{ นอกเมืองผิงหยาง } กระท่อมสกุลเว่ย | สุสานเว่ยโอว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-2-14 00:25:01 |โหมดอ่าน


กระท่อมสกุลเว่ย/สุสานเว่ยโอว

{นอกเมืองผิงหยาง} 







กระท่อมเก่าของครอบครัวตระกูลเว่ย 

หลังเว่ยโอวพาลูกหนีจากพ่อบุญธรรม

 นางได้พาลูกมาซื้อกระท่อมหลังน้อยๆ 

ด้วยเงินก้อนสุดท้ายที่เมืองผิงหยาง

 ทำงานสารพัดเพื่อเลี้ยงดูลูกๆ ทุกคน

 จนได้มีวาสนาทำงานในจวนผิงหยาง

 มารดาได้สอนสั่งลูกทุกคนให้กตัญญูต่อผิงหยางโหวและผิงหยางกงจู่ 

ทั้งสองท่านเสมือนผู้มีคุณต่อครอบครัว 

ช่วยเหลือให้งานในยามลำบาก 

ภายหลังที่แห่งนี้ได้ถูกฝังสร้างสุสานของเว่ยโอว 

พี่น้องสกุลเว่ยจะแวะเวียนกลับมาไหว้สักการะมารดาปีละครั้งเสมอ




มารดาสกุลเว่ย










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 แต้มวาสนา +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2020-2-14 23:02:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ส่งข่าวเท็จ]

       จางฝูเดินกลับขึ้นมายังห้องพักของตนด้วยอารมณ์หงุดหงิดอยู่ไม่น้อย มือบางที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้องจู่ๆก็ต้องชะงักไปเมื่อเสียงเรียกจากเสี่ยวเอ้อร์ดังไล่ตามหลังหญิงสาวมา ร่างผอมแห้งของเสี่ยวเอ้อของโรงเตี้ยมวิ่งมาหยุดที่เบทื้องหน้าจางฝูแล้วยื่นส่งจดหมายฉบับเล็กๆใบหนึ่งให้ เมื่อเธอเปิดดูก็พบข้อความถูกเขียนเอาไว้ว่า ‘อีกสามวัน’


      “มีคุณชายแต่งกายมิดชิดให้นำมามอบให้แม่นางขอรับ”เสี่ยวเอ้อร์ผู้นั้นเอ่ยก่อนที่เขานั้นจะขอตัวกลับไปทำงานของตัวเองต่อ จางฝูหรุบตามองข้อความในจดหมายนั้นนิ่ง ‘ดูท่าข้อความนี้มาจากอ้าวเซ่าอีกสามวันเขาจะใช้การควบคุมฝนฟ้าทำลายสะพานสินะ’ จางฝูพ่นลมหายใจออกมาก่อนที่เธอจะตัดสินใจเดินออกจากโรงเตี้ยมไปและมุ่งหน้าออกไปด้านนอกเมืองเพื่อตรวจสอบดูสะพานที่ฮองเฮาจะและขบวนเดินทางจะใช้เดินทางผ่าน


     อาศัยเวลาเพียงไม่นานจางฝูก็เดินทางมาจนถึงบ้านสกุลเว่ยหรือบ้านของพระมารดาของฮองเฮานั้นเอง แม้ภายนอกจะดูเก่าทรุดโทรมไปตามกาลเวลาแต่ก็ไม่ถึงขั้นรกร้าง บ่่งบอกให้รู้ว่าที่นี่นั้นยังคงมีคนคอยแวะเวียนมาดูและอยู่อย่างสม่ำเสมอ  จางฝูมองดูบ้านหลังนั้นก่อนที่เธอจะตัดสินใจเดินสำรวจดูรอบบ้านรวมไปถึงสุสานของพระมารดาของเว่ยฮองเฮาที่ถูกตั้งขึ้นที่ใกล้ๆกับตัวบ้านพัก ที่นี่ทั้งเงียบและสงบไม่มีคนผลุกผลานให้รำคาญใจ หน้าที่เธอคือทำอย่างไรก็ได้ให้ฮองเฮาเดินทากลับมายังบ้านหลังนี้ และใช้สะพานนั้นเดินทางก่อนที่อ้าวเซ่าจะทำลายสะพาน ฆ่าและปิดปากทุกคนที่นี่


      ‘เธอจะทำอย่างไรดี แต่ถ้าไม่ทำหยวนซูก้จะสงสัย แผนที่ทำมาทั้งหมดคงจบเห่’


