ชื่อกระทู้: [โลกต่างมิติ] { กาลเวลา } โถงสีขาว

ดู: 163|ตอบกลับ: 4

[โลกต่างมิติ] { กาลเวลา } โถงสีขาว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-11-4 17:13:01 |โหมดอ่าน






โถงสีขาว



เป็นชื่อเรียกของสถานที่ที่อยู่ระหว่างช่องว่างของมิติเวลา

ภายในห้องแห่งนี้จะมีเพียงสีขาวเท่านั้น
ไม่มีใครทราบว่าให้เป็นผู้สร้างโถงสีขาวนี้ หรือโถงสีขาวแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ส่วนใด ไม่สามารถที่จะตามหาหรือค้นหาที่ตั้งที่แน่นอนได้
เนื่องจากว่า โถงสีขาวแห่งนี้มักจะเคลื่อนที่ไปตามมิติเวลาต่างๆอยู่เป็นประจำ จนยากที่จะตามหานั้นเอง






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
zifu + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

211

กระทู้

1848

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
495600
เงินตำลึง
2123778
ชื่อเสียง
266888
ความหิว
81

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7146
ความชั่ว
1452
ความโหด
3868
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-11-4 21:54:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-11-4 21:57

[เตรียมพร้อมสู่โลก 2018 การเรียนภาษาอังกฤษวันแรก]

     ราวร่างกายกำลังล่องลอยไปในอากาศอย่างไม่สามารถรับรู้ช่วงเวลาได้ ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าใด ไม่รู้ว่าเธอกำลังอยู่ที่ใดกันแน่ในยาวนี้ คล้ายความคิดในหัวกำลังสับสนตีกันไปมา สิ่งแรกที่จางฝูสำผัสได้ในตอนนี้กับเป็นพื้นเย็นๆ และแสงจ้าที่แยงตาอยู่ เปลือกตาบางค่อยขยับและปรือขึ้นอย่างช้าๆ และยังคงต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าที่ตาของเธอนั้นจะปรับให้คุ้นและชินกับแสงสว่างจ้าที่รอบตัวได้


    “ข้าอยู่ที่ไหนเนี่ย”จางฝูเอ่ยพึมพัมกับตัวเองเบาก่อนหันมองไปรอบๆกายที่ยามนี้คล้ายเธออยู่ในห้องโล่งๆสีขาวสว่าง ที่ตรงกลางห้องมีแท่นหินประหลานกำลังส่องแสงสีทองจางๆอยู่และที่อีกมุมหนึ่งของห้องก็มีสิ่งของคล้ายตั้งนั่งสีขาวที่มีพนักพิงบุด้วยเบาะแปลกว่างตั้งอยู่เท่านั้น จางฝูมองไปรอบก่อนที่ร่างบางจะค่อยๆยัดกายลุกขึ้นมายืนอย่างช้าๆ


     “ขาวไปหมด อย่างกับตอนเข้าถ้ำไปปอมเปอีเลย”จางฝูเอ่ยและเดินไปรอบๆเพื่อสำรวจดูบางทีที่นี่อาจมีเส้นทางกว้างๆแบบครานั้นก็เป็นได้เพียงแต่ว่า


      ปึง!!!


       “โอ้ยยย”ยังไม่ทันที่จางฝูจะเดินไปไหนได้ไกลเธอก็เดินชนเข้ากับบางอย่าง เมื่อลองเอามือไปจับคลำๆดูก็พบว่ามันเป็นบางสิ่งที่คล้ายกับกำแพงหากแต่มีความใสมาก เหมือนกับกระจกที่สำนักของเธอไม่มีผิด “กระจก ใสขนาดนี้”


      “แปลกใจหน่อยๆที่คุณรู้จักกระจกด้วย ทั้งที่ยุคของคุณไม่น่าจะมีกระจกแท้ๆ”เสียงๆหนึ่งดังขึ้นภายในห้องสีขาวโล่งนั้น มันเป็นเสียงของอาเฉินไม่ผิดแน่เพียงแต่ ยามนี้จจางฝูกลับไม่สามารถมองเห็นร่างโปร่งแสงของอาเฉินได้นั้นเอง อาจจะเป็นเสียงพูดแบบเดียวกับหงกู่ที่วงน้ำทิพย์ก็เป็นได้ จึงไม่ได้มีท่าทีตกใจเท่าไหร่เมื่อได้ยินเสียงของอาเฉินแต่ไม่เห็นร่างของคนที่คุยด้วย


