เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองเฉิงตู } ตลาด ซังเฉินบ๊วย

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2018-9-5 17:02:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย BaiFangRong เมื่อ 2018-9-5 17:15

{ไป๋ฟางหรง}
บทที่ 100 : เหตุใดจึงไม่ยอมอยู่ดีดี
(แฟลชแบ็คย้อนความ)

          กว่าจะแจกข้าวของเสร็จแยกย้ายกันก็ดึกดื่น   เมื่อชาวบ้านซาลงไป ร่างบางแทบเป็นลม  รู้สึกคล้ายวิญญาณออกจากร่าง  ได้แต่นั่งมึนอยู่บนเก้าอี้นึกอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่

“รีบกลับไปพักผ่อนเถอะเดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้” หลี่ปาฉีเอ่ย ใบหน้าดูอ่อนล้าไม่ต่างกัน  ดวงหน้าหวานพยักหงึกๆ  ยิ่งหลายวันนี้ลำบากอยู่ในคุกมามาก ปล่อยให้ตัวเปียกนานเดี๋ยวความเย็นซึมเข้าร่างกาย  จะไม่สบายเอาได้

“หลานสาว”

ได้ยินเสียงเรียกก็หันไป  พบท่านอากู้อวี้เซียนยืนถือร่มรออยู่  ไม่รู้ว่าคนมายืนรออยู่แล้วตั้งแต่เมื่อใด  สายตาสีหน้าเป็นห่วงปนโล่งใจ “ท่านอา...”

“เจ้าหายไปหลายวันข้าเป็นห่วงยิ่ง นึกว่าเกิดเรื่องใดรีบกลับฉางอันไปแล้ว” ท่านอาหนุ่มถอนหายใจมองสำรวจ  ก่อนจะหันไปคารวะใต้เท้าต้าซือถู

“หลานขออภัยที่ทำให้ท่านเป็นห่วงเจ้าค่ะ  เกิดเรื่องขึ้นจริงๆ...แต่ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้ว” เสียงหวานกล่าว ไป๋ฟางหรงยิ้มบาง   กู้อวี้เซียนยังมีสีหน้าอยากถามอะไรอีกหลายอย่างแต่ยั้งไว้

“รีบกลับบ้านเถอะ  ข้าให้คนเตรียมน้ำอุ่นไว้รอแล้ว” เจ้าบ้านสกุลกู้เพียงกล่าวสั้นๆ เวลานี้คนที่เฝ้าเป็นห่วงกลับมาปรากฎตัวเป็นผู้ช่วยของหลี่ปาฉีแจกทรัพย์ที่ยึดจากจวนสกุลกู้   ประกอบกับข่าวลือที่ได้ยินระหว่างรอคนแจกเงินว่าสามวันก่อน ทั้งสองได้แวะเวียนเข้าออกจวนขุนนางหลายบ้าน  ดังนั้นหากเกิดเรื่องให้หายไปไม่ส่งข่าวคงไม่พ้นเรื่องนี้   

ที่สงสัยที่สุดยามนี้คือเหตุใดหลานสาวของเขาผู้นี้จึงกลายเป็นผู้ช่วยของต้าซือถูได้

“เจ้าค่ะท่านอา” ไป๋ฟางหรงพยักหน้ายิ้มรับอย่างว่าง่าย  ก่อนหันไปมองหลี่ปาฉีเล็กน้อย

“เจ้ากลับไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เรายังต้องเดินทางไปอีกสองจวน” ชายหนุ่มเอ่ย

ร่างบางพยักหน้า “ท่านเองก็พักผ่อนให้มากเช่นกัน....”

หญิงสาวโค้งคำนับอย่างอ่อนช้อยแล้วเดินเคียงข้างท่านอาของตนขึ้นรถม้าของสกุลกู้ที่จอดรออยู่  เพื่อกลับจวนไปพักผ่อน  ทันทีที่เปิดประตูรถม้าก็พบซือซือ แรคคูนหิมะกระโดดพุ่งเข้าใส่

"เจ้าตัวนี้งอแงจะหาเจ้าตลอดเลย" กู้อวี้เซียนเอ่ยพร้อมยิ้มอย่างอ่อนโยน "ว่าแต่เจ้าหายไปไหนหลายวัน มิได้เกิดเรื่องไม่ดีใช่หรือไม่?"

