12
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองเจียงหลิง } คฤหาสน์สกุลเกา | เจ้าสัวเกาหลาง

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2019-8-2 01:35:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หว่านจินซีหวังมู่
ม้าภูตหิมะสายใย
กำไลเทพีไอซิส
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x220
x130
x35
x28
x1437
x57
x438
x220
x768
x1
x420
x4
x10
x2
x1
x4
x2
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x5
x1
x5
x5
x4
x4
x1
x4
x4
x4
x5
x6
x6
x5
x10
x1
x1
x36
x89
x5
x1
x1
x318
x573
x54
x418
x2
x3
x14
x1
x1
x5
x184
x235
x1
x14
x6
x6
x19
x274
x1
x15
x2
x1
x1
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x35
x20
x10
x32
x91
x5
x4
x3
x116
x728
x18
x7
x20
x25
x54
x3
x3
x3
x4
x4
x60
x27
x5
x1
x3
x2
x2
x3
x2
x168
x2
x1
x70
x14
x40
x8
x1
x18
x3
x310
x350
x100
x160
x125
x360
x261
x25
x32
x103
x295
x610
x240
x15
x120
x2
x13
x5
x19
x1701
x9999
x7
x1600
x8
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x48
x40
x26
x980
x770
x2006
x100
x20
x2000
x11
x1280
x1700
x903
x27
x42
x15
x100
x9
x18
x1735
x260
x2023
x1118
x321
x2107
x2
x7900
x408
x98
x105
x12
x76
x150
x3427
x139
x239
x434
x2722
x2139
x1670
x14
x450
x1443
x11
x27
x7109
x2732
x14
x71
x7576
x57
x9999
x1810
x55
x3
x205
x18
x1110
x1
x1
x3165
x2
x1
x2525
x14
x43
x34
x781
x470
x30
x221
x206
x9
x1210
x1395
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x51
x2395
x1
x1850
x3019
x7127
x820
x280
x9705
x9999
x517
x54
x91
x5440
x29
x15
x84
x179
x1000
x13
x4293
x2935
x1782
x3473
x9999
x2466
x3200
x2679
x1884
x2790
x305
x9999
x485
x1106
x129
x30
x9999
x2600
x3864
x2280
x151
x2861
x4466
x4395
x1805
x3768
x2168
x545
x2479
x538
x276
x1543
x460
x3
x24
x13
x1510
x78
x50
x5466
x1115
x2
x1077
x9999
x2801
x2
x48
x2239
x3809
x7147
x1243
x7535
x4470
x512
x1193
x1834
x757
x10
x1122
x2951
x3140
x972
x100
x3
x21
x25
x25
x32
x9
x6048
x9610
x2407
x9999
x199
x25
x9999
x20
x5805
x24
x8
x1709
x251
x25
x9
x98
x31
x10
x1131
x3935
x8
x31
x210
x1117
x92
x2408
x2086
x129
x18
x1473
x2378
x2259
x3
x287
x3676
x2540
x7884
x518
x400
x4106
x5441
x9999
x16
x2283
x2451
x5805
x8000
x3380
x1666
x30
x3430
x1019
x70
x328
x151
x2816
x2118
x9999
x44
x4558
x9999
x9999
x9999
x3235
x2049
x111
x3000
x9
x4246
x40
x3223
x4099
x787
x1
x765
x1814
x647
x1241
x6189
x2359
x5971
x5004
x9999
x7969
x9999
x3159
x2323
x2534
x3456
x4274
x2492
x558
x66
x1
x15
x1989
x6682
x743
x1
x4827
x8292
x68
x9999
x678
x1418
x1073
x6534
x105
x3595
x1095
x454
x105
x1177
x297
x8
x184
x37
x9999
x1123
x2070
x3514
x195
x665
x468
x100
x1301
x1456
x9999
x3780
x1295
x1227
x889
x234
x9999
x1724
x9999
x143
x713
x2459
x2
โพสต์ 2019-8-2 02:36:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ร่วมงานแต่งหลิงหลาน 2
หลิงเหมยหยวน ดำเนินการ


