ดู: 2620|ตอบกลับ: 51

{ เมืองฉางอัน } จุดพักม้าถงหวงจิ้ง

  [คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-6-1 21:15:59 |โหมดอ่าน
.:: จุดพักม้า ถงหวงจิ้ง ::.





จุดพักม้าถงหวงจิ้ง เป็นจุดพักม้าภายในนครหลวงที่มีชื่อเสียงอย่างมาก
คนขับหน้าตาดี เกรดคุณภาพ เล่าว่าเถ้าแก่คัดเลือกคนขับรถม้ามาแต่ระดับแนวหน้า
คนขับที่หน้าตาไม่ผ่านมาตรฐานจะไม่รับเข้ามาเด็ดขาด อีกทั้งคนขับรถม้าล้วนเป็นคุณชาย
จากตระกูลใหญ่มากมายที่เบื่อไม่มีอะไรจะทำ อยากมาหาอะไรทำ โดยไม่ต้องกลัวว่าพวกเขานั้น
จะขับรถม้าไม่ได้เรื่อง ทุกคนล้วนผ่านการฝึกมาอย่างดีทำให้มีฝีมือในการบังคับรถที่ดี ขับได้หลากหลาย
ไม่ว่าเป็นสไตล์ม้าเฉี่ยวเร็วสายฟ้าแลบ แซงโค้งอย่างไม่ยั้ง ขับสุดมันส์ท้าฟ้า หรือขับสไตล์ผู้ดี
ไม่ว่ารถคันไหนขับสไตล์ใด ก็ล้วนรับประกันความปลอดภัย ยังไม่เคยมีข่าวว่าคนของจุดพักม้าถงหวงจิ้ง
พารถคว่ำ ม้าตาย ผู้โดยสารปลิวตกหน้าผาใดๆ แม้แต่น้อย





{ เส้นทางการเดินรถในฮั่น }
เปิดบริการเส้นทางรถ แพท 2.5
** ท่านสามารถเลือกลงกลางทางได้ โดยเขียนโรล ป่านอกเมือง หรือ ทะเลทรายนอกเมืองที่ลง **
- หลังจากโรลเพลย์แล้วให้ใช้ระบบโอนเงินมาที่ไอดี Admin -


สายที่ 1 : ฉางอัน - อี้เหมินกวน
{ ฉางอัน - ซีฝู่ - เฉินซางกวน - เทียนซุย - หลงซี - จินเฉิง - หลานโจว - อู๋เว่ย - จางเย่ - จิ่วฉวน - ตุนหวง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า ด่านอี้เหมินกวน
ราคาต่อเที่ยว: 1,000 ตำลึง


สายที่ 2 : ฉางอัน - ด่านหยังกวน
{ ฉางอัน - อันติง - อู๋เว่ย - จางเย่ - จิ่วฉวน  }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า ด่านหยังกวน
ราคาต่อเที่ยว: 1,000 ตำลึง


สายที่ 3 : ฉางอัน - เฉิงตู
{ ฉางอัน - ซีฝู่ - ฮั่นจง - กู่หยางผิงกวน - เจียเหมิงกวน - จื่อถง - เหมียนจูกวน - เฉิงตู }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าเฉิงตู
ราคาต่อเที่ยว: 100 ตำลึง


สายที่ 4 : ฉางอัน - เซียงหยาง / เจียงหลิง
{ ฉางอัน - ซีฝู่ - ฮั่นจง - ซางหยง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าเซียงหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 100 ตำลึง


สายที่ 5 : ฉางอัน - ลั่วหยาง
{ ตงกวน - ฮองหง - หานกู่กวน - ลั่วหยาง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าลั่วหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 50 ตำลึง


สายที่ 6 : ฉางอัน - เซี่ยพี
{ ตงกวน - ฮองหง - หานกู่กวน - ลั่วหยาง - หู่เหลากวน - ซื่อสุยกวน - สวี่ซาง - เฉียว - เสี่ยวเพ่ย - เซี่ยพี  }
{ ตงกวน - ฮองหง - อู่กวน - ว่านเฉิง - หรูหนาน - หวยหนาน - เซี่ยพี }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าเซี่ยพี
ราคาต่อเที่ยว: 100 ตำลึง


สายที่ 7 : ฉางอัน - จี้โจว
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ด่านฉีกวน - ซานตง - จินหยาง - จวี้ลู่ - จงซาน - หนานผี - จี้โจว  }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าจี้โจว
ราคาต่อเที่ยว: 200 ตำลึง


สายที่ 8 : ฉางอัน -  ป๋อไห่
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าป๋อไห่
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ด่านฉีกวน - ซานตง - หูกวน - เยี่ยเฉิง - หานตาน - ผิงหยวน - ป๋อไห่ }
ราคาต่อเที่ยว: 200 ตำลึง


   
สายที่ 9 (ภูมิภาคฉิงโจว) :
เมืองจีเป่ย / เมืองไท่ซาน / เมืองเป่ยไห่ / เมืองหลันเยี่ย / อำเภอเล่ออัน /
อำเภอป๋อหยาง / อำเภอผิงฉาง / อำเภออันตง / อำเภอเหวินเฉิง / ท่าเหลียนเซ่า / ท่าจีเป่ย /
ท่าเหลียนหยู / หมู่บ้านเผิงไหล / หมู่บ้านฮุ่ยเจ๋อตง
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองที่ลงรถ
ราคาต่อเที่ยว: 100 ตำลึง



สายที่ 10 : ฉางอัน - ด่านซื่อสุยกวน
{ ตงกวน - ฮองหง - หานกู่กวน - ลั่วหยาง - หู่เหลากวน }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า ด่านซื่อสุยกวน
ราคาต่อเที่ยว: 30 ตำลึง



สายที่ 11 : ฉางอัน - เหอตง / ด่านฉีกวน
{ ตงกวน - ฮองหง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองเหอตง / ด่านฉีกวน
ราคาต่อเที่ยว: 50 ตำลึง



สายที่ 12 : ฉางอัน - ผูโจว
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองผูโจว
ราคาต่อเที่ยว: 30 ตำลึง



สายที่ 13 : ฉางอัน - เจียเหลียง
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ผูโจว }
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองเจียเหลียง
ราคาต่อเที่ยว: 30 ตำลึง



สายที่ 14 : ฉางอัน - เหวินซี
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ผูโจว - เจียเหลียง }
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองเหวินซี
ราคาต่อเที่ยว: 30 ตำลึง



สายที่ 15 : ฉางอัน - เซียง
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ผูโจว - เจียเหลียง }
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - เหวินซี }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองเซียง
ราคาต่อเที่ยว: 40 ตำลึง




สายที่ 16 : ฉางอัน - ผิงหยาง
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ผูโจว - เจียเหลียง - เซียง }
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - เหวินซี }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองผิงหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 40 ตำลึง




สายที่ 17 : ฉางอัน - เมืองหยาง
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - เหวินซี - ผิงหยาง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 40 ตำลึง




สายที่ 18 : ฉางอัน - เมืองซีเหอ
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ผูโจว - เจียเหลียง - เซียง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 40 ตำลึง



สายที่ 19 : ฉางอัน - ซานตง / หูกวน / เหอไน่
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ด่านฉีกวน }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองซานตง / ด่านหูกวน / เมืองเหอไน่
ราคาต่อเที่ยว: 50 ตำลึง



สายที่ 20 : ฉางอัน - จินหยาง
{ ตงกวน - ฮองหง - เหอตง - ด่านฉีกวน - ซานตง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองจินหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 50 ตำลึง



สายโยวโจว
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองเหลียวซี / เซียงผิง / ฉางผิง / ซันไห่กวน / เป่ยผิง
ราคาต่อเที่ยว: 70 ตำลึง




สายซีอวี้: ฉางอัน - ค่ายหลี่กัง
** ไม่สามารถลงกลางทางได้ ลงได้เฉพาะที่ ค่ายหลี่กัง เท่านั้น รถจะไม่หยุด ตรงไปค่ายเลย ด้วยได้อาชาจื่อเมี่ยวมาลากคู่ทำให้มีความรวดเร็ว **
สถานีเป้าหมาย: ค่ายพักแรมนักเดินทาง ค่ายหลี่กัง
ราคาต่อเที่ยว: ฟรี ราชสำนักฮั่นออกให้



สายชิงไห่: ฉางอัน - เมืองชิงไห่ / ไห่ซี / ไห่เป่ย / ไห่หนาน / ไห่ตง / กัวลั่ว
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าเมืองชิงไห่ / ไห่ซี / ไห่เป่ย / ไห่หนาน / ไห่ตง / กัวลั่ว
ราคาต่อเที่ยว: 30 ตำลึง


ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-7-24 00:02:47


{ เส้นทางการเดินรถในฮั่น }
เปิดบริการเส้นทางรถ แพท 2.5
** ท่านสามารถเลือกลงกลางทางได้ โดยเขียนโรล ป่านอกเมือง หรือ ทะเลทรายนอกเมืองที่ลง **


สายที่ 1 : ฉางอัน - หลงซี
{ ซีฝู่ - ด่านเฉิงชาง - เทียนซุย }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองหลงซี
ราคาต่อเที่ยว: 10 ชั่ง


สายที่ 2 : ฉางอัน - อู่โต่ว
{ ซีฝู่ - ด่านเฉิงชาง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองอู่โต่ว
ราคาต่อเที่ยว: 10 ชั่ง


สายที่ 3 : ฉางอัน - ฮั่นจง
{ ซีฝู่ }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้า เมืองฮั่นจง
ราคาต่อเที่ยว: 5 ชั่ง


สายที่ 4 : ฉางอัน - ด่านกู่หยางผิง
{ ซีฝู่ - ฮั่นจง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าเซียงหยาง
ราคาต่อเที่ยว: 7 ชั่ง


สายที่ 5 : ฉางอัน - หลานโจว
{ อันติง - จินเฉิง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าหลานโจว
ราคาต่อเที่ยว: 15 ชั่ง


