ดู: 161|ตอบกลับ: 2

[โลกต่างมิติ] { พิธีกรรมปลดเครื่องสังเวย | เทพอีโกรอส } เก็บเห็ดพิชิตชัย

[คัดลอกลิงก์]

368

กระทู้

2633

โพสต์

70หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115464606
เงินตำลึง
1999668872
ชื่อเสียง
305915
ความหิว
2885

ตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
15120
ความชั่ว
11580
ความโหด
30406
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-20 07:41

{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 16 - เทพอีโกรอส (3)

          หลังจากที่มือของเขาแตะแล้วหายไปในภาพวาดก่อนที่จะเดินทะลุเข้าไปข้างในซึ่งดูเหมือนว่ามันจะสามารถเข้ามาด้านในนี้ได้เทพอีโกรอส

          การเข้ามาในครั้งนี้มีภารกิจที่ได้รับมอบหมายอันยิ่งใหญ่และใหญ่ยิ่งมาก จะต้องตามหาเห็ดสีฟ้าแล้วเก็บให้ครบ 10 อัน

          อาวุธอุปกรณ์ในการต่อสู้ไม่มี มีแต่เพียงแค่มือทั้งสองข้างของเขา ซึ่งศัตรูจะถูกฆ่าได้ถ้าเกิดว่าตนเองสามารถกระโดดไปเหยียบบนหัว พูดเหมือนเป็นเรื่องง่ายแต่ยังมองแล้วนึกภาพไม่ออกเลยว่าเขาจะไปกระโดดเหยียบหัวคนได้ยังไง

          นัยน์ตาสีดำมองดูรอบข้างเหมือนว่าที่นี่จะเป็นทางแคบ มีเพียงทางตรงเท่านั้น ไม่มีทางให้เดินเลี้ยวเป็นทางตรงที่ยาวเหยียด ไกลสุดลูกหูลูกตา

            "ชู่ว ข้าต้องทำอะไรต่อล่ะ" ขายาวก้าวเดินตรงไปตามทางเรื่อยๆ ไม่สามารถที่จะสอดส่องมองดูรอบข้างได้มันเป็นทางแคบๆที่ต้องเดินเส้นตรงอ่ะนะ
         

          ท้องฟ้าที่นี่ค่อนข้างจะสีสดใส ดูให้ความมีชีวิตชีวามากกว่าความน่ากลัว เส้าเทียนเดินต่อไปเรื่อยๆก็ต้องมองดูเห็ดสีฟ้าที่อยู่ภายในนี้ซึ่งที่นี่นั้นเป็นอีกมิติหนึ่งหรือเปล่าวะ เพื่อช่วยเหลือไป๋เหยียนเฟยจะต้องเก็บเห็ดฟ้า

           เพียงแค่ได้รับพลังจากเทพอีโกรอสภาพวาดแสนธรรมดาก็กลายเป็นภาพวาดมีชีวิต

          เห็นท่อสีเขียวตั้งอยู่พร้อมกับทันใดนั้นเองที่มีคนป่าวิ่งถือทวนพร้อมโจมตีเมื่อเห็นเขา ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันเกินไปแล้วอีกอย่างนึงเขาก็ไม่สามารถใช้ตัวเบาในโลกนี้ได้ด้วย อยู่ในช่วงวิกฤตโดยแท้

         ดึ้งๆๆ!!

         เส้าเทียนตัดสินใจวิ่งกระโดดยืนอยู่บนท่อสีเขียว จะถอยหลังไปจากนี้ก็ไม่ได้แล้ว เหมือนเส้นทางนี้เป็นทางที่จะให้เดินไปข้างหน้าอย่างเดียวจึงไม่มีทางที่จะถอยหลังกลับไปครุ่นคิดคำพูดสุดท้ายของเทพอีโกรอส

          "จำไว้รวบรวมเห็ดสีฟ้า ระวังให้ดี ศัตรูทุกตัวที่ๆ เจ้าเจอจะไม่สามารถจัดการได้ด้วยวิธีการปกติที่เจ้ารู้จัก ในภาพวาดนั้นเจ้าจะต้องกระโดดเหยียบหัวพวกเขาแล้วพวกเขาจะตาย ถ้าพวกเขาโดนหรือแตะตัวเจ้าได้ เจ้าจะตายทันที และไม่อาจกลับออกมาได้"

         เมื่อนึกถึงคำพูดของอีกฝ่าย ไม่สามารถจัดการได้ที่ปกติ ถ้าหากเป็นเช่นนั้นแล้วก็มีทางเดียวก็คือการกระโดดเหยียบหัวสินะ ระยะที่เขาอยู่นั้นค่อนข้างที่จะกระโดดถึงตัวคนป่าได้อยู่บนท่อ

          "เป็นไงเป็นกันวะ!" นึกคำพูดปลุกใจตัวเองเสร็จแล้วก็กระโดดสุดแรง

          ฟิ้วววว ดึ้ง!

          ร่างสูงกระโดดเข้าไปเหยียบหัวคนป่า ที่มันไม่อาจจะโจมตีกลับมาได้ทันทีที่เท้าแตะลงบนหัวอีกฝ่ายก็มีเสียงดังกึก ร่างของคนป่าก็มลายสลายหายไป ใช่แล้วเหมือนพอเขากระโดดเหยียบตัวของมันก็หดลงแตกสลายทันตา เตี่ยยยย มันได้ผลจริงๆด้วยว่ะ

          "......." ไม่มีแม้แต่เสียงร้องของศัตรู

          ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีการต่อสู้พิลึกพิลั่นเช่นนี้ด้วย ไม่อยากจะคิดเลยถ้าเกิดว่าเป็นโลกของเขาป่านนี้กระโดดไปได้ถูกกระบี่เสยเสียบขึ้นแทงตายไปแล้วเนี่ย แต่นี่มันเป็นโลกที่ไม่ธรรมดามาพร้อมกับการต่อสู้ที่ไม่ธรรมดาด้วย

         ศัตรูได้ตายลงไปแล้วก็ถึงเวลาเดินทางต่อเป็นเส้นทางที่เขานั้นไม่รู้ว่าเดินตรงต่อไปจะเจอคนป่าอีกไหมแต่คิดว่าน่าจะเจออีกนะเพราะว่ามันไม่มีทางให้หลบเลยยกเว้นแต่เสียว่าตัวเองนั้นต้องชิงพริบชิงไหวกระโดดเหยียบให้ได้ก่อนมันมาประชันชิด

          ในระหว่างทางที่เดินนั้นก็มีแสงสีฟ้าๆมีออร่าเล็กน้อยเมื่อก้มลงไปดูก็เห็นเห็ดต้นนึงขนาดพอดีมือ เป็นเห็ดสีฟ้า ที่ดูคล้ายคลึงกับเห็ดที่เขาเห็นในรูปภาพวาดที่มีคนชูเห็ดสีฟ้าขึ้น มือหนาก้มลงเด็ดดึงเห็ดสีฟ้าออกมาเก็บไว้ใส่ในกระเป๋า