ฤดูกาลผันผ่านมาหกร้อนหกหนาว ใครจะไปทราบกันว่าลูกเจี้ยบน้อยสีเงินก็มีวันนี้กับเขาด้วย พรมแดงลาดปูทั่วทั้งเมืองบรรกากาศมงคลขับร้องการแสดง ด้านนอกมีเสียงบรรเลงในใจของคนบนรถม้าก็เต้นระรัวดุจกลองไม่แพ้กัน ช่วงเวลาดำเนินไปด้วยเสียงเฉลิมฉลองรอบเมืองเจียงหลิง เมื่อเลิกผ้าม่านออกไปยังสามารถได้กลิ่นกลีบบุปผาโปรยปรายเป็นทาง หลิงหลานคลุมผ้าแดงนั่งอย่างเรียบร้อยรอคอยเวลาจนสองเค่อล้อที่หมุนอยู่ก็หยุดลง พร้อมกับการยื่นมือมารับของเจ้าบ่าวผู้องอาจผ่าเผย


          มองนิ่งสักพักค่อยนึกขึ้นได้ว่าเขาพูดกับนาง หันมองในรถม้าไม่มีคนอื่นมือที่ขาวดุจหยกแกะค่อยวางลงในการเกาะกุมของเจ้าบ่าว อาศัยเขาประคองเยื้องกรายผ่านพรมแดงที่ปูไว้สำรับวันมงคลนี้โดยเฉพาะ ทั้งสองก้าวเข้าไปในห้องโถงพิธีด้านหน้าตัดตกแต่งไว้พร้อมโต๊ะจัดเลี้ยง ล้วนปราณีตงดงามกลางสวนป่าแถบเจียงหนานมีทิวทัศน์ดอกเบญจมาศหลากสีสันให้ชื่นชม ดูเหมือนว่าเจ้าบ่าวลงทุนกับงานนี้มากจริงๆ ขนาดพ่อตายังอ้าปากกว้างว่าทำไมพวกเขาเอาคริสตัลมาทำกระดิ่งลมประดับไปทั่ว


"........" หลิงเหมยหยวนที่เข้าร่วมงานแต่งมาตั้งแต่ตอนเที่ยงวันเจ้าตัวก็เลือกที่ยืนอยู่ในงานเดี่ยวๆเสียมากกว่า เพราะแขกเจ้าสาวที่ไม่รู้จักนั้นเยอะซะเหลือเกิน คนในงานก็โคตรแสนจะแน่นไปหมด ถ้าไม่ใช่ท่านพี่หลิงนูพามาด้วยคงจะมีความมั่นใจมากกว่านี้
ถ้าไม่ใช่ตัวเจ้าสาวผู้เชิญกับ บางคนที่คุ้นหน้าคุ้นตา ก็ไม่รู้จะคุยกับผู้ใด
"หาที่นั่งดีกว่าแหะ" เธอเดินไปหาที่นั่งภายในงาน ก่อนอื่นก็ไปหาของกินมาโดยไว้ก่อน(...)


        โต้ว เฉวียนในขณะเขากำลังเดินในขบวนอยู่ ก่อนสายตาจับจ้องไปที่แม่นางคนหนึ่ง ก่อนเดินเข้าไปหาทำความรู้จัก


        “แม่นางท่านมีนามว่าอะไรหรือขอรับ ข้าโต้ว เฉวียน ขุนพลเอกของค่ายหลี่กัง” โต้ว เฉวียนกล่าวโอ้อวดแนะนำตัว


        "เย้ย!!" หลิงเหมยหยวนแอบตกใจที่จู่ๆก้มีคนทักเธอ เธอแอบมองด้วยหางตา เหมือนจะเป็นคนที่ไม่เคยเจอมาก่อน บุรุษในชุดเกราะอย่างนั้นหรือ ดูแล้วน่าจะเป็นขุนพลอย่างที่ว่าจริงๆ
"เอ่อคือ" หลิงเหมยหยวนแอบประหม่าที่จะพูดออกไปนิดหน่อย แต่ตามมารยาททีดีก็ต้องพูดคุยกับเขาก่อน
"ข้า หลิงเหมยหยวน ค่ะ ไม่ทราบว่าท่านต้องการสิ่งใดหรือ?" หลิงเหมยหยวนเริ่มสนทนากับบุรุษที่มาทักนาง ท่าทางกิริยาของเธอค่อนข้างรัดกุมนิดหน่อย


