ดู: 105|ตอบกลับ: 8

{ เมืองหรูหนาน } จวนเจ้าเมืองหรูหนาน | ตระกูลฮุ่ย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-10 20:40:11 |โหมดอ่าน






จวนเจ้าเมืองหรูหนาน

{ เ มื อ ง ห รู ห น า น }











【จวนเจ้าเมืองหรูหนาน】
' ยิ้มแย้มรับอรุณ ชีวิตไม่มีหนสอง '
จวนเจ้าเมืองหรูหนานที่ได้รับการยกย่องว่าร่ำรวยรสนิยมที่สุดใสเมือง
ภายในภายนอกตกแต่งแอบอิงธรรมชาติ ทั้งสวนป่าแดนใต้
ส่วนไผ่แดนเหนือ ไหนจะลานหินไว้สำหรับเดินเล่นสงบใจ
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้าของจวนเจ้าสำเริงสำราญขนาดไหน

เจ้าของจวน
ขุนนางว่าการเมืองหรูหนาน
ฮุ่ย ม่อเยวี่ยน (2?)

อุปนิสัย :: ยิ้มแย้มตีฝีปากเก่งไม่ยอมคนเท่าไร อ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ปฎิบัติต่อสตรีอย่างเท่าเทียม
ความชื่นชอบ :: ป่าเขาลำเนาไพรหากไม่ใช่ขุนนางคงไปเป็นนักพรตแล้ว





 



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-1-10 21:09:59 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-1-10 21:13

แนะนำให้รู้จัก
{สัญญาจ้าง ลั่วหยาง 9 : อีเว้นท์พิเศษ }

          และแล้วการเดินทางนั้นก็มาถึงที่หมายสักที เป่าหลิงนั้นเดินทางเพื่อที่จะเข้ามาสู้เมืองหรูหนานสักที เด็กสาวนั้นถอนหายใจ ในที่สุดก็เดินทางถึงเมืองหรูหนานสักเสียที ต่อจากนี้ก็คือนำทั้งสองโยนเข้าจวนเธอรับเงินแล้วก็ชิ่งหนี นั้นล่ะแผน แผนง่ายๆที่เป่าหลิงนั้นวางไว้… เหมือนกับใช้นิ้วหัวแม่เท้าคิดอย่างไรก็ไม่รู้…

          ทันทีที่เป่าหลิงนั้นเลี่ยวรถม้าเข้าสู่จวนเจ้าเมืองหรูหนาน สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เธอโดนมือปริศนา..ที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามือใครลากเข้าไปด้านในรถม้าด้วยความรวจเร็วจนเป่าหลิงแทบจะไม่ทันตั้งตัว “เหวอ!!” เด็กสาวนั้นล้มลงเล็กน้อย แต่ก็ถือว่าตั้งไข่ตนเองมาได้ดีทีเดียว

          ร่างของสตรีชุดแดงนั้นจับจ้องมาที่เธอ แล้วคลียิ้ม.. นางส่งม้วนหนังสัตว์อะไรสักอย่างยัดใส่มือของเธอ แล้วพูดขึ้น “นี้จดหมายความผิดของเขา..เจ้าจงนำตัวชายผู้นี้ไปส่งให้กับเจ้าเมือง แล้วเจ้าจะได้ค่าจ้างจากเจ้าเมืองเอง”

          “ฮ่ะ!!!! ..อะไรนะ..แล้วทำไมต้องเป็นข้า สิ่งที่ข้าควรทำคือยืนอยู่นิ่งๆด้านนอก เพื่อที่จะรอเงินที่เจ้าได้มาจากการนำเจ้านี้ไปขึ้นเงินไม่ใช่หรือไง?!” เป่าหลิงกล่าวเช่นนั้น เด็กสาวทำหน้าตาเหมือนยังกะซังกะตายราวกับเหนื่อยหนายใจยิ่งนักที่จะต้องเจออะไรแบบนี้

          “จะเอาไหมเงิน?”
          “เอา”
          “งั้นก็เลิกบ่นสักที..ภารกิจของข้าเสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปเป็นตาเจ้า” นางกล่าวบอกแบบนั้นก่อนที่จะสวมกลับไปใส่ชุดสีดำปกปิดมิดชิด เป่าหลิงนั้นถอนหายใจราวกับเอ่อ เป็นอย่างไรก็เป็นกัน ระหว่างการเปลี่ยนเสื้อ เป่าหลิงก็นำเหลือบมองเธอไปด้วย…

          “...เจ้ามีคุณสมบัติที่ดี...” นางกล่าวเช่นนั้น เด็กสาวที่กำลังตะเดินออกไปก็ได้แต่งง ว่ามันหมายความว่าอย่างไร? “เอาตัวรอดเก่ง มีความสามาถ ตัดสินไว ไม่ละทิ้งภารกิจ หูตากว้างไกล ทัศนวิสัยใช้ได้ และที่สำคัญ….ข้าชอบเจ้า..”

         ‘โอ้ว...บอกว่าคนที่ตอแหลราวกับลมหายใจกับเหยียดหยามมนุษย์ต้อยต่ำว่าทัศนวิสัยใช้ได้...นางต้องไปปรับทัศนคติแล้วล่ะ’ เสียงของฝ้าเฉี่ยกล่าวในระหว่างที่นางพูดพล่ามอยู่นั้น

       “ขอบใจแต่ข้าไม่ชอบเล่นดนตรี..” เป่าหลิงกล่าวหน้าตาย “ไม่ได้หมายถึงชอบแบบนั้น เจ้านี้น่ะ!” นางดูอารมณ์เสียขึ้นมาเสียเล็กน้อย ก่อนที่จะสูดลมหายใจของตนเอง ว่าตอนนี้นางกำลังคิดที่จะทำอะไรอยู่ และนางคิดว่านางรู้ดีว่าเด็กสาวตรงหน้ามีความสามารถที่มีค่าและเป็นทรัพยากรที่มีประสิทธิภาพแห่งต้าฮั่นอยู่..

          “ถ้าสักวันหนึ่งเจ้าจะสนใจงานที่ทำด้วยใจรัก ...เงินทองเป็นของนอกกาย และภักดีต่อฮ่องเต้ แทนคุณต่อแผ่นดิน..ก็นำสาสน์นี้..สิ่งไว้บนเขาหมางซาน เมืองฉางอัน...อีกไม่นาน..องค์กรที่ข้าทำงานอยู่จะคัดเลือก… คนที่ 十 ” นางกล่าวยิ้มๆ..

          “อี๊..แค่ได้ยินคุณสมบัติก็ขยะแขยงแล้ว”

          “ข้าเชื่อว่าเจ้าจะต้องมา..อีกห้าปี..ข้าจะรอเจ้า และมาดูกันว่าเจ้าจะเก่งได้กว่านี้หรือปล่าว” เอ้อกล่าวบอกกับเป่าหลิงเช่นนั้น และเธอก็มั่นใจเต็มร้อยว่านางจะต้องมาแน่ๆ “เจ้าปฎิเสธข้าไม่ได้หรอก และเจ้าก็ไม่มีทางหนี..จากจิ่วเทียนหวงสิ้นเสียงที่เธอพูด กระพริบตาอีกครั้งนางก็หายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงคำให้เป่าหลิงนั้นสงสัย ว่ามันหมายถึงอะไร..

          ชิบหายล่ะ...หรือว่าแม่งจะเป็นบริวารท่านลุงกัน..แต่อย่างงั้นนางก็ต้องรู้สิว่าเป่าหลิงเป็นมาร
          ‘ไม่ใช่หรอก….ข้าคิดว่าคนอย่างนางคงไม่มีทางเกี่ยวข้องกับมารจี้กง’ ฝ้าเฉี่ยกล่าว เป่าหลิงนั้นพยักหน้าก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วแบกเจ้าสิ่งมีชีวิตที่นอนสลบอยู่อย่างงั้นในถุงกระสอบออกจากรถม้า เธอหันมาทางนายมือปราบที่เฝ้าอยู่หน้าจวน.. และกำลังจะยืนมองป้ายนั้น...เสียงของสตรีชุดแดงก็กระซิบที่ข้างหูเธอ..

          “ไปสิ...แล้วพบกันใหม่...”

