ดู: 356|ตอบกลับ: 4

{ เมืองเสียวเพ่ย } หอจ้งคณิกาหนานหลี่

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-6-4 14:52:26 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-6-4 23:25




หอจ้งหนานหลี่

{ เมืองเสียวเพ่ย }






【หอคณิกาจ้งหนานหลี】
ดาวเด่นแห่งเสียวเพ่ยมารวมกันที่นี่ ทั้งการตกแต่งอย่างอลังการ
ราวกับวังหลวงราชสำนักต้าฮั่น สุราอาหารเลิศรสปรนเปรอ
ยอดปรารถนาของบุรุษทั้งสี่ทิศ น้ำเมา นารี และการแสดงตระการตา
เมรัยเรื่องรองที่นี่รวบรวมหญิงสาวหลากหลายประเภทเอาไว้
เรียกได้ว่ามี 'ของถูกใจ' เหล่านักท่องราตรีกระเป๋าหนักอย่างแน่นอน

เถ้าแก่เนี้ยหอจ้งหนานหลี
ซย่า อินเพียว
อุปนิสัย :: มีจริตจกร้านหูตาฉับไว แม่เล้ามือหนึ่งรู้จักพลิกแพลง
อารมณ์ฉุนเฉียว รักการเอาชนะเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการไม่เลือกวิธีการ
บ่อยครั้งบีบครอบครัวที่ยากจนให้เป็นหนี้เพื่อบังคับเอาตัวสตรีมาทำกำไร

ชื่อกิจการ : หอโคมเขียวจ้งหนานหลี
เจ้าของกิจการ : ซย่า อินเพียว
เวลาเปิดทำการ : 12.00-05.00 น.
ประเภทกิจการ : ให้ความบันเทิง สุราอาหาร บริการทางเพศ
#ประทับตราผู้ว่าเมืองเสียวเพ่ย



สตรีหอจ้งหนานหลี







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-6-4 23:13:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-6-4 23:23


อนาคตสตรีนี้สุดจะคาดเดา
1246
{ สัญญาจ้างเสียวเพ่ย 7 : งานเลี้ยงเย้ยยุทธภพ }
ราชันอัคคีในแดนฮั่น

              การเตรียมงานเป็นไปได้อย่างราบรื่นสะดวกโยธิน ทั้งการขนส่งอาหารวัตถุดิบที่ทำให้แล้วเสร็จก่อนเวลาใช้จริงถึงสองชั่วยาม ควันอาหารหอมกรุ่นร้อนฉ่า ขนย้ายทีก็ทำผู้คนตามท้องถนนหนทางน้ำลายสอเข้ามาสอบถามว่างานเลี้ยงใด บ้านในมีงานมงคล ลำบากถึงบัณฑิตฟ่านไล่ตอบคำถามจ้าละหวั่นกันเลยทีเดียว หญิงสาวจิบสุรากู่หลันหลางพลางรันทดใจ...

               ‘อยากบอกพวกเขาว่าหากสนใจทานไปซุ่ยเมิ่งเซียนหลิน เมืองเจียงหลิงสูตรของข้ากับผานซู่นทั้งนั้น’ น่าเสียดายคราวนี้มาเป็นการลับ… บอกไปเท่ากับเปิดเผยตัวตน

                บนหลังอาชาที่จำใจขี่เพื่อไม่ให้สะดุดตาคน ซู่นเจี๋ยนบรรทุกนายสาวพยายามพยุงไม่ให้กลิ้งหล่น ส่วนโฮ่วชื่อบอกว่าจะคอยดูลาดเลาด้านนอกงานเขาไม่ให้หมาเข้าไปวุ่นวาย หลิงหลานตอนนี้สวมคราบผู้ช่วยบัณฑิตฟ่าน ทั้งผ้าคลุมปักลวดลายดอกท้อ หน้ากากกลีบท้อปกปิดไปเสียสี่ในห้าของใบหน้า คาดว่าคงไม่มีใครจำตนได้อย่างแน่นอน

