12345
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } ❀ จวนหยาเหยียนหวาง ❀

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2020-10-2 00:14:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ วาสนาบุปผาพิศวง }
227
จุมพิตตรึงใจ



                ครึ่งชั่วยามก่อน โถงน้ำบุร้อนเว็นเซียน

                เฮ่า


                ห้วงอากาศสุดท้ายที่ใกล้จะหมดหลังจากกักเก็บมาได้สักพักใหญ่ๆ นานกว่าทุกครั้งที่เคยลองเล่นกับตัวเอง เมื่อตั้งใจว่ายังไงครั้งนี้นางคงจะแพ้แล้วแน่ๆ เพราะสายน้ำรอบกายมันนิ่งไปหมดทุกอย่าง ชัดเจนว่าถ้าโผล่ขึ้นไปคนแรกก็คงเป็นนาง แต่เมื่อขยับเพียงนิดเพื่อที่จะกลับไปตักตวงอากาศและจำยอมรับความพ่ายแพ้แบบเต็มใจ ที่แขนกลับถูกสักสิ่งอย่างคว้าเอาไว้ก่อน ช่วงเวลานี้หลงลืมความเสี่ยงจากการลืมตาใต้น้ำไปได้ชั่วขณะ..

                ใครบ้างจะไม่ตกใจเมื่อคนเรากำลังหลับตาอยู่และถูกอะไรสักอย่างดึง กลายเป็นว่าหญิงสาวจำต้องเปิดตามารับรู้ภาพสายน้ำสีขุ่นที่สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้ทำให้เห็นอะไรอยู่ดี รู้แค่ว่านางถูกดึงเข้าไปเพื่อหาบางสิ่ง ความคิดวิ่งแล่นผ่านไวสารพัดสิ่ง เป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นซือฟุ ? หากว่าไม่ใช่ล่ะ ? นางควรจะดิ้นไหม ?  ช่างมันไปเลยแล้วกัน ! หลังจากตีกับความคิด สุดท้ายไม่ทันได้ทำอะไร กลายเป็นตุ๊กตาบอบบางที่โดนดึงไปอย่างว่าง่ายอีกอยู่ดี..

             หลิงเฮ่า


            คนที่ใต้น้ำก็ตั้งสติไม่ทัน โผล่มาพ้นน้ำก็สูดหายใจเข้าลึกๆ หาอากาศเข้าปอดอย่างต่อเนื่องได้แต่ชำเลืองตามองเจ้าของเส้นเกศาสีเงินที่อยู่ๆก็หลบสายตากันซะได้ นางไม่ได้สนใจเรื่องผลประโยชน์จากการชนะ แต่นาง ‘เป็นห่วง’ เขามากกว่า “ ท่านเป็นอะไรรึเปล่า ? .. เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ.. “  คนปกติที่ไม่เกิดเรื่องคงไม่อยู่คว้าตัวคนใต้น้ำหรอก แบบซือฟุนางยิ่งแล้วใหญ่ ท่าทีแปลกใจที่ผสานกับความเป็นห่วงคงปิดไม่มิตรหากคนอื่นมองมา

                “ อ้อ .. ท่านบอกว่าข้าถามได้หนึ่งคำถามใช่ไหม เอ่อ เมื่อกี้ถือเป็นคำถามรึเปล่า.. “ ดูเหมือนในทุกคำที่นางพูดต่อๆมาจะเป็นคำถามเอาซะหมด เพราะฉะนั้นถ้าจะบอกว่าหมดสิทธิ์ถามแล้วนางก็พร้อมจะรับด้วยความเต็มใจ เพราะนางคงจะถามไปเยอะจริงๆ..

