12
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฮองหง } โรงเตี๊ยมแดนตะวันลับ

[คัดลอกลิงก์]

74

กระทู้

843

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
13586
เงินตำลึง
16846
ชื่อเสียง
16432
ความหิว
305

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
383
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ชีอวี้หยู
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2018-10-15 23:09:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-10-15 23:29

{ เรื่องราวที่ 3 - บุญคุณความแค้น } บทเพลงสีเลือด
การเดินทาง 6.2
ตัวตนแบบไหนคือเจ้ากันแน่? หมิงจงลู่

        ตลอดการเดินทางหลังจากที่ผิงผิงปราบพวกชุดดำได้แล้ว... หมิงจงลู่นั้นเอาแต่นิ่งเงียบไม่เอ่ยอะไรอีก มีเพียงชมว่าเก่งที่ชนะพวกนั้นได้ เธอละไม่เข้าใจเดี๋ยวเขาก็ใจดี เดี๋ยวก็เย็นชา? สรุปว่าตัวตนไหนคือ หมิงจงลู่ กันแน่นะ? แต่ถึงจะคิดเพื่อที่จะหาคำตอบก็คงมิได้อยู่ดี ผิงผิงได้แต่ถอนหายใจ.. ยังไงวันนี้ก็ต้องหาที่พักกันก่อนโดยการเดินทางตลอดช่วงเย็นพวกเขาเงียบโดยไม่มีใครคิดจะเอ่ยอะไร ผิดแปลกจากผิงผิงที่มักจะพูดเจือแจว...  

        ใกล้พบค่ำแล้ว... จนในที่สุดพวกเขาก็เดินทางมาถึงเมืองฮองหง และแวะเข้าพักที่โรงเตี้ยมตะวันลับ ผิงผิงสภาพนั้นเหมือนลูกลิงไปคลุกฝุ่นมาซึ่งเธอก็กลิ้งฝุ่นมานั้นแหละ(....)

        "ห้องพักธรรมดาสองห้องและอาหารขึ้นไปทานข้างบน ข้าขอน้ำร้อนด้วย" ผิงผิงสั่งกับเสี่ยวเอ๋อห์แล้วเดินตุ้ยๆ ขึ้นไปข้างบน... เธอเคืองอีกฝ่ายไม่น้อยเลย... จบงานนี้เมื่อไรหากอีกฝ่ายคือพี่ชายบุญธรรมเธอจริงๆ ผิงผิงจะจัดการให้หน่ำใจเลย...

        หลังจากขึ้นห้องมาได้สักพัเสี่ยวเอ๋อห์ก็นำน้ำร้อนมาส่งผิงผิงลงไปจัดการอาบให้เรียบร้อยก่อนจะรับประทานอาหารบนห้องและเข้านอนแต่หัววัน... เธอเพลียเหลือเกิน เพราะต้องจัดการอะไรหลายๆ อย่าง และเดินทางวันเดียวแต่ดันทำหลายเรื่อง....

        "เจ้าบ้า... เดี๋ยวใจดี เดี๋ยวเย็นชา... ข้าเกลียดเจ้า... หมิงจงลู่" ผิงผิงเอ่ยพึมพำก่อนจะซุกหมอนแล้วเผลอหลับไปโดยมีเจียวเอ๋อห์คอยเฝ้าไม่ห่าง... แต่แล้วก็ต้องตื่นเพราะเสียงเคาะๆ ตรงหน้าต่าง ผิงผิงขยี้ตาพลางมอง... หมั่นโถว? มันเอาจดหมายมาด้วย

       ผิงผิงลุกพลางส่างผมเล็กน้อยก่อนจะเอาจดหมายจากหมั่นโถวมา...


        ถึงผิงผิง

        ข้าสบายดี ตอนนี้ข้ากลับเฉิงตูแล้ว ข้าก็มีบางเรื่องจะบอกเจ้าเหมือนกัน เอาเป็นว่าเราเจอกันที่ศาลเจ้าร้างเฉิงตูนะ แม้เด็กๆ จะไม่อยู่แล้ว ท่านแม่บุญธรรมกับท่านพ่อบุญธรรมข้ารับพวกเขามาดูแลและสร้างบ้านให้  แต่ที่นั่นก็เป็นความทรงจำที่ข้าไม่มีวันลืม เอาเป็นว่าเจ้ากลับแผ่นดินใหญ่แล้วก็ส่งข่าวมานะ ข้าจะรอเจ้า

