ดู: 134|ตอบกลับ: 3

[โลกต่างมิติ] { โลกจิตวิญญาณ | ดินแดนขุนเขาฉางย่วน } ป่าหมอกม่านกู่เสวี่ย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-12-22 20:16:07 |โหมดอ่าน


ป่าหมอกม่านกู่เสวี่ย

{ ดินแดนหุบเขาฉางย่วน }




แขนงของโพรงต้นไม้พันปี หมอกทึบปกคลุมดุจหิมะปลายเหมันต์
เงาที่วูบไหวอยู่ภายในราวกับมีอำนาจพิเศษ ส่องให้เห็นสิ่งเร้นลับที่ซุ่มซ่อนตัวอยู่
ยากยิ่งในการแยกแยะทิศทาง บนท้องฟ้าไร้แสงเดือนดารา
จิตใจเบื้องลึกเผยตัวตน หากหมายต่อต้านต้องทุ่มสุดกำลัง








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

1328

กระทู้

4808

โพสต์

79หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19472390
เงินตำลึง
194229
ชื่อเสียง
324226
ความหิว
1619

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
33547
ความชั่ว
9037
ความโหด
64495
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-12-22 23:09:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-12-22 23:12


Land of the Untold
1724
Demonic Desrie
           ผลท้อที่เหลือในตะกร้าไม่เพียงพอประทังความหิวโหย…
            นางคาดหวังว่าภายในป่าแห่งนี้อาจมีหัวเผือก หัวมัน หรือพืชกินได้สักชนิด

            น่าเสียดายที่เดินมาแล้วกว่ายี่สิบก้าว นอกจากหมอกที่พัดพาไปรอบกายก็ไร้ต้นไม้สักต้นราวกับเดินอยุ่ท่ามกลางทะเลน้ำนม ‘ดีว่าไม่ถึงขนาดหายใจลำบากล่ะนะ.. ว่าแต่ข้างในนี้จะมีการทดสอบที่ฉางย่วนบอกอยู่จริงๆ หรือ เดินมานานละนะ...’ หลิงหลานไม่ค่อยเข้าใจรุปแบบการคิดของสัตว์เทพตัวนั้นนัก… จึงทำได้เพียงคาดเดาและก้าวต่อไป

            “คิก…” ท่ามกลางหมอกหนาแน่นทำให้เดินยาก ดันมีเสียงหัวเราะของสตรีที่ไพเราะอย่างยิ่งดังออกมา ร่างเน่งน้อยสะดุ้งเฮือกแล้วตะครุบปากว่าไม่ใช่ตัวเองแน่นอน พยายามชะเง้อหาแล้วก็ไม่เจอเงาของใคร

            “หึหึ ตามมาสิ ถ้าเจ้าตามข้าทัน”

            “ไหนว่าจะต่อให้ข้าไงแบบนี้ตลอดเลย ฮะๆ ไม่เอา ไม่เล่นแล้ว!!” นิ่งรอฟังสักพักเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นอีก คราวนี้มีทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิง.. คล้ายเสียงของบุรุษผมแดงในความทรงจำนางมากทีเดียว

            ‘แปลกจริง.. หรือจะเป็นชางหยูอีกแล้ว ทุกการทดสอบของข้าไหงโผล่แต่เขาล่ะเนี่ย’ เถ้าแก่สาวเก็บเมล็ดท้อไว้จำนวนนึง เศษซากที่เหลือจากการสวาปามพอจะใช้ทดสอบบางอย่างท่ามกลางสายหมอกได้ หลิงหลานแทบมองไม่เห็นหนทางข้างหน้าทว่าได้ยินยินเสียงแปลงๆ จากทิศทางซ้ายก่อนนางออกเดินไปก็ได้ย่อตัวลงและกลิ้งเมล็ดท้อกลมๆ นำหน้าไปก่อนเผื่อว่ามีอันตราย

             “ก็ได้.. ไม่แกล้งเจ้าก็ได้ วันนี้มีเรื่องดีดีจะเล่าให้ฟัง” บุรุษที่อยู่ท่ามกลางสายหมอกนั้นยังคงหยอกเย้าอีกฝ่าย พร้อมกับเสียงของทั้งคู่ที่ดังขึ้นก้องไปทั่วทั้งป่าแยกแยะทิศทางลำบาก

            หญิงสาวในสายหมอกตอบกลับ “หืม เรื่องอะไรน่ะ? ของขวัญใช่ไหม? ขนมแน่ๆ เลย รีบบอกเร็วสิ! ท่านก็รู้ว่าข้าทนความอยากรู้ไม่ไหว!”

