงกลาง นั่นก็คือต้นแอปเปิ้ลทองคำ ที่ซึ่งในตำนานว่าราชันย์ที่มีหัวใจยุติธรรมคนใดทานเข้าไปแล้วจะมีชีวิตยืนยาว แต่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของผู้ครองนครเสียก่อน...


ต้นแอปเปิ้ลทองคำในตำนาน

----------------------------------












แสดงความคิดเห็น

เช็คลิ้งกฺ์ภาพ  โพสต์ 2021-4-5 07:50
โพสต์ 9308 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์ 2021-4-4 20:20
โพสต์ 2021-4-7 15:51:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมา

หลังจากหลิงนูตกจากผาและได้รับบาดเจ็บ จากนั้นก็ได้รักษาตัวเองโดยดื่มน้ำยาวิเศษทำให้อาการบาดเจ็บทุเลาลงไปบ้าง แต่ก็พอไปข้างหน้าต่อได้
ซึ่งเบื้องหน้าของหลิงนูนั้นคือเมืองที่มีความงดงามตระการตา กับท้องฟ้าแจ่มใสราวกับว่าโผล่มาคนละที่กับเมื่อกี้ ก็ไม่รู้ว่าโผล่มาได้ยังไงกัน

หลิงนูไม่มีทางเลือกลเยต้องเดินลากสังขารทั้งๆที่ยังบาดเจ็บอยู่นั้นเองไปสู่เมืองเบื้องหน้าตนเอง เพื่อที่จะให้คนในเมืองนั้นได้ช่วยเหลือตนบ้างอะไรบ้าง
แต่จังหวะนั้นก็ลืมฉุกคิดไปเลยว่าตัวเองนั้นอยู่ที่ไหน…

*แซ่ก แซ่ก*
เสียงฝีเท้าของหลิงนูที่เดินค่อนข้างเชื่องช้าเพราะขายังไม่หายดีสภาพหลิงนูตอนนี้เหมือนคนขาเป๋ไปชั่วขณะจากที่ตัวเองขาหักและเพิ่งรักษาได้ไม่นาน เธอลากสังขารตัวเองเดินเข้าสู่ประตูเมืองอวาลอนก่อนอื่นใดในตอนนี้ เพื่อที่ว่าเผื่อจะเจอคนให้ช่วยตัวเองบ้างไรบ้าง

“แฮ่ก แฮ่ก มีใครอยู่มั้ย ช่วยข้าหน่อย”
หลิงนูลากตัวเองเข้าถึงประตูเมืองได้แล้ว แต่ก็ต้องแปลกใจที่ว่า ประตูเมืองหรือบริเวณใกล้เคียงนั้น ไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่คนเดียว หรือแม้กระทั่งเงา

“.........?“
“...เอ๋ ไม่มีคนเฝ้าหน้าประตูเลยเหรอ?“ หลิงนูแปลกใจมาก เมืองทั้งเมืองอยู่ตรงนี้ทั้งทีทำไมถึงไม่มีคนเลย

“ข้างในจะมีคนรึเปล่านะ?“ หลิงนูคิดไป พร้อมกับเดินกระเพลกๆเข้าสู่ตัวเมืองอวาลอนอย่างไม่เร่งรีบ เพราะตัวเองก็ยังวิ่งได้ไม่เต็มร้อย แต่กระดูกค่อยๆสมานตัวเต็มที่ต้องใช้เวลาอีกสักพัก

ตึก ตึก ตึก

ตอนนี้เองหลิงนูเดินเข้าสู่ตัวเมืองแล้ว หลิงนูพลางมองไปรอบๆและส่งเสียงเรียกหาเป็นระยะๆ
“มีใครอยู่รึเปล่า!? ช่วยด้วย!“

ระหว่างที่หลิงนูเดินเข้าไปในเมืองแล้ว แม้จะเรียกขอความช่วยเหลือใดๆก้ตามมาแค่ไหนเป็นระยะเวลาเท่าใด
ก็ไม่พบผู้คน ในเมืองแห่งนี้เลยแม้แต่เงา หรือสักคนเดียว
หลิงนูมองไปรอบๆตัวเอง ไม่มีคนจริงๆเลยเหรอเนี่ย นี่ยังเป็นเมืองอยู่จริงๆรึเปล่า