สายที่ 6 : ฉางอัน - อู๋เว่ย
{ อันติง }
สถานีเป้าหมาย: จุดพักม้าอู๋เว่ย
ราคาต่อเที่ยว: 15 ชั่ง - 200 ตำลึง


{ เส้นทางชุมนุม }
เปิดบริการเส้นทางรถ แพท 2.5
** ท่านสามารถเลือกลงกลางทางได้ โดยเขียนโรล ป่านอกเมือง หรือ ทะเลทรายนอกเมืองที่ลง **


สายที่ 1 : ฉางอัน - หอบูรพาทำเนียบ
สถานีเป้าหมาย: หอบูรพาทำเนียบ
ราคาต่อเที่ยว: 5 ชั่ง




←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะแห่งหลานหลิง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1350
x799
x98
โพสต์ 2019-6-16 16:13:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-8-2 23:22

[เดินทางสู่ซานตง]

    “จะไปทำเรื่องเสี่ยงอันตรายอีกแล้วหรือ”ซุนเจียงที่ฝึกของช่วงวันนี้เสร็จแล้วเอ่ยถามขึ้นพรางมองไปยังผู้เป็นฮูหยินของตัวเองที่ชอบเอาตัวเข้าไปเสี่ยงอันตรายอยู่ตลอดเวลาอย่างเป็นห่วง แม้ใจของเขาอยากจะตามหญิงสาวไปแค่ไหน แต่ด้วยการฝึกที่ติดพันอยู่นั้นทำให้ไม่สามารถติดตามร่างบางเบื้องหน้าไปด้วยได้ และทำได้เพียงขอให้นางปลอดภัยกลับมาหาเขาเพียงเท่านั้น


     “ข้าไปเเปบเดียวแล้วก็จะกลับข้าสัญญา อย่าเป็นห่วงไปเลยนะ”จางฝูเอ่ยก่อนจะเขย่งตัวขึ้นไปหอมแก้มอีกฝ่ายเบาๆพร้อมกับยิ้มให้อีกฝ่ายเพื่อให้เขาเบาใจ “เจ้าอยู่ที่นี่ก็ตั้งใจฝึกเข้ารู้รึป่าว”


      “ข้ารู้ เดินทางปลอดภัยนะ”ซุนเจียงเอ่พรางมองส่งร่างบางที่เดินจางไปขึ้นเจ้าชิงชาม้าอูซุนหนุ่มที่ดูท่ามันเองก็ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่นักโดยมีเจ้าหย่งฟางหย่งเว่ยและเจ้าไฮ่หูตามไปด้วยส่วนเสืออีกสองตัวและลูกเสือนั้นถุกทิ้งไว้กับเขาเพื่อให้ค่อยช่วยตรวจตราดูเเลบริเวณรอบๆยามที่ชายหนุ่มฝึกหากมีผู้บุกรุกนั้นเองโดยเธอได้บอกเรื่องราวเกี่ยวกับลิงบนภูเขาที่จะคอยนำเอาผลไม้มาให้เขาไว้กินยามอยู่ฝึกที่นี่ด้วย


      “ข้าพึงได้เจอสุดที่รักข้าไยเจ้าต้องรีเดินทางออกมาแบบนี้อีกแล้วไหวว่าจะอยู่แบบสงบๆไง”เจ้าชิงซาที่เมื่อจางฝุลากมันไให้เริ่มออกเดินทางต่อก็บ่นออกมาไม่หยุดปาก มันพึงได้เจอสุดที่รักเพียงคืนเดียวก็ต้องมาเเยกจากกันแบบนี้อีกแล้ว สตรีมนุษย์ผู้นี้ช่างใจร้ายนักขัดขวางความรักของมัน


     “หยุดบ่นเสียทีเถอะน้า ชิงซาข้าก็ไม่ได้อยากไป แต่งานมันต้องทำนะ”จางฝูอ่ยออกมาเธอเองก็ไม่ได้อยากจะไป ซ้ำการไปครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าจะไปล่อมือเท้าของพวกไหนอีก ทั้งยังเรื่องมีเธอถูกประกาศล่าค่าหัวนั้นอีก เรื่องนี้เธอไม่ได้บอกแก่ใครเพราะกลัวว่ามันจะทำให้ทั้งเจี๋ยเฟยและซุนเจียงต้องเป็นห่วง ซึ่งเธอไม่อยากให้ทั้งสองนั้นต้องงมากังวลกับสิ่งที่เธอไปทำมาด้วย


      หลังออกเดินทางมาจางฝูก็เดินทางจนถึงเมืองฉางอันเป็นที่เรียบร้อย ไม่ว่าจะผ่านมากี่เดือนปีเมืองฉางอันนี้ก็ยังคงเต็มไปด้วยคนผลุกผลานตลอดเวลาไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้วุ่นวาย แต่ภายในเมืองหลวงนี้กลับกลายว่ามันเป็นที่ปลอดภัยสำหรับเธอที่สุดแล้วในยามนี้ ‘อย่างน้อยๆเจ้าพวกพรรคมารก็ไม่คิดจะบุกเมืองหลวงละนะ’จางฝูขบคิดแล้วเลิกเปิดม่านผ้าจากหมวกขึ้นเล็กน้อยแล้วเดินตรงเจ้าไปยังด้านในเมือง ก่อนหน้านี้เหมือนเธอจะได้ข่าวมาว่ามีจุดพักม้ามาเปิด มันคือสถานที่สำหรับคนที่จะเดินทางข้ามเมืองเป้นระยะทางไกลๆแต่ไม่มีม้าหรือรถม้า ตัวเธอเองมีม้าแต่อากที่จะเดินทางร่วมไปกับชาวบ้านคนอื่นๆเพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเองมากกว่า


     “น่าจะเป็นที่นี่แหละนะ”จางฝูเอ่ยออกมาก่อนเดินลงจากหลังม้าแล้วเดินไปสอบถามชายที่น่าจะเป็นหนึ่งในผู้ขับส่งรถม้าโดยสารในจุดพักม้าแห่งนี้เพื่อสอบถามเกี่ยวกับขบวนเดินทางที่จะพาไปยังเมืองซานตงอันเป็นจุดหมายของเธอที่จะเดินทาง ชายเเก่ผู้นั้นมองมายังเธออย่างแปลกใจไม่น้อย เนื่องจากว่าตัวเะอเองก้มีพาหะเป็นของตัวเองแล้วไยจึงต้องพึงรถโดยสารของพวกเขาด้วย จางฝูเมื่อเห็นสายตาสงสัยของชายแก่ก็ยิ้มบางออมาแล้วหันมองไปยังเจ้าม้าของเธอ “พอดีม้าข้ามันบาดเจ็บจึงยังไม่สามารถขึ้นขี่ได้น่ะเจ้าค่ะ” ชายแก่ได้ฟังจึงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วชี้ไปทางทางฝั่งซ้ายของจุดพักที่มีรถมาโดยสารตัวหนึ่งจอดอยู่


      “ไปซานตงคันนั้น รีบไปเถอะเขาจะออกเดินทางแล้ว”ชายแก่ว่า จางฝูโค้งหัวให้เป็นการขอบคุรก่อนเดินไปยังจุดที่ชายแก่บอกแล้วเจรจากับผู้ขับรถม้พร้อมกับยื่นจ่ายเงินค่าเดินทางไปให้แล้วจึงปีนขึ้นไปนั่งบนหลังรถโดยสารโดยที่เจ้าชิงซานั้นมีหน้าที่แค่วิ่งตามรถม้าเท่านั้น ส่วนเจ้าหมาป่ากับเสือของเธอเพื่อไม่ให้ชาวบ้านตกใจก้เลยให้ค่อยวิ่งเลาะป่าตามาเช่น


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-6-16 16:17

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -1000 ความหิว -22 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin -1000 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มุกพณาหวาซวี
หน้ากากอาร์มอร์
ปลอกแขนเฟย์อี๋
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
Brynhildr Norns
ทำเนียบบุปผา
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
กำไลเทพีไอซิส
ผีผาหยินหยู
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x36
x30
x30
x30
x30
x1
x1
x30
x60
โพสต์ 2019-6-25 06:29:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-6-25 15:01

{ เควสลับ } ความในใจของเหอเหอ
พาร์ท 1 : สืบคดี (3)

          ร่างสูงเตรียมตัวเดินทางเพื่อที่จะไปจุดพักม้าใบหน้าคมคายออกแนวละอ่อนราวกับคุณชายเจ้าสำอาจทั้งที่ความเป็นจริงมันไม่ใช่อย่างนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว รูปร่างบุคลิกภาพลักษณ์ภายนอกคนอื่นๆอาจมองเห็นเป็นนั้นทั้งที่จริงแล้วเหตุผลของการมีสภาพเฉกเช่นนี้เพราะยินยอมฝึกเคล็ดวิชาทานตะวัน

          เมื่อเดินเข้ามาที่จุดพักม้าก็เห็นผู้คนจำนวนนึงบางคนก็นั่งอยู่บนรถม้าบางคนยืนรอ ไม่รอช้าเตรียมหยิบถุงเงินออกมาจากสาบเสื้อ แล้วเดินไปตรงซุ้มที่มีคนนั่งเฝ้าอยู่ "ข้าต้องการที่จุดม้าเมืองจงซาน ไม่ทราบว่าคันใดเป็นคนขับรอบออก" เสียงทุ้มติดหวานถามผู้ดูแลด้วยเป้าหมายชัดในที่ ที่ตนเองเลือกจะลง

          ผู้ดูแลเงยหน้าขึ้น "คุณชายต้องการจะไปฉางอัน-จี้โจวสินะขอรับ เป็นรถม้าสายที่7 ออกจะช่วงยามเหม่าขอรับ" ชายวัยกลางคนเปิดม้วนไม้ไผ่ที่จดรอบบันทึกวันเวลาเดินทางของรถม้าแต่ละสายที่จะออกรอบของวันนี้แล้วปิดหลังจากที่ตรวจเช็คดูเสร็จ

