เจ้าของ: LingHao

{ เมืองเจียงหลิง } ภัตตาคารซุ่ยเมิ่งเซียนหลิน | 醉梦仙霖

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2019-6-19 20:29:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด

กาลเวลาพิสูจน์คน
1321
{ คิดค้นไก่ทอด 1/3 }
ต่อแต่นี้ข้าคือนางรำ

             คืนก่อน…

             หลังส่งผู้อาวุโสตงฟางและฮูหยินกลับไปแล้ว เกิดการประชุมขึ้นในสภาพที่หลิงหลานยังไม่สร้างเมาดีนัก มีเพียงคนสนิทมอร์เดร็ดทำงานอยุ่ในคอกสัตว์ ผานซู่นลี้ภัยเก็บตัวที่หอบูรพาทำเนียบ จึงเหลือเพียงจื่อหลัว เสมียนประจำเหลาเฉินเยี่ยและท้ายสุก จวงถิงซู่ผู้ที่กำลังไฟลุกท่วมตัว

             “น้องหลานตกลงเรื่องราวเป็นมายังไงกันแน่? กลับมาในสภาพนี้คิดหรือว่าพี่จะยอมปล่อยไปง่ายๆ น่ะ?” ด้วยทราบว่าเรื่องการปกปิดฐานะมีผลต่อความปลอดภัยคนในเหลา ผู้ดูแลทั้งสองให้ลูกจ้างไปสะสางงานด้านอื่นก่อน

             “จริงด้วย พี่สาว.. ท่านไม่เป็นอะไรแน่นะเจ้าคะ?” กระรอกน้อยเข้ามากอดเอวราวกับยังขวัญเสียไม่หาย ตนแค่เป็นลมแดดตอนกลางวัน ช่วงกลางคืนครอบครัวที่เหลือก็เกิดเรื่องเสียแล้ว

              “คิดว่าตอนนี้ยังไม่เป็นอะไรจ้ะ... ที่จริงจำได้ลางๆ ว่าดื่มจนเมาแล้วมีคนพวกนั้นมาก่อกวน ครุ่หนึ่งก็ได้ยินเสียงขลุ่ยคงเป็นท่านตงฟางกับฮูหยินมาช่วยไว้ทันเวลา” หลิงหลานเม้มริมฝีปากอาการปวดหัวแปลบๆ ยังคงไม่จางไป มองแววตาของเฉินเยี่ยที่พึ่งได้เห็นใบหน้าของนางเต็มๆ ครั้งแรกก็คลี่ยิ้มกล่าว “ชอโทษด้วยที่ไม่ได้แจ้งแต่แรก... ที่ต้องย้อมผมก็เพราะมีเรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อย ดันไปคล้ายคนผู้หนึ่งในประกาศจับของหุบเขาปีศาจ… พวกเขาต้องการตัวสตรีผมเงิน ดังนั้นข้าย้อมเอาก็ได้”

              ย้อมเอาก็ได้… เล่นง่ายดีเนอะท่าน
             “แล้วจะทำอย่างไรกับใบหน้านี้? เจ้าจะเปลี่ยนใหม่แบบที่ย้อมผมก็คงไม่ได้นะ?” จวงถิงซู่กล่าวถาม หลิงหลานเตรียมพร้อมมาแล้วก็แค่ยิ้มเขินๆ

             “ถึงอยากเปลี่ยนคงจะยากก แต่งหน้าเอาก็ได้เจ้าค่ะ.. แต่ข้าคงปรากฎตัวในฐานะหลงจู้ลำบาก ถึงอย่างไรก็ยังอยากดูแลกิจการ ยังมีอาชีพหนึ่งแต่งหน้าแล้วไม่สะดุดตาแถมยังประหยัดค่าจ้างวาน”

             “อยู่ในโรงเตี้ยมได้โดยไม่สะดุดตาคน แต่งหน้าทั้งวันก็ไม่แปลกประหลาดอย่างนั้นหรือ? น้องหลาน..เจ้าคงไม่ได้คิดจะเป็นนางรำ? เอาแบบตอนเปิดเหลาอ่ะนะ!!” จวงถิงซู่ขมวดคิ้ว นี่แม่คุณเล่นทั้งเป็นเจ้าของ หลงจุ้ ผู้ดูแล แม่ครัวก็ไม่เว้นล่าสุดร้องรำเองแสดงเอง ครบเครื่องไปไหม!!

