เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } ย่านชาวตะวันตก

[คัดลอกลิงก์]

6

กระทู้

43

โพสต์

8708

เครดิต

เงินตำลึง
2111
ดีนาเรียส
0
ชื่อเสียง
4103
ความหิว
230

ใบรับรองภาษาฮั่น

โพสต์ 2018-2-14 20:50:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย monshippy เมื่อ 2018-2-14 20:51

ชาวโรมันและเทศกาลแห่งความรัก
หลังจากที่อี้ หยางหลงได้พักผ่อนอยู่ที่ลำธารมาหลายวัน เขาก็เร่งเดินทางต่อมาทางเหลียงโจว มาแวะที่เมืองซีฝู่ก่อนจะเร่งเดินทางมาที่นี่

ฉางอัน เมืองที่เขาต้องการจะไปเพราะมีงานเทศกาล

อี้ หยางหลงต้องการเปลี่ยนบรรยากาศบ้างหลังจากการเดินท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพรมานาน คงต้องถึงเวลาแล้ว
ที่เขาต้องเข้าเมืองมาบ้าง เพื่อหาเสบียงเพิ่มและเพิ่มสัมผัสอีกสีสันหนึ่งของเมือง

อี้ หยางหลงเดินเตร็ดเตร่อยู่ในที่ๆเขาเรียกกันว่า ย่านของชาวตะวันตก ในที่แห่งนี้มีของขายมากมายและคึกคักมาก
ผู้คนมากมายต่างออกมาจับจ่ายซื้อของ มีทั้งสาวงาม หนุ่มรูปงามมากมายหลายหน้าตา นี่หรอย่านของชาวตะวันตก เขามองทุกอย่างแบบตื่นตาตื่นใจ กลับบ้านไปเขาต้องไปบอกพ่อแล้วว่าเขาไปเจออะไรมาบ้าง


" สวัสดี ช่วยรับดอกไม้ด้วยครับ " มีชาวตะวันตกคนหนึ่งที่เดินถือตะกร้าดอกไม้ไปตามข้างทางแล้วแจกดอกไม้ไปทั่ว


"คะ ครับ?" ชาวตะวันตกคนนี้พูดภาษาเราได้ชัดเจนมาก คงอยู่ที่นี่มานานมากแล้วแน่ อี้หยางหลงรับดอกไม้สีแดงมา


"ดอกไม้นี้ผมให้คุณ เนื่องในเทศกาลแห่งความรักครับ" ชาวตะวันตกคนนั้นพูดกับเขายิ้มๆ


"อ่ะ เทศกาลแห่งความรัก แล้วท่านให้ข้าทำไม แล้วท่านเป็นใคร" อี้หยางหลงถามอย่างงงๆ


"ผมเป็นชาวโรมัน อยู่ที่นี่มาสักพักหนึ่งแล้ว เทศกาลแห่งความรัก เมื่อเรามอบดอกกุหลาบนี้ให้ ก็แสดงว่าเรามอบความรักให้เขา"


"ข้าเห็นท่านมอบให้ผู้คนไปทั่ว ความรักนั้นควรให้กับคนที่ท่านรักเพียงผู้เดียวนะ"


"ในคำสอนของศาสนาพวกผม การให้ความรักไม่จำเป็นต้องให้เฉพาะคนรัก หากแต่ให้ผู้คนบนโลกรวมถึงสิ่งมีชีวิตร่วมโลกมากมายได้เหมือนกัน"


"งั้นหรือ ช่างเป็นเรื่องที่ดูยิ่งใหญ่มากนะ งั้นข้าจะช่วยแจกดอก เอ่อ กุหลาบ? ช่วยเจ้าแล้วกันนะ"
อี้หยางหลงพูดดังนั้นแล้วก็ช่วยชาวโรมันคนนั้นเดินถือตะกร้าดอกกุหลาบสีแดงไปทั่ว