            “หึหึ สถานที่ต่างหาก.. ที่เกาะตะวันออกถึงจะไกลแต่ข้าเคยได้ยินมาว่ามีสระน้ำที่งดงามมาก สนใจแล้วล่ะสิอยากไปด้วยกันไหม?”

             ‘ชวนสาวไปเที่ยวสระน้ำเนี่ยนะ...คิดยังไงของเขาเนี่ย’ รอจนกระทั่งเสียงนั้นเหมือนสัมผัสไม่ได้ถึงการมาของนาง ร่างเล็กๆ ค่อยกลั้นหายใจแล้ววางตะกร้าลง ค่อยๆ เดินตามไปทางต้นเสียงเพื่อค้นหาความจริงเบื้องหลังสายหมอก ถึงได้ยินแค่เสียงนางก็รู้สึกว่าสองคนนั้นดูสนิทสนมและมีความสุขกันมากทีเดียว

           สองขาก้าวเท้าเข้าไปด้วยความสงสัย จนกระทั่งหมอกนั้นเริ่มจางลงจนได้ยินเสียงพิณคงโหวบรรเลงด้วยทำนองแปลกประหลาด กลิ่นอายโบราณสลับกับลี้ลับชวนค้นหา ที่ข้างสระน้ำคุ้นตา ‘จูหยวนเป่า’ แห่งเกาะจูในเวลานี้มีแขกมาเยือน ร่างเล็กของสตรีผมเงินกำลังร่ายรำราวกับนางพรายอีกฝ่ายปล่อยผมยาวสยายพักพลิ้วตามการเคลื่อนไหว หลิงหลานตะครุบปิดปากตัวเองอีกรอบเมื่อมองเห็นใบหน้าอีกฝ่ายชัดเจน ‘นั่นมันข้าไม่ใช่หรอ? แต่เหมือนจะมีบางอย่างที่แตกต่างกันนะ’ นวลผิวของอีกฝ่ายกระจ่างและเหมือนสามารถเปล่งแสงออกมาได้เรืองๆ อีกทั้งใบหูยังยาวเหมือนพวกเคเลเบรียน

         ‘เอลฟ์อย่างนั้นหรอ...’ ฉางย่วนบอกนี่คืออดีตที่นางเกี่ยวข้อง หรือว่าบรรพบุรุษของนางจะเป็นเอลฟ์?


          หญิงสาวผู้นั้นกรีดกรายปลายนิ้วอย่างอ่อนหวาน คงต้องยอมรับว่าอีกฝ่ายมีสเน่ห์ดึงดูดให้ผู้คนยอมรับและเอ็นดูโดยธรรมชาติ นางดูมีชีวิตชีวาและจับต้องได้เพียงนั้น รอยยิ้มอันเปี่ยมสุขกลับมอบให้บุรุษผู้ที่กำลังบรรเลงคงโหวอยู่ข้างๆ กัน หลิงหลานเหลือบสายตาไปมอง ‘ชางหยู’ เขายังคงมีเกศาสีแดงเครื่องหน้าเหนือสามัญ ทว่าชุดเกราะสีดำทมิฬกับหมอกน่าสะพรึงกลัวประหลาดที่ลอยล้อมอยู่นั้นดูแปลกตา

          คนหนึ่งไม่ต่างจากเทพธิดาที่บริสุทธิ์ใสซื่อ ไหงอีกคนกลายเป็นมารร้ายที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายฆ่าฟัน

          ‘หรือว่า… ภาพนี้กำลังจะบอกว่าข้ากับชาวหยูเคยพบกันมาก่อนแล้ว ทั้งยังเกี่ยวกับการที่วิญญาณของข้าหลับใหลอยู่ในสระจู’ ขณะกำลังขบคิดตามจนปวดหัว นางก็มองเห็นว่าใบหน้าของชายผมแดงเหยียดยิ้มแปลกๆ มือของเขาขยับอย่างไร้เหตุผล เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ร่างของสตรีผู้ร่ายรำเหมือนโดนแรงไม่เห็นรูปผลักจนตกลงไปในสระ
ตูมม!!


             “แค่ก!! ช่วย...ด้วย!! ช่วยข้าที!!” จากการพบเจอที่บริสุทธิ์ใจ ตอนนี้กลายเป็นเหตุฆาตกรรม หญิงสาวผู้น่าสงสารนั้นพยายามไขว่คว้าตะกายตัวเองขึ้นจากน้ำ ทว่าไร้ผลเหมือนกับสระแห่งนี้ดึงดูดร่างสีขาวลงไปเรื่อยๆ ท่ามกลางสีหน้าไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะแค่ยืนอยู่เฉยๆ และปล่อยให้นางจมลงไป หยาดน้ำตารินไหลจดจ้องเขาเหมือนอยากตะโกนถามว่า ‘เพราะอะไร’

           หลิงหลานเองก็อยากถามเช่นกัน… และจะไม่ถามแบบปกติวิธีด้วย!!

