ดู: 69|ตอบกลับ: 2

{ เมืองเสี่ยวเพ่ย } บ้านตระกูลฟ่าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-6-3 23:59:31 |โหมดอ่าน





 บ้านตระกูลฟ่าน 

{ เมืองเสียวเพ่ย }




【บ้านตระกูลฟ่าน】
สร้างอิงตามแบบสถาปัตยกรรมผสมทั้งแบบดั้งเดิมและดัดแปลง 
ห้องหูด้วยศิลา และผสานเข้ากับการฉลุไม้แกะสลักดั้งเดิม 
เป็นที่พำนักของตระกูลฟ่านบัณฑิตผู่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของปัญญาชน
บ่อยครั้งจัดงานสังสรรด้วยเจ้าบ้านคบค้าสหายมากหน้าหลายตา








บัณฑิตฟ่าน

ฟ่าน หลิวโป

บัณฑิตผู้มีหน้ามีตาที่หาได้ใส้แห้งเสมอไป นี่ล่ะต้นแบบ

ของเจ้ากรมข่าวสาร เขาคบหามิตรสหายมากมาย

ความรู้ไม่ด้อยไปกว่าใคร ชำนาญพิเศษในเรื่องวรรณกรรม รวมไปถึงศิลปะการวาดและเขียน

เป็นนักประเมินงานศิลป์ชั้นเอก










@Admin 


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1034

กระทู้

3771

โพสต์

62หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
834908
เงินตำลึง
203506
ชื่อเสียง
220668
ความหิว
1876

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17901
ความชั่ว
8289
ความโหด
33795
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-6-3 23:59:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-6-4 20:00

อนาคตสตรีนี้สุดจะคาดเดา

1243
{ สัญญาจ้างเสียวเพ่ย 4 : งานเลี้ยงเย้ยยุทธภพ }
ก้าวขาลงเรือลำเดียว

            ‘กลิ่นของเจ้าคนสวมม่านดำ.. มีไอน้ำเค็มเข้มข้นมากเหมือนกับพวกโจรสลัดที่ข้าเคยเจอ’ สุนัขป่าอัคคีกล่าวเช่นนี้ราวกับจะกระตุ้นเตือนหญิงสาวให้มีความระวังตัวมากขึ้น นางจ้างของนางทำตัวลูกลับเกินไป

             “ท่านหวังออกทะเลบ่อยหรือเจ้าคะ?” แทนทีนางจะสงสัยกลับเลือกถามออกไปตรงๆ ขณะพวกเขาออกเดินทางจากโรงน้ำชาฮั่วไช่ ไปยังบ้านของบัญฑิตฟ่าน

              บุรุษในชุดคลุมดำสวมหมวกไผ่ผ้าดำตอบกลับเสียงในลำคอ “อืม ที่พักของพวกเราไม่ใช่ในบนแผ่นดินใหญ่ บ่อยครั้งติดตามอาจารย์ทำธุระก็ไม่พ้นเดินทางข้ามไปมา”

               “อาจารย์ของท่านคงเป็นนักเดินทางตัวยง หุหุ” ร่างเน่งน้อยบนหลังหมีขาวยกสุรากู่หลันหลางขึ้นจิบ พลางหรุบสายตามองพี่โฮ่วชื่อ ‘เท่านี้ก็ทราบแล้วนะ เขายังไม่แน่ว่าเป็นคนร้าย’ กลิ่นหอมหวนของสุราทำเอาผู้ร่วมทางอดเอ่ยทักขึ้นไม่ได้

                “ไม่คาดแม่นางถึงกับมียอดสุรากู่หลันหลาง อาจารย์เองก็มีสะสมไว้หลายไห.. ตอนข้าแอบเอามาดื่มยังโดนเอ็ดเสียยกใหญ่! ฮ่าๆ คิดถึงแล้วก็เปรี้ยวปากจริงๆ”

