ดู: 213|ตอบกลับ: 3

{ เมืองซานตง } จวนตระกูลหลัว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-21 12:33:22 |โหมดอ่าน


จวนตระกูลหลัว


จวนตระกูลหลัวผู้รักความสงบ ในเมืองซานตง เป็นตระกูลที่ไม่ชอบยุ่งย่ามกับใคร อดีตหลัว ช่านจุนเคยอยู่ในพรรคมารมาก่อน
จากนั้นก็หลบหนีจากการไล่ล่าจนมาถึงเมืองซานตงในสภาพปางตาย ทว่าสวรรค์กลับเมตตา
เจียอิงหญิงสาวชาวบ้านผ่านมาพบเห็นและได้ช่วยเหลือช่านจูนจนทั้งสองผูกพันธ์และ
แต่งงานในที่สุด ช่านจูนใช้เงินจำนวนมากสร้างจวนขนาดใหญ่ริมน้ำ
บ่าวไพร่ที่รับใช้ต่างจงรักภักษีต่อช่านจูน เขาถือคติ ความในอย่านำออก ความนอกอย่านำเข้า

เจ้าบ้าน หลัว ช่านจูน 罗粲君 (55)
อุปนิสัย : เจ้าเล่ห์ มองคนทะลุปรุโปร่ง หวงฮูหยินที่สุด



|| บุคคลที่อยู่ในจวน ||
หลัวฮูหยิน { หลัวเจียอิง 罗嘉英 } (45)

บุตรชาย (2) คน
หลัวเทียนเสียง || 罗天祥 (30)
หลัวจิ่งเทียน (นิ้วชี้กับนิ้วโป้งมือขวาถูกตัด) || 罗景添  (28)

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

193

กระทู้

2010

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1195759
เงินตำลึง
1903596
ชื่อเสียง
238201
ความหิว
428

ใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
13298
ความชั่ว
8330
ความโหด
20653
ภูตกระต่ายอามานีตอน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-10-21 14:23:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด

[ สัญญาจ้าง 3.2 ]



        ตอนนี้เขามายืนอยู่หน้าจวนสกุลหลัว… ก่อนที่เขาจะมาอยู่ที่หน้าจวนสกุลหลัว เส้าเทียนได้มีโอกาสถามไถ่ชาวบ้านในระแวกแถวนี้ ว่ามีบุตรชายตระกูลไหนที่ยังโสด.. เขาจึงได้รับคำตอบให้มา ณ ที่แห่งนี้

          “เจ้ามายืนด้อมๆมองๆอะไรแถวจวนข้า” เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนเอ่ย ทว่าใบหน้ากับตรงกันข้ามกับอายุ


          ร่างสูงที่ยืนมองๆหายามอยู่ถึงกลับชะงักเมื่อได้ยินเสียง...อยู่ด้านหลังชายหนุ่ม เขาหันหน้าไปมองบุคคลที่มีใบหน้าคมคายรูปร่างสูงสง่าน่าเกรงขาม ก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ข้ามาส่งเทียบเชิญให้คุณหนูของข้าน่ะขอรับ” ก่อนจะยื่นเทียบเชิญให้อีกฝ่าย


          หลัว ช่านจูนรับเทียบเชิญมาก่อนจะพิจรณามองดู เข้าเปิดอ่านจนได้ทราบข้อเท็จจึงที่อีกฝ่ายมายืนด้อมๆมองอยู่หน้าจวนตระกูลหลัวเพราะมาส่งเทียบเชิญ เลือกคู่ให้คุณหนูสกุลหลิวในเมืองลั่วหยางภายในเขียนบรรยายเอาไว้อย่างชัดเจน แจ่มแจ้ง นัยน์ตาสีดำไล่นัยน์ตาอย่างเพ่งพินิจ ขอเป็นเพียงคนที่มีคุณสมบัติ “คุณสมบัติที่ว่านั้น…?”