           นางเข้าไปช่วยอีกฝ่ายไม่ได้ ภาพเบื้องหน้าเหมือนมีกำแพงไร้รูปร่างกั้นไว้อีกชั้นทำได้เพียงแค่มองเห็นและรับรู้ มองดูสตรีที่มีใบหน้าเหมือนกับตนเองค่อยๆ จมดิ่งลงอย่างสิ้นหวัง ความหนาวยะเยือกผุดขึ้นกลางใจ ‘ข้าคือวิญญาณในสะน้ำที่ขังนิ่ง’ เสมือนฟ้าผ่าลงกลางหัวเมื่อร่างสตรีผมเงินผู้นั้นค่อยๆ สลาย เหลือแค่นวลแสงกลุ่มหนึ่งวนเวียนอยู่ภายใต้ผิวน้ำ

            เมื่อครู่นางยังยิ้มแย้ม… ร่ายรำอย่างงดงามเพื่อคนไร้หัวใจ
            สตรีผู้บริสุทธิ์ดีงามต้องมาตายในที่รกร้างเพื่อคนผู้นี้ เพราะคนผู้นี้!!

            บุรุษผมแดงมองดวงแสงนั้นด้วยกล่าวด้วยแววตาที่อ่านได้ยาก ที่แท้แล้วเขาเสียใจภายหลังหรือไม่รุ้สึกรุ้สากันแน่ “เพื่อคนของข้า เพื่อเผ่าพันธุ์ข้าจะมีชีวิตที่ดีขึ้น… เจ้าจะแค้นข้าก็ไม่เป็นไรเป็นข้าเองที่ผิดต่อเจ้าในชาตินี้ ไม่อาจละทิ้งหน้าที่และความภักดีเพื่อเจ้า หากเรามีวาสนาต่อกันในชาติหน้า ข้าสัญญาจะชดใช้ให้ทุกสิ่งทุกอย่าง…”


             'รอข้า.. เมื่อทุกสิ่งจบลงข้าจะมาอยู่กับเจ้าที่สระแห่งนี้' เดิมทีเขาไม่คิดฆ่านาง แม้มีคำสั่งลงมาเขาก็ไม่อยากทำร้ายนางด้วยมือตัวเอง เพียงแต่จอมมารมีคำสั่งศึกนี้จะต้องทำลายขุมกำลังหลักให้สิ้นซาก เพื่อให้นางสามารถมีตำแหน่งในโลกมืด ได้อยุ่เคียงข้างเขาก็จำต้องทำเช่นนี้เท่านั้น ชายหนุ่มไม่สนวิธีการสนแค่ผลลัพทธ์ย่อมไม่อาจทราบว่าเรื่องที่ตนตัดสินใจลงไป จะสร้างความทรมานอย่างสุดประเมินได้เสมือนรอยร้าวระหว่างพวกเขาทั้งคุ่ตลอดกาล

             หลิงหลานทรุดฮวบลงกับพื้นใครคิดว่านางจดจำเรื่องก่อนชีวิตชาติปัจจุบันไม่ได้ เปล่าเลย.. ถึงไม่สามารถเรียกคืนความเป็นมาของตนแต่นาง ‘จดจำ’ ทุกความอ้างว้าง ทุกความทรมานไม่มีสิ้นสุดในแอ่งน้ำที่เหน็บหนาวได้เป็นอย่างดี และที่มันเจ็บปวดยิ่งกว่าคือผู้ที่ผลักไสตนให้เจอกับนรกขุมนี้ ถึงกับเป็นเขา!! ผู้ที่นางรักและยินดีจะตายตาม!! มือเล็กกำเข้าหากันแน่นจนจิกเข้าเนื้อร่างกายสั่นสะท้านไปหมด ทั้งสิ้นหวังและท้อแท้ รักที่หวานชื่นแค่ไหนสุดท้ายไม่ต่างจากพิษร้ายแผ่ลามไปทั่วหัวใจนาง เห็นอีกฝ่ายเดินเข้าไปยังประตูประหลาดมีแสงสีดำม่วงก็กัดฟันวิ่งตามเข้าไปทันที

            ไฟผลาญใจในยามนี้บ่งบอกได้ว่าสายตานางเป็นของผู้ที่สิ้นหวังแค่ไหน “ท่านหลอกข้ามาตลอดตั้งแต่ชาติก่อน ชาตินี้..ท่านก็ยังเลือกที่จะหลอกข้าอยู่ดีสินะ คนสารเลว!!”
              