          "สายที่7อย่างนั้นหรอ อืมขอบใจมาก" ร่างสูงกล่าวขอบคุณแล้วเดินไปดุ่มๆมองๆแถวรถม้าสายต่างๆ มีรถม้าอยู่แปดสายมีป้ายปักเอาไว้อยู่จึงง่ายต่อการเดินหา ขมวดคิ้วเป็นปมแต่สายนี้ก็ต้องผ่านจินหยางด้วยนะสิ

          ขยับเคลื่อนตัวเดินไปเรื่อยๆนัยน์ตาสีดำคมกริบสังเกตว่าคนขับรถม้าแต่ละคนเบ้าหน้า...หน้าตาดี เอียงคอชำเลืองจุดพักม้าถงหวงจิ้งเขาเน้นรับคนขับจากใบหน้าหรือไงกันฟ่ะ ไม่นานนักก็เดินมาถึงรถม้าสายฉางอัน-จี้โจว เส้าเทียนเห็นมีคนนั่งอยู่บนรถประมาณสี่คน

          "ที่นี่คิดค่าเที่ยวต่อคนเท่าไหร่หรอ" ชายหนุ่มถามคนขับรถม้าที่นั่งอยู่ด้านหน้า ดูเหมือนจะยังไม่เวลารถม้ายังไม่ออกโล่งออกไปทีคิดว่าจะได้ไปรอบหลังซะแล้ว หากเป็นแต่ก่อนที่ไม่ได้รับทำงานพัวพันกับเจ้าพ่อค้ามนุษย์คงจะไม่ได้ระมัดระวังตัวแจ้ขนาดนี้ ใต้เท้าเปาบอกไว้ว่ามันเป็นคนที่มีอิทธพล

          "1000ชั่งต่อเที่ยวน่ะ" คนขับรถม้าตอบพลางหยิบพัดขึ้นมาพัด บนรถม้าที่เขาต่อส่งผู้โดยสารมีสี่คนแล้วจุดมุ่งหมายสุดท้ายคือจี้โจว "ถ้าคุณชายต้องการจะไปก็รีบจ่ายเงินแล้วขึ้นมาซะ ข้าใกล้จะออกรอบแล้ว"

          "อืม อ่า...นี่เงินค่าโดยสาร" มือหนาหยิบถุงเงินแล้วยื่นมอบให้กับคนขับรถม้าก่อนจะรีบขึ้นไปนั่งอยู่ข้างหลังเป็นคนสุดท้าย พวกที่มานั่งก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะเป็นชาวบ้านธรรมดาๆเลือกที่จะนั่งอยู่ทางด้านขวา เมื่อเขาหย่อนนั่งตัวลงรถม้าก็ออกเตรียมจะออกจากท่า

          งานนี้ต่อทำตัวกลมกลืนกับคนอื่นๆจะได้ไม่มีพิรุธจับสงสัยกันง่ายๆ ร่างสูงเอนตัวพิงในจังหวะนั้นก็มีรถม้าอีกคันขับตามออกมาเส้าเทียนไม่ได้มีท่าทีสนใจนัยน์ตาทั้งสองข้างใกล้ๆจะปิดตาลงนอนพักสายตา ตื่นเช้าตรู่กว่าจะเดินทางถึงจงซานก็อีกตั้งไกลพักผ่อนเก็บเรี่ยวเก็บแรงเอาไว้ดีกว่า

          กึก...กึก กรุบกรับๆๆ

          คนขับรถม้าเห็นสหายขับตามออกมาติดๆเอ่ยขึ้นมาด้วยความอิจฉา "เจ้าช่งโชคดีมาก ดูเหมือนมีคนมือใหญ่เหมารอบว่ะ น่าอิจฉาชะมัด" มือหนาคุมบังเหียน

          เส้าเทียนที่ยังหลับไม่สนิทได้ยินเสียงพูด 'คนมือใหญ่เหมารอบอย่างนั้นหรอ' ทำให้ถามกลับไป "พี่ชายรถม้าคันนั้นเดินทางไปที่ไหนหรอ" ด้วยความที่บริเวณที่นั่งอยู่ใกล้ๆคนขับพอดี

          "ก็เดินทางไปสายเดียวกันนั่นแหละ" เสียงคนขับตะโกนตอบกลับมาแล้วจึงเร่งความเร็วม้าเพื่อที่จะได้ไปถึงก่อนขับเร็วแรงทะลุนรกจนผู้โดยสารที่นั่งอยู่ต้องพากันจับขอบราวเอาไว้เดี๋ยวจะกลิ้งตกกันไปซะก่อน

          "เอ่อ" มือหนาหาจับที่ยึดขับเร็วขนาดนี้ไม่กลัวผู้โดยสารหรือเกิดอุบัติเหตุบ้างหรือไง "ขับช้าๆหน่อยก็ได้" เขาเห็นมีเด็กนั่งมาด้วย

          "ไม่ต้องห่วงถึงข้าจะขับเร็วแต่เรื่องระมัดระวังอุบัติเหตุรับประกันความปลอดภัย" แล้วหันกลับไปจดจ่อกับเส้นทางข้างหน้าต้องลัดเลาะผ่านป่าเขาผ่านเมืองต่างๆ ขับรถม้ามากหลายปีเรื่องเส้นทางไม่เคยมีพลาด

           "......" สูดอากาศเข้าหายใจลึกๆ พึ่งจะมาเคยใช้บริการรถม้าที่ฉางอันเป็นครั้งแรก แล้วครั้งแรกก็เล่นเอาซะตราตรึงซะเหลือเกิน จะตายฟรียกคันน่ะสิ

          ถ้าหากลองคิดในแง่ดีก็จะได้ไปถึงที่หมายเร็วๆ… ตอนนี้เขากำลังพยายามมองในแง่ดีสุดๆไปเลย

          แต่ไอ้รถม้าที่ตามหลังม้านี้มันยังไงกัน หวังว่าจะเป็นคนรวยที่มานั่งรถเดินทางไปเมืองอื่น มันคงจะไม่บังเอิญมาลงที่เดียวกันหรอกนะเว้ย

         ความบังเอิญอ่ะนะของพรรค์นั้นมันจะต้องไม่มีอยู่จริง แต่ป่านนี้คงจะมีคนดักรออยู่ที่จินหยางแล้วล่ะถ้าเกิดในจวนถิงเว่ยมีสายที่ดูส่งมาจับตามองอยู่จริงๆล่ะก็นะ

           "หาว" ยกมือขึ้นปิดปากยกเหล้าพันปีจิบชิลล์ๆ

รถม้าสาย7 - 1,000ชั่ง
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +10 คุณธรรม +3 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2019-6-25 15:10

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -22 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พิณฝูซี
ผ้าคลุมชินชิล่า
หมวกเกราะรามอนดา
โล่ห์กริชสังหาร
เกราะเอ็ดมอนด์
ทำเนียบบุปผา
คัมภีร์สังคีต
เครื่องประดับผมเซเมเล่
อาภรณ์เจียวจิ้น
รองเท้าซิงไป๋เหลียนฮว่า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x68
x67
x1
x9
x28
x1
x100
x270
x180
x31
โพสต์ 2019-7-7 13:35:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา

          เสียงกระพือปีกของพญาอินทรีย์ดังแว่วข้างหูก่อนที่จะมีม้วนหนังสัตว์ร่วงลงออกมา นัยน์ตาทั้งสองจับจ้องมองดูจดหมายตรงหน้า มือหนาพลิกดูด้านหน้าด้านหลังก็ไม่เห็นจะมีชื่อของคนที่ส่งมาให้จึงแกะเปิดดู

{ สวัสดีคุณชายหวง ข้าหมี่เจี่ยคุณท่านกำลังสงสัยอยู่ใช่ไหมว่าข้าส่งจดหมายมาให้ท่านทำไม บิดาข้าได้ลายแทงขุมทรัพย์มาอันหนึ่ง ร่ำลือกันว่าเป็นของข่านผู้ยิ่งใหญ่ในท้องทุ่งหญ้า อยากชวนคุณชายหวงเดินทางไปสำรวจสุสานต้าข่านผู้ยิ่งใหญ่ ข้าเห็นท่านเป็นสหายสนิทคนหนึ่งจึงอยากจะชวนท่านสำรวจ ข้าจำได้คุณชายเคยบอกไว้ว่าชอบการผจญภัย ข้าเชื่อว่าคุณชายจะต้องมาอย่างแน่นอน จะรออยู่ที่ตีนเขาอินซานนะ }

          หรี่ตาอ่านท่านหญิงหลันเป็นคนส่งมา เนื้อหาที่อ่านอยากจะชวนไปสำรวจสุสานต้าข่านอย่างนั้นสินะ อืมม

          นั่นสิ หลังจากปิดคดีเล่อหยูเฟยแล้วเขาควรจะไปหาอะไรทำแก้เซ็ง คดีที่ทำหดหู่ซะจริงไปเปิดหูเปิดตาอยู่ที่ทุ่งหญ้าก็น่าจะดีกว่า บางทีแค่รู้สึกในฮั่นมันไม่ค่อยปลอดภัยเท่าใด

          เห็นทีคงจะต้องใช้บริการรถม้าถงหวงจิ้ง เดินทางไปไกลขนาดนั้นจะต้องเสียเงินค่าเดินทางเท่าไหร่ล่ะเนี่ย ขายาวก้าวเดินทางตรงรอบข้างมีคนเดินกันปกติ เมืองหลวงไม่เคยเงียบเหงา ที่นี่ที่ฉางอันมีความปลอดภัยมากที่สุดจากในบรรดาเมืองต่างๆ คนใหญ่คนโตส่วนใหญ่อาศัยกันอยู่ที่เมืองแห่งนี้

          ระหว่างทางแวะซื้อเสบียงสักเล็กน้อยออกเดินทางไกลทั้งทีจะต้องตุนอาหาร น้ำ เอาไว้ให้เยอะๆ เงินรางวัลที่ได้จากใต้เท้าเปาก็มากโขคุ้มค่ากับงานที่ทำ เขาก็ไม่ใช่คนดีเลิศประเสริฐศรีเหมือนดั่งที่คนอื่นๆคิดกันหรอกนะ

