ดู: 185|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นชิวชื่อ } คฤหาสน์ตระกูลเสิ่น

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-11-5 17:18:37 |โหมดอ่าน




คฤหาสน์ตระกูลเสิ่น

♦ แคว้นชิวชื่อ ♦











คฤหาสน์ตระกูลเสิ่น 
คฤหาสน์ที่เต็มไปด้วยขนแมวจนคุณสามารถจามแล้วมีน้ำลายเจือขนแมวผสมได้เลย
ค่อนข้างจะขึ้นชื่อเรื่องการเพาะพันธุ์แมวทุกขนาด ทุกเพศ ทุกพันธุ์เท่าที่มีการค้นพบในซีอวี้
ปกติแล้วเจ้าบ้านเป็นคนอบอุ่น บุคลิกสุภาพนุ่มนวล จิตใจเบิกบานและตามตัวมีจนแมวอยุ่เสมอ
เป็นที่รักของฝูงแมว เดินไปไหนมาไหนเหล่าเท้าปุยน้อยจะร้องหง่าวๆ ตามเป็นภาพชินตา






เจ้าบ้านตระกูลเสิ่น
เสิ่น ต้าเกอ
อุปนิสัย ::  รักการเพาะพันธุ์แมวเป็นชีวิตจิตใจ มักนำเข้าแมวสายพันธุ์ตะวันตกทั้งสีสันต่างๆ เข้ามาผสมพันธุ์จัดจำหน่ายอยุ่เสมอๆ ชีวิตส่วนตัวเป็นคนไม่เรื่องมาก ค่อนข้างสโลว์ไลฟ์ตามสไตล์คนติส








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

233

กระทู้

1271

โพสต์

34หมื่น

เครดิต

ภูน้ำต่างแดน ลมเดือนร่วมฟ้า

เงินชั่ง
77582
เงินตำลึง
184130
ชื่อเสียง
113594
ความหิว
163

ใบรับรองภาษาอาร์เมเนียใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
8107
ความชั่ว
0
ความโหด
251
霸王龍
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2018-11-5 23:41:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                  ชีวิตจริงๆของคนเรานั้นบางทีก็ต้องการแสวงหาความสงบ
                                  เพื่อหลีกหนีจากความวุ่นวายในโลกภายนอกที่แสนจะสับสน
                                  การหาที่สงบๆและใช้ชีวิตไปเรื่อยๆอย่างช้าๆเรื่อยๆเปื่อยๆ
                                  มันก็เป็นสิ่งที่ใครต่อใครแสวงหามันเช่นเดียวกันแม้แต่ข้าเอง

                                   ที่ต่อมาหลังจากที่ไปเผชิญหน้ากับเจ้าแคว้นอูซุน แม่เจ้า ไม่นึกว่าเขาจะเป็นคนง่ายอะไรอย่างนั้น แถมแอบมีคติสอนใจในระหว่างที่นำเงินให้ข้าอีกน่ะ อย่าง"อะไรที่แก้ไขมันได้ก็รีบแก้ไขเสีย หากปล่อยทิ้งไว้นานไปจะเป็นดินพอกหางหมู" เนี่ยล่ะ ตรงนี้ล่ะที่กินใจข้าเป้นอย่างมาก มันหมายถึงจะทำอะไรก็รีบทำ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำและติดตัวของเราไปเรื่อยๆค้างคาในใจจนสุดท้ายแล้วก็ไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ น่าเสียดายไม่ใช่น้อยเลย แต่ก็นะ บางทีคนเราก็ไม่ได้อยากทำอะไรไปมากกว่า การได้นั่งเฉยๆ อยู่กับบ้าน นั่งฟังเสียงนกร้องกับจิบชาอุ่นๆซักจอก ก็มีแค่นั้นล่ะ เหมือนกับช่วงเวลานี้ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ยิ่งถ้ามีสัตว์เลี้ยงนอนอยู่บนตัก แค่นั้นก็เพียงพอแล้วกับชีวิตในช่วงนั้น...

                                  ตอนนี้ข้ามาที่เมืองหลวงแคว้นของชิวชื่อ ตอนนี้อยู่หน้าคฤหาสน์ตระกูลเสิ่น.. เหมือนข้าคิดว่าข้าเคยรู้จักกับตระกูลนี้มาก่อน แต่ก็จำไม่ได้ว่าเคยเจอกันที่ไหนรึเปล่า.. แต่ข้าว่าไม่ใช่หรอกมั้ง เอาเถอะ ข้าว่ายังไงตอนนี้ข้าว่าข้าไม่สนใจเรื่องในอดีตจะดีกว่า ตั้งใจทำงานที่ได้รับมา ไม่เถลไถลเสร็จแล้วงานต่อไปจะได้เริ่มกันเสียที.. ดูเหมือนว่าคฤหาสน์แห่งนี้จะไม่มียามเฝ้าหน้าประตู แต่คิดว่าข้างในหน้าจะมีคนอยู่บ้างล่ะ

                                  "ตึกๆๆ"

                                    เสียงเคาะประตูที่ข้าพยายามจะเคาะให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้ประตูพัง ไม่นานนักประตูก็เปิดออกและมีหน้าของชายวัยกลางคนๆยึงโผล่ออกมาก่อนจะถามคำถามด้วยเสียงเรียบๆมา..