“อ้ะ….” อี้ หยางหลงเดินชนกับสาวผู้หนึ่งบนทางเดิน


“ ไม่ๆ ข้าต่างหากที่ต้องขอโทษ ของเจ้าหล่นหมดเลย เดี๋ยวข้าช่วยเก็บนะ” เขารีบก้มลงช่วยหญิงสาวเก็บของที่ตกกระจัดกระจาย พลางมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณา

@Zhangfu

“สวย…. อะ เอ่อ ไม่มีอะไรติดหน้าเจ้าหรอก เพียงแต่ว่า หน้าเจ้าน่ารักดี อ้ะ นี่ ข้าให้ มันคือดอกกุหลาบ แทนความรักที่มีให้นะ” เขายื่นดอกไม้สีแดงสดดอกที่สวยที่สุดให้กับหญิงสาวตรงหน้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

@Zhangfu

“เอ่อ คือว่า” เขาเกาหัวแกรกๆ ก่อนจะยิ้มแหยอย่างอายๆ
“เจ้าชื่ออะไรหรอ ข้า ชื่อ อี้ หยางหลง” เขายิ้มแย้มอย่างแจ่มใสให้

@Zhangfu

“เออ นั่นสินะ มานี่มา จับมือข้า” เขาลุกพรวดขึ้นยืนอย่างกระฉับกระเฉงก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้าอีกคน แล้วยิ้มตาปิดให้

@Zhangfu

“ยิ้มให้กับคนน่่ารักอย่างเจ้าไง มือเจ้านุ่มดีนะ สมกับเป็นสาวงามเลย” เขาก้มลงเอาจมูกสูดดมกลิ่นหอมจากมืออีกฝ่าย พลางพ่นลมร้อนๆ ใส่มืออีกฝ่ายด้วย

@Zhangfu

“อะ เอ้อ ข้าขอโทษนะที่เผลอล่วงเกิน ตัวเจ้ามีกลิ่นดอกไม้หอมอ่อนๆออกมา ข้าเลยเผลอไผลไปหน่อย” เขาโค้งขอโทษอีกคนรัวๆ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้น

“แม่นางจะไปเดินชมย่านการค้ากับข้าไหมขอรับ”


@Zhangfu

“ได้ขอรับ ไปกันเถอะ” ชายหนุ่มผายมือให้อีกคนเดินนำไปก่อนแล้วจึงเดินปิดท้ายไป

@Zhangfu

“นกฮูกหรอ น่ารักดีนะ สวัสดี” เขาเอ่ยทักทายนกฮูกที่อยู่บนไหล่อีกฝ่าย ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินเที่ยวไปในย่านการค้ายามพลบค่ำที่มีผู้คนมากมายเดินกันขวักไขว่

@Zhangfu




@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +20 ดีนาเรียส +1500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -26 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 1500 + 222 -26 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ขงจื้อ
ม้าสีหมอก
กระบี่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x70
x3
x15
x11
x2
x20
x15
x42
x46
x19
x30
x63
x65
x20
x40
x45
x11
x1
โพสต์ 2018-2-14 21:11:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-2-15 09:18

ชาวโรมันและเทศกาลแห่งความรัก

แต่ข้าก็เป็นชาวเปอร์เซียนะ ถือว่าเป็นคนตะวันตกเหมือนกันหรือไม่?






        - โรงเตี้ยมในฉางอัน ตื่นจากเควสฝัน - *ขี้เกียจทำโพสเพราะนี่จองเวลาไว้เอาอันเดียวกันไป



        พรวด!!!

        ผิงผิงตื่นจากความฝัน... หางตาชื่นเล็กน้อยเธอยกมือแตะหางตาเบาๆ นี่มัน... เด็กสาวลงจากเตียงก่อนจะหันไปมองรอบๆ ห้องที่ยามเช้าเช่นนี้สหายของเธอยังไม่ตื่นดี ผิงผิงเดินไปล้างหน้าด้วยน้ำเย็นจัดเพื่อเรียกสติ