“มะ ไม่มีคนเลย งั้นเหรอ ที่นี่มันยังไงกันแน่?“
หลิงนูประหลาดใจพอสมควร ต่อให้เป็นเมืองร้างก็น่าจะมีสัญญาณสิ่งมีชีวิตบ้างสิน่า แต่นี่กลับไม่มีเลยแม้แต่เสียงขยับสักนิดนึงก็ยังไม่มี กล่าวได้ว่าทั้งเมืองนี้มีเพียงหลิงนูอยู่เพียงคนเดียว

เมื่อหลิงนูมองดูลักษณะสภาพแวดล้อมดีๆแล้ว นครนี้ไม่ดูเก่าเลยชะทีเดียว สภาพยังใหม่เอี่ยมราวกับได้รับการดูแลตลอดเวลา
ว่าแต่ใครจะดูแลเมืองร้างที่มีขนาดใหญ่ขนาดนี้ได้ คงเป็นไปได้ยากจริงๆแหละ

ตลอดเส้นทางที่ผ่านมานั้น หลิงนูพยายามมองหาชาวเมืองของนครนี้แต่ก็ไม่พบเจอแม้แต่เงา แม้จะเดินผ่านบ้านเรือนมานับร้อยหลัง ทั้งคฤหาสน์ บ้านเรือนเล็ก ๆ แต่กลับไร้วี่แววผู้สัญญาณสิ่งมีชีวิต

หลิงนูเดินมาได้สักพัก ตอนนี้เองอาการบาดเจ็บก็เริ่มจะฟื้นฟูเกือบหายเป็นปกติแล้ว จนเริ่มเดินได้ตามปกติดังเดิม
แต่ก็ยังอดสงสัยเกี่ยวกับเมืองแห่งนี้ไม่ตกเลยซะทีเดียว

“สรุปว่า ที่นี่เป็นเมืองร้างสินะ? แต่ใหม่เอี่ยมไม่มีการผุพังเลย“ หลิงนูทั้งประหลาดใจและชื่นชมไปพร้อมๆกัน

หลังจากเดินชมเมืองจนเพลิน ซอกแซกไปตามถนนหลายสายและหลายเส้นในเมือง ตอนนั้นเองหลิงนูต้องหยุดชะงักกับต้นแอปเปิ้ลสีทองสง่ารกลางจตุรัสใจกลางเมืองแหง่นี้

“เอ๊ะ? นั่นมัน...“
“ต้นแอปเปิ้ล? ผลสีทอง?“ หลิงนูมองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแล้วพยายามพิจารณาว่ามันคือต้นผลไม้ จริงๆหรือนั่น แล้วทำไมต้นแอปเปิ้ลถึงมาอยู่กลางเมือง แทนที่จะไปอยู่ในสวนกันล่ะ?

แอปเปิ้ลตรงหน้าเหล่านี้มีผลสีทอง ส่งกลิ่นหอมให้ชวนชิมอยู่เนืองๆ ยั่วเย้าชวนเด็ดเหลือเกิน
“........  ข้าก็ไม่อยากแน่ใจนะว่าแอปเปิ้ลเหล่านั้น กำลังเชิญชวนข้าอยู่รึเปล่า?“

ต่อมาหลิงนูก็ฉุกคิดได้แว้บนึงว่า ในตอนแรกเธอเข้าเมืองมาเพื่อถามทาง เผื่อที่นี่เป็นเมืองในเขาวงกต พวกเขาน่าจะรู้ทางไปต่อแต่กลับเจอแต่แอปเปิ้ลตรงหน้า
หลิงนู มองแอปเปิ้ล และรู้สึกสงสัยในใจขึ้นมา

ตอนนั้นเอง
ปุ๊ง
ปุ๊ง
“เหวอ อะไรน่ะ?“ หลิงนูตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าชั่วพริบตา ตอนัน้นเองมีบางอย่างสองสิ่งเกิดขึ้นตรงหน้าของเธอ
นั้นก็คือตัวเธอเอง แต่มีขนาดเล็กกว่าตัวเท่าศรีษะของเธอ ลอยอยู่บนอากาศเหนือพื้น ตนหนึ่งมีปีกค้างคาวสีดำติดหลัง วงแหวนสีดำบนหัว นันย์ตาสีแดงฉานจ้องมายังเธอ กับอีกตนหนึ่งมีปีกสีขาวติดอยู่ที่หลัง วงหวนสีเหลืองบนหัว กับนันย์ตาสีฟ้าชวนดูเป็นมิตร
เธอเห็นสิ่งตรงหน้าแบบว่า เฮ้ยอะไรกันละเนี่ย ภูติเหรอ?

