เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองเฉิงตู } จวนผู้ว่าการเมืองเฉิงตู | เซียวไต้อ๋อง

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2018-8-18 23:44:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-19 13:45


ถึงเสียที คิดถึงเหลือเกิน

        การเดินทางที่แสนยาวนานนั้นทำให้เซียวไต้อ๋องและพระชายาจำต้องนอนหลับกันไปหลายตื่นโชคดี ที่เดินทางตั้งแต่ช่วงเช้า แต่กว่าจะถึงจวนเซียวไต้อ๋องที่อยู่กลางเมืองเฉิงตูนั้นก็เป็นเวลาเกือบบ่ายคล่อยเสียแล้ว เหล่าคนรับใช้ ต่างกุลีกุจอกันมารับไต้อ๋องและพระชายา ที่ดูใบหน้ายิ่งมีสง่าราศรีมากขึ้นกว่าเก่า ไม่รู้ว่าเข้าเมืองไปดึงผิวร้อยหน้ามาหรือไม่..

        ..อู๊ว วว ...แซ่บเวอร์

        “ท่านพ่อบ้านหลี่ ท่านพี่จิ้นอัน..ลูกของข้าเป็นเช่นไรบ้าง?” พระชายาหลินเฟยนั้นเมื่อมาถึง ด้วยความเป็นแม่ นางก็ปรี่ตรงไปถามเรื่องธิดาทั้งสี่คนของตนเองทันที โดยที่เธอนั้นพรายยิ้มอย่างดีใจเมื่อได้รู้ว่าเหล่าธิดาน้อยนั้นไม่เป็นอะไร แต่ก็ยังไม่มีข่าวคราวเรื่องของอี้โหวเลย ส่วนจงเอ๋อห์และมี่อี้เหรินนั้นก็อยู่ที่สำนักหัวซาน คงจะปลอดภัยกันหน่อย

        นางนั้นตรงไปยังห้องของธิดาทั้งสี่ที่พี่เลี้ยงกำลังเตรียมตัวเพื่อรอรับพระชายาอยู่ พระนางนั้นเมื่อเห็นธิดาน้อย ก็ปรี่ตรงเข้าไปโอบกอดทั้งสี่ด้วยความคิดถึง ยืนกล่อม นั่งกล่อมลูกทั้งสี่อย่างเผลอตัว ส่วนเซียวไต้อ๋องเมื่อบอกเล่าเรื่องราวให้กับท่านพ่อบ้านหลี่และท่านจิ้นอันเสร็จแล้วจึงเดินทางตามไปยังห้องของธิดาทั้งสี่เหมือนกับพระชายาหลินเฟยเช่นกัน

       ตอนแรก มีเพียงแค่เขา และนาง … และก็เริ่มมีลูกอี้โหว.. ลูกจงเอ๋อห์ ลูกมี่อี้เหริน … ธิดาน้อยๆทั้งสี่.. ท่านพ่อขอรับ ตอนนี้ข้ามีครอบครัวที่อบอุ่นแล้ว.. อีกไม่นาน ปาสู่จะกลับมาสงบสุขเป็นแน่ขอรับท่านพ่อ..

       นั้นคือเสียงในใจของเซียวไต้อ๋อง

       .
       .
       .

       เวลาเกือบค่ำ พระชายาหลินเฟยนั้นรู้ดีว่าช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบ เพราะสายลมยามสนธยาช่างทำให้รู้สึกสบายใจแต่อ้างว้างอย่างบอกไม่ถูก แต่สำหรับเธอ เธอไม่จำเป็นที่จะต้องรู้สึกแบบนั้น พระชายาหลินเฟยนั้นเดินไปยังสวนด้านหลังจวน หาสถานที่สงบสุข เพื่อที่จะให้เธอได้ฝึกวิชาสำหรับวันนี้ เพราะว่าเธอยังไม่ได้ฝึกวิชาเลย

       เธอต้องแอบออกมายามลูกน้อยทั้งสี่นั้นนอนหลับกันแล้ว เพราะฉะนั้นก็ถึงเวลาหาทำเลที่เหมาะ จำได้ว่าตรงด้านหลังจะมีจวนเล็กสำหรับเก็บข้าวของการทำสวน รวมถึงยังมีห้องสุขาไว้ปลดทุกข์สำหรับคนงานสวนอีก เพราะฉะนั้น…