          เป็นเห็ดอันแรกที่เจอในนี้ 'เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนาน'

          พบเจอตอไม้กลวงตรงกลางราวกับมีอะไรในตอไม้ขวามือของทาง นัยน์ตาสีดำคมกริบเหลือบมองส่องดู แถวๆนี้ยังไม่มีศัตรูเอาล่ะถึงเวลาสำรวจดูว่าในนี้มีอะไรหรือเปล่า

          แต่เมื่อเขามองพบว่าตอไม้กระโดดลงไปได้ มีชั้นหินไต่ลงไป และมองเห็นพื้นด้านล่างมีเหมือนทางไปต่อใต้ดิน เส้นทางที่จะต้องเลือกว่าระหว่างทางเดินบนพื้นเรียบด้านบนกับทางใต้ดินทางข้างล่างเขาควรจะเลือกทางไหนดี

          ซึ่งถ้าหากว่าเขาเดินข้างบนแล้วก็ไม่สามารถย้อนกลับลงมาทางใต้ดินได้นอกจากจะมีทางให้ลงไปอีกก็คือทางเส้นข้างหน้า แต่ถ้าเกิดตรงใต้ดินก็ไม่รู้ว่าจะมีทางกลับมาขึ้นมาข้างบนหรือเปล่า มันดูเป็นตัวเลือกที่ยากมากเลยสำหรับเขาในตอนนี้

           ด้วยความอยากรู้อยากลองจึงเลือกที่จะเดินลงไปใต้ดิน ขายาวก้าวลงเดินไต่ผ่านชั้นลึกลงไปเรื่อยๆ

          ขายาวก้าวเดินลงตอไม้ที่ผนังชั้นคั่นบันไดให้สามารถเดินลงมาข้างล่างได้ พลางมองหาสิ่งเล็กๆที่เรียกว่าเห็ด แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อเดินลงมายังไม่พบเห็นแม้แต่อันเดียว เห็ดหายากเกินไปล่ะ นี่จะพลิกแผ่นดินออกล่าเลยไหมล่ะ เหมือนกับเอาเวลามาเดินเล่นมากกว่าตามหา จะบอกว่าตามก็เชิงเส้นทางตรงมีอยู่ทางเดียว ไอบ้าเอ๊ยยย

          เทพอีโกรอสนิยมชมชอบอะไรเช่นนี้รึนี่ ได้แต่บ่นอยู่คนเดียวอย่างเกรี้ยวกราดสุสานต้าข่านก็ต้องหาเพื่อช่วยถอดคำสาปให้กับจวินจื่อ เห็ดก็ตามจะได้ปลดเครื่องสังเวยช่วยไป๋เหยียนเฟยอีกคน หากเขาเป็นอะไรบางจะมีคนช่วยเหลือเช่นนี้ป่ะ ก็ไม่มีไง คิดถูกคิดผิดเนี่ยการที่มีมิตรสหายแต่ก็สนิทสนมจนไว้เนื้อเชื่อใจจึงยากที่จะตัดขาด

          "นั่นวานรขาว?" นัยน์ตาสีดำคมกริบเห็นวานรขาวตัวใหญ่ทั้งสองตัวกำลังวิ่งมุ่งหน้ามาหาตนเอง คล้ายกับว่าเดินทางเข้ามาถึงตรงนี้พวกมันจากที่หันไปอีกทางอยู่พร้อมใจกันหันมาหาเขา

         วานรทั้งสองตัววิ่งพรุ่งมาพร้อมกับในมือที่มีกระดองเต่า มันเขวี้ยงกระดองเต่าเข้ามาหาเส้าเทียนที่กำลังยืนอยู่ทำให้เขาต้องกระโดด กระดองเต่ากลิ้งมาหาเขาด้วยความเร็วด้วย จากนั้นก็ใช้เท้ากระโดดเหยียบไปที่ตัวของมัน ทว่าครั้งนี้มันไม่เหมือนกับคนที่เขาเจอกับคนป่า เต่าก็แค่หัวผลุบเข้าไปในกระดองแถมกระดองมันยังกลิ้งไปมาอีกต่างหาก

          ครืดดดด

          สร้างความประหลาดใจให้แก่เขาเป็นอย่างมากแล้วแบบนี้จะสู้กับมันได้ยังไงอีกอย่างถึงแม้ว่านี่จะเป็นเต่าที่อยู่ในกระดองแต่ก็อาจจะฆ่าเขาได้ก็ได้นะ ถ้าเกิดว่าเหยียบแล้วมันไม่หายไป อืมม มันจะมีวิธีอื่นอีกไหมไม่ค่อยมั่นใจเลยว่าถ้าเกิดว่าถ้าหยิบเขวี้ยงกลับคืนไปทางวานรสองตัวแล้วจะไม่เป็นอะไร

          วานรตรงหน้าเหมือนจะกำลังวิ่งเข้ามาหาเขาอีกครั้งทำให้เขาไม่มีทางเลือกนอกจากกระโดดย่างเหยียบเข้าไปบนหัวของมันอย่างเต็มแรง ก่อนที่ตัวของมันจ้าสลายหายวับไปกับตาเหมือนกับตอนที่เขาเหยียบคนป่าแต่ว่ากระดองเต่ามันก็กลิ้งกลับมาหาเขาอีกครั้ง

         ทันทีที่ตัวแรกถูกจัดการตัวที่สองก็วิ่งพุ่งมาทันทีเมื่ออีกฝ่ายลงพื้น ทำให้เส้าเทียนต้องใช้สกิลการหลบฉิวเฉียดเกือบที่จะโดนแตะตัว ยังพอสามารถหลบหลีกได้ทัน นัยน์ตาสีดำคมกริบมองเบื่อหน่ายรำคาญใจ วานรตัวนี้จะเอาใช่ป่ะได้ พ่อจะกระโดดเหยียบให้แบนแต๊ดแต๋เลย

          ในขณะเส้าเทียนกำลังจะกระโดดจัดการวานรอีกตัว เขาได้ยินเสียงพื้นครูด เมื่อหันกลับไปเห็นกระดองเต่ากำลังพุ่งกลับมา มันเหมือนกับว่าต้องการที่จะหยุดยั้งหรือไม่ก็ต้องการที่จะจัดการให้เขานั้นไม่สามารถ กระโดดเหยียบวานรได้ ที่นี่ทุกอย่างล้วนเป็นศัตรูกันทั้งนั้นเลย หมายถึงตัวเองอ่ะถูกหมายหัวกับทุกสรรพสิ่งในนี้

         จะมีชีวิตใครอาภัพเท่าเขาอีกแล้วบอกเลยนะว่าตอนนี้ไม่มีหรอกที่จะมีคนชีวิตที่อาภัพแสนจะน่าสงสาร ทำให้เส้าเทียนจะต้องกระโดดอีกครั้งเพื่อหลบกระดองเต่าที่กลิ้งมาใกล้จะถึงตัวเขาแล้วด้วย

         "ย้ากกกก" ทรงตัวกระโดดสูงทำให้กระดองเต่านั้นกลิ้งผ่านไป

          ปึง!!!