               “ใกล้ได้เวลาแล้ว แม่นางซินรีบตามข้าเข้าหอจ้งหนานหลีเถอะ เด็กๆ จะนำอาหารไปจัดวางเอง” หลิวโปสะกิดเตือนผู้ร่วมก่อการด้วยเสียง คนของเขามีหน้าที่บริการแขกในงานมีเพียงยี่สิบคน เพราะส่วนใหญ่ดำเนินการด้านหลังกับหวังหยู รอสัญญษณบุกเข้าช่วยคน

              “ทราบแล้วเจ้าค่ะ เชิญท่านนำไปได้เลย” หลิงหลานรึเคยมาหอคณิกาแห่งเสียวเพ่ย แค่ก้าวแรกสู่ห้องดถง ดุจดั่งเดินอยุ่กลางแสงทองคำละลานตา การประดับโอ่อ่าด้วยผ้าแพรแดงเล่นสีสลับเหลือง แม้โต๊ะกลมจันเลี้ยงยังจับช่อผ้าเป็นรูปโบตั๋นดูตระการตา ใจกลางโถงโยงด้วยโคมระย้าแบบนำเข้าจากซีอวี้ งดงาม หรูหรา ฟู่ฟ้า… และแพงระยับกันเลยทีเดียว

              ‘เจ้าพวกคนมีอันจะกินเอ้ยยย!!’ หลิงหลานขบริมฝีปากไม่พอใจอยู่บ้าง เมื่อลองคิดย้อนกลับแล้ว ความหรูหราพวกนี้มีที่มาจากหยาดเลือดและหยดน้ำตาของเหล่าสตรีร่วมโลก ที่ถูกกระทำทรมานเหยียบย่ำศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงราวกับไม่ใช่คน!!

               “คิกๆ วันนี้ท่านเจ้าสัวและผู้สูงส่งให้เกียรติมาร่วมงานเลี้ยง ซย่าเหนียงมีหรือจะปล่อยดอกาสอันดี!! ย่อมเตรียมบุปผาสดใหม่ทั้งเจ็ดดอกเอาไว้ให้ทุกท่านได้ยลโฉม!! พาพวกนางออกมา…สิจ้ะ” ในที่สุดก็ได้เห็นแม่เล้าผู้แต้มเครื่องประทินโฉมอย่างหนาเตาะ อายุราวสี่สิบต้นๆ ยังคงสวยสดทว่าหว่างคิ้วหว่างตาทั้งเผด็จการและละโมบ ไม่ทรายมีสาวน้อยสาวใหญ่ระทมทุกข์เพระานางปีศาจพวกนี้ไปกี่มาก

               สิ้นคำของเถ้าแก่เนี้ยซย่า หญิงสาวสวมอาภรณ์เจ็ดสีเจ็ดนางบุกคลิกแตกต่างกัน มีทั้งเพรียวบางดุจกิ่งหลิวลู่ลม นอกด่านที่เร้าใจ แก่นแก้วกำดัดไร้เดียงสา ดรุณีแรกแย้มรึแม่กระทั่ง.. เด็กที่ดูแล้วอายุพึ่งจะสิบปีดี ทุกนางล้วนงดงามทว่าหมองเศร้า เจ้าสัวผู้ละโมบหลายรายลูบพุงบ้างลูบคาง หมายมั่นปั้นมือคงจะเลือกเด็ดบุปผาในใจเอาไว้เชยชมกันในราตรีนี้แล้วล่ะเป็นแน่

              หลิงหลานถอนหายใจแผ่วเบา.. เอาสตรีเปรียบบุปผาเพราะความงาม หาใช้เพื่อผมรหนอนเจาะชอนไช!!  

               “ล้วนถูกบังคับมาหาได้เต็มใจ...เฮ้อ อีกไม่นานหรอกพวกนางจะได้เป็นอิสระ เสียก็แต่ช่วยคนก่อนหน้านี้ไม่ทัน”

                ฟ่านหลิวโปส่งสัญญาณให้นางมายืนกับเขาข้างซุ้มพักอาหาร จุดนี้กลับสามารถมองเห็นได้ทั่วเพราะอยู่ใจกลางโถง เพียงเยื้องด้านหลังเสาไม้สลักรูปเทพธิดาฉางเอ๋อร์ ปรายสายตามองโดยรอบแขกจับจองที่นั่งสวมอาภรณ์เลิศหรู เบ้ปากหนึ่งหนนึกรังเกียจชิงชัง… จะว่าไปพวกเขาก็ไม่ผิดแค่มาหาความสำราญ ผิดที่คนบังคับให้เหล่าสาวๆ มากระทำเรื่องเช่นนี้มากกว่า

