{ เมืองอาร์เมเนีย } ปราสาทเยเรวาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-15 00:00:17 |โหมดอ่าน





ปราสาทเยเรวาน

{ เมืองอาร์เมเนีย }












【ปราสาทเยเรวาน】
สถานที่พำนักของราชวงศ์อาร์เมเนีย ปราสาทแห่งขุนเขา
ล้อมล้อมด้วยแนวเขามีวิวของป่าไม้และธรรมชาติโดยทั่วทิศ
อากาศบริสุทธิ์ มีเขตล่าสัตว์และสระน้ำสวนสวยสีเขียวชอุ่ม
กษัตริย์ผู้ปกครองมีจิตใจกว้างขวางเป็นมิตรและรู้สถานการณ์
ความชาญฉลาดของผู้ปกครองเสมือนพรของประชาชน

กษัตริย์อาร์เมเนีย
มิเธอริดัสเธส ที่ 6


อุปนิสัย :: ภายหลังอาร์เมเนียถูกขุนพลมาร์ค แอนโทนี่ตีเมืองพอนตัสจนพ่ายแพ้ ภายหลังกษัตริย์มิเธอริตัสเธสที่หกทรงทราบดีว่าไม่อาจทานกองกำลังอันเกรียงไกรโรมันได้ หากดื้อดึงอาจถึงคราวจะสิ้นชาติจึงได้ยื่นยอมจำนนเป็นเมืองใต้สาธารณรัฐโรมัน ทำให้เมืองอาร์เมเนียรอดพ้นจากหมาป่าใหญและเป็นเมืองภายใต้สาธาณรัฐโรมัน แตการปกครองในอารเมเนียก็ยังคงเป็นของอารเมเนีย มีเพียงส่งส่วย บรรณาการเท่านั้น




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 แต้มวาสนา +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-8-20 01:50:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมา หลังจากที่ขบวนซีอวี้เดินทางมาอย่างแอบเร่งรีบเล็กน้อยที่ต้องหนีการคุกคามของจอมเวทย์ที่จองล้างจองผลาญพาร์เที่ยน ทุกๆคนรวมถึงทหารมาถึงเมืองอาร์เมเนียเมืองข้างเคียงได้สำเร็จ นับว่าสำเร็จและก็ไม่มีอะไรมาขวางการเดินทาง อย่างเช่นจอมเวทย์คนนั้นที่คิดว่าไม่ไล่ตามมาแล้ว คงจะรับมือกับทางฝั่งพาร์เที่ยนอยู่ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดีว่าจะเป็นยังไงต่อจากนี้..
แต่ไม่ว่ายังไงเราก็มาถึงเมืองแล้ว ก็ต้องทำหน้าที่ของเราต่อไปตามความตั้งใจของท่านจางเชียน..


พอมาถึงเมืองแล้ว หลิงนูได้รักษาอาการบาดเจ็บเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย โดยการดื่มยาน้ำสีคราม หรือเรียกภาษาต่างแดนว่าน้ำยาราเฟรย่าไปแล้ว แผลขนาดปานกลางที่เคยได้รับจากจอมเวทย์คนนั้นก็หายเป็นปลิดทิ้ง จนทำให้คนรอบข้างทำเอาแปลกใจไปตามๆกันเลยว่ามียาวิเศษอะไรทำนองนี้ด้วยหรือ..


ก่อนอื่นใด ตอนนี้ขบวนจางเชียนเองก็มุ่งหน้ามาถึงปราสาทที่พำนักของกษัตริย์อาร์เมเนียแล้ว ชื่อว่าปราสาทเยเรวาน ภูมิทัศปราสาทดูค่อนข้างเรียบง่าย มีความเป็นธรรมชาติสูงดูจากต้นไม้รอบๆแล้วค่อนข้างสบายตาเมื่อมองออกไป ดูภายนอกแล้วไม่ใหญ่โตโอ่อ่าเหมือนพาร์เที่ยน แต่มีความเป็นเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของอาร์เมเนียเป็นอย่างดี
คงถึงแล้วสินะ ..