                หลิงเฮ่า


                ทางคนที่ปล่อยคำถามไปเรื่อยก็พึ่งจะนึกได้.. สภาพตัวเองเรียกได้ว่าไม่สมควร ? ก็อาจจะเรียกแบบนั้นได้ หญิงสาวต่อให้รู้ว่าทางคนร่วมบ่อจะหลีกเลี่ยงให้เกียรติแล้ว แต่นางก็ยังอดไม่ได้ที่จะหันหลังหนีสายตาไปก่อน ก่อนห่วงคนอื่น ห่วงตัวเองบ้างก็ได้นะไป๋อวี้..  ยกมือขึ้นบดบังใบหน้าเพียงบางส่วน สายตาขยับไปมาแม้ว่าจะยังฟังคำพูดของคนร่วมบ่อ “ อ่า ข เข้าใจแล้ว “ ก้มหน้ารับคำอย่างใจเย็น นางไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวเขา และคงไม่รั้งตัวอืดอาดกินเวลาคนอื่นแน่

                หลิงเฮ่า


                 หญิงสาวอาภรณ์สีชาดชะงักไปเมื่อเกิดสัมผัสที่ไหล่ อีกทั้งเส้นเกศาที่ปัดผ่านก็ทำให้ยังรู้สึกแปลกๆได้อยู่บ้าง นัยน์ตารัตติกาลเลื่อนมองนัยน์ตาสีอำพันของผู้พูดอย่างใจเย็น พยักหน้ารับในคำพูดนั้นพร้อมกับถ้อยคำที่จะยืนยันว่าเขาสามารถวางใจได้ “ ทราบแล้ว.. ท่านวางใจเถอะ ข้าจะพยายามไม่ไปหาปัญหาแถวไหนมาใส่ตัว .. ท่านก็รักษาตัวด้วย เจอกันครั้งหน้าข้าจะปักชุดให้ครบ แล้วก็จะเขียนอักษรลี่ซูให้ได้ “ ยอมรับว่าใจหายทุกครั้งที่ต้องบอกลา แต่ชีวิตมีพบมีจาก ทำได้เพียงแต่ยอมรับในกฏข้อนี้ เป็นไปได้นางไม่อยากรบกวนเขานักเพราะดูจะเป็นคุณชายมากงานพอสมควรเลย..

                หลิงเฮ่า


                จากที่คิดว่านางคงต้องปล่อยสายตามองตามเจ้าตัวหายไปอีกเหมือนเดิม กลายเป็นว่าเมื่อมีคนก้าวย้อนกลับมา หญิงสาวก็ตั้งตัวไม่ทันได้อย่างประหลาด กระพริบตาปริบๆรับฟังคำพูดของผู้ที่ย้อนกลับมา ก็จริงที่นาง อาจจะเศร้า ? แต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงให้คนที่ไม่ค่อยจะเข้าใจความคิดสตรีในบางส่วนเข้าใจ.. “ ก็.. ยอมรับว่าทุกครั้งที่แยกกับท่านก็มีความรู้สึกใจหายอยู่บ้าง ตัวท่านไปมาไร้ร่องรอย ติดต่อได้ก็แค่ผ่านพี่สาว.. ข้าแค่คิดว่าบางทีท่านอาจจะยุ่ง.. แล้วก็ไม่แน่ใจว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่.. “

                น่าจะเป็นคำตอบที่ทำความเข้าใจได้มากที่สุดแล้ว นางคิดว่านะ ? ใบหน้าหวานก้มลงเล็กน้อยพร้อมทั้งสายตาที่หลุบลงมองต่ำคล้ายคนไม่ค่อยมั่นใจในความคิดตัวเองสักเท่าไหร่ จะให้นางเรียกเขาออกมาพบอีกคงจะต้องใช้เวลาอีกนานจนมั่นใจว่าคงไม่มีโอกาสได้เจออีกถึงจะมีความคิดที่จะเรียกหรือติดต่อเขาแน่ๆ หากไม่เกรงว่านางคงไม่คิดรบกวน

                หลิงเฮ่า


               นางเข้าใจได้ว่าเขามีเหตุจำเป็น กำลังจะพยักหน้ารับและตอบกลับคำพูดก่อนหน้านี้ไปอยู่แล้วเชียว หากไม่ใช่ว่าถูกอีกฝ่ายมอบสัมผัสแผ่วเบาเหนือริมฝีปากอีกครั้งตัวนางคงไม่ถึงกับชะงักไปทั้งร่างเช่นนี้ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้ก็ดันได้ ขับส่งให้ใบหน้าหวานก่อกำเนิดสีแดงตกแต่งตามพวงแก้ม หัวใจดวงน้อยสั่นไหวตามความคิดที่แปรปรวน นางไม่ขัดขืนกับจุมพิตนี้ แต่ก็คงไม่ร้องขอมากไปกว่านี้ด้วยเช่นกัน..

