เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ วังใน } ตำหนักเจียวฝาง

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2017-11-17 23:03:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ซูเม่ย เมื่อ 2017-11-17 23:07

     หญิงสาวนั่งถักถุงผ้าเครื่องหอมแจกจ่ายให้สนมใหม่ทุกคน เธอต้องเลือกเฟ้นลายและกลิ่นดอกไม้แต่ละชนิดแตกต่างกันไป เพื่อเป็นเอกลักษณ์แต่ละตำหนัก ฝ่าบาทยามเสด็จจะได้ไม่เบื่อหน่าย ในระหว่างหญิงสาวนั่งทำงานอยู่นั้น ก็มีทหารเข้ามารายงานแจ้งว่าซูเม่ยมาขอเข้าพบ หากเธอจำไม่ผิดเด็กสาวที่ปลอมเป็นบุรุษเมื่อคราวก่อนนี่เอง แต่ที่เธอแปลกใจทำไมเด็กสาวคนนี้ถึงมาจากจวนหลานชวี่ปิ้งได้นะ หรือว่าจะเป็นสตรีที่ชวี่ปิ้งสนใจ(?)
    "ให้เข้ามาได้" ฮองเฮาตรัสแจ้งทหาร
    "ขอรับ" ทหารรับคำสั่งก่อนเดินกลับไปหน้าตำหนัก
    นายทหารที่ได้รับฟังคำตรัสของฮองเฮาแล้วโค้งทำความเคารก่อนจะออกไปรายงานที่หน้าประตูเสวียนอู่ว่าฮองเฮาทรงอนุญาตให้นางเข้าไปได้
    " แม่นางซูเม่ยเชิญเข้าด้านในได้ขอรับ ฮองเฮาทรงตรัสอนุญาตแล้ว " ทหารนายนั้นบอกกล่าวแก่ซูเม่ยที่ยืนรออยู่
    " รับทราบแล้วเจ้าค่ะ ขอบคุณท่านมาก " นางเอ่ยขอบคุณนายทหารท่านนั้นก่อนจะเดินตามนางนัลไป เพื่อไปยังพระตำหนักของฮองเฮา