        “แม่นางมีคนเดินเป็นเพื่อนหรือยังขอรับ เป็นสาวน้อยเดินลำพัง ข้ากลัวว่าไม่ปลอดภัย งานแต่งนี้คนมากมาย ถ้าแม่นางไม่รังเกียจข้ายินดีเดินเป็นเพื่อน อย่างน้อยข้าก็เป็นทหาร” โต้วเฉวียนกล่าวยิ้มก่อนเอ่ยถามอีกฝ่ายอย่างสุภาพ


        "ก็ ก้ได้นะ ขอบคุณที่สละเวลามาสนทนากับข้า " หลิงเหมยหยวนค่อยๆคลายความประหม่าลงหลังจากอีกฝ่ายเป็นมิตรด้วย แต่ก็ยังดีที่เขาสละเวลามานั่งเป็นเพื่อนดีกว่าอยู่คนเดียว ช่วยลดความประหม่าไปได้มาก
"..........."


ยามที่ยืนสองฟากฝั่งทางเดินเริ่มตามพิธีตะโกนก้องไปทั่วครึ่งเมืองเจียงหลิง "ท่านประมุขเกรียงไกร ฮูหยินครองคู่ ความสุขทั่วหล้า"


          เจ้าบ่าวและเจ้าสาวเดินเคียงกันในอาภรณ์แดงจนมาถึงยังโถงพิธีขนาดยักษ์ ประดับบุม่านแพรแดงแต่งลวดลายผลท้อและเรื่องราวเทพเซียน กลิ่นอายบรรยากาศมงคลขนาดป้ายอักศรทองห้อยแขวนประดับยังมีคำอวยพรที่เหล่าชาวลูกพรรค เอ้ย เหล่าสาวใช้และผู้เดินทางผ่านไปมาในเมืองเจียงหลิงร่วมเขียนอวยพรคู่บ่าวสาวด้วยความตั้งใจ กลิ่นอาหารของว่างที่ยังไม่จัดชุดเต็มก็ได้แก่ไก่ดำตุ๋นเกาลัด ฟักเชื่อมกระเพาะปลา ข้าวหน้าปลาไหลเผือกตาเดียวเป็นต้น บางส่วนเข้าจับจองโต๊ะรอเริ่มพิธีและบางส่วนก็ออกสำรวจพื้นที่จนเจอเข้ากับ….


          กระถาง อิสอิสอะกระถางไฟใบใหญ่เบ้อเหิ้มไม่รู้หลอมร้านไหน ในต้าฮั่นหรือซีอวี้


          กระถางทองเหลือหัวสิงห์ใหญ่โตพอจะใส่คนลงไปเคี่ยวได้ เด่นหราเป็นสง่าอยุ่ใจกลางห้องดถง แถมเหล่าสาวใช้และเจ้าสัวที่ออกมารับก็ดูยิ้มแย้มเป็นปกติจนเดินไป ไม่ได้รับรู้ไอร้อนผ่าววว ผ่าว เสียงปะทุไหม้ฉู่ฉ่านี้เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งเหล่าคนที่ซ่อนซุ่มอยู่ตามพุ่มไม้ชายคาล้วนเห็นเป็นสิ่งปกติพบเจอได้ทุกคืนวันเสาร์


ในโถงพิธีโต๊ะของซือหม่าเซี่ยงหรูใต้เท้าพ่อตาของงานนี่ล่ะ อิหลั่กอิเหลื่อที่สุด.. ยอดกวีเอกเแห่งยุคกุมขมับจนอาศัยฮูหยินช่วยนวด เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกทำไมถึงยอมให้บุตรสาวแต่งกับชาวยุทธ์ไร้หัวนอนปลายเท้า ไหนจะวิธีฉลองประหลาดๆ เหมือนงานจับฉ่ายที่ใหญ่โตนี่อีก ‘ข้าทำอะไรลงปายยยยย’ จวงถิงซู่ที่เซ็งแล้วเซ็งอีกหาช่องล่มงานไม่ได้สักที นางอยากจะลักพาตัวเจ้าสาวหนีไปเต็มแก่แล้ว


