ดู: 156|ตอบกลับ: 2

{ เมืองฮองหง } จวนราชบัญฑิต | ตระกูลเจิ้ง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-23 23:50:20 |โหมดอ่าน









จวนราชบัณฑิต | ตระกูลเจิ้ง

{ เมืองฮองหง }



【จวนตระกูลเจิ้ง】
ท้ายย่านการค้าเมืองฮองหงมีสถานที่เลื่องชื่อแห่งหนึ่ง เรือนเก่าแก่ดูเรียบง่ายโอ่โถงที่ผู้คนแวะเวียนประจำ
นั่นเพราะเมื่อใดที่ชาวเมืองพบเจอกับปัญหาคับข้องใจ จนปัญญาจะแก้ไข 
มักบ่ายหน้ามาเคาะประตูใหญ่จวนเจิ้งเพื่อพบ 'ราชบัญฑิตแห่งฮองหง' ผู้เฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง
และที่สำคัญ 'ไม่ถือตัว' ตระกูลเจิ้งเป็นขุนนางเก่าแก่สองรุ่นที่แล้วคือราชบุตรเขย 
สามรุ่นก่อนธิดายังมีโอกาสถวายตัวเข้าเป็นสนมในฮองเต้ เรียกได่ว่าเป็นผู้ดีโดยกำเนิด
แต่รักที่จะใช้ชีวิตอย่างสมถะและเรียบง่าย จงรักภักดีต่อบ้านเมืองโดยไร้จิตใจทะเยอทะยาน





เจ้าของคฤหาสน์
ราชบัญฑิตประจำเมืองฮองหง
เจิ้ง วั่งถี

อุปนิสัย : ยิ้มแย้มไม่เผยฟันเป็นหนอนตำราที่ค้าศิลปะและความรู้ บางครั้งจะเห็นเขาไปตามอารามพรตเพื่อสนทนาวิธียกระดับชำระล้างจิตใจ บ่อยครั้งช่วยเหลือชาวเมืองแก้ไขปัญหาข้อพิพาทต่างๆ มีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือจากการสอบข้อเขียนความเรียงเรื่องคุณธรรม เข้าตาอาจารย์หลายท่านในหอบัญฑิตจนถูกเสนอชื่อเป็นที่ปรึกษาหลายครั้ง




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +800 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 800 + 10

ดูบันทึกคะแนน

142

กระทู้

1767

โพสต์

67หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1173422
เงินตำลึง
66734
ชื่อเสียง
215969
ความหิว
302

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11290
ความชั่ว
7579
ความโหด
17767
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-10-26 18:31:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด

[ สัญญาจ้าง 3.12 ]


         หลังจากที่เส้าเทียนได้ไปร่วมงานแต่งเสร็จสิ้น เขาและเหล่าสหายทั้งสามก็ออกมาจากเมืองจินหยางเพื่อที่จะไปทำสัญญาจ้างให้เสร็จ


        ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเหลืออีก 4 เทียบเชิญสินะ


        เขาควบฮั่นเสียทองอย่างเบาๆ...เพื่อลดการกระทบกระเทือนแก่ร่างกายของตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่ามันแทบจะไม่ช่วยอะไรเลย


         “.....”


         จนในที่สุดก็มาถึงเมืองฮองหง และแน่นอน ว่าจะเข้าไปข้างในจวนนี้เป็นเรื่องที่ง่ายที่สุดตั้งแต่เคยไปส่งเทียบเชิญให้คนอื่นๆ เพียงแค่เขาเคาะประตูจวนเติ้งแล้วเอ่ยบอกต้องการพบราชบัณทิตแห่งเมืองฮองหงก็ได้เข้ามาในจวนอย่างง่ายดายแล้ว แน่นอนว่าบัดนี้เส้าเทียนก็สามารถผ่านเข้ามาในจวนได้อย่างสบายๆ เขาเดินตามพ่อบ้านประจำตระกูลเจิ้งเพื่อขอเข้าพบ ราชบัณทิตเจิ้ง


        เมื่อมาถึงเขาก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งบุคลิกท่าทางดี นั่งอ่านตำรับตำราอยู่คนเดียวบนโต๊ะมีชากับขนมถูกวางไว้


