{ เมืองหลันเยี่ย } อารามพรตไป๋จี้

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-2-16 23:59:54 |โหมดอ่าน



อารามพรตไป๋จี้

{ เมืองหลันเยี่ย }








【อารามพรตไป๋จี้】
ทุกข์ สุข กิเลส ล้วนอยู่ที่ใจ  
เจ้าอารามเป็นชาวหลันเยี่ยโดยกำเนิด แต่เล็กใฝ่ในธรรมของเต๋า
สถานที่แห่งนี้สร้างขึ้นโดยผู้มีจิตศรัทธาในคุณงามความดี
เจียดเงินออกทุนก่ออิฐสร้างหิน มีทั้งหนทางเดินฝึกตน ศาลา
รวมไปถึงหอพระสำหรับสวดมนต์สงบจิตใจผ่อนคลายความทุกข์







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 แต้มวาสนา +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2020-2-17 00:00:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2020-2-23 02:24


แกะพระชายาแห่งหลันเยี่ย
1838
นานทีจะมีเบี้ยเลี้ยง
         ผานซุ่นนำความมาแจ้งทางจวงถิงซู่เอาไว้ก่อนพวกเขาจึงสามารถรับมือกับสาวใช้และเหล่าองค์รักษ์จวนหวาง ที่ต่างแวะเวียนเข้ามาเสนอหน้าถามไถ่อยากเข้ามาช่วยอำนวยความสะดวก ยกน้ำร้อนน้ำชาอาหารเจถวายป๋อหยางหวางเฟยเอาความดีความชอบกันใจจะขาด ทั้งหมดล้วนถูกฝูมี่กันท่าไว้ ‘พระชายาต้องการความสงบขณะสวดขอพรเพื่อหวางเย่และชาวหลันเยี่ย ห้ามมิให้ผู้ใดรบกวน’ ดังนั้นแม้หลันเยี่ยหวางเสด็จมาด้วยองคืเองก็ยังต้องรออยู่ด้านนอกเช่นกัน

          ล่วงเลยยามดึกกื่นค่อนคืน ทั้งสามล้วนร้อนใจ… ด้านเสิ่นหลิงเฮ่าคากว่าคงกลับมาช่วงรุ่งสาง ฝูมี่ปรึกษากันว่าควรส่งตนไปแจ้งยังจวนเรื่องพระชายาปรารถนารักษาศีล อยู่อารามคืนหนึ่งด้วยใจศรัทธาในกุศลแรงกล้า ไม่มีทางอื่นแล้วจึงทำตามนั้น...รอดไปได้อีกวัน

          จวงถิงซู่ได้แต่ถอนหายใจ คาดเดาเอาว่าถ้าหากตอนเช้านักกวีผมเงินคนนั้นกลับมาถึงก่อนก็แล้วไป อย่างน้อยพออ้างได้เรื่องที่พี่น้องสองคนไม่พบกันนาน จึงมีเหตุสนทนาในอารามนานสักหน่อย.. คิดใดเล่าจะคาดว่าพวกเขาประเมินความหว่งใยที่หลันเยี่ยหวางมีต่อพระชายาหมาดๆ ท่านนี้ต่ำเกินไป

           อรุณรุ่งมาเยือนแสงสีทองพึ่งจับขอบฟ้า ยังมไม่ทันที่วิหคจับหลังคาตัวแรกจะโก่งคอร้องจิ๊บ บุรุษในอาภรณ์ลวดลายกิเลนทองคำก็ปรากฎกายควบม้ามายังอารามไป๋จี้ เจตนาส่อแล้วในสีหน้าบ่งบอกว่า ‘ห่วงใยคำนึงหา’ ลงทุนเสด็จมารับด้วยตัวเอง คล้ายกังวลว่าห่างกันนานเพียงนิดหญิงสาวผมเงินคนนั้นจะอันตรธานหายไป

           “พวกเจ้าทำไมยังอยู่ด้านนอกหอพระล่ะ… แล้วหวางเฟยอยู่ที่ไหน?” ร่างสูงสง่าตวัดพระเนตรแล้วไม่เห็นแม้เงาของคนที่คิดถึง น้ำเสียงเข้มจัดขึ้นเล็กน้อยถึงไม่ดุก็คล้ายตำหนิ

           จวงถิงซู่กับผานซุ่นหน้าซีดเผือดผลักฝูมีออกไปเป็นหนังหน้าไฟ “ถวายพระพรหวางเย่เพคะ หวางเฟยทรงประดับอยู่ข้างในสั่งห้ามรบกวนเวลาบำเพ็ญ...”

