เจ้าของ: LingHao

{ เมืองเจียงหลิง } ภัตตาคารซุ่ยเมิ่งเซียนหลิน | 醉梦仙霖

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2019-7-31 06:44:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-31 17:27

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 4
ผจญทางต่างเมือง (2)

          อิงฮวาน้อยยกชายกระโปรงขึ้นวิ่งมาพร้อมกับรอยยิ้มละมุนละไมแสนจะไร้เดียงสาพึ่งจะลงจากรถม้าเที่ยวฉางอันเจียงหลิงที่จอดอยู่หน้าปากทางเข้าภัตตาคารซุ่ยเมิ่งเซียนหลิง ดูเหมือนจะมาทันสินะ "สวัสดีค่ะที่นี่ใช่ภัตตาคารซุ่ยเมิ่งเซียนหลิงหรือเปล่าคะ แต่เอ๊ะต้องใช่สิหน้าทางเข้าก็เขียนป้ายติดหราเอาไว้นี่น่า" นางพึ่งจะเดินทางต่างเมืองเป็นครั้งแรกแววตาลุกวาวแจ่มใส

          นัยน์ตาน้ำตาลเชื่อมคู่หวานเหลือบเห็นสตรีนางนึงสวมใสอาภรณ์เขียวใบหน้างดงามโฉมโดยแท้ ที่จับมือกับบุรุษผมเขียวขาบ กระพริบตาปริบๆ มือข้างหนึ่งถือเทียบเชิญที่ได้รับเป็นตัวตายตัวแทนมางานในครั้งนี้ ข้าวของกระปลงกระเป๋าก็ไม่ได้พกอะไรมามากมาย

          เสี่ยวเอ้อร์ที่ยุ่งหัวหมุนจนถึงเมื่อครู่พบแม่นางน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มเดินเข้ามาอีกด้าน พร้อมเทียบเชิญก็ส่งยิ้มต้อนรับ “ใช่ขอรับที่นี่คือซุ่ยเมิ่งเซียนหลิน ท่านแขกทั้งสามคงมาเพื่อร่วมงานมงคลของหลงจู้หลิงหลาน ? เชิญๆๆ วันนี้พวกเราได้รับคำสั่งปิดเหลาเพื่อเตรียมการรับรองมิตรสหายแขกเหรื่อที่มางานโดยเฉพาะ…”

           ด้านคนต้อนรับก็กำลังจะพาแขกชุดนี้ไปยังห้องพักอยู่แล้วนั่นเอง ทว่าเสมียนเฉินเยี่ยเดินสวนออกมาก่อน เหลือบไปเห็นจอมยุทธ์หนี่เถี่ยที่ครั้งหนึ่งเคยมาฝากบุตรธิดาไว้ก็จดจำได้ กับเทียบเชิญสองใบมาจากมือพนักงาน “แม่นางจางฝูนี่..? แล้วก็ จากบ้านของคุณชายหวงมีรายชื่อแขกพิเศษอยู่แม่นางอิงฮวาเป็นน้องสาวสินะขอรับ เอาล่ะหลงจู้สั่งมาว่าพวกท่านมาเมื่อไรให้เข้าไปแจ้งทันทีด้วยสิ”

            ด้านเสี่ยวเอ้อร์ชิงตอบขึ้นก่อน “ซือหม่ากลับมาจากข้างนอกแล้วขอรับตอนนี้อยู่ที่ห้องรับรองกับหลงจู้หลาน ท่านเขย.. เหมือนว่าจะไปติดต่อเรื่องวานวันเย็นพรุ่งนี้ที่คฤหาสน์ตระกูลเกาอีกฝั่งของเมือง”

            เสมียนหนุ่มพยักหน้าขอบคุณว่ารับทราบแล้วจากนั้นผายมือเชิญแขกทั้งสาม “ข้าเฉินเยี่ยเป็นเสมียนของที่นี่ขอรับ หลงจู้หลานกำลังแต่งตัวคิดว่านางคงอยากพบพวกท่านเช่นกัน อย่างไรอีกสักครู่จะอาสาพาไปยังห้องโถง... ส่วนสัมภาระจะให้เด็กๆ ช่วยยกไปรอที่ห้องพักขอรับ”

@Zhangfu

        ร่างบอบบางพยักหน้าพยายามทำตัวทุกอย่างให้เป็นปกติสุดๆ "ขอบคุณเจ้าค่ะ" ขานตอบเสมียนหนุ่มที่พูดวาจาน้ำเสียงสุภาพหน้าฟังแล้วค่อยๆเดินตามไม่เคยมาที่นี่มาก่อน "สวัสดีค่ะ พี่สาวไม่พาพี่ชายคนนั้นมาด้วยเหรอคะ?"

          @Zhangfu


          ครุ่นคิดตามในสิ่งที่นางกล่าว อ้าวหรอ พึ่งจะรู้มาก่อนเอ๊ะ กีเดี้ยนไม่เห็นจะบอกเรื่องนี้เลยนะ "ต้องขออภัยพี่สาวคนสวย ข้าพึ่งมาเปิดหูเปิดตาโลกภายนอกเป็นคราแรกแทนพี่ชาย" พร้อมกับหันไปยิ้มแฉ่งหน้าบานเป็นจาน "ข้าอิงฮวาเจ้าค่ะ"

          กีเดี้ยนแอบกระซิบเบาๆ 'แม่นางน้อยเรื่องบางเรื่องก็ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองบ้าง'

          "ก็ข้าไม่รู้นี่น่า!!" เสียงหวานเอ่ยตอบก่อนจะลืมนึกไป ไม่มีใครได้ยินเสียงกระจกของนาง หันมองซ้ายขวาแล้วยิ้มแห้งๆ "ที่นี่สวยจังเลยนะเจ้าคะ" พลางชวนเปลี่ยนเรื่องที่เผลอโป๊ะแตกคุยกับกีเดี้ยน

    @Zhangfu


           อิงฮวาจะต้องปรับตัวกับสภาพแวดล้อมแปลกประหลาด ดวงตาทั้งสองข้างชื่มชอบการตกแต่งประดับประดาของต่างๆ ร่างเล็กที่หยุดยืนดูข้างหลังจางฝู แล้วของที่พกติดตัวจะต้องเอาให้กับเจ้าสาวเลยไหมนะตื่นเต้นจัง "......"

