เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } ❀ จวนหยาเหยียนหวาง ❀

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2020-5-26 20:11:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย MeiBaiyu เมื่อ 2020-5-26 20:13

{ สร้างสัมพันธ์ }
32
เอ้อร์หูในเมิ่งเหยา



หลายวันมานี้หากผู้ใดก้าวผ่านเรือนเมิ่งเหยา ย่อมต้องได้ยินเสียงเอ้อร์หูบรรเลงเพลงดังก้องทั่วบริเวณ บทบรรเลงที่งดงาม ทั้งยังร่าเริง แทรกแฝงด้วยความสดใส ผิดแปลกไปจากแนวทางที่เดิมทีซอเอ้อร์หูนับเป็นเครื่องดนตรีที่นิยมนำมาเล่นในบทเพลงที่ดูเศร้า เหงา โดยไม่มีผู้ใดได้รู้เลย ว่าผู้ที่บรรเลงบทเพลงนี้ออกมา กว่าจะบรรเลงได้สมบูรณ์ขนาดนี้ จะต้องพบเจอกับผู้สอนตัวดีที่เป็นถึงแขกจวนหยาเหยียนหวางทั้งสอง


“ ช้าไป “ น้ำเสียงนุ่มของไป๋อวี้เอ่ยกับสาวใช้น้อยที่เล่นซอเอ้อร์หูอยู่ตรงหน้านาง การที่นางมานั่งสอนสาวใช้น้อยให้เล่นซอเอ้อร์หู ซ้ำยังบากหน้าไปขอให้เหม่ยเยว่เจียเจี่ยช่วยสอนสาวใช้น้อยอีกแรงด้วย ก็มีเหตุผลอยู่ ส่วนนึงก็อยากจะให้สาวใช้น้อยมีความสามารถส่วนตัว อีกส่วนก็เพื่อเวลานางอยากฟังดนตรี ก็จะได้หาคนใกล้ตัวมาเล่นได้โดยไม่รบกวนคนในจวนมากไป และส่วนสุดท้าย ที่ดูจะเหนือทุกส่วนที่กล่าวมา ก็คงจะเป็นการแกล้งเล็กๆน้อยๆก็เพียงเท่านั้น


ก็นางไม่ได้ใจดีอะไรขนาดนั้น..


ไป๋อวี้ก้มลงปักผ้าด้วยความสบายใจ ฟังเสียงเอ้อร์หูบรรเลงเคียงข้าง ฝีมือดีขึ้นไม่น้อยหลังจากการสอนครั้งก่อนๆ ต้องขอบคุณเหม่ยเยว่เจียเจี่ยที่ช่วยสอนสาวใช้น้อยในตอนที่นางออกไปเดินเที่ยวเล่น ก็ดี.. สาวใช้น้อยได้เรียนรู้ เจียเจี่ยนางก็ได้มีอะไรทำบ้างนอกจากนอนจมกับหยกงามในความฝันภายในเรือนเมิ่งเหยา


“ จบเพลงนี้แล้วเจ้าก็ไปพักเถอะ “ เอ่ยบอกไปในขณะที่สายตายังจ้องมองเพียงผืนผ้า มือเรียวปักเข็มและดึงขึ้นอย่างคล่องแคล่วตามความเคยชิน หลงลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าบทเพลงได้จบลงเมื่อตอนใด และไม่ทันได้มองดูสายตาชื่นชมของสาวใช้น้อยเลยด้วยซ้ำ


“คุณชาย บ่าวขออนุญาตถาม “



“ ว่ามา “


“ ระหว่างคุณชายกับแม่นางเหม่ยเยว่.. พวกท่าน  “


“ ข้ากับนางเป็นสหาย “ ตอบอย่างว่องไวและไร้การลังเล ไม่ได้แปลกใจกับคำถามนี้นัก เพราะมันก็คงมีผู้คนสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของนางและเจียเจี่ยอยู่ไม่น้อย ในสายตาผู้อื่น มันคงเป็นเรื่องไม่เหมาะสมนัก ที่นางเป็นบุรุษ และเจียเจี่ยก็เป็นสตรี ต่างคนต่างเดินทางมาด้วยกัน ขนาดหวางเฟยเมื่อครั้งแรกที่พบพานยังเข้าใจเป็นคู่รักหนีตามกันมา แล้วผู้อื่นที่ได้ยินเพียงข่าวลือ หรือพบเห็นผ่านๆ มีหรือจะไม่สงสัย