"ตอนไปเกลี้ยกล่อมมือปราบซุ่นเกิดผิดพลาดนิดหน่อย  จึงโดนขังคุกถึงสามวัน..." ไป๋ฟางหรงยิ้มแห้ง  อาหนุ่มฟังแล้วสีหน้ามืดครึ้ม  มองหลานสาวตัวเองแบบพูดไม่ถูก

"เจ้าเป็นสตรีเหตุใดจึงวิ่งเข้าหาเรื่องแบบนี้นัก...."

"ต้าซือถูมาหาข้าบอกว่าต้องการให้ข้าช่วยทำงานเพื่อแผ่นดิน  จะให้ฟางหรงปฏิเสธได้อย่างไร?" นัยน์ตาโศกปิดลงด้วยความล้า   เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้วป่านนี้ลี่ซือคงทำตามคู่มือที่นางบันทึกไว้จัดแต่งบ้านต้อนรับเทศกาลเรียนร้อยแล้ว   หวังว่าในจวนจะยังเรียบร้อยดีอยู่นะ

"เอาเถอะ...ข้าจะช่วยพูดกับย่าของเจ้าอีกแรง ไม่ให้นางดุเจ้าเกินไปนัก" กู้อวี้เซียนได้เพียงส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ  ไม่รู้จะภาคภูมิใจในตัวหลานสาวผู้นี้ดี  หรือหนักใจดีที่เป็นสตรีกลับไปยุ่งเรื่องงานบ้านเมือง  แทนที่จะอยู่เลี้ยงบุตรดูแลจวนให้ดีแบบสตรีออกเรือนทั่วไป

คนจะถูกดุยิ้มแหย  ท่านย่าคงเป็นห่วงนางไม่น้อยทีเดียว "ขอบคุณท่านอาเจ้าค่ะ"

"ว่าแต่วันพรุ่งเจ้ายังต้องออกไปช่วยงานใต้เท้าต่ออีกหรือ?" ถามขึ้นด้วยความสงสัย

"ยังเหลือจวนขุนนางชลประทานและจวนมือปราบสกุลหรั่นแห่งเจียงโจวเจ้าค่ะ" หลานสาวตอบอย่างไม่จำเป็นต้องปิดบัง

นายท่านสกุลกู้ขุนนางเก่าแห่งเฉิงตูพยักหน้าอย่างรู้จักทั้งสองดี "ใต้เท้าตวงไม่น่ามีปัญหา   แต่คนสกุลหรั่นเจ้าต้องระวังให้ดี"


ไป๋ฟางหรงที่พอรู้ข้อมูลทั้งสองผ่านที่อ่านจากบันทึกคร่าวๆแล้วก็พยักหน้า "ฟางหรงจะจดจำไว้  ขอบคุณท่านอาที่เตือนเจ้าค่ะ"


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +25 ความหิว -16 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

........
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8000
x100
x14
x9000
x30
x5
x8
x1
x2
x25
x30
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x10
x2
x1
x1
x46
x1
x1
x10
x1
x28
x97
x10
x64
x1202
x600
x4
x568
x13
x9
x77
x4
x120
x5
x60
x3
x18
x11
x1
x15
x3
x13
x1
x95
x24
x4
x82
x5
x4
x10
x12
x1
x30
x14
x32
x1
โพสต์ 2018-10-2 03:48:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Lulu เมื่อ 2018-10-2 09:07

สัญญาจ้าง(1)