    "ถวายบังคมฮองเฮา ทรงพระเจริญพันปี พันๆ ปี" ซูเม่ยย่อกายทำความเคารพฮองเฮาอย่างงดงามที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนหน้านี้นางได้ยืนรอหน้าตำหนักมินาน นางกำนัลที่เข้ามากราบทูลฮองเฮาก็ออกมาบอกให้นางเข้ามาได้ นางจึงเข้ามา
    "ตามสบายเถอะจ๊ะเม่ยเอ๋อห์" จื่อฟูยิ้มสรวลเมื่อเห็นเด็กน้อยที่แต่งกายดูดีกว่าวันก่อน "ปู้เอ๋อห์จัดที่ให้น้องสาวเม่ยหน่อยนะจ๊ะ"
    "เพคะ" องค์รักษ์สาวที่ที่นั่งข้างๆ หญิงสาวรับคำก่อนเดินไปหยิบเบาะมาตั้งให้แขกที่โต๊ะด้านข้าง ก่อนเดินกลับไปนั่งข้างๆ
    "เจ้าน่าจะไปพักผ่อนเสียบ้างนะ ดูแลเราทั้งคืนคงเพลียๆ" จื่อฟูหันไปถามองค์รักษ์สาวก่อนยิ้มให้อีกฝ่าย
    "มิเป็นไรเพคะ แค่นี้ถือว่าน้อยนิดเมื่อเทียบกับน้ำพระทัยฮองเฮา" องค์รักษ์กล่าวทูล
    ฮองเฮาหันไปหาซูเม่ยก่อนตรัสกล่าวขึ้น "ดูเจ้าสิ แต่งกายเป็นหญิงงดงามเช่นนี้ ใยต้องปลอมตัวเป็นบุรุษบดบังรัศมีของตนได้"
    "หามิได้เพคะ หม่อมฉันมิอาจเรียกว่างดงามได้ คำนั้นคู่ควรแก่พระองค์มากกว่าเพคะ" ซูเม่ยเอ่ยอย่างนอบน้อมและจริงใจ พร้อมทั้งระบายยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน
    "พี่สาวคงแก่มากแล้วสินะถึงต้องให้น้องสาวเม่ยกล่าวชมเช่นนั้น" จื่อพูตรัสกับซูเม่ย "ดูเจ้าสิปากหวาน งดงามแบบนี้ บุรุษใดได้เป็นฮูหยินคงมีวาสนาไม่น้อย"
    "มิใช่นะเพคะ พระองค์นั้นยังทรงงดงามสง่า มิได้ดูแก่เลย" ซูเม่ยรีบเอ่ยออกมาเพราะกลัวฮองเฮาจะเข้าใจผิด นางพูดเรื่องจริง เพราะฮองเฮานั้นยังทรงงดงามและมีเสน่ห์ยิ่งนัก "ไม่หรอกเพคะ หม่อมฉันเป็นเพียงสตรีนอกด้านธรรมดาเพียงเท่านั้นเพคะ บุรุษที่ เอ่อ ได้หม่อมฉันไปเป็นฮูหยินมิอาจเรียกว่ามีวาสนาได้"
    "ว่าแต่เม่ยเอ๋อห์ไปอยู่จวนหลานชวี่ปิ้งได้ไงกันคะ" จื่อฟูตรัสถามแย้มสรวล
    "คือ..หม่อมฉันและท่านฮั่วชวี่ปิ้งบังเอิญได้เจอกันนอกวังถึงสองครั้ง โดยที่เขาได้ช่วยเหลือหม่อมฉันไว้ทั้งสองครั้งเลยเพคะ และด้วยหม่อมฉันยังไม่มีที่พัก ท่านฮั่วชวี่ปิ้งจึงเสนอให้ไปพักที่จวน แลกกับการที่หม่อมฉันต้องดูแลจวนให้ในระหว่างที่เขามิอยู่เพคะ" ซูเม่ยพยายามที่จะสรุปเรื่องราวโดยสั่นและให้ได้ใจความมากที่สุด มิคิดที่จะบิดเบือนความจริงใดๆ
    "อย่างนี้นี่เอง ชวี่ปิ้งช่วยเหลือเธอสองครั้งสินะ เม่ยเอ๋อห์รู้หรือไม่หลายชายคนนี้ที่เราเป็นห่วงที่สุดก็เรื่องแต่งงานนี่แหละ ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยมองสตรีใดมาก่อนนอกจากเรา พี่สาวกับชิงเอ๋อห์ล่ะกลัวเขาจะครองโสดจนแก่น่ะสิ"
    "เอ๋ จริงหรือเพคะ หม่อมฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยเพคะ" ดวงตากลมสวยกระพริบปริบๆ อย่างรู้สึกทึ่ง
    "แต่ดูเหมือนตอนนี้ไม่น่าเป็นห่วงแล้วนะ" จื่อฟูยิ้ม
    ซูเม่ยได้แต่แอบสงสัยในใจแต่ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยถามออกไป
    "ว่าแต่เม่ยเอ๋อห์นำสิ่งใดมาด้วยหรือ" จื่อฟูตรัสถามขึ้นเมื่อมองไปที่กล่องไม้ใบนั้น
    "อ่า หม่อมฉันทำขนมอี๋มาถวายพระองค์เพคะ มิรู้ว่าจะถูกพระทัยพระองค์หรือไม่" ซูเม่ยที่แทบจะลืมไปแล้วว่านางได้ทำขนมมาด้วยรีบเอ่ยบอกฮองเฮาทันที