“ แล้ว.. คุณชายกำลังจะปักผ้าให้ผู้ใดเจ้าคะ ? “  


“ .. เหม่ยเยว่ละมั้ง ? “


“ แต่ว่า ! “


“ แต่ว่าอะไร ? แต่ว่าเจ้าชอบ ? อื้อ งั้นผืนนี้หากปักเสร็จข้ายกให้เจ้า “


“  เจ้าคะ ? “


“ เล่นต่อไป จบเพลงแล้วไปพัก ข้าจะออกไปเดินเล่น “ ไป๋อวี้วางเข็มปักผ้าลง ยันกายลุกขึ้น ประสานมือไว้ด้านหลัง ทีแรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะออกไปเดินเล่น แต่นานเข้า นางก็เริ่มอยากออกไปหาแรงบันดาลใจที่ด้านนอก ดีกว่าจมอยู่กับสาวใช้น้อยสองคน..


“ เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะ !! “


“ อะไรอีก ? “


“ บ่าวพบสิ่งนี้ในห้องเก็บของภายในเรือนจึงนำมาให้คุณชายเจ้าค่ะ “


ไป๋อวี้หลุบตามองสาวใช้น้อยที่หยิบยื่นบางสิ่งมาให้ มันเป็นรูปปั้นเทพหญิงขนาดกลาง ที่พกพาได้ และเหมาะแก่การบูชา พินิจดูครั้งแล้วครั้งเล่า ก็พอจะรับรู้ได้ถึงนามอันสูงส่งของรูปปั้นนี้


“ ได้ยินมาว่าฉางอันมีศาลเจ้าแม่หนี่วา ไม่มีโอกาสได้ไปสักการะ ทว่าวันนี้กลับได้พบรูปปั้นเจ้าแม่ เห็นทีภายภาคหน้าข้าคงต้องไปที่ศาลเจ้าแม่หนี่วาเพื่อสักการะตามสมควรซะแล้ว.. “ นางตั้งวางรูปปั้นเจ้าแม่หนี่วาไว้ในจุดที่สมควร ประสานมือและหมอบกายเคารพ เป็นการสักการะ เนื่องจากไม่ทันได้คาดคิดว่าจะพบเจอสิ่งที่ควรบูชาสักการะ


“ ต่อจากนี้เจ้าก็ดูแลรูปปั้นเจ้าแม่หนี่วาให้ดีๆ “


หยัดกายลุกขึ้นเมื่อทำในสิ่งที่คิดว่าสมควรไปแล้ว กวาดสายตามองรอบข้างเพื่อดูความเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหมุนตัว หยิบพัดเจ๋อซานและก้าวเดินออกจากเรือนเมิ่งเหยาที่เรียบง่ายทว่างดงาม เป็นอีกครั้งที่เดินไปไหนก็มีแต่คนจ้องมองมาที่ปีก รวมไปถึงเสื้อสีเขียวที่มีกลิ่นของใบต้าหมาเบาบาง


ว่าแล้วก็สูดดมกลิ่นสดชื่นของใบต้าหมาบนเสื้อเข้าเต็มกาย เดินโบกพัดผ่านไปมาเรื่อยเปื่อยตามทางภายในจวน สุดท้ายก็มาหยุดอยู่ที่ลานกว้างที่นางเคยมาซ้อมยิงธนูที่นี้เมื่อนานมาแล้ว ไหนๆก็เดินมาถึงทั้งที จับธนูมายิงซ้อมมือสักหน่อยหลังจากไม่ได้แตะมานานก็คงเป็นการฆ่าเวลาที่ดีไม่น้อย  เหน็บพัดเข้าที่สายคาดเอว เดินเข้าใกล้ชั้นวางคันธนู และพินิจดู หาคันธนูที่นางต้องตาและถูกใจ


“ วันนี้ไม่อยู่ที่ศาลากลางน้ำแล้วหรือ “ เป็นสุรเสียงทุ้มชัดที่ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ได้ดีว่าเป็นใคร คงไม่พ้นพี่หลิวผู้เป็นเจ้าของจวนแน่แท้ นางก็พอจับทางได้ว่าน้ำเสียงนั้นมาจากทางศาลาข้างลานกว้าง ซ้ำยังมีเสียงกระทบบางอย่างดังมาเบาๆ


