ดู: 21|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นต้าหว่าน } โรงเตี้ยมเอกอัศดง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 6 วันที่แล้ว |โหมดอ่าน

โรงเตี้ยมเอกอัศดง

{ แคว้นต้าหว่าน }




ด้วยแคว้นต้าหว่านมีอากาศที่ค่อนข้างเย็น โรงเตี้ยมที่ค้างแรมชั่วคราวจึงค่อนข้างกันลม
มีแผ่นไม้ปิดทึบสีเข้ม ตามอย่างความนิยมชาวเมืองหนาวล่างเขาหิมะกุ้ยซาน แผ่นกระเบื้องเขียวตัดกัน
ดูโอ่อ่ามีศิลาสลักรูปม้าประดับตามทางเข้า โถงทางเดินทั้งภาพวาดและหัตถกรรมหนังสัตว์
ให้บริการสุรานมม้า อาหารจำพวกเนื้อสัตว์และพืชผักตามฤดูกาล อาจเห็นพ่อค้าวานิชย์พักแรมเป็นขบวน
ไม่ต้องห่วงที่นี่มีทั้งห้องรวมและห้องเดี่ยวพอรองรับได้ทั้งกองคาราวาน


ชื่อกิจการ : โรงเตี้ยมเอกอัศดง
เจ้าของกิจการ : ชอรยอง
เวลาเปิดทำการ : 24 ชม.
รูปแบบกิจการ : บริการสุราอาหารพื้นเมืองและที่พักสำหรับนักเดินทาง ค่ำคืนมีการแสดงระบำชาวหู






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

59

กระทู้

1039

โพสต์

54หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
101406
เงินตำลึง
567560
ชื่อเสียง
206533
ความหิว
883

ตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
5358
ความชั่ว
5550
ความโหด
7992
หนูเทา
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 6 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-4-15 09:26

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 5 : ข้อแลกเปลี่ยน 11
(เดินทางยาวไปยาวไป)




          “หาว” เส้าเทียนลุกขึ้นตื่นสะลึมสะลือหันมองทั้งสองคนที่นอนอยู่ด้วยนี่เป็นห้องใหญ่ที่เปิดเอาไว้พวกเขาไม่นอนเบียดกันหรอกนะเว้ย

          เปิดดูกระเป๋าสัมภาระหาอะไรมาทานรองท้องก่อนที่จะไปเข้าห้องน้ำทำธุระจัดการอาบน้ำให้ร่างกายสะอาดสดชื่น หวังว่าที่นี่จะมีน้ำพอให้อาบแล้วกัน

          “ตื่นแล้วหรอ เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวชะมัดยาด” บัณฑิตหลัวชูเอ่ยบอกแล้วลุกขึ้นมานั่งหน้าตามึนๆมองอีกคนที่หันหลังอยู่

          “ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้ามันก็ดีนะ” เสียงทุ้มติดหวานเลยบอกยิ่งออกกันเร็วเมื่อไหร่ก็จะยิ่งถึงเร็วเมื่อนั้น แต่ก็คงจะผ่านไปหลายอาทิตย์อยู่ กว่าจะไปถึงสถานที่ที่พวกเขาต้องการ เดินทางผ่านตั้งหลายเมือง

          “เจ้ารู้เส้นทางที่จะไปใช่ไหมทางตอนเหนือน่ะ” หากอีกฝ่ายไม่รู้เส้นทางเขาจะได้ศึกษาจากตำราที่เขียนเอาไว้มันเป็นแผนที่ทั้งต้าฮั่นและทางชงหนูเป็นคนที่ต้องวางแผนให้เป็นระเบียบก่อนที่จะเริ่มทำอะไร

          “หากเข้ามาทางเส้นระเบียงเหอซี รับรองว่าไม่พาไปหลงหรอก” เส้าเทียนเดินทางไปไหนมาไหนบ่อยรู้เป็นเฉพาะที่เท่านั้น ถ้าเป็นแบบทะเลทรายก็จะไม่รู้ ให้จำสถานที่ทุกอย่างมันก็ไม่ใช่เรื่อง… อีกอย่างก็ไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นที่จะจดจำอะไรได้เยอะๆในหัวสมอง

          “โอเคข้าจะได้ไม่ต้อง ศึกษาเส้นทาง” บัณฑิตหลัวชูเก็บพับแผ่นที่ลงใส่ในกระเป๋าย่ามที่ตัวเองพกมาเยอะแยะมากมาย

          “โอเค? คืออะไร” ไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกคนบอก ร่างสูงมีใบหน้าที่หมดงงกับคำพูด

          “มันเป็นภาษาของทางโรมันแล้วประโยคนี้ใช้ได้กับคำทั่วไปหมายถึง ถูกต้อง,ถูก,ใช้ได้,ดีแล้ว ,เรียบร้อย,ตกลง และยังมีอื่นๆอีกเป็นคำกริยาที่พวกคนในตะวันตกใช้กัน” ร่างโปร่งอธิบายให้กับคนตรงหน้าที่ดูเหมือนจะมีความสงสัยเป็นพิเศษ