         ศีรษะของชายหนุ่มกระแทกกับอะไรบางอย่างเต็มแรง มันน่าแปลกตรงที่ว่าทำไมเขาไม่รู้สึกเจ็บหัวเลยทั้งที่เสียงกระแทกนั้นรุนแรงยิ่งนักจนรู้สึกว่าตัวเองจะต้องมีเลือดคั่งในสมองตายอย่างแน่นอน

          หัวเขาต้องไปโป๊กกับอะไรบางอย่าง เมื่อเงยหน้ามองกล่องสี่เหลี่ยมปรากฎขึ้นแทนที่ว่างเปล่า ราวกับเขาเจอกล่องลับ ที่กล่องมีคำว่า ‘กิน’ ภาษาฮั่น ตอนแรกก็ไม่เห็นมีกล่องสี่เหลี่ยมอันนี้ปรากฏอยู่เลยพอกระโดดเหนือหัวขึ้นมันก็โผล่ออกมาซะงั้น หรือว่าจะมีบางช่องอากาศที่มีกล่องปริศนานี้อยู่ด้วยแต่เขาไม่รู้เอง

          "โอ๊ะ" นอกจากจะมีพวกศัตรูให้ต้องสู้แล้วยังมีเห็ดประหลาดนี่โผล่มาอีกต่างหาก

          เส้าเทียนมองเห็ดสีส้มที่ปรากฏขึ้นมามันไม่ใช่เห็ดสีฟ้าที่เขาต้องการแต่ว่าอันนี้มันเขียนว่าให้ตัวเองกินเข้าไปทำให้เขานั้นตัดสินใจ กัดกินเห็ดสีส้มเข้าไปในปากพอทันทีที่กลืนลงไปในท้อง ไม่นานนักก็มีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้ร่างกายของเขาเปลี่ยนไป

          ทันทีที่เห็ดเข้าปากเส้าเทียน ตัวเขาก็กลายเป็นผิวสีส้ม...เฮ้ยยยย ตัวกลายเป็นสีส้มไม่รู้สึกคันจมูกก่อนเผลอจามประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้น มันมีลูกไฟโผล่ออกมาเป็นลูกเล็กๆด้วยเฟ้ย พบว่าสิ่งที่ออกมาคือลูกไฟก้อนเล็กๆ คนเราสามารถพ่นรถไฟออกมาได้ด้วยเหรอ น่าจะต้องเป็นเพราะว่าเขากินเห็ดสีส้มแน่ๆเลย

         ไหงกลายเป็นเช่นได้เหล่า เอ๊ะ... เจ้าลูกไฟที่จามออกมาจะมีประโยชน์เอาไว้ใช้ทำอะไร หรือนี่จะเป็นตัวช่วยที่ทำให้เขานั้นสามารถจัดการกับเจ้ากระดองเต่าที่มันกลิ้งอยู่ตรงนั้นได้ เมื่อพอคิดได้เช่นนั้นแล้วก็จัดการ ยืนเล็งไปทางกระดองเต่ากับวานรที่อยู่ด้านหน้าของเขา

         จามไปทางวานรขาวกับกระดองเต่า ลูกไฟก้อนเล็กๆที่จามพุ่งออกมา ทันทีที่ลูกไฟแตะเข้ากับวานรกับกระดองเต่า สัตว์ทั้งสองก็สลายหายไปภายในพริบตาพร้อมกับลูกไฟทันที มือหนาเช็ดจมูกที่คันอยู่ตลอดเวลา

          เส้นทางโล่งโจ้งไม่มีตัวอะไรมาก่อกวนได้แล้วเส้าเทียนจึงเดินต่อไปเรื่อยๆเพื่อสำรวจหาเห็ดสีฟ้าที่เขาต้องการจะเก็บรวบรวมให้มันครบๆเพิ่งได้มาแค่อันเดียวเอง การตามหายังคงดำเนินต่อไป

          ท้องฟ้าในนี้มันเป็นท้องฟ้าที่ดูเหมือนกับเป็นภาพวาดเลยไม่มีแสงอาทิตย์หรือแสงแดดใดๆ คับคล้ายคับคลากับก้อนเมฆ เป็นพื้นที่โล่งแจ้ง แต่พอเดินอยู่ในใต้ดินมันเป็นพื้นที่...เงยหน้าขึ้นไปก็เห็นเพียงผนังหินเดินทางมาได้ราวสามลี้ก่อนพบเจอเหวลึก

          จึงตัดสินใจเดินสำรวจดูรอบๆปากเหว ก็ไม่เห็นมีอะไรเลยหรือว่านี่จะเป็นทางให้ลงไปข้างล่าง? ระยะห่างไม่กว้างมาก สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วรวบรวมสมาธิกระโดดข้ามหุบเหวตรงหน้าเพื่อเดินทางไปต่อ ทรงตัวกระโดดสูงข้ามมาอีกฟากจนเขาแตะปลายพื้นอีกฝั่ง

          ถึงอย่างไรซะเขาก็ต้อง ระมัดระวังรอบคอบทุกอย่างมีแค่ชีวิตเดียวถ้าเกิดตายอยู่ที่นี่ก็ไม่ออกไปไหนอีก น่าจะมาตายอยู่ที่นี่มันไม่มีใครเห็นศพ.... สู้ไปตายอยู่ข้างนอกดีกว่า

         เดินเตร็ดเตร่มาเรื่อยๆจนเจอกับตอไม้ที่อยู่ข้างบนผนังเหนือศีรษะ เมื่อลองเดินมาข้างหน้าก็ไม่มีทางไปต่อทำให้เขาต้องกระโดดขึ้นไปเกาะอยู่บนตอไม้ตรงนั้น แล้วจะต้องมุดเข้าไปข้างในเพื่อหาทางออก

          กระดึ้บๆๆๆ...ดึ้งๆๆ

         มือหนากระโดดแล้วใช้มือขวาตอไม้จับอย่างแน่นหนาแล้วพยายามดันตัวให้สูง ลอดเข้าไปในช่อง

         หลังจากที่สำรวจทางใต้ดินแล้วมันไม่พบเจออะไรเลยนอกจากเห็ดสีส้มเท่านั้นเอง คิดว่าจะมีเห็ดฟ้าอยู่ใต้ดินที่ไหนได้ไม่มีเลยดีกว่า


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +500 ความหิว -531 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 500 -531 + 5

ดูบันทึกคะแนน

368

กระทู้

2633

โพสต์

70หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115464606
เงินตำลึง
1999668872
ชื่อเสียง
305915
ความหิว
2885

ตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
15120
ความชั่ว
11580
ความโหด
30406
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-20 15:21:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-20 17:02

{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 16 - เทพอีโกรอส (4)

          ผุบบบบ~

         หัวของเส้าเทียนโผล่ออกมาจากตอไม้แล้วก่อนที่ตัวจะโผล่ออกมา เหลือบมองรอบข้างกลับขึ้นมาด้านบนแล้วท้องฟ้าแจ่มใสเหมือนเดิมเลยแฮะมือหนาเกาจมูกคันจมูกมากๆ ผิวกายเป็นสีส้มอีกต่างหากทางเดินอยู่ในระยะสายตาที่มองเห็นได้อยู่

          สถานที่รอบข้างเป็นเกาะเล็กๆที่โผล่ออก จะเดินถอยหลังก็ไม่ได้มันเป็นเหมือนกับน้ำทะเลสีฟ้าใส ไม่รู้ว่าจะมีอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่าไว้วางใจอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง น้ำนี้ก็ไม่กล้าจะแตะกลัวสู่ขิตไปซะก่อน เอาละคงจะต้องข้ามฟากไปอีกฝั่ง ทันใดนั้นที่กระโดดกระดึ้บอยู่กับที่ไปมาอยู่ บังเอิญเห็น… เห็ดสีฟ้าอยู่ตรงอีกฝั่งฟาก

          อีกไกลแค่ไหนคือใกล้ เคยมีคนบอกไว้ แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นทางที่ใกล้เลยแม่งอย่างยาว ในหัวตอนนี้ก็มีเรื่องเดียวที่คิดอยู่ก็คือการที่อยากจะออกไปจากที่นี่แล้ว ไม่ได้มาเป็นของเล่นของใครนะที่ต้องมาทำตัวปัญญาอ่อนไร้สาระอยู่ตรงนี้เนี่ย

          ทำให้เขาจะต้องกระโดดเพื่อข้ามไป แต่แล้วเส้นทางที่จะผ่านไปไม่ใช่เรื่องง่ายดายอุปสรรคมักมาพร้อมกับความหวัง หวังว่าจะได้เก็บเห็ดแม่งเอ๊ย เห็ดก็เจือกไปอยู่ตั้งไกล ในขณะชายหนุ่มทำท่าจะเหยียบน้ำตื้น เขาต้องรีบชักเท้ากลับเมื่อพบปิรันย่าจะงาบ

          จุ่มมมม

          "เตี่ย!!! นี่มันตัวเชี่ยอะไรวะเนี่ย" มองปลาตัวใหญ่ที่มีฟันแหลมคมกระโดดขึ้นมาจากน้ำ แทบจะถอยกลับไปตั้งหลักไม่ทัน ประเด็นมันคือไม่มีทางจะไปต่อไง เพียงแค่เจ้าปลาประหลาดกระโดดขึ้นสลับกันไปมาเป็นช่องๆ หากจะไปพื้นที่แผนดินจะต้องข้ามปลาพวกนี้ไป มันไม่มีทางอื่นนอกจากจะต้องทรงตัวกระโดดเหยียบหัวปลาข้ามฝั่ง

          เสี่ยงอันตรายกว่าตอนสู้กับวานรทั้งสองตัวซะอีก เอ๊ะ เห็นอะไรสี่เหลี่ยมสีเขียวๆอยู่ข้างบน บางอันเป็นทางยาว บางอันเป็นทางสั้นแล้วมีช่องว่างที่ปลากระโดดโผล่ขึ้นไปถึง ระยะจากตรงนี้ออกแรงวิ่งคงจะพอกระโดดขึ้นไปเหยียบอยู่ข้างบนกล่องสี่เหลี่ยมอันนั้นได้ จะได้ไม่ต้องเสี่ยงกระโดดข้ามหัวฝูงปลาปิรันย่า

           กระดึ้บๆๆ ฟิ้วววว!!!

           "ไอ้ปลาโง่แกกำลังทำให้ฉันดูแย่"

          เส้าเทียนกระโดดทรงตัวไปข้างหน้าทำให้เขาสามารถขึ้นมาอยู่บนกล่องสี่เหลี่ยมสีเขียวเหมือนกับพื้นหญ้าเหนือหัวปลาปิรันย่าได้ จังหวะนั้นปลาตัวหนึ่งกระโดดผุบโผล่ผ่านช่องที่ว่าง เขาจึงจามลูกไฟก้อนเล็กๆใส่ปลาจนเมื่อมันกระทบกับลูกไฟก็หายไป

          เท่ากับว่าถ้ากระโดดจากกล่องสี่เหลี่ยมไปเรื่อยๆคงจะสามารถไปถึงตรงเห็ดฟ้าได้แน่ๆ เริ่มพอที่จะมีกำลังใจในการตามหาเห็ดแล้วเหมือนกับตอนแรกที่สิ้นหวังมากๆคือไม่มีอะไร มีเห็ดฟ้าติดตัวอันเดียวนี่เศร้าใจมาก มันดูเหมือนกับเป็นการละเล่นที่น่าสนุกนะแต่ในสายตาเขาแล้วก็คือการเอาชีวิตมาเสี่ยงตายเนี่ยนะสนุกหรอ

         "ข้ามัวมาทำอะไรอยู่ตรงนี้" พึมพำอยู่คนเดียวเหงาๆ ทุกคนล้วนแต่สร้างปัญหาให้แก่เขา ภารกิจอันยิ่งใหญ่มาพร้อมกับภาระอันใหญ่ยิ่ง เขาคงไม่สามารถที่จะไปเป็นเหมือนกับพวกกลุ่มโจรสลัดซางอินได้หรอก พวกซางอินมีความรักพวกพ้องสูงมากกว่าเขาเป็นเท่าตัว

          ขายาวเดินแล้วกระโดดข้ามไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็สามารถผ่านมาถึงแผ่นดินใหญ่ได้สำเร็จ มือหนาก้มลงเก็บเห็ดสีฟ้า ดึงขึ้นมาใส่ไว้ในกระเป๋าด้วยสีหน้าเซ็งสุดจิตใบหน้าเหมือนกับอยากจะลาโลกนี้ตลอดเว เขาจะมาทอแท้ตรงนี้ไม่ได้

          แปลกแต่จริงๆเห็ดฟ้าเอาไปทำอะไรวะสรุปไม่ใช่เทพอีโกรอสแม่งทรงพระกวนบาทาเขาใช่หรือไม่ เป็นการปลดพันธะแบบไหนวะ แม่งเอ๊ยยยย อารมณ์เสีย...อารมณ์เสีย เดี๋ยวอารณ์ดีเดี๋ยวหัวลุกเป็นไฟ แปรปรวนจริงไม่จิงโจ้