“ คืนวันผ่านไปมันก็ต้องมีแปรเปลี่ยนกันบ้าง.. “ ไป๋อวี้ยังคงตั้งหน้าตั้งตาเลือกธนู เมื่อพบที่ต้องตาถูกใจก็จึงหยิบยกขึ้น และค่อยหันกายมาประสานมือทำความเคารพผู้เป็นหวางที่ยังคงอยู่พร้อมกับพ่อบ้านเจิ้งและเซี่ยงอิง


“ จะเป็นการรบกวนพี่หลิวหรือไม่หากน้องจะใช้ลานกว้าง “


“ เรื่องเล็กน้อยไม่ถือว่ารบกวน จัดการตามที่เห็นควรเถอะ “


ไป๋อวี้ประสานมืออีกครั้งและโค้งกายลงเป็นการขอบคุณ เคลื่อนกายไปจัดการตั้งเป้า ดูระยะทาง และหยิบลูกธนู จัดท่าทาง แนบลูกธนูไว้กับคันศร ง้างสายธนู เล็งจุดกึ่งกลางของเป้า  สูดหายใจเข้า สูดหายใจออก ทำสมาธิแล้วจึงปล่อยมือออกจากสายธนู และปล่อยให้ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศเข้าไปปักที่เป้า แม้จะไม่ได้ตรงกลาง แต่ก็นับว่านางทำได้ดี


“ ตั้งธนูให้ตรงกว่านี้ “ แว่วเสียงแนะนำจากคนในศาลาทำให้นางผินหน้ามองอยู่เพียงน้อย พี่หลิววางหมากบนกระดานเปรียบเสมือนการแก้ค่ายกลกระดานหมาก แต่ก็ยังมิวายแนะนำนาง ย่อมทำให้นับถือเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน


“ เจ้ามีสายตาที่แม่นยำ แต่ขาดความมั่นคงในการจับคันศร ท่วงท่าไม่สำคัญหากวันนึงเจ้าต้องใช้มันในยามคับขัน ใส่ใจเพียงความถนัดและมั่นคงในการจับและง้างศรก็พอแล้ว “


นางสูดหายใจเข้า หยิบลูกธนูแนบกับคันศร ง้างสายธนู และตั้งสมาธิ และปล่อยมือออกจากสายธนู เพื่อให้ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศ ดูเหมือนจะปักได้ใกล้กับที่นางตั้งใจไว้มากกว่าคราวก่อนๆ


เวลาผ่านไปพร้อมกับการฝึกซ้อมธนูที่ถูกยุติลงเมื่อถึงเวลาที่ร่างกายนางเริ่มล้า ไป๋อวี้เก็บธนูที่ใช้มาตลอดหลายชั่วยามที่ผ่านมาและเดินเข้าไปในศาลาด้านข้างลานกว้างที่มีพี่หลิวนั่งพินิจดูกระดานหมากอยู่ ส่วนรอบข้างมีมีเซี่ยงอิงและพ่อบ้านเจิ้งคอยอยู่ด้วยเสมอจนชินตา


“ เจ้าคิดยังไงกับค่ายกลนี้ “


“ ค่ายกลนี้ยากเกินกว่าที่น้องจะทำความเข้าใจได้.. “ ไป๋อวี้ใช้เวลาในการนั่งจ้องกระดานหมากได้ประมานหนึ่งเค่อเสียด้วยซ้ำ นางจึงค่อยตอบคำถาม ซึ่งพี่หลิวเองก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะตัวเขาก็คงเข้าใจดีว่าการจะมองค่ายกลกระดานหมากให้ลึกซึ้งก็จำจะต้องใช้เวลา


“ หากวางหมากตรงนี้ ข้าจะแพ้ “ มือหนาหยิบเม็ดหยกจ่อเข้าใกล้ตำแหน่งนึง ใบหน้ายังคงฉายแววอ่อนโยนอยู่เสมอ ไม่ต่างจากคราวอื่น แม้การกระทำของตน ล้วนกระทำเพียงเพราะคิดอยากทดสอบ หญิงสาวตรงข้าม แม้นางจะถูกผู้เป็นหวางสังเกตุและทดสอบมาไม่น้อย เขากับนางคงต้องใช้คำว่าถูกชะตา เพราะยากนักที่จะเจอสตรีที่รู้จุดที่ตัวนางควรยืน