         “สวัสดีขอรับ อ่า.. ข้านำเทียบเชิญมามอบให้คุณชายเจิ้งน่ะขอรับ” เส้าเทียนยิ้มอย่างสุภาพก่อนจะเดินเอาเทียบเชิญไปมอบให้อีกฝ่าย แล้วบอกถึงเรื่องคุณสมบัติที่คุณหนูของเขาต้องการอีกด้วย แน่นอนว่าอีกฝ่ายพยักหน้ายิ้มๆ ก่อนจะรับเทียบเชิญจากเขาไปอ่าน


         “อืม ข้าจะไปแล้วกัน” เจิ้ง วั่งถีเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพ หลังจากที่ได้ฟังจากปากร่างสูง


         “ขอรับ เช่นนั้นผู้น้อยขอตัว” เขาคารวะบัณทิตเจิ้งก่อนจะเดินตามพ่อบ้านออกไปจากจวน


@Admin 

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม โพสต์ 2018-10-26 22:09

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ลูลิอุส
กลยุทธ์ซุนจื่อ
กระดานหมาก
ชุดหยกท้อ
ฮิปโป
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x75
x2
x4
x13
x22
x48
x550
x1
x26
x2001
x11
x1419
x30
x2000
x2223
x24
x300
x40
x10
x15
x2630
x19
x2223
x16
x41
x6223
x2800
x3
x28
x28
x3000
x2200
x1900
x40
x3000
x95
x35
x3
x15
x62
x21
x1360
x3613
x1823
x1023
x30
x840
x34
x19
x60
x3223
x38
x1823
x213
x12
x225
x106
x5
x22
x572
x2
x3129
x4
x101
x256
x1633
x320
x9263
x148
x106
x20
x1928
x3453
x29
x4
x376
x2603
x91
x188
x3
x835
x5
x22
x64
x3327
x3002
x1827
x47
x247
x2229
x5
x769
x16
x1
x12
x584
x279
x13
x1
x1869
x80
x2072
x303
x1
x2604
x1
x58
x1843
x44
x1
x1255
x323
x76
x71
x1
x1610
x1250
x1530
x1320
x69
x2150
x220
x212
x64
x9999
x193
x2962
x24
x3
x2
x48
x10
x1
x52
x3610
x420
x16
x334
x40
x240
x1
x11
x3328
x3025
x381
x944
x24
x4433
x2100
x2766
x4805
x2500
x15
x30
x1989
x4088
x11
x9999
x2300
x9999
x132
x3
x1465
x3580
x4114
x152
x3500
x3
x2858
x7084
x4410
x1586
x4159
x5479
x5499
x3346
x3061
x168
x4095
x1863
x15
x3885
x30
x871
x3210
x9999
x5497
x198
x16
x352
x160
x31
x3176
x84
x4280
x3195
x6633
x9999
x1967
x1378
x103
x1390
x27
x3452
x504
x5481
x9999
x1
x9372
x9999
x2730
x1889
x382
x1
x3741
x600
x4673
x10
x9
x56
x1
x9999
x119
x286
x3458
x4194
x2719
x2
x49
x4
x319
x324
x1079
x477
x340
x821
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x4111
x1644
x5515
x44
x3100
x16
x93
x607
x30
x429
x2656
x11
x24
x17
x3024
x237
x7
x7305
x32
x27
x1226
x785
x24
x140
x157
x591
x965
x27
x60
x247
x2545
x13
x4
x807
x3914
x4664
x10
x3416
x3448
x42
x17
x240
x9999
x873
x24
x27
x34
x3416
x9
x35
x784
x2463
x9999
x268
x4195
x6771
x843
x9793
x9999
x2450
x1112
x5685
x9999
x7302
x9392
x131
x9051
x7941
x289
x58
x1
x110
x359
x4431
x2018
x1990
x283
x556
x34
x8815
x9999
x8346
x6627
x4361
x7761
x99
x8002
x9999
x4297
x9999
x9999
x6320
x9999
x6476
x6305
x9999
x3593
x4478
x3896
x5196
x9999
x6038
x6040
x4903
x6114
x5381
x8267
x4392
x5705
x4316
x4307
x2687
x664
x9999
x9999
x39
x3855
x9134
x1005
x2533
x1548
x9102
x5428
x792
x1

60

กระทู้

308

โพสต์

7หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
45656
เงินตำลึง
9657
ชื่อเสียง
32057
ความหิว
793