           อาภรณ์แดงชาดดุจกุหลาบปักลวดลายวิจิตรบรรจง นกกระเรียนนับร้อยล้อดวงตะวันราวกับสามารถขยับปีกโผบินได้ ตัดผิวขาวผุดผ่องหิมะริมฝีปากจิ้มลิ้มแต้มชาดแดง ความลงตัวของกิ่งเหมยที่อ่อนหวานบริสุทธิ์ยังไม่เท่าภาพที่สะท้อนออกมาในยามนี้ โฉมหน้าของเจ้าสาวเส้นผมสีเงินระยับ รอยยิ้มเปี่ยมสุขชวนให้นึกถึงบทกวียอดพธูพักตร์ชาดคืนนี้ได้รับการอวยพรแล้วว่าต้องเจิดจรัสยิ่งกว่าดวงดาว
      
           “เข้ามาได้” ซือหม่าฮูหยินกำลังประคองเส้นผมสีเงินของบุตรสาวเอาไว้ในอุ้งมือ ตามธรรมเนียมแต่งผมแก่เจ้าสาวก่อนออกเรือน ต่อเมื่อเห็นผู้ที่ก้าวเข้ามาในห้องตามเงาสะท้อนของโตีะเครื่องแป้งก็ประหลาดใจ เดิมทีคิดว่าเป็นคนของซุ่ยเมิ่งเซียนหลินแต่ดูเหมือนว่าจะมิใช่ “พวกเจ้าคือ…?”
           
            มือที่กำลังหวีผมนางอยู่ชะงักไปดรุณีเจ้าของหอเหลือบไปมองด้านหลัง เห็นโฉมหน้าคุ้นตาศิษย์พี่เธอยังคงชุดเขียวเฟี้ยวไม่ขาดก็ส่งยิ้ม “หืม… มีอะไรหรือเจ้าคะอี้เหนียง อ้าวพี่สาวจางฝูนี่นาท่านมาแล้ววว!! กำลังรออยู่ทีเดียวเจ้าคะ แล้วนั่นพาบุปผาน้อยจากบ้านไหมมาเอ่ย?”

@Zhangfu


         “ที่แท้เป็นจอมยุทธ์หนี่เถี่ยศิษย์พี่ของหลานเอ๋อห์นั่นเอง เรื่องทางวังน้ำทิพย์บุตรีเล่าให้ข้าฟังหมดแล้วล่ะ จริงสินะที่ผ่านมาได้ยินนามไม่เคยพบพาน ข้าจั๋วเหวินจวินฮูหยินใต้เท้าซือหม่าเซี่ยงหรูยินดีที่ได้รู้จัก ขอบคุณมากที่ให้เกียรติมาร่วมงานมงคลของลูกข้า” ฮูหยินหยักรอยยิ้มให้แก่อีกฝ่ายสหายของบุตรสาวดูเหมือนจะมีแค่แม่นางไป๋หยุนเหนียงที่มิใช่ชาวยุทธ์ พลันเชื้อเชิญให้นั่งลงที่โต๊ะกลมด้านข้าง ได้เตรียมขนมกุ้ยฮวาน้ำชาปี้หลัวรอรับแขกไว้แล้วสายตาไปตกอยู่ที่แม่นางน้อยชุดชมพูดูสดใส “แล้วแม่นางผู้นี้.. ใช่น้องสาวเจ้ารึไม่?”

         หลิงหลานงุนงงจ้องด้วยอีกคน “ข้าไม่เห็นเคยได้ยินว่าพี่สาวจางมีน้องสาวร่วมอุทร”
   
    @Zhangfu


         "ค...คือข้า เป็นลูกพี่น้องมาแทนพี่ชายหวงเจ้าค่ะ" มือเรียวบางหยิบเทียบเชิญขึ้นมาโชว์ร่า แล้วหันมองสตรีทั้งสามคน "ข้าชื่ออิงฮวาเจ้าค่ะ" ลังเลใจอยู่เล็กน้อยเหลือบนัยน์ตาคู่หวานมอง ดรุณีผมเงินที่นั่งอยู่ ที่นี่มันศูนย์ร่วมหญิงสาวหรือเปล่า ก่อนจะกระเถิบๆถอนหลังออกจากห่างออร่าความงามแต่ละคนช่างเจิดจ้า อยู่ไม่ได้อีกต่อปัยยยย

         ในเมื่อห้องโถงมีแต่สาวๆ หลิงหลานค่อนข้างผ่อนคลายและเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น

         “อ้อออออออ!! คุณชายหวง เดิมทีข้ายังคิดว่าเขาจะส่งฮูหยินสักคนมาแทนอยู่เลย กลับเป็นแม่นางน้อยที่ดูละมุนตุ้มนิ่มนวลเช่นนี้ สวัสดีจ้ะอิงฮวา!! ข้าหลิงหลานเป็นทั้งสหายของคุณชายหวงและสมาชิกร่วมชุมนุม” ร่างเน่งน้อยลุกขึ้นพรวดพราดจนหวียังปักคาอยู่ที่มวยผม เดินเข้าหาสหายใหม่(?) แล้วกุมมือไว้ลูบปลอบ ผู้น้องของหวงเส้าเทียนที่รูปหน้าค่อนข้าง…

         นิ้วเรียวยกขึ้นลูบกรอบใบหน้างดงามนั้นแผ่วเบาดุจบรรจงแตะกลีบอิงฮวา “เหมือนจริงๆ… ข้าไม่เคยทราบมาก่อนว่าคุณชายหวงมีผู้ที่ราวกับกระจกส่องอยู่บนโลกนี้อีกราย เหมือนข้ากับพี่เฮ่าเลยแฮะ”

