ดู: 225|ตอบกลับ: 2

{ เมืองฮองหง } จวนราชบัญฑิต | ตระกูลเจิ้ง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-23 23:50:20 |โหมดอ่าน









จวนราชบัณฑิต | ตระกูลเจิ้ง

{ เมืองฮองหง }



【จวนตระกูลเจิ้ง】
ท้ายย่านการค้าเมืองฮองหงมีสถานที่เลื่องชื่อแห่งหนึ่ง เรือนเก่าแก่ดูเรียบง่ายโอ่โถงที่ผู้คนแวะเวียนประจำ
นั่นเพราะเมื่อใดที่ชาวเมืองพบเจอกับปัญหาคับข้องใจ จนปัญญาจะแก้ไข 
มักบ่ายหน้ามาเคาะประตูใหญ่จวนเจิ้งเพื่อพบ 'ราชบัญฑิตแห่งฮองหง' ผู้เฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง
และที่สำคัญ 'ไม่ถือตัว' ตระกูลเจิ้งเป็นขุนนางเก่าแก่สองรุ่นที่แล้วคือราชบุตรเขย 
สามรุ่นก่อนธิดายังมีโอกาสถวายตัวเข้าเป็นสนมในฮองเต้ เรียกได่ว่าเป็นผู้ดีโดยกำเนิด
แต่รักที่จะใช้ชีวิตอย่างสมถะและเรียบง่าย จงรักภักดีต่อบ้านเมืองโดยไร้จิตใจทะเยอทะยาน





เจ้าของคฤหาสน์
ราชบัญฑิตประจำเมืองฮองหง
เจิ้ง วั่งถี

อุปนิสัย : ยิ้มแย้มไม่เผยฟันเป็นหนอนตำราที่ค้าศิลปะและความรู้ บางครั้งจะเห็นเขาไปตามอารามพรตเพื่อสนทนาวิธียกระดับชำระล้างจิตใจ บ่อยครั้งช่วยเหลือชาวเมืองแก้ไขปัญหาข้อพิพาทต่างๆ มีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือจากการสอบข้อเขียนความเรียงเรื่องคุณธรรม เข้าตาอาจารย์หลายท่านในหอบัญฑิตจนถูกเสนอชื่อเป็นที่ปรึกษาหลายครั้ง




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +800 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 800 + 10

ดูบันทึกคะแนน

312

กระทู้

2464

โพสต์

84หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115803454
เงินตำลึง
2000175908
ชื่อเสียง
276160
ความหิว
734

ใบรับรองภาษาอาหรับใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
16396
ความชั่ว
8986
ความโหด
23896
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-10-26 18:31:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด

[ สัญญาจ้าง 3.12 ]


         หลังจากที่เส้าเทียนได้ไปร่วมงานแต่งเสร็จสิ้น เขาและเหล่าสหายทั้งสามก็ออกมาจากเมืองจินหยางเพื่อที่จะไปทำสัญญาจ้างให้เสร็จ


        ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเหลืออีก 4 เทียบเชิญสินะ


        เขาควบฮั่นเสียทองอย่างเบาๆ...เพื่อลดการกระทบกระเทือนแก่ร่างกายของตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่ามันแทบจะไม่ช่วยอะไรเลย


         “.....”


         จนในที่สุดก็มาถึงเมืองฮองหง และแน่นอน ว่าจะเข้าไปข้างในจวนนี้เป็นเรื่องที่ง่ายที่สุดตั้งแต่เคยไปส่งเทียบเชิญให้คนอื่นๆ เพียงแค่เขาเคาะประตูจวนเติ้งแล้วเอ่ยบอกต้องการพบราชบัณทิตแห่งเมืองฮองหงก็ได้เข้ามาในจวนอย่างง่ายดายแล้ว แน่นอนว่าบัดนี้เส้าเทียนก็สามารถผ่านเข้ามาในจวนได้อย่างสบายๆ เขาเดินตามพ่อบ้านประจำตระกูลเจิ้งเพื่อขอเข้าพบ ราชบัณทิตเจิ้ง


        เมื่อมาถึงเขาก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งบุคลิกท่าทางดี นั่งอ่านตำรับตำราอยู่คนเดียวบนโต๊ะมีชากับขนมถูกวางไว้