                หลิงหลานเดินยกอาหารแต่ละรายการไปที่โต๊ะ เหล่าผู้มั่งค่งสนทนากันหลากเรื่องและหลากรส นางแทบก้มมองเท้าตนเองไม่อยากสุงสิงรึเป็นที่จดจำ จนกระทั้งมาถึงโต๊ะของเถ้าแก่เนี้ยซย่าอินเพียว ...คู่สนทนาที่ถูกเชิญให้นั่งต่อหน้าหญิงสาวนั้นตรึงสายตานางอยู่กับที่ ‘...พระสงฆ์ทรงโปรด ไม่จริงน่า...เป็นไปไม่ได้!!’

                บุรุษผมแดงสวมชุดคลุมดำ อาภรณ์วันนี้ปักลวดลายเล็กน้อยดูเป็นทางการขึ้น ทว่ายังคงสวมหน้ากากจิ้องจอกเพลิงอพำรางอยู่ครึ่งหนึ่ง ภาพซ้อนทับความฝันกลางทะเลทราย เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!! ทั้งยังคล้ายถูกเชื้อเชิญโดยยัยป้าค้ามนุษย!!

                 “ท่านจ้าวให้เกียรติมาถึงแล้ว ซย่าเหนียงขอคาราวะเจ้าค่ะ” แม่เล้ายังคงทำเสมือนไม่รับรู้ เด็กรับใช้คนหนึ่งดุจดอกไม้ประดับจานอาหาร หลิงหลานจัดจานให้อีกฝ่าย พยายามสงบจิตใจมือไม้ก็ยังสั่นอยู่ ครุ่หนึ่งถึงถอยออกมา

                “ข้าคงตาฝาด.. บุรุษผมแดงมีหรือในต้าฮั่น” นางกล่าวเมื่อที่ซุ้มเหลือแค่หลิวโป

                 “หืม.. นั่นคงเป็นท่านจ้าวบุรุษลึกลับผู้มีอิทธิพลในกิจการเริงราตรีไปกว่าครึ่งแผ่นดิน แบบนี้ล่ะทุกงานสวมชุดคลุมดำหน้ากากจิ้งจอกและเส้นผมสีแดง...ไม่มีใครเคยเห็นใต้หน้ากากนั่น แต่ลือกันว่าเป็นบุรุษต่างแดน” บัณฑิตฟ่านเป็นพ่อกรมข่าวลืออยุ่แล้ว เสมือนนางถามเข้าถูกคน “เจ้าคงพึ่งเคยเห็นเขาสินะ? ก็ไม่แปลก.. เขาปรากฎตัวเฉพาะงานใหญ่ๆ เท่านั้น ระยะเวลาสองสามปีมานี้ถือได้ว่าเป็นที่รู้จักในเหล่าคหบดีและชนชั้นสูง คนส่วนมากเคารพยำเกรงเขาเลยทีเดียว”

               บุรุษต่างแดนเกศาแดง? หลางหลานแตะหน้าอกด้วยปวดแปลบที่หัวใจ “แปลว่าเขารู้เห็นเกี่ยวกับการบังคับขู่เข็ญหญิงสาวเหล่านั้นด้วยสินะ”

               “ไม่หรอกคิดว่านะเขาคนแปลก สาวในหอจ้งหนานลือว่าเขาน่ากลัวราวกับไฟไม่เกรงกลัวสิ่งใดแม้แต่เปลวไฟ ทั้งไม่มีข่าวลือว่าเคยชายตามองหญิงใด...เจ้าหมายถึง? อ่อ” ตอบผิดประเด็น หลิวโปอธิบายใหม่ตามที่ทราบมา “ปกติแล้วท่านจ้าวรวบกิจการแล้วให้เถ้าแก่แต่เดิมจัดการดูแลต่อ เขาเหมือนต้องการเพียงข่าวสารข้อมูลเพื่อเอาไปทำอะไรบางอย่าง อาจไม่รู้เรื่องบังคับสัญญาขายตัวของเหล่าหญิงสาว ในเครือท่านจ้าวมีไม่กี่หอที่เถ้าแก่บังคับเช็นสัญญา ข้าได้ยินว่าเรื่องนี้ท่านจ้าวก็ไม่รู้ตามข่าวลือ”

