เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ ซานเมืองฉางอัน | ฝั่งเหนือ } ท่าเรือซันป่อกง {ท่าเรือใหญ่}

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2019-8-19 20:46:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 66
โอ้ ทะเลแสนงาม (12) END

          เรือโจรสลัดซางอินที่บัดนี้กางเก็บพับใบเรือทำเสมือนเป็นเรือธรรมดาๆลำหนึ่งแล่นผ่านเข้ามาจนถึงท่าเรือซันป่อกง ร่างบอบบางนั่งอยู่ข้างหน้าอารมณ์ร่าเริงแจ่มใสได้กลับมาฉางอันแล้วถิ่นบ้านเกิดที่ตัวนั้นตั้งมั่นไว้ คิดถึงต้นอิงฮวาจังเลย เย้!! "พี่เยี่ยพาข้ามาส่งถึงฉางอันเช่นนี้มันจะไม่ลำบากท่านเกินไปรึเจ้าคะ" เสียงหวานใสเอ่ยถาม

          "ไม่" ตอบกลับโทนเสียงราบเรียบ อีกไม่นานก็จะต้องแยกจากกันแล้วก็อยากจะอยู่จนถึงวินาทีสุดท้าย เดินทางท่องเที่ยวท่องมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ช่วงเวลาสั้นๆ พบพานเจอกันเพราะถูกหลอกข่าวลือของพวกลูกเรือธงแดง นัยน์ตาเดียวดายมองหน้าใสที่ไม่ได้ปรุงแต่งเติมใดๆ ธรรมชาติเช่นนี้กลับทำให้ชายหมวกฟางต้องปั้นหน้าเย็นชาตลอดเวลาที่คุยกัน

          "แม่นางน้อยอาศัยอยู่ในฉางอันเหรอ แล้วทำงานอะไรล่ะ" เผิงซานโหวพิงขอบเรือโปรยรอยยิ้มทรงเสน่ห์ ดูอย่างไงก็เหมือนลูกคุณแท้ๆ ไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเด็กกำพร้าแถมยังน้องสาวของเจ้านั้นอีก พี่น้องนิสัยต่างราวฟ้ากับเหว ผิวพรรณผุดผ่องขาวเนียนละเอียด มีกลิ่นกายดอกอิงฮวาตามชื่อ คนจมูกไวเช่นเขาผู้เคยเป็นนายพรานมาก่อนย่อมได้กลิ่น

          "เจ้าค่ะข้าอาศัยอยู่ในฉางอัน ตอนนี้ยังไม่มีงานทำว่างงานค่ะ! แต่ข้าก็ลองส่งใบสมัครงานไปแล้วนะ อยากเดินเส้นทางช่วยเหลือผู้คนด้วยความรู้ ข้าอยากเป็นนักปราชญ์เจ้าค่ะ" ถึงแม้จะเป็นอาชีพที่ไม่มีเงินทองแต่ก็อยากจะทำ มันเหมือนกับเป็นความฝันของเด็กสาวตัวน้อยๆที่อยู่ในโลกร่าเริงสดใส การช่วยเหลือผู้คนให้ปราศจากความทุกข์นั้นเป็นสิ่งที่อยากทำ

          "แม่นางอยากเป็นนักปราชญ์อย่างนั้นหรออืมๆ" เส้นทางที่แตกกับโจรสลัด ลมเย็นๆผ่าน เรือลำใหญ่จอดเทียบท่าทั้งบุรุษทั้งสองเดินลงมาจากเรือเพื่อส่งลาดรุณีน้อยให้ถึงที่หมาย

          หัวหน้าโจรสลัดหมวกฟางเลือกส่งเมืองใหญ่เพื่อความปลอดภัยของเจ้าดวงอาทิตย์น้อยยิ้มแฉ่ง อาภรณ์ชมพูหวานแหวว "เจ้ามีความสุขกับการเดินทางหรือไม่"