              “จื่อหลัวจะส่วนพี่สาวแต่งตัวนะเจ้าคะ แต่หากเป็นนางรำ… ชุดสีเรียบที่ท่านโปรดก็คงนำมาสวมไม่ได้แล้ว” การแสดงเน้นความตระการตา นางรำก็เสมือนตัวป่าวประกาศเรียกแขกดีดีนี่เอง เถ้าแก่สาวที่กำลังจะแย่งงานลูกจ้างเข้าใจดีพยักหน้าว่าจัดการตามสมควร

              “อีกเรื่องหนึ่งด้วยฐานะใหม่นี้..คงต้องวานเฉินเยี่ยทำหนังสือให้สักฉบับรับรองข้าในนาม ‘ซินซู่หวา’ นางรำอาชีพของซุ่ยเมิ่งเซียนหลิน” ส่วนด้านการลงนามเถ้าแก่เสวี่ยหนี่ ตนไม่เครียดอยู่แล้วตวัดพูดกันไม่กี่ทีก็จบ.. จงใจลอกลายมือเสิ่นหลิงเฮ่ามาเป็นลายมือเถ้าแก่โดยเฉพาะคนละแบบกับหลงจู้หลิงหลาน

             เฉินเยี่ยเข้าใจความหนักเบาของความหมาย ‘รางวัลนำจับ’ ดี อีกทั้งเขามีใจช่วยเหลือผู้มีพระคุณอยู่แล้ว “หลงจู้---- แม่นางซินโปรดวางใจงานเอกสารเป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว จะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างแน่นอน”

             เมื่อตกลงกันเสร็จเป็นพิธีก็ขอให้ทั้งสามเก็บเรื่องนี้เป็นความลับภายใน เพื่อความปลอดภัยของพี่น้องในเหลาภัตตาคาร หลิงหลานพาจื่อหลัวกลับไปพักผ่อนยังเรือนพักพร้อมพี่สาวจวง เวลานี้ยังทำใจเล่าเรื่องราวที่ซับซ้อนในอดีตไม่ได้มีเพียงค่อยๆ เปิดเผยทีละน้อย.. พวกเขาจะได้รับมือการเปลี่ยนแปลงได้ทัน
.
.
.
             รุ่งสางหลิงหลานลุกขึ้นมาพร้อมอาการเมาค้าง.. ในหัวยังหน่วงไม่หายสัญญษกับตนเองว่าจะไม่ดื่มหนักขนาดนั้นอีกแล้ว.. เมาหยำเป๋ก็เปลี่ยนให้คนกลายเป็นหมาได้ ‘ดื่มสุราเพื่อหนีทุกข์ ราดรดทุกข์ก็ได้เพียงชั่วคราวเมื่อหายจากความเมาแล้วหัวใจก็ยังเจ็บปวดเช่นเดิม.. ทั้งยังทำให้ตนเองเสี่ยงลำบากไปถึงผู้อื่น มีแต่ข้อเสียจริงๆ’

             คิดได้ดั่งนั้นจึงเพียงจิบแต่พอดี นางถือมุกอัคคีนำทางช่วงเวลาฟ้ายังไม่ทันสางท้องเกิดหิวขึ้นมา ก็คลำๆ ไปยังห้องครัวเตรียมการอาหาร.. ตามตัวเลขในบัญชีของไตรมาศนี้ อาหารจำพวกวุ้นถั่วแดงชานมไข่มุกค่อนข้างจำหน่ายได้คล่องตัว คงเป็นเพราะอากาศที่ทรมานคนจนร้อนรุ่ม หลิงหลานอยากทำของทานง่ายที่สำคัญพกพาไปไหนได้สะดวก จึงไล่เปิดดูตำราไปเรื่อยๆ สายตาสะดุดเข้ากับรายการแสนชาวบ้านอย่างไก่ทอด

             ‘จริงสิ วันก่อนตงฟางฮูหยินให้ไก่ฟ้าข้ามาพวงนึงนี่นา’ ลองคิดๆดูปรับเปลี่ยนสูตรไก่ทอดที่ใช้เครื่องปรุงเยอะให้ทำง่ายขึ้นก็น่าสนใจดีไม่หยอก