          ……………… “มนุษย์นี้มัน..เกินเยี่ยวยาจริงๆ” เป่าหลิงพูดเบาๆ เธอนั้นเดินตรงไปยังด้านหน้า แล้วพูดคุยกับทหาร พวกเขานั้นแทบจะไม่ให้เธอเขาจวน แต่โชคดีที่ท่านเจ้าเมืองนั้นอยู่ใกล้ๆนั้นพอดี เขาเดินมาหาเธอ ก่อนที่จะสอบถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น? ด้านในนั้นคืออะไร เป่าหลิงก็โยนมันลงมาจนได้ยินเสียงโอ้ย อยู่..

          เมื่อเปิดออกมาก็คือคุณจอมยุทธตัวดีที่โดนมัดมือมัดเท้ามัดขาผูกมัดเงื่อนกระดองเต๋าสุดเซ็กซี่ใบหน้าแสดงถึงความทรมารและความกลัวต่อเป่าหลิงอย่างถึงที่สุด อู๊วว ว ว ว........ เด็กสาวนั้นส่งจดหมายที่สตรีชุดแดงคนนั้นให้กับเธอ ….

          และเธอก็ได้รับรางวัลที่เธอควรจะได้รับ..เยส..







แสดงความคิดเห็น

ได้รับหีบพันชั่ง 2 ใบ  โพสต์ 2019-1-10 21:55
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ สายลับจิ่วเทียนหวง: เอ้อ เพิ่มขึ้น 75 โพสต์ 2019-1-10 21:55
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +5 ความชั่ว +1 ความโหด โพสต์ 2019-1-10 21:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2
โพสต์ 2019-1-14 22:21:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
รายงานตัว


     รถม้าเคลื่อนผ่านประตูเมืองทิศเหนือเพื่อเข้าสู่เมืองหรูหนาน บรรยากาศเมืองที่ค่อนข้างร่มเย็นเป็นธรรมชาติ ทำให้โจวอู๋และจิ้นจงรู้สึกสดชื่นแม้จะเป็นเวลาดึกก็ตาม พวกเขาถามทางจากชาวบ้านที่เดินสัญจรไปมาเพื่อหาทางไปยังจวนเจ้าเมือง จนทั้งคู่ก็เดินทางมาถึงจวนเจ้าเมืองเป็นที่เรียบร้อย พวกเขาจอดเทียบรถม้าไว้ที่ด้านข้างของจวน และพูดคุยกับพ่อบ้านที่ยืนอยู่ด้านหน้าบ้านว่าจะเข้ามารายงานตัวรับราชการกับท่านเจ้าเมืองเพื่อเริ่มปฏิบัติงาน พ่อบ้านก็นำทั้งคู่ไปยังห้องทำงานของเจ้าเมือง บรรยากาศจวนที่ร่มรื่น มีของตกแต่งสวยงาม ร่มรื่น ทำให้โจวอู๋คาดการณ์ได้ว่าเจ้าเมืองคงเป็นพวกคนใจเย็น สบายๆ คุยไม่ยากนัก

  

     ห้องทำงานเจ้าเมืองหรูหนาน

     เมื่อก้าวเข้ามาทั้งสองคนก็พบกับชายหนุ่มหน้าตาอ่อนวัย อายุราวๆยี่สิบปลายๆไม่น่าถึงสามสิบกำลังนั่งอ่านหนังสือผ่อนคลายอารมณ์อยู่ที่โต๊ะทำงานกลางห้อง ของทุกอย่างถูกจัดเป็นระเบียบ ห้องถูกตกแต่งด้วยสีเขียวฟ้าออกแนวคล้ายสวนค่อนข้างทำให้ผ่อนคลาย ทั้งสองคนเดินเข้ามาทำให้เจ้าเมืองวางหนังสือลงและหันมาให้ความสนใจผู้มาเยือนทั้งสอง

     "ขอคารวะท่านเจ้าเมือง ฮุ่ย ม่อเยวี่ยน ข้า หมิง โจวอู๋ เป็นบัณฑิตที่พึ่งผ่านการสอบรับราชการเป็นต้าเซียงหลิงประจำหมู่บ้านเฟยตามราชโองการขององค์ฮ่องเต้ ข้ามารายงานตัวต่อเจ้าเมืองหรูหนานตามคำสั่งขอรับ" โจวอู๋โค้งอย่างสวยงามเป็นมารยาทที่ทำให้เจ้าเมืองถึงกับสนใจในมารยาทและกิริยาที่งดงามองชายหนุ่มตรงหน้า

     "ตามสบายเถอะ อยู่กับข้าไม่ต้องมีพิธีรีตองมากมายนัก ว่าแต่ชายหนุ่มด้านหลังเป็นใครกัน" เจ้าเมืองฮุ่ยกล่าวถามถึงจิ้นจงที่ยืนอยู่ด้านหลังของโจวอู๋

     "นั้นคือสหายคนสนิทและเพื่อนร่วมเดินทางของข้า จิ้น จงขอรับ" โจวอู๋ตอบ จิ้นจงที่ได้ยินดังนั้นจึงโค้งทำความเคารพอีกรอบหนึ่ง

     "ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องโค้งบ่อยขนาดนั้นก็ได้ เจ้ากับข้าก็อายุไล่เรี่ยไม่ห่างกันมาก หลังจากนี้คงต้องทำงานกันอีกนาน มาสนิทกันไว้เถิด" เจ้าเมืองฮุ่ยหัวเราะให้กับความมีมารยาทที่ล้นของทั้งคู่

     "ขอรับ ข้าก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับท่านด้วยนะขอรับ" โจวอู๋ยิ้มให้กับเจ้าเมือง

     "อ่ะๆ ไหนนำราชโองการมาให้ข้าตรวจสอบสิ" เจ้าเมืองฮุ่ยออกคำสั่ง โจวอู๋จึงนำราชโองการไปมอบแก่เจ้าเมือง เจ้าเมืองฮุ่ยใช้เวลาตรวจสอบโดยการเทียบกับราชโองการที่ถูกส่งมาก่อนล่วงหน้าสักพักหนึ่ง เมื่อตรวจสอบเสร็จสิ้นจึงนำตรานายอำเภอออกมาจากใต้โต๊ะ

     "อืม ยินดีต้อนรับนะท่านต้าเซียงหลิง นับตั้งแต่มีโศกนาฎกรรม หมู่บ้านเฟยก็ไม่มีต้าเซียงหลิงดูแลมาอีกเลย ข้ายินดีจริงๆที่เจ้าเข้ามาช่วยดูแลตรงนี้ได้ นี่คือตราของเจ้ามารับไปสิ" เจ้าเมืองยื่นตราให้โจวอู๋เดินขึ้นไปรับตราจากเจ้าเมืองและมองด้วยความภาคภูมิใจ

     "ขอบคุณขอรับ"

     "จะว่าไปทำไมถึงมาช้านักล่ะ ราชโองการอีกฉบับมาถึงนานแล้วนะ" เจ้าเมืองฮุ่ยเริ่มชวนทั้งสองคนคุย

     "มีอะไรเกิดขึ้นมากเลยขอรับ ข้าเจอทั้งการประลองยุทธ ไปทำคลอดให้หญิงท้องแก่ แจกอาหารให้ชาวบ้านที่ขาดแคลน" โจวอู๋นึกย้อนถึงเหตุการณ์ระหว่างเดินทางมา

     "ยังงี้แหละแถวนี้ มีอะไรให้ตื่นเต้นทุกวัน อ่ะจริงสิ เวลาอยู่ที่หมู่บ้านเฟยถ้าไม่มีอะไรเร่งด่วนก็กลับมารายงานข้าแค่เดือนละครั้งก็พอ หรือถ้ามีอะไรเร่งด่วนก็รีบส่งจดหมายมานะ" เจ้าเมืองกล่าวกับโจวอู๋

     "รับทราบขอรับ งั้นข้าขอตัวก่อนแล้วกันขอรับจะได้รีบเดินทางไปยังหมู่บ้าน" โจวอู๋จะโค้งลาแต่ก็ถูกพูดขัดไว้ก่อน