           “อยู่ในนี้ตั้งแต่เมื่อวาน? แล้วพวกยาบำรุงกับอาหารล่ะนางได้ทานตรงเวลารึไม่? พวกเจ้าสามคนเฝ้าอยู่ตลอดทั้งคืนเรื่องแค่นี้อย่าบอกนะว่าตอบไม่ได้” ยิ่งคิดก็ยิ่งเป็นห่วงเสี่ยวหลานตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนแม้จะมั่นคงแล้ว แต่กู้หานกวงตรวจล่าสุดยังบอกว่าต้องบุรุงให้มากเพื่ออีกสี่เดือนข้างหน้าลดเหตุไม่คาดฝันลงไปได้ หลิวตานก้าวเข้าไปที่ด้านหน้าคิดจะเปิดเข้าไปพบหญิงสาวเพื่อดูให้แน่ใจว่านางปลอดภัยดี

           จังหวะที่ประตูถูกผลักเปิด ร่างในอาภรณ์ขาวผมเงินปล่อยสยายก็ก้าวสวนออกมาพอดีด้วยอาการอิดโรย จังหวะเขาผลักนางคิดเปิดประตูจึงพุ่งถลาเข้าอ้อมอกอีกฝ่ายท่ามกลางสายตานับสิบคู่ หลิวตานไม่มัวมีเวลาตื่นเต้นยินดี อาจเพราะสัมผัสได้ว่าเนื้อนิ่มนั้นเย็นเฉียบก็รีบสั่งให้คนไปนำเอาผ้าคลุมของตนมาห่อตัวพระชายาเอาไว้

          “เสี่ยวหลาน?? เหตุใดสภาพเป็นเช่นนี้ได้… ในหอพระหนาวมากหรือ? เกิดไม่สบายขึ้นมาอาจสะเทือนถึงลูกได้” วาจาแม้เอ่ยตำหนิแต่อ้อมกอดกลับประคองอย่างอ่อนโยนยิ่ง พาหญิงสาวไปผิงกระถางไฟในห้องโถง เขาอยากบอกนางเหลือเกินว่าเมื่อคืนตนนอนไม่หลับ บนเตียงว่างเหล่าจากที่รับคนผู้หนึ่งมาร่วมเคียงก็ได้ถือนางเป็นชีวิตจิตใจไปแล้ว "นางกำนัล... เจ้าปล่อยให้หวางเฟยทำเรื่องเสี่ยงเช่นนี้กลับถึงจวนไปขอรับโทษจากพ่อบ้าน"

          ฝูมีแทบร้องออกมาว่าไม่นะ ดีที่สตรีผมเงินจงใจทรุดใส่สามีอีกรอบให้เขาง่วนอยู่กับการรับประคองร่างตนจนไม่มีเวลามากล่าวโทษใคร ทั้งพวกผานซุ่นต่างโลกอกว่าเสิ่นหลิงเฮ่าคงกลับมาพอดีและอาศัยเข้าทางหน้าต่างเพื่อเลี่ยงสายตาคน แม้จะสงสัยอยู่บ้างกับท่าทีระโหยโรยแรงของหญิงสาวผมเงิน แต่ดูเหมือนนอกจากอ่อนเพลียก็ไม่ได้มีอาการบาดเจ็บที่ใด จึงวางใจไปเปลาะหนึ่ง

          หลิงหลานเองก็ตอบไม่ถูกว่าทำไมตนถึงรุ้สึกอ่อนล้าไปทั้งตัว อีกทั้งหนาวสะท้านไปทั้งร่างกายยินยอมซบพิงอาศัยเขา กระทั่งความหนาวเย็นบรรเทาลงจึงกล่าว “อย่าทรงตำหนิพวกเขาเลยเพคะ เป็นหลิงหลานสวดมนต์ดึกไปหน่อยจึงรุ้สึกล้าอยู่บ้างเพราะนานๆ ทีจะได้ออกมาสร้างกุศล ต้องลำบากหวางเย่ต้องเป็นห่วงมารับอีกแล้ว”

          “อย่างนั้นเองหรือ… ครั้งหน้าถ้าเสี่ยวหลานอยากจะมาอีก เอาไว้พวกเรามาด้วยกันดีไหม? ตำราทางเต๋าข้าก็พอจะศึกษามาบ้างเผื่อได้ขอคำแนะนำจากท่านนักพรต” มือหนาประโลมลูบแผ่นหลังหญิงสาว แววรักใคร่ไม่จางหายไปจากใบหน้า

          ‘ที่ไม่บอกความจริงข้าเพราะยังไม่วางใจก็เอาเถิด.. เสี่ยวหลานข้าคนนี้มีเวลาพอจะให้เจ้าได้ทั้งชีวิต’ ลูบเรียวแก้มที่ซีดอ่อนสีนั้นแล้วก็ปวดใจ อยากแบ่งเบาความทุกข์ของอีกฝ่ายก็ต้องดูก่อนว่านางเต็มใจรึเปล่า