             สาวเจ้าฮัมเพลงทั้งยังอยุ่ในชุดคลุม พลางออกคลำไปตามเขียงและหามีดเล่มเหมาะมือ จัดการถอนขนไก่ฟ้าตัวนั้นเก็บไว้บางส่วนทำลูกขนไก่ให้ชุนเหลียนเล่น แล้วไม่รอที่จะลวกสักหนก่อนเพื่อดับคาว แยกเนื้อไก่ออกเป็นส่วนๆเพื่อที่เวลาทอดจะได้สุกอย่างทั่วถึง ซับน้ำให้แห้งแล้วรอหมักกับส่วนผสมเครื่องเทศนำมะนาวมาถูกอีกรอบ… หลิงหลานจำได้ว่าแต่ละมลฑลก็จะใช้เครื่องเทศ ผลไม้ พืช ที่มีในท้องถิ่น อย่างหูเป่ยอยุ่ใกล้ปาสู่ใช้พริกฮวาเจียวมาคั่วทำไก่แซ่บน่าจะดี ทำหลากหลายรสชาติถ้าลองดูแล้วถูกปาก.. เปลี่ยนความแปลกใหม่ให้ลูกค้าได้ลิ้มลอง

             ตอนนี้ลองไก่ทอดเกลือตั้งหม้อต้มน้ำเกลือและไก่จนสุกประมาณหนึ่ง รสเค็มซึมซาบเข้าเนื้อ ดับกลิ่นคาวไปแล้วสองหน ต้มก่อนแล้วทอดเนื้อจะได้แน่น หนังไม่ตึงจนขาดคงรูปสวยอยู่


            ไก่ทอดเกลืออย่างง่าย.. เตรียมซีอิ๊วกับทุบพริกไทยไว้หมักเคลือบผิว จากนั้นตั้งกะทะจนร้อนดีแล้วขึ้นฟองเล็กๆ นำเนื้อไก่หั่นชิ้นที่คลุกเคล้าลงไป…

            เสียงฉ่าของกระทะพร้อมกลิ่นหอม แต่อนิจจาสาวเจ้าลืมไปว่าไก่เพียงตัวเดียวใช้เกลือสามกำมือออกจะทารุณเกินไป.. กลิ่นผ่าน สีสันผ่าน รสถามหาไตไปสักหน่อย เดิมทียังคิดจะทำน้ำจิ้มซีอิ้วมันก็เค็มเกินพอดี.. เปลี่ยนเป็นซอสมะนาวเปรี้ยวหวานตัดเค็มดูจะเข้าท่ากว่า

            “เอาน่ะพรุ่งนี้ค่อยลองใหม่.. อย่างน้อยกินแกล้มกับข้าวต้มก็ได้อยู่”
           




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +45 คุณธรรม +92 ความโหด โพสต์ 2019-6-19 20:51

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -68 Point +10 บุ๋น +5 ย่อ เหตุผล
zifu + 5
Admin + 10 + 500 -68 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
บลัดดี้ไนท์แมร์
คัมภีร์จิ้งจอกชิงชิว
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
เมอร์เมน่าบรูช
ผีผาเซียวซียวี่จิน
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x1
x500
x10
x2
x302
x5
x10
x3
x7
x10
x2050
x220
x11
x4
x1
x420
x10
x2
x1
x4
x2
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x5
x1
x5
x5
x4
x4
x1
x4
x4
x4
x5
x6
x6
x5
x10
x1
x1
x36
x91
x5
x1
x1
x318
x573
x57
x422
x3
x3
x14
x1
x1
x5
x199
x243
x1
x14
x6
x8
x20
x274
x1
x15
x2
x1
x1
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x35
x20
x10
x32
x91
x5
x4
x3
x130
x737
x18
x7
x20
x155
x54
x3
x3
x3
x4
x4
x260
x27
x5
x1
x3
x2
x2
x3
x2
x172
x2
x1
x70
x14
x40
x8
x1
x18
x3
x310
x350
x100
x210
x125
x327
x411
x25
x32
x103
x345
x610
x170
x19
x120
x2
x13
x5
x19
x1701
x9999
x7
x1600
x8
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x48
x40
x26
x980
x770
x2006
x100
x20
x2000
x12
x1280
x1700
x903
x27
x42
x15
x100
x9
x18
x1735
x260
x2023
x1105
x321
x2100
x2
x7900
x438
x99
x105
x12
x76
x150
x3428
x219
x239
x435
x2723
x2139
x1670
x14
x450
x1443
x11
x27
x7259
x2732
x14
x71
x7576
x57
x4590
x1810
x55
x3
x210
x18
x1110
x1
x1
x3185
x2
x1
x2525
x14
x37
x34
x683
x470
x30
x223
x206
x9
x1210
x1395
x5901
x964
x133
x440
x130
x61
x52
x2395
x1
x1850
x3019
x7127
x830
x280
x9355
x9999
x515
x54
x91
x5681
x29
x15
x85
x179
x1000
x13
x4253
x2935
x1799
x3479
x9999
x2466
x3410
x2730
x1890
x2790
x5
x9999
x485
x1106
x129
x30
x9999
x2630
x3864
x2330
x151
x2861
x4466
x4399
x1805
x3768
x2205
x545
x2479
x538
x276
x1543
x460
x3
x24
x13
x1510
x78
x50
x5486
x1115
x2
x1077
x9999
x2801
x2
x49
x2239
x3809
x7347
x1273
x7661
x4470
x503
x1208
x1834
x900
x10
x1122
x2969
x3140
x972
x100
x3
x21
x25
x25
x32
x9
x6048
x9610
x2407
x9999
x199
x26
x9999
x20
x5805
x25
x8
x1737
x251
x26
x9
x98
x31
x10
x1131
x3935
x9
x31
x212
x1117
x92
x2408
x2086
x130
x19
x1478
x2378
x2259
x3
x287
x3676
x2463
x7884
x518
x401
x4106
x5439
x9999
x16
x2489
x2452
x5805
x8000
x3380
x1666
x30
x3770
x1019
x70
x328
x151
x2916
x2118
x9999
x44
x4611
x9999
x9999
x9999
x3130
x2049
x111
x3000
x9
x4246
x40
x3190
x4099
x787
x1
x765
x1790
x535
x1241
x6211
x2365
x5866
x5004
x9999
x7914
x9999
x3159
x2323
x2652
x3456
x4274
x2252
x404
x66
x1
x15
x1989
x6767
x743
x1
x4827
x8387
x68
x9999
x678
x1418
x1074
x6534
x105
x3595
x1105
x454
x105
x1177
x297
x8
x184
x37
x9999
x1123
x2070
x3514
x195
x666
x468
x100
x1301
x1656
x9999
x3780
x1295
x1227
x889
x234
x9999
x1724
x9999
x143
x713
x2459
x2
โพสต์ 2019-6-20 02:11:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด

กาลเวลาพิสูจน์คน
1324
{ คิดค้นไก่ทอด 2/3 }
ทดลองหนแล้วหนเล่า
           วันก่อน….
           ครั้งออกจากคฤหาสน์สกุลเฮ่อหลันโดยมิได้พบเจ้าบ้าน.. เสื้อคลุมสีนิลนั้นยังคงอยู่ในห่อผ้า มองแล้วรุ้สึกแสลงนัยน์ตาชอบกล คนแบบใดกันปล่อยให้รอครึ่งค่อนวันก็ไม่แจ้งต่อพ่อบ้านว้านตนไม่อยากพบ ท้ายสุดเสมือนไล่กันด้วยคำว่าพักผ่อนแล้ว..ปล่อยนางทนทู่ซี้อยู่ได้จนน้ำชาหมดไปหลายกา!!

            ‘อย่างไรก็ผลาญขนมบ้านเขาหลายจาน ถือว่าค่านั่งรอเสียเลยดีไหม?’ คิดไปคิดมาคุณธรรมในใจหลิงหลานกับค้านหนึ่งเสียง ‘เอาน่ะ.. พรุ่งนี้ทำอาหารไปทบต้นทบดอกคืนให้พร้อมเสื้อคลุมเลยก็แล้วกัน!!’

            อันที่จริงสาวเจ้าตั้งใจว่าจะเชิญผู้มีพระคุณมาทานอาหารที่หอทิงหลินเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ รวมถึงรับชมการแสดงโดยไม่ต้องจ่ายอัฐหนึ่งคืนแถมไปกับการคืนเสื้อคลุม ทว่าอีกรายนั้นคล้ายหลบเลี่ยงชอบกลหลิงหลานไม่เข้าใจเท่าไรนัก ความเป็นคนรู้บุญคุณก็ยังทำให้นางดั้นด้นรับปากว่าจะไปอีกจนกว่าจะเจอเจ้าตัวนั่นล่ะ…

             คืนนั้นสตรีที่แต่งกายอย่างปราณีตแล้วท้ายสุดก็ไม่ได้ขึ้นเวทีไปร่ายรำ
             จ้างคณะดนตรีนอกมาทำงานแทน ส่วนตัวนางไปนั่งฟังเฉินเยี่ยเล่าข้อมูลเกี่ยวกับตระกูล ‘เฮ่อหลัน’ ให้ได้มากที่สุด