“ แต่หากวางตรงนี้ข้าจะชนะ “


“ ส่วนตรงนี้.. “


“ เสมอ ? “


“ ใช่ เสมอ “ น้ำเสียงทุ้มตอบกลับมาอย่างชัดเจน สิ่งที่พี่หลิวจะสื่อบางทีนางก็ยากที่จะทำความเข้าใจได้ในเวลาอันสั้นเพราะฉะนั้นจึงทำได้แต่พยักหน้ารับฟัง และเก็บไว้คิดต่อเพียงในใจ


“ เล่นหมากกับข้าสักตาก็แล้วกัน “


“ ย่อมไม่ปฏิเสธ จะว่าไปวันนี้น้องได้ยินมาอีกแล้วว่าในครัวจะทำไก่ขอทาน “


“ พ่อบ้านเจิ้ง คงต้องรบกวนอีกครั้งแล้ว “ พ่อบ้านที่คุ้นตาโค้งลงและหมุนกายออกไปจัดการ เหลือเพียงนาง พี่หลิว และเซี่ยงอิงที่ยังคงอยู่บนบริเวณนี้ เหมือนในวันวานที่เวลาว่างของนางและพี่หลิวที่มักจะโดนหวางเฟยไล่ออกจากเรือนใหญ่ก็คงไม่พ้นการมานั่งสร้างสงครามบนกระดานหมากที่แฝงแนวคิดอยู่ไม่น้อย กระดานหมากนับตั้งแต่นางเข้ามาอาศัยในจวนดูเหมือนจะไม่เคยว่างเลย


แต่สถานการณ์นี้มันคุ้นๆ.. สถานการณ์ที่มีตัวเลือกในการวางหมากถึงสามจุด และผลต่างกันทั้งสามจุด ไป๋อวี้อยากชนะ แต่พอดูชัดๆก็รู้ว่าพี่หลิวเป็นคนที่ปูทางมาให้นางตั้งแต่ต้น เม็ดหยกในมือถูกหมุนไปมาอย่างใช้ความคิด


และสุดท้ายนางก็เพียงวางเม็ดหมากลงบนจุดที่นำไปสู่การเสมอ

หลิว ตาน หลุบตามองดรุณีในอาภรณ์ประหลาดตรงข้ามที่ดูจะหนักใจอยู่ไม่น้อย ความคิดนางตัวเขาก็พอคาดเดาอยู่หลายส่วน อยากชนะแต่เส้นทางที่ชนะก็ไม่ใช่ทางที่นางหาหนทางด้วยตัวเอง อีกทั้งก็ไม่อยากแพ้ ด้วยเหตุนี้จึงตัดทางเลือกการแพ้ไปได้เลย เพราะฉะนั้นเสมอจึงเป็นตัวเลือกที่ดี


ผู้เป็นหวางยกชาขึ้นจิบ และมองผลลัพธ์บนกระดานด้วยความใจเย็น รอยยิ้มส่องประกายดั่งดวงตะวันสาดส่องเผยขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง “ เลือกได้ดี “


“ ลำบากพี่หลิวแล้ว “ ไป๋อวี้ประสานมือโค้งลงสื่อถึงความเกรงใจ หมากกระดานนี้กินเวลามานานเพียงเพราะการตัดสินใจของนาง แต่ก็ต้องยอมรับว่าเป็นรอบที่สนุกอยู่ไม่น้อย ผลัดกันเล่นหมากได้ตาสองตา สุดท้ายพ่อบ้านเจิ้งก็มาพร้อมกับไก่ขอทานที่หอมหวาน ทว่ากลับมาในช่วงเวลาที่นางต้องการจะใช้ความคิด


บุรุษสูงศักดิ์หนึ่งเดียวในบริเวณหันมองพ่อบ้านจวนตน พยักหน้าเป็นสัญญาณให้นำอาหารมาวางได้ แต่ตัวเขาเลือกจะไม่เอ่ยสิ่งใดกับน้องเหมยให้มากความ เพราะย่อมเข้าใจถึงความต้องการที่จะใช้ความคิดของนางดี