       มันจะเป็นที่ๆดีที่สุดสำหรับการฝึก

       เมื่อพระชายาหลินเฟยรู้ชัดแน่แล้วว่า เธอควรที่จะฝึกวิชาตรงไหน ก็ค่อยๆเดินไป นางนั่งลงบนพื้นดินที่เฉียบเย็น แต่ใจของนางก็ไม่ได้สะดุ้งหรือตกใจอย่างไร ค่อยๆนั่งทำสมาธิ เพื่อให้จิตใจของตนเองสงบ … หายใจเข้า หายใจออก โดยไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา..แต่กลับรู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาด

       ก่อนที่นางจะนั่งรวบรวมพลังลมปราณไว้จุดเดียวเช่นเคยและค่อยๆเคลื่อนผ่านไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายมันก็จุกอยู่ตรงบริเวณทวารหนักของเธอ.. แต่ครั้งนี้แปลกไปหน่อย เนื่องจากการเดินทางพระชายาหลินเฟยไม่ค่อยจะได้กินอะไร นางมักจะดื่มน้ำ เพราะคอแห้งมากกว่า … ความรู้สึกปวดท้องครั้งนี้จึงแปลกออกไป … นางพยายามกลั่นเพื่อลุกขึ้น..

       ‘....ฟู๊ววว...’

       นั้นคือเสียงลม ที่ออกมาจาก..เอ่อ..ลำไส้ใหญ่ของนาง.. ไม่รอช้าพระชายาหลินเฟยก็กระโจนเข้าไปในห้องสุขาถกกระโปรงยาวนั้นขึ้น แล้วนั่งลงด้วยท่ามาดแมน … จนในที่สุด พระชายาหลินเฟยก็ได้เข้าห้องน้ำอย่างสุขี ..การฝึกวันนี้ก็ผ่านไปอีกวัน…

       “โชคดีที่ไม่มีใครรู้นะเนี้ย”

@Admin



แสดงความคิดเห็น

ฝึกฝนตัวเบาพื้นฐาน 5/10  โพสต์ 2018-8-19 13:48

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +7 ดีนาเรียส +500 ความหิว -84 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -84 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-19 19:12:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-19 19:13


ตัวเบาช่วงเช้า

        พระชายาหลินเฟยนั้นตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าเพื่อที่จะฝึกวิชา เพราะช่วงเช้าเป็นยามที่เธอนั้นไม่ต้องทำอะไรอย่างที่สุดแล้ว ความจริงเธอจะตื่นสายหน่อยๆ แต่การที่ไปตอนนี้ ก็ดีแล้วล่ะ เพราะเป็นช่วงที่ลูกๆของเธอยังไม่ตื่นเป็นแน่แท้

        หลังจากที่คิดได้ดังนั้น พระชายาหลินเฟยก็ลุกขึ้นจากเตียงใหญ่ โดยที่ข้างๆ มีเซียวไต้อ๋องอยู่ข้างกายตนเอง เขานั้นเมื่อเห็นว่าหญิงที่นอนข้างกายนั้นลุกขึ้นอย่างผิดวิสัย จึงรีบจับมือไว้ เพราะกลัวนางเป็นอะไร และลืมตาขึ้นมาถามอย่างเป็นห่วง

       “เจียวหย่า? เจ้าเป็นอะไรหรือปล่าว?” ไต้อ๋องถาม ในเสียงงัวเงียเล็กน้อย ส่วนพระชายาหลินเฟยนั้นเมื่อได้ยินก็ตกใจเล็กน้อยที่ไต้อ๋องตื่น.. นางพรายยิ้มเมื่อเห็นว่าไต้อ๋องเป็นห่วงจึงก้มลงไปจูบริมฝีปากของไต้อ๋องเบาๆในยามเช้า

        “กำลังจะออกไปฝึกวิชาเจ้าค่ะ.. ท่านอยากไปด้วยกันไหมเจ้าคะ?” พระชายาหลินเฟยเอ่ยถาม ...แต่ทว่าไต้อ๋องนั้นกลับเลื่อยมือจากมือของพระชายาหลินเฟย ค่อยๆขึ้นไปจับที่ใบหน้า ผ่านลำคอที่ขาวระหงษ์ของนาง.. …. ฮึยยย อยากจะจัดสักดอก ..แต่กลัวว่าพระชายาหลินเฟยที่กำลังเหนื่อยจาากการเดินทางจะไม่ยอม…

        เขารู้สึกทนไม่ได้ทุกที เมื่อมีนางนอนข้างกาย.. ช่างเถอะ ชักจะลามปามเกินไปทุกวันแล้ว.. ไต้อ๋องคิดในใจ แล้วเอ่ยปากถามต่อ        “....ข้าไม่อยากไปกวนเจ้าหรอก..แต่เดี๋ยวข้าต้องไปดูแลต้นไม้ด้วย..เราไปพร้อมกันไหม?”