“บ่าวสาวรับเปลวไฟ” เสียงพิธีกรดังขึ้น ก่อนเจ้าสัวเดินไปโดยมีคนติดตามถือจานหมึกสีแดง


จางเหยียนลู่แน่นอนว่ารุ้ถึงพิธีที่กำลังจะเกิดขึ้น เขายืนรับสีหน้าเรียบสนิทผิดกับเจ้าสาวผู้ตื่นตะลึง


“ข้าขอให้พวกเจ้ามีความสุข ร่วมกันฟันฝ่า เปลวไฟจะนำทางสู่ชีวิตที่สุขสันต์ หนทางรักราบรื่น” เจ้าสัวกล่าวก่อนหยิบตราอัคคีประทับหมึกและเคลื่อนประทับแก้มเจ้าสาว ก่อนตามด้วยแก้มจางเหยียนลู่


จังหวะนั้นหลิงหลานได้เบี่ยงตัวหลบเพราะนี่ไม่ใช่ธรรมเนียบที่ตนเคยอ่านมา “ไม่นะ!! จู่ๆ ก็อะไรกันทั้งกระถางไฟทั้ง...อะไรเนี่ยอย่ามาแตะข้า”
จางเหยียนลู่จับอีกฝ่ายแน่น “หลานเอ๋อห์นี่ธรรมเนียมโบราณของบ้านข้าเอง ไม่นานก็เสร็จแล้ว”


“บ่าวสาวกุมมือกันและกัน” เสียงพิธีกรดังขึ้น ก่อนจางเหยียนลู่เอื้อมมือจับอีกฝ่าย ทั้งคู่สบตากันผ่านม่านผ้าคลุมหน้า
“ข้าไม่เห็นเคยได้ยินว่ามีพิธีเช่นนี้อยู่ด้วย… เหยียนหลางบอกก่อนข้าเป็นพุทธมามกะ!!” สาวเจ้านับถือพุทธใจยังคงอยุ่กับพระรัตนไตรเป็นที่พึงที่ระลึกอยู่เสมอ


“เปลวไฟเชื่อมสัมพันธ์ รักปรองดอง สุขมั่นขวัญยืน” สิ้นเสียงพิธีกรก่อนหยิบพู่กันในถาดจุ่มหมึกแดงและวาดลงบนฝ่ามือหญิงสาวก่อนลากไปยังฝ่ามือบุรุษ และวนกลับไปหาฝ่ามือหญิงสาว ก่อนหมึกสีแดงที่เป็นเส้นคล้ายเชือกเชื่อมทั้งสองเปล่งแสงสว่างสีทอง ฝ่ามือทั้งสองมีแสงสว่างราวกับมีเชือกสีทองผูกทั้งสองกันและกัน ซึ่งหลิงหลานได้พยายามจะดึงมือออก นางไม่เข้าใจทำไมเขาทำอะไรไม่บอกกันก่อน มีเหตุปิดบังแล้วจะใช้ชีวิตคู่ผาสุขได้หรืออ
       
เจ้าบ่าวสีหน้าเรียบกุมมืออีกฝ่ายแน่น “พิธีนี้ถูกเก็บในหอตำราของบ้านข้า เจ้าเลยไม่รู้จัก ใกล้เสร็จแล้ว เพื่อให้ทวยเทพอำนวยชีวิตคู่ราบรื่นไร้อุปสรรค”