                “ท่านเหมือนรุ้เรื่องของชายผู้นี้ดียิ่งกว่าตัวเขาเอง” เนตรกลมคุ่หวานหรี่มอง บางอย่างขัดกันเกินไปทำให้นางยากจะเชื่อ หากบุรุษที่ตนเจอกลางทะเลทรายโหรวหรานคือคนเดียวกับชายสวมหน้ากากที่นั่งโต๊ะพิเศษในงาน… ยากจะเชื่อได้ว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อกับธุรกิจมืดด้านนี้เลย

                “แม่นางน้อย.. คนที่เจ้าถามถึงน่ะคนดังเชียวนะใครบ้างไม่สนใจเรื่องของท่านจ้าว? เขาลึกลับเกินไปคนยิ่งอยากรุ้อยากเห็น… แค่คำเล่าลือฉายาในยุทธภพเขามีถึงร้อยแปดฉายา บ้างว่าเขาคือราชันย์อัคคี บ้างก็ว่าเขาผู้ไร้พ่าย บ้างก็ว่าเขาสยบธุรกิจไต้หล้าไม่มีสิ่งใดขวางทางได้ ผู้ไม่เกรงกลัวแม้เล่นกับไฟ วรยุทธ์เขาพิศดารมาก เพียงสะบัดมือหนึ่งก็สามารถดับไฟกองใหญ่ภายในพริบตา ไม่รู้จริงเท็จแค่ไหน ข่าวลือยุทธภพล้วนมีสองด้านข้าก็แค่ฟังมาเล่าต่อ” หลิวโปหัวเราะร่วนมองเจ้าคนที่สนใจเข้าแล้วยังทำปากแข็ง

                 ‘ราชันอัคคี’ คำนี้ทำเอาปวดแปลบ หรือชางหยูกลับมาแล้วจะเปลี่ยนแปลงไปมาก..
                 ไม่สิ ก่อนพบข้าเขามิใช่เลวร้ายยิ่งกว่านี้? นางเพียงมองข้ามไปเอง

                 โดยเฉพาะประโยคต่อมาของบัณฑิตฟ่าน ‘บ้างก็ว่าร่างกายเขาทนทานต่อเปลวไฟ ผู้พบเห็นไม่เคยรอดกลับมาได้ ล้วนถูกไฟแผดเผา’ ความคิดเองเออเองยะยานขึ้นถึงจุดหนึ่งแล้ว หาไม่รีบแก้ไขคงจุกอกตายเป็นแน่… หลิงหลานราวกับหนูติดจั่น จากนั้นยกอาหารไปสายตาก็ยังมองแค่จุดๆ เดียว สงสัยเจียนคลั่ง คิดหาวิธีเพื่อพิสูจน์สิ่งที่ตนค้นพบ

                  ฝ่ายท่านจ้าวผู้สวมหน้ากากจิ้งจอกเพลิงในข่าวลือ จิบสุราในกาน้อยครั้งนักจะเอ่ยตอบหรือสนทนากับคนร่วมโต๊ะ จนกระทั่งมีร่างเน่งน้อยของสตรีผู้หนึ่งนำสุรากาใหม่มาผัดเปลี่ยน ยื่นห่อผ้าเช็ดหน้าวางลงตรงหน้าเขา.. เดิมทีบุรุษลึกลับคิดปัดออกไป ไม่เคยสนลูกไม้สารพัดของสตรีที่พยายามเรียกร้องความสนใจ กระทั่งเหลือบเห็นว่ามุมผ้าเช็ดหน้าปักลวดลายที่คุ้นตา

                  ลายปทุมมาฝีเข็มเล็กละเอียดบ่งบอกถึงความใส่ใจผู้ทำ อ้อนหวานและอ่อนช้อยตนเคยเห็นมาก่อนแน่…
                  คล้ายว่าเหมือนกันกับบนรองเท้าที่เจ้าลูกเสือขาวนำไปเจอ

                 มือหนาเลิกเปิดมุมผ้าเช็ดหน้าชะงักไปเมื่อพบเส้นเกศาสีเงินประกายขดนิ่งอยู่ “เจ้าไปได้สิ่งนี้มาจากไหน?”