          ทุกอย่างที่ทำย่อมมีเหตุผลงานที่รับทำก็เห็นแก่เงินรางวัล ก็ชีวิตคนมันจำเป็นมีต้องมีต้องใช้เงินถือเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญในระดับหนึ่ง หากเงินไม่ใช่สิ่งจำเป็นไฉนคนยากคนจนถึงไขว้หาเงินทองกันล่ะ "พี่ชายรถม้าสายอูหวงเที่ยวล่ะเท่าไหร่ขอรับ"

          "เดินไกลแล้วออกสู่นอกด่าน เที่ยวละห้าพันชั่ง" คนรถตอบกลับ รถม้าเดินทางนอกด่านมีจะราคาที่แพงกว่าสายที่เดินทางอยู่ในฮั่น ยิ่งถ้าเดินทางเข้าไปซีอวี้แพงกว่านี้อีก

          "พันห้าชั่ง ถึงจะแพงแต่ก็ไม่ต้องเหนื่อยเดินทางเอง เอาล่ะข้าเอาที่หนึ่ง" เส้าเทียนจอดที่สำหรับนั่งรถม้า ไม่ต้องขี่ม้าไปเองให้เสียเวลาแถมยังเหนื่อยอีกด้วย มือหนาหยิบถุงเงินชั่งแล้วยื่นเงินค่าโดยสาร

          "ขึ้นมาเลย" คนขับกล่าวคิดไว้อยู่แล้วเชียว คนที่มาบางคนก็บ่นราคาแพง ถ้าแพงมากนักก็เดินไปเองสิวะ สุดท้ายก็จ่ายเงินขึ้นมานั่งบนรถม้าแทบทุกราย

          "ข้าเกือบลืมถามไปเลยแล้ว สายอู่หวงผ่านเขาอินซานหรือเปล่า?" ไม่รู้การเดินทางของคนขับจึงถามอย่างสงสัย

          "ผ่านเขาอินซานขอรับ" คนขับรถม้าพูดแล้วคุมบังเหียนเตรียมเดินทาง

          "อ่า...ดี" เอาเป็นว่าแค่นั่งโง่ๆทำหน้าตามึนๆไม่ต้องเหนื่อยแรงใดๆเดี๋ยวก็ถึง นั่งกันไปยาวๆเลยฮะ

           ครืดดดดด~

จ่ายค่าเดินทาง 5,000 ชั่ง

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +4 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-7-7 13:42

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +25 ความหิว -14 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พิณฝูซี
ผ้าคลุมชินชิล่า
หมวกเกราะรามอนดา
โล่ห์กริชสังหาร
เกราะเอ็ดมอนด์
ทำเนียบบุปผา
คัมภีร์สังคีต
เครื่องประดับผมเซเมเล่
อาภรณ์เจียวจิ้น
รองเท้าซิงไป๋เหลียนฮว่า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x68
x67
x1
x9
x28
x1
x100
x270
x180
x31
โพสต์ 2019-7-24 01:58:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ ติดต่อสร้างจุดพักม้า }
หลิงหลาน : เมื่อครู่พี่ว่าอะไรนะ?

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

          การจับเหล่าช่างทั้งสิบห้าชีวิตมัดผูกตาเลยตั้งแต่ในเมืองค่อนข้างโดดเด่นเกินไป…
          หลิงหลานประวิงเวลาจนกระทั่งถึงจุดพักม้านครฉางอัน นางต้องการเดินทางอย่างรวดเร็วจึงว่าจ้องบริการขนส่ง

          ทว่าไม่ทันจะตระเตรียมการหาสารถีพลขับ สีหน้าอันเคร่งเครียดของจวงถิงซู่ปลุกสติเจี้ยบน้อยให้ตื่นตัวขึ้นมา ‘น้องหลานดูเหมือนที่ซุ่ยเมิ่งจะเกิดเรื่องนะ เจ้าสเมียนแจ้งข่าวมาทางจดหมายจะเอาอย่างไรต่อดี?’ เสียงกระซิบข้างใบหูทำเอาเนตรกวางคู่หวานเบิกโต

           “เกิดเรื่องหรือเจ้าคะ? พวกเราเป็นแค่โรงเตี้ยมเหลาภัตตาคารเหล่าลูกค้าชักดาบก็มีอยุ่ถมเถ? หรือว่ามากกว่านั้น?” เจี้ยบน้อยโดนกำแขนจนขึ้นรอย นางร่นหัวคิ้วดุท่าจะเรื่องเครียดเอามากพี่สาวรึเคยทำเช่นนี้กับตน “พี่จวง.. เหล่าช่างเกรงว่ารอไม่ได้ถ้าอย่างไพี่กลับไปซุ่ยเมิ่งก่อนข้าจะ…”

           “ไม่ได้!! เรื่องก่อสร้างหอน่ะไม่สำคัญเท่าทางเจียงหลิง เอาเป็นว่าเจ้ากลับโรงเตี้ยมไปดูทางเสมียนนั่นก่อน อย่าลืมสิว่าพอเกี่ยวกับอาหารแล้วข้าช่วยอะไรไม่ได้สักหน่อย!!”

           อ่าวสรุปว่าเกี่ยวข้องกับอาหารอย่างนั้นหรือ? ตกอกตกใจหมด หลิงหลานพยักหน้ารับว่าไม่มีปัญหา ไหว้วานจวงถิงซู่พาเหล่าช่างขึ้นรถม้าไปคุมการก่อสร้าง ส่วนตนเองสอบถามเรื่องว่าจ้างราคารถม้าสองทอดไปยังหอบูรพาทำเนียบและเจียงหลิง สนทนาไปเรื่อยกลับพบว่าสามารถจัดตั้งจุดพักม้าด้านหน้าชุมนุมได้ฟรีอาศัยสิทธิ์ระดับสามนี่เอง

             ทว่านางต้องการความเร่งด่วนจึงให้ขนแมวล้ำค่า 20 ถุงเป็นของกำนัล “เป็นไปได้จัดตั้งวันนี้และรบกวนพาพี่สาวกับเหล่าช่างไปด้วยเจ้าค่ะ ขอเพิ่มเติมในส่วนรักษาความปลอดภัย คนขับรถม้าคัดเลือกตามรายละเอียดนี้.. และหากไม่มีป้ายหยกประจำหอบูรพาทำเนียบห้ามออกรถ”

            ผู้ดูแลจุดพักม้าทำธุรกิจกับชุมนุมมามากเขาเข้าใจดีจึงลงมือประทับสัญญา “ขอบคุณสินน้ำใจของแม่นาง พวกเข้าจะเร่งดำเนินการให้โดยทันที”

             หลิงหลานมองส่งเหล่าช่างและพี่สาวจวงถิงซู่ขึ้นรถม้าลับตาไป จากนั้นหยิบถุงเงินขึ้นส่งให้คนรถกล่าวขึ้นอีกว่า “ข้าต้องการรถม้าไปเจียงหลิงนี่คือค่าว่าจ้างสำหรับสองเที่ยว”

             “ไปยังชุมนุม 5 ชั่งขอรับ ส่วนเจียงหลิง 500 ชั่ง รวมเป็น 505 ชั่งขอรับ”

             ว่าจ้างเสร็จนางก็ออกเดินทางพร้อมกับโฮ่วชื่อนั่งรดม้ากอดหมอนหลับไป

ขนแมวโกร๋นๆ สดๆ ร้อนๆ 20 ถุง
                  
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-7-24 02:08

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +50 ความหิว -24 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -24 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ตำราซิ่งอี้ว์
หมวกเกราะรามอนดา
ไป๋ชิงหงหม่า
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
รองเท้าตานชูฮว่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x6
x150
x1
x120
x720
x100
x90
x270
x120
โพสต์ 2019-7-29 21:28:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-31 17:26

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 3
ผจญทางต่างเมือง

          อิงฮวาตัวน้อยต้องออกเดินทางจากฉางเพื่อเดินทางไปเมืองเจียงหลิน ท้องฟ้าเริ่มค่ำมืดเสียแล้วรีบจ้ำอ้าวเดินเท้าเข้ามาที่จุดพักม้าในนครหลวงฉางอัน ขึ้นว่าเมืองหลวงย่อมเป็นเขตปกครองที่มีความปลอดภัยที่สุดในต้าฮั่น

          เทียบเชิญที่ได้รับเป็นตัวเอาไว้ยืนยันในการร่วมงานซึ่งนางพยายามจะทำความเข้าใจ กีเดี้ยนบอกว่าคนทั้งสองรักกันจึงแต่งงาน รักมันคืออะไรกินได้ไหมอาการเป็นเช่นไรนั่นเป็นสิ่งที่ครุ่นคิดอยู่ตั้งแต่อ่าน

ถึงคุณชายหวง

            ไม่ได้พบกันสักพักไม่รู้ว่าบัดนี้ท่านเดินทางอยู่ที่ไหนแล้ว หากเห็นอักษรนี้พึงทราบว่าสหายเฝ้าอวยพรให้ในทุกวัน  หวังว่าท่านและฮูหยินทั้งสองของท่านจะปลอดภัยดี   ดูเหมือนครั้งสุดท้ายที่พบเป็นงานมงคลของตระกูลหวง หากได้จดหมายฉบับนี้ทัน…วันที่ 30 เดือน 7 จึงอยากเชิญท่านและครอบครัวมาร่วมงานสมรสของข้าบ้าง โรงเตี้ยมซุ่ยเมิ่งเซียนหลินเมืองเจียงหลิง รบกวนมาก่อนเวลาเริ่มพิธี หวังว่าจะได้พบกัน หวังคุณชายฮูหยินหวง ท่านโจวเจ๋อข่าย ท่านหวังจวินจื่อและสหายจะมาร่วมได้ แต่หากยามนี้ท่านติดธุระหรืออยู่ไกลก็ไม่เป็นไร ขอเพียงท่านรักษาสุขภาพ และปลอดภัย มีโอกาสพบกันอีกสักวันก็เพียงพอแล้ว
โปรดตอบกลับเทียบเชิญนี้เพื่อทางเราจะได้เตรียมการรับรองเป็นอย่างดี
หลิงหลาน


          มือเรียวบางหยิบจดหมายขึ้นมาแล้วเขียนตอบกลับอีกฉบับด้วยลายมือที่คล้ายคลึงกับหวงเส้าเทียนทั้งสองเป็นร่างของคนๆเดียวกัน แตกต่างกันเพียงแค่ดวงจิตของทั้งคู่ที่เชื่อมโยงกันด้วยแหวนหลิวเทียนค่อยพูดคุยผ่านจดหมาย ครั้งนี้นางจึงต้องปลอมแปลงเขียนตอบกลับไปเพื่อให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่าคนที่มาแทนไม่ใช่เขาแต่นาง!