             หลิงเฮ่า


                หญิงสาวปล่อยให้สายตาประสานอยู่กับดวงตาสีอำพันของผู้พูด มันอาจจะเป็นได้ทั้งคำถามว่าทำไมเขาถึงเลือกที่จะเดินกลับมาเพื่อสร้างน้ำหนักของบางสิ่งในใจนางให้เพิ่มกว่าเดิม หรือก็อาจจะเป็นการพยายามที่จะเข้าใจความคิดของคนตรงหน้าแม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ในเมื่อไม่อาจจะหาคำตอบได้ผ่านสายตา หญิงสาวก็ยินดีที่จะล่าถอยอย่างที่เคย “ ข้าเข้าใจ.. “ มือบางข้างนึงขยับไปทาบกุมฝ่ามือที่ประคองใบหน้านางไว้อย่างแผ่วเบา  “ ข้าไม่ร้องขอคำสัญญาจากท่านอยู่แล้ว.. และข้าจะไม่โกรธหรือว่าอะไรท่านด้วย  “

              หลิงเฮ่า


                เขาหายไป อีกแล้ว หญิงสาวอาภรณ์สีชาดได้แต่ยกรอยยิ้มเบาบางในขณะที่ดวงใจยังคงสั่นไหวไม่หายจะจากคำพูดหรือการกระทำ เขาจะรู้ตัวบ้างไหมว่าสิ่งที่ทำลงไปได้สร้างผลทางจิตใจให้แก่นางแค่ไหน ได้แต่เค้นหัวเราะในลำคอเพียงแผ่วเบา หนึ่งข้อที่เขาขอนางไม่มั่นใจ ไม่มั่นใจมากๆว่าจะสามารถทำได้ไหม แต่หากว่าเขาขออย่างน้อยนางก็จะพยายามลองทำดู.. ไม่ว่าหลังจากช่วงเวลานี้จะมีเรื่องใดเกิดขึ้นบางทีนางคงจะต้องทำใจ ในเมื่อครึ่งนึงนางก็ขยับเลือกข้างเป็นเขาไปแล้ว..



เปิดหมดก้าบ


←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เสือดาวนัสเคียร์
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
พู่หยกเฟยตันฉีหลิง
คัมภีร์จิ้งจอกชิงชิว
พัดมยุรามรกต
กำไลลู่เหลียนหรง
วิชาอิงหย่งขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x7
x11
x53
x112
x9
x8
x202
x30
x1
x5
x2
x50
x1
x25
x40
x25
x4
x200
x1
x100
x2
x5
x3
x5
x550
x20
x5
x100
x2
x43
x4
x2
x3
x200
x2
x80
x202
x4
x200
x200
x200
x50
x5
x450
x6
x2
x1
x10
x6
x2
x30
x90
x50
x300
x10
x1
x15
x602
x100
x1
x2
x4
x15
x1100
x400
x11
x6
x450
x600
x160
x200
x2
x1
x3
x25
x400
x1
x30
x13
x12
x8
x4
x300
x100
x800
x200
x50
x21
x450
x250
x1000
x30
x6
x4
x50
x42
x2
x100
x750
x6
x50
x4
x3
x300
x100
x3
x250
x150
x100
x7
x3
x100
x150
x20
x2
x14
x200
x4
x46
x270
x12
x12
x3
x26
x120
x755
x13
x13
x11
x3
x23
x500
x40
x12
x32
x7
x5
x2
x5
x80
x600
x40
x600
x400
x600
x350
x6
x4
x790
x500
x6
x460
x500
x3
x20
x1200
x2
x35
x40
x134
x235
x40
x3
x210
x7
x5
x200
x108
x37
x1
x1
x250
x390
x5
x20
x10
x1
x2
x129
x25
x54
x6
x60
x2
x242
x1
x10
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x5
x4
x2
x600
x350
x700
x1000
x1
x1
x195
x150
x1
x5
x2
x856
x9
x1
x3
x4
x2
x2
x42
x47
x750
x5
x920
x500
x5
x2
x3
x260
x214
x40
x40
x29
x1
x170
x20
x454
x444
x825
x13
x10
x669
x18
x190
x540
x16
x52
x108
x25
x74
x118
x10
x388
x18
x5
x2
x1
x300
x650
x220
x4
x6
x977
x50
x730
x8790
x1031
x426
x100
x265
x550
x7
x6
x150
x200
x32
x550
x11
x5
x14
x6
x7
x10
x615
x10
x33
x30
x40
x5
x240
x74
x340
x218
x400
x50
x9
x50
x428
x7
x550
x662
x47
x892
x360
x900
x224
x450
x412
x1730
x225
x1
x371
x7
x2
x604
x3
x910
x205
x25
x2
x1
x1206
x1
x45
x1
x17
x1
x19
x110
x9
x13
x145
x152
x7
x20
x3
x100
x1
x7
x7
x498
x215
x11
x11
x116
x9
x1
x630
x230
x816
x40
x22
x469
x420
x1466
x404
x890
x3180
x11
x205
x508
x240
x900
x3300
x300
x500
x300
x1230
x4296
x22
x3
x75
x95
x29
x120
x207
x290
x465
x7
x1730
x550
x800
x320
x45
x250
x5
x5
x480
x350
x455
x175
x27
x36
x6290
x24
x335
x209
x1
x655
x1150
x2000
x134
x61
x112
x8500
x9999
x8400
x1050
x9
x2417
x1481
x109
x240
x136
x180
x385
x74
x49
x252
โพสต์ 2020-10-2 00:14:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ วาสนาบุปผาพิศวง }
227
จุมพิตตรึงใจ
                ครึ่งชั่วยามก่อน โถงน้ำบุร้อนเว็นเซียน

