ดู: 195|ตอบกลับ: 0

[ลี้ลับ] { ความฝันของหลี่หลิงนู } หญิงสาวทำนายรัก

[คัดลอกลิงก์]
( ความฝันประเภท ลี้ลับ )
{ ความฝันของหลี่หลิงนู }  หญิงสาวทำนายรัก
สถานที่นอนกลับ เรือนพักระดับกลาง โกลด์ โอซิริส


"เอ่อ... อืม..." หลิงนูที่เพิ่งนอนหลับไปได้ลุกขึ้นมาจากที่นอน หลังจากเพิ่งเข้านอนมาหมาดๆเมื่อตอนค่ำ เหนื่อยล้าจากการเดินรอยเขตจตุรัสเมืองเอล็กซานเดรีย
แต่ก็ดันตื่นขึ้นมาเพราะอากาศหนาวเย็นโดยรอบ ไม่รู้ทำไม เขตทะเลทรายน่าจะร้อนๆอุ่นๆกว่านี้


"อ่ะ ที่นี่.." หลิงนูมองไปรอบๆ พบว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนเสียแล้ว และเหอซูมี่ก็ไม่ได้นอนข้างๆตนด้วย พบว่ารอบๆตนเองนั้นเป็นหมอกสีขาวลงจัด แต่ยังพอมองเห็นทาง


"ที่ไหนกันเนี่ย?" หลิงนูลุกขึ้นยืนก่อนปัดเนื้อปัดตัว  ตนอยู่ที่ๆไม่รู้จัก แต่เธอก็ก้าวเดินออกไป
"ต้องออกจากที่นี่ให้ได้ก่อน ไม่รู้ว่าเป็นที่ไหน..." เธอก้าวออกเดิน ย้ำไปตามพื้นดินที่มีใบไม้แห่งกรังอยู่บนพื้นประปราย และต้นไม้แห้งๆตามทาง
มองขึ้นไปบนต้นไม้เหล่านั้นอย่างระมัดระวัง ก้าวย่างเดินอย่างมั่นคงไม่วอกแวกง่ายๆเหมือนสตรีทั่วๆไป...


*สวย สวบ สวบ*


บางที เธออาจจะคิดว่าที่นี่เป็นที่ลางร้ายรึเปล่า เราอยู่ในความฝัน หรือว่าอะไรกันแน่... เดินมาตั้งไกลแล้วก็ยังไม่พบท่าทีวี่แววว่าจะเจอเขตที่จะออกจากหมอกนี้..
แต่ยังไม่ทันได้คิดจบ ก็เจอโพรงไม้โพรงหนึ่ง ซึ่งเสมือนประตูและเหมือนหมอกขาวๆนี้จะไม่ได้อยู่หลังโพรงประตูนั้นด้วย...


"......" หลิงนูไม่มีทางเลือกอะไรนอกเสียจากจะก้าวข้ามผ่านช่องประตูโพรงไม้นั้นไป... เธอจึงแทรกตัวเข้าไปแล้วค่อยๆกระดึ๊บออก ออกจากพื้นที่ๆมีหมอกสีขาวๆเยอะๆนี่เสียที


...
....


เมื่อออกมาได้แล้ว ก็ทะลุพื้นที่แปลกๆ แต่สดใสอีกแล้ว ตอนนี้เธอเองก็เข้าสู่ป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ผิดกับเมื่อครู่เลย
เสียงนกร้องจิ๊บๆยังได้ยินอยู่ในป่า ต้นไม้เขียวขจีทั่วทุกหย่อมหญ้า มีแม้กระทั่งดอกไม้ตามพื้น ช่างเป็นโลกที่สดใสอะไรเช่นนี้นะ..


"อะไรกันเนี่ย... ยังกับคนละโลกเลย.." หลิงนูมองไปรอบๆก่อนไม่คิดอะไร ก็เลยเดินไปตามทางข้างหน้าต่อ โดยเดินเป็นเส้นตรง..
ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าจะไปโผล่ที่ไหน..