“ท่านใช่ไม่ทราบมาก่อน? แต่โบราณแล้วเทพที่สถิตย์อยู่กับเปลวไฟล้วนห่างไกลจากอุปนิสัย ‘สงบสันติ’ ไม่เล่นดาบก็เล่นสงครามน่ะ!!” เทพไท้สายน้ำขุนเขามีมากมาย เลือกบูชาเทพไฟเนี่ยนะ ทั้งยังทำพิธีแต่งงานต่อหน้ากระถางไฟ..เจ้าสาวอยากเป็นลมขอคนแข็งแรงมารับตัวด่วน


“เจ้าลืมแล้วหรือนั่นเทพชาวฮั่น แต่สำหรับเทพอัคคีของชาวเราเป็นเทพแห่งสงครามและปกปักษ์คุ้มครอง ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่ฝึกวิชาของท่านหรอกนะ” จางเหยียนลู่กล่าวบอกหญิงสาว


หลิงหลานต่อว่าเขาด้วยสายตารุ้สึกเถียงกันตอนนี้มีวางมวยเจ้าบ่าวแน่ๆ ‘เป็นมงคลบ้านท่านสิเทพแห่งสงครามกลางงานแต่ง เข้าหอแล้วท่านจะประหัตประหารใครมิทราบเจ้าผักพระเฉดลอยน้ำ!!’ แต่แล้วกลับหวนนึกถึงคำสอนท่านอาจารย์แม่ชิ่ว พี่สาวจวง อดกลั้นไว้ก่อนค่อยถามเหตุผล
“อัญเชิญพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” สิ้นเสียงพิธีกรไม่นานมีคนถือรูปปั้นคล้ายพระพุทธะ แต่ด้านหลังเป็นเปลวไฟอัคคีกระถางดอกบัวสีแดงงดงาม


“ทั้งสองจุดธูปสักการะพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” ก่อนมีบ่าวสองคนถือธูปคนละหกดอกแจกจ่ายผู้คนในโถงทุกคน และ บ่าวสาวธูปสิบหกดอก ควันลอยโขมงโฉงเฉงเหล่าคนใกล้ตัวสำลักค่อกแค่ก


        "........" ถึงจะงงงวยสักหน่อยแต่ก็รับธูปที่จุดแล้วมา พิธีบูชาสักการะอะไรสักอย่างของเจ้าบ่าวอย่างนั้นเหรอ? เธอก็ทำอะไรไม่ถูกสะทีเดียวก่อนจะรับธูปมาแบบงงๆไม่ติดขัดอะไร


ธูปถูกส่งมาเจ้าสาวกลับไม่รับโดยดีทั้งยังยิ้มหน้าเป็นหลังผ้าคลุมแดง นัยน์ตาสว่างวาวว่าหาเรื่องหรอ อย่ามาบังคับกับกุ้งงเดี่ยวกัดหัวหลุด “ไม่ทราบมาก่อนว่าแต่งงานต้องจุดธูปเซ่นไหว้เทพสงครามด้วย ท่านจะไปรบที่ใดหรือ--”


ด้านจางเหยียนลู่เห็นดังนั้นกุมมืออีกฝ่าย “มาข้าจะช่วย ท่านยังเป็นเทพปกปักษ์และคุ้มครองคู่รักอีกด้วย จะช่วยให้ชีวิตรักราบรื่นไร้ขวากหนาม”


หลิงหลานขยี้ธูปจนหักคามือเมื่อได้ยิน กำลังจะมีหนามจากสายตาเจ้าสาวทิ่มแทงเจ้าบ่าวแล้วตอนนี้...
“แขกผู้มีเกียรติทุกท่านร่วมสักการะพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” พิธีกรกล่าวขึ้นดำเนินตามพิธีต่อไป พลางสายตาชาวยุทธ์มองคนรอบห้องโถง รอพุ่งอาวุธลับหากใครไม่ร่วมพิธี


        "...อืม..." หลิงเหมยหยวนมองซ้ายมองขวา ต่างคนเริ่มสำรวมร่วมพิธี หลิงเหมยหยวนเองก็ต้องสำรวมไปตามพิธี
แต่เหมือนรอบๆ จะไม่ค่อยผ่อนคลายเสียเลย อย่างกับถูกจับตามมองอย่างไงอย่างงั้นแหละ
ช่างเถอะ แต่ก็ไหลไปตามน้ำ…
แต่ … ก็ไม่รู้ว่าสักการะอะไร เทพองค์ไหน เรารู้ก็แค่ว่าพระพุทธ กับเทพธิดาของชาวฮั่น
        "......" แต่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อหรือคล้อยตามซะทีเดียว ง่ายๆว่าไม่ได้มีใจนั่นแหละ ทำท่าไปเฉยๆ