                เฮ่า


                ห้วงอากาศสุดท้ายที่ใกล้จะหมดหลังจากกักเก็บมาได้สักพักใหญ่ๆ นานกว่าทุกครั้งที่เคยลองเล่นกับตัวเอง เมื่อตั้งใจว่ายังไงครั้งนี้นางคงจะแพ้แล้วแน่ๆ เพราะสายน้ำรอบกายมันนิ่งไปหมดทุกอย่าง ชัดเจนว่าถ้าโผล่ขึ้นไปคนแรกก็คงเป็นนาง แต่เมื่อขยับเพียงนิดเพื่อที่จะกลับไปตักตวงอากาศและจำยอมรับความพ่ายแพ้แบบเต็มใจ ที่แขนกลับถูกสักสิ่งอย่างคว้าเอาไว้ก่อน ช่วงเวลานี้หลงลืมความเสี่ยงจากการลืมตาใต้น้ำไปได้ชั่วขณะ..

                ใครบ้างจะไม่ตกใจเมื่อคนเรากำลังหลับตาอยู่และถูกอะไรสักอย่างดึง กลายเป็นว่าหญิงสาวจำต้องเปิดตามารับรู้ภาพสายน้ำสีขุ่นที่สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้ทำให้เห็นอะไรอยู่ดี รู้แค่ว่านางถูกดึงเข้าไปเพื่อหาบางสิ่ง ความคิดวิ่งแล่นผ่านไวสารพัดสิ่ง เป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นซือฟุ ? หากว่าไม่ใช่ล่ะ ? นางควรจะดิ้นไหม ?  ช่างมันไปเลยแล้วกัน ! หลังจากตีกับความคิด สุดท้ายไม่ทันได้ทำอะไร กลายเป็นตุ๊กตาบอบบางที่โดนดึงไปอย่างว่าง่ายอีกอยู่ดี..