          มือหนาเคาะหัวเบาๆกรอกตามองบนเดินต่อ เส้นทางยังคงเต็มไปด้วยความอิหยังวะ ลองมาคิดๆดูแล้วเพื่อสัตว์เลี้ยงตัวเดียวนี่เขาจะต้องเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายถึงขนาดนี้เลยใช่ไหม ทำอย่างกับว่าเป็นคนดีซะขนาดนั้นถ้าเกิดเขาเป็นคนดีกว่านี้คงไม่โรคจิตไล่ตอนคนแบบนี้หรอก เวลาเห็นศัตรูมีแล้วคันมือ

          อะไรกันนะที่ดลบันดาลให้ตัวเองถึงกับยอมเสียสละเพื่อผู้อื่น ถ้าเกิดว่าสามารถช่วยเหลือสหายได้แล้วเขาจะกลับมาคิดทบทวนอีกทีว่าเส้นทางของตัวเองที่จะเดินทางนั้นจะต้องไม่มีขวากหนาม เด็ดเดี่ยว บางทีพอได้มาอยู่คนเดียวกับที่โล่งๆมีท้องฟ้าสดใสแจ่มว้าวราวกับท้องฟ้าปลอมๆ จะทำให้คิดได้หลายอย่าง อะไรที่ควรจะตัดก็ควรจะตัดไป

          ไฉนจะต้องเก็บไปเป็นภาระที่เป็นภาระอยู่ตลอดเวลาการเลี้ยงดูคนโง่มันก็ทำให้โง่เหมือนเดิมไม่ทำให้ฉลาด เป็นประเภทไม่ค่อยชอบพูดชอบจากับคนอื่นอยู่แล้ว ถึงอย่างนั้นจะจากภาพนี้ได้ก็ต้องเก็บเห็ดให้ครบ ได้มาสองอัน เหลืออีกแปดไม่ถึงครึ่งเลยนี่หว่า

         ตึกตัก...ตึกตัก

         ฝีเท้าย่างเหยียบเดินไปตามทางพื้นหญ้าเขียวขจี พอเห็นว่ามีสัตว์เข้ามาโจมตีก็จามใส่เหมือนเดิมผู้ชนะเท่านั้นที่จะอยู่รอดที่นี่ได้ เหมือนกับเป็นเกมชี้ชะตาชีวิต ถอนหายใจรอบที่ร้อยของวัน "ไปตายซะ"

          "......." ตลอดระยะการเดินทางมีวานรมากมายที่พุ่งเข้ามาโจมตีใส่ไม่ยั้ง ราวกับว่าตัวเองเป็นคนเป็นหวัด มันก็ดีนะที่มีลูกไฟออกมาทำให้เขาไม่ต้องกังวลว่าจะตายอยู่ที่นี่ ถ้าอย่างนั้นคงจะต้องกระโดดเหยียบหัวพวกมันจนเมื่อยขาแน่ๆ ยังคงดำเนินการใช้ชีวิตอยู่ในที่แห่งนี้อย่างได้เปื่อยเบื่อๆ

         ในใจท่องบทคำด่าสถบอยู่คำเดิมซ้ำๆ 'ไปตายซะๆๆๆ' เห็ดก็ยังไม่เจอสักอัน เป็นเหมือนกับว่าการตามหามันเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่าตอนที่เขาจะต้องสู้กับพวกคนอื่นซะอีกนะ อยู่ในที่พื้นโล่งแจ้งแต่แปลกตรงที่เวลาต่อสู้มันจะมาทางข้างหน้าอย่างเดียวไม่มีมาทางข้างหลังเลย

          ฟิ้ววววววว!!!

          มองนู่นนี่นั่นเลยเปื่อยชินตาไปหมดมันก็แค่เป็นทางเดินซ้ำๆที่มีเส้นทางยาวเหยียด จะว่าอะไรก็อยากจะออกจากที่นี่แล้วแหละแบบมันเป็นความรู้สึกที่อยากจะบ้าตาย ทำให้คุ้มคลั่งยิ่งกว่าตอนที่ได้ยินเสียงในหัวเร้าให้ไปเด็ดผลแอปเปิ้ล

          กำลังเป็นนักโทษที่ถูกขังอยู่ในภาพวาดสุดคลาสสิค มืดบอดซะจริงเชียว เฮ้อ อยากออกจากที่นี่เร็วๆจังฟ่ะไฟในตอนแรกที่จะมาตามหาเห็ดฟ้ามอดไหม้เป็นเท่าธุรีผง ร่างสูงกระโดดเหยียบหัวพลางจามลูกไฟก้อนเล็กสู้กับฝูงวานรขาวสามสิบกว่าตัว ที่ถาโถมเข้ามาตามทางไม่หยุดไม่หย่อน

         จังหวะนั้นเองก็เหลือบไปเห็นเห็ดสีฟ้าที่อยู่บนกระดานมันมีเห็ดอยู่ถึงสี่อันเลยแต่ว่าเขานั้นเลือกที่จะเดินผ่านไปแบบแล้วไงวะ คิดว่ามีเห็ดมาวางไว้แบบนั้นเหมือนกับกำลังหลอกล่ออยู่แล้วก็มีจำนวนในปริมาณที่ค่อนข้างเยอะอยู่นะถ้าเกิดว่าเขาสามารถเก็บมันมาได้ก็จะเป็นหกอัน

         การกระทำที่ดูแสนจะโง่เขาในการที่จะ ไม่เก็บมันออกมา ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงตัวเองไม่ไปเก็บ เส้าเทียนเริ่มไม่เข้าใจตัวเองแล้วอยู่ในจุดที่มันขี้เกียจจะทำอะไรด้วยซ้ำ สู้กับวานรมาหลายตัวก็เหนื่อย ถึงจะรู้จุดประสงค์หลักที่เข้ามาในภาพวาดนั้นคืออะไร พออยู่ไปอยู่มาเซ็งปวดจิต

          ไป๋เหยียนเฟยบุญคุณที่ช่วยเหลือในครั้งนี้ยิ่งใหญ่มากถ้าไม่ใช่เพราะเป็นเพื่อนครอบครัว ปล่อยตายไปนานล่ะ หากลองคิดตามหลักของคนที่เคยเป็นสหายร่วมผจญภัยแล้ว

           อีกฝ่ายก็เคยช่วยเหลือเขาในการต่อสู้นะแต่มันก็นานมาแล้วอ่ะ จนบัดนี้เขาเป็นผู้ที่ช่วยเหลือมากกว่า เฮ้ยมันมาอยู่จุดนี้ได้ไงวะ ที่มานั่งนับบุญคุณ

         แอบเสียดายที่ไม่ได้เก็บเห็ดตั้งสี่อัน "......" มันเพียงได้แค่แอบนั่นแหละ เขาก็ไม่ได้ใส่ใจสนใจเท่าไหร่หรอก ทางข้างหน้าอาจจะมีเห็ดอยู่ก็ได้เห็ดสี่อันนั้นมันอยู่บนกระดานนี่