“ วันนี้ก็ยังคงรู้เรื่องในครัวดี และเข้าใจใช้อาหารตอบแทนข้านักนะ “


“ ก็ปากท้องนั้นสำคัญนี่นา.. “


เปิดใช้ทุกอย่างที่เปิดได้ค้าบ
กระดานหมาก+รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา+ไก่ขอทาน - อ๋อง



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หยาเหยี่ยนหวาง: หลิว ตาน { องค์ชายรอง } เพิ่มขึ้น 60 โพสต์ 2020-5-26 21:30
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +20 ความโหด โพสต์ 2020-5-26 21:29
คุณได้รับ +25 ความชั่ว +35 ความโหด โพสต์ 2020-5-26 21:23

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -11 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เสือดาวนัสเคียร์
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
โคมกระต่ายหยกตำหนักจันทร์
พัดมยุรามรกต
พู่หยกเฟยตันฉีหลิง
กำไลลู่เหลียนหรง
วิชาอิงหย่งขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x200
x45
x4
x20
x10
x3
x1
x2
x20
x25
x16
x4
x29
x2
x147
x1
x10
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x2
x100
x100
x100
x100
x1
x1
x25
x50
x1
x1
x2
x531
x6
x1
x3
x4
x2
x2
x42
x14
x150
x5
x320
x100
x1
x1
x1
x10
x63
x40
x10
x4
x1
x20
x18
x185
x44
x226
x10
x10
x293
x7
x100
x390
x12
x36
x50
x8
x5
x18
x10
x148
x6
x4
x2
x1
x100
x100
x120
x2
x2
x333
x50
x200
x6558
x773
x226
x100
x15
x200
x3
x4
x100
x200
x4
x200
x2
x1
x4
x1
x2
x10
x15
x10
x2
x30
x20
x2
x80
x34
x70
x210
x200
x20
x3
x50
x200
x1
x50
x457
x7
x174
x60
x100
x22
x350
x226
x920
x130
x1
x15
x1
x1
x114
x2
x100
x2
x5
x2
x1
x100
x1
x10
x1
x16
x1
x2
x20
x5
x4
x140
x22
x7
x8
x2
x70
x1
x2
x1
x332
x15
x5
x4
x13
x3
x1
x215
x30
x368
x30
x22
x269
x20
x1015
x96
x502
x2380
x2
x5
x502
x40
x300
x2200
x100
x100
x100
x230
x1300
x15
x1
x10
x45
x20
x70
x53
x160
x225
x6
x764
x50
x350
x20
x45
x50
x2
x1
x120
x140
x40
x85
x7
x32
x290
x12
x125
x37
x1
x55
x150
x2000
x64
x32
x89
x8000
x9999
x8000
x100
x2
x1738
x540
x88
x90
x69
x30
x135
x67
x49
x221
โพสต์ 2020-5-27 18:09:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ สร้างสัมพันธ์ }
33
ช่วงนี้พบกันบ่อย
        นับเป็นเวลาหลายวันแล้วที่นางได้พบเจอเจ้าของจวนหยาเหยียนหวางติดกันในแต่ละวัน แต่ละครั้งในการพบเจอสุดท้ายก็จบลงที่สงครามกระดานหมากของนางและพี่หลิว หรือไม่ก็การที่นางหยิบยื่นสินน้ำใจตอบแทนที่พี่หลิวสละเวลามานั่งเล่นกับนางด้วยการสรรหาอาหารดีๆ อร่อยๆ มาถวายผู้เป็นหวาง ถึงแม้จะพอรู้ว่าสำหรับผู้สูงศักดิ์ย่อมก็ต้องได้พบพานอาหารหลากรส

        วันนี้ก็เป็นอีกวันที่นางมาพบพี่หลิวที่ริมสระน้ำในจวน แน่นอนว่าต้องมีเซี่ยงอิงประกบหลังพี่หลิวอยู่เสมอ ด้านพี่หลิวยังคงอยู่ในชุดลำลอง ในมือถือม้วนตำรา อีกมือจิบชา บ่งบอกถึงความสุนทรีและใจเย็นของผู้เป็นหวางได้อย่างชัดเจน ส่วนตัวนาง นอกจากจะแต่งตัวประหลาดด้วยการสวมเสื้อสีเขียวที่มีกลิ่นเบาบางของใบต้าหมา ซ้ำยังชอบก้มลงไปดมบ่อยๆ เช่นตอนนี้ ไหนจะปีกสีนวลนุ่มที่หลัง