             หลิงเฮ่า


            คนที่ใต้น้ำก็ตั้งสติไม่ทัน โผล่มาพ้นน้ำก็สูดหายใจเข้าลึกๆ หาอากาศเข้าปอดอย่างต่อเนื่องได้แต่ชำเลืองตามองเจ้าของเส้นเกศาสีเงินที่อยู่ๆก็หลบสายตากันซะได้ นางไม่ได้สนใจเรื่องผลประโยชน์จากการชนะ แต่นาง ‘เป็นห่วง’ เขามากกว่า “ ท่านเป็นอะไรรึเปล่า ? .. เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ.. “  คนปกติที่ไม่เกิดเรื่องคงไม่อยู่คว้าตัวคนใต้น้ำหรอก แบบซือฟุนางยิ่งแล้วใหญ่ ท่าทีแปลกใจที่ผสานกับความเป็นห่วงคงปิดไม่มิตรหากคนอื่นมองมา

                “ อ้อ .. ท่านบอกว่าข้าถามได้หนึ่งคำถามใช่ไหม เอ่อ เมื่อกี้ถือเป็นคำถามรึเปล่า.. “ ดูเหมือนในทุกคำที่นางพูดต่อๆมาจะเป็นคำถามเอาซะหมด เพราะฉะนั้นถ้าจะบอกว่าหมดสิทธิ์ถามแล้วนางก็พร้อมจะรับด้วยความเต็มใจ เพราะนางคงจะถามไปเยอะจริงๆ..

                หลิงเฮ่า


                ทางคนที่ปล่อยคำถามไปเรื่อยก็พึ่งจะนึกได้.. สภาพตัวเองเรียกได้ว่าไม่สมควร ? ก็อาจจะเรียกแบบนั้นได้ หญิงสาวต่อให้รู้ว่าทางคนร่วมบ่อจะหลีกเลี่ยงให้เกียรติแล้ว แต่นางก็ยังอดไม่ได้ที่จะหันหลังหนีสายตาไปก่อน ก่อนห่วงคนอื่น ห่วงตัวเองบ้างก็ได้นะไป๋อวี้..  ยกมือขึ้นบดบังใบหน้าเพียงบางส่วน สายตาขยับไปมาแม้ว่าจะยังฟังคำพูดของคนร่วมบ่อ “ อ่า ข เข้าใจแล้ว “ ก้มหน้ารับคำอย่างใจเย็น นางไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวเขา และคงไม่รั้งตัวอืดอาดกินเวลาคนอื่นแน่

                หลิงเฮ่า


                 หญิงสาวอาภรณ์สีชาดชะงักไปเมื่อเกิดสัมผัสที่ไหล่ อีกทั้งเส้นเกศาที่ปัดผ่านก็ทำให้ยังรู้สึกแปลกๆได้อยู่บ้าง นัยน์ตารัตติกาลเลื่อนมองนัยน์ตาสีอำพันของผู้พูดอย่างใจเย็น พยักหน้ารับในคำพูดนั้นพร้อมกับถ้อยคำที่จะยืนยันว่าเขาสามารถวางใจได้ “ ทราบแล้ว.. ท่านวางใจเถอะ ข้าจะพยายามไม่ไปหาปัญหาแถวไหนมาใส่ตัว .. ท่านก็รักษาตัวด้วย เจอกันครั้งหน้าข้าจะปักชุดให้ครบ แล้วก็จะเขียนอักษรลี่ซูให้ได้ “ ยอมรับว่าใจหายทุกครั้งที่ต้องบอกลา แต่ชีวิตมีพบมีจาก ทำได้เพียงแต่ยอมรับในกฏข้อนี้ เป็นไปได้นางไม่อยากรบกวนเขานักเพราะดูจะเป็นคุณชายมากงานพอสมควรเลย..

                หลิงเฮ่า


                จากที่คิดว่านางคงต้องปล่อยสายตามองตามเจ้าตัวหายไปอีกเหมือนเดิม กลายเป็นว่าเมื่อมีคนก้าวย้อนกลับมา หญิงสาวก็ตั้งตัวไม่ทันได้อย่างประหลาด กระพริบตาปริบๆรับฟังคำพูดของผู้ที่ย้อนกลับมา ก็จริงที่นาง อาจจะเศร้า ? แต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงให้คนที่ไม่ค่อยจะเข้าใจความคิดสตรีในบางส่วนเข้าใจ.. “ ก็.. ยอมรับว่าทุกครั้งที่แยกกับท่านก็มีความรู้สึกใจหายอยู่บ้าง ตัวท่านไปมาไร้ร่องรอย ติดต่อได้ก็แค่ผ่านพี่สาว.. ข้าแค่คิดว่าบางทีท่านอาจจะยุ่ง.. แล้วก็ไม่แน่ใจว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่.. “