      ระหว่างที่จางฝูกำลังครุ่นคิดอย่างหนักใจอยู่นั้นก็มีครอบครัวหนึ่งเดินขนสัมภาระและข้าวของมากมายเดินผ่านหน้าเธอไป จางฝูมองตามหลังครอบครัวนั้นไปก่อนที่เธอนั้นจะตัดสินใจเดินตามครอบครัวนั้นไปเพื่อสอบถามสักเล็กน้อย


      “ขอโทษนะเจ้าค่ะ ท่านอาข้ารบกวนถามหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ”จางฝูกล่าวออกมาพร้อมกับวิ่งไปดักหน้าครอบคครัวนั้นเอาไว้


      “ได้สิ เจ้าอยากรู้อันใดละ แต่เร็วหน่อยแล้วกันนะข้าตัวจะตกรถม้า”ชายหัวหน้าครอบครัวกล่าวออกมา


      “ รถม้า  พวกท่านจะไปที่ใดหันหรือเจ้าคะ”


      “พวกเราจะย้ายบ้านน่ะแม่หนู เกิดเหตุน้ำทั่วรั้งจะอยู่ต่อก็มีแต่จะอดตาย”หญิงผู้เป็นภรรยากล่าวบอกออกมามือข้างกอดโอบกอดลูกสาวของตัวเองเอาไว้ จางฝูเมื่อได้ฟังก็ยิ่งรู้สึกเศร้าใจนักกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพียงเพราะผลประโยชน์ของตัวเอง


      จางฝูเงียบไปครู่หนึ่งเพื่อครุ่นคิดก่อนเธอจะเอ่ยกล่าวบางอย่างออกมา “เป็นเช่นนั้นเอง พวกท่านข้ามีเรื่องอยากจะไหว้วานท่านสักหน่อย” เธอกล่าวออกมาบางทีนนี่อาจเป็นวิธีที่จะให้ฮองเฮาจะเสด็จมาที่นี่ก็ได้ “ข้าอยากให้ท่านเดินทางไปฉางอันและแจ้งแก่หวงโฮ่วให้ข้าสักหน่อย ยามนี้สุสานของมารดาและบ้านสกุลเว่ยเสียหายหนักจากน้ำท่วม ไม่ต้องห่วงข้าจะออกข้ารถให้พวกท่านเอง รบกวนพวกท่านนำเรื่องนี้ไปแจ้งแทนข้าที”


      “อะ….เอ่อ..ก็ได้ๆ พวกข้าจะไปแจ้งให้”ชายหัวหน้าครอบครัวหันมองหน้าของภรรยากับลูกสาวก่อนกล่าวตกลง เมื่อทั้งสองตกลงจางฝูก็ล้วงหยิบเอาถุงเงินจำนวนพันชั่งมอบส่งให้แก่ครอบครัวนั้นหนึ่งเพื่อเป็นค่ารถม้าและค่าเสียเวลาของพวกเขานั้นเอง


    “ขอบคุณพวกท่านมาก นี่เป็นค่ารถ เช่นนั้นของให้เดินทางปลอดภัยข้าขอตัว”จางฝูกล่าวก่อนที่เธอนั้นจะเดินผละตัวแยกออกมาจากครอบครัวนั้นเช่นเดียวกันที่ครอบครัวนั้นเร่งเดินทางเพื่อออกจากพื้นที่แถบนี้โดยด่วน จางฝูเมื่อเห็นครวบครัวนั้นเดินห่างไปไกลแล้วร่างบางก็เดินไปสำรวจในพื้นที่สุสานทที่มีร่องรอยของน้ำท่วมให้เห็นอยู่มากมาย ก่อนที่เธอนั้นจะเดินกลับออกมาและมุ่งหน้าไปยังสะพานที่เธอต้องพังมันในอีกสามวันที่จะมาถึงนี้


     ร่างบางของจางฝูเดินไล่จากหัวสะพานฝั่งหนึ่งไปจรดอีกฝั่งหนึ่งก่อนที่จะเดินกลับมายังฝั่งเดิม มือบางก็วางไล่ไปตามสายพาดของสะพานที่ทำจากเชือกถักหนาๆ คงต้องปาดเชือกที่ฝั่งนี้หรือกลางสะพานดีละ ถ้ากลางสะพานก็น่าจะดีกว่า อย่างน้อยมันก็คงเป็นจุดที่โดนน้ำซัดน่าจะทำให้เชือกขาดลงพอดี