“ส่งเจ้าสาวเข้าห้องหอ” พิธีกรกล่าวก่อนจั่วเหวินจวินยิ้มเดินมารับบุตรสาวด้วยความภาคภูมิใจ“แม่จะพาเจ้าไปส่ง” จั่วเหวินจวินยิ้มนางได้ปลีกตัวออกจากห้องโถงได้แล้ว ก่อนเดินพาหลิงหลานตามเจ้าสัวไปยังเรือนหอ ท่ามกลางการดิ้นรนจนหยดสุดท้ายของลูกเจียบสีเงินห่อผ้าแดง


          ท่านเจ้าสัวเกาลูบคางว่าในที่สุดงานก็ดำเนินผ่านไปได้ด้วยดี แบบนี้ท่านประมุขต้องพอใจที่เลือกบ้านของเขาเป็นสถานที่จัดงานแน่ ประจบเอาใจถูกขั้นคิดได้ดังนั้นปรบมือเรียกให้สาวใช้นำอาหารชุดใหญ่มาจัดขึ้นโต๊ะ ล้วนล้ำเลิศราคาไม่ต้องสืบทุกจานสนนราคาไม่ต่ำกว่าร้อยชั่งพันชั่งยังไม่อาจหามาง่ายๆ ไข่ปลาน้ำลึกหายากจากแดนเหนือ กุ้งมังกรตัวโตเท่าหน้าขา ไก่ผัดเห็ดคั่วเม็ดมะม่วงหิมพานต์ หม้อไฟแปดเซียนและสารพัดอาหารที่ชาวฮั่นไม่คิดไม่ฝันถึงถูกยกมาไม่ขาดสาย


“ท่านประมุขขอขอบคุณแขกทุกท่านให้เกียรติมาร่วมงาน เชิญดื่มกินไม่อั้น!! รายการอาหารทุกอย่างในวันนี้ถึงอยู่ในฮั่นก็ใช่ว่าจะหาทานได้ ดื่มกินเต็มที่ร่วมยินดีให้แก่คู่บ่าวสาว!!” เสียงประกาศของพิธีการยังไม่ทันสิ้นสุดเสียงจกตะเกียบ เหล่าสาวใช้ดึงม่านออกให้ระบายอากาศควันธูปล่องลอยจากไป ทิวทัศน์สวนแดนใต้และแสงจันทร์กระจ่างนภา ยังงดงามขับกล่อมด้วยเวทีแสดงฟ้อนรำขับกล่อมทั้งสี่ทิศ


        "ฮ้าาาา ในที่สุด อาหารในงานเลี้ยงก็มาแล้ว!" หลิงเหมยหยวนหลังรับรู้สัญญาณงานเลี้ยงเริ่มขึ้น เธอก็ปรี่เข้าไปยัซุ่มอหารภายในงานต่างๆ  หยิบทั้งขนมและอาหารใส่ถาดชิ้นสองชิ้น ไปจนถึงสิบๆอย่างแล้วไปหาโต๊ะว่างๆนั่งทานอย่างเอร็ดอร่อย กับนายทหารโต้วเฉวียนที่เดินด้วยกันภายในงาน อืม ถึงเขาจะอาสามาเดินกับเราแต่เราก็ยังไว้ใจได้ไม่เยอะหรอกนะ คงต้องใช้เวลาสนิทกว่านี้อีกหน่อย
แต่อย่างน้อยก็แบ่งให้เขาทานด้วย เขาก็กล่าวขอบคุณอย่างสุภาพบุรุษดี..