          “โอ้โหมันใช้ได้เยอะจังเลยนะ” เส้าเทียนจำคำพูดของอีกฝ่ายเอาไว้เผื่อจะนำไปใช้กับคนอื่นบ้าง พวกคนตะวันตกประดิษฐ์ประดอยคำพูดได้สั้นๆทว่าความหมายเยอะจริงๆ

          “.....” จุนซางจวินฟังทั้งสองสนทนากันอย่างเงียบๆไม่ได้พูดแทรกอะไรเข้าไป เหมือนกับเป็นการเก็บข้อมูลด้วยนั่นแหละ

          “หากเจ้าสนใจก็ลองศึกษาในตำราดูสิ” ท่าทางอีกคนจะสนใจเขาก็เลยพูดให้คำแนะนำไปลองศึกษาในตำราเอาดู

          “ตำราอะไรรึ” ร่างสูงขมวดคิ้วพลางถอนหายใจเสียงแผ่วเบา

          “คัมภีร์ละติน จะสอนให้เข้าใจเองแต่ต้องหมั่นศึกษาหาความรู้” พอได้พูดแบบนี้แล้วก็ทำแม่เขานั้นนึกอยากจะสอนอีกฝ่ายด้วยความเป็นบัณฑิตที่ชอบสอนพวกเด็กๆเป็นประจำในหออี้จิงไน่

          เส้าเทียนเปิดกระเป๋าหรือค้นหาดูว่าตนเองมีคัมภีรละตินหรือเปล่าถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะมี ตอนนั้นเคยได้ที่เจอกับพวกสหาย แถมยังเจอคัมภีร์วีนัสอีกที่อธิบายกระบวนท่าสำหรับคู่รัก...

          “ข้าก็พอมีคัมภีร์ละตินอยู่นะเดี๋ยวจะลองศึกษาดูเอา” เมื่อค้นหาเจอแล้วก็ลองกดเปิดดูผ่านๆตามีอะไรหลายอย่างที่เขาอ่านไม่ออก

          “มันไม่ยากเกินไปที่จะศึกษา”

          จากนั้นทั้งสามคนก็ทำธุระส่วนตัวแล้วเก็บข้าวเก็บของออกเดินทางจากจุดพักมาเพื่อที่จะได้เดินทางกันไปต่อขึ้นไปทางเหนือ หากขึ้นเส้นทางบนจะต้องผ่านแคว้นต้าหว่านซึ่งที่นั่นมีอากาศหนาวเย็น

          พอจะได้ไปพื้นที่ที่มันมีความเย็นแล้วก็รู้สึกกระดี๊กระด๊าเล็กน้อย ก็อยู่ในทะเลทรายมาหลายอาทิตย์มันก็ร้อนนี่ ตอนกลางวันนี้อย่างกับไฟไหม้หัว

          เดินทางกันไปเรื่อยๆโดยที่ยังไม่หยุดพักใดๆเมื่อผ่านเข้ามาถึงเขตแคว้นแล้วพวกเขาจึงตกลงกันว่าควรจะหาที่พักสำหรับในการทานอาหาร

          เป็นการเดินทางข้ามวันข้ามคืนมันอยู่ไกลจากต้าเยว่จื่อจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะข้ามวันข้ามคืน นัยน์ตาสีดำคมกริบมองรอบๆ ไอความเย็นแผ่ซ่าน

          ถึงจะมีแดดแต่ก็มีความเย็นให้หนาวสั่น เขาโตมาที่เมืองหนาว เจออากาศแบบนี้แล้วไม่ได้ทำให้ ระคายผิว แต่ถ้าเกิดว่าอุณหภูมิต่ำลงมากกว่านี้อีกเช่นไปเดินที่ภูเขาหิมะแบบนั้น มันจะทำให้เขาหนาวจนตกเอาผ้าคลุมหนาๆมาห่อตัว

          พวกเขาไปจอดรถม้าตรงจุดที่ให้นำพาหนะไปฝาก ก่อนที่จะพากันเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมครั้งนี้กะว่าจะเป็นคนไม่พูดแล้วให้บัณฑิตหลัวเป็นคนจัดการเองแล้วกัน

           “เชิญแขกทั้งท่านสามเข้ามานั่งรอที่โต๊ะได้เลยเจ้า ส่วนนี้เป็นเมนูอาหาร” เสี่ยวเอ้อสาวพาทั้งสามคนมานั่งตรงโต๊ะที่ว่างอยู่ก่อนที่จะยื่นมอบเมนูอาหารให้เนื่องจากพวกเขามาสั่งอาหารไม่ได้มาแวะค้างคืน