                 บัญฑิตฟ่านเอ่ยรับกับสหาย “จริงอยู่ที่ท่านหวังจะโดนเอ็ดเอาก็ท่ามกลางหุบในเขาอำเภอกู่หลัน ในภูมิภาคปาสู่ มีน้ำพุใสสะอาด รสหวาน ชาวบ้านเรียกว่า “น้ำพุหลาง” ซึ่งน้ำพุนี้ คือ ส่วนผสมหลักที่หมักพร้อมกับข้าวสาลีพันธุ์ที่ดีที่สุด หมักถึง 2 ครั้ง สกัดอีก 7 ครั้ง รวมเป็นเวลา 9 เดือน จากนั้นเก็บบ่มในถ้ำลึก ภายใต้อุณหภูมิ 18-20 องศา อีก 3 ปี จนกลายเป็นสุดยอดเหล้าแห่งปฐพีที่มีกลิ่นล้ำลึกจากถ้ำและน้ำพุศักดิ์สิทธิ์!!! เขาว่ามางั้นน่ะจะหายากก็ไม่แปลก”

                 โจรขโมยสุราบางทีก็หาได้ต้องการอะไรไปมากกว่าสิ่งล้ำค่าหายากอย่างยอดสุรา

                 หวังหยูส่งเสียงหัวเราะในลำคออย่างน้อยตนก็เคยลิ้มลองยอดสุรามาแล้ว “ลางเนื้อชอบลางยา บางคนว่ากู่หลันหลางคือของชั้นเลิศ ข้ากลับชมชอบสุราไผ่เขียว สุรากลั่นสีขาวใส กลิ่นหอมหวานคล้ายกลิ่นใบไผ่อ่อนๆ และมีกลิ่นสมุนไพรมากมายที่หมักรวม เพียงลิ้มลองความหอมหวาน ต่างกับสุราชนิดอื่นที่ฝาดหรือขม จัดว่าเป็นสุราชั้นเลิศในยุทธภพ”

                “โอ้.. บังเอิญนักที่ข้าพกสุราไผ่เขียวมาด้วยหากท่านชื่นชอบละก็ขอยกให้เป็นการอำนายชัยในงานวันพรุ่งนี้” หลิงหลานไม่ขี้เหนียวกับผู้ที่รู้คุณค่าของดีอาหารเลิศรส เทียบกันแล้วแสวงหาก็เพื่อเสพย์สุขมิใช่หรือ? เอามาไม่ดื่มจะตั้งบูชาก็ใช่ที

                “เยี่ยม!! สหายเอ๋ย พึ่งวาจาเจ้าคราวได้นี้ลาภปากแล้วสิ ขอบคุณแม่นางซิน ฮ่ๆๆ” ฟ่านหลิวโปอดยินดีไม่ได้ ด้วยสุราไผ่เขียวนั้นแม้เลี่ยงชื่อในยุทธภพ ทว่ากว่าจะได้มายากเย็นแสนเข็ญ ผู้หมักยังอยากเก็บไว้ดื่มเอง ผู้เสาะหาแล้วแต่วาสนาจะพบพาน

                หวังหยูรับไหนั้นมา ในใจรู้สึกว่าสตรีผู้นี้มีน้ำใจนักของหายากกลับทำเหมือนว่าเป็นสิ่งแบ่งปันกันในหมู่มิตร อดนิยมขึ้นมาหลายขั้นมิได้ “ขอบคุณแม่นางที่เอื้อเฟื้อ หวังหยูรับรองจะลิ้มรสอย่างรู้คุณค่า!!”

                เสียงสรวลเฮฮาดังไปเคล้ากับบทสนทนาตามวิถีชาวยุทธ์ หลังจากเดินทางเตร่อยู่สองสามเค่อ ก็มาถึงยังหน้าบ้านสกุลฟ่าน พ่อบ้านออกมาต้อนรับคนทั้งสามท่าทีสุภาพยิ่ง เจ้าบ้านเชื้อเชิญด้วยรอยยิ้มเรียกคนงานออกมาช่วยขนวัตถุดิบที่เหลือ

                หวังหยูเห็นว่าวัตถุดิบครบครันได้นำเงินชั่งหนึ่งหีบออกมาจ่าย “ส่วนนี้เป็นค่าเสียเวลาของเจ้ารับไปเถิด”

               “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ไหนๆ เจตนาก็หาได้ทำเพื่อตัวพวกท่าน.. ทั้งยังอยากฟังว่ามีแผนการจะช่วยสตรีที่น่าสงสารเหล่านั้นอย่างไร?”

