ดู: 23|ตอบกลับ: 1

{ โลกผู้สร้าง - ถนนชีหยาง } โรงเตี๊ยมวิญญาณเฉาเฉาถิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-4-5 20:56:28 |โหมดอ่าน


โรงเตี๊ยมวิญญาณเฉาเฉาถิง

{ถนนซชีหยาง } 









โรงเตี้ยมวิญญาณ คือโรงเตี้ยมที่สร้างขึ้นบนโลกของผู้สร้าง

โดยเถ้าแก่ผู้หนึ่งที่เมื่อคร่ามีชีวิตนั้น ขยันสร้างกุศล

 ช่วยเหลือคนลำบาก เมื่อสิ้นอายุขัย 

จึงได้มาพำนักพักบนโลกนิรันดร์แห่งนี้

 แต่ก็ยังมิวายสร้างโรงเตี้ยมขึ้นมา

เพื่อให้ผู้คนหรือดวงวิญญาณที่ผ่านไปผ่านมา

ได้มาพักอาศัยและดื่มกินอาหารด้วย




เจ้าของโรงเตี้ยม

เถ้าแก่มู่หรง เหยา








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
zifu + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

209

กระทู้

1804

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
467733
เงินตำลึง
19114489
ชื่อเสียง
265938
ความหิว
247

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7027
ความชั่ว
1274
ความโหด
3689
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2020-4-5 23:14:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ลำดับขั้นวิญญาณ]


      หลังจากที่นั่งทานบะหมี่เนื้อวัวที่จางฝูทำกันจนอิ่มท้องและและหายตกใจการเรื่องต่างๆที่พวกเธอทั้งสองนั่งพูดคุยกันแล้วนั้น เว่ยจีที่เห็นว่าหญิงสาวที่มาอาศัยเธออยู่ชั่วคราวเเลจะให้ความสนอกสนใจกับบรรยากาศรอบๆตัวเป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจว่าจะพาเธอออกไปเปิดหูเปิดตาที่ด้านนอกเสียหน่อย เพราะอย่างไรก็อีกสองวันกว่าที่เธอจะสามารถเดินทางกลับได้ ให้หมกตัวอยู่แต่ในจวนเหมือนเธอคงไม่ดีเท่าไหร่ เพราะหากเธอได้ลองมาที่นี่แล้วไม่แน่ว่าเมื่อถึงเวลาของนางจริงๆแล้ว คงมีเวลาให้นางได้นอนอยู่ในจวนจนเบื่อแน่ๆ


      “เอาละข้าเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว เจ้าคงไม่ได้รอนานเกินไปนะ”เสียงของเว่ยจีดังขึ้นพร้อมกับร่างของเจ้าของจวนขุนพลปราบมารเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเองด้วยชุดฮั่นฝูปกติดั่งที่หญิงสาวทั่วไปมักแต่กันมิใช่ชุดที่ประดับด้วยเกราะอย่างที่เจ้าตัวนั้นใส่ประจำบ่งบอกว่าขุนพลผู้นนี้แขวนป้ายลางานปราบมารของตัวเองเพื่อพาสาวน้อยร่างโปร่งแสงอย่างจางฝูนั้นไปเที่ยวแล้วนั้นเอง


      “ไม่นานเลยเจ้าค่ะ แล้วเราจะไปไหนกันหรือเจ้าคะ”จางฝูกล่าวถามขึ้นมา เพราะหลังจากที่เธอทานบะหมี่เสร็จท่านเว่ยจีนั้นก็ลากเธอเดินออกจากห้องทานอาหารมุ่งหน้ามายังห้องพักของนางและบอกให้เธอนั่งรออยู่ตรงหน้าห้องส่วนนางจะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อด้านใน


      “จะไปที่ในเมืองกัน ไหนข้าก็ไม่มีอะไรทำ และเจ้าก็ได้มาที่นี่แล้ว ก็ไดเดินเที่ยวกันสักหน่อยคงไม่เสียหายอะไรจริงไหม”เว่ยจีเอ่ยออกมาเสร็จสรรพก่อนที่นางนั้นจะเดินนำจางฝูออกจากจวนไป โดยมีจางฝูนั้นคอยวิ่งตามหลังอีกฝ่ายไป


      ร่างของหนึ่งขุนพลปราบมารหนึ่งร่างโปร่งแสงเดินเคียงข้างกันไปตามถนนสายการค้าของโลกผู้สร้าง ก่อนหน้าเพราะจางฝูนั้นมั่วแต่วิ่งตามกงจักรจนไม่ได้มองสำรวจโดยรอบเวลามาจะคึกครื้นเพียงนี้ แถมของต่างๆที่วางขายกันนั้นมันก็ดูแปลกตาเอามากสำหรับเธอ