          “ที่นี่มีเมนูอะไรแนะนำเป็นพิเศษหรือไม่” บัณฑิตหลัวชูถามเมนูแนะนำประจำโรงเตี๊ยมกับเสี่ยวเอ้อ

          “อันที่จริงแล้วทุกเมนูกับพิเศษสำหรับโรงเรเตี๊ยมของเรานะเจ้าค่ะ” นางเอ่ยตอบเป็นมุมกว้างเพื่อให้อีกฝ่ายนั้นได้สะดวกในการเลือกอาหารมันมีมากมายหลายชนิด

          “ข้าเอาเป็ดเป่ยผิงแล้ว” สุดท้ายเส้าเทียนก็สั่งเป็นคนแรกเป็ดเป่ยผิงทำให้ร่างกายแข็งแรง…? มันทำให้มีพลังงานมากกว่าอาหารชนิดอื่นๆในโรงเตี๊ยมก็เลยเลือกอันนี้แค่800ตำลึงเองด้วย

          แล้วจากนั้นทั้งสองคนก็เริ่มสั่งอาหารกันตาม เส้าเทียนหันมองรอบข้าง ที่มีครอบครัวเข้ามาแต่งกายในชุดผ้าคลุม อ่า...ก็มีชุดผ้าคลุมเหมือนกันแต่ยังใส่ไม่ได้

          “รอสักครู่นะเจ้าคะ” เสี่ยวเอ้อสาวรับออเดอร์ก่อนที่จะเดินออกไปแล้วไปรับออเดอร์จากโต๊ะอื่นต่อเพื่อจะได้ส่งให้กับทางพ่อครัวทีเดียว

          “เจ้าดูเหมือนจะชอบที่นี่นะ” บัณฑิตหลัวชูจิบชาหันมาพูดคุยกับร่างสูง

          “อากาศหนาวเย็นข้าชอบ” ก่อนที่จะรออาหาร จากเสี่ยวเอ้อที่จะต้องยกมาเสิร์ฟคงจะใช้เวลาหนึ่งเค่อกว่าๆถึงจะเสร็จ

          ในระหว่างนั้นเขาก็จิบชาที่เสี่ยวเอ้อยกมาเสิร์ฟให้ไปพลางๆรอก่อนที่อาหารมื้อหลักจะมา พอทานเสร็จแล้วจะได้ออกเดินทางกันเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าจะต้องไปแวะพักที่ใดอีก แต่ก็คงมีอีกหลายที่ให้ไปพักเลยล่ะ

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --3 คุณธรรม โพสต์ 6 วันที่แล้ว
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +117 ความชั่ว +57 ความโหด โพสต์ 6 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

นี่ลูกหรือนักโทษ..ตามติดชีวิตเปลี่ยน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปีกผีเสื้อมายา
ชุดมารจื่อเซ่อ
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
หน้ากากพุทธะ
ปิ่นเหมยกุ้ย
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x1
x50
x4
x2
x5
x2
x1
x4
x1
x6
x1000
x500
x496
x425
x1000
x111
x15
x30
x665
x6
x8
x13
x2
x1
x6899
x100
x390
x4
x2
x997
x30
x454
x12
x1500
x1
x420
x766
x1040
x556
x108
x489
x431
x1
x1
x116
x6
x100
x4995
x20
x15
x100
x20
x15
x5
x5
x9999
x539
x10
x18
x10
x30
x19
x434
x24
x500
x218
x7144
x9999
x205
x161
x1
x400
x2
x260
x32
x174
x2835
x1
x133
x7880
x1100
x28
x7
x1
x3
x1351
x105
x2
x1100
x10
x10
x15
x1
x9999
x468
x201
x110
x977
x13
x2
x17
x4
x11
x56
x159
x619
x97
x171
x324
x2
x1577
x9999
x1
x9999
x1
x53
x37
x1315
x6
x510
x15
x30
x166
x7
x19
x130
x11
x5
x3
x1
x315
x175
x2
x1730
x4
x3
x360
x190
x24
x88
x13
x8
x15
x6
x35
x118
x367
x13
x4
x127
x449
x4599
x10
x8233
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x12
x25
x15
x2900
x6
x7
x84
x962
x9999
x139
x1085
x758
x195
x1896
x9999
x554
x332
x3485
x9999
x6552
x4800
x17
x5221
x101
x189
x23
x1
x100
x6
x231
x72
x70
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7756
x5424
x928
x170
x75
x9999
x944
x269
x15
x9999
x5506
x9999
x930
x1398
x9958
x799
x255
x652
x312
x5800
x1105
x505
x67
x2028
x63
x1679
x507
x275
x721
x3347
x72
x690
x8210
x2220
x141
x3000
x8494
x306
x1005
x804
x8104
x1491
x475
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-4-21 00:20

ขึ้นไปด้านบน