12
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
เจ้าของ: Zhangfu

{ เมืองเจียงหลิง } จวนสกุลจาง

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2019-7-27 20:05:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[รางวัลที่ฝึกสำเร็จ]

      วันนี้เรียกว่าเป็นวันเเรกในรอบหลายๆวันเลยก็ว่าที่จางฝูนั้นได้หลับตานอนอย่างเต็มตื่นในอากาศเย็นสบายกำลังดีจึงไม่แปลกที่วันนี้จะเป็นวันที่สาวเจ้าตื่นสายในรอบหลายวันหรือเรียกว่าหลายเดือนก็ว่าได้ และนั้นนับเป็นเรื่องน่าเเปลกใจสำหรับนายท่านอีกคนของจวนสกุลจางอย่างมาเพราะ ปกติแล้วฮูหยินเขานั้นตื่นเช้าจะตายไป และอีกเรื่องที่ทำให้เขาไม่พอใจมากนั้นคือรอบแผลที่แขนของอีกฝ่ายแม้ว่ามันจะใกล้หายเต็มทีแล้วก็ตามที


    “ทั้งดื้อ ทั้งซน แถมยังชอบเอาตัวไปเสี่ยงอันตรายตลอด รู้บ้างรึไม่ทั้งข้าทั้งเจี๋ยเฟยห่วงเจ้าจนจะบ้า มีแผลกลับมาที พวกข้าปวดใจยิ่ง”ซุนเจียงที่นอนเอาแขนรองหัวตะแคงมองหญิงสาวที่นอนหลับอยู่ข้างกายเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา นิ้วเรียวและสากจากการฝึกดาบยกขึ้นเกลี่ยเส้นผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าเล่อโฉมของฮูหยินตนออกเบาๆก่อนที่ริมฝีปากเรียวบางก้มลงจุมพิศเบาๆที่หน้าผากกลมมน และไล่ละเรียดดจูบลงมาจนถึงริมฝีปากนุ่มหยุ่นที่ปิดสนิทอยู่ของอีกฝ่ายเบาๆและจึงถอนริมฝีปากออก และเปลี่ยนไปสูดดมความหอมซอกคอขาวชวนน้ำลายสอของอีกอีกฝ่ายแทน


      “จะลักหลับข้าหรือ”ซุนเจียงที่กำลังเพลิดเพลินกับกลิ่นหอมเฉพาะตัวของฮูหยินตัวเองที่คิดว่ายังหลับอยู่นั้นพลันชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของหญิงสาวดังขึ้นมา แต่เเล้วอย่างไร ตื่นหรือไม่ตื่นทั้งตัวนางก็เป็นของเขาอยู่ดี ใบหน้าคมเฉี่ยวยังคงพรมจูบซุกไซที่ซอกคอเนียนของอีกฝ่ายต่ออย่างไม่ได้ใส่ใจเท่าใดนัก “แนะ...ยังไม่ยอมหยุดอีก”


      “เจี๋ยเฟยไม่อยู่ ก็ต้องใช้โอกาสนี้”ซุนเจียงเงยหน้าขึ้นมา พรางจ้องมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายที่ยังคงฉายแววงัวงุนอยู่


      “อิอิ ไม่คิดว่าเจ้าเองก็มีเเผนเจ้าเลห์อยุ่เช่นนี้นะซุนเจียง”จางฝูอมยิ้มมองสามีตัวเองก่อนจะเอื้อมมือไปจับที่ผ้าคาดปิดตาข้างซ้ายของชายหนุ่มก่อนจะปลดมันออกเผยให้เห็นร่องรอยบาดเเผลสาหัสที่ดวงตาข้างซ้ายที่เป็นเหตุให้ดวงตาข้างนั้นไม่สามารถใช้ได้อีก นิ้วเรียวเย็นของจางฝูค่อยเลื่อนมาไล้ลูบไปตามรอยแผลเป็นที่ดวงตาอีกฝ่ายเบาๆ แม้ชายหนุ่มนั้นจะมีท่าทีชะงักและผงะออกเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ยอมให้เธอจับมาที่เเผลเป็นของตัวเองที่ไม่รู้ว่าได้รับมันมายังไง “เจ็บหรือไม่”