        ซืออี้โหว

        ผิงผิงอ่านพลางยิ้มอ่อนโยนออกมา... พี่ซือ.. ในที่สุดเด็กๆ ก็ได้รับการดูแลอย่างดีแล้ว "นั้นสินะ... ที่ศาลเจ้าร้างในเฉิงตูเต็มไปด้วยความทรงจำของเราสองคน" เด็กสาวยิ้มพลางพับจดหมายก่อนจะแนบอกตัวเอง เธอรู้ใจตนเองแล้วว่ารักใคร... แต่... พอคิดแบบนั้นเจ้าตัวพลางขมวดคิ้วก่อนจะถอนหายใจ เดินไปที่ห่อผ้าก่อนจะหยิบจดหมายออกมาเพื่อเขียนตอบอีกฝ่าย...
        ถึง ซืออี้โหว

        ตอนนี้ข้ากลับแผ่นดินใหญ่แล้วแต่เกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อยทำให้ล่าช้า ไม่เชิงล่าช้านักเพราะวันนี้ข้าหลังจากถึงท่าเรือก็ต้องไปหัวซานและเข้าอินเซียเพื่อช่วยศิษย์พี่ข้า... อินซือป๋อ พี่ชายของอินซิง ศิษย์พี่ของเจ้าอย่างไรเล่า แต่ข้าเป็นศิษย์น้องของอินซือป๋อน่ะ ไว้ข้าจะเล่าให้ฟังหลังได้พบกันที่ศาลเจ้า ข้าไม่แน่ใจว่าจะไปพบเจ้าได้วันเวลาไหนแต่คงมิเกิน 20 เดือน 10 หรอก หากอย่างไรเจ้าก็รอข้าที่ศาลเจ้าร้างดู ข้าจะรีบไปพบ
จาก หลิงผิงผิง

        เมื่อเขียนเสร็จแล้วเธอก็บพับก่อนจะใส่กระบอกไม้ไผ่แล้วผูกติดกับขาหมั่นโถวปล่อยให้มันบินส่งจดหมายไป.... พลางเดินไปนั่งข้างๆ หน้าต่างเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน... พรุ่งนี้ก็จะได้พบท่านพ่อท่านแม่บุญธรรมแล้ว....





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -300 ชื่อเสียง +200 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -300 + 200 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181

74

กระทู้

843

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
13586
เงินตำลึง
16846
ชื่อเสียง
16432
ความหิว
305

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
383
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ชีอวี้หยู
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2018-10-16 12:05:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เรื่องราวที่ 3 - บุญคุณความแค้น } บทเพลงสีเลือด
ฉลองเทศกาลครอบครัว(?) 7.1


เขาหาว่าข้าเพ้อ แต่เขาไม่รู้จักจีเหวินนี่! ข้ามิได้เพ้อ!

        "อือ..." ผิงผิงครางแผ่วเบาเมื่อโดนเจียวเอ๋อห์ปลุก พลางกลิ้งหลบหากแต่กลิ้งผิดทิศทำให้เจ้าตัวตกเตียง


        ตุบ!
       
        "โอ๊ย..." ผิงผิงลูบหัวตัวเองพลางลุกนั่งบิดขี้เกียจไปมาก่อนจะหาวน้อยๆ พลางหันไปมองทางหน้าต่าง... เช้าแล้ว วันนี้เธอต้องพาหมิงจงลู่ไปฉางอันเพราะนัดแนะกับท่านพ่อและท่านแม่ไว้ว่าจะไปเที่ยวเทศกาลด้วยกันเจ้าตัวเดินไปล้างหน้าล้างตาและอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า วันนี้เจ้าตัวสวมชุดสตรีพลางมัดผมง่ายๆ เพราะเจ้าตัวนั้นทำทรงผมแบบสตรีมิเป็นนอกจากมัดอย่างเดียว  หลังจากแต่งตัวเสร็จแล้วผิงผิงเดินไปเคาะประตูที่ห้องข้างๆ ซึ่งหมิงจงลู่พักอยู่
        "ข้าจะไปรอเจ้าข้างล่างนะ รีบตามมาเล่า หากไม่ข้าจะเข้าไปหิ้วเจ้าเอง" ผิงผิงกล่าวแล้วเดินออกไปโดยไม่หยุดรอคำตอบ พลางเดินลงมาพร้อมสั่งอาหารเช้า... เจ้าตัวมิได้กินอาหารดีๆ แบบนี้มานานมากแล้ว ผิงผิงรอไม่นานนักบุรุษเรือนผมสีเงินก็เดินลงมา เขาสวมชุดสีขาวที่เข้ากับเรือนผมของตนเองพลางปักด้วยลายเฆษ... ไม่นานนักอาหารก็มาเสริฟ์ ผิงผิงเริ่มทาน


