{ แคว้นต้าหว่าน } โรงเตี้ยมเอกอัศดง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-4-15 02:00:17 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2021-4-16 01:05


โรงเตี้ยมเอกอัศดง

{ แคว้นต้าหว่าน }




ด้วยแคว้นต้าหว่านมีอากาศที่ค่อนข้างเย็น โรงเตี้ยมที่ค้างแรมชั่วคราวจึงค่อนข้างกันลม
มีแผ่นไม้ปิดทึบสีเข้ม ตามอย่างความนิยมชาวเมืองหนาวล่างเขาหิมะกุ้ยซาน แผ่นกระเบื้องเขียวตัดกัน
ดูโอ่อ่ามีศิลาสลักรูปม้าประดับตามทางเข้า โถงทางเดินทั้งภาพวาดและหัตถกรรมหนังสัตว์
ให้บริการสุรานมม้า อาหารจำพวกเนื้อสัตว์และพืชผักตามฤดูกาล อาจเห็นพ่อค้าวานิชย์พักแรมเป็นขบวน
ไม่ต้องห่วงที่นี่มีทั้งห้องรวมและห้องเดี่ยวพอรองรับได้ทั้งกองคาราวาน


ชื่อกิจการ : โรงเตี้ยมเอกอัศดง
เจ้าของกิจการ : ชอรยอง
เวลาเปิดทำการ : 24 ชม.
รูปแบบกิจการ : บริการสุราอาหารพื้นเมืองและที่พักสำหรับนักเดินทาง ค่ำคืนมีการแสดงระบำชาวหู






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-4-15 09:22:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-4-15 09:26

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 5 : ข้อแลกเปลี่ยน 11
(เดินทางยาวไปยาวไป)




          “หาว” เส้าเทียนลุกขึ้นตื่นสะลึมสะลือหันมองทั้งสองคนที่นอนอยู่ด้วยนี่เป็นห้องใหญ่ที่เปิดเอาไว้พวกเขาไม่นอนเบียดกันหรอกนะเว้ย

          เปิดดูกระเป๋าสัมภาระหาอะไรมาทานรองท้องก่อนที่จะไปเข้าห้องน้ำทำธุระจัดการอาบน้ำให้ร่างกายสะอาดสดชื่น หวังว่าที่นี่จะมีน้ำพอให้อาบแล้วกัน

          “ตื่นแล้วหรอ เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวชะมัดยาด” บัณฑิตหลัวชูเอ่ยบอกแล้วลุกขึ้นมานั่งหน้าตามึนๆมองอีกคนที่หันหลังอยู่

          “ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้ามันก็ดีนะ” เสียงทุ้มติดหวานเลยบอกยิ่งออกกันเร็วเมื่อไหร่ก็จะยิ่งถึงเร็วเมื่อนั้น แต่ก็คงจะผ่านไปหลายอาทิตย์อยู่ กว่าจะไปถึงสถานที่ที่พวกเขาต้องการ เดินทางผ่านตั้งหลายเมือง

          “เจ้ารู้เส้นทางที่จะไปใช่ไหมทางตอนเหนือน่ะ” หากอีกฝ่ายไม่รู้เส้นทางเขาจะได้ศึกษาจากตำราที่เขียนเอาไว้มันเป็นแผนที่ทั้งต้าฮั่นและทางชงหนูเป็นคนที่ต้องวางแผนให้เป็นระเบียบก่อนที่จะเริ่มทำอะไร

          “หากเข้ามาทางเส้นระเบียงเหอซี รับรองว่าไม่พาไปหลงหรอก” เส้าเทียนเดินทางไปไหนมาไหนบ่อยรู้เป็นเฉพาะที่เท่านั้น ถ้าเป็นแบบทะเลทรายก็จะไม่รู้ ให้จำสถานที่ทุกอย่างมันก็ไม่ใช่เรื่อง… อีกอย่างก็ไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นที่จะจดจำอะไรได้เยอะๆในหัวสมอง