ก่อนอื่นจางเชียนได้เรียกองค์หญิงต้าหว่าน แม่ทัพเว่ยมาคุยกันก่อนเล็กน้อยเพื่อที่จะวางแผนพิธีการ


"อาการท่านจิตรกรหลี่เป็นอย่างไรบ้าง?" จางเชียนถามขึ้นมา


"ข้าได้ยินว่าบาดเจ็บพอสมควร ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้างนะเจ้าคะ" องค์หญิงต้าหว่านเอ่ย


"อืม อย่างนั้นหรือ?.. ถ้างั้นคงต้องหาคนแทน.." จางเชียนเอ่ยยังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงหลิงนูแทรกขึ้นมา


"เรียกหาข้าหรือท่านจางเชียน? " หลิงนูกระโดดออกมาจากรถม้าที่กำลังรักษาตัวอยู่ ทว่าตอนนี้เธอไม่บาดเจ็บใดๆแล้ว ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรง


"เอ้อะท่านจิตรกรหลี่? หายดีแล้วอย่างนั้นหรือ? ได้ยินว่าแม่นางยังบาดเจ็บอยู่นี่นา" จางเชียนประหลาดใจ ก่อนออกจากพาร์เที่ยนหลิงนูยังบาดเจ็บอยู่เลยถ้าดูจากแผลที่มี ตอนนี้กลับไม่เป็นอะไรใดๆแล้ว องค์หญิงต้าหว่านเองก็เช่นกันด้วย แปลกใจไปตามๆกัน


"ข้ากินยาน่ะ เลยทำให้อาการดีขึ้นมาแล้วล่ะ" หลิงนูตอบแบบรวมๆไม่บอกอะไรมากมายนัก ให้เข้าใจง่ายก็พอ


"เอ่อ.. ยังไงก็ ดีแล้วล่ะดีแล้วๆ จะได้เตรียมการแผนได้อย่างราบรื่นเสียที เอาล่ะทุกคนมาฟังข้าตรงนี้" จางเชียนเองได้ยินดังนั้นก็พอใจ แล้วจึงเตรียมการต่อทันทีไม่รอช้า เรียกหลิงนู องค์หญิง แม่ทัพเว่ยไปคุยเรื่องเตรียมการเข้าเฝ้าเจ้าแคว้นด้วยการแบ่งหน้าทีเหมือนครั้งกระทำเมื่อพาร์เที่ยน


"เอาล่ะข้าวางแผนไว้ให้ว่า จะให้แม่ทัพเว่ยเส้าเทียนยกหีบแพรพรรณใบใหญ่ จิตรกรหลี่ยกหีบผ้าไหม องค์หญิงต้าหว่านยกหีบเครื่องเทศขอรับ ส่วนหีบผ้าไหมกับเครื่องเทศอีกสองใบท่านทั้งสองอยากให้ใครถือบ้างไหมขอรับ?" จางเชียนกล่าว


"ที่เหลือสินะ ... 1 หีบงั้นขอให้น้องสาวข้ายกให้ละกัน นางน่าจะช่วยได้อยู่นะ" หลิงนูเอ่ย ก่อนจะเดินไปบอกเหอซูมี่ที่อยู่ในรถม้าให้มาช่วยงานสำคัญห็คือถือหีบผ้าไหมที่เหลืออยู่กล่องหนึ่ง


@WeishaoTien (พูดถึงคอมเรดใครก้ได้ 1 คนมาช่วยกหีบที่เหลือ คุยยาวๆไป)


"เราจะเข้าไปกันในปราสาทแค่ 6 คนนะขอรับ ฉะนั้นขอให้จำตามนี้ด้วย" จางเชียนเอ่ย ให้ทุกคนวางแผนให้เรียบร้อยแล้วก็ได้เวลาเตรียมการเสียทีนะ