                กล่าวเช่นนี้เป็นการปฎิเสธเงินค่าจ้าง ทั้งยังเลียบเคียงถามอีกว่านางเอาด้วย หวังหยูเหลือบมองไปทางสหายบัณฑิตสายตาสอบถามความเห็น ด้านหลิวโปนั้นนิ่งไปอึดใจแล้วกล่าว “ใกล้มืดแล้ว...แม่นางซินเข้ามาสนทนาด้วยกันข้างในก่อนเถิด”

                หย่อนขาลงเรือลำเดียวกับพวกเขาเรียบร้อย…
                หากหลิงเฮ่ารู้เข้าว่านางจะช่วยทั้งสองถล่มหอโคมเขียว มีหวังจับถลกหนังเป็นแน่

                ในสวนหลังบ้านมีการจัดแต่งอย่างเรียบง่าย บรรยากาศสงบและสันโดษทั้งสามมีโต๊ะกลมกั้นกลาง เปิดผนึกสุราไผ่เขียวล้มวงจิบพลางปรึกษาแผน บัณฑิตฟ่านเริ่มเล่าความเป็นมา ฟังว่าเถ้าแก่ซย่าอินเพียวแห้งหอจ้งหนานหลี่เดิมทีเป็นคนต่างถิ่น จากคณิกาสู่แม่เล้าจิตใจโหดเหี้ยม ปล่อยเงินกู้แล้วขูดดอกแพงทำนาบนหลังคน บ้านไหนไม่มีปัญญาจ่ายก็จะนำเหล่าลูกสาวหรือภรรยาบ้านนั้นมาขัดดอกให้ทำงานรับแขก ค้าเนื้อหนังสตรีโดยไม่เต็มใจ บ้างก็ถูกลักพาตัวมาระหว่างทาง ยัดข้อหาแล้วให้หลบหนีกบดานในหอตนเอง

                 หลิงหลานฟังแล้วหดหู่ใจรับปากว่าจะช่วยเหลือเท่าที่ทำได้อย่างแน่นอน “ครั้งหนึ่งข้าเคยถูกบังคับขายเป็นทาสอีกฝากทะเลตงไห่ โดนทารุณสารพัดเสมือนไม่ใช่คน...ย่อมเข้าใจชะตากรรมของพวกนาง”

                 “ที่แท้แม่นางลิ้มรสนรกขนานนี้มาก่อน ดีเพียงใดแล้วรอดมาได้.. มาเถิดดื่ม!! วันพรุ่งนี้พวกเราปลดแอกสตรีที่น่าสงสารเหล่านั้น ส่วนของอาหารพิเศษข้าจัดการเอง ให้เจ้าและหลิวโปช่วยดูแลในส่วนอื่น!!” หวังหยูชูจอกเมรัยขึ้น จากนั้นกระดกจนหมดอย่างให้เกียรตินาง

               บัณฑิตหลิวก็ดื่มเช่นกันสนทนาแบ่งหน้าที่กันเสร็จแล้ว หลิงหลานนำฮาร์ปเล็กขึ้นมา บอกว่าเพื่อเป็นอนุสรณ์แต่การพบกันของทั้งสามนางจะบรรเลงบทเพลงหนึ่งให้ หวังหยูร้องว่าดีมาคำหนึ่งจากนั้นตั้งหน้าตั้งตารินสุราแด่ผู้ร่วมงานทั้งสอง เสียงพิณบรรเลงใสกระจ่างราวกับเศษหยกกระทบ เสียงหวานของดรุณีคลอเคล้าสายลม

ห้วงทะเลทุกข์ไร้เขตขอบ
หลับตาเปิดใจใยอาวรณ์
ห้วงความหลงผิดคิดไม่คลาย
หลับตากลับใจจึงถึงฝั่ง

เล่นฮาร์ปฮาเทอร์ มอบสุราไผ่เขียว หวังหยู
ซี่โครงไก่ 3000 / พริกไทย 1500 / หน่อไม้ 800 / พริกฮว่าเจียว 1800


@Admin

               

แสดงความคิดเห็น

ปลดล็อก เท้าหงส์เริงมุก  โพสต์ 2019-6-4 20:41
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หวัง หยู เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-6-4 20:38
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หวัง หยู เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2019-6-4 20:38
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หวัง หยู เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2019-6-4 20:38
คุณได้รับ +35 คุณธรรม +10 ความชั่ว +25 ความโหด โพสต์ 2019-6-4 20:38