     "อย่าพึ่งไปเลย เจ้านอนพักที่เรือนพักของข้าก่อนก็ได้ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ที่หมู่บ้านเฟยก็คงเริ่มหลับกันแล้ว เจ้าไปก็ยังไม่ด้ทำอะไร เดินทางดึกๆมันก็อันตราย เจ้านอนที่นี้สักคืนเถิด ตอนเช้าข้าจะให้คนเตรียมอาหารไว้ให้ แล้วก็จะให้คนนำทางไปหมู่บ้านเฟยด้วย" เจ้าเมืองเชื้อเชิญดังนั้น โจวอู๋ก็ไม่อยากขัดอะไร ทุกอย่างที่เจ้าเมืองตรงหน้าพูดดูมีเหตุผลไปเสียทุกอย่าง

     "เป็นพระคุณอย่างมากขอรับ" เมื่อได้ยินดังนั้นเจ้าเมืองฮุ่ยก็ส่งสัญญาณให้พ่อบ้านำทั้งสองคนไปที่เรือนพักและให้เวลาทั้งสองคนอย่างเป็นส่วนตัวเพื่อให้พักผ่อนเต็มที่ก่อนจะรับหน้าที่อย่างเต็มตัวในวันพรุ่งนี้

     โจวอู๋ผลัดกับจิ้นจงในการชำระล้างร่างกาย ทั้งสองคนใช้เวลาสักครู่ในการจัดการตัวเองกันเสร็จสิ้นก็เริ่มนอนลงบนเตียงคู่ขนาดไม่ใหญ่มากจนร่างทั้งสองแนบชิดติดกัน ทั้งสองคุยกันเล็กน้อยก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทราเพื่อพักผ่อนและฟื้นฟูร่างกายให้เต็มที่พร้อมสำหรับพรุ่งนี้..





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +7 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-14 22:21

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -39 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -39 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x10
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-1-20 21:10:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
พบเจ้าเมือง


     ผ่านไปได้เกือบสัปดาห์หนึ่งแล้วหลังจากที่หมิงโจวอู๋เข้ารับราชการในฐานะต้าเซียงหลิงประจำหมู่บ้านเฟย ปัญหาที่เขาจัดให้อยู่ในความสำคัญระดับต้นๆก็คือการแก้ปัญหาชาวบ้านใช้ชีวิตแบบไม่มีสติ เขาพยายามที่จะแก้ไขปัญหาโดยการส่งเรื่องไป ทางการเพื่อจัดการแล้วแม้จะเขียนจดหมายฝากเจ้าจิ้นอู๋ส่งไปที่จวนให้พ่อแล้วแต่ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆวันนี้โจวอู๋จึงคิดว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเดินทางมคุยกับเจ้าเมืองฮุ่ยผู้มียศเป็นหัวหน้าของตน โจวอู๋ใช้เวลาช่วงเช้าในการรวบรวมปากคำจากคนในหมู่บ้านและเอกสารต่างๆและเข้าพบเจ้าเมืองฮุ่ยในตอนค่ำเพื่อให้รบกวนเวลาราชการน้อยที่สุด โจวอู๋พร้อมจิ้นจงเดินทางออกมาจากหมู่บ้านเฟยตอนพลบค่ำ พวกเขาใช้เวลาเล็กน้อยก็ถึงเมืองหรูหนานทั้งคู่มุ่งหน้าเข้าใจกลางเมืองเพื่อเข้าพบเจ้าเมืองทันที

     เมื่อมาถึงหน้าจวนเจ้าเมืองจิ้นจงก็นำรถม้าไปจอดเทียบไว้ด้านข้างและทั้งคู่ก็เดินไปแจ้งความประสงค์ขอเข้าพบท่านเจ้าเมืองกับพ่อบ้านที่ยืนต้อนรับอยู่ด้านหน้า ผ่านไปสักครู่พ่อบ้านก็นำทั้งสองคนเข้ามายังที่ทำการโดยมีเจ้าเมืองหนุ่มนั่งเขียนจดหมายอยู่

     "ว่ายังไงกัน ยังไม่ถึงสัปดาห์เลยเจ้ามาหาข้าแล้วรึ" เจ้าเมืองฮุ่ยละสายตาจากจดหมายที่เขียนอยู่ตรงหน้าแล้วหันมาทักทายผู้มาเยือนทั้งสองด้วยรอยยิ้ม

     "ข้าอยากมาปรึกษาท่านเรื่องพรรคภูติทมิฬลมดำน่ะขอรับ" เมื่อได้ยินชื่อพรรคดังกล่าวทำให้เจ้าเมืองถึงกับชะงักและหันมามองโจวอู๋ทันที ใบหน้าของเขาแสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด

     "เจ้าอย่าเข้าไปยุ่ง!!" เจ้าเมืองฮุ่ยตวาดใส่โจวอู๋ทำเอาทั้งสองคนตกใจมาก

     "เห็นทีจะไม่ได้เสียแล้ว ชาวบ้านในหมู่บ้านข้าใช้ชีวิตกันอย่างไร้จุดหมาย เหมือนเครื่องจักรที่ไร้ความรู้สึก เพราะเรื่องบ้าๆนี่ พวกเขาทั้งเศร้า ทั้งแค้น ทั้งโกรธ บาดแผลเหล่านี้ฝังอยู่ในใจของชาวบ้านในหมู่บ้านข้ามาก หากข้าจะเป็นนายอำเภอที่ดีข้าควรจะจัดการเรื่องนี้มิฉะนั้นข้าก็มิใช่ขุนนางดีที่ประชาชนต้องการหรอก" โจวอู๋พูดถึงความรู้สึกของคนในหมู่บ้านให้เจ้าเมืองฮุ่ยฟัง

     "ก็ใช่ว่าข้าจะไม่รู้เรื่องนั้น ก่อนที่เจ้าจะเข้ามาประจำการข้าลงไปทำราชการที่หมู่บ้านเฟยบ่อยครั้ง ข้ารู้ว่าชาวบ้านรู้สึกยังไง ข้าเคยลงไปสัมผัสมาแล้วล่ะ" เจ้าเมืองฮุ่ยตอบอย่างใจเย็น

     "ถึงท่านจะรู้แล้วแต่ท่านยังไม่ทำอะไรอีกรึ" โจวอู๋เริ่มมีอาการโมโหเพราะการกระทำของชายผู้อาวุโสกว่าตนตรงหน้า

     "เจ้าน่ะใจเย็นก่อน"

     "ท่านยังจะให้ข้าใจเย็นอีกหรอ"

     "เจ้าคงคิดว่าข้าไม่ทำอะไรสินะ ความจริงข้าน่ะช่วยพวกเขาไว้หลายครั้งมาก ครั้งแรกที่ข้าลงไปชาวบ้านในนั้นบางคนทั้งเศร้าและอยากฆ่าตัวตายข้าใช้เงินส่วนตัวมากมายในการสร้างอาชีพให้พวกเขา ทั้งฟื้นฟูสภาพจิตใจ ตั้งผู้ใหญ่บ้านให้เป็นเสาหลักของหมู่บ้าน แม้แต่การร้องและส่งเรื่องไปที่เมืองหลวงข้าก็ทำมาแล้ว" เจ้าเมืองฮุ่ยค่อยๆอธิบาย

     "แล้วทำไมความช่วยเหลือใดๆยังมาไม่ถึงอีกล่ะ" โจวอู๋เริ่มใจเย็นลงและถกถึงปัญหาต่างๆ

     "ข้าค่อนข้างมั่นใจว่าคงมีหนอนบ่อนไส้ในเมืองหลวงแน่นอน ทหารของข้าที่เป็นม้าเร็วส่งจดหมายถูกฆ่าและส่งเสื้อผ้าที่เปื้อนเลืดพร้อมจดหมายขู่เกี่ยวกับเรื่องนี้ประมาณว่าอย่าไปยุ่งกับพรรคภูติทมิฬลมดำมิฉะนั้นศพต่อไปจะไม่ใช่ทหารแต่จะเป็นข้าเอง" เจ้าเมืองฮุ่ยพูดเรื่องนั้นด้วยสีหน้าที่หวาดกลัว เหงื่อผุดขึ้นบนใบหน้าจนสังเกตได้

     "แสดงว่าส่งเรื่องไปทางการคงจะไม่ปลอดภัยสินะ จิ้นจงเจ้าไปเขียนจดหมายเตือนพ่อข้าด้วยนะ" โจวอู๋สั่งจิ้นจงที่ยืนอยู่เบื้องหลัง จิ้นจงพยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไป

     "ทำไมต้องเตือนพ่อเจ้าด้วยล่ะ" เจ้าเมืองฮุ่ยถามด้วยความสงสัย

     "พ่อข้าเป็นขุนพลเกษียณอายุน่ะ ข้าให้พิราบข้าส่งจดหมายไปให้ท่านพ่อช่วยสืบเรื่องนี้ให้"

     "อ่อ ดีแล้วล่ะ"

     "แล้วท่านมีแผนจะช่วยเรื่องนี้หรือไม่" โจวอู๋กลับมาที่ประเด็นที่ตนมาหา

     "เจ้ายังไม่เห็นจดหมายขู่นั้นอีกรึ ข้าจะไปทำอะไรได้" เจ้าเมืองฮุ่ยบ่นเล็กน้อย

     "ถ้าพึ่งทางการไม่ได้ก็ต้องพึ่งตนเองแล้วแหละท่าน ท่านว่าด้วยกำลังของท่าน ทหารในปกครองรวมทั้งพวกข้าจะจัดการเรื่องนี้ได้หรือไม่" โจวอู๋แสดงความเห็นแม้เป็นทางที่เสี่ยงมากนัก

     "คงเป็นไปได้ยากน่ะสิ ทั้งเจ้า ข้าและเจ้าหนุ่มเพื่อนเจ้าก็ล้วนแล้วแต่เป็นบัณฑิตทั้งนั้นไม่มีใครเชี่ยวชาญการสู้รบเลย ทหารในปกครองของข้าก็มีไม่มากคงจะยากที่จะนำไปทำสงคราม ถึงจะมีมากแต่เราก็ไม่รู้ว่าศัตรูมีกำลังมากแค่ไหนเชียว จะให้ชาวบ้านจับอาวุธสู้ก็คงเป็นการทำร้ายเปล่าๆ ข้าว่ามันยากมากนะถ้าไม่พึ่งกำลังจากทางการ" เจ้าเมืองฮุ่ยวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรอบคอบ ซึ่งโจวอู๋ก็ค่อนข้างจะเห็นด้วย

     "การประกาศหาขุนพลคงโจ่งแจ้งเกินไปด้วย" โจวอู๋ออกความเห็นบ้าง

     "นั้นสิ ถ้าหากกำลังที่ได้มามีไม่มากพอและไม่มีความสามารถพอก็คงพลาดพลั้งอยู่ดี"

     "งั้นถ้าข้าใช้ขุนพลคนสนิทที่ข้าพอรู้จักบวกกับพวกชายยุทธที่ข้าพอมีปฏิสัมพันธ์อยู่ด้วยในการมาเป็นกำลังหลัก จากนั้นก็ค่อยรวบรวมชาวบ้านมาฝึกใช้เวลาสักสามสี่ปีคงจะมีความสามารถพอสมควร แล้วข้าอาจจะของกะเกณฑ์ทหารนอกราชการที่เป็นลูกน้องเก่าของพ่อข้ามาช่วยได้บ้าง ส่วนการวางแผนรบคงเป็นไปไม่ยากนักจิ้นจงศึกษาตำรากลศึกตั้งแต่เด็กๆตอนนี้เขาค่อนข้างเชี่ยวชาญหากได้กุนซือมาเพิ่มอีกเล็กน้อยคงเพิ่มความรักกุมให้แผนได้ไม่น้อย" โจวอู๋เริ่มวางแผนต่างๆซึ่งค่อนข้างที่จะต้องใช้เวลาเป็นปัจจัยหลัก

     "ขุนนางมาใหม่ช่างเลือดร้อนเสียจริง แต่ข้าก็ยอมรับนะว่าแผนของเจ้าเป็นแผนการที่ดี ข้าขอเวลาวิเคราะห์ความเป็นไปได้เล็กน้อยและจะมาแจ้งเจ้าแล้วกัน ระหว่างนี้เจ้าใช้ที่พักแขกของข้าไปก่อนก็ได้ จะได้ไม่ต้องเดินทางไปกลับบ่อยๆ" เจ้าเมืองฮุ่ยชื่นชมโจวอู๋แล้วจึงรวบรวมหนังสือต่างๆเพื่อไปวิเคราะห์แผนการ

     "ช่วยรีบหน่อยนะท่าน ถ้าคิดว่าดีจะได้เริ่มแผนเลย แผนข้าใช้เวลานานมากเลยน่ะ" โจวอู๋กล่าว เจ้าเมืองฮุ่ยพยักหน้ารับรู้เล็กน้อยแล้วจึงเดินออกไปจากที่ทำการ โจวอู๋และจิ้นจงเลยมุ่งหน้าไปยังเรือนพักแขกเพื่อพักผ่อนรอคำตอบของเจ้าเมืองฮุ่ยในเรื่องแผนการ





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-1-20 22:39

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +50 เงินตำลึง +3000 ชื่อเสียง +50 ความหิว -39 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 50 + 3000 + 50 -39 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x10
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-1-20 23:25:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เตรียมแผนการ


     ระหว่างที่โจวอู๋กำลังเตรียมตัวเข้านอนจู่ๆพ่อบ้านของเจ้าเมืองฮุ่ยก็มาเคาะห้องเรียกโจวอู๋เข้าไปพบโดยด่วน โจวอู๋รีบล้างหน้าล้างตาเล็กน้อยแล้วจึงตามพ่อบ้านออกไปเพื่อพบกับเจ้าเมืองฮุ่ยที่ยังคงนั่งวิเคราะห์แผนการต่างๆสลับกับอ่านตำรากลศึกต่างๆเพื่อวางแผนอย่างรอบคอบ

     "ว่าไงขอรับท่านเจ้าเมือง เรียกข้าเสียดึกเชียว" โจวอู๋ทักทายเล็กน้อยทำให้ชายตรงหน้าละสายตาจากตำราตรงหน้าได้

     "อืมม จากการที่ข้าวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆอย่างถี่ถ้วนแล้ว ข้าคิดว่าแผนการเจ้าคงจะพอเป็นไปได้อยู่บ้าง" เจ้าเมืองฮุ่ยเริ่มพูดเกี่ยวกับแผนการของโจวอู๋

     "งั้นดีเลยข้าจะรีบรวบรวมขุนพลมือดีเพื่อการนี้" โจวอู๋มีสีหน้าที่ดีใจอย่างเห็นได้ชัด

     "ว่าแต่เจ้าจะหาขุนพลจากไหนล่ะ" เจ้าเมืองฮุ่ยถามทำให้โจวอู๋ฉุกคิดได้ เขาไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับชาวยุทธมากพอที่จะรวบรวมเป็นขุนพลได้

     "ข้าว่าข้าจะตระเวนหาไปเรื่อยๆ ทำตัวเหมือนนักเดินทางที่คอยหาคนคุ้มกันน่าจะพอหาได้บ้าง" โจวอู๋ลองนึกวิธีต่างๆ

     "นั้นมันหว่านแหมากเลยนะ เจ้าอาจไม่เจอใครที่ยอมรับได้ในเรื่องนี้เลยนะ พรรคภูติทมิฬลมดำก็ค่อนข้างมีชื่อเสียงด้านความโหดร้าย คงไม่มีชาวยุทธคนใดอยากยุ่งมากนักหรอก" เจ้าเมืองฮุ่ยกล่าว นั้นก็เป็นอีกปัจจัยที่น่ากลัว โจวอู๋ใช้เวลานึกเล็กน้อยก่อนที่จะนึกอะไรดีๆออก

     "ระหว่างที่ข้าเดินทางมาที่นี่ ข้าเจอชาวยุทธคนนึงนามว่าเฟย จิวฮง เป็นผู้ที่ใช้แส้ต่อสู้ได้อย่างแข็งแกร่ง ข้าว่าจะลองไปถามดูน่ะ แถมจิวฮงยังเป็นชาวยุทธที่ชอบท้าตีท้าต่อยคนไปทั่วคงพอรู้จักคนมีฝีมืออยู่บ้าง" โจวอู๋นึกถึงบุรุษหนุ่มหน้าสวยที่เคยพบ เป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับงานนี้เลยก็ว่าได้