      “ที่สำนักข้ามีของแบบนี้”จางฝูกล่าวตอบไปแล้วเริ่มลุกขึ้นยืนและเดินคลำกระจกใสนั้นไปเรื่อยๆเพื่อดูวงรอบของกระจกที่ตั้งว่ามันมีขนาดกว้างเท่าใด รอบหน้าเวลาเดินจะได้ไม่ชนเข้ากับกระจกอีก


      “เห้ สำนักคุณหรอมีกระจก น่าแปลกใจจัง ยุคของคุณจางฝูถ้าผมจำไม่ผิดของอย่างพวกกระจกน่าจะยังไม่มีนี่ครับ”เสียงของอาเฉินดังขึ้นอีกครั้ง จางฝูที่ได้ฟังก็เพียงครางเสียงรับไปอย่างไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่แล้วเดินไปยังตั้งนั่งน่าตาแปลกๆเพื่อนั่งพักและพบว่าเบาะรองนั่งนั้นมันนุ่มดีเหลือเกิน ราวกับนั่งอยู่บนกองขนนุ่มๆอย่างไรอย่างนั้น


    “นอกจากกระจกก็มี ห้องสี่เหลี่ยมแปลกๆที่ขยับเลื่อนไปมาได้ อ้อมีเสียงคนพูดแต่ไม่มีร่างเหมือนที่เจ้ากำลังพูดอยู่แบบนี้ด้วย”จางฝูพูดขึ้นมา นั้นยิ่งสร้างความแปลกใจให้แก่อาเฉินอย่างมากของที่หญิงสาวเพียงคนเดียวในห้องพูดมานี้มันเรียกว่าเป็นนวัตกรรมยุคอนาคตเลยไม่ใช่หรือ จะไปมีในยุคฮั่นได้อย่างไร


      “แล้วที่นี่คือที่ไหนหรืออาเฉิน”


      “อ้อ..ที่นี่คือโถงสีขาวครับ เรากำลังจะเดินทางไปยังปี2018 ปีที่ผมตาย”อาเฉินเอ่ยตอบขึ้นเมื่อถูกดึงให้เข้ามาสู่ใจความของการเดินทางข้ามมิติในครั้งนี้ "ตอนนี้ก็คงจะถึงราวปี 2017แล้ว หลังถึงคุณจางฝูจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของคุณที่มาเกิดใหม่ ส่วนวิญญาณชาติใหม่ของคุณจะถูกดึงดูดมาเก็บที่นี่ จนกว่าคุณจางฝูจะทำภารกิจสำเร็จ วิญญาณชาติใหม่จึงจะกลับไปยังร่างเดิมครับแล้วก็จำไว้ถ้าเจอผมในโลกนั้นอย่าพยายามบอกอะไรเรื่องนี้ หรือที่เจอวิญญาณผม ตัวผมในตอนนั้นกำลังทำภารกิจส่งวัดซีนให้ศูนย์วิจัยโรคในแคนาดา แต่แผนการรั่วไหลโดยสหายข้าที่มาจากปี 2077 เช่นเดียวกัน เขาวางกับดักให้ข้าไปที่ท่อระบายน้ำนั่น วางพลซุ่มยิงและขโมยวัดซีนไป เอ่อ...ไม่ทราบว่าเข้าใจรึป่าวครับ”


      “อืมม..คือวิญาณข้าในตอนนี้จะไปเข้าร่างของข้าที่เกิดใหม่ ในภพใหม่เพื่อไปตามหาเจ้า ส่วนวิญญาณข้าที่ภพใหม่จะมาอยู่ที่นี่จนกว่าข้าจะช่วยเจ้าสำเร็จ ข้าเจ้าใจถูกใช่ไหม แล้วก็ถ้าเจอเจ้าห้ามเล่าอะไรให้ตัวเจ้าฟัง”จางฝูเอ่ยพร้อมทำมือวกวนไปมาเพื่อประกอบการพูดเพื่อตัวเธอเข้าใจได้อย่างง่ายๆ