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -63 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 25 -63 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
ธนูเจย์วิน
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x4
x1
x10
x20
x40
x25
x30
x20
x90
x9
x5
x9
x1
x1
x6
x3
x8
x1
x18
x205
x40
x2
x13
x1007
x2
x150
x1
x5
x4
x2
x15
x41
x1
x699
x1
x1
x3
x145
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x4
x1
x290
x50
x5
x15
x36
x11
x2
x7
x5
x880
x3
x3334
x52
x88
x110
x100
x360
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1826
x55
x70
x31
x1615
x9999
x8
x9
x41
x4
x690
x4
x4
x16
x2
x36
x2
x30
x144
x5
x695
x202
x620
x780
x77
x9999
x46
x630
x952
x126
x2090
x51
x390
x537
x485
x854
x100
x4
x1768
x404
x3999
x434
x51
x828
x1843
x1755
x205
x4167
x58
x580
x392
x764
x223
x104
x140
x180
x3
x6
x1
x1000
x76
x35
x1882
x120
x1
x189
x4
x9999
x918
x2
x20
x234
x1413
x4200
x3837
x7
x2534
x1200
x188
x486
x9999
x899
x251
x1
x330
x618
x2270
x264
x50
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x98
x6329
x77
x6285
x199
x12
x4195
x9
x5
x3212
x6
x9
x571
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x212
x1715
x6
x16
x75
x462
x60
x4
x105
x5
x13
x5
x138
x2
x3
x1
x1478
x500
x115
x5239
x402
x285
x2642
x1874
x7769
x9
x2
x224
x3293
x5250
x910
x965
x7
x274
x802
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x2101
x9999
x9999
x2227
x1040
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1927
x1012
x234
x1
x256
x500
x707
x201
x847
x1673
x1875
x2405
x9999
x2154
x2852
x1239
x3002
x311
x1941
x2284
x1722
x408
x43
x1
x30
x1759
x1463
x63
x1
x7565
x4819
x67
x9999
x120
x273
x438
x1922
x61
x1769
x232
x301
x58
x252
x188
x8
x70
x31
x9999
x33
x400
x1586
x152
x41
x268
x30
x1
x345
x9999
x2510
x800
x70
x60
x10
x131
x9999
x110
x5570
x111
x713
x176
x2

1034

กระทู้

3771

โพสต์

62หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
834908
เงินตำลึง
203506
ชื่อเสียง
220668
ความหิว
1876

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17901
ความชั่ว
8289
ความโหด
33795
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-6-4 22:05:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด

อนาคตสตรีนี้สุดจะคาดเดา
1245
{ สัญญาจ้างเสียวเพ่ย 6 : งานเลี้ยงเย้ยยุทธภพ }
นักจัดเลี้ยงชำนาญการ

          หลิงหลานกลับมาที่บ้านตระกูลฟ่านในเวลาย่ำรุ่ง สลัดคราบความหนาวสั่นและเปียกชื้นจากการฝึกวิชา เป็นอาภรณ์รัดกุมเปื้อนยาก ยังไม่ทันลงครัวหวังหยูผู้ที่รออยู่ก่อนก็มาถามด้วยความเคร่งขรึม

         “ไม่นาง… เจ้าแน่ใจนะว่าจะรับงานนี้ร่วมกับพวกเรา แน่นอนว่าอันตราย..”

         หลิงหลานตอบแบบไม่ต้องคิด “ตัวข้ามายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว อุปกรณ์พร้อม วัตถุดิบพร้อม ชุดก็พร้อมจะให้ล้มเลิกรึเจ้าคะ”

         เจ้าบ้านฟ่านหัวเราะร่วนเชิงว่าช่างเถิด “พี่หวังไปทำรายการพิเศษของท่านเถอะ ข้ากับแม่นางจะจัดการส่วนที่เหลือเอง.. เถ้าแก่ภัตตาคารใหญ่คงไม่ทำให้เราผิดหวังเป็นแน่”