     "อืม ถ้าเจ้าคิดว่าดีข้าก็เห็นด้วย แล้วเจ้าจะไปตามหาที่ไหนล่ะ พวกชาวยุทธรุ่นใหม่คงไม่ปักหลักที่เดิมๆแน่"

     "ครั้งล่าสุดที่ข้าพบจิวฮง เขาบอกข้าว่าจะไปซินเอี๋ยน่ะ ไปลองตามหาดูคงจะเจอ"

     "ได้เลย ถ้าให้ดีเริ่มออกเดินทางให้เร็วที่สุดเลยก็ได้นะ ระหว่างที่เจ้าเดินทางข้าจะให้คนไปประกาศหาทหารชาวบ้านที่หมู่บ้านเฟยเพื่อนำมาฝึกแล้วกัน" เจ้าเมืองฮุ่ยยินยอมให้ทำตามแผนของโจวอู๋แล้ว

     "ขอบคุณท่านมากที่เห็นด้วยกับแผนการข้า ข้าจะทำให้ดีที่สุดเพื่อชาวบ้านในปกครองของข้า ยังไงระหว่างที่ข้าเดินทางท่านช่วยส่งคนไปดูแลหมู่บ้านแทนข้าด้วยนะขอรับ" โจวอู๋ให้คำมั่นสัญญากับเจ้าเมือง เขาเดินออกมาเพื่อกลับสู่ห้องพัก การเดินทางตามหาขุนพลเพื่อมาปราบพรรคภูติทมิฬลมดำใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว เพลงดาบบทใหม่ใกล้จะระอุขึ้น การวางแผนที่ยาวนานของโจวอู๋จะสำเร็จหรือไม่ขึ้นกับการเดินทางตามหาขุนพลในครั้งนี้ โจวอู๋รีบนอนหลับพักผ่อนให้เต็มที่เพื่อจะเดินทางไปซินเอี๋ยอย่างเร็วที่สุด





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x10
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-1-24 21:19:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขุนพลคนแรก


     หลังจากพาเฟย จิวฮงกลับมาจากเมืองซินเอี๋ย เมื่อกลับมาถึงก็พบว่าเจ้าเมืองฮุ่ยและทหารจำนวนหนึ่งได้เดินทางไปยังหมู่บ้านเฟยเพื่อคัดเลือกทหารชาวบ้านมาเข้าร่วมกองกำลังโดยมีกำหนดกลับในอีก 2 วัน โจวอู๋จึงพาจิวฮงไปเดินเล่นรอบๆเมืองและเปิดห้องในโรงเตี๊ยมให้ส่วนโจวอู๋และจิ้นจงยังคงใช้ห้องพักแขกของจวนเจ้าเมืองในการอยู่อาศัยไปก่อน

     ขบวนของเจ้าเมืองฮุ่ยกลับมายังเมืองในช่วงพลบค่ำ โจวอู๋ติดต่อขอเข้าพบผ่านทางพ่อบ้านประจำจวนซึ่งเจ้าเมืองขอให้เป็นเวลาดึกเพราะตนต้องการเวลาส่วนตัวหลังจากปฏิบัติราชการเล็กน้อย โจวอู๋ จิ้นจงและจิวฮง นั่งสนทนาสัพเพเหระรออยู่ที่ห้องรับรองด้านหน้าจวน สักพักก็มีพ่อบ้านมาเรียกเพื่อให้ทั้งสามคนไปเข้าพบเจ้าเมืองได้

     "ขอโทษที่ทำให้รอนะ ข้าไม่นึกว่าเจ้าจะมาเร็วขนาดนี้" เจ้าเมืองฮุ่ยที่นั่งอยู่กล่าวทักทายทั้งสามคน

     "ข้าสิต้องขอโทษท่าน ข้าไม่ควรมารบกวนเวลาท่านเลย ท่านไปราชการที่หมู่บ้านมาก็เหนื่อยมากแล้ว" โจวอู๋ตอบอย่างถ่อมตัว ทั้งสามคนยืนอยู่เบื้องหน้าของเจ้าเมือง

     "ไม่เป็นไรหรอกหากเป็นเรื่องแผนการแล้ว ข้ายินดีเสมอยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี" เจ้าเมืองตอบแล้วยิ้มให้ทั้งสามคน

     "เป็นอย่างไรบ้างล่ะท่านไปคัดเลือกทหารชาวบ้านที่หมู่บ้านน่ะ" โจวอู๋เริ่มเข้าประเด็นสนทนาก่อน

     "ก็อย่างที่เจ้ารู้ ชาวบ้านยังไม่กระตือรือร้นเท่าไหร่นัก ข้าให้ทหารอยู่เฝ้าที่นั่น 2-3 คนน่ะเผื่อมีใครมาสมัคร ล่าสุดก่อนข้าออกมาก็มีประมาณเกือบ 100 คนแล้วล่ะ"

     "ยังไม่มากเลย คงต้องระดมพลจากหมู่บ้านหรือเมืองใกล้เคียงด้วยแล้วล่ะ" โจวอู๋คิดคำนวณในหัวอย่างรวดเร็วถึงโอกาสการแพ้ชนะต่อกำลังพลปริมาณน้อยแบบนี้

     "ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ไว้ข้าจะเขียนประกาศรับแล้วกัน ว่าแต่บุรุษรูปงามด้านหลังเจ้าคือใครกัน" เจ้าเมืองฮุ่ยเริ่มถามถึงสมาชิกใหม่ในห้องทำงานแห่งนี้

     "นี่คือเฟย จิวฮง เป็นชาวยุทธผู้ใช้แส้ จากการที่ข้าคุยจิวฮงมีวรยุทธ์และกำลังภายในรวมทั้งวิชาตัวเบาด้วย เขาเป็นถึงศิษย์สำนักฉวนเจินเชียวแหละท่าน ข้าว่าจิวฮงนี่แหละเหมาะกับการเป็นขุนพลคนแรกของกองกำลังชาวบ้าน" โจวอู๋กล่าวแนะนำจิวฮงให้เจ้าเมืองฮุ่ยรู้จัก

     "อืมม ถือว่าเป็นบุคคลที่มีความสามารถมากเลย ข้าหวังว่าท่านจะช่วยเกี่ยวกับการฝึกกำลังพลได้บ้างนะท่านจิวฮง" เจ้าเมืองฮุ่ยทักทายอย่างเป็นมิตรพร้อมยื่นหน้าที่ให้ทันที

     "ไม่ต้องแทนข้าว่าท่านหรอก ข้าเป็นเพียงบุรุษหนุ่มในยุทธจักรที่ไม่ได้มีชื่อเสียงมากนักท่านเจ้าเมืองมีชื่อเสียงกว้างขวางกว่าข้าอีก ส่วนเรื่องการฝึกสอน แม้ข้าจะไม่ได้เก่งมากนะแต่ด้วยวิชาต่างๆที่ข้ามีคงพอที่จะฝึกในเบื้องต้นได้นะท่าน ต้องขอบคุณท่านที่วางใจให้ข้าจัดการเรื่องนี้" จิวฮงโค้งตัวขอบคุณอย่างถ่อมตัว

     "งั้นพวกเจ้ารีบไปทำภารกิจต่างๆต่อเถอะ เราไม่ควรเสียเวลานาน โจวอู๋จิ้นจงพวกเจ้าไปเดินทางตามหาขุนพลยอดฝีมือมาอีก ส่วนจิวฮงเจ้าไปที่หมู่บ้านเฟยพร้อมทหารจำนวนหนึ่ง จงไปสร้างค่ายชั่วคราวสำหรับการฝึกกองกำลังทหารเสีย ข้าจะได้นำทหารไปฝึกรวกันที่นั่น" เจ้าเมืองฮุ่ยมอบหมายงานต่างๆให้เรียบร้อย

     "รับทราบขอรับ" ทั้งสามเสียงตอบพร้อมกัน ทั้งสามเดินออกจากที่ทำการเพื่อเตรียมขึ้นรถม้ามุ่งหน้าเดินทางต่อ จิวฮงแยกออกไปอีกทางเพื่อเก็บสัมภาระบางส่วนและเตรียมไปยังหมู่บ้านเฟย



     "ท่านนายอำเภอๆ" เสียงทหารคนหนึ่งวิ่งหอบมาจากด้านหลังของจวนซึ่งเป็นโรงม้าของจวน เสียงนั้นทำให้โจวอู๋ชะงักเล็กน้อยก่อนที่จะหันไปหาต้นเสียงนั้น

     "มีอะไรรึ รีบวิ่งมาเชียว"

     "ผู้ใหญ่บ้านฝากจดหมายมาให้ท่านน่ะ สีหน้าของเขาดูเป็นเรื่องด่วนมากนะขอรับ" นายทหารยื่นม้วนจดหมายให้โจวอู๋ โจวอู๋ที่ได้ฟังดังนั้นจึงรีบรับจดหมายมาเปิดอ่าน..