                                    "ต้องการอะไร?"
                                    "เออ..ข้าต้องการที่จะพบท่าน[เสิ่น ต้าเกอ] เห็นว่าท่านชายเป็ฯเจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้"
                                    "มีธุระอะไร?"
                                    "ข้ามีเรื่องจะคุยกับเขาหน่อยน่ะ"

                                     ประตูเล็กถูกปิดลงและเปลี่ยนไปเปิดประตูใหญ่เพื่อให้ข้าเข้ามา ข้าเข้าใจดีว่าถ้าหากข้าเข้าประตูนั้น คงได้พังแน่ๆล่ะน่ะดีที่ คนที่ดูเหมือนจะเป็นพ่อบ้านมีไหวพริบ เอาจริงเห็นขนาดตัวของข้าแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีไหวพริบหรอก ถ้ามันจะตัวใหญ่ขนาดนี้ล่ะก็นะ ยังไงก็เข้าประตูที่คนธรรมดาเข้าไม่ได้อยู่แล้ว ก็แต่นั้น ข้าจะคิดมากทำไมให้เสียเวลาเนี่ย มันทำเอาข้าเกือบเหยียบแมวที่นอนไม่สนใจคนเดินตรงหน้าของมันอยู่แล้ว มองไปรอบๆพื้นที่ ทั้งสวนในคฤหาสน์และเรือนต่างๆ ต่างก็มีแมวเต็ไปหมด ข้าคิดว่าเจ้าของที่นี่คงรักและชื่นชอบแมวมากถึงได้เลี้ยงไว้เยอะขนาดนี้... เมื่อพ่อบ้านหยุดและเปิดประตูออกเผยให้เห็นห้องรับแขกด้านใน เขาก็ผายมือและเชิญข้าเข้าไปนั่ง ก่อนที่ตัวพ่อบ้านเองจะปิดประตูและเดินจากไป... เอาแล้วไง ถึงแม้ที่นี่จะมีแมวเยอะ แต่บรรยากาศแบบนี้ก็ทำเอาข้าขนลุกขึ้นมาหน่อยๆแล้วเหมือนกัน เพราะโดยรอบของห้องก็มีแต่แมวเดินว่อนเต็มไปหมดแบบนี้ แต่อย่างน้อยอ่ะนะ เจ้าของคฤหาสน์นี้ก็ไม่ปล่อยให้แขกรอนาน เจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้ก็ออกมาพร้อมกับอุ้มแมวตัวนึงออกมาและนั่งที่ตั่งพร้อมกับวางแมวไว้บนตักของเขา...

                                   "ท่านคงเป็น [เสิ่น ต้าเกอ] เจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้"
                                   "ยินดีที่ได้พบท่านเออ.. ท่านรู้จักชื่อข้าแต่ข้าไม่รู้จักชื่อท่าน.."
                                   "อ่าห์ ขออภัยที่ไม่ได้บอก ข้ามีนามว่าเว่ยเส้าเทียน"
                                   "อ่อ ท่านเว่ยเส้าเทียน ยินดีที่ได้รู้จักท่านชาย"
                                   "ดูที่นี่สบายดีจังเลยนะขอรับ"
                                   "อ่า..ก็นะ ก็อย่างที่เห็น ว่าแต่มีเรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอ? ถึงได้มาถึงที่นี่"
                                   "อ่า... ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่นักหรอกท่านชาย มันเป็นเรื่องที่ผ่านมาแล้ว แต่ต้องขออภัยที่ข้าต้องนำมันมาพูดอีกครั้ง"
                                   "มีอะไรก็พูดมาเถอะท่าน ข้าไม่ถือสาอะไรหรอก พูดมาได้เลย"
                                   "อ่า..ในเมื่อท่านพูดมาแบบนั้น ข้าก็จะขอพูดเลยก็แล้วกันนะ"
                                   "เชิญได้เลย"
                                   "ก้เป็นเรื่องของเงินที่ท่านหยิบยืมไปจากเศรษฐีคนนึงที่แคว้นซาเซ่อน่ะ ท่านชายพอจะจำได้มั้ย?"
                                   "เศรษฐีหนุุ่ม แคว้นซาเซ่อ.. อ่าห์ใช่ๆ จำได้ล่ะ คนๆนั้นสินะ เขาส่งท่านมาเก็บชั่งกับข้างั้นเหรอ?"
                                   "ใช่แล้วขอรับ ก็... ท่านชายติดชั่งของเจ้าสัวคนนี้ไว้ หมื่นชั่งถ้วนขอรับ"
                                   "อื้อหือ.. หมื่นชั่ง.. เอาเถอะ ตอนนี้ข้ามีจ่ายอยู่แล้วล่ะ ท่านลุง ไปเอาหมื่นชั่งมาให้ท่านชายคนนี้หน่อย"
                                   "อืมม ท่านชาย ไม่เป็นไรงั้นเหรอขอรับ?"
                                   "ไม่เป็นไรหรอก ช่วงนี้ข้ายังมีจ่ายน่ะ อย่าไปใส่ใจเลย มีจ่ายท่านก็พอใช่มั้ยล่ะ?"
                                   "อ่า... มันก็ใช่ล่ะขอรับ"
                                   "งั้นท่านก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก เอานี่ หมื่นชั่ง"