      “ไม่เลย จำไม่ได้เลยว่าแผลนี่มันมายังไง”ซุนเจียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบและจับมือบางที่ลูบไล้เเผลเป็นที่ไม่น่าอภิรมณ์เท่าไหร่นักมาจูบเบาๆที่ฝ่ามือ “ช่างเรื่องแผลแล้วมาคิดเรื่องต่อจากนี้อีกกว่านะอาฝู”


      “เรื่องอะไรหรือ”


      “เรื่องที่ ต้องเจ้าจะให้บุตรหรือธิดาสักคนมาเป็นรางวัลที่ข้าฝึกวิชาที่เจ้าให้สำเร็จแล้วอย่างไร”สิ้นคำกล่าวร่างสูงของชายผมสีเขียวขามโถมร่างเข้าใส่ฮูหยินของตัวเองราวคนอดอยากซึ่งหากนับเทียบแล้วตัวเขาเองนั้นก็อดอยากจริงๆ ได้กินคราก่อนก็เมื่อครั้งเข้าหอแต่งงานที่ต้าหว่านเมื่อหลายเดือนก่อน แล้วก็แยกกันไม่ได้เจอะเจอนางอีกเลยนับแต่นั้น ซ้ำตอนนี้ยังเป็นจังหวะที่เจี๋ยเฟยไม่อยู่จัดว่าครานี้เขาได้กินนางผู้เป็นที่รักแต่เพียงผู้เดียวจนอิ่มหน่ำ


       “อื้อออออ…”


      ริมฝีปากเรียบบางจูบปิดลงบนริมฝีปากนุ่มหยุ่นได้รูปของหญิงสาว ลิ้นร้อนลวกฉุกฉกลิ้มรสหวานในปากของกันและกัน มือหนาของชายหนุ่มค่อยขยับปอกลอกชุดขาวบางที่ของตัวเองและหญิงสาวออกก่อนจะโยนทิ้งลงไปข้างเตียง


    “เหมือนจะชำนาญขึ้นนะ แอบไปทำอะไรกับใครที่ไหนลับหลังข้ามารึป่าวเนี่ย”จางฝูเอ่ยหลังจากที่ผละริมฝีปากออกจากชายหนุ่มดวงตาสีน้ำตาลฉ่ำวาว มองสบไปยังนัยน์ตาสีอรุณที่ฉายแฝงความต้องการที่กำลังพุ่งพลานในตัวอยู่


      “มีแค่เจ้า”ซุนเจียงเอ่ยเสียงงึมงัมแล้วก้มลงซุกไซ้ลำคอขาวเนียนขบจูบโดยความรู้สึกโหยหาและต้องการยิ่ง จางฝูได้ยินก็เพียงหัวเราะเบาๆแล้วยกมือขึ้นโอบรอบคอรับสัมผัสจูบที่เร่าร้อนของอีกฝ่ายเมื่อริ้นสากร้อนลวงล้ำเข้ามาควานหาความหวานในปากของเธอซ้ำๆ มือหนาเอื้อมขึ้นมากอบกุมเอาเนินอกอวบอิ่มของฮูหยินตน ส่วนมืออีกข้างก็ทำหน้าที่เอื้อมลงไปลูบไล้ตนขาเปล่าเปลือยก่อนจับขานั่งยกชันขึ้นเพื่อทรกกายเข้าไประหว่างกลางตัวก่อนเริ่มบรรเลงบทรักร้อนแรงที่แฝงไปโดยความรัก โหยหา และลุ่มหลงอย่างไม่สามารถถอนตัวออกได้      


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 ความโหด โพสต์ 2019-7-27 22:40
(( เกิดผลกระทบท้อง แต่ไม่เป็นอันตรายมาก ยังปลอดภัย ))  โพสต์ 2019-7-27 22:39