          พู่กันถูกหยิบขึ้นมาตวัดเขียนก่อนจะออกเดินทาง ยังมีเวลาอีกหน่อย รถม้าที่จะเดินทางไปเมืองเจียงหลินไม่ถึงคิวออกประมาณอีกสองเค่อ ทำให้ร่างไร้เดียงสายิ้มแฉ่งแก้มบาน จนคนที่แอบมองอยู่รอบข้างต่างมองด้วยความเอ็นดูราวกับตุ๊กตาตัวน้อยๆน่าจับมาผลัดแก้มแต่งตัว

{ ข้าหวงเส้าเทียนขออภัยที่ติดธุระไม่อาจจะเดินทางไปร่วมงานได้กำลังยุ่งๆกับภารกิจลับ แต่จะให้ลูกพี่ลูกน้องไปร่วมงานอวยพรแทน นั่นสินะ ถ้าข้าไปได้ก็คงจะดี ปล.ข้าฝากของฝากที่ได้มาจากต่างแดนไปเป็นของอวยพรให้ในงานวิวาห์ด้วยหวังว่าแม่นางจะชื่นชอบ }
@LingHao


          จากนั้นอิงฮวาก็พับส่งให้นกพิราบเอาไปส่งให้กับหลิงหลานไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อนแต่คิดว่าต้องเป็นโฉมงามแน่เลย เรื่องที่เขียนก็ตามคำแนะนำของกีเดี้ยนถึงจะเป็นกระจกแต่สามารถคุยตอบโต้ค่อยให้คำแนะนำต่างๆเกี่ยวกับเรื่องที่สงสัยมากมาย พึ่งจะได้ลืมตาดูโลกเป็นจริงเป็นจังจะต้องเดินทางต่างเมือง เจ้าบุรุษบ้า! นอกจากจะงกๆๆๆแล้วยังชอบสั่งจู้จี้จุกจิกสุดๆๆ

          "หนูน้อยรถม้าเที่ยวฉางอัน-เจียงหลินจะออกแล้ว จะไปเลยไหม" คนรถเดินมาตามร่างบอบบางที่นั่งอยู่ด้านนอกที่นั่งรับรองของแขกที่รอเที่ยวรถ

          "ไปเจ้าค่ะๆ" ยิ้มกว้างเดินตามหลังคนขับรถแล้วขึ้นไปนั่งพร้อมกับคนอื่นๆที่นั่งอยู่ก่อนหน้า มือเรียวบางยื่นถุงเงินจำนวนห้าร้อยชั่งจ่ายค่ารถ

          ไม่นานนักรถม้าก็เคลื่อนตัว เอนกายพิงนั่งอยู่ตรงริมหน้าต่างทำให้เห็นบรรยากาศด้านนอกได้ชัดเจน

จ่ายรถ 500 ชั่ง

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +1 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-7-29 22:23

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +25 ความหิว -42 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พิณฝูซี
ผ้าคลุมชินชิล่า
หมวกเกราะรามอนดา
โล่ห์กริชสังหาร
เกราะเอ็ดมอนด์
ทำเนียบบุปผา
คัมภีร์สังคีต
เครื่องประดับผมเซเมเล่
อาภรณ์เจียวจิ้น
รองเท้าซิงไป๋เหลียนฮว่า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x68
x67
x1
x9
x28
x1
x100
x270
x180
x31
โพสต์ 2019-8-3 03:39:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ยุทธจักรกว้างใหญ่มีที่ไปแน่นอน
1353
{ พญามารที่ลอยน้ำมา 29 }
สังหารอย่างเลือดเย็น

           พวกเขาออกจากเจียงหลิงในยามบ่ายโดยสารขนส่งรถม้ามวลชนฮั่น หลิงหลานคล้ายต้องการทำธุระบางอย่างที่เมืองฉางอันเ่งรัดเดินทาง แม้สภาพร่างกายส่วนล่างยังคงไม่ฟื้นฟูดินัก ด้านจางเหยียนลู่ไม่วางใจที่จะปล่อยให้ฮูหยินพึ่งผ่านวิวาห์ของตนเดินทางเพียงลำพัง เขารู้กลโกงและความเจ้าเล่ห์ของเหล่าชาวยุทธ์เหล่าโจรดียิ่งกว่าใคร ยืนกรานจะตามมาด้วยพร้อมกันนั้นลอบส่งคนไปตระเตรียมเส้นทางให้สะดวกราบรื่นที่สุด

            ด้านในรถที่เหมาไว้ยังมีสุนัขป่าอัคคีนอนเอาอุ้งเท้าพาดตาอยู่อีกตัว

            ฝ่ายดรุณีผมเงินที่ยามนี้หนุนตักสามีหลับใหลด้านในรถม้าไม่ได้ทราบเลยว่า สาเหตุที่จู่ๆ ภายในรถม้ามีทั้งผ้าห่ม ถุงน้ำ เสื้อผ้าสำหรับผลัดเปลี่ยนรวมไปถึงหมวกม่านไม้ไผ่สำหรับปิดบังใบหน้า ของพวกนี้มาจากไหน? นางคิดอย่างคร่าวๆ สงสัยเหยียนหลางจะเตรียมการไว้ดี ไม่ก็ทางสถานีรถม้าบริการดีเลิศ สาวเจ้าพลิงตัวหลบมุมแสงที่แยงตาอย่างนั้นแล้วหลับอุตุต่อไป

            ผ่านไปเนิ่นนานไม่ต่ำกว่าสามชั่วยามแน่แท้ จากบ่ายคล้อยเดินทางรวดเดียวไร้อุปสรรคขีดขวางก็บรรลุถึงเขตเมืองฉางอันในยามเย็น แสงอาทิตย์สีส้มผุดผ่องส่องใบหน้า นางถูกเขย่าปลุกเบาๆ ด้วยเรียกหลายหนแล้วแม่คนขี้เซายังงับนิ้วคนปลุก

            “มาเถอะหลานเอ๋อร์สวมนี่เอาไว้ นครหลวงผู้คนพลุกพล่านเจ้าอาจเป็นเป้าสายตาของพวกประสงค์ร้าย” จางเหยียนลู่เห็นอีกฝ่ายงัวเงียตื่นหลังยื่นน้ำให้ก็จับสวมหมวกไผ่ผ้าคลุม มีหน้ากากยักษาสวมด้านในอีกชั้น จากนั้นย้ำปมสองสามหนจับหันซ้ายขวาว่าไม่หล่นออกมา ส่วนตัวเขาเองหยบหน้ากากไม้ดำสีเรียบขึ้นมาสวม ปิดเพียงครึ่งหน้าเผยสันจมูกและริมฝีปากหยักบาง

            “เจ้าจะไปทำธุระที่ไหนหรือ หากอยู่ไกลจะได้ว่าจ้างรถม้าที่นี่เสียเลย” คงจะสะดวกดี
            “จวนเจ้าเมืองเจ้าค่ะอยู่ไม่ไกลเท่าไร… ฮ้าววว เห็นทีคืนนี้คงต้องนอนที่เมืองหลวงซะแล้ว”

            คนทั้งสองลงจากรถม้าหลิงหลานยังคงมึนงงอยู่มากก้าวย่างไม่มั่นคง สะดุดชายกระโปรงตัวเองเกือบหัวทิ่มทุกสามสี่ก้าว นอกจากไม่ตกใจยังหัวเราะแหะๆ ได้มือของคนด้านหลังคอยคว้าตัวเอาไว้ได้

  จาง

           'หืออ เสียงนี้....' หันซ้ายไม่เจอ หันขวาไม่เจอ ดรุณีผมเงินหมุนตัวกลับไปด้านหลังก็เห็นรอยยิ้มไฉไลของจอมยุทธ์ชุดเขียวยืนอยู่กับกลุ่มบุรุษผมเขียว และสามสี่คนทายาทมีมีชื่อเสียงไม่เหม็นเขียว เห็นปุ้บยิ้มรับปั้บพึ่งการพยุงของสามีเดินเข้าไปหา

            บุรุษผมขาวหรี่ดวงตาลงเล็กน้อย… ไม่ทันใครหวนมาเจอกันอีกแล้ว เป็นอริที่แช่งไม่ตายจริงๆ

            “พี่สาวจางท่านออกจากเจียงหลิงได้รวดเร็วจริงๆ พาท่านแม่ทัพหลี่ ท่านชายเซียงจื้อ แล้วก็คุณชายเว่ยคลั่งมาส่งหรือเจ้าค่ะ สวัสดีทุกคนน เอ๋” ใบหน้าหลังม่านผ้าคลุมเมื่อมองกันแทบจะไม่เห็นอะไรเลย “จริงสิ… ส่งคุณชายเซียงจื้อแบบนี้ท่านคงแวะไปที่บ้านของไต้เท้าต้วนด้วย ดีเลย!! ข้าขอรบกวนฝากจดหมายขอบคุณไปให้ท่านป้าของคุณชายเว่ยคลั่งได้ไหมเจ้าคะ?”

