ดู: 286|ตอบกลับ: 1

{ นอกเมืองจางเย่ } คฤหาสน์ตระกูลเจิน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-12-20 18:14:07 |โหมดอ่าน

คฤหาสน์ตระกูลเจิน
           






คฤหาสน์ขนาดกลางตั้งอยู่นอกเมืองจางเย่ หลังเขาสายรุ้งตันเซี๋ยไม่ไกล
พื้นที่ร่มรื่นย์ราวกับไม่ได้อยู่กลางทะเลทรายนี้
เกิดจากความรู้ความสามารถของเจ้าบ้านสกุลเจินในอดีต
ที่ทำให้ชลประทานภายในครัวเรือนมีการหมุนเวียน
ตระกูลเจินทำการค้าคาราวานแพรพรรณมานานหลายสิบปี
มีมิตรสหายคือตระกูลอินแห่งซินเอี๋ยเพราะภัยชงหนูทำให้พวกเขาเดือดร้อน
ต่อมาได้อินซื่อป๋อ เจ้าบ้านสกุลอินช่วยเหลือไว้
ทั้งสองตระกูลจึงเป็นมิตรสหายกันเรื่อยมา

เจ้าบ้านสกุลเจินคนปัจจุบัน : เจินเหยียนฟง


นิสัย : เป็นคนจริงใจต่อผู้คน ทำการค้าอย่างสุจริต
ซื่อสัตย์และขยันหมั่นเพียรมาตั้งแต่เด็ก
ทำให้ได้รับความไว้วางใจจากอดีตเจ้าบ้านที่เสียชีวิตไป
ให้เป็นผู้ปกครองตระกูลเจินตั้งแต่วัยเพียง 13 ปี
มีความรู้เรื่องแพรพรรณเป็นพิเศษ
สามารถมองหรือสัมพัสแล้วรู้ได้ทันทีว่าใช้วัสดุอะไร
ใครเป็นคนทอ ทอที่ไหน ไปจนถึงผลิตด้วยกรรมวิธีอะไร

คุณชายฝาแฝดแห่งตระกูลเจิน


เจินหย่งหมิน ( 11 เดือน )


เจินหย่งเหริน ( 11 เดือน )

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 แต้มวาสนา +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

157

กระทู้

1062

โพสต์

138

เครดิต

เงินตำลึง
735
ดีนาเรียส
176
ความหิว
80
แต้มวาสนา
0

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
151
ความชั่ว
0
ความโหด
0
STR
0+0
INT
0+0
POL
0+0
Qi
0+0
CHA
0+0
โพสต์ 2018-12-20 18:47:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LanXinLi เมื่อ 2018-12-20 22:23

หนิวหลางจื่อหนี่ ( 2 )
ขยายกิจการ ( 177 ) อาการป่วยที่น่าสงสัย ( 3 )

     ในที่สุดก็ถึงเมืองจางเย่ เขาสายรุ้งที่ปรากฏเบื้องหน้านางเป็นทิวทัศน์งดงามเกินบรรยาย หลากสี และแร่ธาตุเรียงตัวกันทอดสูงขึ้นไป เวลาที่ผ่านไปนานนับล้านปีก่อให้เกิดเป็นสถานที่สวยงามนี้ขึ้นมา

      หยางเสี่ยวเยว่ไม่รู้ว่าจวนของสหายสามีนั้นอยู่ที่ใด จึงปล่อยให้ผู้ติดตามสามีที่น่าจะรู้ดีกว่านำทางไป ช่วงเวลาที่ใกล้เข้ามาทุกทีทำให้จิตใจคนที่เพิ่งจะได้เป็นแม่มือใหม่มาหมาดๆโหวงไป อ้อมกอดนางกระชับเด็กแฝดทั้งสองแน่นขึ้นด้วยรักและห่วงใย..

      คฤหาสน์ตระกูลจงอยู่ถัดไปจากเขาสายรุ้งไม่ไกล อย่างน้อยก็หาง่ายพอถึงขนาดที่หมางหมิงซื่อสามารถนำทางไปได้โดยไม่ต้องหยุดรถม้า ไม่นานจวนขนาดกลางก็โผล่หลังคาให้เห็นหลังผ่านไปได้สามเค่อ

      หมางหมิงซื่อหยุดรถม้าแล้วลงไปหน้าประตูจวน เคาะไปสองสามทีก็มีพ่อบ้านมาเปิด "ข้า หมางหมิงซื่อ ผู้ติดตามใต้เท้าอินซื่อป๋อ มากับอินฮูหยิน พาคุณชายทั้งสองมาส่งนายท่านเจินขอรับ" เขาเอ่ยบอก

      พ่อบ้านได้ยินก็ไม่พูดอะไรตอบแต่เบิกตาโต แล้ววิ่งเข้าไปในจวนก่อนมีเสียงตึงตังดังออกมาพร้อมร่างของชายวัยกลางคนที่มีนามว่า เจินเหยียนฟง