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 ความโหด โพสต์ 2019-12-22 23:44
คุณได้รับ +65 คุณธรรม +90 ความโหด โพสต์ 2019-12-22 23:43

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -186 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -186 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากยักษ์ทอง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ดาบมรกต
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
จื่อซิงหม่า
ชุดมารจื่อเซ่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x305
x571
x55
x336
x1
x3
x2
x1
x1
x5
x27
x17
x27
x1
x1
x1
x31
x3
x54
x42
x41
x1890
x70
x43
x188
x1
x3
x2
x4
x54
x1
x15
x2
x49
x289
x1
x1
x27
x2
x2
x2
x1
x1
x10
x160
x270
x30
x20
x3
x6
x89
x3
x4
x3
x62
x481
x6
x11
x6
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x26
x2
x1
x3
x1
x2
x3
x1
x96
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x7
x3
x310
x300
x100
x120
x125
x360
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x6
x120
x1
x8
x5
x15
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x968
x770
x2005
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1762
x178
x2025
x1200
x320
x2199
x2
x7900
x363
x96
x102
x9
x70
x147
x3276
x129
x237
x382
x2752
x2139
x1670
x10
x504
x1484
x9
x2
x27
x5430
x2574
x12
x62
x7335
x54
x9999
x1806
x50
x3
x192
x15
x1058
x1
x1
x2905
x2
x1
x2525
x14
x35
x30
x681
x470
x30
x169
x386
x53
x8
x1180
x1404
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x49
x2365
x1
x1850
x2929
x6223
x628
x273
x7880
x9999
x556
x51
x69
x4566
x26
x15
x71
x179
x1000
x11
x3903
x2935
x1600
x2439
x9999
x2466
x3100
x2364
x1816
x2580
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8740
x2293
x3848
x1966
x149
x2817
x4400
x4043
x1805
x3743
x1778
x524
x2265
x518
x240
x1298
x337
x3
x24
x10
x1500
x78
x50
x5312
x890
x1
x826
x9999
x2651
x2
x35
x2139
x3651
x7097
x711
x6733
x4470
x507
x930
x1809
x680
x10
x1118
x2741
x2940
x740
x97
x3
x19
x25
x25
x32
x9
x6048
x9448
x2307
x9999
x199
x24
x9999
x20
x5805
x23
x8
x1450
x257
x25
x9
x98
x31
x8
x845
x3705
x8
x31
x207
x932
x86
x2504
x2093
x127
x18
x1417
x2378
x2255
x3
x284
x3676
x2540
x7884
x514
x397
x3972
x5651
x9999
x10
x2272
x2447
x5805
x7800
x3380
x1407
x26
x3330
x951
x70
x328
x142
x2816
x2118
x9999
x41
x4401
x9999
x9999
x9999
x3180
x1943
x111
x3000
x8
x3696
x39
x3223
x4099
x757
x1
x757
x1614
x571
x1221
x5329
x2278
x5108
x5004
x9999
x5860
x9999
x3109
x2267
x2034
x3256
x4264
x2402
x558
x61
x1
x25
x1989
x4809
x713
x1
x4677
x6857
x68
x9999
x676
x1418
x1033
x6504
x104
x3507
x875
x451
x104
x925
x277
x8
x182
x26
x9999
x1123
x2070
x3598
x195
x664
x454
x104
x1201
x1342
x9999
x3590
x1554
x1230
x889
x225
x9999
x1722
x9999
x129
x713
x2427
x2

1328

กระทู้

4808

โพสต์

79หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19472390
เงินตำลึง
194229
ชื่อเสียง
324226
ความหิว
1619

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
33547
ความชั่ว
9037
ความโหด
64495
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-12-23 17:02:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด

Land of the Untold
1725
We all fall down
            เมื่อสัมผัสได้ถึงความมืดทะมึนเคลื่อนผ่านตัวนาง พริบตาที่ช่วงเวลาหลุดออกจากกัน ความสิ้นหวังและอ้างว้างปริ่มขึ้นขอบสติรับรู้ นางหวาดกลัวจนหวีดร้องออกมาแล้วก็พบว่าตัวเองทรุดกายอยู่บนสังเวียนศิลาทรงกลม รอบด้านนอกจากหมอกหนทึบลอยต่ำก็คล้ายว่าจะเป็นคุ้งน้ำไร้ขอบเขต บุรุษเกราะดำผมแดงคนนั้นหายไปโดยสิ้นเชิงส่วนสตรีที่ยืนอยู่ตรงหน้านาง..ชวนให้ตกใจยิ่งกว่า