          “โอเคข้าจะได้ไม่ต้อง ศึกษาเส้นทาง” บัณฑิตหลัวชูเก็บพับแผ่นที่ลงใส่ในกระเป๋าย่ามที่ตัวเองพกมาเยอะแยะมากมาย

          “โอเค? คืออะไร” ไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกคนบอก ร่างสูงมีใบหน้าที่หมดงงกับคำพูด

          “มันเป็นภาษาของทางโรมันแล้วประโยคนี้ใช้ได้กับคำทั่วไปหมายถึง ถูกต้อง,ถูก,ใช้ได้,ดีแล้ว ,เรียบร้อย,ตกลง และยังมีอื่นๆอีกเป็นคำกริยาที่พวกคนในตะวันตกใช้กัน” ร่างโปร่งอธิบายให้กับคนตรงหน้าที่ดูเหมือนจะมีความสงสัยเป็นพิเศษ

          “โอ้โหมันใช้ได้เยอะจังเลยนะ” เส้าเทียนจำคำพูดของอีกฝ่ายเอาไว้เผื่อจะนำไปใช้กับคนอื่นบ้าง พวกคนตะวันตกประดิษฐ์ประดอยคำพูดได้สั้นๆทว่าความหมายเยอะจริงๆ

          “.....” จุนซางจวินฟังทั้งสองสนทนากันอย่างเงียบๆไม่ได้พูดแทรกอะไรเข้าไป เหมือนกับเป็นการเก็บข้อมูลด้วยนั่นแหละ

          “หากเจ้าสนใจก็ลองศึกษาในตำราดูสิ” ท่าทางอีกคนจะสนใจเขาก็เลยพูดให้คำแนะนำไปลองศึกษาในตำราเอาดู

          “ตำราอะไรรึ” ร่างสูงขมวดคิ้วพลางถอนหายใจเสียงแผ่วเบา

          “คัมภีร์ละติน จะสอนให้เข้าใจเองแต่ต้องหมั่นศึกษาหาความรู้” พอได้พูดแบบนี้แล้วก็ทำแม่เขานั้นนึกอยากจะสอนอีกฝ่ายด้วยความเป็นบัณฑิตที่ชอบสอนพวกเด็กๆเป็นประจำในหออี้จิงไน่

          เส้าเทียนเปิดกระเป๋าหรือค้นหาดูว่าตนเองมีคัมภีรละตินหรือเปล่าถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะมี ตอนนั้นเคยได้ที่เจอกับพวกสหาย แถมยังเจอคัมภีร์วีนัสอีกที่อธิบายกระบวนท่าสำหรับคู่รัก...

          “ข้าก็พอมีคัมภีร์ละตินอยู่นะเดี๋ยวจะลองศึกษาดูเอา” เมื่อค้นหาเจอแล้วก็ลองกดเปิดดูผ่านๆตามีอะไรหลายอย่างที่เขาอ่านไม่ออก

          “มันไม่ยากเกินไปที่จะศึกษา”

          จากนั้นทั้งสามคนก็ทำธุระส่วนตัวแล้วเก็บข้าวเก็บของออกเดินทางจากจุดพักมาเพื่อที่จะได้เดินทางกันไปต่อขึ้นไปทางเหนือ หากขึ้นเส้นทางบนจะต้องผ่านแคว้นต้าหว่านซึ่งที่นั่นมีอากาศหนาวเย็น

          พอจะได้ไปพื้นที่ที่มันมีความเย็นแล้วก็รู้สึกกระดี๊กระด๊าเล็กน้อย ก็อยู่ในทะเลทรายมาหลายอาทิตย์มันก็ร้อนนี่ ตอนกลางวันนี้อย่างกับไฟไหม้หัว

          เดินทางกันไปเรื่อยๆโดยที่ยังไม่หยุดพักใดๆเมื่อผ่านเข้ามาถึงเขตแคว้นแล้วพวกเขาจึงตกลงกันว่าควรจะหาที่พักสำหรับในการทานอาหาร