    "ขนมอี๋" จื่อฟูยิ้มก่อนลุกขึ้นเดินไปหาน้องสาวเม่ยเธอนั่งลงตักขนมอี๋ขึ้นชิม รสชาติกลมกล่อม นุ่มละมวยในปาก แป้งกับน้ำที่เข้าที่
    ซูเม่ยที่นั่งลุ้นว่าจะโดนว่าเรื่องรสชาติขนมรึป่าว ได้แต่นั่งนิ่งไม่กล้าขยับเขยื้อน
    "หากชวี่ปิ้งได้ชิมขนมนี้ คงชอบไม่น้อย" จื่อฟูยิ้มมองอีกฝ่ายเลืองๆ
    "ท่านชวี่ปิ้งชอบขนมอี๋หรือเพคะฮองเฮา?" นางถามออกไปอย่างสงสัยใคร่รู้
    "เรียกเราเสด็จป้าก็ได้นะคะ" จื่อฟูตรัสเมื่ออีกฝ่ายเรียกฮองเฮาอีกครั้ง
    "จะดีหรือเพคะ เอ่อ เสด็จป้าฮองเฮา" ซูเม่ยเอ่ยออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ
    "เสด็จป้าเฉยๆ ได้ค่ะ ไม่ต้องมีฮองเฮาพ่วงท้ายหรอกนะ"
    "เอ่อ เพคะ เสด็จป้า" นางไม่นึกมาก่อนเลยในชีวิตนี้จะได้มาเรียกมารดาของแผ่นดินมาเสร็จป้า สนิทสนมจนนางนึกว่าเป็นความฝันไปแล้ว
    "จริงสิ เม่ยเอ๋อห์ยังมีแรงไหวไหม เดี๋ยวเสด็จป้าจะสอนทำขนมปอเปี๊ยะให้ เป็นสิ่งที่ชวี่ปิ้งชอบทานมาก" จื่อฟูยิ้มมองอีกฝ่าย
   "หม่อมฉันมีแรงเหลือเฟือเพคะ" ซูเม่ยบอกอย่างกระตือรือร้น ที่นางตื่นเต้นเพราะนางอยากลองทำขนมต่างหาก มิใช่ว่าเป็นของชอบของใคร




      @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 +25 ความหิว -9 แต้มวาสนา +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

เหะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9
x16
x100
x1
x10
x50
x19
x4
x80
x10
x9
x250
x200
x3
x5
x45
x100
x100
x1
x50
x50
x74
x50
x310
x60
x488
x83
x80
x1
x25
x1
x20
x15
x5
x18
x10
x28
x9
x8
x4
x40
x46
x2
x8
x28
x10
x27
x15
x73
x17
x47
x30
x13
x519
x255
x9
x39
x65
x8
x397
x25
x3
x35
x5
x51
x18
x1
x51
x23
x126
x47
x171
x59
x49
x54
x47
x1
x1
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-28 01:20:00
    จื่อฟูทำความสะอาดตำหนักร่วมกับนางกำนัลคนอื่นๆ เฉกเช่นทุกวัน วันนี้เธอทำถุงหอมให้กับเหล่าสนมใหม่เพื่อคัดแยกกลิ่นที่แตกต่างกันให้กับบรรดาสนม ยามฝ่าบาทเสด็จไปหาจะได้กลิ่นที่หอมละมุนที่แตกต่างไม่น่าเบื่อพระทัย เมื่อหญิงสาวทำทุกอย่างจนเรียบร้อยก่อนจะเดินตรวจรางวัลที่เตรียมไว้ให้ทั้งสองผู้ผ่านการประกวดโคมไม้ไผ่อธิษฐาน หญิงสาวแจ้งผู้ดูแลม้าวังหลวงให้เตรียมตัวแจกจ่ายม้า เดี๋ยวเธอจะให้ทหารพามารับม้า

    { เขียนโรลเพลย์เดินเข้าวังฝ่ายในโดยมีทหารองครักษ์พามา พบขันทีหน้าตำหนัก @LuLingNu @KABUTO

----------------------------------------

     "ทูลฮองเฮา ผู้ชนะอันดับหนึ่งและสองในเทศกาลประกวดโคมไม้ไผ่ได้มาถึงหน้าตำหนักแล้วพะยะค่ะ" ขันทีที่เดินเข้ามาคำนับก่อนรายงาน
     "เรียกเข้ามาได้" ฮองเฮาตรัสด้วยสุรเสียงที่ไพเราะก่อนเผยรอยยิ้มอบอุ่น
     "ซูเทียนเหมิน หลี่หลิงนู เข้าเฝ้าได้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ขันทีถลกไปยืนด้านข้างก่อนตะโกนเรียกทั้งสองหน้าตำหนัก
     "......" @LuLingNu @KABUTO { เขียนโรลเพลย์เข้าเฝ้า }