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -926 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -926 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสายลับ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หน้ากากยักษ์เขาเงิน
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x20
x5
x1
x1
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x100
x3
x8
x30
x6
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x47
x13
x24
x160
x2
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x10
x177
x800
x2
x23
x80
x40
x50
x580
x196
x3
x9
x6
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x36
x600
x399
x90
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x32
x56
x190
x100
x800
x6
x320
x727
x190
x16
x200
x30
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x30
x390
x74
x1
x13
x1676
x1
x2
x1995
x2565
x3
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x40
x5
x751
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x140
x275
x606
x46
x111
x532
x1020
x1
x23
x638
x5
x486
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x834
x510
x4
x2
x804
x922
x450
x165
x9999
x1905
x500
x325
x23
x26
x17
x69
x22
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x66
x1
x9
x153
x262
x710
x5450
x123
x11
x282
x446
x143
x2700
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2204
x880
x108
x230
x100
x12
x141
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x717
x10
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x58
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x30
x15
x678
x8
x1439
x9
x1748
x318
x1008
x1174
x1104
x1030
x667
x221
x134
x213
x745
x1634
x807
x92
x153
x179
x906
x608
x145
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1290
x680
x194
x2122
x2318
x587
x40
x1018
x698
x23
x280
x1245
x154
x248
x1444
x8160
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2019-7-29 00:01:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ย้ายบ้าน]

        หลังจากที่เมิ่งจื่อเหยาเดินทางกลับมาที่บ้านสกุลจางพร้อมกับจางฝู โดยมีซุนเจียงยืนรอรับอยู่ที่เบื้องหน้าประตูบ้านด้วยสีหน้าถมึนทึงคล้ายไม่ใคร่พอใจเท่าใดเมื่อเห็นบุรุษอีกผู้หนึ่งเดินตามหลังฮูหยินตัวเองตรงมายังเขา


    “ซุนเจียง นี่เมิ่งจื่อเหยาเขาเป็นสหายข้า จากนี้เขาจะมาอยู่กับเรา”จางฝูเอ่ยแนะนำเมิ่งจื่อเหยาให้แก่สามีตัวเองรู้จักซึ่งซุนเจียงก็เพียงพยักหน้าเป็นเชิงทักทายเล็กน้อย และแอบส่งสายตาอำมหิตไปให้อีกฝ่าย ทางเมิ่งจื่อเหมาที่เห็นก็ทำได้เพียงยิ้มหัวเราะแห้งๆแล้วมองไปยังสามีของสหายที่ส่งสายตาอาฆาตมาให้ก็เริ่มขยับถอยออกห่างจากสหายอย่างเนียนๆ


      “สวัสดีเมิ่ง”


      “อาเมิ่งนี่สามีข้า เอิ่มสามีคนที่สองแต่ว่าก็นั้นละเป็นสามี เหมือนว่าจะอายุกว่าเจ้าด้วยนะ”จางฝูเอ่ยยิ้มๆพรางเดินไปกอดเเขนแกร่งของสามีตัวเองแล้วยิ้มมองไปยังเมิ่งจื่อเหยาที่ยังคงยืนยิ้มแห้งอย่างทำอะไรไม่รู้จะทำอะไรดีกับเหตุการณ์เบื้องหน้าดี จนเมื่อเสียงคุ้นหูเสียงนึงเอ่ยทักขึ้นมา


      “คุณชายเมิ่งนี่”เสียงเรียกที่ดังขึ้นพาให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นหันไปมองก่อนจะพบว่าผู้ที่มาใหม่นั้นคือหนึ่งในนายท่านอีกคนหากเเต่ไม่ใช่นายท่านในตำแหน่งของสามีเจ้าบ้านแต่เป็นพี่ชายบุญธรรมของเจ้าบ้านสาวนั้นเอง จางฝูเมื่อเห็นว่าผู้ที่มาเป็นใครก็รีบผละออกจากสามีวิ่งไปกอดพี่ชายของตัวเองที่ไม่ได้เจอมานานแม้ว่าจะโดนอีกฝ่ายยกมือขึ้นมาดีดหน้าผากเธอเบาๆเป็นการลงโทษ


       “โอ้ย!! เจ็บนะ”จางฝูร้องโอดโอยออกมาแล้วยกมือขึ้นลูบหน้าผากตัวเองเบาๆแล้วช้อนตามองไปยังจู๋เว่ยที่ยืนยิ้มอยู่