                 หลิงหลานลุ้นอยู่นานแล้วคล้ายว่ายังไม่มั่นใจอยากจะทดสอบเขาดูอีกหน่อย “ผู้หนึ่งฝากข้านำมาให้ท่าน ทั้งยังกล่าวว่าหากต้องการพบเจ้าของสิ่งนี้... ชมการแสดงแล้วไปที่ศาลาอวี้เมิ่งหลันหลังจบงานเลี้ยงเจ้าค่ะ”

                  “เข้าใจแล้ว...ย่อมได้” เขาเก็บปอยผมและผ้าเช็ดหน้านั้นเข้าอกเสื้อ ปล่อยเถ้าแก่เนี้ยซย่าได้แต่งุนงงเมื่อท่านจ้าวที่ยามปกติไม่ชายตามองหญิงใด แม้ตนเคยจัดหาทุกรูปแบบที่บุรุษพอใจยังไม่ได้รับความเอ็นดูโปรดปราน สตรีสวมหน้ากากผู้นี้มีความเป็นมาอย่างไรกันแน่…

                  ฝ่ายหญิงสาวผมน้ำตาลจบการหยั่งเชิงขั้นแรกแล้วกลับไปยืนยังซุ้มที่เดิม… ที่เหลือก็คือรอเวลา งานหลวงต้องมาก่อนค่อยไปจัดการเรื่องส่วนตัว!!

รุปปั้นหนี่วา ท่านจ้าว





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ประมุขพรรคภูติทมิฬลมดำ: จาง เหยียนลู่ เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-6-5 01:55
คุณได้รับ --11 คุณธรรม +75 ความโหด โพสต์ 2019-6-4 23:44

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -44 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -44 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ซินแรปเตอร์
อาภรณ์ด้ายแดงอธิษฐาน
กำไลเทพีไอซิส
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาเซียวซียวี่จิน
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x302
x5
x10
x3
x7
x6
x2000
x220
x5
x4
x1
x420
x10
x2
x1
x4
x2
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x5
x1
x5
x5
x4
x4
x1
x4
x4
x4
x5
x6
x6
x5
x10
x1
x1
x36
x89
x5
x1
x1
x318
x573
x57
x418
x2
x3
x14
x1
x1
x5
x184
x235
x1
x14
x6
x6
x19
x274
x1
x15
x2
x1
x1
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x35
x20
x10
x32
x91
x5
x4
x3
x116
x736
x18
x7
x20
x145
x54
x3
x3
x3
x4
x4
x260
x27
x5
x1
x3
x2
x2
x3
x2
x172
x2
x1
x70
x14
x40
x8
x1
x18
x3
x310
x350
x100
x210
x125
x327
x411
x25
x32
x103
x345
x610
x170
x19
x120
x2
x13
x5
x19
x1701
x9999
x7
x1600
x8
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x48
x40
x26
x980
x770
x2006
x100
x20
x2000
x11
x1280
x1700
x903
x27
x42
x15
x100
x9
x18
x1735
x260
x2023
x1110
x321
x2100
x2
x7900
x408
x99
x105
x12
x76
x150
x3428
x219
x239
x434
x2722
x2139
x1670
x14
x450
x1443
x11
x27
x7109
x2732
x14
x71
x7576
x57
x4590
x1810
x55
x3
x210
x18
x1110
x1
x1
x3185
x2
x1
x2525
x14
x37
x34
x683
x470
x30
x221
x206
x9
x1210
x1395
x5901
x964
x133
x440
x130
x57
x51
x2395
x1
x1850
x3019
x7127
x820
x280
x9355
x9999
x515
x54
x91
x5469
x29
x15
x84
x179
x1000
x13
x4243
x2935
x1784
x3473
x9999
x2466
x3200
x2698
x1884
x2790
x5
x9999
x485
x1106
x129
x30
x9999
x2600
x3864
x2280
x151
x2861
x4466
x4395
x1805
x3768
x2168
x545
x2479
x538
x276
x1543
x460
x3
x24
x13
x1510
x78
x50
x5466
x1115
x2
x1077
x9999
x2801
x2
x49
x2239
x3809
x7147
x1243
x7629
x4470
x503
x1208
x1834
x892
x10
x1122
x2951
x3140
x972
x100
x3
x21
x25
x25
x32
x9
x6048
x9610
x2407
x9999
x199
x26
x9999
x20
x5805
x24
x8
x1709
x251
x26
x9
x98
x31
x10
x1131
x3935
x9
x31
x210
x1117
x92
x2408
x2086
x129
x18
x1473
x2378
x2259
x3
x287
x3676
x2463
x7884
x518
x401
x4106
x5439
x9999
x16
x2283
x2451
x5805
x8000
x3380
x1666
x30
x3770
x1019
x70
x328
x151
x2816
x2118
x9999
x44
x4559
x9999
x9999
x9999
x3130
x2049
x111
x3000
x9
x4246
x40
x3190
x4099
x787
x1
x765
x1790
x535
x1241
x6199
x2359
x5866
x5004
x9999
x7914
x9999
x3159
x2323
x2452
x3456
x4274
x2252
x404
x66
x1
x15
x1989
x6682
x743
x1
x4827
x8292
x68
x9999
x678
x1418
x1074
x6534
x105
x3595
x1095
x454
x105
x1177
x297
x8
x184
x37
x9999
x1123
x2070
x3514
x195
x666
x468
x100
x1301
x1656
x9999
x3780
x1295
x1227
x889
x234
x9999
x1724
x9999
x143
x713
x2459
x2
โพสต์ 2019-6-5 01:52:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
อนาคตสตรีนี้สุดจะคาดเดา