             สตรีผู้นั้นเดินเข้ามาใกล้ “สิ่งที่เจ้าเห็นเมื่อครู่คือความจริง.. ชายที่เจ้ารักและภักดี ยินดีใช้ชีวิตเพื่อเทิดทูนเขา สุดท้ายก็คือผู้ที่หักหลังเจ้าอย่างเลือดเย็น”

            มองสตรีที่มีใบหน้าน้ำเสียงเหมือนตนทุกระเบียดนิ้วปรากฎออกมาหลิงหลานสูดลมหายใจยาวๆ ที่แท้ค่ายกลเล่นกับความทรงจำ ส่วนป่าหมอกนรกตรงหน้าเล่นกับจิตใจโดยตรง ‘ไม่มีมุกอื่นบ้างหรอ ข้าเจอตัวเองในโลกอื่นไปแล้วแค่นี้ไม่คณามือหรอก!!’ มีบางส่วนที่ต่างกันคือ ‘ตัวนางอีกคน’ สวมชุดดำคล้ายอยากประกาศว่าข้าคือร่างมืดของจิตใจเจ้า น่าเสียดาย...ปกติเป็นคนที่ไม่เก็บความคับแค้นอัดอั้นในอก จึงนางไม่มีหรอกร่างมืดอะไรนั่น

             ดรุณีผมเงินทั้งสองรายหนึ่งยืนฟังอีกรายยกเอาสารพัดเรื่องเส็งเคร็งในชีวิตขึ้นมาพูด เปิดประเด็นแรกไม่พ้นชาติก่อนของชางหยู หรือบุพกรรมหยำเปวิญญาณดองอายุหมื่นปีสระจูหยวนเป่า “เขาไม่เคยรักเจ้า.. ก็แค่หลอกใช้เจ้าเพื่อเป็นกำลังเสริมให้โลกมืดได้มีชัย น่าเสียดายที่เจ้าไม่มีโอกาสได้เห็นญาติพี่น้องถูกคนผู้นั้นทรมานสังหาร เผ่าพันธุ์อันทรงเกียรติถูกเหยียดหยามในบ้านเกิดตนเอง รู้สึกยังไงบ้าง.. เมื่อดวงจิตถูกรีดเค้นออกจากร่างทรมานเวียนว่ายในสระไม่ได้ผุดได้เกิด”

            หลิงหลานไม่ได้คล้อยตามร่างมืดเสียทีเดียว แต่นางก็ยังมีสติอยู่และใช้วิธีรับมือกับความโกรธด้วยสติกึ่งหนึ่งมาโดยตลอด “นี่! ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าพูดถึงอะไร บอกก่อนว่าตามมาเพื่อจะอัดหมอนั่นสักเปรี้ยงก็แค่นั้น ถ้าหากคิดว่าแค่นี้ทำให้ข้าสูญเสียกระบวนการความคิดทั้งหมดล่ะก็ไม่ดูถูกกันเกินไปหน่อยหรือ โดนขังในสระก็โดนไป ตอนนี้ออกมากระโดดโลดเต้นแล้วจะมัวถามหาอดีตทำไมคร่ำครวญจริง”

      “เจ้าไม่คิดหรือว่ามันอยุติธรรมแค่ไหน!! มอบความจริงใจกลับได้รับการทรยศสนอง!!” จิตมารขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจจากนั้นเปลี่ยนเรื่อง “อย่าว่าแต่ในอดีตเลยปัจจุบันเองสามีผมขาวนั่นก็ไม่ต่างกัน บุรุษมีอันใดเชื่อถือได้!! อาศัยความฉลาดของเจ้ารึจะเชื่อมโยงไม่ได้ว่าเขาคือประมุขพรรคอธรรม ดวงตาส่วนไหนของเจ้ามันมืดบอด!! อยู่กับคนที่แม้แต่ภูตผีเห็นยังร้องไห้แบบนั้นกำลังหลอกตัวเองอยู่หรือ!!”