      “ท่านเว่ยจีนั้นคือสิ่งใดหรือเจ้าคะ”จางฝูเอื้อมมือไปดึงชายแขนเสื้อของอีกฝ่ายราวเด็กน้อยเดินตามผู้ปกครองมาเที่ยวครั้งแรกก็ไม่ปาน ก่อนจะชี้ไปยังของที่น่าจะดูเหมือนผลไม้รึป่าวแต่หน้าตามันกลับดูแปลกประหลาดนัก ผิวลักษณะเหมือนกับส้ม แต่กลับเป้นทรงรียาวสีเหลือง ดูแปลกตา


       “นั้นคือเลม่อน จะเปรียบเทียบให้เจ้าเข้าใจง่ายๆก็มะนาวของพวกโรมันน่ะ”เว่ยจีกล่าวออกมาพร้อมกับส่งยิ้มเอ็นดูให้เเก่สาวน้อยที่หากนับการอายุตั้งแต่เธอยังไม่ตายก็คงเป็นรุ่นลูกหลานแล้วบางๆ “แต่รสชาติของมันจะเปรี้ยมและมีกลิ่นหอมที่แตกต่างจากมะนาวที่เจ้าเคยชิม นอกจากนี้ หากผลมันสุกมากๆก็จะมีรสหวานอมเปรี้ยวด้วย บางคนก็กินเป็นผลไม้ก็มี”


        จางฝูพยักหน้าฟังคำอธิบายของเว่ยจีไปก่อนจะหันไปมองทางเจ้าผลเลม่อนที่นอนแน่นิ่งเป็นกองอยู่ก่อนที่เธอเนั้นจะออกเดินตามหลังเว่ยจีไปตามเส้นทางเรื่อยๆ พอมาสังเกตดีๆแล้วที่นี่ก็คึกคัก แถมมีแผงขายของวางขายเยอะแยะไม่ต่างจากย่านการค้าในโลกของเธอเลยสักนิด


       “แลเจ้าจะตื่นตาตื่นใจกับของพวกนี้มากเลยนะจางฝู”


       “เจ้าค่ะ ก็มีหลายๆอย่างที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนนี่เจ้าคะ”จางฝูกล่าวออกมาแล้วมองไปยังท่านเว่ยจีที่เดินนำเธอนั้นเข้าไปในโรงเตี้ยมแห่งหนึ่งที่ ไม่รู้ว่าทำไมก่อนหน้าเธอถึงไม่เห็นว่ามันมีโรงเตี้ยมอยู่ด้วยกันนะ ที่ด้านในโรงเตี้ยมนี้นอกจากวิญญาณร่างโปรงใส่แบบเธอก็มีคนที่มีร่างเนื้อแบบท่านเว่ยจีเดินเพ่นพานกันไปมากมาย


      ซึ่งเมื่อเว่ยจีปรากฎกายขึ้นผู้คนหรือวิญญาณมากมายในร้ายก็พากันหันมาจับจ้องมองรายหญิงสาวตรงหน้าของเธอเป็นคนโด่งดังอย่างไรอย่างนั้นก่อนที่เธอนั้นจะเดินตามหลังเว่ยจีไปนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่งที่อยู่ริมหน้าต่างของร้านพร้อมเสี่ยวเอ้อในร่างโปรงใสคล้ายๆเธอจะเดินมารับต้อนรับอย่างดี


    “ท่านเว่ยจีทำไมถึงทีทั้งคนที่มีเป็นร่างโปรงใสแบบข้ากับที่มีร่างเนื้อแบบท่านปะปนกันไปล่ะเจ้าคะ”เป็นอีกครั้งที่จางฝูนั้นกล่าวถามขึ้นมาด้วยความสงสัย


      “นั้นเพราะบุญกรรม หรือกุศลที่แต่ละคนทำมาในยามเมื่อยังเป็นมนุษย์ ร่วมถึงลำดับขั้นชั้นของผุ้คนแต่ละคนด้วย อาทิ เมื่อทหารผู้หนึ่งทำหน้าที่รักษาความเรียบร้อยของเเผ่นดินอย่างแข่งขัน ซื่อสัตย์ อดทน ไม่รับเงินสินบน เมื่อตายมาวิญญาณของเขาได้ก้าวผ่านมายังดินแดนผู้สร้างนี้ก็จะได้รับเลือกให้เป็นทหารสวรรค์ดูแลความเรียบร้อยของผู้คนเมื่อมีความดีความชอบร่างที่โปร่งใสนั้นก็จะยิ่งเข้มขึ้นจนมีกายเนื้อเป็นของตัวเอง”