        "ความฝัน..." เด็กสาวเอ่ยเพียงแค่นั้นก่อนจะตบแก้มตัวเองเพื่อเรียกสติแล้วเดินไปแต่งตัวในชุดบุรุษสีขาวขอบเขียวอีกเช่นเคย ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างของโรงเตี้ยมเพื่อหาอะไรทาน เมื่อเรียบร้อยแล้วเจ้าตัวก็ออกไปเดินเตร่โดยให้สหายของเธอนอนพักในโรงเตี้ยม เพราะถึงยังไรเธอก็ต้องพักที่ฉางอันสักระยะ... แต่คิดอีกทีหันไปทางคอกม้าก่อนจะพาจวื่จื่อออกมา เธอต้องการเดินทางเร่งด่วน



        - ย่านชาวตะวันตก -

        ไม่นานนักผิงผิงก็มาถึง เธอชอบที่นี่เพราะเหมือนได้กลับบ้าน เพราะผิงผิงเป็นชาวเปอร์เซียร์ แม้อีกครึ่งจะมีสายเลือดของแผนดินฮั่นแต่เธอเกิดและโตกับชาวตะวันตกเสียมากกว่า... ระหว่างที่เด็กสาวเดินเลือกซื้อสิ่งของให้กับเด็กๆ ที่ศาลเจ้าก็มีเด็กผู้หญิงถือดอกเหมยกุ้ยให้ผิงผิง เด็กสาวขมวดคิ้วก่อนจะนึกได้... วันนี้เป็นเทศกาลแห่งความรักของชาวตะวันตก ผิงผิงยิ้มก่อนจะก้มนั่งย่อๆ

        "สวัสดีจ๊ะ"

        "ขอให้ความรักของพี่สาวสมหวังนะคะ" เด็กหญิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใส ผิงผิงรับดอกไม้มาจากอีกฝ่ายก่อนจะลูบผมเธออย่างอ่อนโยน

        "พี่สาวขอให้เจ้าสมหวังในสิ่งที่ต้องการ" ผิงผิงเอ่ยอวยพรอีกฝ่ายไป เด็กหญิงยิ้มรับก่อนจะเดินไปทางอื่น ผิงผิงก้มมองดอกไม้ในมือ... สมหวังในความรักหรือ? เธอไม่ได้หวังขนาดนั้น ความรักต้องมาทีหลัง!

        "..." ผิงผิงเหม่อมองก่อนจะรู้สึกตัวเมื่อจวื่จื่อที่ตามหลังมาสะกิดเด็กสาวด้วยหัวอันใหญ่โตของมัน...

       "เรารีบซื้อของแล้วไปเฉินตูกัน" ผิงผิงเอ่ยก่อนจะลูบหัวมันเบาๆ แล้วเดินเลือกซื้อของต่อ...






@STAFF_Pixiu

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +500 ความหิว -8 Point +5 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -8 + 5
Admin -5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181
โพสต์ 2018-2-14 21:47:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-5-20 18:53

Story 104


     หลังจากเดินออกจากยย่านการค้ามาจางฝูก็ตัดสินใจที่จะไปเดินเล่นต่อที่ย่านชาวตะวันตกซึ่งวันนี้ทางย่านตะวันตกก็ดูเหมือนว่าจะมีงานเทศกาลอะไรกันสักอย่างทำให้ผู้คนในแถบนี้นั้นตกแต่งทุกอย่างด้วยดอกกุหลาบสีสดสวยและสีชมพูหวานแหวว อีกทั้งยังมีคู่ชายหญิงอีกหลายคู่ไม่ว่าจะเป็นชาวตะวันตกหรือชาวฮั่นเดินไปมากันขวักไขว่เต็มไปหมด


    “ที่นี่เขามีงานอะไรกันนะเนี่ย” จางฝูมองภาพท้องถนนของย่านชาวตะวันตกอย่างสงสัยก่อนจะเดินหอบห่อข้างของที่ซื้อมาเดินเข้าไปที่ด้านใน


   ฮูกก(ดอกกุหลาบเต็มเลยเจ้านาย) ฮุ่ยจือร้องขึ้นก่อนจะหันคอมองตามชายชาวตะวันตกคนหนึ่งที่เดินหอบดอกกุหลาบผ่านไป


