กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 24|ตอบกลับ: 2

{ เมืองหรูหนาน } จวนเจ้าเมืองหรูหนาน | ตระกูลฮุ่ย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-10 20:40:11 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-1-10 21:07






จวนเจ้าเมืองหรูหนาน

{ เ มื อ ง ห รู ห น า น }











【จวนเจ้าเมืองหรูหนาน】
' ยิ้มแย้มรับอรุณ ชีวิตไม่มีหนสอง '
จวนเจ้าเมืองหรูหนานที่ได้รับการยกย่องว่าร่ำรวยรสนิยมที่สุดใสเมือง
ภายในภายนอกตกแต่งแอบอิงธรรมชาติ ทั้งสวนป่าแดนใต้
ส่วนไผ่แดนเหนือ ไหนจะลานหินไว้สำหรับเดินเล่นสงบใจ
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้าของจวนเจ้าสำเริงสำราญขนาดไหน

เจ้าของจวน
ขุนนางว่าการเมืองหรูหนาน
ฮุ่ย ม่อเยวี่ยน (2?)

อุปนิสัย :: ยิ้มแย้มตีฝีปากเก่งไม่ยอมคนเท่าไร อ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ปฎิบัติต่อสตรีอย่างเท่าเทียม
ความชื่นชอบ :: ป่าเขาลำเนาไพรหากไม่ใช่ขุนนางคงไปเป็นนักพรตแล้ว





 



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-1-10 21:09:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-1-10 21:13

แนะนำให้รู้จัก
{สัญญาจ้าง ลั่วหยาง 9 : อีเว้นท์พิเศษ }

          และแล้วการเดินทางนั้นก็มาถึงที่หมายสักที เป่าหลิงนั้นเดินทางเพื่อที่จะเข้ามาสู้เมืองหรูหนานสักที เด็กสาวนั้นถอนหายใจ ในที่สุดก็เดินทางถึงเมืองหรูหนานสักเสียที ต่อจากนี้ก็คือนำทั้งสองโยนเข้าจวนเธอรับเงินแล้วก็ชิ่งหนี นั้นล่ะแผน แผนง่ายๆที่เป่าหลิงนั้นวางไว้… เหมือนกับใช้นิ้วหัวแม่เท้าคิดอย่างไรก็ไม่รู้…

          ทันทีที่เป่าหลิงนั้นเลี่ยวรถม้าเข้าสู่จวนเจ้าเมืองหรูหนาน สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เธอโดนมือปริศนา..ที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามือใครลากเข้าไปด้านในรถม้าด้วยความรวจเร็วจนเป่าหลิงแทบจะไม่ทันตั้งตัว “เหวอ!!” เด็กสาวนั้นล้มลงเล็กน้อย แต่ก็ถือว่าตั้งไข่ตนเองมาได้ดีทีเดียว

          ร่างของสตรีชุดแดงนั้นจับจ้องมาที่เธอ แล้วคลียิ้ม.. นางส่งม้วนหนังสัตว์อะไรสักอย่างยัดใส่มือของเธอ แล้วพูดขึ้น “นี้จดหมายความผิดของเขา..เจ้าจงนำตัวชายผู้นี้ไปส่งให้กับเจ้าเมือง แล้วเจ้าจะได้ค่าจ้างจากเจ้าเมืองเอง”

          “ฮ่ะ!!!! ..อะไรนะ..แล้วทำไมต้องเป็นข้า สิ่งที่ข้าควรทำคือยืนอยู่นิ่งๆด้านนอก เพื่อที่จะรอเงินที่เจ้าได้มาจากการนำเจ้านี้ไปขึ้นเงินไม่ใช่หรือไง?!” เป่าหลิงกล่าวเช่นนั้น เด็กสาวทำหน้าตาเหมือนยังกะซังกะตายราวกับเหนื่อยหนายใจยิ่งนักที่จะต้องเจออะไรแบบนี้

