ดู: 470|ตอบกลับ: 4

{ เมืองอาร์เมเนีย } ปราสาทเยเรวาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-15 00:00:17 |โหมดอ่าน





ปราสาทเยเรวาน

{ เมืองอาร์เมเนีย }












【ปราสาทเยเรวาน】
สถานที่พำนักของราชวงศ์อาร์เมเนีย ปราสาทแห่งขุนเขา
ล้อมล้อมด้วยแนวเขามีวิวของป่าไม้และธรรมชาติโดยทั่วทิศ
อากาศบริสุทธิ์ มีเขตล่าสัตว์และสระน้ำสวนสวยสีเขียวชอุ่ม
กษัตริย์ผู้ปกครองมีจิตใจกว้างขวางเป็นมิตรและรู้สถานการณ์
ความชาญฉลาดของผู้ปกครองเสมือนพรของประชาชน

กษัตริย์อาร์เมเนีย
มิเธอริดัสเธส ที่ 6


อุปนิสัย :: ภายหลังอาร์เมเนียถูกขุนพลมาร์ค แอนโทนี่ตีเมืองพอนตัสจนพ่ายแพ้ ภายหลังกษัตริย์มิเธอริตัสเธสที่หกทรงทราบดีว่าไม่อาจทานกองกำลังอันเกรียงไกรโรมันได้ หากดื้อดึงอาจถึงคราวจะสิ้นชาติจึงได้ยื่นยอมจำนนเป็นเมืองใต้สาธารณรัฐโรมัน ทำให้เมืองอาร์เมเนียรอดพ้นจากหมาป่าใหญและเป็นเมืองภายใต้สาธาณรัฐโรมัน แตการปกครองในอารเมเนียก็ยังคงเป็นของอารเมเนีย มีเพียงส่งส่วย บรรณาการเท่านั้น




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 แต้มวาสนา +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-8-20 01:50:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมา หลังจากที่ขบวนซีอวี้เดินทางมาอย่างแอบเร่งรีบเล็กน้อยที่ต้องหนีการคุกคามของจอมเวทย์ที่จองล้างจองผลาญพาร์เที่ยน ทุกๆคนรวมถึงทหารมาถึงเมืองอาร์เมเนียเมืองข้างเคียงได้สำเร็จ นับว่าสำเร็จและก็ไม่มีอะไรมาขวางการเดินทาง อย่างเช่นจอมเวทย์คนนั้นที่คิดว่าไม่ไล่ตามมาแล้ว คงจะรับมือกับทางฝั่งพาร์เที่ยนอยู่ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดีว่าจะเป็นยังไงต่อจากนี้..
แต่ไม่ว่ายังไงเราก็มาถึงเมืองแล้ว ก็ต้องทำหน้าที่ของเราต่อไปตามความตั้งใจของท่านจางเชียน..


พอมาถึงเมืองแล้ว หลิงนูได้รักษาอาการบาดเจ็บเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย โดยการดื่มยาน้ำสีคราม หรือเรียกภาษาต่างแดนว่าน้ำยาราเฟรย่าไปแล้ว แผลขนาดปานกลางที่เคยได้รับจากจอมเวทย์คนนั้นก็หายเป็นปลิดทิ้ง จนทำให้คนรอบข้างทำเอาแปลกใจไปตามๆกันเลยว่ามียาวิเศษอะไรทำนองนี้ด้วยหรือ..


ก่อนอื่นใด ตอนนี้ขบวนจางเชียนเองก็มุ่งหน้ามาถึงปราสาทที่พำนักของกษัตริย์อาร์เมเนียแล้ว ชื่อว่าปราสาทเยเรวาน ภูมิทัศปราสาทดูค่อนข้างเรียบง่าย มีความเป็นธรรมชาติสูงดูจากต้นไม้รอบๆแล้วค่อนข้างสบายตาเมื่อมองออกไป ดูภายนอกแล้วไม่ใหญ่โตโอ่อ่าเหมือนพาร์เที่ยน แต่มีความเป็นเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของอาร์เมเนียเป็นอย่างดี
คงถึงแล้วสินะ ..