     "ลุกขึ้นได้" ฮองเฮาตรัสก่อนผายมือเชิญทั้งสองให้ลุกขึ้น "เด็กๆ จัดเบาะให้ทั้งสองนั่ง"
     "เพคะ" นางกำนัลคนนึงขานรับก่อนนำเบาะมาวางให้ทั้งสอง
     "......" @LuLingNu @KABUTO
    "เหะ...รายชื่อที่ผ่านประกวดมีสตรีหนึ่งหลี่หลิงนู กับ ซูเทียนเหมินที่เราเคยพบหน้านี่คะ แม่นางท่านใดคือหลี่หลิงนูคะ(?)" ฮองเฮาตรัสถามขึ้นเมื่อมองทั้งสองที่เป็นสตรี
     {:4_94:}
     "......" @LuLingNu @KABUTO
    "น้องสาวหลิงนูสมเป็นสาวงามโดยแท้ หากถอดผ้าปิดตาตรนั้นออกเราคิดว่ารัศมีความงามคงเปล่งปรั่ง" ฮองเฮาตรัสชมก่อนหันไปทางถิงเอ๋อห์ "น้องสาวถิงเอ๋อห์ ซูเทียนเหมินเป็นอะไรหรือเปล่าคะ วันก่อนยังดีๆ อยู่เลย"
     "......" @LuLingNu @KABUTO
     "งั้นเดี๋ยวถิงเอ๋อห์กลับไปพร้อมหมอหลวงนะคะ เราจะให้หมอหลวงไปดูอาการ" ฮองเฮาตรัสกับถิงเอ๋อห์ก่อนจะหันไปทางขันที "น้องชายรบกวนช่วยไปตามหมอหลวงมาที่นี่ให้ด้วยนะคะ"
    "พะยะค่ะ" ขันทีโค้งคำนับก่อนถอยหลังคำนับแล้วเดินออกจากตำหนักไป
     "......" @LuLingNu @KABUTO
     "หลี่หลิงนูกับหลี่ถิงเอ๋อห์ คำอธิษฐานที่สลักลงไปในโคมสองอันนี้ ทั้งสองใส่ความหมายอะไรลงไปหรือคะ"
ฮองเฮายิ้ม
     "......" @LuLingNu @KABUTO
    "เป็นสิ่งที่ดี การเดินทางบนแผ่นดินนี้ล้วนอันตรายนัก ขอเพียงรอดปลอดภัยถือว่าดีคุ้ม แต่อีกสิ่งที่ขาดไม่ได้คือความเมตตา ช่วยเหลือผู้เดือดร้อนทั้งปวง ในบางครั้งสถานที่เราผ่าน ย่อมพบเจอชาวบ้านที่อดอยากจากขุนนางในพื้นที่หรือภัยแล้ง อุทกภัยต่างๆ มากมายที่เกิดแต่ละปี...." ฮองเฮาทรงตรัสใบหน้ายิ้มแย้มก่อนค่อยๆ ถอนหายใจ
     "......" @LuLingNu @KABUTO
     "นี่เป็นรางวัลประทานแก่น้องหลิงนูนะคะ..." ฮองเฮาหยิบตั๋วรางวัลยื่นให้อีกฝ่าย { ตั๋วเงิน 200 ชั่ง, 2500 ตำลึง, 100 ชื่อเสียง, 15 Point ไอเท็มกระเป๋าใบใหญ่ 1 ใบ, ม้าฮั่นเสีย 1 ตัว, ทวนสยบฟ้า 1 เล่ม และ สุราซีเฟิ่ง 100 ไห }
     "......" @LuLingNu
     "นำไปรับที่ผู้ดูแลม้าวังหลวงได้เลยนะคะ หวังว่าน้องสาวหลิงนูจะใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อน"
ฮองเฮายิ้มสรวล
     "......" @LuLingNu

     "ส่วนนี่เป็นรางวัลเทียนเหมิน พี่สาวฝากให้เทียนเหมินด้วยนะคะน้องถิงเอ๋อห์" ฮองเฮาหยิบตั๋วอีกใบยื่นให้ถิงเอ๋อห์ที่ก้าวมารับ { ตั๋วเงิน 100 ชั่ง, 1250 ตำลึง, 75 ชื่อเสียง, 8 Point ไอเท็มกระเป๋า-M 1 ใบ, พิชัยสงครามซุนจื่อ 1 เล่ม, หลักการปกครองซางยาง 1 เล่ม และ ชาปี้หลัว 100 ไห }
     "......" @KABUTO