          “จะเอาไหมเงิน?”
          “เอา”
          “งั้นก็เลิกบ่นสักที..ภารกิจของข้าเสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปเป็นตาเจ้า” นางกล่าวบอกแบบนั้นก่อนที่จะสวมกลับไปใส่ชุดสีดำปกปิดมิดชิด เป่าหลิงนั้นถอนหายใจราวกับเอ่อ เป็นอย่างไรก็เป็นกัน ระหว่างการเปลี่ยนเสื้อ เป่าหลิงก็นำเหลือบมองเธอไปด้วย…

          “...เจ้ามีคุณสมบัติที่ดี...” นางกล่าวเช่นนั้น เด็กสาวที่กำลังตะเดินออกไปก็ได้แต่งง ว่ามันหมายความว่าอย่างไร? “เอาตัวรอดเก่ง มีความสามาถ ตัดสินไว ไม่ละทิ้งภารกิจ หูตากว้างไกล ทัศนวิสัยใช้ได้ และที่สำคัญ….ข้าชอบเจ้า..”

         ‘โอ้ว...บอกว่าคนที่ตอแหลราวกับลมหายใจกับเหยียดหยามมนุษย์ต้อยต่ำว่าทัศนวิสัยใช้ได้...นางต้องไปปรับทัศนคติแล้วล่ะ’ เสียงของฝ้าเฉี่ยกล่าวในระหว่างที่นางพูดพล่ามอยู่นั้น

       “ขอบใจแต่ข้าไม่ชอบเล่นดนตรี..” เป่าหลิงกล่าวหน้าตาย “ไม่ได้หมายถึงชอบแบบนั้น เจ้านี้น่ะ!” นางดูอารมณ์เสียขึ้นมาเสียเล็กน้อย ก่อนที่จะสูดลมหายใจของตนเอง ว่าตอนนี้นางกำลังคิดที่จะทำอะไรอยู่ และนางคิดว่านางรู้ดีว่าเด็กสาวตรงหน้ามีความสามารถที่มีค่าและเป็นทรัพยากรที่มีประสิทธิภาพแห่งต้าฮั่นอยู่..

          “ถ้าสักวันหนึ่งเจ้าจะสนใจงานที่ทำด้วยใจรัก ...เงินทองเป็นของนอกกาย และภักดีต่อฮ่องเต้ แทนคุณต่อแผ่นดิน..ก็นำสาสน์นี้..สิ่งไว้บนเขาหมางซาน เมืองฉางอัน...อีกไม่นาน..องค์กรที่ข้าทำงานอยู่จะคัดเลือก… คนที่ 十 ” นางกล่าวยิ้มๆ..

          “อี๊..แค่ได้ยินคุณสมบัติก็ขยะแขยงแล้ว”

          “ข้าเชื่อว่าเจ้าจะต้องมา..อีกห้าปี..ข้าจะรอเจ้า และมาดูกันว่าเจ้าจะเก่งได้กว่านี้หรือปล่าว” เอ้อกล่าวบอกกับเป่าหลิงเช่นนั้น และเธอก็มั่นใจเต็มร้อยว่านางจะต้องมาแน่ๆ “เจ้าปฎิเสธข้าไม่ได้หรอก และเจ้าก็ไม่มีทางหนี..จากจิ่วเทียนหวงสิ้นเสียงที่เธอพูด กระพริบตาอีกครั้งนางก็หายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงคำให้เป่าหลิงนั้นสงสัย ว่ามันหมายถึงอะไร..

          ชิบหายล่ะ...หรือว่าแม่งจะเป็นบริวารท่านลุงกัน..แต่อย่างงั้นนางก็ต้องรู้สิว่าเป่าหลิงเป็นมาร
          ‘ไม่ใช่หรอก….ข้าคิดว่าคนอย่างนางคงไม่มีทางเกี่ยวข้องกับมารจี้กง’ ฝ้าเฉี่ยกล่าว เป่าหลิงนั้นพยักหน้าก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วแบกเจ้าสิ่งมีชีวิตที่นอนสลบอยู่อย่างงั้นในถุงกระสอบออกจากรถม้า เธอหันมาทางนายมือปราบที่เฝ้าอยู่หน้าจวน.. และกำลังจะยืนมองป้ายนั้น...เสียงของสตรีชุดแดงก็กระซิบที่ข้างหูเธอ..