เมื่อหลิงนูเดินมาตามในทางและก็สำรวจในป่าเรื่อยๆ เธอเองก็รู้สึกว่าจะเริ่มได้ยินเสียงเพลงบางอย่าง ซึ่งเป็นเสียงเด็กผู้หญิงร้องเพลง
"หือ... มีคนร้องเพลง?" เธอสงสัยขึ้นมา แต่ถึงกระนั้น เธอก็ดันไปตามเสียงเพลงอีกต่างหาก
ซึ่งระยะของเสียงเพลงก็ไกลพอสมควรอยู่นะ...
"อยู่ไหนกัน...?" เธอมองไปรอบๆเผื่อจะเจอวี่แวว..


หลายเป็นว่าตอนนี้เองหลิงนูดันเดินตามเสียงเพลงราวกับถูกสะกดด้วยเสียงนั้นให้เดินไปหา ไม่รู้ทำไมว่าเราถึงต้องเดินไปหามัน หรือเพราะว่าเราชอบกันแน่นะ


เมื่อเข้าใกล้เสียงเพลงมากที่สุดแล้ว หลิงนูชะโงกหน้าผ่านต้นไม้ต้นหนึ่ง ก็พบหญิงสาวนางหนึ่งร้องเพลงกับเหล่าสัตว์น้อยน่ารักทั้งหลาย นางมีเรือนผมสีทองยาว สวมชุดน่าจะเป็นแบบตะวันตก คงจะเป็นคนตะวันตกจริงๆ
รอบๆตัวนางมีสัตว์น้อยๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็น นกชนิดต่างๆ กวาง ผีเสื้อ แมวน้อย และอีกหลายชนิดทีเป็นสัตว์ไร้พิษภัย ตั้งวงล้อมรวมตัวอยู่รอบๆตัวนาง


"นั่น.. ชาวตะวันตกงั้นเหรอ?" หลิงนูมองวิเคราะห์
"ท่าทางคล้ายๆกับ เบลล่าดาวินเลยแหะ.. แต่ดันร้องเพราะกว่าอีก" ว่าจบหลิงนูก็ก้าวเท้าออกไปจนกระทั่งหญิงสาวผมทองที่กำลังนั่งร้องเพลงอยู่จนกระทั่งสังเกตเห็นการมาของหญิงสาวหลิงนู เธอก้าวออกไปแบบไม่ได้ตั้งใจนิดหน่อย


"อ๊ะ สวัสดีค่าาาา"
นางยิ้มสดใส เดินมาทักทายหญิงสาวแบบกระดุ๊งกระดิ๊ง ท่าทางเป้นมิตรแบบที่ว่าคนอย่างหลิงนูยังต้องทำตัวไม่ถูกเลย


"เอ๊ะ เอ่อ..." ให้ตายสิโดนทักสะแล้วแต่เพื่อแสดงความเป็นมิตร ยังไงก็นะ ควรจะคุยกับนางด้วยจะดีที่สุด อืม... พอดูดีๆแล้วก็น่ารักเหมือนกันนะ
"อา สวัสดี .." หลิงนูก้มหน้าคุยกับหญิงสาวเล็กน้อย เนื่องด้วยนางอาจจะตัวเล็ก วัยยังไม่ถึง 18 ด้วยซ้ำกระมัง


"ท่าทางคุณพี่สาวไม่เคยเห็นมาก่อนเลย เป็นคนจากตะวันออกที่ร่ำลือกันสินะคะ?" สาวน้อยตอบมา ซึ่งก็จริงอย่างที่ว่า หลิงนูจึงพยักหน้าตอบ
"ว้าวจริงด้วย แต่ที่พี่สาวเข้ามาในความฝันนี้ได้จะต้องเป็นสิ่งนั้นแน่นอนค่ะ ว่ารึเปล่า?" สาวน้อยเอ่ย ทำเอาหลิงนูพูดไม่ค่อยออกเพราะมันหมายถึงอะไรกันนะ..
"อ้อ จะว่าไปลืมแนะนำตัวเลยค่า ดิชั้นชื่อ ออโรร่า เคยเป็นอดีตเจ้าของ ฮาร์ปออโรร่า ค่ะ"  นางย่อตัวแนะนำตัว