ก่อนอื่นจางเชียนได้เรียกองค์หญิงต้าหว่าน แม่ทัพเว่ยมาคุยกันก่อนเล็กน้อยเพื่อที่จะวางแผนพิธีการ


"อาการท่านจิตรกรหลี่เป็นอย่างไรบ้าง?" จางเชียนถามขึ้นมา


"ข้าได้ยินว่าบาดเจ็บพอสมควร ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้างนะเจ้าคะ" องค์หญิงต้าหว่านเอ่ย


"อืม อย่างนั้นหรือ?.. ถ้างั้นคงต้องหาคนแทน.." จางเชียนเอ่ยยังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงหลิงนูแทรกขึ้นมา


"เรียกหาข้าหรือท่านจางเชียน? " หลิงนูกระโดดออกมาจากรถม้าที่กำลังรักษาตัวอยู่ ทว่าตอนนี้เธอไม่บาดเจ็บใดๆแล้ว ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรง


"เอ้อะท่านจิตรกรหลี่? หายดีแล้วอย่างนั้นหรือ? ได้ยินว่าแม่นางยังบาดเจ็บอยู่นี่นา" จางเชียนประหลาดใจ ก่อนออกจากพาร์เที่ยนหลิงนูยังบาดเจ็บอยู่เลยถ้าดูจากแผลที่มี ตอนนี้กลับไม่เป็นอะไรใดๆแล้ว องค์หญิงต้าหว่านเองก็เช่นกันด้วย แปลกใจไปตามๆกัน


"ข้ากินยาน่ะ เลยทำให้อาการดีขึ้นมาแล้วล่ะ" หลิงนูตอบแบบรวมๆไม่บอกอะไรมากมายนัก ให้เข้าใจง่ายก็พอ


"เอ่อ.. ยังไงก็ ดีแล้วล่ะดีแล้วๆ จะได้เตรียมการแผนได้อย่างราบรื่นเสียที เอาล่ะทุกคนมาฟังข้าตรงนี้" จางเชียนเองได้ยินดังนั้นก็พอใจ แล้วจึงเตรียมการต่อทันทีไม่รอช้า เรียกหลิงนู องค์หญิง แม่ทัพเว่ยไปคุยเรื่องเตรียมการเข้าเฝ้าเจ้าแคว้นด้วยการแบ่งหน้าทีเหมือนครั้งกระทำเมื่อพาร์เที่ยน


"เอาล่ะข้าวางแผนไว้ให้ว่า จะให้แม่ทัพเว่ยเส้าเทียนยกหีบแพรพรรณใบใหญ่ จิตรกรหลี่ยกหีบผ้าไหม องค์หญิงต้าหว่านยกหีบเครื่องเทศขอรับ ส่วนหีบผ้าไหมกับเครื่องเทศอีกสองใบท่านทั้งสองอยากให้ใครถือบ้างไหมขอรับ?" จางเชียนกล่าว


"ที่เหลือสินะ ... 1 หีบงั้นขอให้น้องสาวข้ายกให้ละกัน นางน่าจะช่วยได้อยู่นะ" หลิงนูเอ่ย ก่อนจะเดินไปบอกเหอซูมี่ที่อยู่ในรถม้าให้มาช่วยงานสำคัญห็คือถือหีบผ้าไหมที่เหลืออยู่กล่องหนึ่ง


@WeishaoTien (พูดถึงคอมเรดใครก้ได้ 1 คนมาช่วยกหีบที่เหลือ คุยยาวๆไป)


"เราจะเข้าไปกันในปราสาทแค่ 6 คนนะขอรับ ฉะนั้นขอให้จำตามนี้ด้วย" จางเชียนเอ่ย ให้ทุกคนวางแผนให้เรียบร้อยแล้วก็ได้เวลาเตรียมการเสียทีนะ


ไม่นานนัก ขบวนเจริญสัมพันธไมตรีถูกจัดขึ้นเป็นทีเรียบร้อย จางเชียนำขบวน หลิงนู เหอซูมี่ องค์หญิงยืนฝั่งซ้าย แม่ทัพเว่ยและผู้ติดตาม(ใส่ชื่อ)ยืนฝั่งขวาเดินเข้าไปพร้อมกัน โดยมีทหารอาร์เมเนียเดินนำเข้าไปในปราสาทอาร์เมเนียแห่งนี้