     “ใช่แล้วครับ” เสียงของอาเฉินดังขึ้นตามขึ้นมาด้วยเสียง ปิ๊งป่องๆๆ คล้ายเป็นสัญญาณอะไรสักอย่าง ก่อนอาเฉินจะกล่าวต่อ “แต่ว่าการจะไปที่ปี 2018 จะต้องมีการเตรียมตัวก่อนครับ เพราะงั้น ผมจึงจะขออาสาเป็นผู้สอนภาษาอังกฤษที่เป็นภาษาที่ใช้กันให้แก่คุณจางฝูก่อนพร้อมกับทักษะการใช้ชีวิตเล็กๆน้อยๆที่จำเป็นนะครับ”


        “อ่า...เป็นภาษาที่เจ้าพูดกับข้าก่อนหน้านี้ใช่ไหม”จางฝูกล่าวถามขึ้นมาพรางเอนหลังพิงไปกับพนักพิงอย่างรู้สึกสบาย กลับไปคงต้องหาช่างมาทำตั้งนั่งเช่นนี้ไว้ที่จวนสักหลังคงจะดีไม่น้อย “คล้ายภาษาละตินที่ข้าเคยใช้ตอนไปอยู่ปอมเปอีเลย”


      “ห่ะ!! ปอมเปอี คุณจางฝูคุณเคยไปปอมเปอีด้วยหรอครับ!!!” เสียงของอาเฉินที่กลับมาด้วยร้ำเสียงอย่างคนตกใจ การเดินทางจากฮั่นไปปอมเปอีนั้นมันไกลมาไม่ใช่หรือแล้วคุณผู้หญิงท่านนี้เดินทางไปถึงเมืองที่อยู่ห่างกันเกือบครึ่งโลกได้ยังไง


      “อ่า..แม้จะเป็นการไปที่ดูไม่ค่อนน่าประทับใจนัก แต่ว่าก็ไปอยู่ที่นั้นมาพักหนึ่ง เจ้าอย่างพึ่งนอกเรื่องจากที่ข้าถามสิ”จางฝูกล่าวออกมากึ่งดุจนอาเฉินนั้นต้องกระแอมไอเล็กน้อยแล้วเริ่มเข้าเรื่องต่อ


     “อะแฮ่ม..ครับมันคล้ายๆกันถ้าคุณจางฝูรู้ภาษาละติน การเรียนภาษาอังกฤษก็คงไม่ยาก จะเริ่มเรียนกันเลยดีไหมครับหรืออยากจะพักผ่อนก่อนดี”


      “เรียนเลยก็ได้ จะได้ไม่เสียเวลา อย่างไรที่นี่ก็ไม่มีอะไรให้ข้าทำอยู่แล้ว”จางฝูกล่าวขึ้นพร้อมขยับตัวลุกมานั่งดีๆ


    “เช่นนั้นก็มาเริ่มบทเรียนแรกกันเลย”เสียงของอาเฉินเงียบลงพร้อมกับที่แท่นหินกลางห้องเกิดปฎิกิริยาบางอย่างขึ้น ไม่นานมันก็เรืองแสงจ้าขึ้นมาพร้อมกับมีอะไรบางอย่างฉายขึ้นมา และมันค่อนขยับเลื่อนมาอยู่ที่เบื้องหน้าจางฝูที่นั่งอยู่


     “ที่ด้านหน้าของคุณจางฝูคือตัวอักษรภาษาอังกฤษครับ มีทั้งหมด24ตัว  ด้านบนเป็นตัวอักษรตัวใหญ่ และด้านล่างเป็นตัวเล็ก เขียนต่างกันนิดหน่อยแต่ก็ออกเสียงและมีความหมายเหมือนกันครับ ส่วนว่ามันใช้อย่างไร พรุ่งนี้ผมค่อยสอนนะครับวันนี้เอาแค่ออกเสียงกำจำเจ้าพวกนี้ให้ได้ก่อน” เสียงของอาเฉินเอ่ยอธิบายออกมา ก่อนตัวอักษรตัวแรก ทั้งตัวใหญ่และเล็กขยับเลื่อนออกมาและเรื่องแสงสีฟ้าจางๆ