      “ไม่ต้องมาอ้อนเลย กลับมาจากต้าหว่านก็หายไปไหนก็ไม่รู้ รู้ไหมว่าข้าเป็นห่วงแล้วดูนี่สิ แผล ข้าต้องทำอย่างไรเจ้าถึงจะเลิกดื้อเสียที”จู๋เว่ยเมื่อมาถึงก็เริ่มสวดบ่นน้องสาวบุญธรรมตัวเองที่เมื่อมองสำรวจกลับพบว่านางมีเเผลกลับมาอีกแล้ว ไม่ต้องเดาให้เหนื่อยคงไม่พ้นไปตบตีกับคนพรรคมารหรือโจรมาอีกแน่ๆ


       “อย่าพึ่งดูสิให้ตาย ช่างเถอะๆเดินทางกันมาเหนื่อยๆไปพักด้านในเถอะ ข้ามีเรื่องสำคัญจะบอกพวกเจ้าด้วย”จางฝูเอ่ยพรางหมุนตัวเดินไปเกาะแขนซุนเจียงเดินกลับเข้าไปยังด้านในบ้านและมุ่งหน้าสู่ห้องดถงของบ้านโดยมีจู๋เว่ยและเมิ่งจื่อเหยาคอยเดินตามหลังมา เมื่อมาถึงสาวใช้ก็รีบเข้ามาจัดการทำหน้าที่รินน้ำชาเสริฟ์ของว่างก่อนจะพากันเดินออกไปจากห้องเพื่อให้เหล่านายท่านของบ้านพูดคุยกัน


       “เจ้ามีเรื่องสำคัญอะไรหรือจางฝู”เป็นจู๋เว่ยที่เอ่ยถามเปิดเรื่องออกมาแล้วรับเอาถ้วยชาที่เมิ่งจื่อเหยารินให้แก่พวกเขามาดื่ม


       “มันค่อนข้างกระทันหันไปสักหน่อย ก่อนหน้านี่ได้ข่าวจากสหารมีคนไม่หวังดีนำเอารูปข้าและเจี๋ยเฟยมาตามหาในเจียงหลิงคาดว่าน่าจะเกี่ยวกับวิชาที่เจี๋ยเฟยถือครองอยู่ ข้ากลัวว่าจะมีอันตราย เลยตัดสินใจซื้อบ้านไว้ที่เฉิงตูเพื่อให้เป็นบ้านหลัก ส่วนที่นี่ก็ให้เป็นบ้านสาขาสำหรับกิจการต่อ”จางฝูเอ่ยเล่าด้วยท่าทีกังวล ทำเอาอีกสามคนที่ได้ฟังเริ่มมีท่าทีกังวลเช่นกัน


       “แล้วเจ้าจะย้ายไปเมื่อใด”ซุนเจียงเอ่ยถามขึ้นมาพรางมองไปยังฮูหยินของตัวเอง


       “หลังจากจบงานมงคลของสหายข้า หลิงหลานนางกำลังจะแต่งงานในอีกไม่กี่วัน หลังจากนั้นข้าคงจะไปรับเจี๋ยเฟยที่หอสำนักแล้วค่อยไปที่บ้านหลังใหม่กัน ส่วนที่นี่ จู๋เว่ยข้าไว้ใจท่านให้ดูแลต่อที่นี่ ท่านเองก็แซ่จางแถมยังคล้ายบัณฑิตมิใช่ชาวยุทธ์คงไม่สะดุ้ดตาท่านว่าเช่นไร”จางฝูเอ่ยแล้วหันมองหน้าพี่ชายบุญธรรมของตัวเองที่ยกมือขึ้นเท้าค้างด้วยท่าทีครุ่นคิดก่อนจะพยักหน้าตก เพราะหากให้จู่ๆย้ายไปหมดเลยก็เกรงว่าจะเป็นที่น่าสงสัยเกินไป การที่เขารั้งอยู่ที่นี่ก็นับว่าเหมาะสมอยู่


    “ก็ได้ ข้าจะรั้งอยู่ที่นี่”


   “เช่นนั้น อาเมิ่งข้าให้เจ้าคคอยเทียวไปเทียวที่นี่กับบ้านที่เฉิงตูเจ้าจะสะดวกไหม”จางฝูพยักหน้าเมื่อได้ยินพี่ชายบุญธรรมของตนเองเอ่ยตอบตกลงก่อนจะหันไปหาอาเมิ่งที่นั่งเงียบมานานสองนาน


     “ไม่สะดวก!!จางฝูเจ้าดื้อ ชอบเอาตัวไปเสี่ยง ข้ารับปากอาจารย์จะช่วยเป็นหูเป็นตาดูแลเจ้า หน้าที่ข้าคือเกาะติดเจ้า อีกอย่างหากเจ้าตายเท่ากับว่าศิษย์ของท่านหญิงก็สิ้นด้วย อาจารย์ข้าคงไม่ยอม”เมิ่งจื่อเหยาเอ่ยพร้อมยกมือขึ้นมากอดอกมองไปยังจางฝูด้วยท่าทีขึงขัง จางฝูเมื่อเห็นก็ถอนหายใจออกมาก่อนพยักหน้าอย่างจนใจ


     “ไม่เป็นไรหรอกจางฝู ถ้ามีเรื่องอะไรข้าจะส่งจดหมายไปบอกเองไม่ต้องห่วง อย่างไรที่นี่ก็บ้านเจ้านะ”จู๋เว่ยเอ่ยยิ้มและเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ


     “ขอบคุณจู๋เว่ยที่เข้าใจข้า”จางฝูเอ่ยพร้อมกยิ้มออกมา ก่อนพวกเขานั่งพูดคุยกันต่ออีกเพียงชั่วครูหนึ่งก่อนที่ต่างคนจะต่างแยกย้ายกันไปนอนพักผ่อน ก็แค่เฉพาะเเค่บ้างคน


      “ย้ายบ้านครานี้เจ้าจะอยู่ติดบ้านรึไม่จางฝู”ซุนเจียงเอ่ยถามขณะที่มือหนาของชายหนุ่มกลังช่วยแกะเครื่องประดับและปิ่นปักผมของฮูหยินตัวเองออกจากเบามือพร้อมกับใช้หวีไม้ค่อยหวีสางเส้นผมสีดำเงางามที่ยาวมาจรดเอวของอีกฝ่ายอย่างเบามือ


      “อาจจะอยู่หรือไม่อยู่ดี เจ้าคิดว่าอย่างไรซุนเจียง”จางฝูเอ่ยถามยิ้มแล้วมองใบหน้าของผู้เป็นสามีผ่านทางกระจกทองเหลืองที่สะท้อนใบหน้าที่ดูแล้วไม่พอใจของสามีของเธอออกมาให้เป็นอย่างชัดเจนซึ่งหาได้ยากนักที่จะเห็นอีกฝ่ายทำใบหน้าเช่นนี้


      “เจ้าควรอยู่ติดบ้าน”ซุนเจียงเอ่ยแล้ววางหวีไม้ในมือของลงบนโต๊ะเครื่องแป้งก่อนจะจัดการรวบตัวฮูหยินของตัวเองขึ้นมาอุ้มในท่าอุ้มเจ้าสาวแล้วพาเดินเข้าไปในห้องน้ำที่บรรดาสาวใช้ได้จัดเตรียมน้ำอุ่นเอาไว้ให้พวกเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว “ไม่เช่นนั้นคงต้องจัดการทบต้นทบดอกเจ้าเสียตั้งแต่ตอนนี้" กล่าวจบร่างสูงก็ค่อยๆว่างร่างฮูหยินตัวเองลงในอ่างน้ำแล้วปีนข้ามย้ายตัวเองลงอ่างงน้ำตามไปด้วยก่อนเริ่มจัดการอาบน้ำให้แก่อีกฝ่ายอย่างเป็นที่น่าเมามันส์ และจึงค่อยย้ายไปต่อกันที่เตียงนอน


@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-7-29 00:20
คุณได้รับ +7 คุณธรรม โพสต์ 2019-7-29 00:20

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -326 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -326 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสายลับ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หน้ากากยักษ์เขาเงิน
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x20
x5
x1
x1
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x100
x3
x8
x30
x6
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x47
x13
x24
x160
x2
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x10
x177
x800
x2
x23
x80
x40
x50
x580
x196
x3
x9
x6
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x36
x600
x399
x90
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x32
x56
x190
x100
x800
x6
x320
x727
x190
x16
x200
x30
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x30
x390
x74
x1
x13
x1676
x1
x2
x1995
x2565
x3
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x40
x5
x751
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270