ไม่นานนัก ขบวนเจริญสัมพันธไมตรีถูกจัดขึ้นเป็นทีเรียบร้อย จางเชียนำขบวน หลิงนู เหอซูมี่ องค์หญิงยืนฝั่งซ้าย แม่ทัพเว่ยและผู้ติดตาม(ใส่ชื่อ)ยืนฝั่งขวาเดินเข้าไปพร้อมกัน โดยมีทหารอาร์เมเนียเดินนำเข้าไปในปราสาทอาร์เมเนียแห่งนี้


เมื่อเดินเข้าไป ภายในปราสาทดูตกแต่งเรียบง่ายแต่สวยงาม ไม่ใหญ่อลังการมากจนเกินไป เพดานเตี้ยกว่าปราสาทพาร์เที่ยนอยู่เล็กน้อย สื่อถึงความสมถะของกษัติรย์ที่อาณาจักรนี้
ต่อจากนั้นเมื่อเดินเข้ามากลางห้องโถงแล้ว ทหารภายในราชวังอาร์เมเนียทราบเรื่องก่อนจะออกมาบอกกล่าวกับทหารที่นำทางมาว่าจะมีคนมาพบแทนเจ้าแคว้นอาร์เมเนียก่อน ซึ่งก็น่าจะเป้นที่ปรึกษาประจำแคว้น


ต่อจากนั้นไม่นานก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินตามทหารอาร์เมเนียมา หญิงสาวคนหนึ่งดูมีเสน่ห์แบบคุณแม่ไม่น้อยทีเดียวน่าจะมีอายุอยู่ระดับนึง แต่งตัวด้วยอาภรณืสีขาวสะอาดเอี่ยมไร้มลทินใดๆ เรือนผมสีออกเหลืองทองนั้นดูทำให้สวยงามอย่างยิ่ง ดวงตาสีทองอำพันสวยงามแบบไม่เคยเห็นมาก่อน ที่สำคัญทรวดทรงองค์เอวนั้นสวมส่วนงดงามราวนางฟ้าก็มิปาน..


หลิงนูคิดในใจ อู้ววว... อาหารตา..


จางเชียนได้พูดคุยกับหญิงสาวชุดขาวนางนั้น นางได้แนะนำตัวคือในฐานะที่ปรึกษาของกษัตริย์อาร์เมเนียแห่งนี้ แล้วก็ทักทายด้วยการจับมือกันด้วยมือขวาของแต่ละคนแล้วเขย่าเล็กน้อยนั่นเอง
นั่นคือการทักทายเหรอน่ะ หลิงนูและทุกๆคนดูแปลกใจเล็กน้อย
"อืมม การทักทายของพวกเขาเหมือนกับโรมันนะ ข้าคิดว่า" จางเชียนหันมาบอกกับทุกคนที่ตามมาด้านหลัง


จากนั้นก็สนทนากันเล็กน้อย ก่อนจางเชียนจะกล่าวขึ้น
"เอาล่ะ ท่านจิตรกรหลี่ องค์หญิงต้าหว่าน แม่ทัพเว่ยและผู้ติดตามของท่านทั้งสองโปรดเดินตามสตรีชุดขาวเข้าไปด้านในได้นะขอรับ นางเป็นตัวแทนของแคว้นแห่งนี้" จางเชียนเอ่ย


"ฮื่อ" หลิงนูพยักหน้า


@WeishaoTien (ตอบอะไรก้ได้)


จากนั้นพิธีก็ดำนเนิไปด้วยความเรียบง่ายภายในปราสาท ก่อนอื่นนางชุดขาวก็ได้สนทนาบางอย่างเยอะพอสมควรในระหว่างที่เดินไปตลอดเส้นทาง หหลิงนูกับแม่ทัพเว่ยและคนอื่นๆ อาจจะฟังภาษาอารเมเนียไม่ออกเป็นแน่แท้อยู่แล้ว หากยังไม่ได้เรียนก็นะ..