         ดึ้บๆๆๆ เปล่าตามองรอบข้างอย่างว่างเปล่า ติดอยู่ที่นี่อีกนานพร้อมกับเห็ดที่อยู่ในกระเป๋าอีกสอง


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +500 ความหิว -410 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 500 -410 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตุ๊กตาหลานวั่งจี
หยดน้ำจอมปีศาจ
เกราะจื่ออู้
กระบี่ซามูไรรุ่นแรก
ผ้าปิดปากสีม่วง
ฮิปโป
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x8
x1
x1
x1
x2
x2
x5
x106
x2
x2
x27
x885
x129
x26
x1
x2
x3
x1
x5
x1
x1
x60
x7
x21
x1
x6
x6
x1
x2
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x4
x72
x1
x264
x5
x168
x270
x6
x2
x100
x1
x3
x11
x5
x10
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x20
x2
x2
x26
x15
x172
x175
x154
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2096
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x225
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2538
x6900
x53
x3200
x158
x197
x5
x21
x113
x60
x1389
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x271
x224
x384
x5
x26
x566
x3140
x14
x107
x269
x1633
x420
x9303
x141
x93
x20
x1936
x3463
x31
x391
x2609
x99
x193
x19
x9999
x15
x15
x71
x3336
x9999
x1836
x58
x254
x2241
x20
x748
x16
x1
x12
x595
x293
x26
x1
x1869
x112
x2069
x255
x1
x2714
x1
x67
x1843
x42
x1
x1280
x323
x144
x184
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x83
x2446
x220
x440
x64
x9999
x671
x6049
x24
x24
x4
x61
x10
x1
x54
x3710
x864
x36
x715
x482
x1
x11
x3692
x3225
x380
x944
x36
x4683
x2220
x3296
x4955
x2670
x15
x30
x4196
x11
x9999
x2340
x9999
x145
x3
x1985
x3890
x6344
x324
x6600
x6
x7354
x9999
x4710
x2246
x4415
x5669
x5635
x3562
x7986
x192
x7095
x1863
x30
x3887
x50
x883
x3219
x9392
x9999
x246
x25
x352
x310
x31
x4730
x126
x2535
x7070
x6753
x9999
x6287
x2778
x163
x1400
x35
x4210
x606
x5051
x9999
x1
x9874
x1537
x2770
x2113
x382
x1
x6851
x699
x5182
x10
x9
x62
x1
x9999
x3544
x412
x3671
x6742
x2727
x2
x51
x5
x639
x2620
x597
x717
x646
x3142
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1647
x5525
x43
x3120
x16
x105
x1249
x30
x660
x2656
x11
x26
x20
x9999
x237
x25
x9999
x34
x29
x1758
x1887
x24
x139
x157
x1248
x965
x28
x73
x629
x4189
x13
x4
x847
x4054
x4846
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x817
x24
x29
x40
x3672
x9
x35
x784
x3662
x9999
x279
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x1941
x5685
x9999
x7517
x9392
x442
x9096
x7941
x289
x58
x1
x110
x369
x4581
x2157
x2028
x296
x588
x38
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8201
x105
x8489
x9999
x6486
x9999
x9999
x6368
x9999
x9999
x9999
x9999
x3253
x4493
x3752
x3778
x9999
x6528
x9999
x4360
x6196
x5534
x9999
x4131
x5595
x4116
x4447
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1463
x3103
x1661
x9153
x6231
x978
x1

368

กระทู้

2633

โพสต์

70หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115464606
เงินตำลึง
1999668872
ชื่อเสียง
305915
ความหิว
2885

ตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
15120
ความชั่ว
11580
ความโหด
30406
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-20 18:26:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-20 21:07

{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 17 - เจ้าหญิง

         เส้นทางที่เดินมายิ่งมีพวกคนป่าและวานรขาวอยู่กันเยอะขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาแทบจะไม่ได้หยุดพักเลยต้องกระโดดเหยียบหัวแล้วก็จามอัดลูกไฟใส่ รู้สึกร่างกายนั้นเหมือนจะหมดแรง? เขาแค่มีความคิดว่าร่างกายควรที่จะหมดแรงได้แล้วนะแต่มันเหมือนกับเป็นปกติทุกอย่างเลย เป็นเพราะที่นี่เป็นโลกมายาหรือเปล่า

        ดึ้งๆๆๆๆ

         สายตาไปสะดุดเข้ากับเห็ดสีฟ้าอันนึงที่อยู่บนพื้นก้มลงเก็บดึงเห็ดเก็บใส่กระเป๋าสะพายเอาไว้แล้วเดินไปต่อครอบครองเห็ดได้สามอันแล้ว เหนื่อยใจกับสิ่งที่ตามหา

         นัยน์ตาสีดำคมกริบเห็นปราสาทที่อยู่ด้านหน้าปราสาทหลังคาโค้งเห็ด อีกทั้งบนปราสาทที่หน้าต่างมีกระถางปลูกเห็ดฟ้าสองต้น ต้องไปเอาจะได้ครบห้าอัน จากนั้นก็มองหาทางเดินขึ้นบันไดทันทีที่เขาจะเดินเข้าไปใส่ๆกับปราสาทก็ปรากฏร่างของผู้ดูแล


          "เจ้าคิดจะผ่านเข้าปราสาทนี้ต้องผ่านข้าไปก่อน"

          "ได้ ข้าต้องเดินผ่านเจ้าไปอยู่แล้ว" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยตอบกับเต่าที่ดูคลับคล้ายคลับคลากับมังกรแต่ถ้าเกิดว่ามองดีๆแล้วมันก็คือเต่านั่นแหละเพราะมีกระดองด้วยไง ไม่อยากจะเปรียบเทียบกับมังกรเท่าไหร่นะเพราะว่ามันสูงส่งเกินไปน่ะสิ ในความเชื่อของเขามังกรเป็นสัตว์เทพสูงส่ง

         เจ้าเต่ายืนกอดอก "ไปตายชะเจ้ามนุษย์ อย่าคิดว่าอีโกรอสส่งเจ้ามาแล้วข้าจะกลัวนะ ที่นี่คือดินแดนข้าเป็นใหญ่" หลังพูดไม่ทันขาดคำ เจ้าเต่าที่ดูคล้ายมังกรก็พ่นไฟใส่ผู้บุกรุก

          รีบกระโดดหลบอย่างรวดเร็วเฉียดฉิวทันเกือบจะโดนไฟเผา "แกน่ะสิไปตายซะ ข้ามาเก็บเห็ดจะกลับบ้าน!" คิดไม่ถึงว่าจะมีสัตว์ประหลาดพูดได้ด้วยจึงตอบโต้กับไปด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราด ดูเหมือนว่าจะมีที่ระบายอารมณ์ให้เขาลงแล้วล่ะ