        “ได้เลยเจ้าค่ะ”

        .
        .
        .

        หลังจากนั้นพระชายาหลินเฟยและเซียวไต้อ๋องก็ได้มายังด้านหลังของจวนในชุดที่ดูสบายตา โดยที่พระชายาหลินเฟยให้เหล่าสาวใช้เตรียมน้ำให้นางกับไต้อ๋องอาบไว้เมื่อกลับมา เพราะฉะนั้นตอนนี้ก็ไม่ต้องลำบากเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้แล้ว ไต้อ๋องแยกตัวไปดูแลเหล่าคนไม้ ส่วนพระชายาหลินเฟยก็เดินทางไปที่สถานที่สงบ ที่เมื่อวานเธอนั้นพึ่งเจอ ก็คือภายในสวนใหญ่ของจวนเซียวไต้อ๋อง

        นางนั้นจ้องมองแสงที่กำลังเล็ดลอดออกมาเรื่อยๆของยามเช้า บรรยากาศช่างงดงามเหลือเกิน ทั้งยังรู้สึกสบายใจด้วยเพราะเป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบ หากได้ยินเสียงไกลๆก็จะเป็นเสียงของเหล่าผู้คนที่เริ่มตื่นออกมาทำมาหากิน..

        แต่ในจวนเซียวไต้อ๋องนั้น ด้านหลังเป็นเหมือนกับสวนกว้างที่มีพื้นที่เงียบสงบเยอะ เธอไม่ต้องเป็นห่วงอะไร เมื่อถึงพื้นดิ้นตรงที่เคยนั่ง ในเมื่อวาน เธอจึงนั่งลง ผ่อนลมหายใจ ค่อยๆ ตั้งนั่งทำสมาธิอย่างเบาสบาย ร่างกายค่อยๆปรับตัว เพื่อทำการฝึกกำหนดลมปราณของตนเอง ...ไว้ ณ จุดเดียว

        ขับเคลื่อนไปพร้อมๆกันจนถึงจุดทวาร...ทวาร…. เอ่อว่ะ.. ลืมไปเลย

        อาการปวดท้อง จนได้ยินเสียงดัง อี๊ดดด ที่ลำไส้บิดนั้นทำให้พระชายาหลินเฟย ต้องลุกขึ้นมา เดินบินตัวไปทีสองทีเพื่อเข้าห้องน้ำที่อยู่ใกล้ๆ เค้าบอกว่าถ่ายหนักที่ใดไม่สุขใจเท่าบ้านเรา เป็นแบบนี้นี่เอง นางนั้นนั่งลงปล่อยให้ของเสียที่แสนจะบ่งบอกว่านางกำลังจะสำเร็จวิชานั้นออกไปจากร่างกาย

        อาหารที่ดื่มกินนั้นเป็นอาหารรสชาติพื้นๆจึงไม่มีการแสบรูทวารแต่อย่างใด ซึ่งนั้นก็ดีแล้ว ไม่อย่างงั้น นางคงเหนื่อยใจตาย...

@Admin




แสดงความคิดเห็น

ฝึกฝนตัวเบาพื้นฐาน 6/10   โพสต์ 2018-8-19 19:20

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -75 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -75 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-19 23:22:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-19 23:23


คอพับคออ่อน

        เซียวไต้อ๋องนั้นเดินออกมาจากห้องนอนในยามกลางคืน วันนี้เขานั้นมีใบหน้าที่ใส่เปล่งปลั่ง บ่งบอกว่าเขากำลังพอใจอย่างสุดขีด ก็แน่ล่ะ การลงโทษภรรยาที่ดื้ออยากทำงาน ก็คือการที่ทำให้ภรรยานั้นลุกขึ้นไม่ได้ วะฮ่ะๆๆ

       “...หึหึ….” เสียงหัวเราะอย่างถูกใจของเซียวไต้อ๋องดังขึ้น ดูเหมือนว่าเพราะนางดื้อ เขาจึงกลายมาเป็นคนแบบนี้ แต่เขาก็ยังคงอ่อนโยน เช่นเดิม ด้วยการอุ้มนางเข้าจวนมาด้วยตัวคนเดียว แถมยังพามานอนภายในห้องเฉกเช่นเดิม แม้ว่านางนั้นจะนอนคอพับคออ่อน ซุกอกของเขาเหมือนลูกแมวน้อยๆ และน่ารักมาก..

        “....ท่านกลายเป็นคนขี้แกล้งไปเสียแล้วเซียวไต้อ๋อง” เสียงของจิ้นอันนั้นดังขึ้น ก่อนที่เขานั้นหัวเราะ เหมือนกับว่าเห็นน้องสาวที่น่าสงสาร แล้วสะใจแปลกๆ ..

       “ข้าทำเพราะข้ารักน่ะขอรับ.. ท่านยังไม่นอนอีกหรือ นี้ก็ดึกแล้ว?” เซียวไต้อ๋องถามจิ้นอัน ก่อนที่จะเดินไปนั่งตรงที่นั่งด้านหลังระเบียงน้ำของจวนตนเอง ส่วนจิ้นอันก็ตามมานั่งตรงที่นั่งตรงกันข้าม “พอดีข้ามีเรื่องจะคุยกับท่านเสียหน่อย” จิ้นอันกล่าว

        “เรื่องอะไรหรือ?” เซียวไต้อ๋องถาม

        “ข้าอยากจะขอให้นางเดินทางไปหาท่านพ่อท่านแม่ ณ ฉางซา ให้ท่านพ่อท่านแม่ได้สบายใจเสียหน่อย แต่พวกข้าจะติดต่อท่านตลอด และข้าให้สัญญาว่าจะดูแลน้องสาวข้าอย่างดี ...ถึงนางจะดูแลตัวเองดีแล้ว” จิ้นอันถาม ก่อนที่จะหันจ้องมองเซียวไต้อ๋อง ส่วนเซียวไต้อ๋องนั้นก็พยักหน้า เขาเข้าใจเรื่องของคนเป็นพ่อเป็นแม่ หากเป็นแบบนั้น ..

        “แบบนั้นก็ได้ขอรับ.. ข้าเชื่อว่านางจะกลับมา..นานแค่ไหน ข้าก็จะรอ” เซียวไต้อ๋องพูดอย่างจริงใจ ก่อนที่ท่านจิ้นอันนั้นจะพรายยิ้ม ..เขารู้สึกดีที่น้องเขยผู้นี้ช่างเป็นคนที่มีแนวคิด … จากที่เคยเล่า.. เขาคือชายที่ดี ที่เขาอยากจะฝากฝังน้องสาวแก่คนคนนี้..

        “ขอบคุณท่านมาก”






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -11 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-20 16:41:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ตื่นเช้าขึ้นมา ช่างปวดรวจร้าวระบมสะโพก


                พระชายาหลินเฟยลืมตาขึ้นมาเมื่อยามถึงเวลาเช้า.. เธอนัน้รับรู้ได้ถึงความระบมของสะโพกของตนเอง .. ไม่อยากจะเชื่อเลย..ว่าไต้อ๋องจะพัฒนาอะไรแบบนั้นถึงขนาดนี้ ..อู๊ยย.. ..ปวด… เธอคิดในใจ ก่อนที่จะหันไปทางคนที่นอนไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวข้างๆตนเอง เธอคาดว่าไต้อ๋องคงทำงานหลังจากที่พาเธอมานอนแล้วเป็นแน่ รอบนี้ถึงตื่นหลังเธอ..


                หญิงสาวนั้นปล่อยให้ไต้อ๋องได้นอนพักผ่อนบ้าง แต่ก่อนหน้านั้น นางค่อยๆจุมพิษลงบนหน้าผากของชายผู้เป็นที่รัก แล้วพรายยิ้ม


                ‘อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านหลิวฉุน’


                เจียวหย่าคิดในใจ ก่อนที่นางจะกระดึ๊บๆ ลงจากเตียง แต่ต้องได้ยินเสียงแกร๊ก!! ของกระดูกของตนเอง.. ปวดรวจร้าวจริงจังและจริงใจ .. เธอนั้นไปดูธิดาทั้งสี่ ดูแลพวกนางอยู่สักพัก ระหว่างที่ให้บ่าวใจจวนนั้นนวดสะโพกของเธอไปด้วย.. เพราะว่าวันนี้เธอจำเป็นต้องไปฝึกวิชา งานนี้คงไปทำงานไม่ได้ไปอีกนาน..อู๊ยยย.. แต่ทว่าท่านพี่จิ้นอันอยู่ๆก็ขอเข้าพบเธอตั้งแต่เช้าตรู่ ไม่รู้เหมือนกันว่ามีเรื่องอะไรกัน แต่ทว่าหลังจากที่พระชายาหลินเฟยและท่านพี่จิ้นอันคุยกัน นางก็ถึงกับแสดงสีหน้าอีกแบบ..


                      นี้นางต้องเดินทางอีกแล้วสินะ?.. คิดว่าครั้งนี้จะเป็นการเดินทางที่นานหรือไม่ก็ไม่อาจทราบได้ นางจึงให้คนไปเตรียมข้าวของ เพื่อที่จะเตรียมตัวเดินทางเพื่อไปยังเมืองฉางซา เธอให้ชาตินั้นอยู่ที่จวนคอยดูแลคนที่นี้ และที่สำคัญ ต้องรอรับจดหมายจากเธอให้ดีด้วย เธอใช้เวลาเตรียมตัวในช่วงเช้า กว่าจะเดินทางออกจากจวนได้ก็เป็นช่วงบ่าย โดยที่นางไม่ลืมทีจะลาธิดาทั้งสี่คนของนาง รวมถึงพระสวามีที่รักยิ่ง ....ก่อนนางจะควบม้าออกไป เซียวไต้อ๋องก็ได้มอบแหวนวงหนึ่งให้เธอสวมไว้ เพื่อที่จะเป็นเครื่องเตือนใจ ให้คิดถึงเขา

                     "เดินทางอย่างปลอดภัยเจียวหย่า.."





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -8 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -8 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-29 02:02:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-29 02:03


กลับมาแล้ว พร้อมกับของที่ยิ่งใหญ่

            ดูเหมือนว่าการเดินทางอันสุดแสนจะทรหดนั้นก็ได้ผ่านพ้นมาด้วยดีหญิงสาวนั้นเดินทางตั้งแต่ด่าน ทางตะวันตกมาจนถึงเหลียงโจว และกลับสู่ปาสู่ พระชายา ตอนที่ขี่รถม้าผ่านมาทางเมือง เธอก็โดนตรวจสอบอะไรหลายๆอย่างเนื่องจากว่าเธอก็ยังคงอยู่ในชุดที่ไม่แสดงอะไรหรือเปิดเผยอะไรออกมาอยู่เหมือนเดิมเนื่องจากว่าเธอก็ยังคงไม่อยากให้ใครเห็นชุดหรือร่างกายของตัวเธอเอง

            การเดินทางที่แสนจะยาวนานมันทรมานจิตใจของเธอมากกว่ายิ่งโดยเฉพาะการที่ท่านที่ของเธอยังต้องอยู่สถานที่ที่ห่างไกลแล้วมันก็ยิ่งทำให้จิตใจของเธอนั้นรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายบางอย่างในใจแต่ทว่ามันก็กลับเติมเต็มได้ด้วยสิ่งที่เธออ่านมาเล่นกี่หนทางดับทุกข์ทั้ง 4 หรืออริยสัจสี่นั้นเอง

            “.......ถึงแล้ว...” พระชายาพูดถึงเมื่อตนเองนั้นขี่รถม้ามาจนถึงด้านหน้าส่วนของเซียวไต้อ๋องแห่งปาสู่ ตอนแรกทหารนั้นจะไม่ให้เธอเข้าไปด้านในจนแต่ทว่าเมื่อได้ยินเสียงพวกเขาก็ต้องนึกถึงพระชายาทันทีและให้พระชายาเข้าไปด้านในส่วนเซียวไต้อ๋อง

            หญิงสาวกระโดดลงจากรถมาได้ก็รีบวิ่งไปหาพระสวามีและลูกๆทันที

          “ท่านหลิวฉุน...ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน!!” เจียวหย่าพูด นาง กระโดดกอดเซียวไต้อ๋องที่กำลังดูแลธิดาทั้งสี่อยู่ เขาเมื่อได้ยินเสียงเธอและร่างกายอบอุ่นที่คุ้นเคยก็กอดนางเช่นเดียวกัน “เจียวหย่า เจ้าจริงๆด้วย” เขาพูด ก่อนที่จะพรายยิ้ม แล้วลูบใบหน้าของหญิงสาว เธอนั้นถอดผ้าออกจากใบหน้า ปรากฏหญิงสาวใบหน้าสะสวย นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามขึ้นมา …. ใช่แล้ว นั้นคือพระชายาหลินเฟยนั้นเอง เหล่าสาวใช่ก็ก้มทำความเคารพพระชายาหลินเฟย รวมถึงไต้อ๋องและพระธิดาทั้งสี่ .. “ข้าไม่นึกเลย ว่ามันจะเป็นการเดินทางที่ยาวนานถึงเพียงนี้” เธอพูด

            “ข้าคิดถึงเจ้าเสมอ ไหน...ลูกๆก็คิดถึงเจ้า”ท่านอ๋องพูด ก่อนที่จะอุ้มลูกสาวทั้งสี่มาให้เธอดู หญิงสาวพราวยิ้ม ก่อนที่จะดูแลลูกๆของเธอ

            “ข้าให้บ่าวในจวนนำของออกมาจากรถม้าแล้วขอรับพระชายา ให้ทำเช่นไรต่อไปดี?” พ่อบ้านจวนเข้ามาบอก ก่อนที่ชาติจะเข้ามาตาม “ก้มคำนับพระชายา ท่านปลอดภัยดีก็ดีแล้ว” ชาติพูด เขานั้นก็รู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวเหมือนกัน

          “ของในนั้นมีข้าวของเครื่องใช้สมบัติมากมายและของต่างๆ … ข้านำมาให้ท่านอ๋องและเหล่าลูกๆ รวมถึงของฝากพวกเสื้อผ้าไหมชั้นดี ก็นำมาแจกจ่ายให้คนในจวนใส่ ให้ตัดชุดให้แต่ละคนมีชุดงามๆ และต่างหูให้เหล่าบ่าวสาวๆก็มี..อย่างไรก็ดูแลกันดีๆนะ..ส่วนเจ้าชาติ เป็นอย่างไรบ้าง? ข้าเจอสัตว์ระหว่างทางมากมาย ข้าว่าท่านต้องชอบมันแน่เลย” เจียวหย่าพูดแซว

            “ข้าเห็นแล้วขอรับ ตอนนี้พวกมันอยู่บริเวณหลังจวน อย่างไรข้าสบายดี คงต้องขอตัว...อย่าลืมพักผ่อนนะขอรับ” ชาติพูด ก่อนที่หลายๆคนนั้นจะขอตัวปล่อยให้ไต้อ๋องและพระชายาอยู่กับลูกๆสองคน..

            หญิงสาวนั้นยิ้มพราวก้มเงยหน้าขึ้นจูบริมฝีปากท่านอ๋องด้วยความคิดถึง ก่อนที่นางจะยิ้มพราว.. “คิดถึงท่านเหลือเกิน” “เจ้าคิดว่าข้าไม่คิดถึงเจ้าหรือ?...ข้ายอมให้เจ้าไปไม่งอแงแล้วนะ? ไหนรางวัลเล่า?” ไต้อ๋องพูด ก่อนที่เจียวหย่าจะหรี่ตา

            “ข้าพึ่งเดินทางมาเหนื่อยๆ นี้แนะๆ คนลามก..ข้าไปอาบน้ำเสียดีกว่า เบล่”





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +50 ความหิว -182 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -182 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-29 11:17:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-29 11:22


มากมาย

            หลังจากที่พระชายานั้นกลับมาที่จวนของตนเอง เธอก็ได้พักผ่อนให้สมกับตำแหน่งพระชายาของเซียวไต้อ๋องแห่งปาสู่ ดูเหมือนว่าหลังจากที่แม่ทัพวูเหรินกุ้ยกลับมาขอสวามิภักดิ์แด่เซียวไต้อ๋อง พระสวามีของเธอก็ดูจะยุ่งวุ่นวายเกี่ยวกับเรื่องงานมากมาย แต่ท่านก็ยังคงเป็นพระสวามีรวมถึงเป็นพ่อที่ดีแก่ลูกๆเพราะเขาจะออกมาดูแลเหล่าธิดาตัวน้อยๆของตนเองในช่วงเวลาที่ว่าง

            รวมถึงออกมาดูแลเธอที่ซึ่งเพิ่งผ่านการเดินทางมายาวนาน ชีวิตอันแสนสงบสุขและเรียบง่ายของเธอนั้นได้ย้ำเตือนถึงเรื่องราวที่อาจจะเกิดขึ้น แต่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกครั้งเมื่อเธอออกเดินทาง เพื่อส่งบางสิ่งบางอย่างให้กับท่านพ่อและท่านแม่

            “พระชายาหลินเฟยเจ้าคะ พี่ชาติมาขอเข้าพบเจ้าค่ะ” บ่าวสาวใช้ในจวนพูดขึ้น เธอที่กำลังอุ้มเด็กทารกอยู่ก็ส่งให้แม่นมดูแลลูกของเธอ ก่อนที่จะให้ผู้ติดตามคนสนิทนั้นเข้าพบ

            “คำนับพระชายา” ชาติเดินเข้ามาด้านในเพื่อคำนับเธอ
            “ไม่ต้องมากพิธีรีตองหรอกชาติ เราเอง มีอะไรหรือเปล่า?? เจ้าคงมีอะไรที่อยากจะบอกเรามานานแล้ว แต่ก็ไม่มีโอกาสได้บอกเราเสียทีใช่ไหมเรามองตาเราก็รู้ใจเจ้า” พระชายาพูดขึ้นอย่างครบครันก่อนที่จะให้บ่าวสาวใช้นั้นเสริฟน้ำชาให้กับผู้ซึ่งเป็นคนสนิทของเธอ

            “ขอรับพอดีว่า...ข้าได้ข่าวเรื่องราวการก่อกบฏของชนชาวไทที่นำโดยท่านพ่อของข้าเอง ข้าอยากที่จะไปช่วยเหลือเหล่าชนชาวไทยให้ปลดปล่อยจากแดนเถื่อนแต่ข้าก็ยังไม่ลืมพระคุณที่ท่านทรงชุบเลี้ยงดูแลข้ามา มันเป็นเรื่องราวที่ยาวนานเหลือเกินที่เราสองคนได้พบกันข้สรู้ว่าข้าไม่อาจขอท่านได้แต่ข้าก็อยากที่จะมาบอกท่านว่าถ้าต้องการเช่นไรไม่เช่นนั้นข้าวงอกแตกตายก่อน” ชาติพูดความจริงในใจของเขาเอง

            พระชายาหลินเฟยนั้นเมื่อได้ยินดังนั้นเธอก็พยักหน้ารับรู้ ใช่แล้วเธอรับรู้เรื่องพวกนี้มาอยู่บ้าง และคิดว่าสักวันหนึ่งชาติคงจะขอเธอให้เดินทางเพื่อกลับไปยังแดนใต้ปกป้องดินแดนบ้านเกิดของตนเอง

           “เราไม่ว่าอะไรเจ้าทั้งนั้น เจ้าเป็นคนดีและเจ้าก็ดีเสมอมา ที่ช่วยรับฟังคำเอาแต่ใจของเรามานาน ไม่ว่ายังไงเราก็จะอนุญาตให้เจ้าเดินทางไปยังดินแดนสิบสองปันนาที่เจ้าต้องการ นำสิ่งนี้ติดตัวไปด้วยมันเป็นสิ่งที่ข้าได้มาจากการเดินทางในครั้งนี้จงเก็บมันไว้ตอนนี้เราก็ยังคงเป็นสหายกันเหมือนเดิมและจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงข้าเชื่อว่าสักวันเราอาจจะได้พบกัน”

            พระชายาหลินเฟยพูดขึ้นก่อนที่เธอนั้นจะมอบบางสิ่งบางอย่างให้กับชาติเพื่อที่จะให้เขานั้นได้มีอาวุธติดตัวรวมถึงม้าสำหรับการเดินทางลัดเลาะกลับไปยังเมืองของตน

          “เป็นพระมหากรุณาธิคุณล้นพ้นท่าดีใจที่ข้าได้พบกับท่านและได้ท่านช่วยชีวิตในวันนั้น” เขากล่าว “ข้าขอฝากบอกนายน้อยจงเอ๋อห์ด้วย ข้าคงอาจจะไม่ได้พบกับเขาเป็นเวลานาน ...เวลาย่อมมีการเปลี่ยนแปลงคนเองก็ต้องเปลี่ยนแปลงไม่อยู่นิ่งขอบคุณท่านมาก แล้วข้าจะส่งจดหมายมาบอกท่านด้วยเรื่อยๆเกี่ยวกับเรื่องราวในแดนใต้” ชาติพูด ก่อนที่จะขอจับมือกับพระชายา ..เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ตนเองจะเตรียมตัวเดินทางกลับดินแดนใต้ ผ่านทางลัดเลาะขุนเขา..

            มอบ ม้าตี๋หลู ให้แก่ชาติ 1 ชิ้น
            มอบ ดาบใหญ่ ให้แก่ชาติ 1 ชิ้น
            มอบ ขนมฮว่าเกา ให้ชาติ 30 ชิ้น
            มอบ สุรากู่จิ่ง ให้ชาติ 60 ไห


แสดงความคิดเห็น

ส่งไอเทมทั้งหมดให้ ID:Admin แล้ว  โพสต์ 2018-8-29 11:23

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 +333 ความหิว -18 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 333 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-29 17:49:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-29 17:50


ราชโองการจากองค์ฮ่องเต้

             วันนี้ถือว่าเป็นวันที่ยากลำบากแก่การเตรียมตัวอย่างยิ่งสำหรับพระชายาหลินเฟยและเซียวไต้อ๋อง เนื่องจากว่าอยู่ๆพ่อบ้านจวนก็เดินมาบอกว่ามีใต้เท้าต้าซือถูเดินทางมาจากราชสำนักมีเรื่องที่จะกล่าวประกาศให้เซียวไต้อ๋องและจู้จินโหว นั้นไปรับราชองค์การ ณ จวนแม่ทัพเฉิงตู (วูเหรินกุ้ย)

             โดยที่ใต้เท้าต้าซือถูนั้นส่งทหารม้าเร็วให้เชิญเซียวไต้อ๋องไปยังจวนแม่ทัพวู

             “ฮ่ะ...แม่ทัพวูทำเรื่องนี้จริงๆเช่นนั้นหรือเจ้าคะ เช่นนั้นท่านอ๋องจะต้องไปรับราชองการณ์ด้วยสินะเจ้าคะ?” เจียวหย่าพูดขึ้น เธอนั้นเดินไปช่วยเหล่าสาวใช้เตรียมเสื้อผ้าของไต้อ๋องร่วมถึงเครื่องประดับและตราประจำตัว

             “เขากล่าวสัญญาแล้วนี้ แต่ไม่นึกเลยว่าจู้จินโหวจะส่งราชองค์การแบบนั้นไปด้วย?” เซียวไต้อ๋องกล่าว “จู้จินโหวที่ว่า คือเต๋อ ปิ้งเซียนหรือเจ้าคะ? ขุนนางคนนั้น?..ไม่ได้มากล่าวสวามิภักษ์กับทางท่านเลยนี้เจ้าค่ะ เหตุใดเขาถึงร่วมทำด้วย?” เจียวหย่าถาม

             เซียวไต้อ๋องที่แต่งองค์ทรงเครื่องด้วยชุดสีแดงทองลายพยักษ์เหลืองหันมาทางพระชายาของตนเอง.. “ชายคนนั้นน่ากลัวกว่าที่เจ้าคิด ข้ามิรู้ว่าเขามีแผนอะไรอีก..และไม่รู้ว่าราชโองการจะเป็นเช่นไร..แต่ขอให้ระวังตัวไว้” เซียวไต้อ๋องกล่าวกับฮูหยินของตน ก่อนที่จะจูบหน้าผากของนางเบาๆ เพื่อเป็นการปลอบโยน

             หลังจากนั้น หญิงสาวก็ได้แต่มองพระสวามีขึ้นรถม้าเพื่อไปยังสถานที่จุดนัดพบของใต้เท้าจากวังหลวง และแม่ทัพวู…

             .
             .

             เจียวหย่านั้นเมื่อไต้อ๋องผ่านออกไปนางจึงเรียกพ่อบ้านจวนหลี่มาพูดคุยด้วย ...แน่นอนว่าเธอถาม ว่า เต๋อ ปิ้งเซียน เป็นคนอย่างไร….

@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -17 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -17 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-30 14:34:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จองโรลรับรองหลี่ปาฉี @Admin  นะครับๆ ขอให้ผมได้จองโรลหลี่ปาฉี คนโลลิค่อนเถอะนะ T_T มันก็ยังลงไม่ได้อยู่ดี
พระชายาหลินเฟย รอไต้อ๋องกลับจวน พร้อมกับมีหลี่ปาฉีที่มาพักที่จวนรับรองค้าบบบ จองให้ผมเถอะะะ

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -3 ย่อ เหตุผล
Admin -3

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-8-30 14:36:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เอาล่ะครับจองโรลออกเดินทางครับ ไปแล้วไปลับ ไปลับ ลูกโตเดี๋ยวก็กลับมาคร้าบ @Admin  มันยังบอกว่าไม่ถึง 500 ไบต์อีกแล้วล่ะครับ เพราะฉะนั้นผมจะบอกว่า ผมจะบ่นไปเรื่อยๆ จนกว่าผมนี้ล่ะครับ จะได้กดจองครับ โรลเดินทางครับโรลเดินทาง

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ซือ อี้โหว เพิ่มขึ้น 1000 โพสต์ 2018-9-5 01:53
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ วู เหรินกุ้ย เพิ่มขึ้น 456 โพสต์ 2018-9-4 17:31

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -3 ย่อ เหตุผล
Admin -3

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-9-8 08:44:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จองเวลา
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -3 ย่อ เหตุผล
Admin -3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x6
x28
x40
x3
x2
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x11
x17
x25
x181
ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้