           เส้าเทียนเอ่ยกล่าวขึ้น “ซื่อสัตย์ เป็นข้าราชการ และสัญญาว่าจะมีภรรยาคนเดียวไม่มีอนุขอรับ”


           “อืมๆ เช่นนั้นคุณชายก็กลับไปก่อนเถิด” หลัว ช่านจูนบอกเสียงเรียบ “ข้าจะนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับฮูหยินข้าอีกที.. แต่ข้าจะส่งบุตรชายคนเล็กไปอย่างแน่นอน ข้าเป็นเจ้าบ้านเพื่อลืมบอกไป” เขารับปากด้วยความเป็นเจ้าบ้านเรื่องสัญญาไม่มีทางลืมเด็ดขาด ที่ช่านจูนมายืนอยู่ข้างนอกไม่เชิญชายหนุ่มตรงหน้าเข้าไป เพราะเขาไม่ชอบให้คนนอกเข้าข้างในจวน


         “ขอรับแล้วบุตรชายของท่านชื่ออันใด ข้าจะได้ไปเรียนให้คุณหนูของข้าถูก”


          “หลัว จิ่งเทียน” เอ่ยจบประโยคเจ้าบ้านก็ใช้ตัวเบาไต่เข้าไปข้างใน


          “.....”


          เส้าเทียนมีสีหน้า… “เฮ้อ” เป็นบุคคลที่ไม่ยุ่งด้วยสำหรับเขา ก่อนจะควบฮั่นเสียทองกลับ



JX003 @Admin 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -22 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 500 + 25 -22 + 15

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คทาจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
ธงจูเทอร์น่า
หมวกคลุมจูเทอร์น่า
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
คทาแห่งน้ำพุ
Bright Goddess Butterfly (เสี่ยวฮว่า)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x6
x3
x15
x3
x3
x3
x3
x70
x1
x2
x3
x22
x20
x2
x1
x100
x1
x3
x6
x5
x9
x6
x87
x8
x6
x100
x1
x1
x10
x240
x18
x9
x1
x1
x54
x10
x2
x2
x24
x8
x92
x95
x94
x15
x110
x100
x95
x187
x50
x71
x75
x2
x6
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2017
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x215
x28
x18
x2860
x19
x2211
x17
x42
x6323
x2800
x3
x28
x28
x3000
x2206
x1900
x48
x3200
x139
x197
x3
x20
x62
x56
x1355
x3628
x1823
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x234
x14
x219
x94
x5
x27
x567
x3134
x7
x103
x259
x1633
x420
x9303
x144
x101
x20
x1929
x3463
x23
x385
x2604
x92
x198
x6
x4463
x8
x12
x67
x3329
x4794
x1828
x49
x247
x2235
x10
x742
x16
x1
x12
x586
x283
x13
x1
x1869
x90
x2061
x280
x1
x2607
x1
x58
x1843
x42
x1
x1255
x323
x77
x77
x1
x1880
x1580
x1960
x1550
x74
x2204
x220
x216
x64
x9999
x240
x3651
x24
x7
x2
x49
x10
x1
x52
x3610
x562
x35
x373
x61
x260
x1
x11
x3368
x3025
x380
x944
x27
x4573
x2120
x2856
x4955
x2560
x15
x30
x2097
x4138
x11
x9999
x2340
x9999
x142
x3
x1561
x3670
x4714
x190
x3500
x3
x3881
x7965
x4500
x1726
x4225
x5581
x5567
x3452
x3521
x186
x6095
x1863
x30
x3881
x32
x874
x3210
x9392
x6694
x241
x16
x342
x194
x31
x3698
x93
x3135
x4241
x6671
x9999
x2596
x1807
x120
x1410
x29
x3608
x538
x5061
x9999
x1
x9502
x5954
x2770
x1936
x382
x1
x4531
x607
x4748
x10
x9
x56
x1
x9999
x769
x342
x3615
x5017
x2721
x2
x51
x4
x472
x422
x1007
x627
x393
x905
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1640
x5525
x43
x3120
x16
x97
x894
x30
x471
x2656
x11
x25
x18
x3372
x237
x9
x9730
x33
x27
x1254
x1303
x24
x139
x157
x621
x965
x27
x63
x489
x3039
x13
x4
x807
x4044
x4722
x10
x3416
x3478
x42
x17
x240
x9999
x807
x24
x27
x35
x3440
x9
x35
x784
x3070
x9999
x271
x4245
x6871
x843
x9999
x9999
x2572
x1376
x5685
x9999
x7302
x9392
x291
x9096
x7941
x289
x57
x1
x110
x360
x4481
x2054
x1994
x285
x584
x36
x8815
x9999
x8406
x3094
x3217
x7829
x101
x8106
x9999
x5055
x9999
x9999
x6340
x9999
x7456
x9012
x9999
x3333
x4482
x3800
x4258
x9999
x6353
x7104
x4540
x5930
x5282
x9350
x4201
x5515
x3916
x4327
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4255
x9334
x1198
x2603
x1581
x9153
x5678
x830
x1