        “ น้องคาราวะพี่หลิว “ ไป๋อวี้ประสานมือและโค้งกายเคารพผู้เป็นหวาง ก่อนจะถือวิสาสะนั่งลงตรงด้านข้าง แต่ก็ยังรักษาระยะห่างเอาไว้อย่างพอควร

        “ ไก่ขอทานอีกสักหน่อยดีหรือไม่ ? “

        “ เจ้าคะ ? “ คำถามที่นางไม่คิดจะได้ยินกลับออกมาจากปากของผู้มียศเป็นหวาง โดยที่อีกฝ่ายไม่ได้ละสายตาจากตำรา และยังคงจิบชาอย่างผ่อนคลาย ไป๋อวี้หันมองเซี่ยงอิงที่ด้านหลังด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ แต่ดูเหมือนเซี่ยงอิงก็ไม่เคยจะช่วยอะไรนางได้เลยนอกจากตอนยิงธนู กับไปจวนผู้ว่าฉางอันครั้งนั้น

        “ หลายวันมานี้น้องชายมักจะเป็นฝ่ายถาม วันนี้ข้าเพียงถามบ้าง ไม่นึกเลยว่าน้องชายถึงกับนิ่งค้าง “   หลิวตานเอ่ยอย่างใจเย็น ดวงเนตรสนใจเพียงอักษรบนตำรา ถึงแม้จะคอยรับฟังเสียงรอบข้าง และยังพูดคุยกับแขกของจวน  แปลกใจอยู่ไม่น้อยเพราะโดยปกติน้องเหมยผู้นี้มักจะตั้งรับได้ทุกคำที่เขาเอ่ยไป ทว่าวันนี้กลับดูเหม่อลอย คล้ายมีความคิดอยู่ในใจ

        “ น้องเพียงคิดไม่ถึง ตอบตามตรง น้องย่อมไม่กล้ารบกวน “

ไป๋อวี้เอ่ยตอบอย่างชัดเจนและเกรงใจแม้จะตะหงิดใจกับคำว่าไม่กล้ารบกวนของตัวเอง ที่ก็ดูจะสะกิดให้พี่หลิวละสายตาจากตำรา มามองที่นางด้วยสายตาขบขัน ดรุณีน้อยกลืนน้ำลายและก้มหน้าลงด้วยความละอาย ที่ทำมาหลายครั้งก็เรียกว่ารบกวนอยู่มากโข

        “ ไม่กล้ารบกวน…? น้องเหมยทำให้เปิดหูเปิดตาอีกครั้งแล้ว “

        “ พี่หลิว ท่านล้อน้องเล่นแล้ว “ ถึงกระนั้นไม่นาน พ่อบ้านเจิ้งก็ก้าวเข้ามาในบริเวณพร้อมกับไก่ขอทานในถาดที่พ่อบ้านเจิ้งถือมา ไป๋อวี้เหลือบมองเพียงน้อยด้วยความสนใจ จวนนี้ขยันทำไก่ขอทานกันจริงๆเลย..

        ผู้เป็นหวางพยักหน้าเป็นการอนุญาตแก่พ่อบ้านเจิ้งให้นำอาหารมาวางได้ เขาวางตำราลง พร้อมกับหญิงสาวด้านข้างที่ก็จัดการรินชาหอมกรุ่นอุ่นกำลังดีให้กับตัวเขาตามมารยาท ข่าวคราวของแขกจวนผู้นี้ มีให้ได้ยินไม่เว้นแต่ละวัน นึกสงสัยอยู่ไม่น้อย ส่วนใหญ่นางก็อยู่เพียงไม่กี่ที่ในจวน เหตุใดบ่าวไพร่ทั่วจวนถึงมักมีเรื่องเกี่ยวกับนางมาพูดคุยได้ไม่เว้นแต่ละวัน

อย่างเช่นเมื่อเร็วๆนี้ที่มีผู้คนได้ยินเสียงเอ้อร์หูดังออกมาจากเรือนเมิ่งเหยา พร้อมกับคุณชายเหมยที่วิ่งหนี ‘ ผ้าเช็ดหน้า ‘ ลอยได้ เหตุนี้พึ่งจะเข้าหูผู้เป็นหวางได้ไม่ถึงสามเค่อ ก็มาพบพานกับเจ้าของข่าวลือซะแล้ว

“ เรือนเมิ่งเหยาพักนี้คงจะวุ่นวายไม่น้อย ลำบากน้องชายแล้ว “

“ ในภายภาคหน้าบางทีน้องอาจจะได้หนีเท้ามานอนศาลา “ ไป๋อวี้เอ่ยติดตลก ในขณะที่ตนก็หยิบยกแก้วชาของตัวเองมาจิบ พลันคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนจะมาพบพานผู้เป็นหวาง

หากย้อนไปสักหนึ่งชั่วยาม..