          "สวัสดีพี่สาวหลานเจ้าค่ะ พี่ชายหวงเข้าไม่ค่อยว่างเห็นว่าไปทำธุระที่ชงหนูอีกแล้ว" ทำหน้าสีหน้าครุ่นคิดตกใจที่แม่นางหลานพุ่งพรวดขึ้นอิงฮวาแทบหัวใจตกไปอยู่ตาตุ่ม "หน้าตาเหมือนกันจริงๆหรอ…" ไม่เคยเห็นหน้าเจ้าบุรุษขี้งกนั่นเลย นิ้วข้างนึงสวมแหวนสีชมพูหยกหวานแหวว

          สไลด์ตัวหนีไปหาจางฝูที่ยืนอยู่ "พี่จางๆ ของฝากให้พี่หลานได้ไหมคะ" เสียงหวานกระซิบกระซาบข้างหูแล้วเขย่งให้ตัวสูงขึ้นๆเพื่อจะได้กระซิบถึง เกิดมาตัวเตี้ยลำบากใจ ขาก็สั้นอีก ของฝากจะต้องให้หญิงสาวชุดแดงถูกผูกโบห่ออย่างดี

    @Zhangfu

          “อุ้ยขอโทษเจ้าคะทำให้ตกใจหรอกหรือนี่….” หลิงหลานเห็นอีกฝ่ายวิ่งหนีไปก็ใจหายนัก รั้งมือกลับแตะที่อกร่นหัวคิ้วอย่างรู้สึกผิดก็จริงอยู่ แม้เป็นญาติของคนรู้จักก็พึ่งเคยพบหน้า นางคงเป็นมิตรเกินไปรึเปล่านะ?

          จั๋วเหวินจวินรั้งบ่าบุตรสาวสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเข้มงวด “หลานเอ๋อห์!! นั่งลง!! ประเดี่ยวจะเสียฤกษ์” หลังจากนั้นว่าที่เจ้าสาวมือใหม่ได้แต่เหลือบสายตาไปมองทางทั้งสอง

          “อี้เหนียงเจ้าคะ.. อันที่จริงเหยียนหลางบอกว่าถ้าข้าตื่นไม่ทันก็ไม่เป็นไร---”

          “นั่นเพราะเขาตามใจเจ้าจนเคยตัว!! หยุด.. นั่งนิ่งๆ แม่จะคลุมผ้าให้” จั๋วเหวินจวินชักกังวลขึ้นมาหน่อยๆ เดิมทียังคิดว่าหลิงหลานเดียงสาอ่อนโลกจะถูกคนทางบ้านสามีรังแกเอาได้ง่ายๆ ตนกังวลผิดจุดแล้วภาวนาขอแค่บุตรีนางไม่ก่อหายนะให้ท่านเขยก็บุญโข ก่อนคลุมผ้าให้เจ้าสาวตามธรรมเนียมผู้อาวุโสยังต้องกล่าวคำอวยพรอีกว่า

          "หวีหนึ่งให้ราบรื่นถึงปลายสุด หวีสองให้รักใคร่ปรองดองไปจนแก่เฒ่า หวีสามให้ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง"

           ซึ่งเป็นถ้อยคำชวนจั๊กกะเดียมใจดีแท้… ท้ายสุดเป็นอันเสร็จสิ้น อาศัยเครื่องหน้าที่งามงดอยุ่แล้ว งามจนรวมกับอุปนิสัยถือว่าสวรรค์ประทานมาให้เสียของโดยแท้คาดว่าไม่ต้องแต่งแต้มให้มากมาย หลิงหลานในชุดแดงอย่าว่าแต่จิบน้ำชาเช้ามายังไม่มีสิ่งใดตกถึงท้อง โดนคลุมหน้าเสียจนมองอะไรแทบไม่เห็น คิดเดินต้องมีคนคอยประคองไว้ตลอด แม่บุญธรรมบอกนางว่าให้เจ้าสาวทานอาหารก่อนเข้าห้องหอถือว่า ‘ไม่เป็นมงคล’ อดข้าวใส้แห้งช่วงนาทีชีวิตอีกงาน

           “เจ้าบ่าวมาถึงแล้ว!!”

           ใกล้ฤกษ์แล้วมีเสียงตะโกนแจ้งจากด้านนอกห้องแต่งตัว ทีนี้ทั้งซุ่ยเมิ่งเซียนหลินแปรเปลี่ยนเป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน ทุกคนดูกระตือรือร้นที่จะไปคอยกั้นประตูเงินประตูทองยิ่ง ‘ท่านเขยใจป้ำทั้งยังรวยทรัพย์ขอแค่กั้นสักประตูแบบนี้มีค่าเหล่าไปเป็นเดือน!!’ เหล่าลูกจ้างคนงานเฮโลแย่งกันออกไปด้านนอก ดูคึกคักยิ่ง ด้านจั๋วเหวินจวินยิ้มแย้มหันไปบอกแก่สองสาว

          “อีกสักเดี๋ยวเจ้าบ่าวคงเข้ามารับหลานเอ๋อห์ พวกเจ้ายังสาวคงชอบงานรื่นเริงไปร่วมบรรยากาศมงคลกันก่อนก็ได้นะข้าแก่แล้วจะอยู่เป็นเพื่อนนางเอง”

@Zhangfu


       "ได้เลยเจ้าค่ะ ไปกันเถอะพี่สาวจาง" อิงฮวาหันไปโบกมือน้อยๆให้กับหลิงหลานที่ดูมีความแปลกประหลาด ราวกับมีอะไรบางอย่างที่เหมือนๆกับนางบางอย่าง มือเล็กๆเกาะแขนจางฝูเป็นปลาหมึกเดินตามยิ้มกว้างลงไปร่วมงานพิธีงานข้างนอก

          คล้อยหลังคนทั้งสองเสียงความครึกครื้นก็ดังเข้ามาเรื่อยๆ คนของซุ่ยเมิ่งเซียนหลินจักชวนจื่อหลัวไปกั้นประตุเงินประตูทอง รับทรัพย์อื้อซ่าเพราะท่านเขยไม่มีงก งานนี้ขบวนใหญ่ในระดับเชื้อพระวงศ์ร้องว้าว เหล่าผู้คุ้มกันขบวนรึก็หน้าตาองอาจหน้าเกรงขามล้วนมีรังสีบางอย่างที่ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้ หลิงหลานหูยังฟังใจก็สั่นสะท้านนี่นางกำลังเข้าพิธีแล้วใช่ไหม? ความฝันครั้งหนึ่งในชีวิตของหญฺงสาวกำลังจะเป็นจริง…