  “อ้อจริงสิ ฮุ่ยจือนี่ข้ารบกวนเอาอาหารไปส่งให้ลู่จิวกับลูฉีก่อนสิ ปานนี้คงหิวกันแย่แล้ว”เธอเอ่ยก่อนที่จะเดินหลบไปอยู่ที่มุมหนึ่งของถนนแล้วเปิดห่อของแล้วหยิบเอาห่อใส่เนื้อไก่ส่งให้ฮุ่ยจือ


   “แล้วอย่าแอบกินละ เดี๋ยวข้าจะรออยู่ที่นี่”


  ฮูกกก(ได้เลยเจ้านาย ฮุ่ยไม่แย่งของพี่ลู่หรอก)มันร้องก่อนที่จะให้อุ้งเท้าจับห่อเนื้อไก่ไว้แล้วโผบินขึ้นไปบนฟ้าแล้วบินกลับไปยังโรงเตี้ยมที่พักในทันที ส่วนตัวเธอเองก็เดินวนรอบๆบริเวณตรงนั้นรอเวลาที่เจ้านกฮูกขอเธอจะกลับมา


    ในตอนนั้นเองที่มีชาวชาวโรมันคนหนึ่งเดินตรงมาหาเธอพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญพร้อมกับดอกกุหลาบสีแดงสดสวยให้เธอ ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มซึ่งเธอก็รับของพวกนั้นมาอย่างงงๆ


   “เอ่อ ให้ข้าทำไมรึเจ้าคะ”


    “ให้ในฐานะวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์”ชายชาวโรมันเอ่ยตอบด้วยสำเนียงที่ค่อนแปลกแต่มันก็พอที่จะทำให้เธอเข้าใจได้อยู่บ้าง


    “วันวาอะไรนะเจ้าคะ”เธอเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัยในภาษาแปลกๆของชายชาวโรมัน


    “วันวาเล่นไทน์ วันแห่งความรัก วันที่ผู้ชายและผู้หญิงที่รักกันจะออกมาเจอกัน ไปเที่ยวด้วยกัน มีความสุขด้วยกัน”ชายคนนั้นอธิบายก่อนที่โค้งให้เธอเพื่อขอตัวไปแจกดอกไม้กับของขวัญที่อื่นต่อ


    “พวกตะวันตกนี่ก็มีเทศกาลแปลกๆดีๆเยอะเหมือนกันนะเนี่ย”เธอเอ่ยยิ้มแล้วเก็บเอากล่องของขวัญกับดอกกุหลาบใส่ไว้ในห่อเดียวกับห่อใส่ของของเธอ ก่อนจะเดินกลับไปรอฮุ่ยจือที่จุดเดิม แต่ก่อนที่เธอจะได้เดินไปไหนนั้น ร่างบางของเธอก็หันไปชนเข้ากับร่างสูงของใครบางคนอย่างจังจนข้าวของที่เธอถืออยู่นั้นร่วงตกลงพื้นกระจัดกระจายไปทั่ว
     พลั๊ก!!


     ตุ๊บ!!


      “อ่ะ ขอโทษด้วยเจ้าค่ะ ข้าไม่ระวังเอง” เธอเอ่ยก่อนที่จะโค้งเป็นการขอโทษแล้วก้มลงไปนั่งเก็บเอาห่อของที่ร่วงตกกระจัดกระจายอยู่ที่พื้น  


    “ ไม่ๆ ข้าต่างหากที่ต้องขอโทษ ของเจ้าหล่นหมดเลย เดี๋ยวข้าช่วยเก็บนะ” ชายคนนั้นเอ่ยแล้วก้มลงมาช่วยเธอเก็บของพร้อมลอบมองหน้าเธอ

     "ขอบคุณเจ้าค่ะ”เธอเอ่ยพรางเก็บของใที่ตกใส่ห่อก่อนจะเงยหน้ามองหน้าอีกคนแล้วยิ้มให้บางๆ “เอ่อ..หน้าข้ามีอะไรติดหรอเจ้าค่ะ”