    “A a  นี่คือตัวเอ  ออกเสียง แทน เอ  อา อะ…. เป็นตัวสระที่จะเอาไปผสมกับสระอื่นๆเพื่อเอามาใช้เป็นคำ ต่อไปนะครับ
     B b นี่คือตัวบีนะครับ เป็นตัวพญัชณะครับ  
     C c ซีครับ
     D d ครับ
     E e อีครับ ตัวนี้เป็นสระคล้ายกับตัวเอครับ
     F f  เอฟครับ
     G g  จี
     H h  ตัวนี้สามารถออกเสียงเอช จะมีการหอปากเล็กเล็กน้อยตอนพูดครับ ออกเสียงให้คล้าย        มีตัว ฮ ผสมอยู่ครับ ตามแต่ละพื้นที่แต่ละคนก็มีสำเนียงต่างกันครับ
      I i  ตัวไอครับ เป็นสระเเบบตัวเอและอี
      J j  ตัวเจ ครับเป็นเสียงตัว จ
      K k   ตัวเคครับ  เป็นเสียงตัว ค บางครั้งก็จะกลายเป็นตัว ก ก็ได้แล้วแต่คำ
      L l ตัวแอลครับม้วนลิ้นเล็กน้อยตรงปลายเสียง
      M m ตัวเอ็มครับ
      N n ตัวเอ็นครับเป็นเสียงตัว น
      O o ตัวโอเป็นสระครับ
      P p ตัวพีครับ เป็นอักษรตัว พ
     Q q  ตัวคิวครับ
     R r ตัวอาร์ครับ
     S s ตัวเอส ออกเสียงคล้ายตัว H ต้องคอยฟังดีๆนะครับ
     T t ตัวทีครับ
     U u ตัวอยูครับเป็นตัวสระ
     V v ตัววีครับ ต่างจากอีนะครับอย่างฟังผิด
     W w ตัวนี้อาจจะอ่านอย่างมีหลายคำสักหน่อย อ่านว่า ดับเบิ้ลยูครับ
     X x ตัวเอ็กซ์ครับ
     Y y ตัววายครับ
     Z z ตัวแซทครับ แต่ว่าบางคนก็อ่านว่าซี
     ครบแล้วพอจะจำได้ไหมครับ”


     อาเฉินเอ่ยถามขึ้นมาจางฝูที่นั่งตั้งใจฟังและจำพยักหน้าเล็กน้อย ตัวอักษรพวกนี้มีลักษณะต่างกันอยู่ การออกเสียงก็ต่างกันอยู่หลายอย่างจึงง่ายที่จะจำ ให้เธอท้องสักห้าหกรอบก็คงจำได้แล้ว

    “งั้นต่อไปเป็นตัวเลขนะครับ ตัวเลขของที่ที่เราจะไปจะใช้ต่างจากที่คุณใช้อยู่ ต้องจำดีๆนะครับ ตัวเลขพวกนี้เรียกว่า ตัวอารบิกครับมีหน้าตาแบบนี้”สิ้นคำอาเฉินที่เบื้องหน้าของจางฝูก็ปรากฎตัวอักษรสัญลักแบบใหม่ขึ้นมา


      1 2 3 4 5 6 7 8 9 0  10
     “ตัวและแรกนะครับ 1 One วัน หรือก็คือเลข หนึ่งครับ ดูนะครับเห็นไหมครับว่ามีตัวอักษรใหญ่และเล็กผสมกัน”
     “อ่า..”
     2 Two ทู  สองครับ
     3 Tree ทรี สามครับ แต่คำนี้มันจะไปออกเสียงคล้ายกับคำว่า tea ที ที่แปลว่าชาและ  treeที ที่แปลว่าต้นไม้ครับต้องฟังดีๆ
     4 Four โฟร์ สี่ครับ
     5 Five ฟายฟ์ ห้าครับ
     6 Six ซิกส์ หก
     7 Seven เซเว่น เจ็ด
     8 Eight  เอ็ย์ท แปดครับ
     9 Nine  ไนน์ เก้า
     10 Ten เท็น สิบ
     11 Eleven อิ-เล-เฟ่น สิบเอ็ด
     12 Twelve  ทเวลฟ์ สิบสอง
     13 thirteen เธอร์-ทีน สิบสาม  ส่วนเลขอื่นก็ออกเสียงเหมือนเดินแค่เพิ่มทีน  ถ้าเป็นหลักสิบก็เพิ่ม ที
      0  Zero ซีโร่  ศูนย์ครับ จะใช้เมื่อเลขลงสิบ เช่น สิบ ยี่สิบ สามสิบ และหนึ่งร้อยครับ แต่ว่าการใช้ตัวเลขนี้ก็จะเปลี่ยนการอ่านออกเสียงไปเมื่อเป็นเลขลำดับหรือเป็นเลขวันที่เช่น
     first (1st) อ่านว่า เฟิร์สทฺ
    second (2nd) อ่านว่า  เซค'เคินดฺ
    third (3rd) อ่านว่า  เธิร์ด
    fourth (4th) อ่านว่า  ฟอร์ธ
    fifth (5th) อ่านว่า  ฟิฟธฺ
   sixth (6th) อ่านว่า  ซิคซฺธฺ
   seventh (7th) อ่านว่า  เซฟวฺ'เวินธฺ
   eighth (8th) อ่านว่า  เอทธฺ
   ninth (9th) อ่านว่า  ไนธฺ
   tenth (10th) อ่านว่า  เท็นธฺ
   eleventh (11th) อ่านว่า  อิเลฟว'เวินธฺ
   twelfth (12th) อ่านว่า ทเวลธฺ
   thirteenth (13th) อ่านว่า  เธอร์ทีนธฺ
นอกจากออกเสียงต่างกันก็ยังมีตัวสะกดต่างกันอยู่นิดหน่อยด้วยนะครับ”