167

กระทู้

1552

โพสต์

16หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
167345
เงินตำลึง
69028
ชื่อเสียง
62670
ความหิว
1055

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
5825
ความชั่ว
705
ความโหด
2799
ภูตปริศนา (วัยทารก)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-6-19 22:39:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-6-21 00:54

[ผ่าานพิธี ด้วยความรู้สึกผิด]



     หลังรอขบวนแห่อยู่นานในที่สุดขบวนเเห่ก็เดิทางกันมาถึงบริเวณบ้านตะกูลหลัวที่จะใช้เป็นสถานที่สำหรับพิธีมงคลเสียที  จางฝูที่นั่งอยู่ด้านในรถม้าสดลมหายใจเข้าสุดปอดแล้วค่อยผ่อนออกมาก่อนจะหันมองไปทางประตูรถม้าที่ค่อยๆถูกเปิดออกโดยคุณชายรองตะกูลหลัวนั้นเอง พร้อมกับเขาที่ยื่นมือส่งมาให้เธอเพื่อให้เธอจับและพยุงเธอเดินลงจากรถม้า


     “มาถึงแล้ว เหนื่อนรึป่าว”เมื่อจางฝูก้าวขาเดินลงมาจากรถม้าคุณชายรองผู้นั้นก็เอ่ยถามเธอขึ้นมาพร้อมกับหันกลับมามองเธอพร้อมยิ้มบางให้ด้วยท่าทีเป็นห่วง ปราศจากความเขอะเขินแบบก่อนหน้านี้ไปแล้ว


      “นิดหน่อยเจ้าค่ะ คงเพราะตื่นเช้าจนเกิดไป ขอบคุณคุณชายที่เป็นห่วงเจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้มแล้วหันกลับไปก้มหน้าเดินมองพื้นเพื่อไม่ให้ตัวเธอเองนั้นเผลอเหยียบชายกระโปรงจนสะดุดหน้าคม่ำไปเสียก่อน แม้ว่าจะมีอีกฝ่ายค่อยจับมือเธอพยุงเอาไว้อยู่ก็ตามที


     “กว่าจะถึงเวลาคงอีกนาน ระหว่างนี้ก็พักผ่อนก่อนก็ได้นะ”หลัวจิ่งเทียนเอ่ยก่อนยื่นส่งมือของเธอให้แก่เหล่าสาวใช้ของจวนให้มาช่วยกันพยุงตัวเธอเดินแทน โดยมีชายหนุ่มนั้นค่อยยื่นยิ้มบางมองส่งร่างบางของว่าที่เจ้าสาวนั้นเดินจากไปเพื่อไปพักที่ห้องเตรียมตัวก่อนพิธีจะเริ่ม ด้วยชุดที่เเทบจะเเนบไปกับร่างทำให้เห็นสัดส่วนของอีกฝ่ายอย่างค่อนข้างชัดเจน เขาแทบจะอดใจรอให้ถึงยามเข้าหอไม่ได้เสียแล้วสิ ‘ชักอยากจะเห็บใบหน้าใต้ผ้านั้นขึ้นมาเร็วๆเสียแล้ว’