          แม้จะรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งแปลกๆ แต่หลิวตานตีความว่านางต้องอยู่ข้างเขาในทุกวันคงลำบากใจเรื่องสามีเก่า หากไม่รีบแสดงให้เห็นเพื่อดึงความมั่นใจของหญิงสาวว่าขอเพียงอยู่กับเขา นางไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องใด เพราะมือคู่นี้จะคอยส่งเสริมและปกป้องขอให้นางเชื่อใจเขาในเร็ววัน จากนั้นหยิบเอาตั๋วเงินห้าพันชั่งวางมอบในมือเล็ก “เสี่ยวหลานออกมาครั้งนี้กระทันหันพ่อบานยังไม่คุ้นชิน คงลืมเรื่องสำคัญไป… นี่เป็นเงินส่วนตัวที่ข้าพกมายกให้เจ้าเผื่อจะใช้ทำธุระข้างนอก”

          “เอ๊ะ… หวางเย่ห้าพันชั่งค่อนข้างจะมากอยู่นะเพคะ” ครั้งแรกที่นางได้รับเงินจากเขา ถึงแม้จะเป็นสามีภรรยากันแล้วก็ตาม ในใจหญิงสาวอีกฝ่ายกลับเหมือนคนแปลกหน้า ผู้มีพระคุณต่อนาง

          เชื้อพระวงศ์หนุ่มหยักโอษฐ์แย้มถูหน้าผากลงจนแตะกันกับนาง “ทุกสิ่งของเราก็คือของเจ้า เมื่อมอบให้แล้วจะใช้ประโยชน์จากมัน.. หรือทอดทิ้งมันไปก็ได้ล้วนคืออิสระที่จะเลือก”

          “....หวางเย่อย่าทรงตรัสเช่นนี้สิเพคะ” เดิมทีหลิงหลานคิดคืนเขาทั้งหมดหรือไม่ก็ทำบุญเข้าอาราม แต่นางบริจาคค่าธูปเทียนไปแล้วพันชั่งการให้นักพรตจำเงินจำนวนมาก ถือเป็นการลบหลู่จึงไม่ควรกระทำ กระทั่งได้รับการปฎิบัติและกระตุ้นด้วยคำพูดบอกเป็นนัย คนตัวเล็กนิ่งงันไปมิได้ถอยหนีกิริยาสนิทชิดเชื้อจากอีกฝ่าย ‘...อย่าทำให้ข้ารู้สึกเหมือนเป็นคนเห็นแก่ตัว ที่ทำร้ายความรู้สึกท่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าจะได้ไหม...’

          ทั้งสองเรียกให้คนอื่นๆ ข้ามานั่งจิบชาทานขนมด้วยกันก่อนสนทนาธรรมกับท่านนักพรตประจำอาราม หลิงหลานซ่อนจดหมายของหลิงเฮ่าเอาไว้ในแขนเสื้อเมื่อครู่ตนตื่นพระสวามีก็มาถึงไม่มีเวลาเปิดอ่าน ในหัวเต็มไปด้วยคำถามที่รอการไขข้อข้องใจ
           
          เมื่อไม่มีธุระที่ไหนต่อทั้งสองจึงเดินทางเพื่อกลับไปพักผ่อนที่จวน หยาเหยี่ยนหวางได้รับอาชาเฟิ่งหวงจากเสด็จป้าผิงหยางแล้ว ถือโอกาสให้ชายารักนั่งซ้อนตักโอบประคองไว้อย่างแน่นหนา กระตุ้นให้ม้าเดินเหยาะๆ ไปตามท้องถนนเมืองหลันเยี่ยแม้ว่าหลิงหลานจะสวมหมวกไผ่ผ้าคลุมขั้นหนึ่งแต่ด้วยเสียงชื่นชม ‘คู่รักกิ่งทองใบหยก’ ตามรายทางก็ทำให้นางเปลี่ยนสีหน้าเป็นประหม่าได้ไม่น้อยเช่นกัน

            ดังนั้นจึงกระตุกแขนเสื้อคนตัวโตแล้วกระซิบบอก “ท่าน.. เร่งสักหน่อยเถิดถ้าคนเห็นมากกว่านี้ก็จะครึ่งเมืองแล้วนะเจ้าคะ”

            ในใจเขาคิดว่ายังไม่ทันทั่วเมืองเลย… หยาเหยี่ยนหวางทรงปรารถนาให้ชาวเมืองได้รู้จักหวางเฟยของพวกเขา เผื่อว่าวันข้างหน้าเมื่อพ้นจากสายตาเขาทุกคนจะได้คอยช่วยเหลือและดีต่อนาง เช่นเดียวกับที่เคารพรักและดีต่อตนเอง เสี่ยวหลานน่ารักขนาดนี้มีความสามารถเข้าตาเสด็จพ่อ ทั้งนางยังไม่เคยทำร้ายใครเชื่อว่าอีกไม่นานก็จะกลายเป็นหวางเฟยที่น่าภาคภูมิใจของหลันเยี่ยได้ในอนาคตอย่างแน่นอน