    “ช่างแยกย่อยเยอะจริงๆเลยแฮะ”จางฝูเอ่ยออกมาพรางยกมือขึ้นกุมหัวหน่อยๆ เพราะยามนี้ตัวเลขในหัวมันตบตีกันจนปวดหัวไปหมดแล้ว


    “คงเริ่มงงๆแล้ว งั้นวันนี้พักกันก่อนนะครับ แล้วพรุ่งนี้ค่อยเริ่มเนื้อหาใหม่นะครับ” เสียงของอาเฉินเอ่ยขึ้นมาก่อนที่ภาพตัวอักษรต่างๆเบื้องหน้าจะหายไปพร้อมกับใส่สว่างที่ค่อยนหรี่ลงเพื่อให้หญิงสาวได้พักผ่อนสมองสำหรับวันนี้สักหน่อย


    “แบบนั้นก็คงดี”จางฝูเอ่ยก่อนที่ร่างบางของเธอนั้นจะล้มตัวลงนอนไปกับเบาะนุ่มก่อนที่นางจะเคลิ้มและหลับไปอย่างช้าๆ


    "ฝันดีครับคุณจางฝู" เสียงของอาเฉินดังขึ้นพร้อมกับไฟในห้องที่ดับลงมีเพียงแสงสีทองจางๆของเเท่นหินเท่านั้นที่ยังคงส่องสว่างอยู่


@Admin




แสดงความคิดเห็น

( เรียนภาษาอังกฤษ 1/3 )  โพสต์ 2019-11-6 13:23
คุณได้รับ +5 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2019-11-5 13:53
คุณได้รับ +40 คุณธรรม โพสต์ 2019-11-5 13:53

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -32 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -32 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนยาว
สุรากู่หลันหลาง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หน้ากากยักษ์แดง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x1
x2
x100
x3
x8
x30
x5
x1
x3
x8
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x14
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x43
x600
x399
x96
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1185
x2
x162
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x56
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x54
x200
x100
x800
x5
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x88
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x1360
x2290
x35
x1523
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x260
x126
x225
x590
x39
x111
x432
x994
x1
x23
x616
x5
x458
x144
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x794
x490
x4
x2
x724
x794
x450
x165
x9999
x1872
x500
x325
x25
x42
x17
x69
x23
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x62
x1
x9
x153
x264
x698
x5450
x73
x11
x210
x446
x143
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x614
x1866
x830
x108
x205
x107
x11
x101
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x177
x263
x500
x2
x51
x1803
x9
x158
x200
x6662
x702
x280
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x14
x678
x8
x1439
x9
x1748
x313
x958
x1169
x946
x1030
x667
x199
x134
x195
x745
x1580
x807
x92
x155
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1195
x680
x195
x2122
x2318
x581
x40
x1018
x616
x24
x280
x1245
x157
x248
x1444
x8146
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

211

กระทู้

1848

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
495600
เงินตำลึง
2123778
ชื่อเสียง
266888
ความหิว
81

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7146
ความชั่ว
1452
ความโหด
3868
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-11-5 17:17:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-11-5 20:20

[เรียนการทักทายและสิ่งรอบกาย]