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-8-20 16:27
คุณได้รับ +10 คุณธรรม --10 ความชั่ว +2 ความโหด โพสต์ 2019-8-20 16:27

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +50 ความหิว -48 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ราชสีห์คำราม
Brynhildr Hlina
Brynhildr Norns
เกราะเอ็ดมอนด์
เครื่องประดับผมเซเมเล่
ผ้าคลุมชินชิล่า
อาภรณ์เจียวจิ้น
แอปเปิ้ลทองคำ
ลิ่วลิ่วต้าชุ่นหม่า
คัมภีร์ทวนตระกูลวู
ทวนจันทร์เสี้ยวมังกรหาญ
หน้ากากภูตทมิฬ
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
หวางซวนหมิง
แหวนห้าสี
ตัวเบาขั้นสูง
กระบี่ฉุนจวิน
ลมหายใจขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x20
x109
x33
x30
x1
x20
x12
x4
x6
x106
x24
x14
x100
x165
x80
x10
x40
x20
x40
x40
x50
x76
x402
x144
x10
x20
x20
x40
x50
x30
x20
x20
x50
x40
x50
x70
x40
x20
x40
x30
x30
x67
x120
x81
x8
x35
x10
x364
x359
x326
x30
x145
x30
x14
x21
x50
x56
x32
x15
x39
x242
x2
x1
x124
x10
x36
x155
x54
x64
x119
x161
x20
x22
x28
x9999
x2225
x4
x2
x9
x2
x24
x2
x3
x7
x2
x2
x80
x196
x143
x72
x2
x4
x6
x6
x7
x18
x64
x7
x72
x26
x22
x11
x80
x11
x20
x122
x7
x120
x14
x10
x66
x24
x15
x16
x115
x12
x9
x13
x10
x8
x65
x11
x5360
x68
x18
x15
x16
x80
x1002
x4915
x52
x42
x3610
x49
x12
x66
x73
x181
x68
x15
x137
x12
x43
x304
x20
x305
x1568
x526
x1
x2
x35
x2
x46
x1
x5
x6
x6
x5
x3
x2
x3
x4
x5
x3
x4
x4
x3
x5
x3
x4
x3
x3
x4
x151
x2
x5
x37
x1
x830
x704
x800
x725
x30
x30
x45
x37
x740
x19
x2
x1101
x19
x30
x16
x15
x7
x4
x1310
x9999
x610
x260
x830
x15
x20
x33
x20
x23
x21
x134
x13
x79
x16
x2
x115
x3
x3
x12
x3
x60
x5
x26
x1800
x690
x710
x750
x39
x180
x257
x32
x2
x34
x31
x32
x9999
x3
x675
x6
x8
x76
x147
x8
x187
x2450
x228
x2000
x29
x65
x9
x1740
x201
x126
x22
x275
x90
x732
x280
x101
x1845
x3
x142
x28
x800
x55
x2510
x136
x63
x29
x1261
x1040
x1800
x3100
x660
x140
x28
x1000
x13
x38
x24
x45
x34
x1930
x236
x78
x2851
x97
x518
x1401
x59
x33
x13
x3446
x1400
x16
x1452
x1999
x82
x2200
x311
x30
x170
โพสต์ 2019-8-24 23:50:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  จากความเดิมตอนที่แล้ว...
ระหว่างนั้นก็เดินไป โดยมีทหารอาร์เมเนียนำทางขบวนมุ่งหน้าไปยังพระราชวังของเมืองอาร์เมเนียเพื่อเข้าพบกษัตริย์ตามที่ท่านจางเชียนตั้งใจมาเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี ค่อยดีขึ้นมาหน่อยตรงที่จะไม่มีใครมาขวาทางเราขณะที่เดินเข้าไประหว่างนั้น ซึ่งพวกทหารที่รู้ว่าพวกเราเป็นใคร จุดหมายของพวกเขาจึงเป็นที่เดียวกับที่ท่านจางต้องการไป.. ราชวังอาร์เมเนีย...