เมื่อเดินเข้าไป ภายในปราสาทดูตกแต่งเรียบง่ายแต่สวยงาม ไม่ใหญ่อลังการมากจนเกินไป เพดานเตี้ยกว่าปราสาทพาร์เที่ยนอยู่เล็กน้อย สื่อถึงความสมถะของกษัติรย์ที่อาณาจักรนี้
ต่อจากนั้นเมื่อเดินเข้ามากลางห้องโถงแล้ว ทหารภายในราชวังอาร์เมเนียทราบเรื่องก่อนจะออกมาบอกกล่าวกับทหารที่นำทางมาว่าจะมีคนมาพบแทนเจ้าแคว้นอาร์เมเนียก่อน ซึ่งก็น่าจะเป้นที่ปรึกษาประจำแคว้น


ต่อจากนั้นไม่นานก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินตามทหารอาร์เมเนียมา หญิงสาวคนหนึ่งดูมีเสน่ห์แบบคุณแม่ไม่น้อยทีเดียวน่าจะมีอายุอยู่ระดับนึง แต่งตัวด้วยอาภรณืสีขาวสะอาดเอี่ยมไร้มลทินใดๆ เรือนผมสีออกเหลืองทองนั้นดูทำให้สวยงามอย่างยิ่ง ดวงตาสีทองอำพันสวยงามแบบไม่เคยเห็นมาก่อน ที่สำคัญทรวดทรงองค์เอวนั้นสวมส่วนงดงามราวนางฟ้าก็มิปาน..


หลิงนูคิดในใจ อู้ววว... อาหารตา..


จางเชียนได้พูดคุยกับหญิงสาวชุดขาวนางนั้น นางได้แนะนำตัวคือในฐานะที่ปรึกษาของกษัตริย์อาร์เมเนียแห่งนี้ แล้วก็ทักทายด้วยการจับมือกันด้วยมือขวาของแต่ละคนแล้วเขย่าเล็กน้อยนั่นเอง
นั่นคือการทักทายเหรอน่ะ หลิงนูและทุกๆคนดูแปลกใจเล็กน้อย
"อืมม การทักทายของพวกเขาเหมือนกับโรมันนะ ข้าคิดว่า" จางเชียนหันมาบอกกับทุกคนที่ตามมาด้านหลัง


จากนั้นก็สนทนากันเล็กน้อย ก่อนจางเชียนจะกล่าวขึ้น
"เอาล่ะ ท่านจิตรกรหลี่ องค์หญิงต้าหว่าน แม่ทัพเว่ยและผู้ติดตามของท่านทั้งสองโปรดเดินตามสตรีชุดขาวเข้าไปด้านในได้นะขอรับ นางเป็นตัวแทนของแคว้นแห่งนี้" จางเชียนเอ่ย


"ฮื่อ" หลิงนูพยักหน้า


@WeishaoTien (ตอบอะไรก้ได้)


จากนั้นพิธีก็ดำนเนิไปด้วยความเรียบง่ายภายในปราสาท ก่อนอื่นนางชุดขาวก็ได้สนทนาบางอย่างเยอะพอสมควรในระหว่างที่เดินไปตลอดเส้นทาง หหลิงนูกับแม่ทัพเว่ยและคนอื่นๆ อาจจะฟังภาษาอารเมเนียไม่ออกเป็นแน่แท้อยู่แล้ว หากยังไม่ได้เรียนก็นะ..


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-8-20 16:27
คุณได้รับ +10 คุณธรรม --10 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2019-8-20 16:27

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +50 ความหิว -48 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ราชสีห์คำราม
Brynhildr Hlina
Brynhildr Norns
เกราะเอ็ดมอนด์
เครื่องประดับผมเซเมเล่
ผ้าคลุมชินชิล่า
อาภรณ์เจียวจิ้น
แอปเปิ้ลทองคำ
ลิ่วลิ่วต้าชุ่นหม่า
คัมภีร์ทวนตระกูลวู
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x109
x33
x30
x1
x20
x12
x4
x6
x106
โพสต์ 2019-8-24 23:50:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  จากความเดิมตอนที่แล้ว...
ระหว่างนั้นก็เดินไป โดยมีทหารอาร์เมเนียนำทางขบวนมุ่งหน้าไปยังพระราชวังของเมืองอาร์เมเนียเพื่อเข้าพบกษัตริย์ตามที่ท่านจางเชียนตั้งใจมาเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี ค่อยดีขึ้นมาหน่อยตรงที่จะไม่มีใครมาขวาทางเราขณะที่เดินเข้าไประหว่างนั้น ซึ่งพวกทหารที่รู้ว่าพวกเราเป็นใคร จุดหมายของพวกเขาจึงเป็นที่เดียวกับที่ท่านจางต้องการไป.. ราชวังอาร์เมเนีย...