     หลังจากที่นอนหลับพักผ่อนจนพอเพียงแล้วจางฝูก็ลืมตามองไปยังเพดานสีขาวโปร่ง ก่อนเจ้าตัวจะยัดตัวลุกขึ้นมามองไปรอบๆและพบว่าที่บริเวณเเท่นหินตรงกลางนั้นยังคงเรืองแสงจางๆอยู่เช่นนั้น พร้อมกับเสียงกล่าวทักของอาเฉินจะดังขึ้น


    “อรุณสวัสดิ์ครับคุณจางฝู เป็นอย่างไรครับนอนหลับสบายดีรึป่าวครับ”


     “อืมนอนหลับเต็มอิ่ม เจ้าตั่งนั้นนี่ก็นุ่มนอนสบายไม่เจ็บหลังสักนิด”จางฝูกล่าวเอ่ยออกมาอย่างอารมณ์ดีพร้อมยกมือตบลงไปเบาๆบนเบาะหนังสีขาวของตั่งที่เธอใช้นอนเเทนเตียงมาตลอดคืน


     “จริงๆจะเรียกตั่งนั่งมันก็ไม่ผิด แต่จริงแล้วหากไปอยู่ในโลกที่เรากำลังจะไปมันจะเรียกว่าโซฟานะครับ เอางี้ก่อนจะเริ่มที่จะเรียนวันนี้ ผมจะบอกเกี่ยวสิ่งของต่างๆที่คนในยุคนั้นใช้ให้คุณจางฝูฟังคร่าวๆก่อนแล้วกันนะครับ” เสียงของอาเฉินเงียบเสียงไปก่อนที่บริเวณแท่นหินกลางห้องนั้นจะเรืองแสงจ้าออกมาพร้อมกับก่องแสงสีขาวจะลอยมาเบื้องหน้าจางฝูและค่อยแปรเปลี่ยนร่างเป็นสิ่งของหน้าตาแปลกๆแต่ดูๆไปก็คล้ายๆกับเจ้าตังนั่งแหรือที่อาเฉินเรียกว่าโซฟาเมื่อกี้


     “สิ่งนี้คือโซฟาครับ โซฟาจะมีหลายรูปแบบมากมาย”เสียงอาเฉินดังขึ้นมาอีกครั้งก่อนเจ้าโซฟาที่ลอยอยู่นั้นจะแบ่งแย่งเป็นรูปร่างต่างๆอีกหลายแบบมากมาย “โซฟาส่วนใหญ่มันจะเอาไว้ใช้นั่งครับ เอาไว้รับรองแขกที่มาเยี่ยมบ้าน แต่ก็สามารถใช้นอนได้เช่นกันตามแต่คนจะใช้ครับ”


     “อืมมม..แต่ละอย่างสวยงามนัก คนที่สร้างมันขึ้นมาต้องมีฝีมือมากแน่ๆ”จางฝูเอ่ยพรางมองดูรูปแบบโซฟาต่างๆเบื้องหน้าที่มีหลายเเบบเหลือเกินบางแบบก็สวยงามและดูปราณีตมากด้วย ใช้เวลานานเท่าใดจึงสร้างเสร็จกันนะ จางฝูมองดูเจ้าโซฟานั้นด้วยความสนใจก่อนที่มันจะค่อนแปรเปลี่ยนเป็นสิ่งของแปลกมีลักษณะแบนๆเป็นทรงสีเหลี่ยม แล้วก็มีรูปอะไรไม่รู้อยู่เต็มไปหมด


     “สิ่งนี้คือโทรศัทพ์ครับ เป็นสิ่งที่คนในยุคนั้นใช้ติดต่อสื่อสารกันครับ คือในยุคของคุณจางฝูจะใช้นกพิราบใช้ไหมครับแต่แต่ในยุคที่เราจะไปจะใช้สิ่งนี้ซึ่งมันจะส่งข้อมมูลที่เราจะคุยไปในรูปแบบข้อความเสียงคล้ายๆกับที่ผมคุยกับคุณอยู่ตอนนี้ แล้วก็สามารถที่จะพูดคุยกันแบบเห็นหน้าได้ด้วยครับ”อาเฉินเอ่ย จางฝูที่นั่งฟังอยู่ได้แต่พยักหน้าอย่างคล้ายสงสัยอยู่นิดหน่อย พูดคุยโดยที่สามารถเห็นหน้าได้ หรือจะแบบที่ท่านเจ้าสำนักมาอวยพรน้องหลานใช่ไหมนะ