"ฮาร์ปออโรร่า...? เอ๊ะ หมายถึง เครื่องดนตรีที่ข้าเคยดีดด้วยมือน่ะเหรอ?" หลิงนูสงสัยแต่ก็นึกออกว่าเล่นอะไรไปบ้าง


"ใช่แล้วค่า คุณพี่สาวเข้าใจถูกต้องแล้ว แต่ก่อนนี้เป็นของดิชั้นเองค่ะ ทว่าดิชั้นก็ใช้แล้วได้พบรักแท้ จึงถูกส่งต่อไปให้ผู้ที่มีโชคชะตาว่าจะได้ใช้มันน่ะค่ะ" สาวน้อยออโร่ร่าเล่าให้ฟังถึงที่มา


"จะว่าไปดิช้นยังไม่ได้เล่าเรื่องฮาร์ปออโรร่าให้ฟังสินะคะ นั่งด้วยกันก่อนสิคะเดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง" ออโรร่าเชิญหลิงนูไปนั่งฟังที่ขอนไม้เดิมที่เธอเคยนั่งอยู่
ซึ่งตอนนี้ทั้งสองก็ถูกรายล้อมไปด้วยสัตว์น่ารักทั้งหลายตามข้างตน ทำเอาหลิงนูค่อนข้างประหม่าอยู่นิดๆ... ไม่เคยใกล้ชิดกับสัตว์เหล่านี้มาก่อน..
ออโรร่าได้เล่าเรื่องฮาร์ปที่หลิงนูบรรเลงให้สตรีนางนั้นฟัง
"สามร้อยปีก่อน สิ่งนั้นเคยเป็นของตัวข้าเองในฐานะเจ้าหญิง แห่งอาร์เมเนียในสมัยกษัตริย์โอรอนทิสที่ 3
เล่ากันว่าในวัยแรกเกิดของข้า โอรินทิสที่สามได้เชิญนางฟ้ามากมายมาร่วมงานเลี้ยง
พวกนางล้วนให้พรเจ้าหญิง มีหนึ่งในนั้นมอบฮาร์ปให้แทนด้วยนางเพิ่งเป็นนางฟ้าฝึกหัด
แต่ชะตาอาภัพเมื่อนางฟ้าที่ไม่ได้เชิญมีความโกรธเกรี้ยวปรากฎตัวขึ้นและให้คำสาปแทน
ในช่วงชีวิตที่ข้าถูกเลี้ยงดูโดยนางฟ้าทั้งสามในป่าเพื่อหาหนทางปลดคำสาป ข้าก็ได้ฮาร์ปนี้บรรเลงขับร้องกับเหล่าสรรพสัตว์อยู่ทุกวัน
เล่ากันว่าเพราะเสียงฮาร์ปนี้ได้ยินไปไกลถึง เจ้าชายฟิลิบในพาร์เธี่ยนมาไกลถึงที่นี่"
นางเล่าจบลง


"เอ๋ เจ้าได้รับคำสาปด้วยงั้นเหรอ?.." หลิงนูสงสัย


"เรื่องคำสาปไม่ต้องห่วงค่ะ ดิชั้นได้รับการปลดไปแล้ว และไม่ต้องห่วงว่าคุณพี่สาวจะได้รับคำสาปอะไรจากฮาร์ปอันนี้ค่ะ" ออโรร่าเล่าอย่างมั่นใจ
"เพราะว่า ฮาร์ปนั้นทำให้ตนได้พบกับรักแท้เจ้าชายฟิลลิบและแต่งงานกัน
ซึ่งคุณพี่สาวกับสตรีคนนั้นจะต้องสมหวังและครองคู่แน่นอน ซึ่งแม่ทูนหัวของดิชั้นจะต้องมอบพรให้ครองคู่รักกันยาวนานด้วย"