        "เดี๋ยวเราจะเข้าฉางอันกัน ข้านัดท่านพ่อกับท่านแม่บุญธรรมไว้ไปเที่ยวเทศกาลฉงหยาง" ผิงผิงเอ่ยพลางเอาผลไม้ป้อนเจียวเอ๋อห์ที่นั่งบนโต๊ะตรงข้างๆ จานเธอ จริงๆ ไม่ควรนำสัตว์ขึ้นมาแต่ผิงผิงสนที่ไหนละ?


        "..." หมิงจงลู่มิได้ตอบอะไรเพียงกินเงียบ ผิงผิงนั้นไม่ชินเอาเสียเลย...


        "ข้าละไม่รู้จริงๆ ว่าตัวตนไหนกันแน่คือเจ้า เดี๋ยวเย็นชา เดี๋ยวใจดี เดี๋ยวขี้เล่น อารมณ์แปลรวนเหลือเกิน ข้าคงใช้คำว่า วันแดงเดือดเจ้ามากระมั่ง" ผิงผิงกล่าวพลางมองยิ้มๆ  เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายถลึงตาใส่ หลังจากจัดการอาหารเรียบร้อยแล้ว... พวกเขากำลังจะเดินทางกันต่อ...


        หาว... เสียงหนึ่งที่ไม่ได้ยินมาสักพักดังขึ้น ผิงผิงหยุดชะงักพลางขมวดคิ้ว..
       
        "จีเหวิน?" เจ้าตัวเอ่ยเรียกพลางเกาแก้มเมื่อหมิงจงลู่หันมาหาตัวเอง


        "เจ้าเพ้ออะไรแต่เช้า" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาชนิดที่ว่าผิงผิงอยากจะเติมน้ำร้อนใส่ปากให้เขาละลายเสียหน่อย


        "จีเหวินเหมือนจะบ่นอะไรน่ะ" ผิงผิงว่า แต่หมิงจงลู่ก็มิเข้าใจว่าสตรีข้างกายเพ้ออะไร? จีเหวิน?


        "ข้ามิได้บ่นเจ้าเด็กบ้า" จีเหวินตอบผิงผิงพลางกอดอก(?)
        "เมื่อคืนที่ตลาด ตอนที่เจ้าเจอสตรีนางนั้น... นางเป็นคนมีรังสีชั่วร้ายรอบตัว หากเจ้าเจอครั้งที่สองเจ้าระวังตัวหน่อยนะ ข้าเองก็ไม่รู้หรอกว่านางไปทำอะไรมา ถึงได้มีรังสีอำมหิตแบบนั้น เป็นมมุษย์ที่ชั่วร้ายที่สุดและสุดชั่วเท่าที่ข้าเคยเจอมาเลยละ" จีเหวินเอ่ยพลางเท้าคางอยู่ในทวนสุรุบันค้ำฟ้า


        "มิน่าเล่า ข้าถึงรู้สึกแปลกๆ" ผิงผิงเอ่ยพึมพำจนลืมไปว่าหมิงจงลู่อยู่ข้างๆ เขาเลือกที่จะมองเมิน...


        "ส่วนเจ้ามีจิตที่บริสุทธิ์และสะอาด" จีเหวินตอบเพียงเท่านั้นก่อนจะเงียบไป ส่วนผิงผิงเกาหัวก่อนจะเหวี่ยงตัวขึ้นหลังม้าแล้วให้หมิงจงลู่ซ้อนหลัง... เพื่อเดินทางกันต่อ มุ่งตรงสู่ฉางอัน...