             อันนี้ได้ผลเล็กน้อยทำเอาใบหน้าหวานเฉไฉมองไปทางอื่น กับปัญหาล่าสุดนางไม่ทันสรุปชัดเจนดังนั้นวางแผนการรับมือไม่ทัน “เออ.. ก็ตอนแรกนึกว่าเป็นอีกคนนี่นา ทำไงได้ แต่งก็แต่งไปแล้วลูกก็คาท้องคงไม่บอกให้ค่าคว้านตัวเด็กออกมาส่งให้เขาพร้อมใบหย่าอีกคนใช่ไหม? เสียใจด้วยต้าฮั่นยังไม่มีกฎหมายให้ฝ่ายภรรยาขอหย่า ยิ่งเหยียนลู่ดีต่อข้าไม่เคยบกพร่องต่อหน้าที่ของสามีแบบนี้ข้าทำร้ายเขาไม่ได้”

             “หึ… พูดมาได้ว่าเขาดีต่อเจ้า คนแสแสร้งผู้นั้นไม่ควรค่าให้เชื่อมั่น!! กับกิจการที่สู้อุตส่าห์ลำบากเลือกตาแทบกระเด็นสร้างมา จะโครงอาคาร อิฐทุกก้อนมาจากน้ำพักน้ำแรง นั่นมิใช่เพราะพรรคมารยื่นมือเข้ามาสอดจนหวิดจะย่อยยับรึยังไง! เจ้าสัวเฮ่อหลันตักเตือนเจ้าไม่ยอมฟัง.. ใจที่อยากหลอกตัวเองว่าคนรักที่ตายฟื้นคืนกลับมาของเจ้ามันช่าง ไร้เดียงสาจริงนะ”

             “สงสัยคนไม่ใช่ ใช้คนไม่สงสัย...เขากำลังทำดีไถ่โทษอยู่” สายตาหลิงหลานล่อกแล่กอีกหน อยากจะยกนิ้วให้สมเป็นจิตมารใจนางไม่นึกเคียดแค้นแต่นึกระแวงสงสัยง่ายมาก!! เมื่อนึกขึ้นได้ว่าฉางย่วนบอกมีแต่ต้องเอาชนะด้านมืดของตัวเอง จึงจะสามารถออกจากป่านี้ได้ก็ถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่ อีกฝ่ายเตรียมพุ่งเข้ามาโจมตีนางสามารถเห็นปราณกลั่นเป็นหยดน้ำรอบๆ แขนของจิตมาร เชื่อเลยว่าฝั่งนั้นเองก็สามารถใช้วิชาวรยุทธ์ที่ตนมี

             “เฮอะ!! ก็แค่หลอกตัวเอง.. ข้ารู้ว่าความจริงแล้วเจ้าในทุกค่ำคืนเจ้าลังเลที่จะหักคอคนข้างหมอนที่กล้าหลอกลวงเจ้า ปิดบังเจ้า ใช่ไหมล่ะยอมรับมาสิ!!” สตรีชุดดำไม่ทราบทำได้อย่างไรเรียกปราณคงสภาพออกมาเป็นดาบธาตุน้ำทั้งใสและคมกริบ ความงดงามมาพร้อมอันตรายเข้าควบคุมปราณหยดน้ำพุ่งโจมตี หลิงหลานสะกดปลายเข้าเบี่ยงฉากหลบไม่ตอบโต้แต่ก็ไม่ยอมเพลี่ยงพล้ำเช่นกัน

             ท่าร่างและรูปแบบการโจมตีคล้ายคลึงกัน กำเนิดร่วมรากสองจิตหยั่งถึง…
             ถึงจะดุดันมากว่าแต่หลบง่าย อ่า.. แต่นางไม่มีวิสัยล่าสังหารผู้อื่น พึ่งจะหาข้อดีพบตอนนี้

             คมดาบตวัดผ่านอากาศเมื่อโคจรลมปราณเข้าปะทะด้วยเคล็ดวิชาเดียวกันทำให้ทั้งสองตัวเปียกโชกเสื้อผ้าลู่เข้าแนบเนื้อ เผยให้เห็นสัดส่วนอย่างไม่ได้ตั้งใจ จิตมารสแยะรอยยิ้มอย่างร้ายกาจเป็นกลิ่นอายที่หลิงหลานไม่เคยใช้มาก่อนบนหน้าตัวเอง“ดูสิ สิ่งที่บุรุษพวกนั้นต้องการก็มีแค่ตัวเจ้า… ร่างกายแบบนี้เกิดมาก็เป็นได้แค่เบี้ยล่างที่ถูกกดข่มอยู่ใต้ร่างผู้อื่น เจ้ามันก็แค่สตรีขี้แพ้!! ใจเสาะ!! ขี้ขลาด!!”

             “พูดจาให้เหมือนข้าต้องมีหลักการกว่านี้ มีแรงกดดันกว่านี้!!” อาจเพราะเจอคนหน้าเหมือนตัวเองหลิงหลานไม่เพียงสลายความคั่งแค้น มองใบหน้าที่เหมือนกันทุกระเบียดนิ้ว..หงุดหงิดแค่เหมือนโดนตัวเองบ่นนอกนั้นกลับช่วยเสริมความมั่นใจให้นางว่าออกไปจากที่นี่ได้แน่นอน เคราะห์ดีสำหรับนางโดยแท้ที่ชอบไม้อ่อนไม่ชอบไม้แข็งค่ายกลหลัวซาน่ากลัวกว่าเสียอีก “หลักความเป็นคนของข้า คือหกล้มจากตรงไหนจะปีนขึ้นมาจากตรงนั้น!!”