          “ไปสิ...แล้วพบกันใหม่...”

          ……………… “มนุษย์นี้มัน..เกินเยี่ยวยาจริงๆ” เป่าหลิงพูดเบาๆ เธอนั้นเดินตรงไปยังด้านหน้า แล้วพูดคุยกับทหาร พวกเขานั้นแทบจะไม่ให้เธอเขาจวน แต่โชคดีที่ท่านเจ้าเมืองนั้นอยู่ใกล้ๆนั้นพอดี เขาเดินมาหาเธอ ก่อนที่จะสอบถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น? ด้านในนั้นคืออะไร เป่าหลิงก็โยนมันลงมาจนได้ยินเสียงโอ้ย อยู่..

          เมื่อเปิดออกมาก็คือคุณจอมยุทธตัวดีที่โดนมัดมือมัดเท้ามัดขาผูกมัดเงื่อนกระดองเต๋าสุดเซ็กซี่ใบหน้าแสดงถึงความทรมารและความกลัวต่อเป่าหลิงอย่างถึงที่สุด อู๊วว ว ว ว........ เด็กสาวนั้นส่งจดหมายที่สตรีชุดแดงคนนั้นให้กับเธอ ….

          และเธอก็ได้รับรางวัลที่เธอควรจะได้รับ..เยส..







แสดงความคิดเห็น

ได้รับหีบพันชั่ง 2 ใบ  โพสต์ 2019-1-10 21:55
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ สายลับจิ่วเทียนหวง: เอ้อ เพิ่มขึ้น 75 โพสต์ 2019-1-10 21:55
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +5 ความชั่ว +1 ความโหด โพสต์ 2019-1-10 21:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
โลหิตมาร
หมัดพื้นฐาน
ตัวเบาขั้นสูง
วิจารณ์ซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x10
x30
x15
x10
x10
x900
x30
x5
x1
x2000
x100
x3
x4
x40
x1000
x10
x42
x30
x70
x300
x300
x300
x1
x1
x140
x512
x2
x1
x2280
x1000
x130
x9999
x5000
x1000
x118
x1
x2
x2485
x2
x4
x330
x1
x48
x989
x14
x5
x2
x2
x20
x3
x12
x80
x5
x4
x23
x50
x2
x3
x5
x33
x2
x3
x3
x75
x4
x3
x105
x30
x4
x265
x32
x72
x31
x14
x4
x18
x115
x100
x73
x84
x258
x50
x50
x8
x4
x2
x750
x629
x300
x70
x48
x7200
x5020
x6
x58
x1000
x835
x15
x675
x1457
x171
x64
x2230
x52
x372
x220
x262
x140
x393
x91
x430
x229
x170
x149
x146
x1982
x839
x390
x12
x41
x1

7

กระทู้

92

โพสต์

9410

เครดิต

เงินชั่ง
105893
เงินตำลึง
50254
ชื่อเสียง
2631
ความหิว
278
คุณธรรม
89
ความชั่ว
0
ความโหด
4
จิ้นอู๋
ระดับ 1

จิ้น จง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 4 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
รายงานตัว