ปลาทอง ม้า ชุด อ๋อง
รุปปั้น + ขนมกุ้ยฮวา ฝูมี่
ขนมเหนียนเกา ผานซุ่น จวงถิงซู่
1,000 ชั่ง บริจาคค่าถูปเทียน โอน
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จวง ถิงซู่ เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 2020-2-23 02:45
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ สือ ผานซุ่น เพิ่มขึ้น 10 โพสต์ 2020-2-23 02:45
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ซ่างกวน ฝูมี่ เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2020-2-23 02:45
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หยาเหยี่ยนหวาง: หลิว ตาน { องค์ชายรอง } เพิ่มขึ้น 85 โพสต์ 2020-2-23 02:44
คุณได้รับ +15 คุณธรรม --15 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2020-2-23 02:43

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +7 ดีนาเรียส +500 +333 ความหิว -32 แต้มวาสนา +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 333 -32 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ตำราซิ่งอี้ว์
หมวกเกราะรามอนดา
ไป๋ชิงหงหม่า
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
รองเท้าตานชูฮว่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
ผีผานาคา
กำไลเทพีไอซิส
น้ำมันหอมชาวไอจี๋
อู้ม่านเทียนหนี่ว์
ตัวเบาขั้นสูง
คลุมวารีขั้นสูง(*)
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x6
x150
x1
x120
x720
x100
x90
x270
x120
x60
x240
x155
x15
x300
x140
x240
x5
x10
x30
x5
x570
x49
x5
x58
x10
x50
x50
x232
x1970
x149
x123
x1
x22
x28
x52
x34
x154
x63
x1
x2
x60
x26
x590
x1
x66
x79
x979
x180
x431
x103
x113
x334
x166
x56
x63
x248
x180
x18
x82
x39
x431
x52
x337
x121
x248
x117
x7240
x1769
x4
x5
x4
x6
x20
x16
x44
x6
x12
x16
x11
x12
x170
x1949
x84
x27
x8
x20
x9
x302
x8
x11
x34
x12
x32
x2
x76
x150
x615
x45
x6
x56
x29
x64
x2199
x46
x49
x14
x8
x16
x68
x56
x35
x253
x129
x141
x38
x41
x2250
x298
x4
x10
x49
x10
x15
x2060
x1
x676
x75
x2
x2
x5
x2
x4
x4
x2
x3
x2
x1
x7
x1
x5
x6
x4
x5
x1
x4
x4
x4
x5
x8
x9
x5
x220
x5
x2
x520
x6
x1
x81
x341
x606
x63
x508
x3
x3
x143
x1
x19
x372
x533
x2
x48
x31
x11
x20
x403
x1
x15
x12
x1
x1
x2
x2
x2
x10
x1
x19
x3643
x1243
x35
x50
x27
x54
x91
x28
x4
x3
x508
x942
x29
x21
x20
x185
x203
x2
x11
x11
x20
x5
x660
x47
x18
x8
x9
x2
x2
x33
x2
x718
x57
x1
x82
x14
x91
x16
x32
x8
x310
x1550
x566
x660
x1575
x637
x7260
x39
x154
x503
x1025
x2010
x555
x37
x140
x3
x81
x9
x123
x3153
x9999
x19
x3400
x22
x21
x790
x2960
x1200
x870
x2800
x22
x69
x48
x1430
x1370
x2609
x250
x34
x2320
x24
x1440
x3300
x2103
x37
x61
x18
x106
x12
x39
x2523
x2423
x2456
x383
x2699
x2
x9999
x644
x128
x149
x13
x111
x229
x5493
x232
x510
x672
x2926
x2939
x1670
x14
x701
x1843
x13
x37
x9999
x4438
x60
x120
x9999
x179
x9999
x2012
x73
x3
x27
x1322
x7
x10
x4283
x2
x11
x3565
x28
x18
x34
x1243
x1270
x30
x231
x367
x10
x1360
x2796
x9999
x1314
x1133
x1160
x715
x77
x64
x5607
x2850
x3539
x8087
x1734
x363
x9999
x9999
x604
x64
x175
x7044
x30
x40
x118
x239
x1720
x39
x6337
x3425
x2895
x3767
x7585
x3666
x4270
x3715
x2851
x3261
x1373
x9999
x985
x1187
x154
x40
x9999
x3648
x4238
x2952
x178
x3575
x6518
x5061
x3205
x4168
x2925
x659
x4937
x917
x326
x2293
x1151
x9