            หนังหน้าหรอ? ของแบบนั้นข้าโยนมันทิ้งไปนานแล้ว!!

            หลิงหลานสะบัดชายเสื้อสร้างคลื่นปราณกระเพื่อมไปรอบๆ ดุจม่านหมอกและความชื้นช่วยเสริมแรงให้นาง เชื่อว่าอีกฝ่ายเองก็ต้องคิดการยืมแรงนี้ได้ในอีกไม่นานดังนั้นนางจึงเร่งมือ วิธีการสู้ของตนไร้ศักดิ์ศรีมาตลอดพุ่งเข้าใช้เท้าเตะหลอกเป็นเป้าดาบ ส่วนมือขวาดันขึ้นคางเสยเต็มแรง เสียงดังป้าบแต่ร่างนั้นไม่ยอมล้มอาศัยแรงนี้กระโดดตีลังกากลับไปยืนอีกขอบสังเวียน

            จิตมารถูกโจมตีแล้วก็ยิ่งบ้าคลั่งถือดาบพุ่งเข้าแทงด้วยความเร็วสูง “เจ้าไม่ใช่ข้า… ไม่มีทางรู้ถึงความสิ้นหวังของข้าหรอก ย๊ากกก!!”            
            หลิงหลานเห็นแววตาที่ราวกับสัตว์ได้รับบาดเจ็บนั่นแล้ว.. นึกถึงจุดยืนของเซวียนหยวนอี้เฟยที่พยายามช่วยเหลือตนสมัยอยากตายตามคนรักขึ้นมาทันที ‘อาจารย์.. ตอนนั้นท่านเองก็รู้สึกว่ามันเจ็บปวดใช่ไหม ยากเย็นมากใช่ไหมการจะดึงสติข้าคนนี้กลับมาเนี่ย!!’ ร่างเน่งน้อยยืนหยัดอย่างกล้าหาญไม่ได้วิ่งหนีไปไหน ก่อนที่คมดาบจะปักทะลุร่างก็เบี่ยงตัวหลบจุดสำคัญ จากนั้นรวบอีกฝ่ายเข้ามากอดจนแน่น

           “เจ้าจะทำบ้าอะไร ปล่อยข้านะ!! ปล่อยยยย!!” จิตมารดิ้นรนจนดาบในมือสั่นไปด้วย

           หลิงหลานข่มกลั้นความเจ็บปวดตะโกนเหมือนอยากกระตุ้นมโนสำนึก “เจ้าสามารถเกลียดคนได้ทั้งโลกนี้.. เจ้าจะโทษว่าเป็นเพราะทุกคนผิดต่อเจ้าก็ได้.. แต่เจ้าไม่อาจกล่าวโทษตัวเอง จงอย่าได้คิดเกลียดตัวเอง!!”

           “เจ้าทำให้ทุกคนทรยศข้า! พวกมันสมควรตาย!! พวกมันต้องชดใช้ในความอยุติธรรมที่ข้าได้รับ พวกมันต้องศิโรราบอยู่ใต้เท้าข้า!!”

           ยิ่งมีแรงดิ้นรน จิตส่วนหนึ่งของนางก็บอกให้กระชับแขนรัดไว้จนแน่น “ข้าขอโทษ..เป็นความผิดของข้าเอง เจ้าเป็นแค่ผู้เคราะห์ร้ายเป็นแค่เหยื่อจากความเห็นแก่ตัว จากความโง่เขลางมงายของข้าเท่านั้น...ข้ายอมรับผิดแล้ว เจ้าจะยกโทษให้ข้าสักครั้งได้ไหม?”