                  ลู่เอินเริ่มปลุกติงโหยวตอนยามหยิน อีกฝ่ายงอแงอยู่บ้างแต่ก็ไม่กล้าขัดมากเพราะเห็นลู่เอินเป็นคนค่อนข้างดูจริงจัง กว่าสตรีทั้งสองจะเตรียมตัวออกจากโรงเตี้ยมได้ก็ใช้เวลาถึงครึ่งชั่วยาม ลู่เอินได้ยินว่าตลาดซังเฉินบ๊วยที่ระบุไว้ในป้ายประกาศ อยู่ไม่ไกลจากที่พักนัก นางจึงชวนติงโหยวเดินทางด้วยเท้ามา
                  ขณะที่กำลังเดินออกจากโรงเตี้ยม เด็กรับใช้ได้มอบจดหมายพับหนึ่งให้ลู่เอิน นางจึงเก็บไว้ในย่ามก่อน เพราะเร่งรีบจะเดินทางมาที่ตลาด พอสตรีทั้งสองเดินมาถึง กลับพบว่ามีบางร้านเท่านั้นที่เริ่มจัดของ ส่วนใหญ่ยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ ติงโหยวหลับตาเดิน ทำท่าเหมือนคนเมาไม่มีผิด ลู่เอินยิ้มมองอีกฝ่ายอย่างขบขัน ก่อนจะหยิบจดหมายออกมาเปิดอ่าน
                  เมื่อลองอ่านดูดีๆกลับพบว่าจดหมายนี้ส่งมาจากเสิ่นลู่ชิงพ่อของนางนั้นเอง เนื้อความในจดหมายระบุว่า ตอนนี้ได้บูรณะบ้านสกุลเสิ่นที่ลู่เจียนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขอให้นางมาไหว้ศาลบรรพชนก่อนเทศกาลฉงหยางด้วย นางนึกว่าบ้านหลังนั้นจะหายไปถาวรเสียอีก ไม่นึกว่าสุดท้ายพ่อของนางยังดื้อด้านซ่อมแซมขึ้นใหม่ เพียงแต่สิ่งที่ลู่เอินกังวลคือ ทำไมอีกฝ่ายถึงส่งจดหมายมาถูกที่ หากเดาไม่ผิด แสดงว่าเขาต้องส่งคนตามดูนางอยู่ตลอดเวลา...
                  "เสี่ยวเอิน"
                  "เจ้าคะ!"
                  "จดหมายว่าอย่างไรบ้าง"
                  นางรีบพับจดหมายกลับทันที "ท่านพ่อแค่บอกให้กลับบ้านไปเยี่ยมศาลบรรพชนเจ้าค่ะ"
                  "ได้ยินว่าบ้านเจ้าอยู่แถบเจียนหนานใช่ไหม ออกจากเฉิงตูเราก็เดินทางไปเลยก็ได้นี่"
                  "ข้ายังมีธุระบางอย่างอยู่ อาจจะยังไปทันทีไม่ได้"
                  "อย่างนั้นรึ" ติงโหยวคล้ายครุ่นคิดบางอย่าง แต่ระหว่างทางเห็นร้านขายอาหารเปิดพอดี นางจึงพาหรั่นหลันวิ่งไปหาอะไรกินแทน
                  ลู่เอินมองแผ่นหลังอีกคนก่อนจะถอนหายใจออกมา นางเดินถามแม่ค้าแถวนี้ว่าร้านขายหมูไปทางไหน เดินวนอยู่ในตลาดหลายรอบกว่าจะพบ ป้ายหน้าร้านนอกจากไม่เด่นสะดุดสายตาแล้ว ตอนนี้ยังไม่ออกมาเตรียมเปิดร้านด้วยซ้ำ หญิงสาวยืนรออยู่หน้าร้านถึงหนึ่งเค่อ แม่ค้าร้านข้างๆเปิดประตูออกมาเห็นพอดีจึงเอ่ยปากถาม
                  "แม่นางน้อยมาซื้อหมูเหรอจ้ะ"
                  "ไม่ใช่เจ้าค่ะ พอดีเห็นป้ายประกาศนี้ติดอยู่.." นางยกแผ่นป้ายประกาศขึ้นมา พอแม่ค้าเห็นจึงร้องอ่อ
                  "เดี๋ยวข้าไปตามมันมาให้นะ รอตรงนี้ก่อน"
                  นางพยักหน้าก่อนจะยืนรอตามที่อีกฝ่ายบอก ผ่านไปไม่นานนักก็มีบุรุษผู้หนึ่งเดินออกมาจากร้านสีหน้าคล้ายกำลังหงุดหงิดบางอย่างอยู่ หญิงสาวเห็นอีกฝ่ายดูอารมณ์ไม่ดีจึงยิ้มบางเบาให้พร้อมจะยื่นแผ่นป้ายประกาศให้อีกฝ่ายดู
                  "ข้ารู้จักแม่นางหรั่น จึงอยากช่วยเหลือท่าน"
                   พอได้ยินคำว่า 'แม่นางหรั่น' สีหน้าของอีกฝ่ายก็แสดงความเขินอายออกมาอย่างปิดไม่มิด "แม่นางรอสักครู่" อีกฝ่ายเดินกลับเข้าไปในบ้านก่อนจะกลับมาพร้อมข้าวของจำนวนหนึ่ง "รบกวนช่วยส่งจดหมายกับของขวัญนี้ให้แม่นางหรั่นซิ่นหลี่ได้ไหม เขาเองก็ไม่ทราบว่าตอนนี้นางอยู่ที่ไหน หากแม่นางเจอระหว่างทางก็ฝากให้ด้วยนะขอรับ เขาเจอนางเมื่อสี่ปีก่อนตอนนางมาเฉิงตู"
                   ไม่รู้ทำไมนางนึกถึงบุรุษที่พึ่งมาสู่ขอนางที่หอหนิวหลางจือหนี่ก็ไม่รู้.. ลู่เอินรับของและจดหมายด้วยรอยยิ้ม "ข้าจะส่งของให้นะเจ้าคะ"
                   เมื่อนางรับปากแล้ว อีกฝ่ายยังร่ายตอนที่พบกัน ซ้ำยังเล่าถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่ฟังดูอย่างไรก็คล้ายคนเพ้อฝันคนหนึ่ง ลู่เอินยิ้มฟังได้แค่หนึ่งเค่อก็ทนไม่ไหว "ข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ"
                   "โอ้ เดินทางปลอดภัยนะแม่นาง"
                   ลู่เอินเดินออกมาจากร้านขายหมูก็ตามหาติงโหยวอยู่รอบตลาด ก่อนจะเจออีกฝ่ายกำลังนั่งกินปลาหมึกอยู่กับหรั่นหลันพอดี ติงโหยวพอเห็นลู่เอินเดินมาก็รีบลุกขึ้นยืนพร้อมกับยื่นปลาหมึกให้นางลองกินดู
                   "ค่อยไปกินบนรถม้าเถอะ เราจะเดินทางไปเมืองซินเอี๋ยกัน"
                   "ซินเอี๋ย? ที่อยู่จิงโจวรึ"
                   "ใช่เจ้าค่ะ"
                   "ไม่ไกลเท่าไหร่นี่ รีบไปกันเถอะ"
                   สตรีทั้งสองเดินกลับไปที่รถม้าก่อนจะเคลื่อนออกจากเมืองเฉิงตู ไปเมืองเจียงโจวที่เป็นทางผ่านเข้าสู่เขตที่ต้องการเดินทางไป