          เป็นการเดินทางข้ามวันข้ามคืนมันอยู่ไกลจากต้าเยว่จื่อจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะข้ามวันข้ามคืน นัยน์ตาสีดำคมกริบมองรอบๆ ไอความเย็นแผ่ซ่าน

          ถึงจะมีแดดแต่ก็มีความเย็นให้หนาวสั่น เขาโตมาที่เมืองหนาว เจออากาศแบบนี้แล้วไม่ได้ทำให้ ระคายผิว แต่ถ้าเกิดว่าอุณหภูมิต่ำลงมากกว่านี้อีกเช่นไปเดินที่ภูเขาหิมะแบบนั้น มันจะทำให้เขาหนาวจนตกเอาผ้าคลุมหนาๆมาห่อตัว

          พวกเขาไปจอดรถม้าตรงจุดที่ให้นำพาหนะไปฝาก ก่อนที่จะพากันเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมครั้งนี้กะว่าจะเป็นคนไม่พูดแล้วให้บัณฑิตหลัวเป็นคนจัดการเองแล้วกัน

           “เชิญแขกทั้งท่านสามเข้ามานั่งรอที่โต๊ะได้เลยเจ้า ส่วนนี้เป็นเมนูอาหาร” เสี่ยวเอ้อสาวพาทั้งสามคนมานั่งตรงโต๊ะที่ว่างอยู่ก่อนที่จะยื่นมอบเมนูอาหารให้เนื่องจากพวกเขามาสั่งอาหารไม่ได้มาแวะค้างคืน

          “ที่นี่มีเมนูอะไรแนะนำเป็นพิเศษหรือไม่” บัณฑิตหลัวชูถามเมนูแนะนำประจำโรงเตี๊ยมกับเสี่ยวเอ้อ

          “อันที่จริงแล้วทุกเมนูกับพิเศษสำหรับโรงเรเตี๊ยมของเรานะเจ้าค่ะ” นางเอ่ยตอบเป็นมุมกว้างเพื่อให้อีกฝ่ายนั้นได้สะดวกในการเลือกอาหารมันมีมากมายหลายชนิด

          “ข้าเอาเป็ดเป่ยผิงแล้ว” สุดท้ายเส้าเทียนก็สั่งเป็นคนแรกเป็ดเป่ยผิงทำให้ร่างกายแข็งแรง…? มันทำให้มีพลังงานมากกว่าอาหารชนิดอื่นๆในโรงเตี๊ยมก็เลยเลือกอันนี้แค่800ตำลึงเองด้วย

          แล้วจากนั้นทั้งสองคนก็เริ่มสั่งอาหารกันตาม เส้าเทียนหันมองรอบข้าง ที่มีครอบครัวเข้ามาแต่งกายในชุดผ้าคลุม อ่า...ก็มีชุดผ้าคลุมเหมือนกันแต่ยังใส่ไม่ได้

          “รอสักครู่นะเจ้าคะ” เสี่ยวเอ้อสาวรับออเดอร์ก่อนที่จะเดินออกไปแล้วไปรับออเดอร์จากโต๊ะอื่นต่อเพื่อจะได้ส่งให้กับทางพ่อครัวทีเดียว

          “เจ้าดูเหมือนจะชอบที่นี่นะ” บัณฑิตหลัวชูจิบชาหันมาพูดคุยกับร่างสูง

          “อากาศหนาวเย็นข้าชอบ” ก่อนที่จะรออาหาร จากเสี่ยวเอ้อที่จะต้องยกมาเสิร์ฟคงจะใช้เวลาหนึ่งเค่อกว่าๆถึงจะเสร็จ

          ในระหว่างนั้นเขาก็จิบชาที่เสี่ยวเอ้อยกมาเสิร์ฟให้ไปพลางๆรอก่อนที่อาหารมื้อหลักจะมา พอทานเสร็จแล้วจะได้ออกเดินทางกันเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าจะต้องไปแวะพักที่ใดอีก แต่ก็คงมีอีกหลายที่ให้ไปพักเลยล่ะ