          "ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่ข้าได้ร่วมเดินทางกับท่านถ้ามีความสุขมากๆ ราวกับว่าเป็นความฝัน แต่มันก็คือความจริง ถ้าไม่รู้ว่าจะขอบคุณท่านอย่างไรดีที่พาข้าออกท่องมหาสมุทรได้พบเห็นอะไรหลายๆอย่างในท้องทะเลอันกว้างใหญ ทั้งเกาะไต้หวัน… ได้ลงไปดำน้ำดูปะการังแล้วช่วยเก็บขยะที่ทำลายสภาพแวดล้อมอันงดงามนั่น" มือเล็กนุ่มนิ่มบอบบางหยิบเชือกถักรวมใจขึ้นมาหนึ่งเส้น ซึ่งมีความหมายว่า 'ผูกพันรักกันตลอดไป' "เชือกถักรวมใจเส้นนี้อิงฮวาขอมอบให้พี่เยี่ยเจ้าค่ะ"

          หย่งเยี่ยมองเส้นถักรวมใจที่นางมอบให้เปรียบเสมือนของดูต่างหน้า "...อิงฮวาถ้าเจ้ารักความงดงามท้องทะเล สักวันต้องได้เจอกัน" มือหนาเก็บสอดเข้าใต้อาภรณ์สีดำ

          ร่างสูงโปร่งที่เห็นของที่นางให้ถึงกับยิ้มเจ้าเล่ห์ สัญลักษณ์แทนความรักถึงแม้จะไร้เดียงสาแต่ก็รุกหนักไม่ใช่เล่น "แม่นางน้อยมีแต่ของฝากให้พี่เยี่ย แล้วของข้ามีบ้างไหม"

          "เอ่อ...ข้าคุณชายเหรอ" เกาแก้มเอาอะไรให้เขาดีล่ะ "พู่ประดับเจ้าของขวัญแด่มิตรสหาย"

          "ขอบใจๆ"


          จุ้บ!!!

          ก่อนที่จะจากกันอิงฮวาน้อยรวบรวมความกล้าเผชิญหน้ากับชายหนุ่มหมวกฟาง ดวงตาเปร่งประกายแวววับเขย่งตัวขึ้นยิ้มกว้าง ริมฝีปากนุ่มนิ่มอมชมพูอย่างเด็กน้อยใสซื่อบริสุทธิ์ริมฝีปากหนาแตะสัมผัสกันแผ่วเบาแนบชิดกันเพียงชั่วครู่ หัวใจน้อยๆเต้นแรง ถึงแม้จะจากลาอิงฮวาก็ไม่อยากให้เขาลืมนาง 'ข้ายอมหัวใจกำเริบเพื่อให้ท่านไม่ลืมข้า' แล้วผละออกใบหน้าแดงก่ำมะเขือเทศสุกเป็นฝ่ายเข้าไปกระทำทำไมถึงพ่ายแพ้ราบคาบ

          ยกมือขึ้นปิดหน้าบิดตัวม้วน "แอร้ ข้า...ขอโทษ"

          หย่งเยี่ยนิ่งชะงักค้างดั่งเวลาหยุดหมุนบางอย่างในใจเต้นผิดจังหวะ อึ้งค้างกลายเป็นรูปปั้นสมบูรณ์ไม่ได้สติ "......"

          เผิงซานโหวยกยิ้มมุมปาก 'แม่นางน้อยคนนี้จะมีวิวัฒนาการแฮะ' ทั้งเชือกถักรวมใจกับจูบปากจากลาถึงจะเป็นการแตะริมฝีปากเท่านั้น คนไร้เดียงสาก็ยังไม่เจ้าใจโลกของผู้ใหญ่ 'หรือข้าควรจะสอนนางดี' มือหนาเดินไปหากัปตันหนุ่ม "พี่เยี่ยกลับกันเถอะ" ดันพากลับขึ้นเรือที่อีกฝ่ายยืนอึ้งกิมกี่ ไม่ลืมจะหันไปแซวคนตัวเล็กที่ยืนปิดหน้าจิ้มลิ้ม "โชคดีนะ อาซ้อใหญ่แล้วเจอกัน"