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
558
ความชั่ว
0
ความโหด
207
พิราบขาว
เลเวล 1

ปิงเยว่

"บทกวีของข้าจะนำทางท่าน"
pet
โพสต์ 2019-3-23 10:33:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย XingZi เมื่อ 2019-6-8 23:58

ท่วงทำนองที่ 4 การชี้นำของกระเรียนขาว
- บทบรรเลงที่ 2 ปีกที่หัก -

        
[ความกดดันของราชบัญฑิต]

                  หากบัวก้นสระนั้นถูกเยียวยาด้วยการโอบอุ้มจากสายใยจากผู้สูงกว่าแล้วไซร้

                  บัวใหญ่ที่เบ่งบานนั้นอาจจะต้องถูกกัดกินหรือถูกทำร้ายจากศัตรูมากมายที่เข้ามา

                  หากแม้จะเป็นความหวังดีจากใจของตน แต่คงทำร้ายตนเองจนไม่ไหว ในสักวัน

            ซิงจื่อเด็กหนุ่มผมสีเงินผู้เดินทางช่วยผู้คนและหญิงสาวงามเสียงสวรรค์ปิงเยว่ที่กำลังทำตามคำร้องขอของเถ้าแก่โรงเตี๊ยม ทั้งสองกำลังกันนั่งอยู่ด้านในจวนขนาดใหญ่แต่ดูสมถะเรียบง่าย บรรยากาศที่ดูสบายเป็นกันเอง แต่ทั้งเด็กหนุ่มและหญิงสาวกับอยู่ในท่าทีที่เก้เกร็ง เนื่องจากชายตรงหน้าของทั้งสองที่กำลังรินชาให้แก่แขกอยู่นั้น ช่างดูดีเกินกว่าที่จะเป็นคนในคำขอ

            "ไม่ต้องเกรงใจนะท่าน เชิญท่านทั้งสองดื่มชากันให้ผ่อนคลายแล้วค่อยคุยเรื่องธุระกันก็ได้นะขอรับ" เจ้าบ้านกล่าวอย่างสุภาพ

            "ข ขอบคุณขอรับ.." "ป เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยเจ้าค่ะ" ท่านทั้งสองที่ว่ารับชามาเดิมอย่างเกร็งๆเช่นเดิม แต่เมื่อรับชาไปดื่มแล้ว ก็พอลดความกดดันทางจิตใจได้บ้าง ยิ่งเป็นชาหอมน้ำดอกไม้และน้ำผึ้งไม้สนที่ช่วยบรรเทาให้จิตใจสงบแล้ว ทำให้ผู้ที่ถูกเรียกว่าท่านทั้งสองนั้นสบายกายสบายใจขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

             "พวกท่านเป็นคนต่างถิ่น ดั้นด้นมาไกลถึงนี้มีธุระอะไรหรือเปล่า?" เจ้าบ้าน เจิ้ง วั่งถี กล่าวอย่างสุภาพ

            ในใจของซิงจื่อค่อนข้างสับสนเล็กน้อย ท่าทางและกริยาของทางเจ้าบ้านดูสุขุมนุ่มนวล อีกทั้งเป็นคนใจกว้างโอบอ้อมอารีย์อีกเช่นกันดูไม่น่าจะเป็นคนในคำขอได้เสียจริงๆ

            "ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะขอรับ ข้าน้อยมีนามว่าซิงจื่อ เป็นตัวแทนจากท่าน ยัน เหน่ยชู เถ้าแก่โรงเงินตราฮองหงขอรับ และนี่คือใบแจ้งหนี้ที่เถ้าแก่ฝากมาให้สำหรับขอการชำระหนี้ขอรับ" เด็กหนุ่มผมเงินค่อยๆกล่าวแนะนำตัว และยื่นใบแจ้งหนี้ให้กับอีกฝ่าย ดูเหมือนท่าทีที่ดูสงบนิ่งของอีกฝ่ายจะดูหม่นลงเล็กน้อย แต่เขาก็หันมองเด็กหนุ่มผมเงินด้วยความนอบน้อมแม้จะเป็นผู้มากด้วยประสบการณ์ชีวิตมากกว่าก็ตาม