         “สวัสดีขอรับ อ่า.. ข้านำเทียบเชิญมามอบให้คุณชายเจิ้งน่ะขอรับ” เส้าเทียนยิ้มอย่างสุภาพก่อนจะเดินเอาเทียบเชิญไปมอบให้อีกฝ่าย แล้วบอกถึงเรื่องคุณสมบัติที่คุณหนูของเขาต้องการอีกด้วย แน่นอนว่าอีกฝ่ายพยักหน้ายิ้มๆ ก่อนจะรับเทียบเชิญจากเขาไปอ่าน


         “อืม ข้าจะไปแล้วกัน” เจิ้ง วั่งถีเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพ หลังจากที่ได้ฟังจากปากร่างสูง


         “ขอรับ เช่นนั้นผู้น้อยขอตัว” เขาคารวะบัณทิตเจิ้งก่อนจะเดินตามพ่อบ้านออกไปจากจวน


@Admin 

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม โพสต์ 2018-10-26 22:09

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
ถุงมือแอเมทิสต์
ชุดแอเมทิสต์
แหวนอัสนีบาต
รูปปั้นเทพีวีนัส
ลูลิอุส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x2
x80
x1
x2
x7
x641
x115
x24
x1
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x30
x7
x15
x1
x6
x1
x1
x2
x4
x3
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x191
x5
x168
x270
x6
x1
x100
x1
x3
x11
x5
x9
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x17
x2
x2
x26
x15
x122
x175
x124
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2083
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x24
x223
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2484
x1900
x52
x3200
x141
x197
x5
x20
x80
x57
x1375
x3628
x1723
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x269
x224
x378
x5
x25
x566
x3139
x13
x107
x267
x1633
x420
x9303
x142
x95
x20
x1934
x3463
x30
x363
x2608
x99
x193
x16
x9999
x15
x14
x70
x3335
x9182
x1835
x57
x253
x2239
x17
x747
x16
x1
x12
x592
x292
x24
x1
x1869
x112
x2069
x256
x1
x2614
x1
x68
x1843
x42
x1
x1280
x323
x133
x153
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x83
x2302
x220
x292
x64
x9999
x577
x5480
x24
x20
x4
x57
x10
x1
x55
x3610
x800
x36
x687
x439
x1
x11
x3662
x3225
x380
x944
x33
x4673
x2190
x3176
x4955
x2630
x15
x30
x4186
x11
x9999
x2340
x9999
x145
x3
x1923
x3850
x5984
x294
x6600
x6
x6584
x9999
x4680
x2201
x4411
x5665
x5635
x3544
x7536
x192
x7095
x1863
x30
x3886
x46
x880
x3218
x9392
x9999
x241
x20
x349
x297
x31
x4536
x119
x2535
x6594
x6733
x9999
x5603
x2622
x155
x1400
x35
x3990
x606
x4851
x9999
x1
x9788
x1492
x2770
x2070
x382
x1
x6481
x688
x5000
x10
x9
x61
x1
x9999
x2867
x432
x3670
x6594
x2726
x2
x51
x4
x622
x2500
x706
x702
x631
x3002
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1645
x5525
x43
x3120
x16
x102
x1177
x30
x622
x2656
x11
x25
x20
x4887
x237
x14
x9999
x33
x29
x1518
x1795
x24
x139
x157
x1193
x965
x27
x70
x590
x3907
x13
x4
x847
x4054
x4824
x10
x3083
x3478
x42
x17
x240
x9999
x815
x24
x29
x39
x3672
x9
x35
x784
x3628
x9999
x279
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x8819
x1809
x5685
x9999
x7517
x9392
x406
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x365
x4481
x2115
x2024
x291
x587
x36
x9215
x9999
x8406
x1294
x2617
x8073
x102
x8389
x9999
x6420
x9999
x9999
x6368
x9999
x9999
x9999
x9999
x3153
x4490
x3752
x3778
x9999
x6493
x9999
x4360
x6142
x5534
x9999
x4113
x5395
x3616
x4437
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1374
x3103
x1641
x9153
x6044
x966
x1

61

กระทู้

316

โพสต์

7หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
56294
เงินตำลึง
10887
ชื่อเสียง
32057
ความหิว
628