     รถม้าเคลื่อนผ่านประตูเมืองทิศเหนือเพื่อเข้าสู่เมืองหรูหนาน บรรยากาศเมืองที่ค่อนข้างร่มเย็นเป็นธรรมชาติ ทำให้โจวอู๋และจิ้นจงรู้สึกสดชื่นแม้จะเป็นเวลาดึกก็ตาม พวกเขาถามทางจากชาวบ้านที่เดินสัญจรไปมาเพื่อหาทางไปยังจวนเจ้าเมือง จนทั้งคู่ก็เดินทางมาถึงจวนเจ้าเมืองเป็นที่เรียบร้อย พวกเขาจอดเทียบรถม้าไว้ที่ด้านข้างของจวน และพูดคุยกับพ่อบ้านที่ยืนอยู่ด้านหน้าบ้านว่าจะเข้ามารายงานตัวรับราชการกับท่านเจ้าเมืองเพื่อเริ่มปฏิบัติงาน พ่อบ้านก็นำทั้งคู่ไปยังห้องทำงานของเจ้าเมือง บรรยากาศจวนที่ร่มรื่น มีของตกแต่งสวยงาม ร่มรื่น ทำให้โจวอู๋คาดการณ์ได้ว่าเจ้าเมืองคงเป็นพวกคนใจเย็น สบายๆ คุยไม่ยากนัก

  

     ห้องทำงานเจ้าเมืองหรูหนาน

     เมื่อก้าวเข้ามาทั้งสองคนก็พบกับชายหนุ่มหน้าตาอ่อนวัย อายุราวๆยี่สิบปลายๆไม่น่าถึงสามสิบกำลังนั่งอ่านหนังสือผ่อนคลายอารมณ์อยู่ที่โต๊ะทำงานกลางห้อง ของทุกอย่างถูกจัดเป็นระเบียบ ห้องถูกตกแต่งด้วยสีเขียวฟ้าออกแนวคล้ายสวนค่อนข้างทำให้ผ่อนคลาย ทั้งสองคนเดินเข้ามาทำให้เจ้าเมืองวางหนังสือลงและหันมาให้ความสนใจผู้มาเยือนทั้งสอง

     "ขอคารวะท่านเจ้าเมือง ฮุ่ย ม่อเยวี่ยน ข้า หมิง โจวอู๋ เป็นบัณฑิตที่พึ่งผ่านการสอบรับราชการเป็นต้าเซียงหลิงประจำหมู่บ้านเฟยตามราชโองการขององค์ฮ่องเต้ ข้ามารายงานตัวต่อเจ้าเมืองหรูหนานตามคำสั่งขอรับ" โจวอู๋โค้งอย่างสวยงามเป็นมารยาทที่ทำให้เจ้าเมืองถึงกับสนใจในมารยาทและกิริยาที่งดงามองชายหนุ่มตรงหน้า

     "ตามสบายเถอะ อยู่กับข้าไม่ต้องมีพิธีรีตองมากมายนัก ว่าแต่ชายหนุ่มด้านหลังเป็นใครกัน" เจ้าเมืองฮุ่ยกล่าวถามถึงจิ้นจงที่ยืนอยู่ด้านหลังของโจวอู๋

     "นั้นคือสหายคนสนิทและเพื่อนร่วมเดินทางของข้า จิ้น จงขอรับ" โจวอู๋ตอบ จิ้นจงที่ได้ยินดังนั้นจึงโค้งทำความเคารพอีกรอบหนึ่ง

     "ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องโค้งบ่อยขนาดนั้นก็ได้ เจ้ากับข้าก็อายุไล่เรี่ยไม่ห่างกันมาก หลังจากนี้คงต้องทำงานกันอีกนาน มาสนิทกันไว้เถิด" เจ้าเมืองฮุ่ยหัวเราะให้กับความมีมารยาทที่ล้นของทั้งคู่

     "ขอรับ ข้าก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับท่านด้วยนะขอรับ" โจวอู๋ยิ้มให้กับเจ้าเมือง

     "อ่ะๆ ไหนนำราชโองการมาให้ข้าตรวจสอบสิ" เจ้าเมืองฮุ่ยออกคำสั่ง โจวอู๋จึงนำราชโองการไปมอบแก่เจ้าเมือง เจ้าเมืองฮุ่ยใช้เวลาตรวจสอบโดยการเทียบกับราชโองการที่ถูกส่งมาก่อนล่วงหน้าสักพักหนึ่ง เมื่อตรวจสอบเสร็จสิ้นจึงนำตรานายอำเภอออกมาจากใต้โต๊ะ