                                  ณ ปราสาทเยเรวาน อาร์เมเนีย...

                                 

                                  การเดินทางไปยังปราสาทในตัวเมืองของพวกเรานั้น ตอนนี้ไม่มีอะไรที่มาขวางทางพวกเราเลยแม้แต่คนๆเดียว ก็ดูเหมือนจะเป็นเช่นนี้เหมือนกับทุกๆที่ๆพวกเราไป เพราะภารกิจของพวกเรานั้นเป็นเหมือนกับการเปิดดินแดนใหม่ให้ชาวฮั่นที่ไม่รู้ว่ามีดินแดนอื่นๆที่ยังไม่เคยไปให้ได้รู้ว่าที่สถานที่แห่งนี้ ดินแดนแห่งนี้และที่อื่นๆที่พวกเรากำลังจะไปหาเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ แม้ว่ามันจะไกล แต่เพื่อแผ่นดินที่ข้ามีโอกาสอาศัยและใช้ชีวิตอยู่ ข้าคงจะอยู่เฉยๆไม่ได้หรอก สำหรับข้าแล้ว การที่ข้ามาอาศัยที่ๆไม่ใช่ที่ของตนเองอยู่มันถือว่าทุกอย่างล้วนมีค่าตอบแทน.. ข้าพอจะรู้ตัวข้าเองล่ะว่าตัวข้านั้นไม่ใช่คนฮั่นโดยกำเนิด เท่าที่จำความได้ก็นั่นล่ะ ข้ารู้จักป่าลับแล สำนักสงฆ์ร้างกลางป่า นักบวชที่อยู่พวกเขาก็หายไป แต่นั่นก็ถทอว่าข้าใช้ชีวิตอยู่ในที่ๆไม่ใช่ที่ของข้าแล้ว และมันก็ต้องมีค่าตอบแทนที่ข้าต้องจ่าย...

                                  หลังจากที่ทหารรับรู้ถึงการมาถึงของขบวนเดินทาฃเจริญสัมพันธไมตรีจากต้าฮั่น เหล่าทหารที่คุ้มกันก็เข้ามานำเพื่อทำการหลีกฝูงชนที่เดินตัดหน้าให้พวกเราเดินทางไปยังปราสาทเพื่อทำหน้าที่ของทูตสัมพันธ์ไมตรีและเรียนรู้พร้อมกับทำความรู้จักเมืองแห่งใหม่ในดินแดนแห่งใหม่นี้..

                                   หลังจากที่ขบวนซีอวี้เดินทางมาอย่างแอบเร่งรีบเล็กน้อยที่ต้องหนีการคุกคามของจอมเวทย์ที่จองล้างจองผลาญพาร์เที่ยน ทุกๆคนรวมถึงทหารมาถึงเมืองอาร์เมเนียเมืองข้างเคียงได้สำเร็จ นับว่าสำเร็จและก็ไม่มีอะไรมาขวางการเดินทาง อย่างเช่นจอมเวทย์คนนั้นที่คิดว่าไม่ไล่ตามมาแล้ว คงจะรับมือกับทางฝั่งพาร์เที่ยนอยู่ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดีว่าจะเป็นยังไงต่อจากนี้..

                                    ตอนนี้ขบวนจางเชียนเองก็มุ่งหน้ามาถึงปราสาทที่พำนักของกษัตริย์อาร์เมเนียแล้ว ชื่อว่าปราสาทเยเรวาน ภูมิทัศปราสาทดูค่อนข้างเรียบง่าย มีความเป็นธรรมชาติสูงดูจากต้นไม้รอบๆแล้วค่อนข้างสบายตาเมื่อมองออกไป ดูภายนอกแล้วไม่ใหญ่โตโอ่อ่าเหมือนพาร์เที่ยน แต่มีความเป็นเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของอาร์เมเนียเป็นอย่างดี