“เน่ เจ้านั่นแหละ เจ้าเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามั้ยล่ะ?“ ภูติหลิงนูปีกดำพูดขึ้น
“หากเจ้าหิวละก็ เด็ดมันมากินเลยสิ มันจะช่วยบรรเทาความหิวให้เจ้าได้นะ และเจ้าก็จะได้พลังพิเศษด้วย“ ภูติดำกล่าว

พลัง? พลังพิเศษรึ? หลิงนูคิดในใจ

“ไม่ได้เน้อ อย่าทำอย่างนั้น“ ภูติหลิงนูปีกขาวพูดขึ้นมา
“สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเจ้าเป็นสิ่งต้องห้ามไม่ควรจะแตะต้องนะ ซึ่งแน่นอนว่าทุกอย่างเป็นสิ่งมีเจ้าของแม้แต่ต้นไม้ตรงหน้าก็ตาม ดังนั้นเจ้าไม่ควรทำสิ่งที่เรียกว่าลักขโมยนะ“ ภูติขาวบอกกล่าว

อืมมที่ภูติขาวพูดมาก็มีเหตุผล เธอคิดในใจ

“เจ้าของฟังข้านะ ฟังให้ดีๆ ถ้าเจ้าหิวก็เด็ดผลมากินได้เลย ยิ่งเป็นสิ่งที่เจ้าเห็นอยู่ตรงหน้าและแปลกประหลาดแล้วก็ตาม ถ้าเจ้าได้กินมันไป เจ้าเชื่อมั้ยว่าเจ้าจะได้เป็นสุดยอดหนึ่งในโลกใบนี้“ ภูติดำเอ่ยยุยงต่อ

“อย่าทำเช่นนั้นเด็ดขาด ถ้าเจ้าทำไปเพราะเห็นแก่ความโลภแล้วละก็เจ้าจะเสียใจในภายหลังแน่ๆ เจ้าคงเคยได้ยินคำว่าโลภมากลาภหายรึเปล่า พลังอำนาจที่มากเกินไปก็มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่งเกินจะแก้ไข“ ภูติขาวเอ่ย

ฟังดูมีเหตุผลทั้งคู่เลย หลิงนูคิดในใจระหว่างฟัง

“ข้าถามจริงๆ เจ้าไม่อยากได้เหรอ พลังน่ะ พลังที่จะครอบครองทุกสิ่ง ยึดทุกสิ่งที่เราอยากได้มาเป็นของเรา สิ่งที่เจ้าปรารถนา สิ่งที่เจ้าต้องการ เจ้าจะได้มันมาทั้งหมด! เจ้าจะกลายเป็นหนึ่งในโลก กลายเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ ทำอะไรได้ตามใจต้องการ!“ ภูติดำยังคงยุยงหลิงนูไม่หยุด

“เจ้าต้องหักห้ามใจตัวเอง! อย่าให้ความมืดครอบงำเจ้า ความโลภไม่เคยทำให้ใครดีขึ้นมาแม้แต่คนอื่นหรือตัวเจ้าเอง มีแต่จะเสียกับเสีย ถ้าเจ้าใช้ความโลภนำจิตใจเจ้า เจ้าจะไม่รู้จักพอ นำความเดือดร้อนสู่คนรอบข้างไม่รู้จบสิ้น ไม่มีใครได้ดีขึ้นมาเพราะความโลภหรอกนะ!“ ภูติขาวก็บ่นต่อ

มีเหตุผลทั้งคู่อีก แต่ชักจะน่ารำคาญแล้วสิเนี่ย
“เชื่อข้า เด็ดมากินซะ!“
“เชื่อข้า จงหักห้ามใจตัวเอง!“

ตอนนี้ภูติทั้งสองฝั่งเริ่มตีกันแล้ว และยุยงกับห้ามปรามหลิงนูสลับกัน
ให้ตายสิ น่ารำคาญชะมัด