จาง

        “ให้ท่านป้า ได้ขอรับอืมม...งั้นท่านน้าจางฝูข้าฝากท่านดีกว่าท่านน่าจะได้ไปเจอท่านป้าก่อนใช่ไหมขอรับ” เว่ยคลั่งเอ่ยแล้วมองจดหมายในมือแล้วื่นส่งกลับมาให้แก่จางฝูที่ยืนมอง หญิงสาวเพียงคิ้วพรางเหลือบมองไปทางแม่นางเว่ยที่ยืนหลบอยู่ด้านหลังไป๋หลงเงียบๆ ก่อนจะรับจดหมายมาถือเอาไว้
       
         จาง

          “ขอบคุณนะเจ้าคะ คราวก่อนพอดีได้มีโอกาสรับคำแนะนำ ปัจจุบันข้ากับท่านพี่เหนยียนถึงปรับความเข้าใจกันได้ แม้เสียดายที่อีกฝ่ายไม่ได้มาร่วมงานทว่าขอฝากคำขอบคุณจากใจหลิงหลานก็อิ่มเอมแล้ว” มองหลี่ไป๋หลงความซนที่ซนทีไปไกลถึงชิงไห่แล้วคว้าชัยชนะกลับมาด้วย ดรุณีเน่งน้อยหัวเราะคิก “เช่นนั้นข้าจะรีบเขียนเจ้าค่ะ”

             จาง

            “แม่นางจางจ้องข้าเช่นนี้หรือมีสิ่งใดติดอยู่หรือ?” จางเหยียนลู่เอ่ยถามอีกฝ่าย

        จาง

            “เอ๋… ห้องพักหรือเจ้าคะคงจะเป็นเรือนกกระเบื้องน้ำเงินใช่รึไม่? เอาเถิดพี่สาวไม่ต้องกังวลพอปลายปีข้าตั้งใจว่าจะเปลี่ยนรูปแบบเสียใหม่อยู่พอดี… นั่นก็ต้องรอปรึกษาเถ้าแก่ก่อนละนะ” หลิงหลานรับหมึกพู่กันที่สามีส่งให้จากนั้นหาพื้นที่เรียบเป็นโต๊ะตัวหนึ่งกำลังบรรจงเขียนอย่างตั้งใจ ได้ยินคำขอโทษนั้นนางกลับไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ อีกทั้งผู้ก่อเหตุปรับสินไหมเรียบร้อยเชื่อว่าเฉินเยี่ยคงจัดการได้อย่างยุติธรรม จากนั้นม้วนส่งสานส์ให้อีกฝ่าย “นี่เจ้าค่ะจดหมายเสร็จเรียบร้อยแล้ว”

ถึงพระแม่แห่งแผ่นดิน
        หลิงหลานวานสหายช่วยส่งจดหมายฉบับนี้เพื่อแจ้งข่าวมงคลให้ทรงทราบ พร้อมความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณจากใจคำปรึกษาที่พระนางเมตตาสอนสั่งบัดนี้เกิดผลแล้ว หลิงหลานได้พบกับ 'เขา' อีกครั้ง ในช่วงเวลาที่คับขัน ผ่านความไม่เข้าใจ ทิฐิ ระหว่างหน้าที่กับใจรักในที่สุดก็ได้ครองคู่กัน ทั้งแม่นางจางฝู.. ท่านแม่ทัพหลี่ไป๋หลง คุณชายเว่ยคลั่งต่างร่วมมาดื่มสุรามงคล ทั้งนี้เป็นเพราะถ้อยคำของพระนางในรถม้ามีส่วนช่วยอย่างสำคัญยิ่ง หลิงหลานจึงส่งคำขอบคุณผ่านอักษรขอพรจากทวยเทพปกปักษ์คุ้มครองท่านกับองค์ชายองค์หญิงให้พลานามัยแข็งแรง เปี่ยมสุขทุกคืนวัน
ปล. เชือกถักรวมใจที่แนบมานี้เป็นสิ่งนำโชคที่ข้าทำขึ้นเอง หวังว่ามันช่วยให้ฮองเฮาพบเจอแต่โชควาสนาที่ดีนะเพคะ
หลิงหลาน


        จาง

          “ขอบคุณล่วงหน้านะเจ้าคะ… อ๊ะจริงสิมีเรื่องหนึ่งข้าค่อนข้างสงสัย ก่อนเดินทางมาฉางอันได้พบทหารน้อยคนหนึ่ง ฟังว่ารู้จักกับ ‘กวงถง’ ทหารยามจวนหวยหนานอ๋องที่ถูกสังหารก่อนช่วงเกิดกบฎ ข้าเคยช่วยมารดาชราที่ตาบอดฝังร่างเขา พี่สาวพอจะคาดเดาได้รึไม่? ทหารน้อยคนนั้นพูดเรื่องที่น่าตกใจมาหนึ่งเรื่อง เป็นเรื่องใด” ปรกติแล้วดรุณีผมเงินเป็นประเภทคิดอย่างไรพูดอย่างนั้น ซื่อแต่บางที่ก็ตรงเป็นไม้บรรทัดเช่นนี้แล

           ฝ่ายบุรุษผมขาวยังคงวางสีหน้าเรียบเฉย ในใจคิดแล้วว่านางต้องพูดยังดี..ไม่ได้พาทหารผู้นั้นติดมาด้วย ที่สำคัญเวลานี้คือฮูหยินอาจเกิดความระแวงสงสัยในตัวเขาขึ้นมาได้ บนัยน์ตาสีเทาหันไปมองยังจางฝู อยู่ที่ว่านังตัวดีจะตอบอย่างไร

        จาง

           “อ้อ.. เป็นเรื่องราวซับซ้อนไม่น้อยเทียว” ฝ่ายเถ้าแก่สาวอาศัยช่วงที่สามีไม่ทันมองลอบสังเกตสีหน้าเขาอย่างช้าๆ ยังคงราบเรียบเช่นเคย นางถอนหายใจแผ่วเบาอยากคิดว่าพี่เหยียนไม่มีส่วนรู้เห็นกับเรื่องนี้หรอก 6 ปีก่อนเขายังอยู่ที่ใต้หวันอยู่เลย “เช่นนั้นเรื่องที่ทหารผู้น้อยนั้นบอกว่า ชาวยุทธ์จางฝูลอบเข้าจวนหวยหนานอ๋องหารือเรื่องกบฎทว่าทหารเคราะห์ร้ายไปได้ยินเข้าจึงสังหารปิดปากแล้วหมกในถังขยะ..เกรงว่าเป็นเท็จ เขาคล้ายแจ้งต่อข้ากับสามีเพื่อต้องการความช่วยเหลือ บอกว่าสหายผู้เป็นดุจพี่ชายของตนต้องตายอย่างไม่เป็นธรรม”

             บุรุษร่างสูงด้านข้างนางเข้ามาประคองเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มขาสั่น “หลานเอ๋อร์ ความจริงเรื่องนี้อยู่ในขอบเขตของทางการ ทว่าที่แม่นางจางยกขึ้นมาใช่ว่าไม่สมเหตุผลเสียทีเดียว”

              “ทำภารกิจลับเพื่อช่วยเหลือราชสำนักความสุ่มเสี่ยงอันตรายมีมาก ข้ากลับเข้าใจว่าพี่สาวทำเพื่อป้องกันตนเอง.. ปรึกาาเรื่องกบฎอย่างไรทหารน้อยหย่งยังได้ยินไม่ชัด อีกทั้งบอกว่ากวงถงเพื่อให้เขาหนีไปถึงถูกสังหารแทน..นี่ก็ไม่สมเหตุผล ทหารหนีทัพโทษหนักพอกัน ลองคิดดูในถิ่นของกบฎหากท่านลอบเข้าไปเพื่อแจ้งข่าว เกิดผิดพลาดเพียงเล็กน้อยย่อมหมายถึงชีวิต ถ้าผ่อนปรนกวงถงวันนี้พี่สาวจางคงไม่มายืนอยู่ตรงนี้แล้วล่ะ”

               บุรุษผมขาวโอบบ่าภรรยาคล้ายว่าเรื่องนี้จะไม่สร้างประโยชน์ให้แก่เขาเสียแล้ว ฮูหยินตน..มีความสามารถเชื่อมโยงเรื่องราวได้ไวเกินไป “ไม่ฆ่าย่อมถูกฆ่า สถานการณ์บังคับพาไปที่เจ้าพูดมานับว่าไม่ผิด กวงถง..ช่างโชคร้ายตัวคนเดียวเลี้ยงมารดาชราทั้งยังตาบอด น่าเวทนานัก”

จาง

            “พี่สาวท่านอย่าเศร้าไปเลย… ครั้งผ่านหวยหนานข้าได้ช่วยแม่เฒ่าทำศพบุตรชายไปแล้วทั้งยังจ้างวานให้คนเลี้ยงดูนางตลอดชีวิต นอกจากความเหงาหงอยและสิ่งที่ไม่สามารถทำได้คือเรียกคืนชีวิตกวงถง ทุกสิ่งถือว่าทำให้แม่เฒ่าสามารถอยู่ได้โดยไม่ขัดสนสิ่งใด” ดรุณีผมเงินเข้าลูบมือศิษย์พี่ของตนราวกับต้องการปลอบประโลม “ฟังครั้งแรกแน่นอนว่าข้ายังคงเชื่อมั่นในตัวท่าน ไม่ด่วนตัดสินรอมาถามจากปากเท่านั้น.. แต่สำหรับทหารน้อยแซ่หย่งนั้นเสียดายว่าเขาไม่ได้มาด้วย ท่านพี่เหยียนเจ้าคะอย่างไรรบกวนช่วยส่งข่าว..”