@Admin

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181

17

กระทู้

298

โพสต์

12หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
10412
เงินตำลึง
180470
ชื่อเสียง
56824
ความหิว
302

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
0
ความชั่ว
0
ความโหด
0
หรั่นหลัน
เลเวล 1

ติง โหยว

"คนไม่ดีต้องถูกลงโทษ!!"
pet
โพสต์ 2018-10-28 18:12:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Lulu เมื่อ 2018-10-29 16:11

โรลเดินทาง

                   รถม้าเคลื่อนเข้าสู่เมืองฮองหง ก่อนจะแวะที่โรงเตี้ยมแดนตะวันลับ ลู่เอินเดินไปฝากรถม้าไว้ที่คอกด้านหน้า ก่อนที่ติงโหยวจะอุ้มหรั่นหลันเข้าไปนั่งสั่งอาหารก่อน ลู่เอินเห็นเด็กรับใช้ที่ดูแลคอกสัตว์อายุน้อยกว่านางมาก จึงให้เงินตำลึงกับหมั่นโถวไปก้อนหนึ่งแล้วเดินเข้าไปด้านใน
                   "พี่โหยวสั่งอะไรไปรึเจ้าคะ?"
                   "ปลาต้ม ปลาย่าง ปลานึ่ง" ติงโหยวตอบด้วยเสียงดังฟังชัด
                   "..." ลู่เอินค่อนข้างชินกับการกินเมนูปลาบ่อยๆแล้ว แต่ก็นึกแปลกใจที่อีกฝ่ายสั่งแต่ปลาทั้งสามเมนูเลย "พี่โหยวสั่งปอเปี๊ยะรึยังเจ้าคะ"
                   "ข้าสั่งแล้วนะ"
                   พอได้ยินแบบนั้นนางจึงค่อนข้างโล่งใจ อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ไม่ลืมที่นางฝากให้สั่ง แต่พอเด็กรับใช้นำอาหารทั้งหมดมาวางกลับไม่พบว่ามีปอเปี๊ยะอยู่เลย ลู่เอินอยากเอ่ยปากถามแต่ติงโหยวก็ลงมือกินอาหารไปแล้ว อีกฝ่ายคงจะลืมสั่งให้นางอีกแล้วล่ะสิ ลู่เอินถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะกินอาหารคำสองคำ ส่วนใหญ่จะนั่งดื่มชามากกว่า ถึงแม้นางจะกินน้อยแต่อาหารทั้งหมดก็หายไปเหมือนกับถูกเททิ้งอยู่ดี
                   "ต่อจากนี้ก็เข้าเหลียงโจวแล้วใช่ไหม"
                   "เจ้าค่ะ" นางยิ้มตอบ
                   "อืม.. ผ่านไปด้านนอกฉางอันได้ไหม ข้าไม่ค่อยอยากผ่านเข้าไปในเมือง"
                   "ได้เจ้าค่ะ"
                   ลู่เอินเอ่ยรับคำแต่ในใจมีความสงสัยอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้หนึ่งเค่อเหมือนจะมีนกพิราบบินเข้ามาในรถม้า ไม่รู้ว่าเป็นจดหมายจากใครรึเปล่า หลังจากที่ปล่อยนกพิราบกลับติงโหยวก็ดูอารมณ์ไม่ดีสักเท่าไหร่ ในใจของนางจึงคาดเดาไปบางส่วนแล้วว่าต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นแน่..
                   ทั้งสองจ่ายเงินค่าอาหารเรียบร้อยจึงกลับเข้าไปบนรถม้าและออกเดินทางต่อ ในเมื่อไม่แวะฉางอัน ลู่เอินจึงตั้งใจจะแวะพักที่อันติง แต่เมืองนี้แม้จะเดินทางผ่านก็จริงแต่ไม่เคยเข้าพักสักครั้ง อีกอย่างดูเหมือนจะเป็นเมืองเล็กๆด้วยไม่รู้จะมีที่พักรึเปล่า..

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม โพสต์ 2018-10-29 16:11

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ฮั่นเสียทองเทวะ
กราดิอุส
ปิ่นล้ำค่า
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x15
x7
x2
x80
x1
x30
x20
x1000
x1
x20
x1
x3
x15
x1
x9
x4
x1
x20
x45
x7
x35
x1
x3
x1
x2
x1
x3
x2
x1
x1
x30
x1
x2
x300
x45
x16
x757
x30
x50
x25
x1
x10
x2
x6000
x91
x2
x4
x1
x2
x2
x49
x13
x8
x59
x2
x10
x17
x200
x99
x130
x175
x100
x100
x60
x2
x20
x41
x50
x1520
x1
x100
x25
x700
x39
x24
x105
x1
x97
x55
x13
x1
x76
x20
x3086
x3
x9
x66
x30
x75
x150
x150
x108
x33
x2
x25
x41
x40
x32
x200
x100
x100
x212
x22
x4
x1
x62
x1041
x1021
x355
x30
x10
x30
x18
x77
x9
x81
x54
x50
x102
x56
x83
x76
x68
x211
x134
x134
x136
x11
x94
x44
x125
x319
x470
x150
x110
x75
x250
x340
x2
x19
x671
x60
x111
x48
x1