          "อาซ้อใหญ่???" เปิดหน้าเงยขึ้นมองคนบนเรือ เห็นหน้าหย่งเยี่ยยืนปั้นหน้าเย็นชา มือเล็กๆค่อยๆแตะริมฝีปากตัวเอง "สักวันเราคงจะพบกัน" เรือลำใหญ่แล่นผ่านออกไปแล้วจนไกลลับสุดท้ายตา

          ระหว่างนั้นขณะที่กำลังเดินเข้าไปในเมืองมีคนส่งข่าวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาหญิงสาว "ใช่แม่นางอิงฮวาหรือไม่"

          "เจ้าค่ะ ข้าอิงฮวาเอง" พยักหน้าหงึกหงัก

          "นี่จดหมายจากอาจารย์ปันขอรับ" คนส่งสาสน์ถือจดหมายมอบให้กับดรุณีน้อย ตามหาตั้งนานพึ่งจะมาเจอ

          "เอ๊ะ?? อาจารย์ปัน" รับจดหมายขึ้นมาอ่านดูเหมือนว่า จะได้การตอบรับจากตอนที่ส่งไปสมัครเมื่อนานมาแล้ว นี่ก็ถือว่าเป็นเรื่องดีๆในชีวิตถึงแม้ว่าจะจากลากลับโจรสลัดหนุ่มก็ตาม เนื้อหาพูดถึงหนทางบัณฑิตหญิง สำหรับผู้ที่สนใจให้มาเจอกันที่ยามไห้โรงเรียนตงฟาง

         กะว่าจะไปแวะที่หุบเขาอิงฮวาซะหน่อยเห็นทีจะต้องเดินทางไปทางทิศเหนือเสียแล้ว นัดยามไห้....

มอบพู่ประดับ
ใช้หงส์ -เผิง
มอบเชือกถักรวมใจ - พี่เยี่ย


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: หย่ง เยี่ย เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2019-8-19 21:17
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: หย่ง เยี่ย เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-8-19 21:17
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: เผิงซาน โหว เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-8-19 21:17
(( เดือนนี้ท่านได้ใช้ พู่ประดับ ไปแล้ว จะเป็นเพียงของขวัญปกติ ))  โพสต์ 2019-8-19 21:17
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: เผิงซาน โหว เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2019-8-19 21:16