             บุรุษผมขาวหยักรอยยิ้มบางพยักหน้ารับคำภรรยา “ย่อมได้ เอาไว้ข้าจะอธิบายให้เขาเข้าใจด้วยตนเอง” ส่วนเจ้านั่นจะมีโอกาสเชื่อรึไม่ก็อีกเรื่อง

จาง

ฝากจางฝูส่งจดหมายไปทางพี่ต้วน + เชือกถักรวมใจ





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-8-3 13:32
คุณได้รับ +80 ความโหด โพสต์ 2019-8-3 13:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -42 แต้มวาสนา +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -42 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ตำราซิ่งอี้ว์
หมวกเกราะรามอนดา
ไป๋ชิงหงหม่า
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
รองเท้าตานชูฮว่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x6
x150
x1
x120
x720
x100
x90
x270
x120
โพสต์ 2019-8-3 03:39:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[บอกเล่าเรื่องราว เท็จ หรือ จริง]

       นั่งรถม้ามาหัวสั่นหัวคล่อน หลับบ้างตื่นบ้าง แต่ท้ายแล้วจางฝูและคนอื่นๆก็มาถึงฉางอันได้โดยสวัสดิภาพ พร้อมกับเจ้าชิงซาที่ค่อยวิ่งตามหลังรถม้ามา หากเป็นตามกำหนดการพวกเธอนั้นออกจากเจียงหลิงมาเร็วพอสมควร และควรจะมาถึงตั้งแต่บ่ายแต่ด้วยปัญหารถม้าที่นั่งมาดันตกหลุมล้อร้าวการเดินทางจึงได้ล้าช้ากว่าปกติอยู่มาก


         “เฮ้ออ….ถึงเสียทีเมื่อจะแย่ นั่งหัวโยกไปโยกมาจนคอจะเคล็ดแล้ว”เว่ยคลั่งร้องกล่าวออกมาหลังจากที่ลงมาจากรถม้าก็ยกแแขนเหยียดบิดขยับร่างกายไล่ความเมื่อยจนข้อต่อกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บไปหมด


      “นี่คือเมืองฉางอันหรือเจ้าคะใหญ่โตมากเลย”หวังเฟยจวินที่เดินลงมาจากรถม้าเอ่ยพร้อมกับมองสำรวจไปยังรอบๆ นี่คือเมืองหลวงในอดีต เป็นภาพการใช้ชีวิตของคนยุคฮั่นที่หาดูได้อยากจริงๆ อย่างน้อยๆได้หลงมาที่นี่ก็จัดว่าเป็นเรื่องที่ดีมากๆ กลับไปเธอจะจดบันทึกทุกอย่างให้ระเอียดไม่ให้ตกสักตัวเดียว


       “ใหญ่โต วุ่นวาย นี่ละเมืองฉางอัน”จางฝูเอ่ยพรางยกมือขึ้นป้องปากหาวเล็กน้อย เมื่อคือกว่าจะได้นอนก็เกือบเช้า แม้จะได้นอนพักบนรถม้ามาบ้างแต่มันก็ไม่ได้สบายแม่จะหายง่วง แต่ร่างกายระบมไปหมด


      “ไหนๆก็มาถึงแล้วเราไปหาอะไรทานกันดีไหมขอรับ”ไป๋หลงเอ่ยเสนอความคิดเห็นระหว่างทางมีเพียงขนมทานเล่นที่ทางบ้านของจางฝูจัดเตรียมมาให้เล็กน้อยเท่านั้นไม่ให้คนกว่าหกคนอิ่มท้องแต่อย่างใด คนอื่นๆที่ได้ฟังก็พากันพยักหน้าอย่างเห็นด้วยก่อนจะพากันเดินมุ่งออกจากจุดพักม้าเพื่อไปหาอะไรทาน


       ระหว่างที่กำลังเดินออกจากจุดพักม้า พลันสายตาของจางฝูก็เหลือบไปเห็นร่างบางผู้มีเรือนผมสีเงินคุ้นตา คล้ายๆว่าเมื่อคืนพึ่งจะไปร่วมงานแต่งมาไฉนมาโผล่อยู่ฉางอันนี่ได้กัน แม้กังวลแต่หากต้องไปเจอกันก็ห้ามไม่ได้ยังดีเจ้าเจี้ยบน้อยยังใส่หมวกไผ่ผ้าคลุมก็ภาวนาอย่าให้นางเปิดหน้าออกมาต่อหน้าซุนเจียงละนะ


       “น้องหลานนนน!!!” เมื่อเห็นก็ไม่พลาดตะโกนเรียก อย่างน้อยเจอจะได้ถามไถ่และนึกดีใจที่เจ้าเจี้ยบน้อยผ่านสมรภูมิการเข้าหอมาได้และยังมีชีวิตรอดอยู่


      'หืออ เสียงนี้....' หันซ้ายไม่เจอ หันขวาไม่เจอ ดรุณีผมเงินหมุนตัวกลับไปด้านหลังก็เห็นรอยยิ้มไฉไลของจอมยุทธ์ชุดเขียวยืนอยู่กับกลุ่มบุรุษผมเขียว และสามสี่คนทายาทมีมีชื่อเสียงไม่เหม็นเขียว เห็นปุ้บยิ้มรับปั้บพึ่งการพยุงของสามีเดินเข้าไปหา


     บุรุษผมขาวหรี่ดวงตาลงเล็กน้อย… ไม่ทันใครหวนมาเจอกันอีกแล้ว เป็นอริที่แช่งไม่ตายจริงๆ


     “พี่สาวจางท่านออกจากเจียงหลิงได้รวดเร็วจริงๆ พาท่านแม่ทัพหลี่ ท่านชายเซียงจื้อ แล้วก็คุณชายเว่ยคลั่งมาส่งหรือเจ้าค่ะ สวัสดีทุกคนน เอ๋” ใบหน้าหลังม่านผ้าคลุมเมื่อมองกันแทบจะไม่เห็นอะไรเลย “จริงสิ… ส่งคุณชายเซียงจื้อแบบนี้ท่านคงแวะไปที่บ้านของไต้เท้าต้วนด้วย ดีเลย!! ข้าขอรบกวนฝากจดหมายขอบคุณไปให้ท่านป้าของคุณชายเว่ยคลั่งได้ไหมเจ้าคะ?”


      “ก็นะ...ปล่อยหลานๆน้องๆแต่ละคนซนเดินทางกันเองได้ที่ไหนกัน”จางฝูเอ่ยพรางเหลือบไปมองยังเว่ยคลั่งที่ก่อนหน้ามีคดีพ่นกับข้าวงานเลี้ยงใส่หน้าเธออยู่เมื่อคืน "แล้วก็เลยว่าจะแวะไปดูสภาพไต้เท้าต้วนเสียหน่อย  ตั้งแต่งานแม่นางไป๋ก็ยังไม่ได้มาเยี่ยมอีกเลย”


      “ให้ท่านป้า ได้ขอรับอืมม...งั้นท่านน้าจางฝูข้าฝากท่านดีกว่าท่านน่าจะได้ไปเจอท่านป้าก่อนใช่ไหมขอรับ”เว่ยคลั่งเอ่ยแล้วมองไปยังจางฝูที่ยืนมอง หญิงสาวเพียงคิ้วพรางเหลือบมองไปทางแม่นางเว่ยที่ยืนหลบอยู่ด้านหลังไป๋หลงเงียบๆ


      “จะเอาไปส่งให้แล้วกันนะน้องหลาน”


       “ขอบคุณนะเจ้าคะ คราวก่อนพอดีได้มีโอกาสรับคำแนะนำ ปัจจุบันข้ากับท่านพี่เหนยียนถึงปรับความเข้าใจกันได้ แม้เสียดายที่อีกฝ่ายไม่ได้มาร่วมงานทว่าขอฝากคำขอบคุณจากใจหลิงหลานก็อิ่มเอมแล้ว” มองหลี่ไป๋หลงความซนที่ซนทีไปไกลถึงชิงไห่แล้วคว้าชัยชนะกลับมาด้วย ดรุณีเน่งน้อยหัวเราะคิก “เช่นนั้นข้าจะรีบเขียนเจ้าค่ะ”


        “อ้อ อีกเรื่องน้องหลานต้องขอโทาด้วยที่ทำห้องพักที่เหลาเจ้าพังไปสองห้อง แต่ๆพี่สาวคนนี้จ่ายค่าเสียหายไปแล้ว แต่ถ้ามันไม่พอก็ส่งจดหมายมาบอกข้าจะส่งเงินไปเพิ่มให้”จางฝูเอ่ยพร้อมกับยิ้มแห้ง อย่างรู้สึกผิดที่ไปพังห้องเสียเละไปหมด ก่อนสายตาจะเหลือบไปมองบุรุษร่างสูงด้านหลังศิษย์น้อยตนแล้วก็พลันชะงักไปเล็กน้อย


       ‘คุ้น คุ้นเหี้ยๆ แบบนี้มัน….ไม่น่าดีนะแบบนี้’จางฝูลอบกลืนน้ำลายลงคอพรางเหลือบมองคนหัวขาวตัวสูงที่มใส่หน้ากากปิดอยู่ครึ่งหน้าหวาดๆ ภาวนาในใจว่าขอให้ไม่ใช่ แต่มันดันเหมือนจนเกือบใช่ เหมือนกับประมุขพรรคภูติทมิฬลมดำสุดๆ


       “แม่นางจางจ้องข้าเช่นนี้หรือมีสิ่งใดติดอยู่หรือ?” จางเหยียนลู่เอ่ยถามอีกฝ่าย


       “อะ...เอ่อ…..ป่าว ป่าวไม่มีอะไร ข้าคงคิดมากไปช่างเถอะ คุณชายเหยียนใส่หน้ากากจึงดูไม่คุ้นตาเท่าใด”จางฝูพยายามเอ่ยปัดแม้ในใจเต้นสั่นระทึกราวกลองศึก แล้วจึงค่อยขยับถอยไปอยุ่ใกล้กับซุนเจียงช้าๆพยายามไม่มองไปยังร่างนั้นอีก


       “เอ๋… ห้องพักหรือเจ้าคะคงจะเป็นเรือนกกระเบื้องน้ำเงินใช่รึไม่? เอาเถิดพี่สาวไม่ต้องกังวลพอปลายปีข้าตั้งใจว่าจะเปลี่ยนรูปแบบเสียใหม่อยู่พอดี… นั่นก็ต้องรอปรึกษาเถ้าแก่ก่อนละนะ” หลิงหลานรับหมึกพู่กันที่สามีส่งให้จากนั้นหาพื้นที่เรียบเป็นโต๊ะตัวหนึ่งกำลังบรรจงเขียนอย่างตั้งใจ ได้ยินคำขอโทษนั้นนางกลับไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ อีกทั้งผู้ก่อเหตุปรับสินไหมเรียบร้อยเชื่อว่าเฉินเยี่ยคงจัดการได้อย่างยุติธรรม จากนั้นม้วนส่งสานส์ให้อีกฝ่าย “นี่เจ้าค่ะจดหมายเสร็จเรียบร้อยแล้ว”