1247
{ สัญญาจ้างเสียวเพ่ย 8 : งานเลี้ยงเย้ยยุทธภพ }
ชิงตัวหญิงสาว

          งานเลี้ยงดำเนินต่อมาดุจเมื่อครู่นี้ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น เสียงสนทนา ทานอาหาร ชนจอกสุราสำหรับเหล่าเจ้าสัว และบรรดาคุณชายผู้มีอันจะกินแห่งเมืองเสียวเพ่ยครึกครื้นและสนุกสนาน ดุจว่าดวงดาราของวันนี้ยังไม่ฉายแสงปรากฎ ในสายตาเหล่าเจ้าสัวและบุรุษที่มายมาดและมุ่งหน้ามายัง ‘สำนักโคมเขียว’ ย่อมหวังเพียงสิ่งเดียวนั่นก็คือบุปผางามที่สดใหม่.. ฟังว่าเถ้าแก่เนี้ยซย่าคัดแต่ที่เด็ดดวงทั้งวันนี้ยังเป็น ‘มาลีแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง’

            เบื้องหลังฉากหน้าอันสวยหรู คือเหล่าเจ้าสัวกระเป๋าหนักต้องการประมูลคืนแรกของโฉมงามที่ถูกตาต้องใจ หากชิมรสแล้วชอบพอ ไม่ลงทะเบียนจองเป็นแขกประจำอุปถัมภ์ อาจเมตตาถึงขึ้นซื้อกลับไปเป็นอนุที่บ้านเทียวล่ะ

              ไม่นานนักวลาที่แทบทุกคนในโถงใหญ่รอคอยก็มาถึง พิธีกรประจำงานสวมหมวกแพรปักขึ้นไปยืนเด่นหรา ส่งยิ้มสุภาพ ฟังว่าบัณฑิตฟ่านเลือกมาเองกับมือ แม่เล้าวัยสี่สิบส่งบทบรรยายให้พลางตระเตรียมงานหลังเวทีกันวุ่นวาย

               “สวัสดีขอรับท่านผู้มีเกียรติที่เคารพ.. นามของข้าน้อยไม่สลักสำคัญเท่ากับการแสดงพิเศษในค่ำคืนนี้ ทุกท่านชะเง้อคอรอกันอยู่ใช่ไหม? อ่ะฮ้า!! ใช่แล้วเรากำลังพูดถึงงานแสดงบุปผาคิมหันต์ ไม่ต้องห่วงซย่าเหนียงมีหรือเคยทำให้ท่านผิดหวัง? งานนี้กระผมขอบอกเลยว่าเด็ดสะระตี่ สดใสไฉไลทุกดอก!!”