          ว่าแล้วก็มาพูดกันถึงแผนการณ์ในงานเลี้ยง จัดขึ้นในยามเที่ยงไปจนถึงบ่าย รับฤดูร้อนธีมสวมหน้ากากสีสันฉูดฉาด อำพรางตัวตนเหล่าชาวยุทธ์ที่เข้าร่วมช่วยขบวนการกอบกู้อิสรภาพ ปลดแอกเหล่าสาวๆ ได้เป็นอย่างดี เผื่อจะมีคุ่สร้างสวรรค์สมในงานนี้เกิดขึ้นก็ได้

          “ตกลง… ผ่านไปครึ่งงานเท้าหงส์เริงมุกจะถูกนำขึ้นดต๊ะเมื่อถึงเวลาที่เหมาสม หลิวโปกับคนของเขาจะยืนประจำที่โปรยกลีบดอกท้อ ช่วยอำพรางสายตาให้แก่พวกเรา ช่วงเวลานั้นประกาศกลางงานล้มโต๊ะเถ้าแก่ซย่าอินเพียว!!” หวังหยูกล่าวอย่างหนักแน่นราวกับสลักศิลา เขาเตรียมการมาดีพร้อมไม้เด็ดไว้ท้ายที่สุด

           “แล้วหลังจากนั้นล่ะเจ้าคะ?” หญิงสาวคล้ายยังไม่เข้าใจเท่าไร แค่ทำอาหารเถ้าแก่เนี้ยคงยอมปล่อยคนเพราะปลื้มปริ่มในรสชาติหรอ? ไม่มั้ง

           “หลังจากนั้นคนของเราจะทำการปลดปล่อยเหล่าสตรีที่ถูกบังคับให้ขายเรือนร่าง ในทางหอต้องรีบตามมือปราบมา เราต้องช่วยให้มากที่สุดก่อนแยกย้ายกันหลบหนี” ชายผิวเข้มถามอีกหน “ข้าถึงได้ถามว่าเจ้าอยากทำงานนี้แน่นะ?”

           สรุปคือถล่มงานแล้วช่วยคน ไม่สิลักพาตัวสาวๆ จากนั้นก็ชิ่ง…
          หลิงหลานหัวเราะร่วน มิน่าเขาถามแล้วถามอีกหากนางเพียงสตรีอยู่กับเหย้าเฝ้าเรือนก็เป็นภาระ เสียแต่มิใช่...

          “วางใจเถอะเจ้าค่ะข้าพอมีหนทางเอาตัวรอดอยู่บ้าง พวกท่านเสร็จงานแล้วไม่ต้องพะวงถึงข้า… จะหายไปแบบไม่ให้เหลือแม้เงาเลยล่ะ”
.
.
.  
          งานของพ่อครัวแม่ครัวเริ่มขึ้นโดยไม่เลือกเวลา จะได้ดีต้องตั้งไว้ก่อนผู้คนจะหิวโหย ใครว่าอาหารอร่อยได้ทุกเมื่อ...ความจริงแล้วมิได้เป็นเช่นนั้น อาหารยิ่งมีรสชาติดีเมื่อผู้คน ‘หิวได้ที่’ ต่างหากล่ะ….

          ระฆังสัญญาณก็คือเสียงน้ำย่อยออกมาอาละวาด…

          เพื่อที่จะเนรมิตงานเลี้ยงให้ออกมาเป็นตำนานของเมืองเจียงหลิง แม่ครัวฝึกหัดสืบเสาะไปตามหาวัตถุดิบทั้งในและนอกเมือง ขึ้นป่าขึ้นเขาก็ยอมเพราะหัวใจสำคัญของความอร่อยอยุ่ที่วัตถุดิบถึงครึ่งหนึ่ง การปรุงและหน้าที่ของแม่ครัวแค่ช่วยกระตุ้นและเผยรสชาติของวัตถุดิบชิ้นนั้นออกมามากที่สุด ราวกับช่างเจียรไนเพชรอย่างไรก็อย่างนั้น ดังนั้นบ่าวบ้านบัญฑิตฟ่านเห็นภาพชินตาได้ภายในวันเดียวกับประโยคซ้ำๆ ของสตรีผมน้ำตาล

           “ไฟแรงเกินไปจะไหม้ทั้งอาหารและกระทะ มีสติหน่อย!! ทำอาหารนะไม่ใช่ปรุงยาพิษ”

            “จังหวะการกลับด้านไข่เจียวใช้ความชำนาญ รอจนสีทองสุกปลั่งขึ้นฟูดีแล้ว จากนั้น..!! นี่!! ก็บอกว่าล้างใส้หมูให้สะอาดสามหน ล้างด้วยน้ำเกลือแล้วค่อยหมักไง!!”