     "นำไปรับที่ผู้ดูแลม้าวังหลวงได้เลยนะคะ หวังว่าน้องสาวหลิงนูจะใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อน" ฮองเฮายิ้มสรวล
     "......" @KABUTO

     "เอาล่ะ หวังว่าทั้งสองคนจะโชคดีและเดินทางปลอดภัย ช่วยเหลือผู้คนที่เดือดร้อน" ฮองเฮายิ้มให้กำลังใจทั้งสอง ในขณะที่พูดจบ หมอหลวงก็มาถึงพอดี
     "ถวายบังคมฮองเฮาขอรับ ทรงพระเจริญพันๆ ปี พันๆ ปี" หมอหลวงก้มลงคำนับมารดาแห่งแผ่นดิน
     "ตามสบายหมอหลวง" ฮองเฮาตรัสขึ้นก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่าย
     "ขอบพระทัยฮองเฮา" หมอหลวงคำนับก่อนลุกขึ้นยืน "มิทราบว่าฮองเฮาทรงพระประชวรเป็นอะไรหรือเปล่าขอรับ"
     "เรามิได้ประชวรหรอกค่ะ แต่จะวานท่านหมอหลวงไปกับแม่นางท่านนี้เพื่อดูอาการรักษาพี่ชายนาง" ฮองเฮาตรัสก่อนผายมือไปทางถิงเอ๋อห์
     "รับด้วยเกล้าขอรับ" หมอหลวงรับคำ


     "......" @LuLingNu @KABUTO { เขียนโรลเพลย์กล่าวลาฮองเฮาก่อนออกจากตำหนัก }

     {* สร้าง { วังหน้า } คอกม้าหลวง ( ผู้ดูแลโรงม้าหลวง :  คลิก )
      เขียนโรลเพลย์ยื่นใบรางวัลที่ฮองเฮาประทานให้และรับม้าพร้อมรางวัลอื่นๆได้เลยนะคะ *}
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะแห่งหลานหลิง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x1350
x799
x98
โพสต์ 2017-11-28 02:46:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด


หลิงนูกับถิงเอ๋อร์ เดินเข้ามาในเขตวังหลวงเรียบร้อย โดยมีทหารองค์รักษ์เป็นคนนำทาง
เธอมองไปรอบๆ อย่างตื่นตา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาในวังหลวงแห่งนี้ ... ตำหนักใหญ่โต งดงามอลังการยิ่ง
"โหว..." หลิงนูสนใจมาก ราวกับบ้านนอกเข้ากรุงอย่างไงอย่างงั้น


"อย่าเหลิงมากล่ะ วังนี้หลงง่ายนะ" ทหารองค์รักษ์กล่าวเตือนหลิงนู แต่ถิงเอ๋อร์ดูสงบเงียบปกติ ราวกับว่าเคยมาแล้ว
"เอ่อ..ข้าขออภัย.. ข้าเพิ่งเคยมา.." หลิงนูเดินตาม ทำตัวปกติแต่โดยดี


หลังจากเดินมาสักระยะ องค์รักษ์คนดังกล่าวก้พามายังหน้าตำหนักที่หนึ่ง ชื่อว่าตำหนักเจียวฝาง
"ฮองเฮาทรงประทับอยู่ด้านใน" องค์รักษ์กล่าว
หลิงนูได้ยินก็สงบใจไว้ เราจะได้เข้าเฝ้าฮองเฮาแล้ว..


จากนั้นองค์รักษ์จึงเดินไปพบกับขันทีหน้าตำหนัก ชี้แจงถึงเรื่องทั้ง2คนที่มาเข้าเฝ้าฮองเฮา
จากนั้นค์รักษ์จึงเดินมาบอกทั้ง2คน " จากนี้ขันทีคนนั้นจะพาเจ้าเข้าไปพบฮองเฮาเอง เข้าไปสิ " เขาส่งต่อหน้าทีให้ขันทีคนนั้น


ทั้ง2คนเดินตามขันทีเข้าไปในตำหนัก ก่อนจะบอกให้หยุดรอหลังประตูที่เป็นห้องโถงของฮองเฮา
"พวกเจ้ารอตรงนี้ ข้าจะเข้าไปทูลองค์ฮองเฮาสักครู่..."
ว่าแล้วขันทีคนนั้นก้เปิดประตูเดินเข้าไป
----------------------------------------