      “สวย…. อะ เอ่อ ไม่มีอะไรติดหน้าเจ้าหรอก เพียงแต่ว่า หน้าเจ้าน่ารักดี อ้ะ นี่ ข้าให้ มันคือดอกกุหลาบ แทนความรักที่มีให้นะ” เขาเอ่ยแล้วยื่นดอกไม้สีแดงสดดอกที่สวยที่สุดให้กับเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม


      “เอ๋ อะ..เอ่อ ขะขอบคุณเจ้าค่ะ”เธอเกาแก้มน้อยๆก่อนจะเอื้อมมือไปรับดอกกุหลาบที่ยื่นมาให้ตรงหน้ามือถือเอาไว้ พร้อมกับยิ้มหวานตอบไป


      “เอ่อ คือว่า” เขาเกาหัวแกรกๆ ก่อนจะยิ้มแหยอย่างอายๆ
      “เจ้าชื่ออะไรหรอ ข้า ชื่อ อี้ หยางหลง” เขายิ้มแย้มอย่างแจ่มใสให้


      “ข้าจางฝูเจ้า ยินดีที่ได้รู้จักนะเจ้าค่ะท่านอี้ ว่าเเต่เราจะจะนั่งย่องคุยกันแบบนี้หรอเจ้าคะ”เธอพูดแล้วมองสภาพที่คนสองคนกำลังนั่งย่องๆคุยกันอยู่ที่กลางถนนจนคนรอบข้างเริ่มหันมามอง


     “เออ นั่นสินะ มานี่มา จับมือข้า” เขาลุกพรวดขึ้นยืนอย่างกระฉับกระเฉงก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้าเธอ แล้วยิ้มตาปิดให้


    “ขอบคุณเจ้าค่ะ”เธอเอื้อมมื้อไปจับมืออีกคนแล้วยีนตัวลุกขึ้นมายืนแล้วก้มลงปัดฝุ่นที่ชายกระโปรงหน่อยๆก่อนจะเงยหน้ามองท่านอี้ที่ยิ้มจนตาปิดอย่างขำๆ “ยิ้มอะไรขนาดนั้นเจ้าค่ะ”


      “ยิ้มให้กับคนน่ารักอย่างเจ้าไง มือเจ้านุ่มดีนะ สมกับเป็นสาวงามเลย” เขาว่าพร้อมกับก้มลงเอาจมูกสูดดมกลิ่นหอมจากมืออีกเธอพลางพ่นลมร้อนๆ ใส่มืออีกเธอทำเอาเธอตกใจจนแทบทำอะไรไม่ถูก


      “อ่ะ ทะ...ทำอะไรน่ะเจ้าค่ะ”เเมื่อได้สติเธอจึงเอ่ยขึ้นอย่างตกใจพร้อมกับชักมือมือกุมเอาไว้ ใบหน้าขาวนวลบัดนี้กลับร้อนวูบและขึ้นสีแดงออกมาอย่างไม่ตั้งใจ


      “อะ เอ้อ ข้าขอโทษนะที่เผลอล่วงเกิน ตัวเจ้ามีกลิ่นดอกไม้หอมอ่อนๆออกมา ข้าเลยเผลอไผลไปหน่อย” เขาโค้งขอโทษเธอรัวๆ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้น


      “แม่นางจะไปเดินชมย่านการค้ากับข้าไหมขอรับ”


      “เอ่อ...ข้าก็ได้เจ้าค่ะ”เธอลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยตกลงไปเบา แล้วมองหน้าท่านอี้ “แต่ว่า อย่าดึกนะเจ้าคะ” เธอเงยหน้ามองฟ้าที่เริ่มมืดลงหน่อยๆ


      “ได้ขอรับ ไปกันเถอะ” ชายหนุ่มผายมือให้เธอเพื่อให้เธอเดินนำไปก่อนแล้วจึงเดินปิดท้าย


       “เจ้าค่ะ”เธอยิ้มให้ก่อนจะก้มลงไปหยิบห่อของแล้ออกเดินนำไป ในตอนนั้นเองเป็นเวลาเดียวกับที่นกฮูกของเธอบินกลับมาเกาะที่ไหล่มนของเธอ “กลับมาแล้วหรอ”


     ฮูกกก(กลับมาแล้ว)