ท่านนายอำเภอหมิง ขอให้ท่านรีบกลับมายังหมู่บ้านเฟยโดยด่วน
ขณะนี้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงมากแล้ว เกิดศึกขนาดย่อมระหว่างตระกูลกู้และตระกูลเสิ่น
เนื่องด้วยเกิดศึกแย่งชิงต้นมะม่วงกันเพราะความเห็นไม่ตรงกันเรื่องพื้นที่และสิทธิ์ในมะม่วง
ตอนนี้เป็นศึกขนาดย่อมแล้ว หากปล่อยไว้นานกว่านี้อาจเป็นศึกใหญ่ได้
ข้าได้ยินมาว่าตระกูลกู้มีการส่งจดหมายเรียกพรรคพวกจากเมืองเฉียวมาเพิ่มอีก
ข้ากังวลว่าจะมีการรบราฆ่าฟันกันเสียก่อน ท่านรีบกลับมาเถอะ

เฉินปิง
ผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านเฟย



     เมื่อได้อ่านจดหมายดังกล่าวทั้งโจวอู๋และจิ้นจงก็รีบขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางกลับหมู่บ้านเฟยพอดีโดยมีการแวะรับจิวฮงระหว่างทางเล็กน้อยเพื่อประหยัดเวลาและเงินในการเดินทางของจิวฮง รถม้าเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมุ่งสู่หมู่บ้านเฟย โจวอู๋ได้แต่ภาวนาว่าขอให้พรรคพวกของพวกตระกูลกู้ไม่มาถึงเสียก่อน เขาไม่อยากเสียจำนวนชาวบ้านในหมู่บ้านตนไปอีกแล้ว..





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x10
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-1-30 21:46:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
5 ปีที่รอคอย


     เวลาของภารกิจการตามหาขุนพลมาเพื่อทำศึกของกองกำลังชาวบ้านล่วงเลยมาห้าปีแล้ว โจวอู๋รวบรวมขุนพลมากฝีมือกว่าห้าสิบชีวิตทั้งผู้ใช้แส้ ผู้ใช้ดาบ ผู้ใช้หอก รวมถึงทหารชาวบ้านอาสาอีกจำนวนมากที่จะเข้าร่วมกับกองกำลังนี้ การฝึกต่างๆดำเนินไปอย่างราบรื่น ทหารจากส่วนกลางบางส่วนก็เดินทางมาร่วมฝึกหลายครั้ง กุนซือมากหน้าหลายตาเข้ามาร่วมมือกับเจ้าเมืองฮุ่ย โจวอู๋และจิ้นจงในการวางแผนการรบ บัดนี้เวลาเคลื่อนพลใกล้เข้ามาแล้ว โจวอู๋รีบเดินทางเข้าเมืองหรูหนานเพื่อคุยเรื่องแผนการกับเจ้าเมืองฮุ่ยต่อไป

     เมื่อมาถึงยังเมืองหรูหรานจิ้นจงก็นำม้าเข้าไปจอดที่โรงม้าทันทีเพราะความสนิทชิดเชื้อ เข้าออกจวนแห่งนี้หลายครั้งทำให้พ่อบ้านหรือทหารไม่จำเป็นต้องหวาดระแวงหรือตรวจสอบทั้งคู่ใดๆ โจวอู๋ยังคงเลือกที่จะมาติดต่อในช่วงค่ำเพื่อให้กระทบเวลาน้อยที่สุด วันนี้มีบุรุษอีกคนหนึ่งมาร่วมกับคณะเดินทางของเขาด้วย

     "เป็นอย่างไรบ้างล่ะ" เจ้าเมืองฮุ่ยกล่าวทักทายเมื่อทั้งสามคนเดินเข้ามา ตอนนี้ห้องทำงานของเจ้าเมืองฮุ่ยเต็มไปด้วยแผนการ ตำรากลศึก และแผนที่ต้าฮั่น ที่แห่งนี้เรียกได้ว่าเป็นศูนย์บัญชาการขนาดย่อมๆเลยก็ว่าได้

     "การฝึกกำลังพลทุกอย่างเป็นไปได้อย่างเรียบร้อยขอรับ ข้าว่ากองทหารชาวบ้านของเรามีศักยภาพพร้อมดำเนินการขั้นถัดไปแล้วขอรับ" โจวอู๋รายงานข้อมูลต่างๆให้เจ้าเมืองทราบเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย

     "อืมๆ ดีมาก กำลังพลมีประมาณสองถึงสามพันคน คงพอสำหรับงานนี้ งั้นเจ้าจงไปแบ่งกำลังพลทั้งหมดออกเป็นเหล่าๆ ทั้งเหล่าราบ เหล่าม้า เหล่าธนู รวมทั้งหน่วยอารักขาเสบียง ให้ขุนพลมากฝีมือเป็นผู้นำแต่ละเหล่าแต่ละหมวด และจงหาขุนพลที่มีฝีมือมากที่สุดเป็นแม่ทัพใหญ่ในการศึกนี้ ส่วนด้านการรบข้าจะให้กุนซือจำนวนไม่มากลงสนามรบไปด้วยโดยมีข้าเป็นกุนซือใหญ่ ส่วนเจ้ากับจิ้นจงให้แบ่งกันคุมฝ่ายซ้ายและขวาโดยมีกุนซือคนอื่นๆช่วย เราต้องดำเนินการสอดประสานกันอย่างไร้ช่องโหว่ เตรียมม้าเร็วสำหรับการสื่อสารแต่ละฝ่ายด้วย" เจ้าเมืองฮุ่ยมอบหมายหน้าที่เพิ่มเติมแก่โจวอู๋

     "ถ้าหากพูดถึงแม่ทัพใหญ่แล้ว ข้าขอให้ท่านพิจารณาสหายข้าคนนี้เป็นอันดับแรกเลย เฟย จิวฮง เป็นขุนพลคนแรกสุดของกองกำลังแถมยังเป็นพูดควบคุมการฝึกซ้อมแต่แรก หากไม่ใช่จิวฮงคงยากจะหาใครมาแทนแล้ว" โจวอู๋ผายมือไปยังบุรุษหน้าสวยที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลังสุด

     "ข้าเห็นด้วย เจ้าว่าไงล่ะจิวฮง เจ้าคิดว่ารับภาระหน้าที่อันใหญ่หลวงครั้งนี้ได้หรือไม่" เจ้าเมืองฮุ่ยถาม

     "ข้าน้อยมิรู้ว่าความสามารถข้าจะถึงขั้นแม่ทัพใหญ่หรือไม่ แต่ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่ ข้าจะรับตำแหน่งนี้ไว้และจะนำชัยชนะมาให้จงได้ ขอบคุณท่านทั้งสามที่เห็นความสามารถของข้า" จิวฮงโค้งให้กับทั้งสามคนอย่างอ่อนน้อม

     "เอาล่ะพวกเจ้ารีบไปดำเนินการตามแผนการเถอะ เราเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว" เจ้าเมืองฮุ่ยมองปฏิทินเวลาต่างๆบัดนี้เวลากับลังเหมาะสมแล้ว

     "ข้าถามได้หรือไม่ว่าเราจะบุกกันเมื่อไร" จิวฮงเอ่ยปากถามเนื่อจากตนต้องเตรียมการหลายๆอย่างเกรงว่าจะไม่ทัน

     "เร็วๆนี้แหละ เจ้ารีบไปเตรียมการเถอะ" เมื่อเจ้าเมืองฮุ่ยกล่าวดังนั้นทั้งสามคนจึงออกจากจวนและมุ่งหน้ากลับสู่หมู่บ้านเฟยเพื่อเตรียมการศึกและจัดการกำลังพลต่อไป การศึกใกล้ถึงเวลาเข้ามาแล้ว หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +2 ความโหด โพสต์ 2019-1-30 22:35