                 “ฮ่าๆๆ อย่ามัวพูดมากรีบเอาสาวๆออกมาได้แล้ว จิ๊” พิธีกรพูดยาวยืดจนโดนตาลุงพุงพลุ้ยเร่ง ซึ่งเขาก็มิได้ขัดใจอะไรเมื่อม่านสีสดด้านหลังแหวกออก ดรุณีอาภรณ์ม่วงนางหนึ่งก็ปรากฎกายออกมาพร้อมพัดเล่มบาง นางดูเอียงอายขัดเขิน..และเศร้าสร้อยในแววตา


                  “คนแรกของเราอินทนิลน้ำงามจากแดนปาสู่!! หวั่งกุ้ยขอรับ.. นางมีวิชาหัตถาที่รัดริ้งใจดูข้อมือเรียวยาวขาวผ่องนั้นสิ พอจะจินตนาการกันออกไหมขอรับว่าสามารถทำสิ่งใดกับมือเรียวราวต้นหอมนี้ได้บ้าง?” สิ้นเสียงพิธีกรเหล่าเจ้าสัวทางฝั่งซ้ายหัวเราะชอบใจ แค่คนแรกก็ตื่นตาตื่นใจพอสมควร

                  จากนั้นคนงามเดินอวดโฉมไปทั้งด้านซ้ายและด้านขวาของเวที ผ้าพลิ้วบางประดับตุ้งติ้งดูน่าทนุถนอมก่อนจะเข้าไปด้านหลังฉาก พิธีกรประกาศอีกชื่อ “เอาล่ะขอรับ แบบงดงามออนหวานช่างเอียงอายกันไปแล้ว มาต่อกันที่คุณหนูปัญญาชนผู้เจ้าบทเจ้ากลอดกันบ้างเชิญพบกับ เยว่หยาง ผู้มีใจรักในวรรณกรรมและคีตศิลป์!!”


                  เช่นเดียวกับคนแรกมีทั้งผู้ถูกจรติและคนที่ส่ายหน้าว่ายังไม่เข้าเกณฑ์ แม่เล้ารับรายการที่ลูกค้าประจำสั้งมาแล้วแน่นอนว่าจัดมาครบทุกประเภท


                “สตรีผู้เยือกเย็น ฝูหลิว ข้อมูลของนางมีน้อยจริงๆขอรับบอกเพียงแต่ว่า..เล่นกับน้ำแข็งระวังจะเยือกจนถึงใจ!” พิธีกรขานชื่อต่อไป พ้นจากสตรีใบหน้าเย็นชาในชุดครามอีกคน โฉมงามชุดเขียวหน้าตาจิ้มลิ้มผ่องแผ้ว ตัวเล้กราวกับเด็กสาวก็ปรากฎกายขึ้น นำความสดใสมาทั่วทั้งโถง

               “จากชนบทสู่เมืองใหญ่ จากลูกนกน้อยเป็นปักษาเสียงหวาน ไฉเชว่!! นางอาจจะตัวเล้กไปสักหน่อย.. แต่กระผมทราบดีเด็กสมัยนี้แปปๆ ก็โตไวเสียด้วย...”

               ‘แย่จริง… ถึงสิบขวบดีรึยังเนี่ยละเมิดผู้เยาว์ชัด!!’ เด็กสาวน้อยราวกับตื่นเวที ออกมาไม่นานก็นำตาคลอจนโดนผู้ดูแลทำหน้าดุใส่ นางวิ่งหนีกลับเข้าไปหลังม่าน ทว่ากลับถูกจริตพวกตัณหากลับบางคน คล้อยหลังไฉเชว่น้อยก็มีสตรีชนเผ่าแต่งกายด้วยกระโปรงจับจีบเหลืองอ่อน แบ่งเป็นสองท่อนแหวกท่อนขาเรียว ตัดผิวสีน้ำผึ้งดูยวนเย้า ผมหยักศกแววตาดุดันเดินออกมา นางไม่มองใครทั้งนั้นเว้