           “............ไม่!! ไม่!!” เสียงกรีดร้องราวกับใจสลาย เสียงร้องไห้อาละวาดไม่ต่างกับเด็กโยเย

           “ถึงใครต้องการให้เจ้าตายก็ห้ามยอมแพ้.. ถึงคนทั้งโลกจะเกลียดชักสาปแช่งเจ้าก็ขอให้จดจำเอาไว้ ข้ารักเจ้า..และจะรักอย่างไร้เงื่อนไข ข้าให้อภัยเจ้าได้ทุกสิ่งและนอกจากเจ้าก็จะไม่มีคนที่สองสามารถเข้าใจ ‘เรา’ ได้อีกแล้ว”

           ความเจ็บปวดที่ค่อยๆ คลี่คลายลงเมื่อหลิงหลานมองทะลุผ่านเปลือกนอกแห่งความแค้น นางพบแต่เด็กน้อยที่สั่นเทาอย่างสิ้นหวัง ทำไมต้องทำร้ายเข่นฆ่าเมื่อตลอดมาผู้อ่อนแอจึงเป็นฝ่ายถูกบีบคั้น ในเมื่อสิ่งรอบข้างสรรหาวิธีมาทำลายนางเลือกที่จะปกป้องตัวเอง และ ‘รักตัวเอง’ ใช้ความอ่อนโยนและสติปัญญาในการแก้ไขปัญหา รับมือกับการเปลี่ยนแปลงในรูปแบบต่างๆ ที่กร้ำกรายเข้ามาในชีวิต จะแสงสว่างหรืออ้อมแขนที่อบอุ่นเมื่อไม่มีใครมอบให้นางจะยื่นมันให้กับตัวเอง “...ข้ารักเจ้า และจะรักไปตลอดกาล”

เอนกายเถิดหนา...ให้ข้าขับขานลำนำกล่อม
คืนย้อนห้วงกาล สู่วันวารในวัยเยาว์
ให้เพลงพาเจ้านิทรา ให้ข้าร้องซ้ำในวันรุ่ง
เติมรักให้เจ้า...เพื่อเนาทางเจ้าคลาไคล
ให้เจ้าก้าวไปสู่ท้องทุ่งไกลอันเรืองรอง
มีพลอยเพชรเนืองนองหลั่งไหลมาประดับกาย

           หยาดน้ำตาของทั้งสองไหลรวมกันอย่างเงียบๆ หลิงหลานเริ่มขับขานบทเพลงกล่อมเด็ก บทเดียวกับที่นางใช้กล่อมลูกน้อยเต็มไปด้วยความอบอุ่น ความคาดหวังที่จะปกป้องอีกฝ่าย ไม่ยอมให้มีสิ่งชั่วร้ายใดใดมาแตะต้องสัมผัส อ้อมแขนโยกเบาๆ เหมือนเกลียวคลื่นที่อ่อนโยน บทเพลงหาได้ลื่นไหล บางถ้อยคำขาดห้วงเพราะต่างฝ่ายต่างก็ร่ำไห้ จากสะอื้นเป็นเสียงปล่อยโฮทว่าเป็นเสียงแห่งความตื้นตันใจและความหวังที่เรืองรอง

ให้ภัยร้ายมิได้มาเยือน...กระเทือนเจ้าให้ทุกข์โศก
ให้เจ้าพบเพียงโชคค้ำจุน...การุณย์ร่ำไป
ข้าวอนขอเทพยดาอารักษ์เจ้าชั่วกาล
และนำทางเจ้าทุกย่างก้าวที่เดิน
ปกป้องเจ้าจากผองโภยภัย  ทุกข์ร้ายที่กรายใกล้

            ชัยชนะคืออะไร.. ชัยชนะก็คือ ‘ไม่แพ้’ ไม่จำเป็นต้องจำกัดอยู่ที่คำว่า ‘ต้องชนะ’ เสมอไป
            หญิงสาวลูบแผ่นหลังที่สั่นเทาและเย็นเฉียบของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน แพ้ใครก็แพ้ไป แต่นางจะไม่มีวันพ่ายแพ้ให้ใจตัวเอง

ให้เจ้านำเพียงรัก...และสุขยิ่งนักสู่ผู้คน
ให้เจ้าเป็นที่รัก...จวบจนชั่วอายุตน
มาบัดนี้นิทราเถิดข้ามิเคยคิดจะรั้งเจ้า
ใจหวังเพียงนั่งเฝ้า ร้องนำเจ้าเข้านิทรา




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม --30 ความชั่ว โพสต์ 2019-12-23 17:55
คุณได้รับ +40 คุณธรรม +240 ความโหด โพสต์ 2019-12-23 17:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -482 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -482 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากยักษ์ทอง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ดาบมรกต
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
จื่อซิงหม่า
ชุดมารจื่อเซ่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x305
x571
x55
x336
x1
x3
x2
x1
x1
x5
x27
x17
x27
x1
x1
x1
x31
x3
x54
x42
x41
x1890
x70
x43
x188
x1
x3
x2
x4
x54
x1
x15
x2
x49
x289
x1
x1
x27
x2
x2
x2
x1
x1
x10
x160
x270
x30
x20
x3
x6
x89
x3
x4
x3
x62
x481
x6
x11
x6