     จางฝูถูกสาวรับใช้สองคนพาเดินไปยังห้องพักรับรองที่อยู่เยื้องไปอีกอาคารของจวน โดยระหว่างงทางจางฝูก็เเอบมองสำรวจบริเวณรอบๆไว้ด้วยเพื่อไว้เวลาเกิดเรื่องจะได้รู้ทางหนีทีไล่ไว้ก่อน เรือนตะกูลหลัวนี้นับว่ายิ่งใหญ่กว้างขวางจริง หากจะเทียบกันแล้ว น่าจะใหญ่จนเกือบจะเท่าจวนเจ้าเมือง หรือจวนของท่านผู้ว่าฉางอันเสียด้วยซ้ำ อยากรู้นักว่าตะกุลนี้ทำธุรกิจอะไรถึงได้ร่ำรวยยิ่งใหญ่เช่นนี้ หรือจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังเหมือนกับคดีโยวเจากันนะเนี่ย


    มั่วแต่คิดไปมามารู้ตัวอีกทีเธอก็ถูกพานั่งนั่งอยู่ในห้องเตรียมตัวเสียแล้ว ภายด้านในห้องล้วนตกแต่งอย่างดี สะอาดและหรูหราอย่างมาก โดยที่ใจกลางห้องนั้นมีโต๊ะที่มีอาหารวางเตรียมไว้เห็นน้อยเพื่อให้เจ้าสาวได้ทานรองท้องก่อนที่จะเริ่มเข้าสู่พิธี แต่ถึงจะบอกว่าเป็นเพียงอาหารรองท้องก็เถอะแต่มันกลับหรูราวอาหารดีจากภัตคารเลยนะเนี่ย จางฝูนั่งมองดูของบนโต๊ะก่อนตัดสินใจคีบเอาเต้าหู้ทอดกับผัดผักขึ้นมากินเพื่อรองท้องเพียง ก่อนปิดด้วยน้ำชาก่อนที่เธอจะเดินไปทรุดตัวนั่งที่ตั้งยาวที่ตั้งอยู่ริมห้องโดยมีสาวรับใช้ทั้งสองคอยช่วยออำนวยความสะดวกอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา


     จนเมื่อเวลามาถึงจางฝูจึงถูกกสาวใช้ทั้งสองพาตัวเดินไปยังโถงพิธีเป็นจังหวะเดียวกับที่พิธีกรงานแต่งประกาศขึ้นเพื่อบอกว่าเจ้าสาวได้มาถึงบริเวณพิธีแล้ว จางฝูถุกสาวใช้ทั้งส่งตัวต่อให้แก่คุณชายรองของตะกูลโดยเขานั้นเพียงยกแขนขึ้นเพื่อให้เธอคล้องจับประคองตัวเองเดินเข้าไปยังโถงพิธีที่ดอยู่ด้านในเพียงแต่เส้นทางเดินนี่เหมือนมันจะยาวกว่าปกติเยอะเลย ราวกับโถงว่าราชการของฮองเต้อย่างไรอย่างนั้น โดยรอบข้างสองฝั่งทางเดินเต็มไปด้วยบรรดาเเขกเหลื่อกว่าร้อยชิวีตที่มาร่วมตัวกัน ณ โถงทางเดินเเห่งนี้เพื่อร่วมเป็นสักขีพยานในงานมงคลของบุตรชายคนรองของเจ้าสัวหลัว และทุกกคนก้พร้อมใจกันปรบมือและโห่ร้องเเสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม


      จางฝูเดินควงเเขนมากับคุณชายรองของตะกูลจนมาถึงสุดปลายทางด้านในห้องโถงเบื้องหน้าของเธอคือเจ้าสัวหลัวคนที่เธอไดด้เจอไปก่อนหน้านี้ที่โรงเตี้ยมที่ยายเฒ่าหวังเป็นผู้พาไป ส่วนข้างๆเป็นสตรีวัยกลางที่น่าจะเป็นฮูหยินของเจ้าสัวนั่งอมยิ้มบางๆมองมายังเธอและบุตรชายด้วยแววตามีความสุขที่เห็นบุตรชายเป็นฝั่งฝา ทำเอาจางฝูถึงกับรู้สึกหวันใจและรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กๆในใจ ที่ทั้งหมดอาจจะจบลงไม่สวยหากรู้ว่านี่เป็นเพียงการเเต่งงานเพื่อล่วงข่าวของเธอ


      “บ่าวสาว คำนับฟ้าดิน” เสียงพิธีกรร้องประกาศพร้อมกับจางฝูที่หมุนตัวหันหลังยกมือขึ้นประสานไหว้คำนับแก่ฟ้าดินตามพิธี


      “บ่าวสาวคำนับบิดามารดา” จางฝูสูดลมหายใจเข้าล฿กก่อนหมุดตัวหันกลับไปยกมือประสานไหว้คำนับไปทางท่านจ้าสัวและฮูหยิน


      “บ่าวสาวคำนับกันและกัน” เสียงประกาศพิธีสดท้ายทำเอาจางฝูนั้นแทบอยากจะกรีดร้องออกมาเหลือเกิน มันช่างอึดอัดเหลือเกิน จางฝูทำได้เพียงลอบถออนหายใจออกมาแล้วก่อนประสานมือก้มคำนับแก่คุณชายรองหลัวที่อยู่เบื้องหน้าแล้วจึงค่อยลุกขึ้นมาหันไปทางที่ท่านเจ้าสัวและฮูหยินนั่งยิ้มอยู่


     “จิ่งเออร์เจ้าเป็นฝั่งฝาแล้ว ต่อไปก็ดูเเลกันและกันให้ดีเจ้าใจรึไม่”ท่านเจ้าสัวเอ่ยออกมาแล้วมองไปยังบุตรชายด้วยความภาคภูมิใจ ในชีวิตคนเป้นพ่อแม่การที่ได้เห็นลูกเป็นฝั่งฝานั้นคือสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต “แม่นางฝากบุตรชายข้าด้วย เขาอาจขี้อายไปบ้างก็คงต้องให้แม่นางช่วยดูเเลเขาต่อจากพวกข้า”


       จางฝูผงกหัวรับเล็กน้อยก่อนเจ้าสัวจะหันไปให้สัญญาแก่ทางพิธีกรของงาน “ส่งเจ้าสาวเข้าหออ..”สิ้นเสียงคำประกาศก็มีสาวรับใช้เดินมาช่วยพยุงจางฝูเดินออกจากห้องโถงพิธีเพื่อเก็ยตัวรอในห้องหอตามประเพณีเหลือให้เพียงเจ้าบ่าวอยุ่ต้อนรับแขกเหลื่อที่มาร่วมงานนั้นเอง


      ‘เข้าหอ ข้าจะเสียตัวไม่ได้ต้องหาทางรอด’ระหว่างที่เธอเดินไปยังห้องหอจางฝูก็ครุ่นคิดวิธีที่จะทำให้เธอรอดพ้นจากคืนนี้ไปให้ได้อย่างปลอดภัยดดยที่เธอไม่ต้องเสียตัวตกไปเป็นเมียใครอีก ไม่เช่นนั้นสามีทั้งสองที่บ้านเธอคงได้พากันบุกมาถล่มจวนตะกูลหลัวนี้พินาศแน่ๆ ห้องหอของเธอนั้นอยู่ถัดไปทาง้านหลังของเรือนพักและแน่นอนว่าด้านในล้วนตกแต่งด้วยผ้าแดงและตัวอักษรมงคล ภายด้านในสุดคือห้องนอนที่เตียงขนาดใหญ่ถูกรินโรยไว้ด้วยกลีบกุลาบสีแดงสด จุดกำยานกลิ่นอ่อนๆเอาไว้เพื่อสร้างบรรยากาศ