212

กระทู้

1855

โพสต์

60หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
497559
เงินตำลึง
2130366
ชื่อเสียง
267163
ความหิว
607

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7196
ความชั่ว
1491
ความโหด
3964
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-11-25 18:38:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2018-11-25 22:10

[ใกล้ถึงจุดหมาย]



      ในช่วงสายของวันถัดมาขบวนเดินทางเพื่อไปยังฉางอันนั้นก็ถูจัดพร้อมกับขบวนที่เดินทางออกจากโรงเตี้ยมในเมืองลั่วหยางมุ่งสู่เมืองฮองหงต่อไปและเหลือเพียงแค่อีกเมืองเดียวพวกเขานั้นจะเดินทางเข้าสู่จุดหมายในการเดินทางแล้วและก็หวังว่าจะไม่เกิดเรื่องเลวร้ายอะไรขึ้นอีก ยิ่งใกล้เมืองหลวงกองกำลังทหารที่ดูและก็ยิ่งมีมากขึ้น เข้าพวกโจรพวกนั้นคงม่ก้าลงมือวู่วามเป็นแน่โดยเฉพาะไต้เท้าหยูที่ตอนนี้ถูกทั้งตัวของจางฝูและเจี๋ยเฟยนั้นคอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลาชนิดที่ว่าแทบจะไม่ปล่อยให้ชายผู้นี้เดินไปไหนมาไหนคนเดียวเลยก็ว่าได้


      “นานแค่ไหนจะถึงตัวเมืองรึขอรับ” เสียงของนายทหารหนึ่งในผู้รอดชีวิตจากการต่อสู้ที่เเสนโหดร้ายกลางผามังกรสิบทิศเอ่ยถามขึ้นมา เมื่อจางฝูหันกลับไปมองดูคนถามกลับพบว่าใบหน้าของนายทหารผู้นี้ก็ซี้ดมากราวกับคนใกล้จะเป็นลม ดูท่าว่าการเดินทางนี้จะส่งผลให้พวกทหารเหล่านี้อ่อนล้ากันไปไม่น้อยกว่าเธอทีเดียว


      “พ้นป่านี้ไปก็ถึงเมืองแล้วเราจะพักกันที่โรงเตี้ยมในเมือง เจ้าอดทนเดินอีกหน่อย  ยาที่ท่านหมอให้มาก่อนหน้านี้หมดรึยังท่าหมดก็มาเเบ่งของข้าไป”เธอเอ่ยขึ้นแล้วหันไปมองทหารผู้นั้นอย่างห่วงๆ ตัวเธอแม้จะบาดเจ็บแต่ก็ยังขี่ม้าไม่ต้องเดินผิดกับนายทหารที่ยังคงต้องเดินท้าอยู่เช่นนี้ คงสาหัสกับพวกเขาไม่น้อย


      “มีอะไรกันรึป่าว”เจี๋ยเฟยที่ขี่ม้าขยับเดินเข้ามาใกล้เอ่ยถามขึ้นพรางทอดสายตามองไปยังนายทหารที่เดินอยู่ข้างๆมม้าของภรรยาตน


      “ไม่มีอะไรนี่ เขามามาถามว่าอีกนานไหมกว่าจะถึงเมืองฮองหง แล้วเห็นเขาอาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไปถึงโรงเตี้ยมข้าว่าจะแบ่งข้าให้เขา เพราะของข้าเองก็มีเยอะอยู่”จางฝูหันไปเอ่ยตอบพร้อมกับเอี้ยวตัวหันไปล้วงหยิบเอากระบอกน้ำในกระเป๋าสะพายข้างตัวม้าออกมายื่นส่งไปให้ทหารนายนั้น “นี่เป็นยาที่ข้าต้มเอาไว้จิบ เจ้าเอาไปจิบดื่มเถอะ กลัวว่ากล่าจะถึงเจ้าจะสลบไปเสียก่อน”


       “ขะ..ขอบคุณขอรับแม่นาง”นายทหารผู้นั้นเอ่ยกล่าวพร้อมกับเอื้อมมือไปรับเอากระบอกยานั้นมาถือเอาไว้ “เช่นนั้นข้านำไปแบ่งกับทหารนายๆที่ไม่ค่อยีด้วยท่านคงไม่ว่าอะไรนะขอรับ”