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -62 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -62 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
กำไลเทพีไอซิส
ชุดจิ่วเถาฮวา
วิกผมพิสดาร
แหวนหลิ่งเฉียว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x2
x10
x20
x5
x2000
x160
x7
x1
x2
x1
x10
x5
x3
x2
x5
x4
x1
x4
x4
x4
x3
x5
x2
x5
x5
x8
x7
x7
x8
x5
x9
x7
x3
x3
x7
x5
x7
x9
x5
x1
x2
x1278
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x3
x13
x24
x302
x6
x2
x4
x2
x2
x10
x1
x2
x60
x19
x30
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x27
x3
x4
x3
x10
x70
x1
x438
x18
x350
x370
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x12
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x274
x51
x1
x54
x24
x2
x2
x27
x15
x172
x275
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x102
x570
x1
x26
x2135
x11
x1419
x31
x2200
x2210
x26
x235
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x62
x3700
x146
x197
x8
x21
x64
x1435
x3628
x1623
x53
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x292
x230
x382
x8
x27
x573
x3146
x16
x117
x280
x1633
x420
x9353
x144
x95
x20
x1940
x3463
x37
x339
x2615
x106
x214
x22
x9999
x24
x14
x74
x3343
x9999
x1842
x69
x259
x2247
x26
x751
x16
x1
x12
x604
x298
x70
x1
x1869
x150
x2073
x254
x1
x2718
x1
x77
x1843
x41
x1
x1280
x323
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2736
x220
x64
x9999
x7925
x24
x44
x12
x70
x10
x1
x55
x3710
x1314
x58
x1080
x536
x1
x11
x3825
x3225
x380
x944
x43
x4738
x2350
x3646
x5455
x2790
x15
x30
x4252
x11
x9999
x2340
x9999
x116
x3
x2587
x4020
x7504
x416
x6600
x7
x9115
x9999
x4830
x2481
x4469
x5703
x5697
x3586
x9641
x214
x9295
x1863
x30
x4003
x57
x883
x3228
x392
x9999
x276
x31
x358
x376
x31
x5020
x130
x2785
x7885
x6813
x9999
x8922
x3339
x163
x1445
x49
x5055
x712
x5051
x9999
x1
x9999
x1682
x2770
x2244
x382
x1
x7111
x1170
x5462
x10
x9
x66
x1
x9999
x6051
x472
x3680
x7056
x2729
x2
x53
x7
x656
x2627
x350
x728
x976
x3163
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1652
x5525
x42
x3120
x16
x157
x1337
x30
x990
x2656
x11
x29
x23
x9999
x237
x31
x9999
x35
x29
x1971
x2048
x24
x142
x157
x965
x29
x78
x586
x4415
x13
x4
x897
x4054
x4910
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x823
x24
x30
x45
x4096
x9
x35
x784
x3800
x9999
x280
x4445
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2133
x5685
x9999
x7535
x9392
x152
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x372
x4581
x2301
x2064
x310
x594
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8307
x105
x9956
x9999
x6659
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3753
x4496
x3752
x3778
x9999
x6543
x9999
x4460
x6476
x5534
x9999
x4245
x5795
x4116
x4487
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9604
x1629
x3303
x1771
x9153
x6778
x1020
x1
โพสต์ 2019-8-19 22:47:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-8-20 07:04

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 68
ออกเดินทางไปเจียงหนาน

           หลังจากที่ออกมาจากโรงเรียนตงฟางแล้ว ก็จะต้องเดินทางไกลอีกครั้งก็พอมีเงินหลงเหลือติดตัวอยู่บ้างในการที่จะไปภูมิภาคเจียงหนานในครั้งนี้อีกหน เดินทางโดยใช้ทางบกนั้นมันไม่มีเมืองไหนผ่าน ไปถึงที่หมายโดยตรง นางเลยตัดสินใจต้องไปทางท่าเรือแล้วค่อยเดินเท้าไปที่เมืองเจี่ยงเยี่ย

          แต่จะไปที่นั่นก็ต้องเตรียมข้าวของไปด้วยว่าดูท่าแล้วน่าจะทำงานอยู่หลายวันเชียวเลย ก้มตรวจเช็คข้าวของสัมภาระที่เตรียมเอาไว้เพื่อที่จะไปถึงที่หมายแล้วไม่ต้องไปออกซื้อของใช้ส่วนตัว ยิ่งเป็นคนอยู่ในเมืองหลวงแล้วก็จะรู้สึกว่า ของอะไรพวกนี้ในเมืองหลวงนั้นจะหาได้ง่ายกว่า

          ผ่านการทดสอบแล้วก็ทำให้หญิงสาวรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ถึงแม้ในตอนเขียนนั้นจะต้องทำทีเป็นว่าข้าชอบในสิ่งนี้แต่ที่จริงแล้วก็ไม่ได้ชอบหรอกนะ! กฎเกณฑ์พวกนั้นควรถูกลบออกไปให้หมดเสีย ทำไมจะต้องจำกัดเพศด้วย สตรีก็มีความสามารถเช่นเดียวกับบุรุษความเท่าเทียมนั้นควรที่จะเปิดรับโอกาสได้แล้ว

          ดรุณีน้อยมีของดูต่างหน้าของชายหมวกฟางที่เขาให้ไว้ตั้งนานมาแล้วก่อนที่จะขึ้นเรือไปท่องเที่ยวมหาสมุทร นั่นก็คือหมวกไผ่ผ้าคลุม อิงฮวาหยิบขึ้นมาดู "ป่านนี้ท่านจะออกไปจากฮั่นแล้วหรือยังนะ เพิ่งจะแยกจากกันได้ไม่ถึงวันก็รู้สึกแปลกๆซะแล้วสิเรา"