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +35 ความหิว -18 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ฮั่นเสียทองเทวะ
กราดิอุส
ปิ่นล้ำค่า
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x15
x7
x2
x80
x1
x30
x20
x1000
x1
x20
x1
x3
x15
x1
x9
x4
x1
x20
x45
x7
x35
x1
x3
x1
x2
x1
x3
x2
x1
x1
x30
x1
x2
x300
x45
x16
x757
x30
x50
x25
x1
x10
x2
x6000
x91
x2
x4
x1
x2
x49
x13
x8
x59
x2
x10
x17
x200
x99
x130
x175
x100
x100
x60
x2
x20
x41
x50
x1520
x1
x100
x25
x700
x39
x24
x105
x1
x97
x55
x13
x1
x76
x20
x3086
x9
x66
x30
x75
x150
x150
x108
x33
x2
x25
x41
x40
x32
x200
x100
x100
x212
x22
x4
x1
x62
x1041
x1021
x355
x30
x10
x30
x18
x77
x9
x81
x54
x50
x102
x56
x83
x76
x68
x211
x134
x134
x136
x11
x94
x44
x125
x319
x470
x150
x110
x75
x250
x340
x2
x19
x671
x60
x111
x48
x1
โพสต์ 2018-10-2 14:11:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สัญญาจ้าง(3)