           ผ่านด่านประตุเงินประตูทองดูดทรัพย์มาได้ในเวลาไม่นานนัก ถือว่าทันฤกษ์เมื่อเจ้าบ่าวพบท่านแม่ยาย จางเหยียนหลู่อยู่ในอาภรณ์วิวาห์สีแดงเข้มดูสง่างามขรึมขลัง ด้ายทองนั้นไม่งดงามเท่าดวงตาอันคมปลาบของเขา สีเทาอันลึกล้ำดุจจะมองทะลุผ่านม่านคลุมหน้าเจ้าสาวไปถึงดวงพักตร์งาม เขาดูสูงส่งองอาจดุจเทพเซียนที่เทพนิยายกล่าวถึงทำเอาหลิงหลานแทบม้วนตัวเองกลับเข้าไปในประตูแค่หนึ่งสายตาหันมอง

         “หลานเอ๋อห์ข้ามารับเจ้าแล้ว”

         นางพยักหน้ารับมือหนาอันอับอุ่นคู่เดียวกันที่เขายื่นออกมา คือผู้พาหลิงหลานในชุดวิวาห์ไปยังห้องโถง ทว่าผ้าคลุมหน้าบดบังด้านซ้ายจึงต้องมีจั๋วเหวินจวินคอยประคองอีกแรง พวกเขาไปยังหอทิงหลินสูงหกชั้นที่ถูกเปลี่ยนเป็นสถานที่สำหรับการทำพิธีวิวาห์ สองฝั่งเต็มไปด้วยโต๊ะจัดเลี้ยงมากมายพร้อมสรรพอาหารเลิศรส ส่งกลิ่นหอมหวนมีแขกเหรื่อจับจองอยู่มากแล้ว

         เมื่อเข้าสู่อาณาเขตหอสูงหกชั้น บรรยากาศที่ใต้เท้าซือหม่าเซี่ยงหรูคอยรับแขกเหรื่อสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ทักทายทั้งสหายและใต้เท้าที่รับเทียบเชิญมาร่วมงานมงคลเพื่อรอฤกษ์ยาม ทั้งแม่ทัพหลี่ไป๋หลงและหมิงจงฉางเจ้าสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์คำรามต่างร่วมแสดงความยินดี อักษรซวงสี่มงคลถูกติดไว้ทั่วประตูและหน้าต่างกระทั่งบ่าวสาวจับจูงกันเข้ามา

           @Zhangfu


         พิธีการจัดอย่างใหญ่โตอลังการตั้งแต่ทางเข้าบุปผาน้อยนั่งตาแป๋วมองชม ก่อนที่ร่างของคู่บ่าวสาววิวาห์จะเข้ามาด้านใน ทั้งสองสวมอาภรณ์สีแดงมงคลผิวพรรณเปล่งปลั่ง แม่นางน้อยเงยหน้าขึ้นมองเจ้าบ่าวผมเงินรูปร่างสูงใหญ่กำยำทรงอำนาจครองคู่มาพร้อมกับเจ้าสาวโฉมงามสะคราญโฉมใบหน้าคลุมผ้าแดง "......." กลืนน้ำลายอึกใหญ่มองเขินๆดรุณีผมเงินเพียงแค่คู่บ่าวสาวเข้ามาทุกสายตาล้วนหันไปจับจ้อง

         “ถึงเวลาฤกษ์อันเป็นมงคล ฟ้าเป็นใจ ยวนยางโบยบินเคียงข้างล่องทะยานสู่ความนิรันดร์ คู่รักแห่งแผ่นดินถือกำเนิด ขอเชิญบ่าวสาวเข้าสู่พิธี!!!”

       เสียงของผู้ดำเนินพิธีการดังรอดมาเป็นสัญญาณให้คนในหอทิงหลินทั้งหกชั้นลุกขึ้นยืน

       “บ่าวสาวคำนับฟ้าดิน!” ผู้ดำเนินพิธีกล่าวขึ้นได้ยินกันทั้งหอ

       ร่างในอาภรณ์แดงทั้งคู่หันไปทางทิศประตูทรงโค้งตามที่ได้รับการตระเตรียมบอกไว้ก่อนหน้า แล้วก้มคำนับหนึ่งครั้งโดยพร้อมเพรียงกัน

       “บ่าวสาวคำนับบิดามารดา!”

       ทั้งคู่หันกลับไปทางที่ถูกจัดเตรียมไว้ซือหม่าเซี่ยงหรูกับจั๋วเหวินจวินนั่งคุ่กันเป้นประธานอยู่ ลงคำนับพร้อมเพรียงกัน

       ซือหม่าเซี่ยงหรูแม้ไม่เต็มใจแต่ก็ยังพยักหน้า “..อายุมั่นขวัญยืน ดูแลลูกข้าให้ดี”

       จั๋วเหวินจวินมีความชำนาญกว่ายิ้มแย้มกล่าว “ครองรักยั่งยืนดั่งขุนเขาไท่ซาน ชีวิตคู่หวานดุจน้ำผึ้ง มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองเร็ววัน”

       “ผู้เขยขอบคุณท่านพ่อตา ท่านแม่ยาย” เหยียนลู่กล่าวหยักรอยยิ้มสมใจ

       “ลูกขอขอบคุณท่านทั้งสองมาก” ใบหน้าใต้ผ้าคลุมยิ้มบาง แก้มขึ้นสีนวล รู้สึกร้อนผ่าววิงเวียนจวนจะยืนไม่มั่นคง