“เชื่อข้า!“
“เชื่อข้า!“
“เชื่อข้า!“
“เชื่อข้า!“

“พวกเจ้าทั้งสองช่วยเงียบก่อนได้มั้ย!?“ หลิงนูกวาดมาไปหาภูติขาวดำทั้งสองด้วยความรุนแรง ทำให้ภูติขาวดำทั้งสองอันตธานหายไปเป็นฝุ่นผง ทิ้งไปเพียงหลิงนูที่กำลังครุ่นคิดอยู่เพียงคนเดียว
วูบ
“ข้าอยากจะทำอะไรต่อจากนี้ ให้ข้าตัดสินใจเอง! พวกเจ้าไม่ต้องยุยงข้า!“
“สิ่งที่ข้าปรารถนาน่ะ ไม่ใช่พลัง แต่เป็นความรักและการยอมรับมากกว่าสิ่งอื่นใด…
ข้ารู้ตัวว่าข้าทำอะไรลงไปบ้าง แต่ข้าก็ไตร่ตรองดีแล้วและจะไม่หันหลังกลับ ข้าอยากจะทำให้ผู้คนรอบข้างสมานฉันท์กันไว้!“ หลิงนูเอ่ยออกมาถึงความปรารถนาต้องการของเธอ

ท้ายที่สุดแล้ว หลิงนูก็ไม่เด็ดแอปเปิ้ลตามที่พวกเทวทูตยุยง เธอเชื่อสิ่งที่ตัวเองจะเชื่ออยู่แล้วว่าจะไม่หยิบของๆใครไป และตนเองเห็นต้นไม้นี้คิดว่าน่าจะเป็นต้นศักดิ์สิทธิ์ คุกเข่าลงภาวนาเพื่อหาหนทาง

หลิงนูคุกเข่าลงเบื้องหน้าต้นแอปเปิ้ลสีทองนั้น ไม่ได้ย่างกรายเข้าไปหาเลยแม้แต่ก้าวเดียว
“บางทีข้า ถ้าหากมีหนทางในการไปต่อก็ได้หากเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ขอให้ช่วยชี้แนะเส้นทางให้แก่ข้าด้วยเถอะ“

หลิงนูก้มหัวลงเบื้องหน้าต่อต้นแอปเปิ้ลศักดิ์สิทธิ์นั้น

“ข้าเชื่อในสิ่งที่ข้าเห็น ข้าทำ และข้าเชื่อในสิ่งที่มีความเป็นไปได้….
ที่จะทำบรรลุความตั้งใจของข้าได้โดยสุจริต...“ เธอเอ่ยออกมาระหว่างก้มหน้า  

=================================================================
กระบี่จวินซีซวน
20K ได้รับคุณธรรมและความโหด+30