     "ทูลฮองเฮา ผู้ชนะอันดับหนึ่งและสองในเทศกาลประกวดโคมไม้ไผ่ได้มาถึงหน้าตำหนักแล้วพะยะค่ะ" ขันทีที่เดินเข้ามาคำนับก่อนรายงาน
     "เรียกเข้ามาได้" ฮองเฮาตรัสด้วยสุรเสียงที่ไพเราะก่อนเผยรอยยิ้มอบอุ่น
     "ซูเทียนเหมิน หลี่หลิงนู เข้าเฝ้าได้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ขันทีถลกไปยืนด้านข้างก่อนตะโกนเรียกทั้งสองหน้าตำหนัก
             สตรีทั้ง2คนเดินเข้ามา หลี่หลิงนู กับถิงเอ๋อร์ เข้าเฝ้าฮองเฮาเว่ยจื่อฝู่
        ทั้ง2คนคุกเข่าลงคำนับฮองเฮา
        " เอ่อ...ขอคารวะองค์ฮองเฮาผู้มีเมตตาและน้ำใจอันมากล้น.. ทรงพระเจริญเพคะ.." หลิงนูกล่าวให้เป็นทางการต่อหน้าฮองเฮาที่สุดเท่าที่จะทำได้
        @KABUTO






     "ลุกขึ้นได้" ฮองเฮาตรัสก่อนผายมือเชิญทั้งสองให้ลุกขึ้น "เด็กๆ จัดเบาะให้ทั้งสองนั่ง"
     "เพคะ" นางกำนัลคนนึงขานรับก่อนนำเบาะมาวางให้ทั้งสอง
             "ขอบพระทัยเพคะ..องค์ฮองเฮา" หลิงนูยืนขึ้นเบื้องหน้าองค์ฮองเฮาเว่ยจื่อฟู มารดาแผ่นดิน..
        พยายามทำตัวให้สำรวมที่สุด


        @KABUTO
    "เหะ...รายชื่อที่ผ่านประกวดมีสตรีหนึ่งหลี่หลิงนู กับ ซูเทียนเหมินที่เราเคยพบหน้านี่คะ แม่นางท่านใดคือหลี่หลิงนูคะ(?)" ฮองเฮาตรัสถามขึ้นเมื่อมองทั้งสองที่เป็นสตรี
     
             "กระหม่อมเอง ..เพคะฮองเฮา..." หลิงนูพูดขึ้นพร้อมคำนับ แสดงให้เห็นว่าผ้าที่พันปิดตาข้างหนึ่งไว้เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงตัวตนเธอได้ดี
        @KABUTO
    "น้องสาวหลิงนูสมเป็นสาวงามโดยแท้ หากถอดผ้าปิดตาตรนั้นออกเราคิดว่ารัศมีความงามคงเปล่งปรั่ง" ฮองเฮาตรัสชมก่อนหันไปทางถิงเอ๋อห์
"น้องสาวถิงเอ๋อห์ ซูเทียนเหมินเป็นอะไรหรือเปล่าคะ วันก่อนยังดีๆ อยู่เลย"


             "ขอบพระทัยสำหรับคำชมเพคะ..."หลิงนูคำนับ ไม่นึกว่าตนเองจะถูกชมเรื่องจุดด้อยของเธอ เป็นคนที่มีจิตใจดีงามยิ่ง..       
        @KABUTO
     "งั้นเดี๋ยวถิงเอ๋อห์กลับไปพร้อมหมอหลวงนะคะ เราจะให้หมอหลวงไปดูอาการ" ฮองเฮาตรัสกับถิงเอ๋อห์ก่อนจะหันไปทางขันที "น้องชายรบกวนช่วยไปตามหมอหลวงมาที่นี่ให้ด้วยนะคะ"
    "พะยะค่ะ" ขันทีโค้งคำนับก่อนถอยหลังคำนับแล้วเดินออกจากตำหนักไป


             "...." หลิงนูมองตาม ฮองเฮายังเป็นห่วงท่านเทียนเหมิน ท่านช่างมีใจเมตตายิ่งนัก หาใดเปรียบมิได้...
        @KABUTO
     "หลี่หลิงนูกับหลี่ถิงเอ๋อห์ คำอธิษฐานที่สลักลงไปในโคมสองอันนี้ ทั้งสองใส่ความหมายอะไรลงไปหรือคะ" ฮองเฮายิ้ม