     “พวกเจ้าไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนข้าก็ได้ ไปช่วยงานด้านนอกเถอะ เเขกเหลื่อเยอะคงวุ่นวายน่าดู”จางฝูหันไปเอ่ยแก่สาวใช้ทั้งสอง ก่อนที่เธอนั้นจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งที่ตั้งไม้ยาวด้านในห้อง


      “เจ้าค่ะ”สาวรับใช้ทั้งสองเอ่ยรับคำพร้อมกับโค้งให้แล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องหอเเอาไว้ด้วยแล้วจะเดินแยกย้ายไปจัดการงานของตนเอง จางฝูเมื่อเห้นว่าทั้งสองน่าจะเดินออกห่างจากห้องหอไปแล้วก็ตลบผ้าปิดหน้าขึ้นแล้วรวบจับชายกระโปรงยกขึ้นเดินดูสำรวจภายในห้องเรียกว่าแทบทุกซอกทุกมุนเลยทีเดียว ก่อนจะมาหยุดที่กาสุรามงคลที่วางเตรียมเอาไว้ให้แก่คู่บ่าวสาวดื่มร่วมกัน จางฝูเบ๊ปากเล็กน้อยแล้วเเง้มเปิดฝากาสุราพรางยื่นหน้าเข้าไปดมก่อนที่เธอต้องรีบผละออกด้วยกลิ่นสุราที่ดูท่าจะฤทธิ์แรงน่าดุที่ตีพุ่งขึ้นมา ขืนเธอกินเข้าไปได้เมาหลับคาทีเเน่ๆ ‘คงต้องหาวิธีอื่น’


      ทางด้านของเจ้าบ่าวหลังส่งตัวเจ้าสาวเข้าหอไปแล้วนั้นก็เป้นหน้าที่ของเจ้ารับที่ต้องคอยรับคารวะสุรายินดีจากบรรดาเเขกที่มาร่วมงานกว่าร้อยชีวิตมีทั้งพ่อค้า เจ้าสัว ขุนนาง ทหารญาติคนสนิทที่ต่างก็พากันแห่มาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม ไม่ต้องพึ่งสุรามงคลหรอกเพียงรับคำนับสุราจากเเขกที่มาให้ครบนี่ก็เรียกว่าเมาแอ้ไม่เป็นท่าแล้ว ทั้งที่ใจจริงเขาแทบอยากจะพุ่งตัวเดินตามเจ้าสาวของเขาเข้าห้องหอไปเสียเดี๋ยวนั้น แต่อย่างไรก็ต้องปั้นหน้ายิ้มรับแขกต่อไป อย่างไม่มีท่างเลี่ยง

     กว่าที่งานจะรับสุรายินดีจะจบและสิ้นสุดลงก็ปาไปยามไห้ ไม่ต้องบอกสภาพเจ้าบ่าวยามนี้เลยแค่เดินให้เป็นเส้นตรงยังยาก แต่อยากน้อยหลัวจิ่งเทียนผู้นี้ก็ยังคงพยายามที่จะเดินไปยังห้องหอเพื่อดูหน้าคราตาเจ้าสาวของตัวเองให้ชัดๆสักที แล้วจากนั้นก็ค่อยพานางท่องเเดนสวรรค์ในยามค่ำคืนดั่งที่หมายเอาไว้ ร่างสู้เดินเป๋ไปเซมาเกาะราวรั้วขอบกำแพงพาตัวเองมาถึงประตูห้องหอจนได้พร้อมกับมือหนาที่เอื้อมไปเปิดประตูห้องหอและพาเอาร่างของตัวเองเดินเข้าไปโดยไม่ลมที่่จะลงกลอนล็อกเอาไว้เสียเสร็จสรรพก่อนเดินไปหาร่างบางของสตรีที่นับจากนี่ไปนางคือภรรยาของเขา