                                    เขาวางถุงชั่งไว้ตรงหน้าข้าแล้วก็นั่งลูบขนแมวต่อไปอย่างเอื่อยเฉื่อย อืมม เป็นคนที่ไม่เรื่องมากเลยจริงๆแฮะ มาทวงก็จ่ายเลยดีเหมือนกัน ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาตรงนี้นาน ข้าหยิบถุงชั่งใส่กระเป๋าแขนเสื้อก่อนจะลาเจ้าสัวหนุ่มเจ้าของคฤหาสน์แมวเหมียวนี้และไปที่อื่นต่อ ตอนนี้ข้าเองเก็บได้สามที่ ไม่นานนักหรอก คงจะเก็บได้หมดนั่นล่ะ...


แสดงความคิดเห็น

(( จ่าย 10,000 ชั่งครบถ้วน ))  โพสต์ 2018-11-6 00:03
คุณได้รับ +10 คุณธรรม โพสต์ 2018-11-6 00:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -62 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน


"山川异域, 风月同天, 寄诸佛子, 共结来缘
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รัดเกล้ามงคล
สมาธิผืนป่า
จื่อซิงหม่า
ปรัมปราศิลาศักดิ์สิทธิ์
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ตัวเบาขั้นสูง
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x34
x3
x1
x2
x1
x20
x1
x1
x50
x3
x81
x12
x3
x55
x1
x40
x1
x1
x300
x6
x1
x3
x4
x25
x5
x1
x1
x1
x30
x40
x1
x1
x20
x1
x1
x120
x2
x1
x475
x20
x6
x4
x80
x55
x110
x70
x8
x4
x115
x180
x295
x12
x77
x106
x1
x2
x1
x470
x10
x232
x130
x15
x100
x402
x1
x100
x90
x220
x1
x440
x3
x3
x200
x401
x4
x425
x2
x100
x3
x400
x2
x444
x160
x201
x10
x15
x400
x20
x200
x400
x35
x31
x2
x60
x200
x25
x4
x200
x9
x140
x1
x600
x20
x400
x500
x40
x7
x150
x31
x420
x1
x602
x600
x590
x3
x2400
x200
x88
x600
x120
x2
x6
x400
x200
x76
x3
x24
x20
x12
x400
x15
x4
x40
x35
x401
x100
x1
x1
x15
x400
x200
x3
x11
x14
x1
x54
x15
x51
x15
x15
x2005
x2190
x7
x5982
x62
x134
x2
x7
x13
x931
x560
x20
x1
x610
x154
x3
x260
x2
x2
x99
x116
x70
x260
x147
x405
x325
x350
x308
x17
x945
x339
x140
x16
x89
x60
x380
x858
x374
x285
x460
x23
x300
x14
x100
x3
x80
x700
x44
x109
x415
x995
x174
x536
x9999
x14
x961
x376
x2298
x602
x25
x2435
x1020
x167
x405
x2439
x2240
x2
x2661
x3620
x2075
x9999
x550
x8395
x9999
x5
x400
x2147
x611
x3261
x407
x118
x1240
x281
x119
x175
x230
x640
x305
x2
x455
x2082
x420
x330
x350
x2300
x113
x6
x657
x1100
x31
x2829
x9999
x42
x1311
x622
x225
x300
x7510
x9
x298
x2
x60
x420
x580
x65
x229
x2216
x7
x8
x64
x220
x2
x60
x246
x1240
x119
x2
x5
x223
x265
x9999
x27
x14
x1047
x760
x38
x2
x400
x8
x57
x37
x460
x4
x6645
x253
x439
x4
x140
x94
x228
x148
x161
x830
x6
x832
x6040
x7
x66
x529
x12
x11
x125
x150
x1416
x6
x7
x45
x53
x5
x6594
x419
x1260
x56
x484
x960
x8098
x456
x520
x1648
x605
x48
x254
x684
x254
x2263
x649
x863
x421
x139
x610
x7814
x39
x8
x433
x387
x300
x479
x16
x283
x1281
x38
x70
x260
x1193
x1311
x84
x1


ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-8-12 07:32

ขึ้นไปด้านบน