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x10
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-5-2 20:13:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
พบเจ้าเมืองอีกครั้ง


     ร่างของชายหนุ่มผู้เป็นต้าเซียงหลิงโผล่เข้ามายังบ้านหลังนี้อีกครั้ง เหตุผลที่เขาต้องมายังจวนแห่งนี้อีกครั้งนั้นก็เป็นเพราะว่าเมื่อวันก่อนระหว่างที่กำลังตระเตรียมแผนการบุกอยู่นั้นม้าเร็วแห่งเมืองหรูหนานก็ได้นำสาส์นจากเจ้าเมืองฮุ่ยโดยมีใจความว่าให้รีบเข้ามาพบเป็นการด่วนและให้ชะลอแผนการบุกไปก่อน วันนี้โจวอู๋เลยต้องไปแจ้งข่าวแก่จิวฮงให้แจ้งต่อไปยังเหล่าชาวบ้านให้ชะลอออกไปก่อน ส่วนตนก็รีบขึ้นรถม้ามายังเมืองหรูหนานทันที

     การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น วันนี้โจวอู๋เลือกที่จะเดินทางคนเดียวและปล่อยจิ้นจงให้รับเรื่องต่างๆในหมู่บ้านรวมทั้งเข้าไปดูการฝึกร่วมกับกุนซือคนอื่นเพื่อวิเคราะห์จุดด้อยต่างๆของกองทัพไปด้วย โจวอู๋แวะทานอาหารที่เพลิงระหว่างทางเป็นร้านอาหารเล็กๆ รสชาติธรรมดาๆ  พอให้อิ่มท้องได้ ต่อมาก็ได้รีบเดินทางไปยังเมืองหรูหนาน บัดนี้ร่างของจวอู๋ก็มาปรากฎยังหน้าจวนเจ้าเมืองเป็นที่เรียบร้อย

     "เชิญท่านนายอำเภอหมิงขอรับ ท่านเจ้าเมืองรออยู่ด้านในแล้ว" พ่อบ้านคนเดิมออกมาต้อนรับและเชิญโจวอู๋เข้าไปยังห้องโถงของจวนเจ้าเมืองก็ได้พบกับชายหนุ่มผิวพรรณสะอาดขาวสวยนั่งเขียนเอกสารอยู่ที่โต๊ะ โจวอู๋จึงกล่าวทักทายเล็กน้อย  "ท่านเจ้าเมืองฮุ่ย สวัสดียามค่ำขอรับ"

     "อ้าวมาพอดีเลย สวัสดียามค่ำท่านหมิง" เจ้าเมืองละสายตาจากเอกสารตรงหน้าและหันขึ้นมาส่งรอยยิ้มทักทายแก่ผู้มาเยือน

     "มีอะไรรึเปล่าขอรับ ทำไมถึงเรียกข้ามาฉุกละหุกแบบนี้ล่ะขอรับ" โจวอู๋สอบถามเพาะตนนั้นก็ไม่เคยได้รับหมายให้มาพบอย่างหุนหันพลันด่วนแบบนี้ หวังว่าคงจะเป็นเรื่องดีนะ

     "อ่อ ข้ามีสองเรื่องอยากจะแจ้งเจ้าหน่ะ  เรื่องแรกก็คือข้าต้องการให้พักการเดินทัพไว้ก่อน ช่วงนี้ทางส่วนกลางมีการเดินทางมาตรวจราชการบ่อยนัก ข้ากลัวจะมีข่าวเล็ดลอดออกไปก่อน คงไม่นานมากช่วงนี้ตรวจราชการประจำปีกระมั้ง" เจ้าเมืองฮุ่ยอธิบายคลายความสงสัยในการหยุดดำเนินตามแผน

     "รับทราบขอรับ ข้าจะไปแจ้งยังจิวฮงให้ดำเนินการแลกำชับเรื่องการเก็บความลับขอรับ"

     "ส่วนเรื่องที่สองเป็นข่าวดีของเจ้านะ" เจ้าเมืองฮุ่ยเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย

     "อะไรรึขอรับ" เมื่อได้ยินดังนั้นใจก็เริ่มตื่นเต้นพร้อมรับทราบเรื่องแล้ว

     "อย่างว่าช่วงนี้เป็นช่วงการตรวจราชการ ข้าก็มีความจำเป็นที่ต้องตรวจราชการขุนนางในการดูแลของข้า ข้าส่งทหารไปตรวจการทำงานของเจ้าที่หมู่บ้ายบ่อยครั้ง รวมทั้งสอบถามจากชาวบ้านแถวนั้น" เจ้าเมืองฮุ่ยอธิบาย ทำให้โจวอู๋รู้สึกร้อนรนเล็กน้อยว่าการทำงานของตนจะเป็นที่น่าประทับใจต่อเจ้าเมืองหรือไม่

     "หวังว่าเรื่องที่ท่านได้ยินมาคนจะเป็นเรื่องดีนะขอรับ" โจวอู๋กล่าวติดตลกเล็กน้อยเพื่อลดความร้อนรนในตัวลงเล็กน้อย

     "ฮ่าฮ่า ใช่สิ มันเป็นเรื่องดี ผู้ใหญ่บ้านก็กล่าวว่าเจ้าทำงานดี สามารถช่วยแก้ปัญหาความขัดแย้งในหมู่บ้าน อีกทั้งยังพัฒนาหมู่บ้านอีกหลายอย่างไม่ว่าจะด้านการศึกษาที่เจ้าให้คนในจวนไปสอนหนังสือเด็กๆในหมู่บ้านช่วงเย็น หรือจะเป็นด้านหมอที่จิ้นจงได้ช่วยในการหายาและรักษาคน รวมทั้งการพัฒนาเมืองขุดคลอง หรือปรับปรุงภาพลักษณ์หมู่บ้านก็เป็นผลงานชิ้นดีของเจ้า" เจ้าเมืองฮุ่ยกล่าวยอโจวอู๋ทำให้โจวอู๋มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มขึ้นมาทันที

     "ขอบคุณขอรับ ข้าทำตามหน้าที่ของข้าแหละขอรับ" โจวอู๋กล่าวอย่างอ่อนน้อม

     "ด้วยความสามารถของเจ้าทั้งการปกครอง การพัฒนา หรือแม้กระทั้งด้านการทหารล้วนแล้วแต่เป็นผลงานที่เป็นที่ประจักษ์แก่สายตา และถือเป็นผู้มีความสามารถสูงสร้างคุณประโยชน์ให้แก่ชาวบ้าน ข้าจึงจะถวายฎีกาไปยังเมืองหลวงเพื่อตอบแทนการทำงานหนักของเจ้าเป็นเวลาหลายปี" เจ้าเมืองฮุ่ยมีสีหน้าที่ยิ้มแย้มและชื่นชอบในผลงานของโจวอู๋

     "ถือเป็นพระคุณอย่างมากขอรับ ข้าจะใช้ความสามารถของข้าไปในทางที่ดีและเป็นประโยชน์ต่อไป" โจวอู๋ให้คำสัญญากับเจ้าเมืองฮุ่ย

     "เอาเถอะ งั้นเจ้าจงรีบกลับไปดำเนินการเรื่องของกองกำลังเสียเถิด ข้าจะรีบถวายฎีกาให้"

     "งั้นข้าขอลาขอรับ หวังว่าเราจะได้จัดการพวกชั่วช้าสามานอย่างพรรคภูติทมิฬลมดำอย่างเร็วนะขอรับ" โจวอู๋ก้มโค้งลงทำความเารพและไม่ลืมที่จะย้ำในเรื่องของพรรคภูติลมดำทมิฬซึ่งเป็นความแค้นหลังของชาวบ้านในการปกครองของตน