      ร่างสูงทะเล่อทะล่าออกมาจนเกือบสะดุดล้มแต่ยังดีที่ยืนยันไว้ทัน เขาเงยหน้ามองสตรีชุดขาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า "....แม่นางคืออินฮูหยิน?" เจินเหยียนฟงถาม

     "เป็นข้าเองเจ้าค่ะ" หยางเสี่ยวเยว่ตอบ "ข้ามีนามว่า หยางเสี่ยวเยว่ ต้องขออภัยที่มาส่งบุตรชายทั้งสองของท่านช้าไปถึงสี่เดือน" ดวงตากลมฉายแววเศร้า

     "ไม่เลย พอข้ารู้ว่าลูกชายทั้งสองอยู่กับซื่อป๋อแล้วก็สบายใจยิ่งนัก" เขาตอบแล้วรับเด็กแฝดมาจากนางไปอุ้ม ใบหน้าของคนเป็นพ่อปรากฏอย่างชัดเจน

      อา.. ถ้าอินซื่อป๋อรู้ว่านางตั้งครรภ์จะมีใบหน้าแบบนี้บ้างไหมนะ?

     "...ไม่ทราบว่าแม่นางพบทั้งสองได้อย่างไร?" เจินเหยียนฟงถาม

      หยางเสี่ยวเยว่หายใจเข้า "ข้ากับน้องชายกำลังเดินทางที่ทะเลทรายทะลามากัน พบรถม้าคว่ำอยู่และได้ยินเสียงทารก เมื่อเข้าไปดูก็พบร่างไร้วิญญาณของสตรี... กับเด็กอีกสองคนที่หน้าตาเหมือนกัน"

     "อา.. ภรรยาของข้า... ลูกของข้า.." เจินเหยียนฟงหลับตาเงยหน้าขึ้นฟ้า มีหยดน้ำใสไหลอาบแก้มก่อนค่อยแห้งเหือดไป

     "ข้าไม่รู้ชื่อของเด็ก น้องชายกับข้าจึงถือวิสาสะตั้งว่า หย่งหมิน หย่งเหริน.." นางบอกแล้วมองเด็กทั้งสองด้วยดวงตารักใคร่ "และรับพวกเขาไว้บุญธรรมที่ตระกูลไช่ เมืองกุ้ยหยาง"

     "ขอบคุณ.. ขอบคุณจริงๆ.. เจินหย่งหมิน เจินหย่งเหริน พ่อจะเรียกเจ้าตามที่แม่กับพ่อบุญธรรมตั้งไว้..." เจินเหยียนฟงกอดลูกน้อยทั้งสองแน่นแล้วส่งต่อให้แม่นมเพื่อให้พวกเขาได้พักผ่อน

      หยางเสี่ยวเยว่ไม่รู้จะกล่าวอะไรต่อจึงยืนนิ่งงัน เจินเหยียนฟงมองนางแล้วก็รู้ได้ถึงบางอย่างแต่เขาไม่ตอบอะไร เพียงเชิญคนเข้ามานั่งในจวนก่อน "อ๊ะ ต้องขออภัยด้วยจริงๆ ข้าต้องรีบกลับซินเอี๋ย.. ช่วงนี้รู้สึกไม่สบายตัว ทานอะไรได้น้อยลงและพะอืดพะอม คิดว่าควรกลับจวน" นางมองหมางหมิงซื่อที่ยืนอยู่ข้างหลังแล้วยิ้มแห้ง

      พ่อค้าคาราวานยิ้มกริ่มก่อนพยักหน้าเข้าใจ "คิดว่ากลับไปคราวนี้น่าจะมีข่าวดี" เจินเหยียนฟงมีลูกมาก่อน ไหนเลยจะไม่รู้ว่าหญิงสาวกำลังแพ้ท้อง หญิงสาวตรงหน้าดูเป็นบุตรสาวจากตระกูลชนชั้นสูง ใบหน้างดงาม กิริยาเพียบพร้อม เป็นโชคดีของสหายซื่อป๋อแล้ว ตั้งแต่ลู่เมี่ยวหยวนจากไป เขาก็เป็นห่วงว่าอีกฝ่ายจะไม่อาจรักใครได้อีก

     ...เป็นนางสินะซื่อป๋อ ดวงตาคมเข้มมองหยางเสี่ยวเยว่

     "ข้าต้องขอตัวก่อนแล้ว" ร่างบางคารวะเจินเหยียนฟง ชายหนุ่มรับคารวะจากนางแล้วยืนส่งจนรถม้าเคลื่อนตัวออกไปจนลับตา

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +20 คุณธรรม โพสต์ 2018-12-20 18:57

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +222 ความหิว -32 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x12
x200
x10
x6
x2
x2
x100
x20
x115

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2022-6-28 11:02

ขึ้นไปด้านบน