             "กระหม่อม...สลักคำอธิษฐานลงไปว่า.. ขอให้แคล้วคลาดอันตราย... นำพาไปสู่จุดหมาย..
         ความหมายก้คือ.. การเดินทางให้เก่งขึ้นได้นั้น ต้องไม่มีอันตรายมารบกวน ไปให้ถึงจุดหมาย
        จุดหมายคือต้องไปถึงหรือพบเจอสิ่งที่เราหวังไว้สูงสุด... แต่ละคนจะมีความฝันกับจุดหมายแตกต่างกันไปเพคะ..."
        หลิงนูกล่าวอธิบายให้ฟัง


        @KABUTO


    "เป็นสิ่งที่ดี การเดินทางบนแผ่นดินนี้ล้วนอันตรายนัก ขอเพียงรอดปลอดภัยถือว่าดีคุ้ม แต่อีกสิ่งที่ขาดไม่ได้คือความเมตตา ช่วยเหลือผู้เดือดร้อนทั้งปวง
ในบางครั้งสถานที่เราผ่าน ย่อมพบเจอชาวบ้านที่อดอยากจากขุนนางในพื้นที่หรือภัยแล้ง อุทกภัยต่างๆ มากมายที่เกิดแต่ละปี...." ฮองเฮาทรงตรัสใบหน้ายิ้มแย้มก่อนค่อยๆ ถอนหายใจ


             "เช่นนั้นเองหรือเพคะ .. กระหม่อมจะช่วยเหล่าชาวบ้าน เท่าที่จะสามารถช่วยเหลือได้ ไม่ว่าจะยังไงก้ตามเพคะ.. " เธอกล่าว


        @KABUTO


     "นี่เป็นรางวัลประทานแก่น้องหลิงนูนะคะ..." ฮองเฮาหยิบตั๋วรางวัลยื่นให้อีกฝ่าย { ตั๋วเงิน 200 ชั่ง, 2500 ตำลึง, 100 ชื่อเสียง, 15 Point ไอเท็มกระเป๋าใบใหญ่ 1 ใบ, ม้าฮั่นเสีย 1 ตัว, ทวนสยบฟ้า 1 เล่ม และ สุราซีเฟิ่ง 100 ไห }


             "ขอบพระทัยยิ่งเพคะ...องค์ฮองเฮา" หลิงนูกล่าวขอบคุณอย่างหาที่สุดมิได้จริงๆ


     "นำไปรับที่ผู้ดูแลม้าวังหลวงได้เลยนะคะ หวังว่าน้องสาวหลิงนูจะใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อน" ฮองเฮายิ้มสรวล


             "ขอบพระทัยองค์ฮองเฮาอีกครั้งเพคะ... กระหม่อมจะนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ช่วยเหลือผู้คนที่เดือดร้อนแน่นอนเพคะ.."
        เธอกล่าวอย่างแน่วแน่


     "ส่วนนี่เป็นรางวัลเทียนเหมิน พี่สาวฝากให้เทียนเหมินด้วยนะคะน้องถิงเอ๋อห์" ฮองเฮาหยิบตั๋วอีกใบยื่นให้ถิงเอ๋อห์ที่ก้าวมารับ { ตั๋วเงิน 100 ชั่ง, 1250 ตำลึง, 75 ชื่อเสียง, 8 Point ไอเท็มกระเป๋า-M 1 ใบ, พิชัยสงครามซุนจื่อ 1 เล่ม, หลักการปกครองซางยาง 1 เล่ม และ ชาปี้หลัว 100 ไห }


     "......" @KABUTO


     "นำไปรับที่ผู้ดูแลม้าวังหลวงได้เลยนะคะ หวังว่าน้องสาวหลิงนูจะใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อน" ฮองเฮายิ้มสรวล