                                   ก่อนอื่นจางเชียนได้เรียกองค์หญิงต้าหว่าน แม่ทัพเว่ยมาคุยกันก่อนเล็กน้อยเพื่อที่จะวางแผนพิธีการ

                                  "อาการท่านจิตรกรหลี่เป็นอย่างไรบ้าง?" จางเชียนถามขึ้นมา


                                  "ข้าได้ยินว่าบาดเจ็บพอสมควร ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้างนะเจ้าคะ" องค์หญิงต้าหว่านเอ่ย


                                  "อืม อย่างนั้นหรือ?.. ถ้างั้นคงต้องหาคนแทน.." จางเชียนเอ่ยยังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงของแม่นางหลิงนูแทรกขึ้นมาจากในรถม้าที่นางโดยสาร


                                  "เรียกหาข้าหรือท่านจางเชียน? " แม่นางหลิงนูกระโดดออกมาจากรถม้าที่ก่อนหน้านี้นางได้รักษาตัวอยู่บนนั้น ทว่าตอนนี้นางกลับไม่มีอาการบาดเจ็บใดๆแล้ว ซ้ำร่างกายยังสมบูรณ์แข็งแรงอีกด้วย


                                  "เอ้อะท่านจิตรกรหลี่? หายดีแล้วอย่างนั้นหรือ? ได้ยินว่าแม่นางยังบาดเจ็บอยู่นี่นา" จางเชียนประหลาดใจ ก่อนออกจากพาร์เที่ยนนั้น สิ่งที่ท่านจางห็นคือสภาพแม่นางที่บาดเจ็บอยู่ หากแต่ตอนนี้กลับไม่เป็นอะไรใดๆ องค์หญิงต้าหว่านเองก็เช่นกันด้วย สร้างความแปลกใจให้กับท่านราชทูตไม่น้อย ข้าที่มองยืนดูก็ไม่ได้ตกใจหรือประหลาดใจใดเท่าไหร่นักหรอก ก็ของมันดีจริงนี่นา อาจจะเจ็บหน่อยเพราะดูเหมือนวิธีการเยียวยาของโอสถนี้คือการสร้างส่วนที่หายไปให้กลับคืนมา อาจจะลำบากแต่แน่นอนว่าหายขาดอย่างที่ไม่ต้องสงสัย


                                 "ข้ากินยาน่ะ เลยทำให้อาการดีขึ้นมาแล้วล่ะ" แม่นางหลิงนูตอบแบบรวมๆดูกำหวมเพราะนางไม่ได้บอกอะไรมากมายนัก ให้เข้าใจง่ายก็พอ


                                 "เอ่อ.. ยังไงก็ ดีแล้วล่ะดีแล้วๆ จะได้เตรียมการแผนได้อย่างราบรื่นเสียที เอาล่ะทุกคนมาฟังข้าตรงนี้" จางเชียนเองได้ยินดังนั้นก็พอใจ แล้วจึงเตรียมการต่อทันทีไม่รอช้า เรียกแม่นางหลิงนู องค์หญิง และตัวข้าไปคุยเรื่องเตรียมการเข้าเฝ้าเจ้าแคว้นด้วยการแบ่งหน้าทีเหมือนครั้งกระทำเมื่อพาร์เที่ยน


                                 "เอาล่ะข้าวางแผนไว้ให้ว่า จะให้แม่ทัพเว่ยเส้าเทียนยกหีบแพรพรรณใบใหญ่ จิตรกรหลี่ยกหีบผ้าไหม องค์หญิงต้าหว่านยกหีบเครื่องเทศขอรับ ส่วนหีบผ้าไหมกับเครื่องเทศอีกสองใบท่านทั้งสองอยากให้ใครถือบ้างไหมขอรับ?" จางเชียนกล่าว


                                 "ที่เหลือสินะ ... 1 หีบงั้นขอให้น้องสาวข้ายกให้ละกัน นางน่าจะช่วยได้อยู่นะ" แม่นางหลิงนูเอ่ย ก่อนที่นางจะเดินไปบอกเหอซูมี่ ผู้ติดตามของนางที่อยู่ในรถม้าให้มาช่วยงานสำคัญ นั่นคือการถือหีบผ้าไหมที่เหลืออยู่กล่องหนึ่ง


                                  "เอาล่ะ ฮึบ.." ข้าค่อยๆยกหีบของมีค่าขึ้นมาแล้วโอบหีบนั้นไว้ที่ข้างลำตัวก่อนที่จะหันไปเรียกให้ผู้ติดตามอีกคนมาช่วยถือ..