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --3 คุณธรรม โพสต์ 2019-4-15 11:36
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +117 ความชั่ว +57 ความโหด โพสต์ 2019-4-15 11:36

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +35 ความหิว -36 +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พิณฝูซี
ผ้าคลุมชินชิล่า
หมวกเกราะรามอนดา
โล่ห์กริชสังหาร
เกราะเอ็ดมอนด์
ทำเนียบบุปผา
คัมภีร์สังคีต
เครื่องประดับผมเซเมเล่
อาภรณ์เจียวจิ้น
รองเท้าซิงไป๋เหลียนฮว่า
ปลอกหุ้มเล็บไห่ล่าง
หน้ากากอาร์มอร์
วิชาจันทร์เสี้ยวปลิดวิญญาณ
มนต์เหมันต์คีโอ
ถังอาบน้ำแห่งซัลลิส
ม้าจื่อเมี่ยว
กำไลเทพีไอซิส
ตัวเบาร่มนภา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x68
x67
x1
x9
x28
x1
x100
x270
x180
x31
x1
x123
x1200
x2
x243
x101
x5
x50
x50
x10
x4
x1106
x2
x273
x5
x61
x1
x1
x1
x10
x9999
x351
x4
x2
x5
x9
x7
x5
x7
x5
x2
x8
x6
x4
x7
x4
x4
x10
x4
x2
x4
x2
x9
x4
x8
x6
x2
x9
x13
x127
x74
x36
x1254
x265
x372
x349
x601
x625
x272
x211
x100
x1000
x100
x9999
x10
x185
x6
x32
x68
x493
x49
x130
x187
x9999
x13
x346
x133
x1154
x293
x81
x141
x471
x3747
x40
x20
x35
x10
x35
x34
x70
x8
x6
x556
x24
x13
x13
x16
x61
x27
x10
x76
x48
x18
x12
x69
x14
x199
x18
x130
x180
x88
x45
x16
x96
x3
x9
x127
x3612
x172
x26
x21
x14
x118
x88
x54
x4242
x72
x78
x18
x29
x95
x120
x33
x5
x500
x578
x39
x4580
x96
x2
x10
x471
x9
x3181
x240
x32
x1
x1
x64
x4
x23
x1
x43
x9999
x9
x8
x10
x8
x2
x7
x19
x34
x1004
x6
x3
x9
x2
x2
x14
x1
x2
x60
x67
x77
x46
x16
x28
x14
x3
x17
x3
x27
x20
x16
x24
x13
x96
x659
x23
x1078
x1070
x15
x2
x780
x12
x3
x20
x26
x19
x132
x94
x90
x410
x158
x1
x23
x624
x74
x1
x184
x153
x19
x112
x53
x6
x849
x640
x772
x444
x2310
x930
x125
x850
x286
x275
x2
x13
x37
x18
x162
x1470
x1
x35
x2976
x28
x2619
x61
x7462
x2810
x33
x537
x40
x4760
x21
x3000
x24
x51
x9242
x3130
x43
x30
x3200
x4042
x9999
x86
x4300
x208
x96
x34
x94
x1743
x3791
x2023
x453
x47
x1659
x36
x21
x220
x4023
x60
x2423
x431
x233
x395
x24
x29
x612
x3548
x18
x134
x316
x2233
x420
x9999
x184
x104
x20
x2547
x3863
x59
x350
x2825
x125
x217
x108
x9999
x30
x19
x170
x3950
x9999
x1845
x72
x313
x2851
x27
x759
x35
x1
x15
x754
x353
x128
x1
x2579
x170
x2279
x421
x17
x3587
x1
x117
x2243
x43
x1
x1520
x323
x2
x2720
x2470
x3020
x2010
x195
x4265
x280
x82
x9999
x9999
x24
x58
x12
x94
x15
x1
x69
x4110
x3183
x81
x704
x1
x11
x4391
x3425
x440