     "อืม ยินดีต้อนรับนะท่านต้าเซียงหลิง นับตั้งแต่มีโศกนาฎกรรม หมู่บ้านเฟยก็ไม่มีต้าเซียงหลิงดูแลมาอีกเลย ข้ายินดีจริงๆที่เจ้าเข้ามาช่วยดูแลตรงนี้ได้ นี่คือตราของเจ้ามารับไปสิ" เจ้าเมืองยื่นตราให้โจวอู๋เดินขึ้นไปรับตราจากเจ้าเมืองและมองด้วยความภาคภูมิใจ

     "ขอบคุณขอรับ"

     "จะว่าไปทำไมถึงมาช้านักล่ะ ราชโองการอีกฉบับมาถึงนานแล้วนะ" เจ้าเมืองฮุ่ยเริ่มชวนทั้งสองคนคุย

     "มีอะไรเกิดขึ้นมากเลยขอรับ ข้าเจอทั้งการประลองยุทธ ไปทำคลอดให้หญิงท้องแก่ แจกอาหารให้ชาวบ้านที่ขาดแคลน" โจวอู๋นึกย้อนถึงเหตุการณ์ระหว่างเดินทางมา

     "ยังงี้แหละแถวนี้ มีอะไรให้ตื่นเต้นทุกวัน อ่ะจริงสิ เวลาอยู่ที่หมู่บ้านเฟยถ้าไม่มีอะไรเร่งด่วนก็กลับมารายงานข้าแค่เดือนละครั้งก็พอ หรือถ้ามีอะไรเร่งด่วนก็รีบส่งจดหมายมานะ" เจ้าเมืองกล่าวกับโจวอู๋

     "รับทราบขอรับ งั้นข้าขอตัวก่อนแล้วกันขอรับจะได้รีบเดินทางไปยังหมู่บ้าน" โจวอู๋จะโค้งลาแต่ก็ถูกพูดขัดไว้ก่อน

     "อย่าพึ่งไปเลย เจ้านอนพักที่เรือนพักของข้าก่อนก็ได้ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ที่หมู่บ้านเฟยก็คงเริ่มหลับกันแล้ว เจ้าไปก็ยังไม่ด้ทำอะไร เดินทางดึกๆมันก็อันตราย เจ้านอนที่นี้สักคืนเถิด ตอนเช้าข้าจะให้คนเตรียมอาหารไว้ให้ แล้วก็จะให้คนนำทางไปหมู่บ้านเฟยด้วย" เจ้าเมืองเชื้อเชิญดังนั้น โจวอู๋ก็ไม่อยากขัดอะไร ทุกอย่างที่เจ้าเมืองตรงหน้าพูดดูมีเหตุผลไปเสียทุกอย่าง

     "เป็นพระคุณอย่างมากขอรับ" เมื่อได้ยินดังนั้นเจ้าเมืองฮุ่ยก็ส่งสัญญาณให้พ่อบ้านำทั้งสองคนไปที่เรือนพักและให้เวลาทั้งสองคนอย่างเป็นส่วนตัวเพื่อให้พักผ่อนเต็มที่ก่อนจะรับหน้าที่อย่างเต็มตัวในวันพรุ่งนี้

     โจวอู๋ผลัดกับจิ้นจงในการชำระล้างร่างกาย ทั้งสองคนใช้เวลาสักครู่ในการจัดการตัวเองกันเสร็จสิ้นก็เริ่มนอนลงบนเตียงคู่ขนาดไม่ใหญ่มากจนร่างทั้งสองแนบชิดติดกัน ทั้งสองคุยกันเล็กน้อยก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทราเพื่อพักผ่อนและฟื้นฟูร่างกายให้เต็มที่พร้อมสำหรับพรุ่งนี้..





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +7 คุณธรรม โพสต์ 4 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -39 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -39 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x50
x10
x1000
x10
x15
x14
x8
x15
x6
x5
x1
x1
x25
x58
x100
x1
x50
x50
x13
x50
x17
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x6
x50
x30
x100
x60
x67
x20
x30
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-1-18 05:32

ขึ้นไปด้านบน