                   รถม้าเคลื่อนกลับเข้ามาในเมืองเฉิงตู ก่อนจะถูกนำไปฝากไว้ที่โรงพักพาหนะ ลู่เอินเดินถือจนหมาย ส่วนติงโหยวถือกล่องของขวัญให้ หรั่นหลันเองก็เดินตามมาด้วยขาสั้นๆท่าทางน่าเอ็นดูนัก เวลานี้ตลาดต่างจากตอนเช้าที่นางแวะเวียนมา คงเพราะถึงเวลาที่จะออกมาจับจ่ายซื้อของพอดี นางมองหาร้านขายหมูอยู่นานสองนาน เพราะคนเยอะมากทำให้หลงไปมาเกือบหนึ่งเค่อ
                   "ทำไมเวลานี้คนมันเยอะจึง ตอนเช้ายังกับป่าช้า!"
                   "ตลาดก็เป็นเช่นนี้แหละพี่โหยว"
                   "ใช่ที่ไหน ตลาดของฉางอันนะ คนเดินกันเต็มไปหมดจนไม่มีทางเดินแล้ว"
                   แบบนั้นเอามาเทียบกันได้ที่ไหน นางมองอีกฝ่ายเชิงปฏิเสธ แต่ใช่ว่าอธิบายไปวันนี้จะเข้าใจเสียหน่อย นางกลัวว่าจะหลงกับติงโหยวจึงจับมืออีกฝ่ายเดินผ่านกลุ่มคนจนเห็นป้ายหน้าร้านขายหมูสำเร็จ เมื่อฮว่ากั๋วเห็นลู่เอินเดินมาก็แสดงสีหน้าตกใจทันที
                   "แม่นางยังไม่ได้ออกเดินทางอีกรึ"
                   "พวกเรากลับมาแล้วต่างหาก" ติงโหยวเป็นคนเอ่ยตอบ ก่อนจะวางกล่องของขวัญลงตรงหน้าอีกฝ่าย "ของท่าน"
                   ลู่เอินค่อยๆดันติงโหยวให้ขยับถอยไป "ข้าไปพบแม่นางหรั่นมาแล้วเจ้าค่ะ นี่คือจดหมายตอบกลับจากนาง"

                   เนื้อความในจดหมาย

ถึง ท่านฮวากั๋ว
                   ข้าขอน้อมรับในไมตรีที่ท่านมอบให้ แต่ขอละไว้ในฐานะสหาย ข้ายินดีที่จะร่วมโต๊ะมื้ออาหารกับท่านตามที่นัดไว้ หากแต่ของกล่องนี้เกรงว่าจะรับไว้ไม่ได้ ขอบคุณสำหรับความรู้สึกที่มอบให้ อย่างไรก็แล้วแต่ ขอให้หยกชิ้นนี้แทนไมสตรีสหายที่ข้ามอบให้ท่าน
หรั่นซิ่นหลี่
                   ของในกล่อง {หมวกไผ่ผ้าคลุม 1 / เชือกถักรวมใจ 1 / หีบร้อยชั่ง 5 / ปิ่นล้ำค่า 1 / จี้หยก 1}



@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +300 ดีนาเรียส +6000 +100 ความหิว -42 แต้มวาสนา +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 300 + 6000 + 100 -42 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
ฮั่นเสียทองเทวะ
กราดิอุส
ปิ่นล้ำค่า
ตัวเบาพื้นฐาน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x15
x7
x2
x80
x1
x30
x20
x1000
x1
x20
x1
x3
x15
x1
x9
x4
x1
x20
x45
x7
x35
x1
x3
x1
x2
x1
x3
x2
x1
x1
x30
x1
x2
x300
x45
x16
x757
x30
x50
x25
x1
x10
x2
x6000
x91
x2
x4
x1
x2
x49
x13
x8
x59
x2
x10
x17
x200
x99
x130
x175
x100
x100
x60
x2
x20
x41
x50
x1520
x1
x100
x25
x700
x39
x24
x105
x1
x97
x55
x13
x1
x76
x20
x3086
x9
x66
x30
x75
x150
x150
x108
x33
x2
x25
x41
x40
x32
x200
x100
x100
x212
x22
x4
x1
x62
x1041
x1021
x355
x30
x10
x30
x18
x77
x9
x81
x54
x50
x102
x56
x83
x76
x68
x211
x134
x134
x136
x11
x94
x44
x125
x319
x470
x150
x110
x75
x250
x340
x2
x19
x671
x60
x111
x48
x1
โพสต์ 2018-10-5 13:46:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ สตรีผู้นั้น... (2) ]