                น่าจะเป็นคำตอบที่ทำความเข้าใจได้มากที่สุดแล้ว นางคิดว่านะ ? ใบหน้าหวานก้มลงเล็กน้อยพร้อมทั้งสายตาที่หลุบลงมองต่ำคล้ายคนไม่ค่อยมั่นใจในความคิดตัวเองสักเท่าไหร่ จะให้นางเรียกเขาออกมาพบอีกคงจะต้องใช้เวลาอีกนานจนมั่นใจว่าคงไม่มีโอกาสได้เจออีกถึงจะมีความคิดที่จะเรียกหรือติดต่อเขาแน่ๆ หากไม่เกรงว่านางคงไม่คิดรบกวน

                หลิงเฮ่า


               นางเข้าใจได้ว่าเขามีเหตุจำเป็น กำลังจะพยักหน้ารับและตอบกลับคำพูดก่อนหน้านี้ไปอยู่แล้วเชียว หากไม่ใช่ว่าถูกอีกฝ่ายมอบสัมผัสแผ่วเบาเหนือริมฝีปากอีกครั้งตัวนางคงไม่ถึงกับชะงักไปทั้งร่างเช่นนี้ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้ก็ดันได้ ขับส่งให้ใบหน้าหวานก่อกำเนิดสีแดงตกแต่งตามพวงแก้ม หัวใจดวงน้อยสั่นไหวตามความคิดที่แปรปรวน นางไม่ขัดขืนกับจุมพิตนี้ แต่ก็คงไม่ร้องขอมากไปกว่านี้ด้วยเช่นกัน..

             หลิงเฮ่า


                หญิงสาวปล่อยให้สายตาประสานอยู่กับดวงตาสีอำพันของผู้พูด มันอาจจะเป็นได้ทั้งคำถามว่าทำไมเขาถึงเลือกที่จะเดินกลับมาเพื่อสร้างน้ำหนักของบางสิ่งในใจนางให้เพิ่มกว่าเดิม หรือก็อาจจะเป็นการพยายามที่จะเข้าใจความคิดของคนตรงหน้าแม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ในเมื่อไม่อาจจะหาคำตอบได้ผ่านสายตา หญิงสาวก็ยินดีที่จะล่าถอยอย่างที่เคย “ ข้าเข้าใจ.. “ มือบางข้างนึงขยับไปทาบกุมฝ่ามือที่ประคองใบหน้านางไว้อย่างแผ่วเบา  “ ข้าไม่ร้องขอคำสัญญาจากท่านอยู่แล้ว.. และข้าจะไม่โกรธหรือว่าอะไรท่านด้วย  “

              หลิงเฮ่า


                เขาหายไป อีกแล้ว หญิงสาวอาภรณ์สีชาดได้แต่ยกรอยยิ้มเบาบางในขณะที่ดวงใจยังคงสั่นไหวไม่หายจะจากคำพูดหรือการกระทำ เขาจะรู้ตัวบ้างไหมว่าสิ่งที่ทำลงไปได้สร้างผลทางจิตใจให้แก่นางแค่ไหน ได้แต่เค้นหัวเราะในลำคอเพียงแผ่วเบา หนึ่งข้อที่เขาขอนางไม่มั่นใจ ไม่มั่นใจมากๆว่าจะสามารถทำได้ไหม แต่หากว่าเขาขออย่างน้อยนางก็จะพยายามลองทำดู.. ไม่ว่าหลังจากช่วงเวลานี้จะมีเรื่องใดเกิดขึ้นบางทีนางคงจะต้องทำใจ ในเมื่อครึ่งนึงนางก็ขยับเลือกข้างเป็นเขาไปแล้ว..

เปิดหมดก้าบ


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +8 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2020-10-2 00:27
คุณได้รับ +65 คุณธรรม +10 ความชั่ว +115 ความโหด โพสต์ 2020-10-2 00:27

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เสือดาวนัสเคียร์
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
พู่หยกเฟยตันฉีหลิง
คัมภีร์จิ้งจอกชิงชิว
พัดมยุรามรกต
กำไลลู่เหลียนหรง
วิชาอิงหย่งขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x7
x11
x53
x112
x9
x8
x202
x30
x1
x5