ไป๋อวี้ที่กำลังสักการะรูปปั้นเจ้าแม่หนี่วาอย่างตั้งมั่น ทว่าหูก็นั่งฟังคำบ่นคำสอนของเหม่ยเยว่เจียเจี่ยที่มีต่อสาวใช้น้อย พอจะได้ยินคำโอดครวญมาบ้าง แต่นางก็ทำเป็นไม่ใส่ใจ และหันหน้าหนีรอบข้างด้วยทางธรรม

ก็พอทำใจเมินได้จนกระทั้งเห็นท่าทางการสอนที่เริ่มดุเดือดขึ้นก็จึงเอ่ยปากห้ามปราม แต่นางไม่รู้ว่าตัวเองจะโดนไล่ตะเพิดออกมานี่นา แล้วรอยยิ้มพออกพอใจของเหม่ยเยว่เจียเจี่ยที่เป็นผู้ปาผ้าเช็ดหน้าไล่นางออกมานั้นมันคืออะไร !!

        คิดแล้วก็เครียด ได้แต่ยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองด้วยทีท่าปวดใจ

        สำหรับนางอาจจะดูเป็นเวลาสั้นๆ แต่ช่วงเวลาที่นางจมลงกับความปวดหัวของตัวเอง ไม่ได้รับรู้เลยว่าพี่หลิวกินไก่ขอทานจนหมด แล้วตอนนี้พาลจะกินน้ำชาหมดกาแล้วด้วย..

        “ พี่หลิว ท่านว่าทำยังไงข้าถึงจะกลับไปเป็นอิสระไม่มีสาวใช้คอยเดินตามแบบแต่ก่อนได้ ? “

        หลิว ตานเงยพระพักตร์ของตนขึ้นมองสตรีตรงหน้า ใบหน้าและแววตาของนางหากให้แบ่งเป็นสิบส่วน ล้วนแฝงความจริงจังถึงแปดส่วน และตัดพ้อผสมเหนื่อยอ่อนถึงสองส่วน  เมื่อผินมองรอบข้าง ครั้งนี้ก็ไม่เห็นจะพบสาวใช้ของนางตามมา จึงได้เอ่ยล้อน้องเหมยไปหนึ่งครา

        ยามนี้ก็ไม่มีสาวใช้ตามเจ้ามา “  หลุดหัวเราะแผ่วเบาเมื่อเห็นใบหน้าที่ดูหน่ายใจ “ เจ้าลองเล่นหมากให้ชนะข้าดูสิ ไม่แน่หากน้องเหมยชนะข้าได้ เจ้าอาจจะมีหนทางหลีกหนีสาวใช้มากขึ้น “

        “ ได้ ! พี่หลิว ข้าไม่ยอมท่านหรอกนะ “ ไป๋อวี้เอ่ยขึ้นทันควัน เรื่องหนีสาวใช้ต่อให้ยากปานใดนางก็จะหาหนทางทำให้ได้ ถึงแม้ว่าการพูดเยี่ยงนั้นจะทำให้พ่อบ้านเจิ้งกระแอ่มขึ้นมาเล็กน้อยเป็นการตักเตือน

        “ ไม่เป็นไร.. พ่อบ้านเจิ้ง นำกระดานมา “

        หนึ่งชั่วยามผ่านไปพร้อมกับไป๋อวี้ที่แนบหน้าลงกับรั้วศาลา ถ้าถามว่าวางหมากสนุกไหม บอกเลยว่าสนุกมาก.. แต่การที่นางแพ้มาสามตาติดๆ และกำลังจะแพ้ในตาที่สี่ช่างสร้างความเจ็บใจแก่ดวงใจอันบอบบางของนางยิ่งนัก