                                 "เซี่ยงเหมย.. ช่วยข้ายกหีบอีกใบนึงไปกับข้าหน่อยสิ.." ตอนนี้ที่รถม้าก็มีกันอยู่สองคนนั่นล่ะ แล้วคนที่แรงเยอะที่สุดในสองคนนั้นก็เซี่ยงเหมยที่นางเองก็แข็งแรงไม่ต่างกับชายฉกรรจ์ เลยให้นางมาช่วย ซึ่งก็ตามบุคลิกของนางที่เมื่อใดข้าขอให้นางช่วย นางก็มักจะชอบบ่นอุบอิบๆตลอด ทำข้าแอบขำไม่ได้ แล้วพอนางเห็นข้าขำนาง.. ข้าก็มักจะโดนนางไม่เตะก็ถีบข้อพับจนทรุดอยู่ร่ำไป เห็นนางดูดุแบบนี้ นางก็มีเสน่ห์ในแบบของนางที่มักจะชอบปากไม่ตรงกับใจแบบนี้เสมอ.. นั่นล่ะนะ...


                                 "เราจะเข้าไปกันในปราสาทแค่ 6 คนนะขอรับ ฉะนั้นขอให้จำตามนี้ด้วย" จางเชียนเอ่ย ให้ทุกคนวางแผนให้เรียบร้อยแล้วก็ได้เวลาเตรียมการเสียทีนะ

                                 ไม่นานนัก ขบวนเจริญสัมพันธไมตรีถูกจัดขึ้นเป็นทีเรียบร้อย จางเชียนำขบวน หลิงนู เหอซูมี่ องค์หญิงยืนฝั่งซ้าย แม่ทัพเว่ยและผู้ติดตาม(ใส่ชื่อ)ยืนฝั่งขวาเดินเข้าไปพร้อมกัน โดยมีทหารอาร์เมเนียเดินนำเข้าไปในปราสาทอาร์เมเนียแห่งนี้

                                 เมื่อเดินเข้าไป ภายในปราสาทดูตกแต่งเรียบง่ายแต่สวยงาม ไม่ใหญ่อลังการมากจนเกินไป เพดานเตี้ยกว่าปราสาทพาร์เที่ยนอยู่เล็กน้อย สื่อถึงความสมถะของกษัติรย์ที่อาณาจักรนี้ ต่อจากนั้นเมื่อเดินเข้ามากลางห้องโถงแล้ว ทหารภายในราชวังอาร์เมเนียทราบเรื่องก่อนจะออกมาบอกกล่าวกับทหารที่นำทางมาว่าจะมีคนมาพบแทนเจ้าแคว้นอาร์เมเนียก่อน ซึ่งก็น่าจะเป้นที่ปรึกษาประจำแคว้น

                                 ต่อจากนั้นไม่นานก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินตามทหารอาร์เมเนียมา หญิงสาวคนหนึ่งดูมีเสน่ห์แบบคุณแม่ไม่น้อยทีเดียวน่าจะมีอายุอยู่ระดับนึง แต่งตัวด้วยอาภรณืสีขาวสะอาดเอี่ยมไร้มลทินใดๆ เรือนผมสีออกเหลืองทองนั้นดูทำให้สวยงามอย่างยิ่ง ดวงตาสีทองอำพันสวยงามแบบไม่เคยเห็นมาก่อน ที่สำคัญทรวดทรงองค์เอวนั้นสวมส่วนงดงามราวนางฟ้าก็มิปาน..


                                 จางเชียนได้พูดคุยกับหญิงสาวชุดขาวนางนั้น นางได้แนะนำตัวคือในฐานะที่ปรึกษาของกษัตริย์อาร์เมเนียแห่งนี้ แล้วก็ทักทายด้วยการจับมือกันด้วยมือขวาของแต่ละคนแล้วเขย่าเล็กน้อยนั่นเอง เป็นการทักทายที่ดูแปลกไม่เหมือนที่ใดดี แต่ข้าว่านะ แต่ละที่ หากเป็นต่างที่ต่างถิ่น ยกตัวอย่างที่นี่กับที่ชุมชนฮิบรู แค่ที่นี่กับที่นั่นอยู่ในดินแดนเดียวกัน ก็ไม่เหมือนแล้วล่ะ ความแตกต่างของวัฒนธรรมที่นี่เป็นอะไรที่หลากหลายแบบที่แห่นดินฮั่นเองก็ไม่เคยมี.. หรืออาจจะมีแต่ข้าไม่สังเกต.. ก็เป็นได้...
                                 "อืมม การทักทายของพวกเขาเหมือนกับโรมันนะ ข้าคิดว่า" จางเชียนหันมาบอกกับทุกคนที่ตามมาด้านหลัง