            จานต้มผัดแกงทอดวางเรียงราย บัณฑิตฟ่านเป็นผู้ชิม้สียส่วนใหญ่ คงต้องยอมรับว่าสตรีนางนี้โคตะระสุดยอดแม่บ้านแม่เรือน ฝากท้องได้ตลอดชีวิตจริงๆ จานไหนล้วนเป็นจานเด็ด ขานดแกงจืดสาหร่ายธรรมดายังเคี่ยวเสียจนหอมกลมกล่อม ใสกิ้งดุจกระจกหลิ่นหอมยวนใจ

             หลังตั้งกระทะจับตะหลิงสมาธิของดรุณีผมเงินไม่เฉไปที่อื่น ต้นหอมที่ซอยหั่นอย่างปราณีตขาวเขียวอ่อนไล่สีขาวดูสดใหม่ ถูกผัดตามลงไปกับปลิงทะเลเนื้อนุ่ม ราดน้ำปรุงรสสูตรพิเศษที่ทำจากน้ำส้มสายชูหมักเอง ตามด้วยผักชีและรีบนำขึ้นคงความสดใหม่ กระทะต่อไปนางนำเนื้อส้มขุดมาแช่น้ำตั้งไฟตุ๋นจนเป็นซอส เอาสันในวัวเกรดดีลงไปผัดจนซึมซาบเข้าเนื้อ กลิ่นหอมเปรี้ยวหวานทำเอาคนครัวเปรี้ยวปากไปตามๆ กันไหนจะความสดชื่นของผิวส้มที่ช่วยบำรุงจิตใจลดความดันโลหิตได้คุณประโยชน์ควบคู่ความอร่อย

             หลังเตรียมอาหารเสร็จเรียบร้อย...ก็เหลือแค่รอเวลางานเลี้ยงมาถึง
             หลิงหลานกำลังเตรียมทางหนีทีไล่ อย่างไรซะ.. งานนี้ก็สวมหน้ากากปิดบังตัวตน เปิดหน้ากากทีก็ไม่มีใครจำนางได้แล้ว





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม +8 ความโหด โพสต์ 2019-6-4 22:10

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +80 ความหิว -44 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 80 -44 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
ธนูเจย์วิน
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x4
x1
x10
x20
x40
x25
x30
x20
x90
x9
x5
x9
x1
x1
x6
x3
x8
x1
x18
x205
x40
x2
x13
x1007
x2
x150
x1
x5
x4
x2
x15
x41
x1
x699
x1
x1
x3
x145
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x4
x1
x290
x50
x5
x15
x36
x11
x2
x7
x5
x880
x3
x3334
x52
x88
x110
x100
x360
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1826
x55
x70
x31
x1615
x9999
x8
x9
x41
x4
x690
x4
x4
x16
x2
x36
x2
x30
x144
x5
x695
x202
x620
x780
x77
x9999
x46
x630
x952
x126
x2090
x51
x390
x537
x485
x854
x100
x4
x1768
x404
x3999
x434
x51
x828
x1843
x1755
x205
x4167
x58
x580
x392
x764
x223
x104
x140
x180
x3
x6
x1
x1000
x76
x35
x1882
x120
x1
x189
x4
x9999
x918
x2
x20
x234
x1413
x4200
x3837
x7
x2534
x1200
x188
x486
x9999
x899
x251
x1
x330
x618
x2270
x264
x50
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x98
x6329
x77
x6285
x199
x12
x4195
x9
x5
x3212
x6
x9
x571
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x212
x1715
x6
x16
x75
x462
x60
x4
x105
x5
x13
x5
x138
x2
x3
x1
x1478
x500
x115
x5239
x402
x285
x2642
x1874
x7769
x9
x2
x224
x3293
x5250
x910
x965
x7
x274
x802
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999