      เส้าเทียนควบฮั่นเสียทองมาที่ตลาดซังเฉินบ๊วยเมืองเฉิงตู สหายทั้งสามคนของเขาขอตัวแยกไปซื้อสเบียงมาตุนเอาไว้ ทำให้เขาต้องมาเดินเล่นในนี้อย่างเดียวดาย เป็นวันสบายๆอีกวัน เขาลงจากหลังหย่งฟางก่อนจูงเดินเยี่ยอวี่เซิงฝานหมาป่าสีขาวเดินอยู่ข้างๆเจ้านายของมัน

      ร่างสูงเดินมาที่ร้านขายเนื้อสัตว์ “เอาเนื้อกระต่ายสองชิ้นขอรับ” เส้าเทียนเอ่ยบอกเจ้าของร้านขายเนื้อสัตว์

      ชายวัยกลางคนที่หน้าบอกบุญไม่รับใช้เขียงแร่เนื้อกระต่ายออกมาก่อนจะใส่ถุงให้ชายหนุ่ม ร่างสูงสง่าจ่ายเงินให้ก่อนที่เจ้าของร้านขายเนื้อสัตว์จะยื่นถุงเนื้อกระต่ายมาให้ เส้าเทียนรับเนื้อหมูมาก่อนจะเดินออกจากร้านไป เขาหาที่เหมาะๆแล้วโยนเนื้อกระต่ายให้เยี่ยอวี่เซิงฝานกิน

      “กินเยอะๆ” มือหนาลูบที่หัวเบาๆ สักพักเยี่ยอวี่เซิงฝานก็กินเนื้อกระต่ายทั้งสองชิ้นจนหมด เขาจึงเดินออกไปจากซอกแคบๆเพื่อเดินตลาดต่อ ทว่ากลับพอสตรีที่เคยเจอในย่านการค้าเมืองเยว่สุ่ย “แม่นาง…” เขาเป็นฝ่ายทักขึ้นก่อน


“คุณชายนิรนามคนนั้นนี่เอง ท่านอยู่ที่นี่เหรอคะ” หญิงสาวเมื่อได้ยินเสียงทักก่อนหันกลับไปมองและพูดทักทายด้วยรอยยิ้ม

     “อืม… ข้าไม่ได้อยู่ที่นี้หรอก อันที่จริงข้าอยู่ที่ฉางอันน่ะ” ร่างสูงขมวดคิ้วก่อนจะตอบนางอย่างเป็นกันเอง “แล้วแม่นางหละ พักอยู่แถวนี้รึ”

“ฉางอันนี่ ข้าได้ยินว่าเป็นเมืองใหญ่ของชาวฮั่นใช่ไหม ข้าเคยได้ยินพ่อค้าพูดถึงอยากไปสักครั้งแต่ระยะทางไกล” โม่หรูหยงกล่าวขึ้นด้วยนัยน์ตาเปี่ยมความฝันเมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดถึงเมืองในฝันที่เธออยากลองไปเที่ยวสักครั้ง

      "ใช่แล้ว อยากไปหรอเดี๋ยวข้าพาไปไหม" เขาพูดติดเล่น เพราะเขารู้ว่าอย่างไรเสียนางก็คงจะตอบปฏิเสธอยู่แล้ว "ข้าชื่อหวง เส้าเทียนแล้วแม่นางชื่ออะไรหรอ หื้ม?" เขาแนะนำตัวเองให้อีกฝ่ายรู้จัก เมื่อวานเขาลืมถามชื่อหญิงสาวเพราะต้องรีบกลับไปหาสหายที่รออยู่ก่อน