                                 
จากนั้นก็สนทนากันเล็กน้อย ก่อนจางเชียนจะกล่าวขึ้น


                                "เอาล่ะ ท่านจิตรกรหลี่ องค์หญิงต้าหว่าน แม่ทัพเว่ยและผู้ติดตามของท่านทั้งสองโปรดเดินตามสตรีชุดขาวเข้าไปด้านในได้นะขอรับ นางเป็นตัวแทนของแคว้นแห่งนี้" จางเชียนเอ่ย

                                "ฮื่อ" หลิงนูพยักหน้า

                                "..."ข้าไม่ได้เอ่ยอะไรตอบนอกจากพยักหน้าเล็กน้อยแค่นั้นเป็นอันรู้กันก่อนที่จะเดินไป

                               จากนั้นพิธีก็ดำนเนินไปด้วยความเรียบง่ายภายในปราสาท ก่อนอื่นนางชุดขาวก็ได้สนทนาบางอย่างเยอะพอสมควรในระหว่างที่เดินไปตลอดเส้นทาง แน่นอนว่าข้าหรือแม้แต่แม่นางหลิงนูเองก็ฟังภาษาของพวกนางที่กำลังสื่อสารกันไม่ออกอยู่แล้ว แต่หลังจากนี้ เมื่อมีเวลา เราคงจะได้ศึกษาภาษาของพวกเขากันในโอกาสต่อไป และแน่นอนว่าพกวเราจะสามารถเข้าใจกันได้ในไม่ช้า...



หมวก,หยก,ดาบ
@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2019-8-25 11:35
คุณได้รับ +34 คุณธรรม โพสต์ 2019-8-25 11:35

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +25 ความหิว -36 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Brynhildr Norns
Brynhildr Randgris
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
Brynhildr Hlina
ผ้าคลุมจวี้ม่อ
ต่างหูมาร์เพสซา
เกราะอามุนราห์
บันทึกสื่อจี้เล่มแรก
ธงอินเฟอร์โน่
หน้ากากยักษ์ม่วง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x34
x1
x20
x5
x50
x1
x5
โพสต์ 2021-10-29 23:18:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
CH9 PART5

--

ถึงอาร์เมเนีย จกนั้นเข้าพบราชครูเพื่อเตรียมเดินทางกลับไปยังต้าฮั่น หลังจากนี้แล้ว




--



11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ราชสีห์คำราม
Brynhildr Hlina
Brynhildr Norns
เกราะเอ็ดมอนด์
เครื่องประดับผมเซเมเล่
ผ้าคลุมชินชิล่า
อาภรณ์เจียวจิ้น
แอปเปิ้ลทองคำ
ลิ่วลิ่วต้าชุ่นหม่า
คัมภีร์ทวนตระกูลวู
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x109
x33
x30
x1
x20
x12
x4
x6
x106
โพสต์ 2021-10-29 23:34:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
CH9 PART6

--

ราชครูอาร์เมเนียพาไปยังประตูพอทัล ซึ่งจะสามารถเดินทางทะลุมิติไปยงต้าฮั่นได้ทันที และปลายทางนั้นตั้งอยู่ที่ค่ายหลี่กังนั่นเอง...


--



11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ราชสีห์คำราม
Brynhildr Hlina
Brynhildr Norns
เกราะเอ็ดมอนด์
เครื่องประดับผมเซเมเล่
ผ้าคลุมชินชิล่า
อาภรณ์เจียวจิ้น
แอปเปิ้ลทองคำ
ลิ่วลิ่วต้าชุ่นหม่า
คัมภีร์ทวนตระกูลวู
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x109
x33
x30
x1
x20
x12
x4
x6
x106

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2022-5-24 04:28

ขึ้นไปด้านบน