                                  ณ ปราสาทเยเรวาน อาร์เมเนีย...

                                 

                                  การเดินทางไปยังปราสาทในตัวเมืองของพวกเรานั้น ตอนนี้ไม่มีอะไรที่มาขวางทางพวกเราเลยแม้แต่คนๆเดียว ก็ดูเหมือนจะเป็นเช่นนี้เหมือนกับทุกๆที่ๆพวกเราไป เพราะภารกิจของพวกเรานั้นเป็นเหมือนกับการเปิดดินแดนใหม่ให้ชาวฮั่นที่ไม่รู้ว่ามีดินแดนอื่นๆที่ยังไม่เคยไปให้ได้รู้ว่าที่สถานที่แห่งนี้ ดินแดนแห่งนี้และที่อื่นๆที่พวกเรากำลังจะไปหาเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ แม้ว่ามันจะไกล แต่เพื่อแผ่นดินที่ข้ามีโอกาสอาศัยและใช้ชีวิตอยู่ ข้าคงจะอยู่เฉยๆไม่ได้หรอก สำหรับข้าแล้ว การที่ข้ามาอาศัยที่ๆไม่ใช่ที่ของตนเองอยู่มันถือว่าทุกอย่างล้วนมีค่าตอบแทน.. ข้าพอจะรู้ตัวข้าเองล่ะว่าตัวข้านั้นไม่ใช่คนฮั่นโดยกำเนิด เท่าที่จำความได้ก็นั่นล่ะ ข้ารู้จักป่าลับแล สำนักสงฆ์ร้างกลางป่า นักบวชที่อยู่พวกเขาก็หายไป แต่นั่นก็ถทอว่าข้าใช้ชีวิตอยู่ในที่ๆไม่ใช่ที่ของข้าแล้ว และมันก็ต้องมีค่าตอบแทนที่ข้าต้องจ่าย...

                                  หลังจากที่ทหารรับรู้ถึงการมาถึงของขบวนเดินทาฃเจริญสัมพันธไมตรีจากต้าฮั่น เหล่าทหารที่คุ้มกันก็เข้ามานำเพื่อทำการหลีกฝูงชนที่เดินตัดหน้าให้พวกเราเดินทางไปยังปราสาทเพื่อทำหน้าที่ของทูตสัมพันธ์ไมตรีและเรียนรู้พร้อมกับทำความรู้จักเมืองแห่งใหม่ในดินแดนแห่งใหม่นี้..

                                   หลังจากที่ขบวนซีอวี้เดินทางมาอย่างแอบเร่งรีบเล็กน้อยที่ต้องหนีการคุกคามของจอมเวทย์ที่จองล้างจองผลาญพาร์เที่ยน ทุกๆคนรวมถึงทหารมาถึงเมืองอาร์เมเนียเมืองข้างเคียงได้สำเร็จ นับว่าสำเร็จและก็ไม่มีอะไรมาขวางการเดินทาง อย่างเช่นจอมเวทย์คนนั้นที่คิดว่าไม่ไล่ตามมาแล้ว คงจะรับมือกับทางฝั่งพาร์เที่ยนอยู่ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดีว่าจะเป็นยังไงต่อจากนี้..