     “จ้าวว...รอ..เอิ๊ก..รอข้านานมายยย”

      จางฝูหันไปมองตามเสียงก่อนจะขมวดคิ้วเล็กเมื่อได้กลิ่งสุราที่โชยหึ่งออกมาจากร่างสูงของคุรชายรอองที่เธอมาทรุดตัวลงนั่งที่ฝั่งตรงข้ามของเธอพร้อมกับเอ่ยถามขึ้นมาดวยน้ำเสียงอู้อี้ที่เเถบจะฟังไม่รู้เรื่อง “ไม่เจ้าค่ะ คุณชายท่านเมาแล้วนะเจ้าคะ”

      “ไม่ ม่ายยยมาว ข้าา..รอเวลานานนจาววสาวข้าาสวยจัง”คุณชายลองหลัวเอ่ยยานครางอย่างคนเมาก่อนที่เขานั้นจะเอื้อมมือขึ้นมาดึงเอาผ้าคลุมหน้าของเธอออกอย่างเเรงพร้อมกับโยนทิ้งไปที่พื้น ราวมันเป็นสิ่งหน้ารำคานและเกะกะสายตา จางฝูเองก็ถึงกับสะดุ้งไปเล็กน้อยอย่างไม่คิดว่าชายหนุ่มสุภาพขี้อายเมื่อวันก่อนนั้นจะมีท่าทีเเข็งกระด้างขึ้นมาเช่นนี้ หรือว่ามันเป็นเพราะสุราที่เจ้าตัวนั้นดื่มเข้าไปมากกันแแน่ แต่ที่เเน่เธอรู้แล้วละว่าคืนนี้เธอจะรอดพ้นจากการเสียตัวอย่างไร

      “จ้าวสวยย..เจงๆด้วยยยย...ขอข้าจูบบบ..”คุณชายรองนั้นเอ่ยพร้อมกับยื่นหน้าพุ่งเข้ามาหมายจะจูบประทับรงมาที่ริมฝีปากเนียนนุ่งของหญิงสาวเบื้องหน้าหหากแต่จางฝูนั้นไหวตัวหลบได้ทับทำให้หน้าของคุณชายรองแทบที่จะได้ประกบปากจูบดังใจเปลี่ยนไปเป๋ซุกลงไปทีไหล่ของจางฝูเเทน “อื้อ.งงหลบทามมายยย”


      “คุณชายยังมิได้ดื่มสุรามงคลเลยนะเจ้าคะ”จางฝูเอ่ยแล้วจึงค่อยดันตัวคุณชายรองนั้นออกเพียงแต่เเค่เธอออกเเรกเพียงนิดร่างของชายหนุ่มก็ไหลร่วงไปกองอยู่บนเตียงนอนเสียแล้ว ‘แบบนี้ก็ง่ายน่ะสิ’ จางฝุยกยิ้มบางๆแล้วลุกเดินไปรินสุราใส่จอกเหล้าเสียเต็มจอกสำหหรับชายหนุ่มและของเธอเพียงแกล้งทำเป็นรินใส่เท่านั้นก่อนที่เธอจะเดินถือจอกสุราไปให้แล้วยื่นจอกที่มีสุราอยู่เต็มให้แก่อีกฝ่าย “คุณชายสุรามงคลเจ้าค่ะ”

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +8 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-6-20 15:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +15 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 15 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ดอกม่วง
ตัวเบาขั้นสูง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x3
x5
x6
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x30
x30
x1
x1
x2
x5
x3
x4
x160
x1
x18
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x17
x80
x75
x50
x595
x196
x3
x9
x4
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x200
x90
x30
x240
x3
x50
x600
x399
x200
x5
x400
x1200
x75
x7
x30
x600
x5
x100
x1185
x2
x200
x200
x35
x4
x600
x40
x3
x20
x60
x37
x4
x250
x19
x600
x32
x56
x200
x100
x800
x3
x551
x727
x200
x16
x200
x21
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x51
x5
x5