          จู่ๆ แสงวิบวับแต่งประกายเจิดจรัสจ้าอยู่ตรงหน้าเค้าพร้อมกับอาวุธคู่กายประจำตัวแนบข้างลำตัวทั้งสองข้างอีกครั้งในมือยังมีกระจกวิเศษกีเดี้ยนโผล่มาอีกด้วย กระบี่ปิงเหมยกุ้ยกับกระบี่ไม้เสริมพลัง เดี๋ยวทำไมอาวุธทั้งสองถึงได้อยู่ในมือของเขาได้ทั้งที่ตอนแรกก็เอาไว้อยู่หน้าประตูสวรรค์แล้วนี่นามันโผล่มาได้ยังไงเนี่ย

          "นายท่านคะ ไม่ต้องตกใจที่อาวุธกับข้าปรากฎขึ้นเป็นเพราะท่านได้เข้ามาเยือนถึงปราสาทแห่งนี้ ดูเหมือนท่านอีโกรอสจะร่ายมนต์เอาไว้ หลังจากที่นายท่านสู้กับเต่ามังกรแล้วออกจากภายวาดอาวุธจะหายกลับไปตามเดิมเจ้าค่ะ" เสียงหวานของกีเดี้ยนเอ่ยบอกชายหนุ่ม

          "ห๊ะ แล้วเต่ามังกรมัน…" ข้อจากที่ได้ฟังเสร็จก็เตรียมต่อสู้ที่นี่เป็นปราสาท เขามาที่นี่เพื่อที่จะมาเก็บเห็ดที่อยู่ข้างบนสอง ในตัวตอนนี้มีเห็ดอยู่สามอันถ้าเกิดได้มาด้วยก็จะเป็นห้าอันยังขาดอีกตั้ง ห้าอันครึ่งต่อครึ่ง

          "นั่นคือเต่ามังกรเป็นบอสตัวสุดท้ายในรูปวาดภาพเจ้าค่ะ ท่านสามารถสู้กับมันอย่างปกติได้โดยไม่ต้องเหยียบหัวเพราะว่าต้องใช้แรงโจมตีอย่างมากมันไม่เหมือนกับตัวอื่นๆที่ท่านเคยเจอมานะเจ้าคะ อีกทั้งมันยังมีการโจมตีและกำลังภายในที่รุนแรง" นางอธิบายยาวเหยียดเกี่ยวกับเต่ามังกรด้วยข้อมูลละเอียดยิบ

          "อืมมม"

          ตอนนี้เส้าเทียนสามารถใช้กำลังภายในได้แล้วเขาจะต้องลองทดสอบดูว่ามันแข็งแกร่งประมาณไหนไม่อย่างนั้นเขาก็จะไม่สามารถกะถูกเกี่ยวกับวิธีการต่อสู้ของมัน ก่อนจะทำอะไรควรจะดูคู่ต่อสู้ซะก่อนไม่อย่างนั้นมันอาจจะพลิกล็อกเอาชนะเขาแล้วเขาก็จะต้องเป็นฝ่ายแพ้แล้วก็ตายอยู่ที่นี่ก็เป็นได้

          เต่ามังกรพ่นไฟอัดใส่อีกฝ่ายนึงที่พยายามหลบมันก่อนที่จะพุ่งเข้าไปเพื่อโจมตีอย่างหนักหน่วง ร่างสูงกระโดดตัวเบาหลบแรงพ่นไฟที่แสนรุนแรงเหลือเกิน เข้าใจแล้วว่ามันนั้นมีกำลังภายในที่เก่งกาจ คำพูดที่มันบอกว่าที่นี่มันเป็นใหญ่ก็คงจะเป็นจริงอย่างที่พูดนั่นแหละ

          มือหนาใช้กระปิงเหมยกุ้ยพุ่งเข้าใส่ต่อสู้อย่างดุเดือด ไม่สามารถจะพ่นไฟได้รุนแรงเท่ากับมันจำเป็นจะต้องใช้กำลังภายในของตัวเองผสมผสานกับการต่อสู้ที่มีอาวุธด้วย เส้าเทียนใช้วรยุทธฝ่ามือพิษทวาร กระบวนท่าสร้างรอยแยก เมื่อพุ่งกระโดดตัวเบาขึ้นฟ้าก่อนพลิกตัวศีรษะชี้ลงพื้นดินและผสานมือนิ้วชี้ เกร็งลมปราณพุ่งตัวลงใส่เต่ามังกรเล็งเป้านิ้วพุ่งใส่กลางศีรษะเป๊ะจะทำให้มันติดสถานะมึนงง15วิ

          แล้วพอมันมึนงง ก็จะไม่สามารถโจมตีเขาได้เป็นระยะเวลาจนกว่าจะถึง15วิ เขาจึงต้องรีบ กระหน่ำโจมตีเข้าไปสร้างรอยบาดแผลกระบี่ปิงเหมยกุ้ยตวัดเต็มแรง ถ้าเกิดโจมตีตรงกระดองก็คงจะไม่เข้าเพราะกระดองของมันแข็งแรงมาก

          พร้อมกับกระบวนท่าฉกลิ้นพสุธา นำฝ่ามือทั้งสองที่ชี้ปลายแหลมตรงพุ่งใส่ร่างเต่ามังกรพร้อมทั้งเดินลมปราณ ตรงจุดตันเถียนเต็มหน้าท้อง แล้วทะลวงลมปราณจนทำให้อีกฝ่ายทรุดลง

         ฟิ้วววว~
         
         ชิ้งงง!!!

         มือหนาปัดใช้ดาบไม้เข้าปะทะ ทว่าว่าอีกฝ่ายกลับหลบ ซึ่งเป็นโอกาสที่ทำให้เขาใช้กระบี่ปิงเหมยกุ้ยฟาดอัดใส่เต็มๆแรง จนตัวศัตรูกระเด็นไปชนกับปราสาท

          ไม่นานนะเต่ามังกรก็หายมึนงงแล้วพ่นลูกไฟอัดหน้าใส่อีกฝ่ายเขาว่าเส้าเทียนก็กระโดดหลบได้ทันเวลาพอดีเขานั้นกำลังเร่งอยู่ที่ลำคอของมันเพื่อที่จะได้สังหารในดาบเดียว ลำตัวของมันนั้นมีกระดองห่อหุ้มอยู่จึงยากที่จะใช้กระบี่แทงทะลุได้

         จังหวะนั้นใช้โอกาสแทงกระบี่ที่คอจนลึกสุดใจกระบี่เล่มงานอาบเลือดของเต่ามังกร จากนั้นชายหนุ่มชักกระบี่ออกมา เหยียดมองมันด้วยสายตาว่างเปล่า "แค่นี้…"

          หลังเจ้าเต่าล้มลง ร้องโฮกครวญ "ช่วยข้า… ข้าจะช่วยเจ้าครองโลกของเจ้า" มันพยายามขอร้องอ้อนวอนขอความช่วยเหลือยังไม่อยากจะตายในที่แห่งนี้