        “บ่าวสาวคำนับกันและกัน!!” ผู้ดำเนินพิธีกล่าวขึ้นลำดับต่อไป

        จากนั้นอาหารชั้นเลิศนานาชนิดก็ถูกสาวใช้ที่ไม่ทราบหอจ้างมาตอนไหนทยอยยกลงมาตั้งบนโต๊ะให้ได้กินดื่มสังสรรค์กัน ทั้งหูฉลามน้ำแดง ปลาจาละเม็ดนึ่ง เอ็นหอยผัดเปรี้ยวหวาน หรือแม้แต่หม้อไฟแปดเซียนวัตถุดิบระดับชาวบ้านไม่กล้าใฝ่ฝันถึงขึ้นเพรียบพร้อมส่งกลิ่นหอมชวนทาน จังหวะนั้นเหล่าผู้ปกครองบางส่วนที่ร่วมเป็นสักขีพยานเสร็จแล้วก็เริ่มทยอยตามหาบุตรหลาน หรือเหล่าผู้ที่พึ่งมาถึงก็เริ่มเดินหาคนรู้จักตามโต๊ะรับรอง

        หลังจากเริ่มอยู่ท้อง คนก็เริ่มลุกขึ้นมาคำนับสุราทักทายกัน คนที่ต้องรับการคำนับแสดงความยินดียอมตกไม่พ้นเจ้าบ่าวของงาน จางเหยียนลู่ยิ้มรับมิตรสหาย ชาวยุทธ์ทุกคนที่เข้ามาชนแก้วสุรา โดยที่เจ้าสาวหลังม่านคลุมผ้านั่งอยู่ตรงโต๊ะของจั๋วเหวินจวินรอเวลาขึ้นรถม้า ทำตามธรรมเนียมทานอาหารมื้อสุดท้ายที่บ้านตนเองโดยผู้เป็นบิดาคือคนป้อนแวดล้วมสองฝั่งด้วยผู้คุ้มกันท่าทางขึงขัง  

        ทั้งสองสาวน้อยใหญ่กำลังหาที่นั่งดูบ่าวสาวไหว้ฟ้าดินจบ นัยน์ตาคู่หวานเชื่อมมือข้างหนึ่งเกาะแขนจางฝูแน่น ก่อนจะหันไปเห็นโต๊ะอีกฝั่งที่มีหญิงสาวอาภรณ์แดงชาดนั่งอยู่ "พี่สาวๆๆ นั่นๆๆ พี่หลานนี่! เราเข้าไปทักทายกันหน่อยไหม" เสียงหวานโพลงถามแล้วมือเรียวชี้

    @Zhangfu


         อิงฮวาเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ทำตามอย่างหัวไว สองมือนุ่มนิ่มยกมือขึ้นคารวะ "อิงฮวาคารวะ ไต้เท้าซือหม่าและซือหม่าฮูหยินเจ้าค่ะ"

   “ที่แท้จอมยุทธ์หนี่เถีย เชิญแม่นางนั่งก่อนได้เลยขอรับ” ซือหม่าเชี่ยงหรูกล่าวต้อนรับจอมยุทธ์หลวง  “แม่นางน้อยท่านนี้มากับท่านจอมยุทธ์หนี่เถียสินะ เชิญนั่งได้เลยขอรับ” เขาตอบรับอย่างมีอัธยาศัย มากับจอมยุทธ์หลวงเช่นนี้อีกฝ่ายย่อมไม่ธรรมดา

@Zhangfu

        
        ร่างเล็กบอบบางแย้มยิ้มให้อีกครั้งถึงจะคลุมผ้าแดงปิดหน้าก็มิอาจปกปิดความงดงามของเจ้าสาวผู้นี้ได้ "พี่สาวหลานน้องขออวยพรให้ทั้งสองต่างรักใคร่กลมเกลียวตลอดชั่วฟ้าดินสลาย หนึ่งข้อสำคัญที่หลังแต่งงานแล้วจะต้องมีให้กันมากขึ้น เกียรติซึ่งกันและกัน"

        พร้อมกับหยิบยื่นของฝากห่มผูกโบว์ที่มีขนาดใหญ่ยื่นมอบให้หลิงหลาน "ดาบราชันย์ทุ่งหญ้าของฝากจากพี่หวงที่ได้มาตอนไปตามหาสุสานต้าข่านซิ่นอ้ายจั้งของสิ่งนี้มอบให้แก่ผู้ที่เหมาะสม"

          เว่ยคลั่งกับหลี่ไป๋หลงทั้งสองเดินมาอวยพร เขาทั้งสองคิดว่าน่าจะอยู่ร่วมงานจนจบได้ ด้วยเวลาว่างยังมีเหลือเฟือ  หลังจากทั้งสองมาถึงที่โต๊ะเจ้าสาวกับใต้เท้าซือหม่า
       “ข้าน้อยเว่ยคลั่ง ท่านพ่อไม่สะดวกมาจึงได้วานให้ข้าน้อยมาแทน ขออวยพรให้บ่าวสาวทั้งสองได้มีความสุข ร่วมทุกข์ร่วมสุขครองคู่ชั่วฟ้าดินสลาย” เว่ยคลั่งกล่าวขึ้นก่อนยกมือคารวะใต้เท้าซือหม่าและบ่าวสาว
         “ส่วนข้าหลี่ไป๋หลง ท่านอาหลี่กั่งกับท่านลุงจี๋อั้นฝากมาร่วมงานให้ทั้งสอง ท่านอากับท่านลุงฝากอวยพรให้ทั้งสองมีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง มีสุขสม ร่วมกันสร้างขยายวงศ์ตระกูลไปหมื่นปี พันปี”

@เจ้าสาวแมวน้ำทาสสวาทปู่

        “หลานชายทั้งสอง พวกเจ้าจะอยู่ถึงรอบดึกหรือไม่ เดี๋ยวลุงช่วยแจ้งเด็กเสิร์ฟให้ช่วยดูแล” ซือหม่าเชี่ยงหรูกล่าวยิ้มกับหลานทั้งสอง เขาเห็นทั้งสองตั้งแต่ยังเล็กจนบัดนี้โตเป็นพยัคฆ์เต็มตัวแล้ว เชื้อไม่ทิ้งแถว ทายาทขุนพลองอาจ พวกเขาอนาคตภายหน้าล้วนเป็นกำลังสำคัญของต้าฮั่นทั้งสิ้น