                                    ตอนนี้ขบวนจางเชียนเองก็มุ่งหน้ามาถึงปราสาทที่พำนักของกษัตริย์อาร์เมเนียแล้ว ชื่อว่าปราสาทเยเรวาน ภูมิทัศปราสาทดูค่อนข้างเรียบง่าย มีความเป็นธรรมชาติสูงดูจากต้นไม้รอบๆแล้วค่อนข้างสบายตาเมื่อมองออกไป ดูภายนอกแล้วไม่ใหญ่โตโอ่อ่าเหมือนพาร์เที่ยน แต่มีความเป็นเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของอาร์เมเนียเป็นอย่างดี

                                   ก่อนอื่นจางเชียนได้เรียกองค์หญิงต้าหว่าน แม่ทัพเว่ยมาคุยกันก่อนเล็กน้อยเพื่อที่จะวางแผนพิธีการ

                                  "อาการท่านจิตรกรหลี่เป็นอย่างไรบ้าง?" จางเชียนถามขึ้นมา


                                  "ข้าได้ยินว่าบาดเจ็บพอสมควร ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้างนะเจ้าคะ" องค์หญิงต้าหว่านเอ่ย


                                  "อืม อย่างนั้นหรือ?.. ถ้างั้นคงต้องหาคนแทน.." จางเชียนเอ่ยยังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงของแม่นางหลิงนูแทรกขึ้นมาจากในรถม้าที่นางโดยสาร


                                  "เรียกหาข้าหรือท่านจางเชียน? " แม่นางหลิงนูกระโดดออกมาจากรถม้าที่ก่อนหน้านี้นางได้รักษาตัวอยู่บนนั้น ทว่าตอนนี้นางกลับไม่มีอาการบาดเจ็บใดๆแล้ว ซ้ำร่างกายยังสมบูรณ์แข็งแรงอีกด้วย


                                  "เอ้อะท่านจิตรกรหลี่? หายดีแล้วอย่างนั้นหรือ? ได้ยินว่าแม่นางยังบาดเจ็บอยู่นี่นา" จางเชียนประหลาดใจ ก่อนออกจากพาร์เที่ยนนั้น สิ่งที่ท่านจางห็นคือสภาพแม่นางที่บาดเจ็บอยู่ หากแต่ตอนนี้กลับไม่เป็นอะไรใดๆ องค์หญิงต้าหว่านเองก็เช่นกันด้วย สร้างความแปลกใจให้กับท่านราชทูตไม่น้อย ข้าที่มองยืนดูก็ไม่ได้ตกใจหรือประหลาดใจใดเท่าไหร่นักหรอก ก็ของมันดีจริงนี่นา อาจจะเจ็บหน่อยเพราะดูเหมือนวิธีการเยียวยาของโอสถนี้คือการสร้างส่วนที่หายไปให้กลับคืนมา อาจจะลำบากแต่แน่นอนว่าหายขาดอย่างที่ไม่ต้องสงสัย


                                 "ข้ากินยาน่ะ เลยทำให้อาการดีขึ้นมาแล้วล่ะ" แม่นางหลิงนูตอบแบบรวมๆดูกำหวมเพราะนางไม่ได้บอกอะไรมากมายนัก ให้เข้าใจง่ายก็พอ


                                 "เอ่อ.. ยังไงก็ ดีแล้วล่ะดีแล้วๆ จะได้เตรียมการแผนได้อย่างราบรื่นเสียที เอาล่ะทุกคนมาฟังข้าตรงนี้" จางเชียนเองได้ยินดังนั้นก็พอใจ แล้วจึงเตรียมการต่อทันทีไม่รอช้า เรียกแม่นางหลิงนู องค์หญิง และตัวข้าไปคุยเรื่องเตรียมการเข้าเฝ้าเจ้าแคว้นด้วยการแบ่งหน้าทีเหมือนครั้งกระทำเมื่อพาร์เที่ยน


                                 "เอาล่ะข้าวางแผนไว้ให้ว่า จะให้แม่ทัพเว่ยเส้าเทียนยกหีบแพรพรรณใบใหญ่ จิตรกรหลี่ยกหีบผ้าไหม องค์หญิงต้าหว่านยกหีบเครื่องเทศขอรับ ส่วนหีบผ้าไหมกับเครื่องเทศอีกสองใบท่านทั้งสองอยากให้ใครถือบ้างไหมขอรับ?" จางเชียนกล่าว