หลังจั๋วเหวินจวินส่งเจ้าสาวเข้าห้องหอไปแล้วผู้คนมากมากมายทยอยกันเข้าหาชนสุรามงคลอวยพรเจ้าบ่าว จางเหยียนลู่สั่งให้เด็กๆนำหีบของชำร่วยจำนวนมากมาเตรียมพร้อมไว้ แสดงให้เห็นว่าเขาใจกว้างกับแขกเหรื่อแค่ไหน ทุ่มเทกับงานวิวาห์ของสตรีที่รักเพียงใด ทั้งเหล่าชาวยุทธ์บัณฑิต รวมไปถึงใต้เท้าขุนนางใหญ่บ้างก็มาตามรายชื่อบ้างก็ลำดับสับสน ดังนั้นผู้อาวุโสตำหนักไท่หยุนจึงอาสาคอยรับเทียบเชิญแล้วขานให้ท่านประมุขทราบว่าเป็นแขกของทางใด ญาติฝ่ายไหน ที่รู้ใส้รุ้พุงกันดีอยู่แล้วก็ไม่มีปัญหา ทว่าเหล่าชนที่คุ้นหน้าดูเหมือนจะมาจากฝั่งของเจ้าสาวร่วมสิบ




       หลิงเหมยหยวนหลังทราบพิธีการต่อไป ก็คือการแจกของชำร่วยจากเจ้าบ่าวภายในงาน หลังจากปลีกวิเวกไปหาอาหารทานก่อนแล้วสักเล็กน้อย แล้วมาคอยต่อแถวรับของชำร่วยจากเจ้าบ่าวต่อจากนั้น
เมื่อถึงคิวของหลิงเหมยหยวน  เหมือนกับว่าเจ้าบ่าวจะขานชื่อหลี่หลิงนูแต่ไม่พบสตรีผู้นั้น กลับกลายเป็นสตรีนางหนึ่งที่ดูเตี้ยกว่าผู้คนนิดหน่อย
        " ข้าเป็น..ตัวแทนของจิตรกรหลี่หลิงนูมาร่วมงานแต่งแทน เนื่องจาก….. ท่านจิตรกรหลี่ติดภารกิจหลวงที่แดนไกลทำให้มาเข้าร่วมไม่ได้ ข้าจึงอาสามาแทนค่ะ " เธอให้เหตุผลไปพร้อมยกมือคำนับเจ้าบ่าว


“เช่นนั้นเองหรือ ฝากคำขอบคุณไปถึงจิตรกรหลี่ด้วยที่ส่งแม่นางมาร่วมยินดี” จางเหยียนลู่พยักหน้ารับขอบคุณอีกฝ่าย ไม่คุ้นตากับสตรีนางนี้..อันที่จริงเขาจำไม่ได้ เหมยฉางซูเข้ากระซิบต่อท่านประมุขว่าจิตรกรหญิงแซ่หลี่เป็นถึงจิตรกรราชสำนัก ดูจากเทียบไม้หอมคงจะเป็นแขกของฮูหยิน
“ฝากความคิดถึงถึงท่านจิตรกรหลี่ด้วยนะแม่นาง ถ้าเดินทางกลับมาฮั่นแล้วข้าอยากเชิญแม่นางไปเที่ยวชมทิวทัศน์เขาจางเจียเจี้ย เพื่อวาดรูปข้ากับฮูหยินท่ามกลางทิวทัศน์ที่งดงามนั้น” จางเหยียนลู่รับสุราคารวะ ก่อนหยิบของชำร่วยส่งให้อีกฝ่าย
  
        "เอ่อ...ขอบพระคุณยิ่งเจาค่ะสำหรับของชำร่วย… เอ่อ.. ข้าจะนำสิ่งเหล่านี้ไปมอบให้กับนางเองค่ะ.." หลิงเหมยหยวนคำนับขอบคุณสำหรับของชำร่วยของเจ้าบ่าวที่มอบให้มา เธอก็ต้องรับตามมารยาทแน่นอน
หลิงเหมยหยวนคิดในใจ พวกเขาดูกดดันน่ากลัวไม่ใช่น้อยเลยนะ… ขนาดแค่เข้าไปคุยด้วยยังเหงื่อตกเลย..


“หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันนะ ข้าได้ยินชื่อเสียงจิตรกรหลี่มานานแล้ว หวังว่าจะได้มีโอกาสเชยชม” จางเหยียนลู่กล่าวบอกแม่นางน้อยตัวแทนตรงหน้า บุรุษผมขาวหยิบกล่องของขวัญที่ประดับลวดลายงดงามให้แก่แม่นางหลิ่ง “นี่ของขวัญเล็กน้อยฝากให้แม่นางหลี่ภายในนี้มีขวดยาบำรุงสองแบบ ทั้งสองล้วนใช้งานดี แบบหนึ่งจากหมอวิเศษอีกแบบจากหมออันดับหนึ่งในแผ่นดิน สรรพคุณรักษาที่ดี”


        "ตัวข้าทราบแล้วค่ะ" หลิงเหมยหยวนฟังแล้วรับคำขอบคุณของเจ้าบ่าวประจำงาน ก่อนจะเดินออกมา
ห้าสิบห้าสิบ เชื่อว่าเป็นยาดีครึ่ง ยาไม่ดีครึ่ง… อืม… แต่ก็รับไว้แล้วเอาไปเก็บไว้ที่บ้านท่านพี่ดีกว่า..  ว่าแล้วก็เดินออกมาจากบริเวณนั้นซะก่อนเพื่อให้คลายความอึดอัดในใจ เลยออกมาจากบริเวณนั้นก่อน แล้วคุยกับนายทหารโต้วเฉวียนอีกเล็กน้อยๆหน่อย


"ได้คุยอะไรกับเจ้าบ่าวหรือไม่ขอรับ?" ทหารนามโต้วฌแวียนเข้ามาถามเธอว่าเป็นยังไงบ้าง
"ก็… ข้าเป็นตัวแทนท่านจิตรกรหลี่น่ะ ก็เลยได้รับของเหล่านี้มาเพื่อที่จะเอาไปให้ท่านพี่หลี่หลิงนูทีหลัง" เธอกล่าว
"จิตรกรหลี่? หมายถึงนักวาดภาพราชสำนักชื่อดังคนนั้นอ่ะนะ!?" โต้วเฉวียนถามขึ้น


"ชะ ใช่แล้วล่ะๆ" เหมยหยวนพยักหน้า
"น่าเสียดายจริงๆที่ไม่ได้เจอนางในงานมงคลเช่นนี้ ข้าอยากชมฝีมือวาดภาพของนางจริงๆนะบอกตรงๆ" นายทหารโต้วเฉวียนกล่าว


"ก็นะ ท่านพี่หลิงนูไปธุระต่างแดนหลายเดือนแล้วล่ะ คงไม่ได้กลับมาเร็วๆนี้หรอก.." หลิงเหมยยหวนให้เหตุผลคร่าวๆไป


ต่อมา ในที่สุดก็ถึงช่วงสุดท้ายของงานแต่งที่เจียงหลิงนี่เอง ช่วงดังกล่าวก็มีคนออกมาโปรยเงินทองจำนวนมากตามทางเสมือนเป็นพิธีทานแก่ผู้เข้าร่วมงาน
"หวาๆๆ เงิน.." จริงๆก็ไม่ได้โลภหรอก แต่มันเป็นขั้นตอนพิธีที่แล้วแต่คนจะกระทำขึ้นมา มีก็เก็บ ไม่มีก็ไม่เก็บเท่านั้นเอง
หลิงเหมยหยวนโกยมาได้จำนวนหนึ่ง ก็นับว่าเยอะอยู่เหมือนกัน
หลังจากนี้คงจบงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลิงเหมยหยวนจึงขึ้นอาชาที่ตนเองขี่มามุ่งหน้ากลับฉางอันไปก่อน


ก่อนหน้านี้ได้บอกลานายทหาร โต้วเฉวียนเป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าแยกกับแค่นี้แล ขอตัวกลับฉางอันก่อน และก็ขอบคุณที่เป็นห่วงเรา...


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
จื่อซิงหม่า
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→