         “แน่นอนขอรับ หลานจะอยู่จนจบงาน เราสองคนคุยกันแล้วพรุ่งนี้จะอยู่เที่ยวเจียงหลิงสักวันก่อนเดินทางกลับยามเว่ย” เว่ยคลั่งกล่าวตอบใต้เท้าซือหม่า

         หลังจากทั้งสองสนทนา ก็พากันอำลาเดินกลับไปที่โต๊ะพวกเขา

@Zhangfu


         พอมอบของให้แล้วรู้สึกสบายตัวก่อนจะลุกขึ้นเดินตามจางฝูกระดึ้บๆๆออกจากบริเวณโต๊ะที่มีคนเยอะ อีกทั้งแต่ละคนก็ดูเป็นผู้ใหญ่กันทั้งนั้น อิงฮวาน้อยก้มหน้าลงมือก็ไม่วายจะเกาะแขนร่างบางเอาไว้เพื่อเป็นเกราะกำบัง


    @Zhangfu


          "ข้าอิงฮวาเจ้าค่ะ" นางเป็นฝ่ายเอ่ยแนะนำอย่างเป็นมิตรที่มีแววตาเปร่งประกายตลอดเวลาที่มองรอบๆ โอ้โห้อาหารเยอะมาก ถ้ากินหมดนี่จะอิ่มไปกี่ชาติเนี่ย รู้สึกมีสายตาคนอื่นๆหันมองด้วยสายตาเอ็นดูลูกแกะที่หารู้ไม่งานนี้… อันตรายโดยแท้

    @Zhangfu

    ชาวยุทธ์กลุ่มหนึ่งที่ร่วมในลานพิธีหันมองหญิงงามทั้งสองเป็นพักๆ แม่นางชุดเขียวกับแม่นางน้อยข้างๆ ถ้าไม่ติดว่าพวกเขามาร่วมงานแต่งเช่นนี้เจอที่อื่นนะ คงเข้าไปเกี้ยวพวกนางแล้ว

         "มีคนมองพี่สาวจางด้วยนะ" ก่อนจะหันไปยิ้มแฉ่งให้กับคนที่อยู่ฝั่งนึง ดูเหมือนพวกเขาจะอยากรู้จักกับพวกนางหรอ ก่อนจะปล่อยมือที่เกาะหนึบที่แขนจางฝูเพราะบุรุษหัวเขียวจ้องมองเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ

    มีสายตาบางคู่มองจางฝูจากเงามืดมุมอับของสถานที่นั้น เขามองดูอีกฝ่ายพลางนึกคิด ‘ดูจากสภาพนางไม่น่าจะแตะของสิ่งนั้นได้เลย ทำไมนางถึงแตะต้องได้กันนะ’ ชายหนุ่มที่ยืนซ่อนเร้นอยู่ในมุมมืดของสถานที่นั้นยืนมองด้วยความสงสัยพลางขบคิดในใจ เขาคิดว่าจะต้องตามดูอีกฝ่ายไปสักระยะ

@Zhangfu


         “อิงฮวา ระวังตัวด้วย ข้ารู้สึกได้กลิ่นเปลวไฟรอบๆ ตั้งแต่เข้ามา เปลวไฟแปลกๆ ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไร แต่ความรู้สึกข้ารู้สึกอันตรายกับเปลวไฟนี้” กีเดี้ยนกระซิบเตือนอิงฮวาได้ยินคนเดียว

          "เปลวไฟ...หมายความว่ายังไงกัน" อิงฮวาเอ่ยเสียงเบาๆคุยกับกระจกกีเดี้ยนที่เป็นของบุรุษเจ้าของร่าง "อ้อเป็นเช่นนี้เอง ข้าจะพยายามระวังตัวเอาไว้แล้วกัน ขอบคุณที่เตือน" เหลือบมองรอบๆข้างมือเรียวบางลูบๆแขนๆนุ่มนิ่มเบาๆ

         หลี่หัวเดินเข้ามาทางสองสาวทักทายทั้งสอง “สวัสดีขอรับแม่นางทั้งสอง ข้าหลี่หัว”


        "สวัสดีเจ้าค่ะ ข้าอิงฮวา" แจกรอยยิ้มทักทายกับคนที่เข้ามาใหม่ บุรุษผมดำที่แซมๆขาว เหมือนคนหัวหงอกแต่ก็ไม่ใช่ ทำไมมีแต่คนเป็นมิตรเข้ามาทักทาย กลิ่นหอมๆจากตัวดอกอิงฮวาหอมๆอ่อนๆ
      
    @Zhangfu

          “แม่นางคนไหนอยากไปเที่ยวต่อไหมขอรับหลังเสร็จงานนี้ ข้ามีที่เที่ยวสนุกๆ น่าเล่น” ชายหนุ่มกล่าวขึ้นพร้อมกับขยิกตายิ้ม

         หูผึ่งเที่ยวที่สนุกๆ? เอ๊ะ… "ข้าก็อยากไปเที่ยวอยู่นะ แต่ต้องกลับไปทำงานน่ะเจ้าค่ะ" เสียงหวานใสก้มลงหุบต่ำปฏิเสธอ่อนหวาน มองอีกฝ่ายที่ขยิบตา

    “ไม่ต้องห่วงหรอกแม่นางน้อย หลังเล่นอะไรสนุกทั้งคืน ข้ายินดีคุ้มกันแม่นางน้อยไปส่งที่ทำงาน” ชายหนุ่มกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ

    @Zhangfu

       “แม่นางท่านไหนล่ะฮูหยินท่าน” ชายหนุ่มยิ้มพูดถามขึ้นอย่างลูกผู้ชาย

    @Zhangfu



    มีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินมาทางพวกเขา “คุณชายท่านนี้ ข้าเยี่ยชิว เป็นพี่ชายของนาง ข้าหวงน้องสาวคนนี้มาก หากคุณชายไม่รังเกียจโปรดกลับไปด้วยขอรับ” ชายหนุ่มพูดขึ้นก่อนโอบไหล่สาวน้อยเพื่อให้อีกฝ่ายเชื่อ หญิงสาวน้อยคนนี้อนาคตอาจได้นางมาข้างตัวคงช่วยเรื่องยาใหม่ๆ ได้ง่าย
   