ถึงพระแม่แห่งแผ่นดิน



หลิงหลานวานสหายช่วยส่งจดหมายฉบับนี้เพื่อแจ้งข่าวมงคลให้ทรงทราบ พร้อมความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณจากใจคำ

ปรึกษาที่พระนางเมตตาสอนสั่งบัดนี้เกิดผลแล้ว หลิงหลานได้พบกับ 'เขา' อีกครั้ง ในช่วงเวลาที่คับขัน ผ่านความไม่เข้าใจ ทิฐิ
ระหว่างหน้าที่กับใจรักในที่สุดก็ได้ครองคู่กัน ทั้งแม่นางจางฝู.. ท่านแม่ทัพหลี่ไป๋หลง คุณชายเว่ยคลั่งต่างร่วมมาดื่มสุรามงคล ทั้งนี้
เป็นเพราะถ้อยคำของพระนางในรถม้ามีส่วนช่วยอย่างสำคัญยิ่ง หลิงหลานจึงส่งคำขอบคุณผ่านอักษรขอพรจากทวยเทพปกปักษ์
คุ้มครองท่านกับองค์ชายองค์หญิงให้พลานามัยแข็งแรง เปี่ยมสุขทุกคืนวัน


หลิงหลาน


    “อะ..อืม ข้าจะส่งให้ถึงมือเลย”จางฝูเอ่ยพร้อมกับรับเอาม้วนสานส์มาถือแล้วเก็บเอาไว้พร้อมกับยิ้มส่งให้หลิงหลาน


   “ขอบคุณล่วงหน้านะเจ้าคะ… อ๊ะจริงสิมีเรื่องหนึ่งข้าค่อนข้างสงสัย ก่อนเดินทางมาฉางอันได้พบทหารน้อยคนหนึ่ง ฟังว่ารู้จักกับ ‘กวงถง’ ทหารยามจวนหวยหนานอ๋องที่ถูกสังหารก่อนช่วงเกิดกบฎ ข้าเคยช่วยมารดาชราที่ตาบอดฝังร่างเขา พี่สาวพอจะคาดเดาได้รึไม่? ทหารน้อยคนนั้นพูดเรื่องที่น่าตกใจมาหนึ่งเรื่อง เป็นเรื่องใด” ปรกติแล้วดรุณีผมเงินเป็นประเภทคิดอย่างไรพูดอย่างนั้น ซื่อแต่บางที่ก็ตรงเป็นไม้บรรทัดเช่นนี้แล


      ฝ่ายบุรุษผมขาวยังคงวางสีหน้าเรียบเฉย ในใจคิดแล้วว่านางต้องพูดยังดี..ไม่ได้พาทหารผู้นั้นติดมาด้วย ที่สำคัญเวลานี้คือฮูหยินอาจเกิดความระแวงสงสัยในตัวเขาขึ้นมาได้ บนัยน์ตาสีเทาหันไปมองยังจางฝู อยู่ที่ว่านังตัวดีจะตอบอย่างไร


    “อืม...เรื่องนั้น เป็นข้าสังหารเองแหละ แต่หากให้เล่าย้อนคงต้องบอกว่าตอนนั้นข้ารับงานจากไต้เท้าต้วนให้ลอบเข้าจวนหวยหนานอ๋องเมื่อส่งข่าวแจ้งแผนลอบจับแก่บุตรชายคนโตของหวยหนานอ๋องพอดีเป็นช่วงกำลังจะกลับถูกทหารยามเจอตัวเข้าจึงไม่มีทางเลย...นั้นละลงมือไป”จางฝูเอ่ยพรางกอดอกนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อนานเเสนนานมาแล้ว “ตอนนั้นอาเมิ่งก็อยู่กับข้าด้วย แถมเป็นคนพาข้าลอบเข้าจวนอีกยอมรับหากตอนนั้นได้อาเมิ่งช่วยข้าก็คงถูกคุมตัวอยู่ในจวนกบฎ”


      “อ้อ.. เป็นเรื่องราวซับซ้อนไม่น้อยเทียว” ฝ่ายเถ้าแก่สาวอาศัยช่วงที่สามีไม่ทันมองลอบสังเกตสีหน้าเขาอย่างช้าๆ ยังคงราบเรียบเช่นเคย นางถอนหายใจแผ่วเบาอยากคิดว่าพี่เหยียนไม่มีส่วนรู้เห็นกับเรื่องนี้หรอก 6 ปีก่อนเขายังอยู่ที่ใต้หวันอยู่เลย “เช่นนั้นเรื่องที่ทหารผู้น้อยนั้นบอกว่า ชาวยุทธ์จางฝูลอบเข้าจวนหวยหนานอ๋องหารือเรื่องกบฎทว่าทหารเคราะห์ร้ายไปได้ยินเข้าจึงสังหารปิดปากแล้วหมกในถังขยะ..เกรงว่าเป็นเท็จ เขาคล้ายแจ้งต่อข้ากับสามีเพื่อต้องการความช่วยเหลือ บอกว่าสหายผู้เป็นดุจพี่ชายของตนต้องตายอย่างไม่เป็นธรรม”


       บุรุษร่างสูงด้านข้างนางเข้ามาประคองเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มขาสั่น “หลานเอ๋อร์ ความจริงเรื่องนี้อยู่ในขอบเขตของทางการ ทว่าที่แม่นางจางยกขึ้นมาใช่ว่าไม่สมเหตุผลเสียทีเดียว”


      “ทำภารกิจลับเพื่อช่วยเหลือราชสำนักความสุ่มเสี่ยงอันตรายมีมาก ข้ากลับเข้าใจว่าพี่สาวทำเพื่อป้องกันตนเอง.. ปรึกาาเรื่องกบฎอย่างไรทหารน้อยหย่งยังได้ยินไม่ชัด อีกทั้งบอกว่ากวงถงเพื่อให้เขาหนีไปถึงถูกสังหารแทน..นี่ก็ไม่สมเหตุผล ทหารหนีทัพโทษหนักพอกัน ลองคิดดูในถิ่นของกบฎหากท่านลอบเข้าไปเพื่อแจ้งข่าว เกิดผิดพลาดเพียงเล็กน้อยย่อมหมายถึงชีวิต ถ้าผ่อนปรนกวงถงวันนี้พี่สาวจางคงไม่มายืนอยู่ตรงนี้แล้วล่ะ”


       บุรุษผมขาวโอบบ่าภรรยาคล้ายว่าเรื่องนี้จะไม่สร้างประโยชน์ให้แก่เขาเสียแล้ว ฮูหยินตน..มีความสามารถเชื่อมโยงเรื่องราวได้ไวเกินไป “ไม่ฆ่าย่อมถูกฆ่า สถานการณ์บังคับพาไปที่เจ้าพูดมานับว่าไม่ผิด กวงถง..ช่างโชคร้ายตัวคนเดียวเลี้ยงมารดาชราทั้งยังตาบอด น่าเวทนานัก”

      “อ่าาา…เรื่องนั้นข้าก็ลำบากใจ ใช่ว่าอยากลงมือสังหาร ตอนนั้นข้ามีเพียงตัวเปล่าแถมยังบาดเจ็บจากพลัดหลงไปสงครามมาด้วยมันมีทางเลือกไม่มาก หากเขาต้องการความเป็นธรรมก็ให้เดินทางมาหา ข้าพร้อมชดใช้ให้”จางฝูกล่าวเอ่ยพรางยิ้มเศร้า ตอนนั้นทุกสิ่งล้วนแล้วแต่เกิดความคาดหมาย สิ่งที่ว่าเธอไปหารือนั้นก็ด้วย ควรเปลี่ยนจากการหารือไปนั่งชมบทรักร้อนแรงของบุรุษกับบุรุษน่าจะถูกกว่า


       “พี่สาวท่านอย่าเศร้าไปเลย… ครั้งผ่านหวยหนานข้าได้ช่วยแม่เฒ่าทำศพบุตรชายไปแล้วทั้งยังจ้างวานให้คนเลี้ยงดูนางตลอดชีวิต นอกจากความเหงาหงอยและสิ่งที่ไม่สามารถทำได้คือเรียกคืนชีวิตกวงถง ทุกสิ่งถือว่าทำให้แม่เฒ่าสามารถอยู่ได้โดยไม่ขัดสนสิ่งใด” ดรุณีผมเงินเข้าลูบมือศิษย์พี่ของตนราวกับต้องการปลอบประโลม “ฟังครั้งแรกแน่นอนว่าข้ายังคงเชื่อมั่นในตัวท่าน ไม่ด่วนตัดสินรอมาถามจากปากเท่านั้น.. แต่สำหรับทหารน้อยแซ่หย่งนั้นเสียดายว่าเขาไม่ได้มาด้วย ท่านพี่เหยียนเจ้าคะอย่างไรรบกวนช่วยส่งข่าว..”


      บุรุษผมขาวหยักรอยยิ้มบางพยักหน้ารับคำภรรยา “ย่อมได้ เอาไว้ข้าจะอธิบายให้เขาเข้าใจด้วยตนเอง” 'ถ้าเขามีโอกาสเข้าใจ'


      “ขอบใจน้องหลานที่เชื่อข้า”จางฝูเอ่ยพรางยิ้มบางออกมา




@Admin
@LingHao


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม +8 ความโหด โพสต์ 2019-8-3 13:34
คุณได้รับ +37 คุณธรรม โพสต์ 2019-8-3 13:34

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +25 ความหิว -38 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มุกพณาหวาซวี
หน้ากากอาร์มอร์
ปลอกแขนเฟย์อี๋
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
Brynhildr Norns
ทำเนียบบุปผา
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย