ดู: 732|ตอบกลับ: 1

{ เมืองเป่ยไห่ } ศาลเจ้าแม่หนี่วา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-11-16 15:45:10 |โหมดอ่าน







ศาลเจ้าแม่หนี่วา

{ เมืองเป่ยไห่ }



【ศาลเจ้าแม่หนี่วา】
ศาลเจ้าแม่หนี่วาประจำเมืองเป่ยไห่รายล้อมไปด้วยต้นจื่อเถิงหลัวผลิกลีบสีม่วงอ่อน ส่งกลิ่นหอมไปทั่วบริเวณ
 สถานที่ประดิษฐานรูปปั้นแจ้าแม่หนี่วาขนาดใหญ่ที่แกะสลักมาจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ งดงามเสมือนจริง 
ร่างกายของเจ้าแม่หนี่วาปั้นแต่งขึ้นด้วยภาพลักษณ์แปลกตา ด้านบนเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงาม แต่ท่อนล่างเป็นงูยักษ์ 
ข้างๆ ศาลเจ้าแม่มีโรงทานแห่งหนึ่ง จากเงินบริจาคของผู้ศรัทธา แจกจ่ายผู้ยากไร้และนักเดินทางผู้หิวโหย 

...ตามตำนานเล่าว่า... 
ครั้งกำเนิดโลกและสวรรค์ขึ้นมานั้น เทพธิดาองค์หนึ่งนามว่า 'หนี่วา' 
ทรงลงมายังโลกพบกับบรรยากาศที่งดงามแต่กลับเงียบเหงา 
พระองค์จึงทรงหยิบดินเหนียวมาปั้นเป็นรูปมนุษย์เพศชายกับเพศหญิงขึ้นมาจำนวนหนึ่ง 
แล้วพระองค์ก็ทรงมอบพลังชีวิตให้ มนุษย์จึงก่อกำเนิดบนโลกใบนี้







เจ้าแม่หนี่วา
เทพมารดรรบรรพกาล มารดาแห่งปวงมนุษย์











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

231

กระทู้

1244

โพสต์

34หมื่น

เครดิต

ภูน้ำต่างแดน ลมเดือนร่วมฟ้า

เงินชั่ง
70725
เงินตำลึง
178553
ชื่อเสียง
110194
ความหิว
551

ใบรับรองภาษาอาร์เมเนียใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
7997
ความชั่ว
0
ความโหด
271
霸王龍
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-11-17 23:36:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย WeishaoTien เมื่อ 2018-11-18 01:31

                                 เรื่องร้ายๆผ่านไป สุดท้ายแล้วมันก็เป็นเพียงภาพลวง
                                 จริงๆข้าว่าไม่ใช่ภาพลวงหรอก ของจริงนั้นล่ะ แต่ก็นะ
                                 สุดท้ายมันก็ผ่านไปได้ด้วยดี หรือไม่ดีกันแน่นะข้าว่านะ
                                 ถ้าข้าไล่ตามพวกมันไปน่ะอาจจะไม่ดี เพราะข้าไม่ได้มีเรื่องอะไร
                                 กับเจ้าพวกนั้นซักหน่อย จะไล่ตามไปเอาเรื่องมันก็ไม่ใช่เรื่อง...


                                 สุดท้ายแล้วข้าก็ได้กล่องกลับมาอยู่ในมือ ข้านึกว่าจะไม่ได้มันกลับมาซะแล้ว ตอนนี้ข้ากลับมายังเมือง ข้าเดินทางมายังที่ศาลเจ้าแม่หนี่วาพอดี ตอนแรกข้าเองก็อยากกลับไปพัก แต่ข้าคิดว่าข้าควรจะไปส่งของให้กับคนที่รออยู่เลยจะเป็นการดีกว่า ไม่งั้นล่ะก็ ข้าอาจจะโดนคนที่หมายตาไว้ฉกชิงวิ่งราวไปอีกก็เป็นได้ เพราะงั้น จะดีที่สุดหากข้าจะนำมันไปส่งให้กับเจ้าของที่เขาควรจะได้ ดีกว่าที่จะให้ใครมาฉกมันไปจากข้าอีก ข้าล่ะเหนื่อยใจจริงๆ โดยเฉพาะไอ้พวกคนชุดดำเหล่านั้น ใช้ใครไม่ใช้ มาใช้เด็ก มันรู้ได้ยังไงว่าข้าไม่ทำร้ายพวกเด็กๆ พวกมันจึงใช้แผนนี้กับข้างั้นสินะ ชิ ช่างเป็นคนที่ขี้ขลาดโดยแท้ ตัวเองทำไม่ได้เลยใช้เด็กทำแทน มันไม่ใช่แผนการที่น่ายกย่องเลยซักนิด ถ้าตอนนั้นข้ายังพอจะมีแรง ข้าก็จะวิ่งตามไปจัดการพวกมันเองแล้ว แต่ช่างเถอะ ข้าไม่สนใจหรอก ตอนนี้ข้าแค่ต้องไปส่งของก็เท่านั้น



                                 เมื่อมาถึงที่หมาย ทั้งที่ก่อนหน้านี้ข้าหลงผิดหลงถูกกับทางมาที่ศาลเจ้าตั้งนาน ข้าไม่ชอบเอาเสียเลย แต่ช่างเถอะ ยังไงซะข้าก็มาถึงที่หมายของข้าแล้ว ศาลเจ้าแม่หนี่วา ที่ทางเจ้าสัวบอกไว้ คนที่รับจะมีสัญลักษณ์เป็นรูปวาดพระอาทิตย์และพระจันทร์.. แต่ข้าจะรู้มั้ยเนี่ยว่าใครมีรูปภาพพระอาทิตย์หับพระจันทร์ แบบนี้ก็คงจะต้องเดินถามทีละคนล่ะมั้งเนี่ย ข้าก็เริ่มเดินตามหาทีละคนๆ

                                "ท่านชายๆ ขออภัยที่รบกวน..." ก่อนที่จะมองสำรวจตรงหน้าของเขาว่ามีรูปวาดที่ว่ามั้ย
                                "ท่านต้องการอะไร?" ชายคนที่ช้ามองก็ตกใจเมื่อเห็นข้ากำลังมองสำรวจ ก่อนที่จะเดินหนีไป

                                 คงไม่ใช่สินะ... ช่างเถอะ ข้าก็เดินหาต่อไป...

                                 "ขออภัยด้วยท่านชาย ท่านมีรูปพระอาทิตย์กับพระจันทร์มาด้วยรึเปล่า?"
                                 "ของแบบนั้นใครจะไปมีล่ะฮึ ถามอะไรก็ไม่รู้" ก่อนที่เขาจะเดินผละจากข้าไปอย่างไม่ใยดี...

                                  ไม่ใช่อีกสินะ เอาเถอะ หากันต่อไป... ซึ่งข้าเองก็ยืนดูยืนสังเกตอยู่ แต่คนที่ว่าก็ไม่เห็นเลย

                                  "ท่านชาย มีรูปพระอาทิตย์กับพระจันทร์รึเปล่า?"
                                  "ไม่มีหรอก..." ตอบสั้นๆและเดินจากข้าไป...

                                   เอาล่ะ ถ้าคนสุดท้ายไม่ใช่ข้าก็คงไม่รู้แล้วล่ะว่าคนที่มารับของคือใคร...

                                  "ท่านชาย.. รูปภาพพระอาทิตย์กับพระจันทร์ ท่านรู้จักรึเปล่า?"
                                  "พระอาทิตย์กับพระจันทร์ อ๋อรู้สิ"
                                  "รู้เหรอ งั้นท่านพอจะแสดงมันออกมาให้ข้าดูได้มั้ย?"
                                  "เรื่องนั้นข้าคงทำไม่ได้หรอก"
                                  "อ่าว ทำไมล่ะ"

                                  "ก็มันอยู่ที่บ้านข้าน่ะสิ ฮะๆๆๆ" ก่อนที่ชายคนนั้นจะเดินจากไป เหมือนกับว่า ไม่ใช่เหมือนสิ เขากแล้งหลอกข้าเลยล่ะ...

                                    เฮ้อออ สรุปว่าคนที่จะมารับของนี่อยู่ไหนกันแน่นะ ข้าในตอนนี้เข้าไปที่ศาลเจ้าแม่หนี่วาและทำความเคารพต่อรูปปั้น ก่อนที่จะเดินออกมาแล้วไปนั่งรอ เผื่อว่าข้าจะหาเขาเจอ.... ว่าแต่เมื่อไหร่จะเจอล่ะทีนี้.. ในขณะที่ข้านั้นกำลังนั่งพักที่ม้าหินข้างๆ เขาดูไม่ค่อยเหมือนกับคนที่ข้าคิดเท่าไหร่ แต่เมื่อเขาเดินมาหาพร้อมกับพูดกับข้าด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้เข้ากับรูปลักษณ์ของตัวเขาเลยจริงๆ

                                    "ข้าเห็นท่านเดินถามคนนู้นถามคนนี่ ท่านกำลังตามหาใครอยู่งั้นเหรอ?"
                                    "เออ ข้ากำลังตามหา คนที่มีรูปภาพพระอาทิตย์กับพระจันทร์น่ะ มีอะไรงั้นเหรอท่าน?"
                                    "ถ้าเช่นนั้นข้าว่าท่านมาเพราะตามหาข้าสินะ"

                                     แล้วชายคนนั้นก็หยิบม้วนคัมภีร์จากในแขนและเปิดออกเผยรูปพระอาทิตย์และพระจันทร์ในแผ่นกระดาษนั้น..

                                    "ท่านเองสินะ..."
                                    "ใช่แล้ว ว่าแต่ของที่ข้าต้องการนั้นอยู่กับท่านรึเปล่า?"
                                    "ยังอยู่สิ.." ข้าหยิบมันออกจากกระเป๋าเ้านหลัง พร้อมกับยื่นมันให้กับชายคนนั้น
                                    "อ่าห์ นี่ล่ะ.. ท่านยังไม่ได้เปิดดูข้างในสินะ"
                                    "ยัง ข้ายังไม่ได้เปิดดู"
                                    "อืม ดีมาก"

                                      ก่อนที่ชายคนนั้นจะเปิดกล่องนั้นออก ในกล่องนั้นมีถุงผ้าเล็กๆถุงหนึ่งบรรจุอยู่ภายใน เมื่อชายคนนั้นเปิดออกจึงได้เห็นของที่อยู่ภายในนั้น มันคือผงอะไรซักอย่างสีขาวละเอียดคล้ายแป้งสาลี ข้าไม่รู้หรอกว่าคนๆนี้ต้องการแป้งสาลีจำนวนเพียงเล็กน้อยไปทำอะไร แต่ข้าว่านี่คงไม่ใช่แป้งสาลีอย่างแน่นอน ชายคนนั้นยื่นกล่องให้ข้าถือและ ค่อยๆเลิกแขนเสื้อขึ้นพร้อมกับใช้นิ้วก้อยจิ้มลงไปในห่อผงนั้น แล้วยกขึ้นมาชิม...

                                    "ใช้ได้ ยังเยี่ยมอยู่.. สนใจจะชิมมั้ยล่ะท่าน?"
                                    "ไม่ล่ะ ข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ข้าไม่ขอเอามันเข้าปากจะดีกว่า"
                                    "... ก็ดี"
                                    ก่อนที่เขาจะมัดถุงผ้าปิดไว้และปิดกล่อง เขาเก็บกล่องไว้กับตัวแล้วยื่นถุงเงินจำนวนสามหมื่นให้กับข้า หวังว่าคราวนี้ข้าจะไม่โดนใครปล้นอีกล่ะ ไม่ชอบเลยเรื่องแบบนั้น

                                    "สามหมื่นชั่งค้าของ ฝากบอกท่านเจ้าสัวด้วยว่า ไว้ค้าจะมาทำการค้าอีก"
                                    "....."

                                    รู้สึกแปลกๆยังไงชอบกล ข้าไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่เจ้าสัวเอามาขายให้กับชายคนนี้นั้นคืออะไร ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าว่าข้าควรที่จะรีบจบงานนี้ซะ และหลีกเลี่ยงงานแบบนี้ เพราะข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะโดนอะไรหลังจากนี้รึเปล่า แต่ช่างเถอะ ในเมื่อส่งของแล้ว ได้รับเงินแล้ว ข้าก็คงไม่รีรออะไรแล้วล่ะ ข้ารีบกลับไปยังโรงเตี๊ยมเพื่อเก็บข้าวของ แล้วออกเดินทางออกจากเมืองนี้ในทันที ไม่ต้องนอนกันล่ะวันนี้ เอาไว้ไปพักที่เมืองข้างหน้าเอาก็แล้วกัน...


แสดงความคิดเห็น

โอน 30,000 ชั่ง นำไปมอบเจ้าสัว  โพสต์ 2018-11-19 11:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน


"山川异域, 风月同天, 寄诸佛子, 共结来缘
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รัดเกล้ามงคล
สมาธิผืนป่า
จื่อซิงหม่า
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ตัวเบาขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x1
x20
x1
x1
x50
x3
x72
x12
x3
x46
x1
x40
x1
x1
x300
x6
x1
x3
x4
x25
x5
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x1
x1
x20
x1
x1
x120
x2
x1
x375
x20
x6
x4
x80
x55
x110
x70
x8
x4
x115
x180
x295
x11
x77
x106
x1
x1
x1
x470
x10
x204
x130
x15
x90
x390
x1
x100
x90
x220
x1
x440
x3
x3
x200
x401
x4
x425
x2
x100
x3
x400
x2
x444
x160
x200
x10
x15
x400
x20
x200
x400
x35
x31
x2
x60
x200
x25
x4
x200
x9
x140
x1
x600
x20
x400
x500
x40
x7
x150
x31
x420
x1
x602
x600
x590
x3
x2400
x200
x84
x600
x120
x2
x6
x400
x200
x76
x3
x24
x20
x11
x400
x15
x4
x40
x35
x401
x100
x1
x1
x15
x400
x200
x3
x11
x12
x1
x54
x15
x51
x15
x15
x1980
x2030
x7
x5982
x56
x120
x2
x7
x13
x882
x540
x15
x1
x610
x154
x3
x260
x2
x2
x99
x108
x70
x260
x147
x405
x325
x350
x280
x14
x907
x314
x136
x16
x89
x60
x380
x858
x374
x272
x422
x23
x300
x14
x100
x3
x80
x700
x44
x103
x414
x995
x174
x524
x9999
x14
x931
x372
x2284
x602
x25
x2371
x970
x155
x330
x2399
x2240
x2
x2653
x3308
x2075
x9999
x550
x8395
x9999
x5
x400
x2100
x611
x3261
x386
x118
x1240
x281
x117
x175
x230
x640
x305
x2
x455
x2082
x396
x330
x350
x2300
x113
x6
x657
x1100
x31
x2791
x9999
x42
x1311
x622
x225
x300
x7450
x9
x298
x2
x50
x420
x560
x65
x223
x2172
x7
x8
x64
x220
x2
x60
x246
x1240
x119
x2
x5
x223
x265
x9999
x7
x14
x1047
x760
x38
x2
x400
x8
x57
x37
x460
x4
x6625
x253
x439
x4
x140
x93
x228
x133
x161
x830
x6
x832
x6040
x7
x66
x529
x12
x11
x125
x150
x1416
x6
x7
x45
x53
x5
x6578
x419
x1260
x56
x484
x960
x8098
x456
x520
x1640
x605
x48
x254
x684
x254
x2263
x649
x863
x421
x139
x610
x7764
x39
x8
x433
x385
x300
x479
x16
x269
x1261
x38
x70
x260
x1193
x1307
x84
x1


ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-7-14 15:37

ขึ้นไปด้านบน