    “นกฮูกหรอ น่ารักดีนะ สวัสดี” เขาเอ่ยทักทายนกฮูกที่อยู่บนไหล่หญิงสาว


   “เจ้านี่ชื่อฮุ่นจือเจ้าค่ะ ฮุ่นจือนี่ท่านอี้น่ะ”เธอเอ่ยแนะนำเจ้านกฮูกคนเธอให้กับชายหนุ่มรู้จัก แล้วเอื้อมมือไปเกาหัวเจ้านกฮูกของตัวเองหน่อยๆก่อนจะเอียงคอมองชายหนุ่มอย่างสงสัย ก่อนที่ทั้งจางฝูออกเดินตามชายหนุ่มไปตามท้องถนนในย่านชาวตะวันตก


@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +20 ดีนาเรียส +1500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -14 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 1500 + 222 -14 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสายลับ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หน้ากากยักษ์เขาเงิน
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x8
x2
x20
x1
x1
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x100
x3
x8
x30
x6
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x55
x13
x24
x160
x2
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x10
x177
x800
x2
x23
x80
x40
x50
x580
x196
x3
x9
x7
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x36
x600
x399
x90
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x32
x56
x190
x100
x800
x6
x320
x727
x190
x16
x200
x30
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x30
x390
x74
x1
x13
x1676
x1
x2
x1995
x2670
x3
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x40
x5
x751
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x140
x275
x606
x46
x111
x532
x1020
x1
x23
x638
x5
x492
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x834
x514
x4
x2
x828
x978
x450
x165
x9999
x1914
x500
x325
x23
x26
x17
x69
x22
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x66
x1
x9
x153
x262
x710
x5450
x123
x11
x290
x446
x143
x2700
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2204
x880
x108
x230
x100
x13
x141
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x721
x10
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x58
x2
x2
x1446
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x30
x15
x678
x8
x1439
x9
x1748
x318
x1008
x1174
x1108
x1030
x667
x221
x134
x213
x745
x1634
x807
x92
x153
x179
x906
x608
x145
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1297
x680
x194
x2122
x2318
x587
x40
x1010
x705
x23
x280
x1245
x154
x248
x1440
x8160
x1960
x1490
x30
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2018-2-14 21:59:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
วันแห่งความรักของชาวตะวันตก
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙


     หลิงเฮ่านำเฟิงเลี่ยง เหยี่ยวหน้าดุที่ได้รับเป็น ‘รางวัล’ จากอาจารย์ติดตัวออกมาเดินเล่นที่ย่านชุมชนชาวตะวันตก เข้าสู่เทศกาลโฮ่วซุ่ยแล้วร้านรวงสองฝั่งทางในนครฉางอันล้วนประดับตกแต่งไปด้วยสีแดง โคม กระดาษมงคล อักษรซวงสี่นำสีสันแห่งโชคลาภมาสู่ผู้พบเห็น เสิ่นหลิงเฮ่าเดินย่ำเท้าไปตามทาง พบเห็นสิ่งใดน่าสนใจก็เข้าไปดูให้นานเสียหน่อย

     คณะการแสดงต่างถิ่นเดินทางเข้าฉางอันตั้งแต่ต้นเดิน ละครจำอวด ละครลิง โรงงิ้วดั่งถูกตั้งประชันเตรียมไว้ในวันจริง เชื่อว่าสองวันจากนี้นครหลวงจะทวีความคึกคักขึ้นมากทีเดียว มานึกแล้วก็น่าเสียดายหากเทียนกลับมาไม่ทัน...ตนอยากเดินเที่ยวเทศกาลกับพวกสหายจริงๆ

    “เอะ เยี่ยซาเจ้าพาเพื่อนมาด้วยหรือ?” เสียงกุบกับจากด้านหลังเรียกให้บุรุษผมเงินหันกลับไปดู พบว่าด้านหลังม้าสีเพลิงคู่ใจตนมีอาชาแปลงหน้าเดินมาเพิ่มอีกตัว ...ลักษณะคล้ายกันมากทีเดียวผิดแค่สีของอีกตัวจะออกน้ำตาลเข้ม

     ฮี้~~!!