                                 "ที่เหลือสินะ ... 1 หีบงั้นขอให้น้องสาวข้ายกให้ละกัน นางน่าจะช่วยได้อยู่นะ" แม่นางหลิงนูเอ่ย ก่อนที่นางจะเดินไปบอกเหอซูมี่ ผู้ติดตามของนางที่อยู่ในรถม้าให้มาช่วยงานสำคัญ นั่นคือการถือหีบผ้าไหมที่เหลืออยู่กล่องหนึ่ง


                                  "เอาล่ะ ฮึบ.." ข้าค่อยๆยกหีบของมีค่าขึ้นมาแล้วโอบหีบนั้นไว้ที่ข้างลำตัวก่อนที่จะหันไปเรียกให้ผู้ติดตามอีกคนมาช่วยถือ..

                                 "เซี่ยงเหมย.. ช่วยข้ายกหีบอีกใบนึงไปกับข้าหน่อยสิ.." ตอนนี้ที่รถม้าก็มีกันอยู่สองคนนั่นล่ะ แล้วคนที่แรงเยอะที่สุดในสองคนนั้นก็เซี่ยงเหมยที่นางเองก็แข็งแรงไม่ต่างกับชายฉกรรจ์ เลยให้นางมาช่วย ซึ่งก็ตามบุคลิกของนางที่เมื่อใดข้าขอให้นางช่วย นางก็มักจะชอบบ่นอุบอิบๆตลอด ทำข้าแอบขำไม่ได้ แล้วพอนางเห็นข้าขำนาง.. ข้าก็มักจะโดนนางไม่เตะก็ถีบข้อพับจนทรุดอยู่ร่ำไป เห็นนางดูดุแบบนี้ นางก็มีเสน่ห์ในแบบของนางที่มักจะชอบปากไม่ตรงกับใจแบบนี้เสมอ.. นั่นล่ะนะ...


                                 "เราจะเข้าไปกันในปราสาทแค่ 6 คนนะขอรับ ฉะนั้นขอให้จำตามนี้ด้วย" จางเชียนเอ่ย ให้ทุกคนวางแผนให้เรียบร้อยแล้วก็ได้เวลาเตรียมการเสียทีนะ

                                 ไม่นานนัก ขบวนเจริญสัมพันธไมตรีถูกจัดขึ้นเป็นทีเรียบร้อย จางเชียนำขบวน หลิงนู เหอซูมี่ องค์หญิงยืนฝั่งซ้าย แม่ทัพเว่ยและผู้ติดตาม(ใส่ชื่อ)ยืนฝั่งขวาเดินเข้าไปพร้อมกัน โดยมีทหารอาร์เมเนียเดินนำเข้าไปในปราสาทอาร์เมเนียแห่งนี้

                                 เมื่อเดินเข้าไป ภายในปราสาทดูตกแต่งเรียบง่ายแต่สวยงาม ไม่ใหญ่อลังการมากจนเกินไป เพดานเตี้ยกว่าปราสาทพาร์เที่ยนอยู่เล็กน้อย สื่อถึงความสมถะของกษัติรย์ที่อาณาจักรนี้ ต่อจากนั้นเมื่อเดินเข้ามากลางห้องโถงแล้ว ทหารภายในราชวังอาร์เมเนียทราบเรื่องก่อนจะออกมาบอกกล่าวกับทหารที่นำทางมาว่าจะมีคนมาพบแทนเจ้าแคว้นอาร์เมเนียก่อน ซึ่งก็น่าจะเป้นที่ปรึกษาประจำแคว้น

                                 ต่อจากนั้นไม่นานก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินตามทหารอาร์เมเนียมา หญิงสาวคนหนึ่งดูมีเสน่ห์แบบคุณแม่ไม่น้อยทีเดียวน่าจะมีอายุอยู่ระดับนึง แต่งตัวด้วยอาภรณืสีขาวสะอาดเอี่ยมไร้มลทินใดๆ เรือนผมสีออกเหลืองทองนั้นดูทำให้สวยงามอย่างยิ่ง ดวงตาสีทองอำพันสวยงามแบบไม่เคยเห็นมาก่อน ที่สำคัญทรวดทรงองค์เอวนั้นสวมส่วนงดงามราวนางฟ้าก็มิปาน..