      “ไม่ว่าอะไรหรอก แบ่งๆกันอย่างไรเราก็ต้องเดินทางกันต่ออีกข้าไม่อยากให้ใครมาวูบล้มไปกลางทางเสียก่อน”


       ทหารนายนั้นประสานมือเป็นารขอบคุณก่อนที่จะเดินแยกไปแบ่งยานั้นให้แก่ทหารคนอื่นๆในขบวนส่วนจางฝูนั้นก็เพียงหันไปมองเล็กน้อแล้วหันกลับมามองเส้นทางเบื้องหน้าตนต่อ ‘อีกเพียงนิดเดียงพ้มชายป่านี่ไปก็เป็นเมืองแล้ว’


       ขบวนเดินทางยังคงมุ่งเดินทางกันต่อไปจนผ่านไปราวกว่าชั่วยามในที่สุดพวกเขานั้นก้มาหยุดกันอยู่ที่เบื้องหน้าโรงเตี้ยมที่ดูภายนอกแล้วค่อนข้างเรียกได้ว่ามาซ่อหน้าดูจนไต้เท้าหยูนั้นเมื่อเห็นก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาเเต่เมื่อได้ก้าวเข้าไปยังด้านในก็กลายเป็นต้องรีบกลืนคำสบประมาณไปเสียเเทบไม่ทันเพราะด้านในโรงเตี้ยมนั้นนอกจากจะไม่โทรมมอซอแล้วยังสะอาด และการตกแต่ภายด้านใน็ยังดูดีมีระดับในระดับหนึ่งเลย นั้นทำเอากงจู่นั้นถึงกับทรงพระสรวลออกมาอย่างชอบใจก่อนที่พระนางนั้นจะเดินก้าวตามเสี่ยวเออร์น้อยผู้หนึ่งตามขึ้นไปยังห้องพักทันทีโดยที่มีไต้เท้าหยูผู้หน้าแตกร้าวละเอียดนั้นเดินตามไปด้วยใบหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก


      “พี่น้องทหารทุกท่นเหนื่อยมากแล้วแยกย้ายกันไปพักเถิด พรุ่งนี้เราจะเดินทางเข้าฉางอันกันแล้ว”เจี๋ยเฟยที่ยืนอยู่หันไปเอ่ยกับเหล่าทหารร่วมทางทุกท่านอย่างเป็นมิตร เพราะการเดินทางและการสู้เคียงบ่ากันมาดูเหมือนว่าสามีเธอนั้นจะได้เพื่อเป็นทหารหลวงเพิ่มมามากมายหลายคนเลยทีเดียว


      “จางฝูข้าไปดื่นกินกับพวกเขาได้ไหม”เจี๋ยเฟยหันกลับมาเอ่ยถามเธอพร้อมกับชี้ไปยังทหารกลุ้มหนึ่งที่ไม่ได้บาดเจ็บมาที่กำลังตั้งวงเลี้ยงที่พวกเขานั้นจะเดินทางไปถึงฉางอันอันเป็นจุดหมายแล้วซึ่งเจี๋ยเฟยนั้นก็กลายเป็นผู้ที่โโนกล่าวเชิญให้ไปนั่งร่วมโต๊ะเสวนาด้วย


      “ได้ แต่อย่างเมาแอ้เหมือนคราวเข้าหอละ ไม่เช่นนั้นเจ้าได้นอนนอกห้องแน่ ก่อนมานอนก็ไปอาบน้ำล้างกลิ่นเหล้าออกเสียให้หมดด้วยเข้าใจไหม”เธอหันไปเอ่ยตอบยิ้มๆแล้วมองดูใบหน้าของเจี๋ยเฟยที่ยิ้มกว้างออกมาพร้อมทั้งพยักหน้าก่อนที่เจ้าตัวนั้นจะหมุนตัวเดินไปร่วมวงกับพวกนายทหารทันที ส่วนเธอนั้นก็เพียงมองตามหลังไปก่อนที่จะเดินก้าวขึ้นห้องพักไปเงียบๆ


     ‘เหนื่อยชะมัดเลยนะวันนี้’


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -33 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -300 + 25 -33 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
สุรากู่หลันหลาง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หน้ากากยักษ์แดง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2020
x5
x1
x9
x100
x3
x8
x30
x5
x1
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x14
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x6
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x43
x600
x399
x96
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1185
x2
x158
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x56
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x54
x200
x100
x800
x5
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x92
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x7
x1676
x1
x2
x1360
x2290
x35
x1523
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x265
x126
x225
x590
x40
x111
x432
x994
x1