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
481
ความชั่ว
0
ความโหด
130
นกแก้วฟ้า
เลเวล 1

ปิงเยว่

"บทกวีของข้าจะนำทางท่าน"
pet
โพสต์ 2019-3-23 10:33:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย XingZi เมื่อ 2019-6-8 23:58

ท่วงทำนองที่ 4 การชี้นำของกระเรียนขาว
- บทบรรเลงที่ 2 ปีกที่หัก -

        
[ความกดดันของราชบัญฑิต]

                  หากบัวก้นสระนั้นถูกเยียวยาด้วยการโอบอุ้มจากสายใยจากผู้สูงกว่าแล้วไซร้

                  บัวใหญ่ที่เบ่งบานนั้นอาจจะต้องถูกกัดกินหรือถูกทำร้ายจากศัตรูมากมายที่เข้ามา

                  หากแม้จะเป็นความหวังดีจากใจของตน แต่คงทำร้ายตนเองจนไม่ไหว ในสักวัน

            ซิงจื่อเด็กหนุ่มผมสีเงินผู้เดินทางช่วยผู้คนและหญิงสาวงามเสียงสวรรค์ปิงเยว่ที่กำลังทำตามคำร้องขอของเถ้าแก่โรงเตี๊ยม ทั้งสองกำลังกันนั่งอยู่ด้านในจวนขนาดใหญ่แต่ดูสมถะเรียบง่าย บรรยากาศที่ดูสบายเป็นกันเอง แต่ทั้งเด็กหนุ่มและหญิงสาวกับอยู่ในท่าทีที่เก้เกร็ง เนื่องจากชายตรงหน้าของทั้งสองที่กำลังรินชาให้แก่แขกอยู่นั้น ช่างดูดีเกินกว่าที่จะเป็นคนในคำขอ

            "ไม่ต้องเกรงใจนะท่าน เชิญท่านทั้งสองดื่มชากันให้ผ่อนคลายแล้วค่อยคุยเรื่องธุระกันก็ได้นะขอรับ" เจ้าบ้านกล่าวอย่างสุภาพ

            "ข ขอบคุณขอรับ.." "ป เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยเจ้าค่ะ" ท่านทั้งสองที่ว่ารับชามาเดิมอย่างเกร็งๆเช่นเดิม แต่เมื่อรับชาไปดื่มแล้ว ก็พอลดความกดดันทางจิตใจได้บ้าง ยิ่งเป็นชาหอมน้ำดอกไม้และน้ำผึ้งไม้สนที่ช่วยบรรเทาให้จิตใจสงบแล้ว ทำให้ผู้ที่ถูกเรียกว่าท่านทั้งสองนั้นสบายกายสบายใจขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

             "พวกท่านเป็นคนต่างถิ่น ดั้นด้นมาไกลถึงนี้มีธุระอะไรหรือเปล่า?" เจ้าบ้าน เจิ้ง วั่งถี กล่าวอย่างสุภาพ

            ในใจของซิงจื่อค่อนข้างสับสนเล็กน้อย ท่าทางและกริยาของทางเจ้าบ้านดูสุขุมนุ่มนวล อีกทั้งเป็นคนใจกว้างโอบอ้อมอารีย์อีกเช่นกันดูไม่น่าจะเป็นคนในคำขอได้เสียจริงๆ

            "ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะขอรับ ข้าน้อยมีนามว่าซิงจื่อ เป็นตัวแทนจากท่าน ยัน เหน่ยชู เถ้าแก่โรงเงินตราฮองหงขอรับ และนี่คือใบแจ้งหนี้ที่เถ้าแก่ฝากมาให้สำหรับขอการชำระหนี้ขอรับ" เด็กหนุ่มผมเงินค่อยๆกล่าวแนะนำตัว และยื่นใบแจ้งหนี้ให้กับอีกฝ่าย ดูเหมือนท่าทีที่ดูสงบนิ่งของอีกฝ่ายจะดูหม่นลงเล็กน้อย แต่เขาก็หันมองเด็กหนุ่มผมเงินด้วยความนอบน้อมแม้จะเป็นผู้มากด้วยประสบการณ์ชีวิตมากกว่าก็ตาม