    “แต่คงโอกาสหน้าดีกว่า ข้า...ข.” โม่หรูหยงมองอีกฝ่าย นางไม่อาจไว้ใจได้เต็มชัด ด้วยเพิ่งเจอกันไม่นานอีกทั้งนางเคยมีประวัติโดนบุรุษหลอก ดีที่พี่บุญธรรมไปช่วยได้ทันเพียงแต่ต้องแลกกับชีวิตของเขา เป็นเพราะนางที่ทำให้เขาตาย

      "ข้าคิดแล้วว่าแม่นางจะต้องตอบเช่นนั้น" หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะล้วงกระเป๋าแล้วหยิบอัญมณีแวววาวขึ้นมา เป็นเพรชสีขาวบริสุทธิ์ "ถึงจะยังไม่รู้ชื่ออ่า...เพชรเม็ดงามนี้ข้ามอบให้ ถึงแม้ว่าอยู่ในตม ก็ยังคงความงามไม่มีวันเสื่อมคลาย เหมือนกับแม่นางที่มีจิตใจที่อ่อนโยนบริสุทธิ์" เส้าเทียนมอบให้   
    “เหะ เพชรนี้มีค่ามากเลยนะเจ้าคะ คุณชายให้ข้าแบบนี้จะดีเหรอ” โม่หรูหยงมองอีกฝ่ายอย่างลังเล ทำไมคุณชายท่านนี้ถึงมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้นางกันนะ

      “ให้เพราะอยากให้ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน แล้วแม่นางจะใจร้ายไม่บอกชื่อแซ่ให้ข้ารู้หน่อยรึ” เขาแกล้งตีหน้าเศร้า


    “ข้าชื่อโม่หรูหยงเจ้าค่ะ….ส่วนเพชรนี้มันล้ำค่า ข้าไม่มีเงินแลกเปลี่ยนนะคะ” โม่หรูหยงกล่าวแนะนำตัวก่อนจะบอกอีกฝ่าย

      “ข้าไม่ต้องการเงินทองใดๆจากเจ้าหรอก งั้นข้าของตัวก่อนนะคุณหนูโม่ หรูหยง” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกก่อนจะขึ้นหย่งฟางแล้วควบออกไปพร้อมกับเยี่ยอวี่เซิงฝานที่วิ่งตามหลังมา


    “ขอบคุณเจ้าค่ะ งั้นข้าขอนำเพชรนี้ไปแลกเงินช่วยเหลือหมู่บ้านยากไร้แถบนี้นะ” โม่หรูหยงยิ้มก่อนยินดีรับไว้ ก่อนมองร่างอีกฝ่ายที่ควบม้าไปอย่างไว

มอบเพรช / เปิดใช้ผีเสื้อ / เปิดใช้รูปปั้นไป๋เหมียว

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ร่างสิงสถิตย์ไป๋หู่: โม่ หรูหยง เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2018-10-5 14:36
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ร่างสิงสถิตย์ไป๋หู่: โม่ หรูหยง เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2018-10-5 14:36
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ร่างสิงสถิตย์ไป๋หู่: โม่ หรูหยง เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2018-10-5 14:36

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +25 ความหิว -19 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พิณฝูซี
ผ้าคลุมชินชิล่า
หมวกเกราะรามอนดา
โล่ห์กริชสังหาร
เกราะเอ็ดมอนด์
ทำเนียบบุปผา
คัมภีร์สังคีต
เครื่องประดับผมเซเมเล่
อาภรณ์เจียวจิ้น
รองเท้าซิงไป๋เหลียนฮว่า
ปลอกหุ้มเล็บไห่ล่าง
หน้ากากอาร์มอร์
วิชาจันทร์เสี้ยวปลิดวิญญาณ
มนต์เหมันต์คีโอ
ถังอาบน้ำแห่งซัลลิส
ม้าจื่อเมี่ยว
กำไลเทพีไอซิส
ตัวเบาร่มนภา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x68
x67
x1
x9
x28
x1
x100
x270
x180
x31
x1
x123
x1200
x2
x243
x101
x5
x50
x50
x10
x4
x1106
x2
x273
x5
x61
x1
x1
x1
x10
x9999
x351
x4
x2
x5
x9
x7
x5
x7
x5
x2
x8
x6
x4
x7
x4
x4
x10
x4
x2
x4
x2
x9
x4