     "......" @KABUTO


     "เอาล่ะ หวังว่าทั้งสองคนจะโชคดีและเดินทางปลอดภัย ช่วยเหลือผู้คนที่เดือดร้อน" ฮองเฮายิ้มให้กำลังใจทั้งสอง ในขณะที่พูดจบ หมอหลวงก็มาถึงพอดี
     "ถวายบังคมฮองเฮาขอรับ ทรงพระเจริญพันๆ ปี พันๆ ปี" หมอหลวงก้มลงคำนับมารดาแห่งแผ่นดิน
     "ตามสบายหมอหลวง" ฮองเฮาตรัสขึ้นก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่าย
     "ขอบพระทัยฮองเฮา" หมอหลวงคำนับก่อนลุกขึ้นยืน "มิทราบว่าฮองเฮาทรงพระประชวรเป็นอะไรหรือเปล่าขอรับ"
     "เรามิได้ประชวรหรอกค่ะ แต่จะวานท่านหมอหลวงไปกับแม่นางท่านนี้เพื่อดูอาการรักษาพี่ชายนาง" ฮองเฮาตรัสก่อนผายมือไปทางถิงเอ๋อห์
     "รับด้วยเกล้าขอรับ" หมอหลวงรับคำ




             "ถ้างั้น กระหม่อมขอลาองค์ฮองเฮาแต่เพียงเท่านี้ ทรงพระเจริญยิ่งยืนนานเพคะ..."
        หลิงนูกล่าวลาองค์ฮองเฮา พร้อมกับถิงเอ๋อร์
        ฮองเฮายิ้มให้ทั้งสองคน ก่อนจะอนุญาตให้หลิงนูและถิงเอ๋อร์ออกจากตำหนักไปเพราะหมดธุระแล้ว
         
        @KABUTO


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 +25 ความหิว -9 แต้มวาสนา +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ราชสีห์คำราม
Brynhildr Hlina
Brynhildr Norns
เกราะเอ็ดมอนด์
เครื่องประดับผมเซเมเล่
ผ้าคลุมชินชิล่า
อาภรณ์เจียวจิ้น
แอปเปิ้ลทองคำ
ลิ่วลิ่วต้าชุ่นหม่า
ทวนจันทร์เสี้ยวมังกรหาญ
หน้ากากภูตทมิฬ
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
หวางซวนหมิง
แหวนห้าสี
ตัวเบาขั้นสูง
กระบี่ฉุนจวิน
ลมหายใจขั้นสูง
กลยุุทธ์เหลียนผอ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x36
x110
x33
x30
x1
x20
x12
x4
x6
x106
x24
x14
x100
x165
x80
x10
x40
x20
x40
x40
x50
x76
x402
x144
x10
x20
x20
x40
x50
x30
x20
x20
x50
x40
x50
x70
x40
x20
x40
x30
x30
x67
x120
x81
x8
x35
x10
x364
x359
x326
x30
x145
x30
x14
x21
x50
x56
x32
x15
x39
x242
x2
x1
x124
x10
x36
x155
x54
x64
x119
x161
x20
x22
x28
x9999
x2225
x4
x2
x9
x2
x24
x2
x3
x7
x2
x2
x80
x196
x143
x72
x2
x4
x6
x6
x7
x18
x64
x7
x72
x26
x22
x11
x80
x11
x20
x122
x7
x120
x14
x10
x66
x24
x15
x16
x115
x12
x9
x13
x10
x8
x65
x11
x5360
x68
x18
x15
x16
x80
x1002
x4915
x52
x42
x3610
x49
x12
x66
x73
x181
x68
x15
x137
x12
x43
x304
x20
x305
x1568
x526
x1
x2
x35
x2
x46
x1
x5
x7
x6
x5
x3
x2
x3
x4
x5
x3
x4
x4
x3
x5
x3
x4
x3
x3
x4
x151
x2
x5
x37
x1
x830
x704
x800
x725
x30
x30
x45
x37
x740
x19
x2
x1091
x19
x30
x16
x15
x7
x4
x1310
x9999
x610
x260
x830
x15
x20
x33
x20
x23
x21
x134
x13
x79
x16
x2
x115
x3
x3
x12
x3
x60
x5
x27
x1800
x690
x710
x750
x39
x180
x257
x32
x2
x34
x31
x32
x9999
x3
x675
x6
x8
x76
x147
x8
x187
x2450
x228
x2000
x29
x65
x9
x1740
x201
x126
x22
x275
x90
x732
x280
x101
x1845
x3
x142
x28
x800
x55
x2510
x136
x63
x29
x1261
x1040
x1800
x3100
x660
x140
x28
x1000
x13
x38
x24