    “แต่เรื่องพวกนั้นเอาไว้ก่อนไว้ผมจะอธิบายเพิ่มเติมหลังจากที่เราเรียนในส่วนของวันนี้ไปนะครับ”อาเฉินที่จู่ๆก็เปลี่ยนเรื่องทำเอาจางฝูนั้นแทบจะตั้งหลักไม่ทันได้แต่กระพริบตาปริบๆมองรูปของโทรศัพท์นั้นหายไปก่อนจะปรากฎตัวอักษรภาษาอังกฤมากมายเต็มพื้นที่เบื้องหน้าจางฝู “เรื่องคำศัพทท์เราทวนกันไปบ้างแล้วเมื่อวานนี้ ต่อไปผมจะสอนในเรื่องรูปประโยคนะครับเริ่มจากที่ง่ายๆก่อน คือการทักทาย


     Good morning สวัสดี จะใช้ในช่วงเช้าถึงเที่ยงวันครับ


     Good afternoon สวัสดี จะใช้หลังเที่ยงวันถึงช่วงเย็น


     Good evening สวัสดี ใช้ในช่วงเย็นถึงกลางคืน


     Good day สวัสดี จะสามารถใช้ได้ตลอดทั้งวันครับ


     Hello/Hi สวัสดี นี่ก็จะใช้สำหรับเพื่อนหรือคนรู้จักทั่วไปครับ ไม่ได้กะเกณฑ์อะไร ส่วนทางด้านบนจะเน้นไปในช่วงการทักทายที่ค่อยข้างทางการนิดหน่อย ต่อไปเป็นการถามเพื่อทักทายทั่วไปครับ แนวๆถามเป็นมารยาท


     How are you? เป็นเน้นเรื่องสุขภาพ คือวันนี้คุณเป็นไงบ้าง


     How’s it going? เป็นการถามเน้นความเป็นอยู่ในชีวิตประจำวัน


     How have you been? ถามในกรณีนาน ๆ เจอกันทีครับนอกนั้นก็จะมี How’s your life?, How’s everything?,How are things (with you)? ที่จะถามคล้ายๆกัน ส่วนการตอบนะครับ     


     (I'm) fine, thanks. And you? สบายดี ขอบคุณ แล้วคุณล่ะแล้วก็มี Good. ที่บอกว่าสบายดี Very well สบายดีมากๆ I'm O.K. ก็ดี So so. ก็งั้น ๆ Not (too) bad ก็ไม่เลวและGreat! เยี่ยม, วิเศษ”


     “ภาษาเจ้านี่ไยถามมากวุ่นวายทั้งๆที่คำถามมันก็เหมือนๆกัน”จางฝูเอ่ยถามแทรกขึ้นมา ประโยคพวกนี้มันก้คล้ายกันจะรวมมาไหวเป็นประโยคเรียวหรือสองประโยคไม่ได้หรือไร ช่างน่าปวดหัวนัก


     “เรื่องนั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ เกิดมาเข้าก็พูดเยอะแบ่งเยอะแบบนี้อยู่แล้ว ห่ะๆ เอาเป็นว่าเรามาเริ่มเรียนกันต่อนะครับ”ว่าจบอาเฉินก็เริ่มการสอนต่อโดนการสอนของวันจะเน้นไปที่การพูดคุยตอบโต้กันเสียส่วนใหญ่ ก่อนที่คาบเรียนสุดท้ายของวันจะเป็นการบอกเล่าเรื่องและสิ่งของต่างๆ วิธีใช้ให้แก่จางฝูได้ฟังคร่าวๆเผื่อว่าเมื่อไปถึงแล้วจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้โดยไม่ลำบากนักเพราะตัวเขาคงไม่สามารลอยเร่ร่อนไปตามบอกตามสอนทุกอย่างให้ได้




@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-11-6 13:33
( เรียนภาษาอังกฤษ 2/3 )  โพสต์ 2019-11-6 13:32
คุณได้รับ +30 คุณธรรม โพสต์ 2019-11-6 13:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนยาว
สุรากู่หลันหลาง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หน้ากากยักษ์แดง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x1
x2
x100
x3
x8
x30
x5
x1
x3
x8
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x14
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x43
x600
x399
x96
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1185
x2
x162
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x56
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x54
x200
x100
x800
x5
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x88
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x1360
x2290
x35
x1523
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x260
x126
x225
x590
x39
x111
x432
x994
x1
x23
x616
x5
x458
x144
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x794
x490
x4
x2
x724