     ราวกับถูกม้าเรียก จึงเดินเข้าไปตรวจสอบใกล้ๆ เจ้าสีน้ำตาลตรงเข้ามาถูหน้ากับฝ่ามือของชายชุดขาวอย่างออดอ้อน รู้สึกถึงความชื้นหลิงเฮ่าพลิกดูเห็นรอยสีแดงจางๆ ม้าป่าอีกตัวถึงกับเป็น ‘ฮั่นเสีย’ ดูท่าเยี่ยซาจะพาเพื่อนมาอาศัยใบบุญตนเสียแล้ว “พากลับไปที่จวนก่อนแล้วกัน พ่อบ้านโจวคงจำเจ้าได้” กล่าวอยุญาตเสร็จเยี่ยซาก็ออกวิ่งนำเพื่อนมันไป

    ชายผมเงินเดินเที่ยวต่ออีกสักพัก เจ้าเหยี่ยวเริ่มคุ้นกับกลิ่นหอมๆ ชวนสงบของเขาแล้ว ค่อนข้างเรียบร้อยขึ้นมาก พาเดินเข้ากลุ่มชนเผ่านอกด่านไป ‘ตีเนียน’ ร่วมสังสรรค์กับเหล่าชาวตะวันตกได้สบาย

     เทศกาลรื่นเริงของชาวตะวันตกค่อนข้างแปลก ชาวฮั่นถือสาเรื่องชายหญิงไม่ควรชิดใกล้ แต่คนตาน้ำข้าวผมทองกลุ่มหนึ่งแทบจะอิงแอบกันต่อหน้าฝูงชน บ้างจับคู่ร้องเล่นเต้นรำ เวทียกพื้นเต็มไปด้วยกลีบดอกเหมยกุ้ยสีแดงสด มีพี่ชายชาวโรมันคนหนึ่งช่วยไขข้อข้องใจกับหลิงเฮ่าว่านี่ก็คือการฉลอง ‘วันแห่งความรัก’ ของพวกเขา คู่รักจะแสดงความรักต่อกันและใช้เวลาร่วมกัน

     แม้ไม่ใช่รักฉันท์คู่ครอง มิตรสหายที่มีความสัมพันธ์อันดีก็มอบดอกเหมยกุ้ยให้แก่กันได้ เป็นการแสดงมิตรภาพอีกวิธีหนึ่ง

     อาจเพราะความนิยมบางอย่าง หรือหนังหน้าเขาพอจะดูได้ นักกวีหนุ่มเดินวันในงานอยู่ไม่นาน อ้อมแขนก็แทบจะเต็มไปด้วยช่อดอกเหมยกุ้ย ยังมีบางคนคล้องมาลัยดอกไม้ให้เจ้าเหยี่ยวเฟิงเลี่ยง ได้รับความนิยมเช่นนี้มันดูมีความสุขมากทีเดียว

     “น่องชั่ย ช้านให้” บุรุษชาวโรมันนุ่งผ้าแปลกๆที่เรียกว่า ‘โทตี’ พันทบโชวสะโพกผายเดินออกมาจากทะเลดอกเหมยกุ้ย พร้อมยื่นกล่องที่ค่อนข้างหนักมาให้แก่เขา หลิงเฮ่ารับด้วยความงวยงง เงยหน้ามองรอยยิ้มของชนต่างชาตินัยย์ตาเขียว “ข่อให่ น่องชั่ย มีความซุกน้ะ!”

     ทั้งสองอำลากันด้วยรอยยิ้ม แม้จะต่างชาติต่างภาษา แต่น้ำใจที่มนุษย์มีให้แก่กันนั้นอยู่เหนือกรอบเกณฑ์ใดใด

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +20 ดีนาเรียส +1500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -11 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 1500 + 222 -11 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หว่านจินซีหวังมู่
ม้าภูตหิมะสายใย
กำไลเทพีไอซิส
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x6
x2000
x220
x130
x31
x49
x1435
x55
x435
x191
x768
x1
x420
x10
x2
x1
x4