                                 จางเชียนได้พูดคุยกับหญิงสาวชุดขาวนางนั้น นางได้แนะนำตัวคือในฐานะที่ปรึกษาของกษัตริย์อาร์เมเนียแห่งนี้ แล้วก็ทักทายด้วยการจับมือกันด้วยมือขวาของแต่ละคนแล้วเขย่าเล็กน้อยนั่นเอง เป็นการทักทายที่ดูแปลกไม่เหมือนที่ใดดี แต่ข้าว่านะ แต่ละที่ หากเป็นต่างที่ต่างถิ่น ยกตัวอย่างที่นี่กับที่ชุมชนฮิบรู แค่ที่นี่กับที่นั่นอยู่ในดินแดนเดียวกัน ก็ไม่เหมือนแล้วล่ะ ความแตกต่างของวัฒนธรรมที่นี่เป็นอะไรที่หลากหลายแบบที่แห่นดินฮั่นเองก็ไม่เคยมี.. หรืออาจจะมีแต่ข้าไม่สังเกต.. ก็เป็นได้...
                                 "อืมม การทักทายของพวกเขาเหมือนกับโรมันนะ ข้าคิดว่า" จางเชียนหันมาบอกกับทุกคนที่ตามมาด้านหลัง

                                 
จากนั้นก็สนทนากันเล็กน้อย ก่อนจางเชียนจะกล่าวขึ้น


                                "เอาล่ะ ท่านจิตรกรหลี่ องค์หญิงต้าหว่าน แม่ทัพเว่ยและผู้ติดตามของท่านทั้งสองโปรดเดินตามสตรีชุดขาวเข้าไปด้านในได้นะขอรับ นางเป็นตัวแทนของแคว้นแห่งนี้" จางเชียนเอ่ย

                                "ฮื่อ" หลิงนูพยักหน้า

                                "..."ข้าไม่ได้เอ่ยอะไรตอบนอกจากพยักหน้าเล็กน้อยแค่นั้นเป็นอันรู้กันก่อนที่จะเดินไป

                               จากนั้นพิธีก็ดำนเนินไปด้วยความเรียบง่ายภายในปราสาท ก่อนอื่นนางชุดขาวก็ได้สนทนาบางอย่างเยอะพอสมควรในระหว่างที่เดินไปตลอดเส้นทาง แน่นอนว่าข้าหรือแม้แต่แม่นางหลิงนูเองก็ฟังภาษาของพวกนางที่กำลังสื่อสารกันไม่ออกอยู่แล้ว แต่หลังจากนี้ เมื่อมีเวลา เราคงจะได้ศึกษาภาษาของพวกเขากันในโอกาสต่อไป และแน่นอนว่าพกวเราจะสามารถเข้าใจกันได้ในไม่ช้า...



หมวก,หยก,ดาบ
@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2019-8-25 11:35
คุณได้รับ +34 คุณธรรม โพสต์ 2019-8-25 11:35

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +25 ความหิว -36 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Brynhildr Norns
Brynhildr Randgris
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
Brynhildr Hlina
ผ้าคลุมจวี้ม่อ
ต่างหูมาร์เพสซา
เกราะอามุนราห์
บันทึกสื่อจี้เล่มแรก
ธงอินเฟอร์โน่
หน้ากากยักษ์ม่วง
ต้าเสวีย
มุกราตรีไท่หยาง
รัดเกล้ามงคล
สมาธิผืนป่า
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
ดมกลิ่น
ดาบแห่งยักษ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2