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม +3 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2020-2-15 00:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +35 ความหิว -32 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มุกพณาหวาซวี
หน้ากากอาร์มอร์
ปลอกแขนเฟย์อี๋
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
Brynhildr Norns
ทำเนียบบุปผา
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
กำไลเทพีไอซิส
ผีผาหยินหยู
ชุดเสวี่ยจงฮัวฮวา
น้ำมันหอมชาวไอจี๋
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x36
x30
x30
x30
x30
x1
x1
x30
x60
x8
x14
x86
x78
x1
x1
x147
x60
x7
x4
x11
x10
x1
x1
x3
x2
x4
x1
x3
x9
x2
x1
x3
x6
x1
x5
x1005
x291
x195
x200
x8
x4
x6
x1
x1
x2
x3
x30
x1
x1
x10
x9
x2
x8300
x2
x7
x12
x16
x4937
x192
x11
x9
x10
x3
x13
x8
x337
x945
x6
x2
x3
x2
x130
x4
x2
x18
x18
x2
x1
x100
x4
x422
x9
x5
x12
x20
x3
x4
x16
x7
x15
x4
x2
x4
x4
x4
x7
x2
x22
x107
x5
x24
x20
x9
x991
x32
x14
x3
x8
x21
x6
x590
x961
x20
x22
x20
x350
x3
x5
x12
x10
x20
x18
x40
x3
x10
x2
x116
x1
x2
x2
x1
x550
x118
x1
x524
x100
x8
x12
x230
x6
x4
x37
x6
x10
x31
x5
x12
x5
x5
x1
x6
x230
x180
x80
x30
x280
x170
x10
x4
x83
x13
x42
x460
x2
x500
x360
x100
x1
x215
x110
x317
x1600
x2
x352
x160
x45
x52
x566
x244
x3
x14
x13
x160
x3
x400
x3
x28
x1
x600
x800
x174
x120
x30
x240
x3
x34
x600
x509
x88
x14
x396
x1198
x125
x11
x87
x590
x5
x1
x1
x500
x1313
x2
x350
x196
x5
x583
x38
x3
x74
x25
x7
x250
x29
x540
x182
x73
x390
x150
x800
x13
x520
x867
x190
x16
x400
x37
x900
x1
x1
x1
x1000
x600
x950
x49
x600
x121
x8
x10
x31
x390
x74
x1
x19
x1876
x4
x2
x2315
x3300
x1643
x9
x12
x20
x1151
x2
x120
x1
x6
x3
x11
x4
x255
x5
x16
x251
x390
x130
x5
x30
x30
x2
x65
x10
x901
x798
x9500
x132
x367
x532
x390
x570
x520
x670
x159
x475
x643
x47
x111
x592
x1298
โพสต์ 2020-2-27 22:01:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ทำลายสะพาน แผนการที่แสนบอบช้ำ]

      หลังจากได้ยินข่าวเรื่องการแยกขบวนเดินทางของเว่ยฮองเฮาที่จะมุ่งหน้ามายังบ้านเกิดเพื่อบูรณะหลุมศพของมารดาหรือตรวจสอบว่าสุสานของมารดานั้นยังอยู่ดีรึไม่ ในรุ่งสางของวันจางฝูก็ตื่นขึ้นมา ใบหน้านวลเคร่งขรึมด้วยความกังวลและหนักใจ ก่อนที่เธอจะลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดของสำนักวังน้ำทิพย์ ลมเย็นแปลกๆที่พัดผ่านหน้าต่างมาคล้ายเป้นสัญญาณบอกถึงบางอย่างที่กำลังจะมา ‘ฝน’


      “อาฝู”


       “ข้ารู้ซุนเจียง เจ้าไปรอข้าที่ป่านอกเมืองเหวินซี เสร็จงานแล้วข้าจะตามไปหาเจ้าที่นั้น”จางฝูกล่าวออกมาแล้วเดินไปหยิบโทนสีเข้มมาสวมใส่พร้อมกับหน้ากากยักษ์แบบเดียวกับที่เธอเคยใส่ตอนไปช่วยไต้เท้าเว่ยชิงและผิงหยางกงจู่ถูกหยิบเอาขึ้นมาสวมใส่ก่อนที่ร่างบางของนางจะเดินออกไปทางระเบียงห้องและใช้วิชาตัวเบาดีดตัวทะยานร่างผ่านท้องฟ้ายามรุ่งสาง


      อาศัยเวลาเพียงไม่นานร่างบางในชุดสีฟ้าอ่อนของจางฝูนั้นก็เดินทางมาจนถึงชายป่าใกล้กับสะพานที่เชื่อมไปยังสุสานพระมารดาฮองเฮา และพบว่าเมื่อเธอลองเงยหน้าขึ้นมองก็พบกับท้องฟ้าที่ยามนี้มืดขรึม สายลมจากที่พัดเอื่อยๆเย็นสบายยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น จนเธอที่ใช้ตัวเบาทะยานตัวไปยังจุดหมายนั้นต้องหยุดชะงักลงจากการเสียสมดุลทรงตัวระหว่างใช้ตัวเบาและใช้ต้นไม้ใหญ่เป็นที่ยึดเกาะเพื่อหลบลม


     เปาะ แปะ เปาะ แปะ…..

      ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาา…..

     เปรี้ยงงงงง!!!!


     เพียงไม่กี่ลมหายใจหยาดน้ำฝนจากฟ้าที่ซัดซาดลงมาอย่างหนักดีที่ว่าเธอเหลือกหยิบเอาชุดสำนักที่สามารถกันน้ำได้มาใส่ทำให้การเคลื่อนตัวท่ามกลางสายฝนนั้นไม่ได้สร้างความลำบากให้แก่ตัวเธอนัก เว้นผมที่เปียกแนบลงมาตามกรอบหน้า


       “หมอนั้น...เรียกฝนฟ้าได้จริงรึเนี่ย”จางฝูกล่าวออกมาแล้วถอดหน้ากากและปาดหยาดน้ำบนใบหน้าออกและเร่งฝีเท้าเดินไปยังจุดหมายของเธอซึ่งคือบริเวณฝากสะพานทางกลับจากสุสานกับตัวเมืองผิงหยางนั้นเอง


      ครืนนนน…….

      เปรี้ยงงงง!!!!


     จางฝูนั่งซุ่มอยู่บริเวณพุ่มหญ้าใกล้จะเมื่อมีเสียงของขบวนและเสียงฝีเท้าของทั้งทหารและม้าเร็ววิ่งผ่านไปจางฝูนั่งซ่อนตัวอยู่ใช้มือแหวกพุ่มหญ้าที่บดบังร่างของเธออยู่ออกดูและพบว่าเสียงของม้านั้นเป็นม้าเร็วและมันกำลังมุ่งหน้าไปยังทางบ้านตะกูลเว่ยหาใช่ขบวนเสด็จตามที่จางฝูคาดเอาไว้ไม่

    กุบกับ กุบกับ กุบกับ!!!!


      “ม้าเร็ว  เหตุใดจึงมีม้าเร็ววิ่งไปละ หรือจะมีเรื่องที่ฉางอันกัน” จางฝูกล่าวพึมพัมออกมาเบาๆและมองดูม้าเร็วที่พึ่งผ่านไป แต่อย่างไง เธอก็ต้องจัดการกับงานของเธอเสียให้เสร็จ เมื่อร่างของม้าเร็ววิ่งหายไปจากสายตาแล้ว  จางฝูก็เดินออกมาจากที่ซ่อนพร้อมด้วยทวนยาวในมือ


    “เฮ้อ…ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไร อภัยให้ข้าด้วยเพคะฮองเฮา”จางฝูเดินไปยังบริเวณตีสะพานพร้อมกับทวนยาวที่ควงสะบัดไปมา ปราณคลุมวารีเคลือบหยาดน้ำฝนที่ร่วงตกลงมาที่รอบอาวุธก่อนที่เธอจะใช้มันตวัดฟาดไปที่ราวสะพานข้างหนึ่งอย่างแรงของแตกออกจากกันพร้อมกับราวสะพังเอียงจนไม่สามารถที่จะสัญจรผ่านมาได้


     โครมมมมมมมมมมมมม!!!!


      “.....”จางฝูสูดลมหายใจเข้าก่อนที่จะหันมองไปตามสายธารแม่น้ำที่เชี่ยวกราดจาดพายุฝนก่อนที่เธอจะหันหลังและเดินจากไปอย่างเงียบด้วยความรู้สึกผิด


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2020-2-28 02:03
คุณได้รับ --100 คุณธรรม +50 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2020-2-28 02:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 -777 ความหิว -42 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -777 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มุกพณาหวาซวี
หน้ากากอาร์มอร์
ปลอกแขนเฟย์อี๋
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
Brynhildr Norns
ทำเนียบบุปผา
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
กำไลเทพีไอซิส
ผีผาหยินหยู
ชุดเสวี่ยจงฮัวฮวา
น้ำมันหอมชาวไอจี๋
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x36
x30
x30
x30
x30
x1
x1
x30
x60
x8
x14
x86
x78
x1
x1
x147
x60
x7
x4
x11
x10
x1
x1
x3
x2
x4
x1
x3
x9
x2
x1
x3
x6
x1
x5
x1005
x291