          จดจำคำพูดของบุรุษผู้นั้นได้เป็นอย่างดีถ้าเกิดว่าจะออกไปไหนมาไหนให้สวมใส่เอาไว้ มือเล็กนุ่มนิ่มละมุนสวมใส่หมวกไผ้ผ้าคลุมปกปิดบังใบหน้านวลขาวใสผุดผ่อง ขาเรียวเล็กรีบเดินจ้ำอ้าวไปที่ท่าเรือใหญ่ในเมืองฉางอันทันที ต้องใช้เวลาในการเดินเรือตั้งไกลกว่าจะไปถึงเจี่ยงเยี่ย ได้เป็นบัณฑิตหญิงแล้วก็ศึกษาความรู้เพิ่มเติม อาจารย์ปันให้ไปทำงานเป็นเสมียนช่วยเหลือแม่ทัพทหารเรือ ได้ทำงานทั้งทีก็ได้ไปทำที่บ้านคนใหญ่คนโตเสียด้วย

          ชักน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ นางจะต้องระมัดระวังตัวอะไรในการพูดคุยหรือเปล่าเนี่ย เดินมองหาเรือนัยน์ตาหวานแหววหวานฉ่ำแย้มยิ้ม "ข้าต้องการจะไปท่าเจี้ยนเฉิงเจ้าค่ะ ไม่ทราบว่าลำนี้ได้ผ่านเส้นทางนั้นหรือเปล่าเจ้าคะ" น้ำเสียงหวานไพเราะเสนาะหูเลยถามชายหนุ่มผู้เป็นนายท่า นอกจากนั้นแถวนี้ก็มีเรือสำเภาทั้งพ่อค้าหรือแม้แต่กระทั่งพวกนายท่าอีกมากมาย

         "แม่หนูลำนี้ไม่ผ่านหรอกขอรับต้องไปอีกคันข้างๆ" ชี้ไปที่เรืออีกคันจอดเทียบท่าอยู่ข้างๆ

          "ขอบคุณเจ้าค่ะ" คนตัวเล็กบอบบางเดินไปหาเรือลำข้างๆ "ลำนี้ผ่านท่าเจี้ยนเฉิงไหมคะ" ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายนั้นจะบอกว่าลำนี้ผ่านแต่ก็ต้อง สอบถามเพื่อความแน่ใจด้วย

          "ผ่านขอรับ ราคาต่อเที่ยว3,000ชั่ง" พูดเสร็จแล้วก็แจ้งราคาให้ดรุณีน้อยทราบทันที

          นำถุงเงินออกมาแล้วยื่นเงินมอบให้กับอีกฝ่ายเพื่อนางจะได้ขึ้นไปนั่งบนเรือแล้วเตรียมตัวจะออกเดินทางไปสถานที่เป้าหมาย "อ่า...นี่เงินเจ้าค่ะครบตามจำนวนไม่ขาดไม่เกินนะคะ" ค่อนข้างจะเป็นคนมีระเบียบเช็คเงินก่อนจ่ายทุกครั้ง แอบงกเบาๆ ก็คนมันว่างงานมานาน พึ่งจะได้ไปทำงานครั้งแรก!

          "ครบตามจำนวนเป๊ะๆขอรับ เชิญแม่นางน้อยขึ้นมาเลย"

          หลังจากนั้นไม่นานเรือก็ออกจากท่า อิงฮวานั่งมองบรรยากาศริมน้ำอารมณ์ดีสดใส แม้จะกระเป๋าเงินฉีก...จ่ายเงินไปตั้งเยอะ จะหาเงินเก็บคืนครบไหมคิดๆดูๆ ไม่มีทางถึงหรอก แงงงงง

จ่าย 3,000 ชั่ง

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +7 ดีนาเรียส +500 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→