กระบี่ฉุนจวิน
20K ได้รับค่าคุณธรรม+50
บลอคค่าความชั่วและความโหดจากอุปกรณ์อื่น

รองเท้าหยกนิล
เขียนโรลอิสระ 15K ได้รับค่าคุณธรรม+15

สร้อยบริสซิงกาเมน
20K ได้รับค่าชื่อเสียงทั้งสาม+20

ปลอกแขนเทพยุทธ
เขียนโรลเพลย์ 15,000 ไบต์ ได้รับค่าคุณธรรม+10

บัวโพธิสัตว์
20K ได้รับค่าคุณธรรม+50

ชุดหวังเจี้ยน
เขียนโรลอิสระ 20K ได้รับค่า EXP+5

หมวกหวังเจี้ยน
เขียนโรลเพลย์อิสระ 20,000 ไบต์ ได้รับค่าคุณธรรม+20

หวางซวนหมิง
ขียนโรลเพลย์ 20,000 ได้รับค่าคุณธรรม+20

แหวนห้าสี
เขียนโรลเพลย์ 20K (ได้รับค่าคุณธรรม+20

กลยุทธเหลียนผ่อ
20K ได้รับค่าชื่อเสียงทั้งสาม+20


แสดงความคิดเห็น

( ได้รับคิวที่ 6 - หลังหายป่วยเต็มที่ )  โพสต์ 6 วันที่แล้ว
คุณได้รับ +30 คุณธรรม --1000 ความชั่ว --100 ความโหด โพสต์ 6 วันที่แล้ว
คุณได้รับ 5 EXP โพสต์ 6 วันที่แล้ว
คุณได้รับ +295 คุณธรรม โพสต์ 6 วันที่แล้ว
คุณได้รับ 200 EXP โพสต์ 6 วันที่แล้ว
11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่จวินซีซวน
รองเท้าหยกนิล
สร้อยบริสซิงกาเมน
ลิ่วลิ่วต้าชุ่นหม่า
ผ้าคลุมหวังเจี้ยน
หน้ากากภูตทมิฬ
ปลอกแขนเทพยุทธ์
บัวโพธิสัตว์
ชุดหวังเจี้ยน
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
หวางซวนหมิง
แหวนห้าสี
เกราะทองเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
กระบี่ฉุนจวิน
ลมหายใจขั้นสูง
กลยุุทธ์เหลียนผอ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x7
x45
x30
x14
x11
x34
x31
x16
x2
x29
x8
x2
x1
x23
x10
x22
x25
x20
x7
x9
x2
x20
x8
x2
x16
x2640
x256
x3
x2
x9
x2
x19
x11
x3
x7
x2
x2
x34
x134
x23
x20
x2
x4
x6
x6
x7
x18
x64
x7
x72
x20
x22
x8
x80
x11
x20
x53
x7
x110
x12
x8
x64
x22
x14
x12
x54
x12
x9
x12
x10
x7
x57
x1
x10
x1200
x68
x16
x15
x15
x80
x1002
x820
x50
x42
x3330
x47
x11
x64
x67
x181
x60
x15
x128
x11
x41
x304
x20
x305
x983
x497
x1
x2
x32
x2
x44
x1
x5
x6
x5
x4
x3
x2
x3
x4
x5
x3
x4
x4
x3
x5
x3
x4
x3
x3
x4
x36
x2
x5
x188
x1
x770
x114
x800
x675
x30
x28
x45
x2
x33
x740
x18
x2
x156
x19
x30
x16
x15
x6
x4
x1260
x9999
x610
x260
x830
x14
x17
x29
x17
x23
x16
x43
x8
x69
x15
x2
x114
x3
x3
x12
x3
x60
x5
x27
x1700
x690
x710
x750
x31
x152
x217
x12
x2
x22
x30
x24
x9999
x1
x575
x6
x8
x62
x147
x6
x172
x1200
x203
x1800
x24
x23
x7
x1340
x161
x126
x18
x250
x75
x730
x160
x73
x1653
x1
x122
x26
x480
x8
x2300
x124
x40
x26
x1256
x960
x1600
x2900
x580
x140
x23
x1000
x10
x35
x22
x41
x28
x1670
x208
x54
x2651
x74
x510
x1201
x14
x9
x9
x2996
x1200
x12
x1252
x1799
x59
x2000
x236
x30
x126
x22
x1200
x170
x100
x1
x54
x120
x4
x1120
x3
x450
x1400
x278
x1801
x60
x3
x4850
x336
x2
x32
x96
x983
x431
x2050
x3347
x223
x4245
x65
x14
x44
x4606
x9
x416
x42
x20
x276
x59
x210
x3
x2350
x600
x11
x1795
x226
x38
x29
x1496
x583
x1881
x1840
x1720
x1598
x250
x56
x355
x6400
x1278
x3917
x3218
x1264
x4260
x2640
x880
x2124
x2762
x1130
x1
x2120
x167
x2208
x3274
x4747
x1538
x236
x269
x616
x1302
x117
x1594
x66
x2196
x5646
x30
x1735
x2
x2335
x641
x1554
x4030
x910
x950
x25
x1017
x5
x36
x6360
x5045
x2742
x5082
x8110
x2
x9999
x1
x2587
x1789
x163
x210
x78
x965
x2223
x2880
x2150
x3687
x2
x1098
x1475
x3055
x1104
x10
x3130
x42
x98
x3
x169
x9999
x1219
x462
x2274
x1
x33
x11
x106
x130
x298
x41
x1815
x32
x8
x2815
x5247
x9999
x158
x2605
x9
x204
x30
x150
x8
x3012
x3
x24
x21
x1176
x6
x2980
x2028
x2459
x28
x550
x98
x1079
x5423
x3279
x1573
x3459
x3082
x1468
x1747
x3484
x346
x205
x9999
x202
x2190