            "ข้าขอบคุณท่านมากที่ท่านเดินเรื่องมาถึงที่นี่ แต่ข้าในตอนนี้นั้นไม่มีเงินชั่งเพียงพอสำหรับการคืนเสียทั้งหมดจริงๆ ข้าต้องขอโทษจริงๆนะ" ชายผู้เป็นลูกหนี้กล่าวขอโทษอย่างสำนึกผิด โค้งขอโทษให้กับอีกฝ่าย

          "ใจเย็นๆก่อนนะเจ้าคะ ทุกอย่างมีทางแก้นะเจ้าคะ" หญิงสาวกล่าวมองอย่างสงสาร ผิดกับเด็กหนุ่มข้างๆที่ใช้สายตามุ่งมั่นเข้าใส่

            "ปัญหามันเกิดขึ้นจากอะไรหรือขอรับ พวกเราจะได้ช่วยๆกันแก้ไขได้" ซิงจื่อกล่าวอย่างจริงจังลงไปในนัยต์ตาของอีกฝ่าย ยิ่งรู้อย่างนี้แล้วจะให้มันจบอยู่ตรงนี้ก็คงไม่ได้

            "คือ.. เรื่องมันมีอยู่ว่า ตามปกติแล้วเวลาที่ชาวบ้านนั้นเดือนร้อนข้าก็มักจะช่วยเหลือโดยนำเงินไปบริจาคอยู่เสมอๆ แต่ถึงกระนั้นทุกครั้งที่มีคนค้าขายขาดทุนข้าก็จะยื่นเงินทุนให้แก่ร้านค้าพวกนั้น ข้าละอายแก่ใจเสียเหลือเกิน เป็นถึงราชบัญฑิตของเมืองที่ช่วยเหลือผู้อื่นแท้ๆแต่ก็ยังเป็นแบบนี้เสียได้" เจิ้ง วั่งถี กล่าวอย่างน้อยเนื้อต่ำใจผิดหวังแก่ตัวเอง

            "ถ้าอย่างนั้นแล้วเราค่อยไปขอจากพวกเขาดีไหมขอรับ? หากเป็นหนี้แล้วก็ต้องใช้คืนเพราะโรงเงินตราคือที่หมุนเวียนเงินทองของผู้คนนะขอรับ" เด็กหนุ่มผมเงินกล่าวย้ำเตือน แม้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังทุกข์อยู่ แต่สิ่งที่ควรทำก็คือ ของที่ถูกยืมไปก็ควรกลับสู่มือเจ้าของเช่นกัน

            "ข้าเคยคิดถามขอยืมไปเหมือนกัน แต่ไม่ได้กลับมาเลย เนื่องจากพวกเขาบอกว่ากำลังยุ่งกับแนวทางงานตามที่ข้าบอกน่ะ" เจ้าบ้านหนุ่มกล่าวก่อนจะยื่นตำราจดวิธีการพัฒนาการค้าให้แก่ซิงจื่อดู

            "ตายจริง.." ปิงเยว่มองชายตรงหน้าอย่างเวทนายิ่งนัก

            "อืม..." เด็กหนุ่มผมเงินเปิดตำราวิธีการค้าขึ้นมาดู มันเป็นลักษณะวิธีการแบบเฉพาะฤดู หรือก็คือปรับให้เข้ากับเหตุการณ์สถานะการณ์ปัจจุบัน แต่ทว่าข้อเสียของมันคือ หากเอาไปใช้ในสถานะการณ์อื่นหรือช่วงค้าขายอื่นอาจจะไม่เป็นผล

            "ปกติแล้ว ท่านเจิ้งคอยส่งตำราให้แก่ผู้ที่มาขอใช่ไหมขอรับ?" เจ้าของนัยต์ตาสีดำนิลนั้นเอ่ยถามแม้จะยังคงจดจ้องอยู่กับตำรานั้น

            "ใช่แล้วล่ะ ทำไมหรือ?" ชายหนุ่มกล่าวถามตอบ

            "ข้ามีวิธีแล้วล่ะขอรับ แต่ท่านเองก็จะต้องให้ความร่วมมือด้วยนะขอรับ..." ซิงจื่อกล่าวด้วยเสียงเรียบๆก่อนที่จะเริ่มอธิบายแผนการ

            .

            ...

            .

            ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วยาม

            ป้ายขนาดใหญ่ที่ถูกปักลงตรงใจกลางของด้านหน้าทางเขาคฤหาสน์ถูกเพิ่มขึ้นมา มีข้อความว่า

ประกาศ! ขายด่วน! พร้อมเครื่องเรือนตกแต่งภายใน!
ถูกที่สุดแล้วตอนนี้สำหรับผู้ที่จ่ายด้วยเงินชั่งในครั้งเดียว
ในราคาเพียง 35,000 ชั่งเท่านั้น ติดต่อได้ด้านใน

            เวลาผ่านไปอีกกว่าชั่วยาม ชาวบ้านที่รู้จักมักคุ้นกับเข้าบ้านกว่า 30 ครัวเรือนต่างมาชุมนุมกันโดยมิได้นัดหมาย

           "เกิดอะไรขึ้น?"  "พ่อเจิ้งน้อยจะย้ายหรอ?" "เขาเป็นอะไรรึเปล่า? ได้ข่าวว่าช่วงนี้ไม่ค่อยสบาย?" "ข้ารู้สึกไม่ดีเลย.." "อร๊ายยยพี่เจิ้งของข้า!"

           เสียงชาวบ้านที่แซ่เซ็งอยู่ภายนอกชวนให้ซิงจื่อรู้สึกผิดเบาๆ แต่เขาเองก็ต้องทำตามแผนต่อไป

          "อุแหม๊! เงียบๆหน่อย จะมาซื้อคฤหาสน์หลังนี้ตัดหน้าข้าเราะ!" ชายชราผมขาวหลังโก่งโค่งกล่าว แท้จริงแล้วคือซิงจื่อที่ปลอมตัวมาใส่หนวดทาหน้าให้ดูมีริ้วรอยพอเป็นพิธี

           "เฮ้ย เจ้าจะซื้อที่นี่จริงๆเราะตาแก่ ผีเหี้ยนนะ!" ชายคนนึงกล่าวปราม

           "โฮะๆๆโฮ มีเงินมีทองซะอย่างจะทำอะไรก็ได้!" ว่าแล้วชายแก่(ปลอมๆ)ก็เปิดกระสอบเงินชั่งขนาดใหญ่ให้ดูถึงแม้ว่าข้างใต้มันจะเป็นก้อนกรวดก็เถอะ!

           "เดี๋ยวๆๆ ทำไมพ่อเจิ้งทำอย่างนี้ล่ะ!?" หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเอ่ยถาม

           "โฮะๆๆ ก็เพราะว่าเขาติดหนี้ยังไงล่ะ ช่างน่าสงสาร เดี๋ยวข้าจะส่งไปอยู่ฉางอันเอง" ชายแก่(ปลอมๆ)ยิ้มเยาะอย่างมีเลศนัย

           "ไม่นะ!" "พวกเรารีบเอาเงินไปให้พ่อเจิ้งเร็ว"

           "ไม่ได้นะ! ข้าจะซื้อ!" ชายแก่(ปลอมๆ)ยังคงแกล้งยุทำให้คนที่เหลือเริ่มกระวนกระวาย

           "หลีกไปตาแก่!" ว่าแล้วชายคนหนึ่งก็นำไปโดยที่คนอื่นๆก็ตามๆกัน และแล้วเงินก็ได้คืนครบตามจำนวนในที่สุด

           'เห้อ.. นักปราชญ์นี่สุดยอดไปเลย.. และดูลำบากจริงๆนะ' เด็กหนุ่มกล่าวถึงอาชีพที่ตนใฝ่ฝั่นในใจก่อนที่จะแอบเข้าด้านหลังแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับ รับเงินตามจำนวนแล้วออกเดินทางต่อไป

(ทวนเสี้ยวพระจันทร์และไหเฟิงจิ่วจ้าน)

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +70 คุณธรรม โพสต์ 2019-3-23 10:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เตาถานมู่
ขวานเหยาเจี่ย
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กุหลาบสีทอง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x5
x8
x6
x14
x100
x2
x10
x18
x40
x30
x35
x12
x10
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x10
x30
x1
x28
x1
x1
x30
x26
x52
x30
x3
x1
x6
x60
x7
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x684
x132
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x102
x130
x298
x29
x57
x4
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x29
x1
x7
x7
x50
x1
x4

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-6-7 03:50

ขึ้นไปด้านบน