        “ ชักคิดถึงสุราแล้วสิ.. “

        “ ตัวเท่านี้เรียกหาถึงสุราแล้วหรือ “

        “ พี่หลิวท่านไม่รู้อะไรซะแล้ว “ นางยันกายขึ้นนั่งตัวตรง เมินเสียงกระแอ่มตักเตือนของพ่อบ้านเจิ้งที่ทำให้พี่หลิวหลุดหัวเราะน้อยๆ และตั้งหน้าตั้งตาเล่าเรื่องเมื่อครั้งอยู่โหรวหรานให้ผู้เป็นหวางตรงข้ามฟังทันที

        “ เมื่อครั้งน้องอยู่นอกด่าน แดนทะเลทราย อากาศยามกลางวันย่อมร้อนแรงดุจไฟแผดเผา ในยามค่ำคืน กลับหนาวเย็นปานใจจะขาด ตัวช่วยในการเบี่ยงเบนความสนใจในสภาพอากาศที่ดีเยี่ยมที่สุดย่อมก็ต้องเป็นสุรา ! หากน้องไม่มีสุรา ท่านก็คงไม่ได้พบเจอน้องแน่พี่หลิว “

        พี่หลิวพยักหน้าเล็กน้อย และนางก็หลุบตามองกระดานหมากอีกครั้ง ผลก็เป็นตามที่ควร วันอื่นไม่ยักจะเจ็บใจเท่านี้ พอมีเรื่องของการหนีสาวใช้มาเสียหน่อย กลับเริ่มเจ็บใจอยู่ลึกๆ

        “ ทำยังไงข้าจะวางหมากได้เฉียบคมเยี่ยงท่านบ้างนะ.. “

        “ เวลา จะเป็นสิ่งที่ทำให้เจ้าชนะข้าได้ในสักวัน “

        นางก็เพียงพูดไป..

        ต่อให้มีวันที่นางสามารถชนะพี่หลิวได้ นางก็จะขอเก็บไว้เพียงตัวเลือกเสมอเฉกเช่นที่ผ่านมา อยากชนะ แต่ก็ไม่อยากช่วงชิง ไม่อยากแพ้ แต่ก็ไม่อยากทำสิ่งใดเกินตัว หากให้นางเอาชนะผู้อื่น ไม่ว่าหนทางจะยากลำบากเพียงใดก็จะทำ แต่สำหรับผู้มีพระคุณ หากไม่ใช่เพราะเขาเอ่ยปาก นางก็ไม่คิดจะช่วงชิงถึงชัยชนะเด็ดขาด

เปิดใช้ทุกอย่างที่เปิดได้ค่า
กระดานหมาก+รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา+ไก่ขอทาน - อ๋อง



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หยาเหยี่ยนหวาง: หลิว ตาน { องค์ชายรอง } เพิ่มขึ้น 60 โพสต์ 2020-5-27 19:51
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +15 ความโหด โพสต์ 2020-5-27 19:43
คุณได้รับ +25 ความชั่ว +35 ความโหด โพสต์ 2020-5-27 19:40

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เสือดาวนัสเคียร์
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
โคมกระต่ายหยกตำหนักจันทร์
พัดมยุรามรกต
พู่หยกเฟยตันฉีหลิง
กำไลลู่เหลียนหรง
วิชาอิงหย่งขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x200
x45
x4
x20
x10
x3
x1
x2
x20
x25
x16
x4
x29
x2
x147
x1
x10
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x2
x100
x100
x100
x100
x1
x1
x25
x50
x1
x1
x2
x531
x6
x1
x3
x4
x2
x2
x42
x14
x150
x5
x320
x100
x1
x1
x1
x10
x63
x40
x10
x4
x1
x20
x18
x185
x44
x226
x10
x10
x293
x7
x100
x390
x12
x36
x50
x8
x5
x18
x10
x148
x6
x4
x2
x1
x100
x100
x120
x2
x2
x333
x50
x200
x6558
x773
x226
x100
x15
x200
x3
x4
x100
x200
x4
x200
x2
x1
x4
x1
x2
x10
x15
x10
x2
x30
x20
x2
x80
x34
x70
x210
x200
x20
x3
x50
x200
x1
x50
x457
x7
x174
x60
x100
x22
x350
x226
x920
x130
x1
x15
x1
x1
x114
x2
x100
x2
x5
x2
x1
x100
x1
x10
x1
x16
x1
x2
x20
x5
x4
x140
x22
x7
x8
x2
x70