     "ข้าสัญญาว่าไม่เกินปีนี้คงจะได้ฤกษ์บุกแล้ว อ่อ เจ้าจงไปทำงานอย่างเต็มที่ล่ะ อาจจะมีขุนนางส่วนกลางเข้าไปตรวจราชการก็ได้นะ" เจ้าเมืองฮุ่ยให้คำสัญญา เมื่อได้ยินดังนั้นโจวอู๋จึงโค้งเคารพอีกทีและเดินออกไปเพื่อเตรียมตัวกลับไปจัดการเรื่องของกองกำลังต่อ แต่ก็ถูกเรียกด้วยเสียงหนึ่งไว้ก่อนที่จะเดินออกไปพ้นประตูจวน

     "ท่านนายอำเภอหมิงๆ ข้าต้องการความช่วยเหลือ" พ่อบ้านที่เป็นคนไปต้อนรับโจวอู๋เป็นประจำนั้นเอง

     "มีอะไรรึเปล่าขอรับ" โจวอู๋หยุดเดินและหันมาตามเสียงดังกล่าว

     "ข้าอยากให้ท่านช่วยเหลือข้าสักเล็กน้อยหน่ะ"

     "ถ้าข้าพอช่วยได้ ข้าจะช่วยนะท่าน ข้าก็มิได้เก่งมากหรอก" โจวอู๋ยังคงถ่อมตัวแม้จะเป็นการสนทนากับพ่อบ้านคนหนึ่ง

     "คือข้าและครอบครัวต้องเดินทางไปร่วมงานกับญาติฝ่ายภรรยาของข้าที่แคว้นโหรวหรานหน่ะ แต่ข้ามิรู้ทางหน่ะ ท่านช่วยเขียนแผนที่ให้ข้าได้หรือไม่" พ่อบ้านเอ่ยปากขอร้อง

     "ได้สิ แต่ข้าก็ไม่แน่ใจทางนะขอรับ ข้าไม่ได้ไปนานแล้ว" โจวอู๋นั่งร่างแผนที่ให้พ่อบ้านเป็นเวลาสักครู่ระหว่างนั้นก็ได้ถามไถ่พ่อบ้านไปเล็กน้อย "ถ้าท่านไม่ว่า ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าจะไปงานใดรึ"

     "อ่อ น้องสาวภรรยาข้าจะแต่งงานหน่ะ"

     "โอ้ ข้าฝากไปแสดงความยินดีด้วยนะขอรับ  อ่ะนี่ขอรับแผนที่คร่าวๆ ถ้ายังไงลองถามทางคนท้องถิ่นดูขอรับ" โจวอู๋โค้งลาและเดิมออกไปยังด้านหน้าของจวนเพื่อขึ้นรถม้าและเดินทางกลับเมืองสะสางภารกิจต่างๆให้เรียบร้อย





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-5-2 20:43

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +50 เงินตำลึง +3000 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 50 + 3000 + 25 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x10
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2019-5-3 13:23:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
การเดินทางบทใหม่


     หลังจากการเข้าพบเมื่อคืนโจวอู๋รีบเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านเฟยเพื่อจัดการเกี่ยวกับกองกำลังและฝากฝังงานให้แก่จิวฮงในการดูแลกองกำลังอย่างเงียบๆต่อไป โจวอู๋เตรียมตัวที่จะทำงานในฐานะนายอำเภอเพื่อรับการพิจารณาตามที่นายอำเภอกล่าว ตามกำหนดการณ์ของโจวอู๋วันนี้จะต้องไปตรวจนาข้าวรวมทั้งช่วยหาแนวทางเพิ่มผลผลิตให้แก่ชาวบ้าน ยามเหม่าโจวอู๋เตรียมการออกเดินทางไปตรวจราชการที่ทุ่งนาชายขอบของหมู่บ้าน ระหว่างทางมีม้าเร็วของเมืองหรูหนานมาส่งจดหมายเรียกให้เข้าพบอีกครั้ง

     "จิ้นจงเจ้าไปตรวจทุ่งนาแทนข้าหน่อย ข้อมูลต่างๆอยู่ในม้วนด้านหลังรถม้าแล้ว เดี๋ยวข้าต้องรีบไปเข้าพบเจ้าเมืองฮุ่ยอีกครั้ง" โจวอู๋ฝากงานให้จิ้นจงเพื่อไม่ให้ตารางงานประจวันคลาดเคลื่อนมากนัก

     "ได้สิ เจ้ารีบไปเมืองหรูหรานเถอะ" เมื่อได้ยินเพื่อนสนิทตรงหน้าพูดดังนั้น โจวอู๋จึงรีบแยกตัวออกไปโดยใช้หนึ่งในรถม้าของขบวนเพื่อเดินทางไปยังเมืองหรูหนานทันที



     เมืองหรูหนาน

     โจวอู๋เดินทางมาถึงยังเมืองหรูหรานในยามที่ดวงอาทิตย์สาดส่องอยู่กลางหัว เมื่อจอดเทียบหน้าจวนของเจ้าเมืองแล้วก็เดินเข้าไปด้านใน โจวอู๋พบพ่อบ้านอีกคนหนึ่งมาต้อนรับแทน สงสัยว่าพ่อบ้านคนเดิมนั้นคงเดินทางไปแคว้นโหรวหรานแล้ว เมื่อเข้ามายังห้องทำงานก็ได้พบกับท่านเจ้าเมืองที่กำลังรอตนอยู่พอดี

     "เอ้า เข้ามาสิ ขอโทษทีนะที่เรียกตัวแบบฉุกละหุกอีกแล้ว พอดีหลังจากเจ้าออกไปเมื่อคืนข้าก็ได้จดหมายจากม้าเร็วมาหน่ะ" เจ้าเมืองฮุ่ยยกเอกสารที่ได้แสดงให้โจวอู๋ดู

     "เกี่ยวกับอะไรรึขอรับ"

     "เป็นเอกสารเชิญให้ไปแดนใต้เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้" เจ้าเมืองฮุ่ยกล่าว

     "แล้วท่านต้องการให้ข้าช่วยอะไรรึขอรับ" โจวอู๋ถามด้วยความงุนงงเล็กน้อย

     "ข้าเห็นเจ้าเป็นขุนนางที่ดี มีความสามารถ ข้าเลยอยากให้เจ้าไปแลกเปลี่ยนความรู้ทางด้านชลประทานเพื่อนำมาพัฒนาหมู่บ้านต่อไป" เจ้าเมืองฮุ่ยมอบโอกาสอันดีให้แก่โจวอู๋

     "ได้สิขอรับ ข้าต้องเดินทางไปเมืองไหนรึ" โจวอู๋ก็ไม่มีสาเหตุใดที่จะต้องปฏิเสธโอกาสอันดีนี้

     "เมืองอู๋จวิ้น อ่อ แล้วก็ทางแดนใต้อยากให้เจ้าไปช่วยสอนงานนายอำเภอให้แก่ขุนนางที่นั้นเพื่อเตรียมการเลื่อนขั้นเตรียมตัวเป็นนายอำเภอต่อไป

     "รับทราบขอรับ ข้าจะรีบจัดการตัวและเดินทางทันที" โจวอู๋โค้งขอบคุณเจ้าเมืองฮุ่ย

     "รีบกลับหมู่บ้านเฟยและเตรียมตัวเถิด เจ้าควรรีบเร่งเดินทางภายในวันนี้นะ แล้วก็ให้จิวฮงดูแลทางนี้แทนไปก่อน ข้าไม่อยากให้หมู่บ้านไร้ผู้นำ เกรงว่าจะดูไม่ดีในสายตาของผู้ตรวจราชการ" เจ้าเมืองฮุ่ยมอบหมายงานต่างๆให้

     "งั้นข้าขอลานะขอรับ ข้าจะรีบเดินทางไป" โจวอู๋โค้งลาเล็กน้อย

     "ขอใ้โชคดีในการเดินทาง อย่าลืมเก็บเกี่ยวประสบการณ์มาให้มากนะ" เจ้าเมืองฮุ่ยอวยพร โจวอู๋พยักหน้ารับและเดินออกจากจวนเพื่อไปขึ้นรถม้า

     เรื่องราวการเดินทางครั้งใหม่ของโจวอู๋ในการปฏิบัติภารกิจการแลกเปลี่ยนความรู้เริ่มต้นขึ้นแล้ว แดนใต้ดินแดนที่โจวอู๋แทบไม่เคยสัมผัส การเดินทางบทใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้ว...





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2019-5-3 15:50

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +100 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 100 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x10
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-21 07:22

ขึ้นไปด้านบน