"เอ๋ แม่ทูนหัว? แม่ทูนหัวที่ว่านี่คือใครเหรอ?" หลิงนูสงสัย


"อ๋อ ก็คือคนผู้ที่มีพลังอำนาจวิเศษที่ดิชั้นเคารพรักนับถือเสมือนแม่น่ะค่ะ เป็นคำเรียกของดิชั้นเอง หากแต่ว่ารูปลักษณ์ภายนอกอาจจะดูน่าหวั่นเกรง แต่จิตใจแม่ทูนหัวคือมุ่งมั่น ส่งเสริมทุกๆอย่างที่เป็นความปรารถนาด้านดีของคนๆนั้นนะคะ"
ออโรร่าเล่าให้ฟังคร่าวๆ แม้หลิงนูจะเพิ่งเคยได้ยินก็ตาม


"แล้ว..ข้าจะได้มีโอกาสเจอ แม่ทูนหัว ของเจ้ารึเปล่า?" หลิงนูถามอีกครา


"เจอแน่นอนค่ะ จะช้าหรือเร็ว ยังไงก็ต้องได้เจอ เพราะว่าฮาร์ปนี้ถูกบรรเลงจนครบกำหนดแล้ว แม่ทูนหัวจะต้องมาหาพี่สาวแน่นอนค่ะ สัญญาเลย" ออโรร่าพูดอย่างมั่นใจ


"อา..เหรอ..
หวังว่าคงจะไม่มาร้าย..." หลิงนูทั้งเชื่อใจและแอบหวั่นเกรง 50/50


"ไม่ต้องห่วงค่ะพี่สาว หากพี่สาวทำตามที่แม่ทูนหัวบอกทุกอย่างจะไปด้วยดีเอง
เพราะว่า สตรีนางนั้นที่พี่สาวบรรเลงฮาร์ปให้ฟัง ก็คือ... พี่สาวชอบนางใช่มั้ยคะ" ออโรร่าถามตรงๆแบบตาแป๋วเลย


"หะ!! เอ่อ...!!" หลิงนูโดนถามจี้ใจอย่างจังเลยทีเดียว หน้าขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัดเมื่อโดนถามว่า คนที่บรรเลงฮาร์ปให้นั้นคือคนที่ชอบหรือไม่
ซึ่งในใจเธอมันปั่นป่วนไปหมด คนที่ชอบก็หมายถึง เหอซูมี่ น่ะสิ... น้องสาวผู้ใกล้ชิดกับเราที่สุด..
"กะ...ก็..คือว่า....คือ ...." เธอพูดไม่ออกจริงๆ แต่ใจบอกว่าชอบนั่นแหละ


"คิกๆ.. เอาเป็นว่า หนูรู้อยู่แก่ใจแล้วนะคะว่าพี่สาวคิดยังไง เมื่อถึงเวลาที่แม่ทูนหัวมาพบพี่สาวแล้ว คำตอบในใจพี่สาวจะชัดเจนขึ้นเองค่ะ
ทีนี้พี่สาวจะได้บอกรักกับสตรีนางนั้นไปอย่างตรงๆ ไม่ต้องเขินอายอีกต่อไปค่ะ" ออโรร่าเอ่ยขึ้นพร้อมยิ้ม


"อะ....อืม....." หลิงนูยังไม่หายเขินเลยจริงๆ แต่ก็เงยหน้ามองออโรร่าน้อยๆ แบบว่าเหมือนความลับแตกจริงๆนั่นแหละ..


"ถ้างั้น ขอให้พี่สาวโชคดีนะคะ.. แม่ทูนหัวคงจะมาหาพี่สาวในอีกไม่นาน ขอให้สมหวังในรักที่ปรารถนานะคะ โชคดีค่าา " ออโร่ร่าโบกมือลา ก่อนที่ภาพรอบๆจะเริ่มขาวโพลนทีละนิดๆ จนอันตธานหายไป .....


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -48 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้