    ชายหนุ่มเมื่อเห็นทั้งสองมองสลับกัน ก่อนยกมือขึ้นคารวะ “เช่นนั้นข้าขอตัวก่อนขอรับ ขออภัยที่ล่วงเกิน” ชายหนุ่มยกมือคารวะคุณชายเยี่ยกับแม่นางน้อยก่อนเดินกลับไปยังกลุ่ม

    "ท่านเป็น...ใครหรอคะ ข้าไม่ใช่น้องสาวท่าน ท่านโมเมเองชัดๆ" หันไปถามอย่างตรงไปตรงหน้าเขาอันตรายไม่หน้าไม่วางใจอีกทั้งร่างสูงยังมาแตะเนื้อต้องตัวอีกถึงกระนั้นนางก็มองโลกในแง่ดี บุรุษผู้นี้คงจะช่วยเหลือนางจากการเกาะแกะของหลี่หัว

    “ข้าเยี่ยชิว ขออภัยแม่นางน้อยที่เมื่อสักครู่ล่วงเกิน ข้าทำไปเพื่อตบตาคนผู้นั้นขอรับ” เยี่ยชิวกล่าวยิ้มอย่างเป็นมิตร พยายามดึงยิ้มออกมาให้มากที่สุด ด้วยเขาปกติหากคนอื่นมองจะน่ากลัว “แม่นางน้อยอย่าเกรงกลัวไป ข้าเป็นสหายกับใต้เท้าซือหม่าเชี่ยงหรู ใต้เท้าซือหม่าย่อมเลือกคบสหายอย่างแน่นอน”

    "ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ข้าอิงฮวา" ใบหน้าไร้เดียงจ้องมองเอียงคอเหมือนเด็กน้อย "ต้องขอบคุณพี่เยี่ยเมื่อครู่ที่ช่วยเหลือข้า" ด้วยความเป็นคนใสซื่อบื้อจึงทำให้ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมกลอุบาย จึงยื่นยืนมิตรไมตรีให้แก่เยี่ยชิวโดยไม่ได้สงสัยหรือเอ๊ะใจอะไรทั้งสิ้น

         จั๋วเหวินจวินคล้ายได้ยินเสียงพูดเรียกชื่อสามีตนหันไปทางโต๊ะด้านข้างกัน จากนั้นคุณหญิงซิอหม่าเดินเข้าไปทักทาย พลางใช้สายตาจับพิรุธมองเหล่าแมลงวันขยันตอมทั้งหลาย “อิงฮวาน้อยมานั่งกับนางทางนี้เองหรือ เป็นอย่างไรจ้ะอาหารใช้ได้ไหม? กุ้งมะพร้าวนั่นเจ้าสาวทำด้วยตนเองเป็นพิเศษเพื่องานนี้โดยเฉพาะเทียวนะลองชิมดูสิ มันดีต่อสตรีอย่างเราๆ”

    “น้องเยี่ยชิวคารวะอาช้อ ไม่เจอกันเดือนหนึ่งอาช้อเป็นเช่นไรบ้างขอรับ” เยี่ยชิวกล่าวคารวะหญิงสาว เขาครั้งล่าสุดเพิ่งไปเยี่ยมใต้เท้าซือหม่ากับอาช้อที่จวนมาเดือนที่แล้ว เขากับพี่ซือหม่าสาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบานทำให้สนิทสนมกับทั้งสองได้รวดเร็ว

         ซือหม่าฮูหยินกระพริบตามองดูเหมือนจะเป็นน้องบุญธรรมสามี ทว่าอีกคนแปลกหน้าไม่รู้จัก “สบายดีทั้งยังมีงานมงคลในที่สุดบุตรีได้ออกเรือน กังวลก็แต่เขยครานี้จะไม่ค่อย..เป็นที่ถูกใจท่านพี่นัก ดูสิชาวยุทธ์ไม่ทราบฝ่ายเต็มงานไปหมดท่าทางรึก็น่ากลัวมองตาไม่รู้ในใจมีแผนการร้ายอะไรซ่อนอยู่ เกิดเรื่องชุลมุนขึ้นมาจะทำอย่างไร ข้าละวิตกจริง!”

    @Zhangfu

          “อาช้ออย่าวิตกไป ข้าเคยศึกษาการดูใบหน้าคนจากท่านชินแสตงฟางมาเล็กน้อย เสียดายท่านชินแสเร้นกายในป่าเดินทางไม่เป็นหลักแหล่งทำให้ร่ำเรียนได้เพียงสามวัน ดูเหมือนว่าผู้คนในที่นี้ แม้หน้าตาจะดูโหดเหี้ยม แต่พวกเขาล้วนมีจิตใจดี” เยี่ยชิวกล่าวบอกอาช้อให้สบายใจ น้ำเสียงหนักแน่นราวกับว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน

         เสียงถอนหายใจจากจั๋วเหวินจวินดังขึ้นอีกเฮือก “อันที่จริงหากไม่ใช่เพราะหลานเอ๋อห์ดูจะผูกพันกับเขยคนนี้อยุู่มาก ข้าเองมีหรือยอมปล่อยตามน้ำ ลูกเต้าเหล่าใครก็ไม่ยอมบอก ภูมิลำเนารึก็ไม่ชัดเจน!! เกิดเป็นผู้ร้ายหลบหนีรึลูกกบฎลูกข้ามิถูกหางเลขไปด้วยรึ!! ดูแขกที่เขาเชิญมางานแต่ละคนสิ… ทั้งคนตาบอด ทั้งคนแขนขาด อ่า ก็อย่างว่าละนะขาวดำปะปนยากจะแยก”

    “ดูเหมือนว่าแต่ละท่านล้วนเป็นจอมยุทธ์มีฝีมือที่ช่วยเหลือราชสำนักต่อสู้กับพรรคอธรรม อย่างทางโต๊ะมุมนั้น จอมยุทธ์ฟางรุ่ย มีฉายามือทองคำ วรยุทธ์เพลงหมัดแข็งประดุจทอง โค่นล้มคนหุบเขาปีศาจมาแล้วกว่าพันคน” เยี่ยชิวกล่าวบอกอาช้อที่กังวล