            "ข้าขอบคุณท่านมากที่ท่านเดินเรื่องมาถึงที่นี่ แต่ข้าในตอนนี้นั้นไม่มีเงินชั่งเพียงพอสำหรับการคืนเสียทั้งหมดจริงๆ ข้าต้องขอโทษจริงๆนะ" ชายผู้เป็นลูกหนี้กล่าวขอโทษอย่างสำนึกผิด โค้งขอโทษให้กับอีกฝ่าย

          "ใจเย็นๆก่อนนะเจ้าคะ ทุกอย่างมีทางแก้นะเจ้าคะ" หญิงสาวกล่าวมองอย่างสงสาร ผิดกับเด็กหนุ่มข้างๆที่ใช้สายตามุ่งมั่นเข้าใส่

            "ปัญหามันเกิดขึ้นจากอะไรหรือขอรับ พวกเราจะได้ช่วยๆกันแก้ไขได้" ซิงจื่อกล่าวอย่างจริงจังลงไปในนัยต์ตาของอีกฝ่าย ยิ่งรู้อย่างนี้แล้วจะให้มันจบอยู่ตรงนี้ก็คงไม่ได้

            "คือ.. เรื่องมันมีอยู่ว่า ตามปกติแล้วเวลาที่ชาวบ้านนั้นเดือนร้อนข้าก็มักจะช่วยเหลือโดยนำเงินไปบริจาคอยู่เสมอๆ แต่ถึงกระนั้นทุกครั้งที่มีคนค้าขายขาดทุนข้าก็จะยื่นเงินทุนให้แก่ร้านค้าพวกนั้น ข้าละอายแก่ใจเสียเหลือเกิน เป็นถึงราชบัญฑิตของเมืองที่ช่วยเหลือผู้อื่นแท้ๆแต่ก็ยังเป็นแบบนี้เสียได้" เจิ้ง วั่งถี กล่าวอย่างน้อยเนื้อต่ำใจผิดหวังแก่ตัวเอง

            "ถ้าอย่างนั้นแล้วเราค่อยไปขอจากพวกเขาดีไหมขอรับ? หากเป็นหนี้แล้วก็ต้องใช้คืนเพราะโรงเงินตราคือที่หมุนเวียนเงินทองของผู้คนนะขอรับ" เด็กหนุ่มผมเงินกล่าวย้ำเตือน แม้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังทุกข์อยู่ แต่สิ่งที่ควรทำก็คือ ของที่ถูกยืมไปก็ควรกลับสู่มือเจ้าของเช่นกัน

            "ข้าเคยคิดถามขอยืมไปเหมือนกัน แต่ไม่ได้กลับมาเลย เนื่องจากพวกเขาบอกว่ากำลังยุ่งกับแนวทางงานตามที่ข้าบอกน่ะ" เจ้าบ้านหนุ่มกล่าวก่อนจะยื่นตำราจดวิธีการพัฒนาการค้าให้แก่ซิงจื่อดู

            "ตายจริง.." ปิงเยว่มองชายตรงหน้าอย่างเวทนายิ่งนัก

            "อืม..." เด็กหนุ่มผมเงินเปิดตำราวิธีการค้าขึ้นมาดู มันเป็นลักษณะวิธีการแบบเฉพาะฤดู หรือก็คือปรับให้เข้ากับเหตุการณ์สถานะการณ์ปัจจุบัน แต่ทว่าข้อเสียของมันคือ หากเอาไปใช้ในสถานะการณ์อื่นหรือช่วงค้าขายอื่นอาจจะไม่เป็นผล

            "ปกติแล้ว ท่านเจิ้งคอยส่งตำราให้แก่ผู้ที่มาขอใช่ไหมขอรับ?" เจ้าของนัยต์ตาสีดำนิลนั้นเอ่ยถามแม้จะยังคงจดจ้องอยู่กับตำรานั้น

            "ใช่แล้วล่ะ ทำไมหรือ?" ชายหนุ่มกล่าวถามตอบ

            "ข้ามีวิธีแล้วล่ะขอรับ แต่ท่านเองก็จะต้องให้ความร่วมมือด้วยนะขอรับ..." ซิงจื่อกล่าวด้วยเสียงเรียบๆก่อนที่จะเริ่มอธิบายแผนการ

            .

            ...

            .

            ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วยาม

            ป้ายขนาดใหญ่ที่ถูกปักลงตรงใจกลางของด้านหน้าทางเขาคฤหาสน์ถูกเพิ่มขึ้นมา มีข้อความว่า

ประกาศ! ขายด่วน! พร้อมเครื่องเรือนตกแต่งภายใน!
ถูกที่สุดแล้วตอนนี้สำหรับผู้ที่จ่ายด้วยเงินชั่งในครั้งเดียว
ในราคาเพียง 35,000 ชั่งเท่านั้น ติดต่อได้ด้านใน

            เวลาผ่านไปอีกกว่าชั่วยาม ชาวบ้านที่รู้จักมักคุ้นกับเข้าบ้านกว่า 30 ครัวเรือนต่างมาชุมนุมกันโดยมิได้นัดหมาย

           "เกิดอะไรขึ้น?"  "พ่อเจิ้งน้อยจะย้ายหรอ?" "เขาเป็นอะไรรึเปล่า? ได้ข่าวว่าช่วงนี้ไม่ค่อยสบาย?" "ข้ารู้สึกไม่ดีเลย.." "อร๊ายยยพี่เจิ้งของข้า!"

           เสียงชาวบ้านที่แซ่เซ็งอยู่ภายนอกชวนให้ซิงจื่อรู้สึกผิดเบาๆ แต่เขาเองก็ต้องทำตามแผนต่อไป

          "อุแหม๊! เงียบๆหน่อย จะมาซื้อคฤหาสน์หลังนี้ตัดหน้าข้าเราะ!" ชายชราผมขาวหลังโก่งโค่งกล่าว แท้จริงแล้วคือซิงจื่อที่ปลอมตัวมาใส่หนวดทาหน้าให้ดูมีริ้วรอยพอเป็นพิธี

           "เฮ้ย เจ้าจะซื้อที่นี่จริงๆเราะตาแก่ ผีเหี้ยนนะ!" ชายคนนึงกล่าวปราม

           "โฮะๆๆโฮ มีเงินมีทองซะอย่างจะทำอะไรก็ได้!" ว่าแล้วชายแก่(ปลอมๆ)ก็เปิดกระสอบเงินชั่งขนาดใหญ่ให้ดูถึงแม้ว่าข้างใต้มันจะเป็นก้อนกรวดก็เถอะ!

           "เดี๋ยวๆๆ ทำไมพ่อเจิ้งทำอย่างนี้ล่ะ!?" หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเอ่ยถาม

           "โฮะๆๆ ก็เพราะว่าเขาติดหนี้ยังไงล่ะ ช่างน่าสงสาร เดี๋ยวข้าจะส่งไปอยู่ฉางอันเอง" ชายแก่(ปลอมๆ)ยิ้มเยาะอย่างมีเลศนัย

           "ไม่นะ!" "พวกเรารีบเอาเงินไปให้พ่อเจิ้งเร็ว"

           "ไม่ได้นะ! ข้าจะซื้อ!" ชายแก่(ปลอมๆ)ยังคงแกล้งยุทำให้คนที่เหลือเริ่มกระวนกระวาย

           "หลีกไปตาแก่!" ว่าแล้วชายคนหนึ่งก็นำไปโดยที่คนอื่นๆก็ตามๆกัน และแล้วเงินก็ได้คืนครบตามจำนวนในที่สุด

           'เห้อ.. นักปราชญ์นี่สุดยอดไปเลย.. และดูลำบากจริงๆนะ' เด็กหนุ่มกล่าวถึงอาชีพที่ตนใฝ่ฝั่นในใจก่อนที่จะแอบเข้าด้านหลังแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับ รับเงินตามจำนวนแล้วออกเดินทางต่อไป

(ทวนเสี้ยวพระจันทร์และไหเฟิงจิ่วจ้าน)

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +70 คุณธรรม โพสต์ 2019-3-23 10:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
รถม้าหรูหรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เตาถานมู่
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x8
x6
x14
x100
x2
x10
x18
x40
x30
x35
x12
x10
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x10
x30
x1
x30
x1
x1
x30
x26
x52
x30
x3
x1
x6
x60
x7
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x684
x132
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x102
x130
x298
x29
x57
x4
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x29
x1
x7
x7
x50
x1
x4

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-11-15 10:53

ขึ้นไปด้านบน