       “เป็นเช่นนั้นเอง”จางฝูพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ ไม่นานนักอาหารที่พวกเธอสั่งนั้นก็ถูกนำมาวางเรียงไว้บนโต๊ะพร้อมด้วยร่างของชายผู้หนึ่ง แต่งตัวดูภูมิฐานเดินโบกพัดมายังโต๊ะของพวกเธอด้วยรอยยิ้มก่อนยกมือประสานและกล่าวทักทายอย่างสุภาพ


      “ไม่เจอกันนานท่านขุนพล”


    “ไม่เจอกันนานเช่นกัน จางฝูนี่คือเถ้าแก่มู่หรง บนโลกเขาสร้างคุณกุศลด้วยการเผื่อแผ่เงินแก่ผู้ยากไร้มากมาย แม้เขามีฐานะมั่งคั่ง แต่ก็ไม่เคยอยู่นิ่ง เงินไหลเป็นเทน้ำเทท่าช่วยเหลือแผ่นดินและผู้คนนับไม่ถ้วนเมื่อสิ้นอายุขัยจึงได้ขึ้นมาอยู่บนโลกผู้สร้างนี้ สร้างโรงเตี้ยมนี้ขึ้นมาเพื่อคอยช่วยเหลือเหล่าวิญญาณและผุ้คนในโลกนี้ทำกุศลต่อ” เว่ยจีที่นั่งอยู่กล่าวทักทายก่อนจะหันมามองจางฝูพร้อมกับแนะนำท่านเถ้าแก่โรงเตี้ยมผู้นี้ให้เธอได้รู้จัก


      “เป็นเกียรติที่ได้พบเจ้าค่ะ ข้าจางฝูเจ้าค่ะ”จางฝูรีบประสานมือพร้อมกับกล่าวแนะนำตัวเองกลับไปเพื่อเป็นมารยาทก่อนเถ้าแก่มู่หรงนั้นจะยิ้มออกมาแล้วทรุดตัวลงนั่งร่วมโต๊ะกับพวกเธอด้วย


     “ยินดีที่ได้พบเช่นกันสาวน้อย อ้อจริงสิวันพรุ่งนี้มีงานบุญที่บ้านท่านจอมทัพหวังเจี้ยน ท่านจะไปร่วมด้วยรึป่าว”เถ้าแก่มู่หรงกล่าวกับจางฝูก่อนที่จะหันไปกล่าวถามเว่ยจีด้วยเรื่องงานอะไรสักอย่างที่จะจัดขึ้นวันพรุ่งนี้ซึ่งตัวจางฝูนั้นคงไม่ได้รับเชิญไปก็ขอไม่สนใจดีกว่า


      “คงต้องไปนั้นแหละ ไม่ไคงน่าเกลียดเเย่”เว่ยจีกล่าวออกมาก่อนหันไปเริ่มลงมือทานอาหารตรงหน้าที่ถูกลำเลียงมาวางเอาไว้โดยพวกเขานั้นนั่งพูดคุยกันอยู่นานสองนานจนอาหารหมดแล้วก็ยังไม่หยุดคุยกันโดยมีจางฝูนั้นค่อยรินชาเก็กฮวย จนเวลาร่วงเลยไปจนช่วงบ่ายทั้งเว่ยจีและจางฝูนั้นถึงเดินทางกลับไปยังจวนเพื่อพักผ่อน


ใช้
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา




@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จิตวิญญาณ: เว่ย จี เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2020-4-5 23:58
คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2020-4-5 23:58
คุณได้รับ +22 คุณธรรม โพสต์ 2020-4-5 23:58

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
สุรากู่หลันหลาง
ทวนยาว
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x6
x100
x3
x8
x30
x3
x1
x3
x8
x4
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x4
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x187
x90
x30
x240
x3
x44
x600
x399
x100
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x595
x5
x100
x1185
x2
x163
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x58
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x84
x200
x100
x800
x4
x333
x727
x200
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x83
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x8
x1676
x1
x2
x1080
x2045
x58
x1521
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x245
x131
x175
x578
x38
x111
x426
x970
x1
x23
x604
x5
x450
x144
x366
x293
x520
x1441
x127
x67
x774
x480
x4
x2
x694
x716
x450
x158
x9999
x1839
x500
x325
x55
x42
x17
x69
x23
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x88
x1
x9
x138
x259
x698
x5450
x73
x11
x198
x446
x141
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x584
x1692
x780
x108
x195
x107
x11
x95
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x162
x263
x500
x2
x51
x1803
x8
x158
x200
x6662
x702
x280
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x14
x678
x8
x1439
x9
x1748
x313
x918
x1169
x928
x1030
x667
x185
x134
x191
x745
x1580
x807
x92
x148
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1182
x680
x195
x2122
x2318
x581
x40
x1018
x603
x24
x280
x1245
x157
x248
x1444
x8130
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-6-6 09:10

ขึ้นไปด้านบน