    ฟางรุ่ยนั่งอยู่ที่โต๊ะลำพัง กับบ่าวรับใช้คนสนิทด้วยท่าทีนิ่งสงบ ด้วยเขาสูญเสียตาทั้งสองข้างเมื่อสี่ปีก่อนในการต่อสู้กับจอมยุทธ์จุน จนเขาต้องใช้เวลาสามปีในการเรียนรู้อยู่กับที่มืดกว่าจะคุ้นชินได้เช่นในปัจจุบัน


          "........" อิงฮวาน้อยกระพริบปริบๆพวกเขาทำอะไรกันน่ะ ชาวยุทธคือใคร อาภรณ์สีชมพูกับขาเรียวค่อยๆขยับตัวออกจากหนีสถานการณ์ที่แต่ละคนบ่นๆกัน แต่ถ้านางลุกออกไปจากตรงนี้ก็กลัวจะหลง จึงทำใจกลับมานั่งที่เดิมพับเพียบเรียบร้อย ได้แต่นั่งเอ๋อๆเป็นตุ๊กตา

    @Zhangfu

       "ขอบคุณพี่สาวจาง" หญิงสาวแย้มยิ้มแล้วคีบกุ้งตักเข้าปากแก้มทั้งสองข้างพองน่ารัก ก่อนจะหันไปหาเยี่ยชิว "พี่เยี่ยจะทานด้วยกันไหม" เสียงหวานเอ่ยถามบุรุษหนุ่มที่น่าพึ่งจะรู้จัก มือเล็กๆคีบกุ้งขึ้นโชว์ร่า

    ฟางรุ่ยหันไปพูดคุยกับคนข้างๆ “อาจื่อ เรื่องที่ข้าให้เจ้าทำเสร็จหรือยัง ตอนนี้เราแทรกเข้ามาในถิ่นหุบเขาปีศาจได้แม้แลกด้วยดวงตาก็นับว่าคุ้มแล้ว รายงานนายท่านเจาให้เรียบร้อยด้วยนะอาจื่อ”

   “รับทราบขอรับนายท่าน ข้าได้ลอบส่งนกให้นายท่านแล้ว” อาจื่อกล่าวเสียงเบาตอบ



@Zhangfu @Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จั๋ว เหวินจวิน เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-7-31 16:56
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ซือหม่า เซียงหรู เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-7-31 16:56
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ซุน เจียง เพิ่มขึ้น 7 โพสต์ 2019-7-31 16:56
คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2019-7-31 16:55
คุณได้รับ +45 ความชั่ว +25 ความโหด โพสต์ 2019-7-31 16:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -8 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -8 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตำราอสูรวิทยา
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาสู่โจ้วจวี้เหริน
ชุดผีเสื้อมายา
วิกผมพิสดาร
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x10
x20
x5
x2000
x120
x39
x7
x1
x2
x1
x10
x5
x3
x1
x5
x4
x1
x4
x4
x4
x3
x5
x2
x5
x5
x8
x7
x7
x8
x5
x9
x7
x3
x3
x7
x5
x7
x9
x5
x1
x2
x1304
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x3
x13
x24
x302
x6
x16
x117
x1838
x260
x115
x2
x4
x2
x2
x10
x1
x2
x60
x17
x30
x6
x9
x6
x1
x3
x5
x3
x27
x3
x4
x3
x10
x70
x1
x438
x18
x350
x370
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x12
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x15
x274
x51
x1
x54
x24
x2
x2
x27
x15
x172
x275
x154
x32
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x99
x570
x1
x26
x2135
x11
x1419
x31
x2200
x2210
x26
x235
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2678
x6900
x62
x3700
x146
x197
x8
x21
x64
x1435
x3628
x1623
x53
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x290
x230
x382
x8
x27
x573
x3146
x16
x117
x280
x1633
x420
x9353
x144
x95
x20
x1940
x3463
x37
x338
x2615
x106
x214
x22
x9999
x24
x14
x74
x3343
x9999
x1842
x69
x259
x2247
x26
x750
x16
x1
x12
x604
x298
x70
x1
x1869
x150
x2073
x254
x1
x2718
x1
x77
x1843
x41
x1
x1280
x323
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2736
x220
x64
x9999
x978
x7922
x24
x44
x12
x70
x10
x1
x55
x3710
x1314
x58
x1080
x536
x1
x11
x3825
x3225
x380
x944
x43
x4738
x2350
x3646
x5455
x2790
x15
x30
x4252
x11
x9999
x2340
x9999
x116
x3
x2587
x4020
x7504
x416
x6600
x7
x9115
x9999
x4830
x2481
x4469
x5703
x5697
x3582
x9641
x214
x9295
x1863
x30
x4003
x57
x883
x3227
x392
x9999
x276
x31
x358
x376
x31
x5020
x130
x2785
x7885
x6813
x9999
x8922
x3339
x163
x1445
x49
x5055
x712
x5051
x9999
x1
x9999
x1677
x2770
x2239
x382
x1
x7111
x1145
x5444
x10
x9
x66
x1
x9999
x6039
x472
x3680
x7056
x2729
x2
x53
x7
x656
x2627
x350
x728
x976
x3163
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1652
x5525
x42
x3120
x16
x157
x1337
x30
x990
x2656
x11
x29
x23
x9999
x237
x31
x9999
x35
x29
x1971
x2048
x24
x142
x157
x1629
x965
x29
x78
x586
x4415
x13
x4
x897
x4054
x4910
x10
x2750
x3478
x42
x17
x240
x9999
x823
x24
x30
x45
x4096
x9
x35
x784
x3800
x9999
x280
x4445
x7071
x843
x9999
x9999
x9999
x2133
x5685
x9999
x7535
x9392
x152
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x372
x4581
x2301
x2062
x310
x594
x39
x9240
x9999
x8406
x1294
x2617
x8307
x104
x9956
x9999
x6659
x9999
x9999
x6388
x9999
x9999
x9999
x9999
x3753
x4496
x3752
x3778