          "ไปตายซะ" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอกเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเก็บอาวุธใส่กระเป๋า ก้าวย่างรีบวิ่งขึ้นไปบนภาษาศาสตร์เพื่อที่จะเก็บเห็ดสีฟ้าอันนั้นมาใส่ในกระเป๋าดูเหมือนว่าทางมันจะสุดแล้วไม่ใช่หรอตอนแรกเขาก็เดินสำรวจดูก่อนนะตอนที่สู้กับเต่ามังกรนั่นเหมือนมันไม่มีทางไปต่อข้างหน้าแล้วนี่นาหมายความว่าอย่างไรที่นี่เป็นที่สุดท้ายแล้วหรอยังเก็บไม่ครบเลย

          ตึกตัก…

          เสียงฝีเท้ากระทบกับพื้นบันไดที่วิ่งอยู่เขากำลังวิ่งขึ้นไปด้านบนสุดอย่างขะมักเขม้นเหมือนว่าเต่าที่เฝ้าอยู่ตรงหน้าประตูจะตายแล้วทนพิษบาดแผลไม่ไหว ไม่ได้สนใจชีวิตของมันหรอกนะแค่ต้องการจะทำภารกิจให้สำเร็จก็เท่านั้นเอง ภารกิจที่เดิมพันด้วยชีวิตของสหายว่าจะถูกสังเวยหรือไม่

          เส้าเทียนวิ่งขึ้นบันไดต่อไปเรื่อยๆทางวิ่งก็ดูเหมือนบันไดทางขึ้นจะยาวสูงอยู่พอสมควรใช้เวลากว่าหนึ่งเค่อวิ่งมาถึงชั้นบนสุด

          ทันทีที่วิ่งขึ้นมาถึงชั้นบนสุดก็ต้องพบกับความประหลาดมีสตรีนางหนึ่งสวมใส่ เครื่องแต่งกายสูงศักดิ์บนหัวมีมงกุฎประดับด้วยหรือว่านางจะเป็นเจ้าหญิงที่นี่นะ ก่อนที่ร่างบอบบางจะรีบวิ่งเข้ามาหาเขาพร้อมกับรอยยิ้มประดับบนใบหน้างาม

          "ท่านผู้กล้า มาช่วยข้าแล้ว" เจ้าหญิงเห็ดฟ้าแย้มยิ้ม ใบหน้าระรื่นรอคอยผู้กล้ามาช่วยจัดการเป่าที่เฝ้าและกักขังนางไว้อยู่ในที่แห่งนี้มานานเหลือเกิน
          "เอ่อออ" ยังไม่ทันจะตอบอะไรเหตุของเขาที่เก็บไว้ในกระเป๋าสามชิ้นมันก็ลอยกลับเข้าไปอยู่กับหญิงสาวทำให้เส้าเทียนถึงกับชะงัก นี่เขาเก็บเห็ดมาเพื่ออะไรกันทำไมมันถึงลอยอยู่กับนางได้เห็ดฟ้าลอยเข้าไปในร่าง... อยากจะทวงเห็ดคืนอยู่หรอกแต่มีเสียงของกีเดี้ยนกระซิบกระซาบ

          "นางมีฉายาว่า เจ้าหญิงเห็ดสีฟ้า โดนปีศาจเต่ากักขังมานาน รอผู้กล้ามาช่วย" พูดขึ้นก่อนที่เจ้านายจะไปทวงเห็ดกับเจ้าหญิง

          "ข้าเป็นผู้กล้าอย่างนั้นหรอ" ถึงกับใช้มือชี้ไปที่ตัวเอง คนอย่างเขาด้วยนะเป็นผู้กล้าในตอนแรกก็ยังไม่รู้เลยว่ามีคนถูกขังในประสาทจะขึ้นมาเก็บเห็ดก็เท่านั้นเอง ไม่คิดว่าเรื่องมันจะพลิกล็อกถล่มทลายขนาดนี้

          "ท่านคือผู้กล้าที่ช่วยเหลือเรา" ร่างบอบบางค่อยๆย่างก้าวเดินเข้ามาหาชายหนุ่มใกล้ๆ

         "อืม" พอสามารถปราบเจ้าเต่ามังกรได้ก็ได้กลายเป็นผู้กล้าที่ช่วยเหลือหญิงสาวงามช่างเป็นเหมือนกับนวนิยายหรือบทกวี จริงๆเลยนะเนี่ย

         "ถ้าท่านจุมพิตกับเราท่านก็จะออกไปจากโลกนี้ได้"

         ชายหนุ่มที่ได้ยินดังนั้นถึงกับหน้าซีด "ไม่ได้นะ ข้ามีภรรยาอยู่แล้ว" ถึงกับต้องยกมือห้ามปรามไม่อย่างนั้นเขาจะรู้สึกผิดที่มาจูบกับหญิงอื่นที่ไม่ใช่หรูหยงกับชิงซวง

          เจ้าหญิงเห็ดฟ้ายิ้ม "หรือว่าท่านไม่อยากจะออกไปจากที่นี่อย่างนั้นหรอมันมีทางเลือกอยู่ทางเดียวนะคิดให้ดี"

          มีความลังเลใจเล็กน้อยแต่ถ้าเกิดว่าเขาออกไปจากที่นี่ก็หมายความว่าทุกอย่างคงจะเสร็จสมบูรณ์จนสามารถกลับออกมาได้สินะไม่อยากจะติดอยู่ในนี้เขาอยากจะกลับไปหาคนอื่นๆอยากจะไปใช้ชีวิตในการผจญภัย ตามหาเรื่องราวแปลกใหม่


         "ข้าตกลง" สุดท้ายแล้วหลังจากที่ได้คิดทบทวนหลายตลกมันมีอยู่ทางเดียวที่จะออกก็ต้องจุมพิตกับนางถึงแม้จะมีความรู้สึกผิดไปบ้างแต่มันก็มีทางเลือกเดียว

         "คิดไว้แล้วว่าท่านผู้กล้าจะต้องตอบตกลง" นางโน้มริมฝีปากแตะจุมพิตกับชายหนุ่มด้วยความอ่อนโยนนุ่มนวลราวกับปุยเมฆ ก่อนที่ทุกอย่างจะสลายหายไปดำดิ่งลงเข้าสู่ความมืดในนิทราอีกครั้ง
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม --100 ความชั่ว +23 ความโหด โพสต์ 2019-7-20 22:44
คุณได้รับ +25 คุณธรรม +5 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-7-20 18:45

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +500 ความหิว -486 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 500 -486 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตุ๊กตาหลานวั่งจี
หยดน้ำจอมปีศาจ
เกราะจื่ออู้
กระบี่ซามูไรรุ่นแรก
ผ้าปิดปากสีม่วง
ฮิปโป
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x8
x1
x1
x1
x2
x2
x5
x106
x2
x2
x27
x885
x129
x26
x1
x2
x3
x1
x5
x1
x1
x60
x7
x21
x1
x6
x6
x1
x2
x5
x3
x20
x3
x4
x3
x4