              เถ้าแก่สาวตั้งใจฟังอย่างดียิ่ง ฟังจนสุดท้ายหลับไปคาโต๊ะ… เสมียนหนุ่มก็ยังเล่าไม่เต็มอิ่มคันปากยุบๆ อยู่นั่นล่ะ จวงถิงซู่เองยังงุนงง.. อีกฝ่ายขยันพูดแบบนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไร? จำต้องอุ้มร่างเต็มยศของน้องสาวหลานกลับไปนอนยังเรือนพักด้วยความคับข้องใจ
.
.
.
               การได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม ยังผลให้หญฺงสาวกระดิกเปลือกตาก่อนไก่โห่ร้อง มองดูดวงตะวันยังไม่ทันโผล่พ้นแนวเขา ร่างบางป้องปากหาว...หลังทราบว่าชางหยูกลับมาแล้วโรคนอนไม่หลับของนางก็คล้ายบรรเทาลงไปมาก ระยะหลังมานี้ขอเพียงก่อนจะหลับมีใครหรืออะไรบางอย่างให้นอนกอดเป็นใช้ได้ หลิงหลานจึงประดิษฐ์หมอนข้างปักลายลูกเป็ดน้อยให้ตนเอง ทุกวันใช้เป็นเพื่อนอนแม้จะเย็นไปหน่อยแต่ก็ลดพื้นที่บนเตียงไปได้มากโข

             สาวเจ้าคลำทางหยิบมุกราตรีจากนั้นอาบน้ำชำระล้างร่างกายเตรียมตัวไปยังโรงครัว ป้องปากหาววอดอีกหนหนึ่ง..ราวกับเมื่อคืนฝันร้าย วันนี้ตั้งใจสำหรับสูตรไก่ทอดเป็นพิเศษ นางจะเจือพริกฮวาเจียวลงไปด้วย น้ำจิ้มซอสมะนาววันนี้ต้องได้ทำ!! เมื่อไม่มีผานซุ่นคอยช่วยกัน จะเรียกท่านลุงหานกู่พ่อครัวใหญ่มาก็เกรงจะรบกวน มือน้อยเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วนำโครงไก่ที่เตรียมไว้แล้วมาหั่นแยก ปีก น่อง สะโพก และอกไก่

            ระหว่างนั้นผสมเครื่องปรุง ซีอิ้ว พริกไท ทุบกระเทียมลงไปจากนั้นโขลกตำกับพริกฮวาเจียวจนเป็นเนื้อเดียวกัน เนื้อไก่นางลวกดับคาวด้วยตะไคร้กับต้นหอม จากนั้นหมักลงในส่วนปรุงรส หันไปเริ่มทำซอสมะนาวต่อเจือน้ำผึ้งลงไปคิดอยู่สักพักขูดผิวมะนาวบางๆ ลงไปด้วย รสขมนิดๆ ช่วยตัดเปรี้ยว

             “อืม.. หมักสักสองเค่อคงจะพอแล้วล่ะนะ” เงาร่างเน่งน้อยหมุนซ็ายหมุนขวาก่อฟืนเติมไฟที่หน้าเตา ตั้งกะทะแล้วแทะเมล้ดแตงรอจนร้อนฉ่า จากนั้นหย่อนไก่ที่หมักเสร็จแล้วลงไปทีละชิ้น มองการปะทะกันของน้ำกับน้ำมัน กลิ่นหอมของอาหารอบอวลไปทั่วครัว

            หลิงหลานคุ้นชินกับกลิ่นแบบนี้จริงๆ ทำให้นางสงบใจลงได้…

            คอยกลับไก่ให้สุกทั้งสองด้าน อาจเพราะเหม่อลอยจนเกินไปบางปีกเกรียวเสียแล้ว สาวเจ้านำปีกไก่แซ่บขึ้นจัดใส่กล่อง.. รสชาติใช้ได้ถ้าไม่ติดที่ว่าบางส่วนทอดนานจนรู้สึกแข็ง ราดน้ำซอสให้รสเปรี้ยวจี๊ดจ๊าดน้ำตาจะไหล คิดไปคิดมาช่วงเช้ายังว่างก็เตรียมตัวไปยังคฤหาสน์สกุลเฮ่อหลันต่อ

             “เอ ไหนๆ ก็ทำแล้ว....เอาสิ่งนี้เป็นของฝากแล้วกัน” สาวเจ้าหรุบสายตามองไก่แซ่บในกล่องแล้วเหยียดรอยยิ้มซุกซน

                     




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +45 คุณธรรม +90 ความโหด โพสต์ 2019-6-20 14:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -69 Point +10 บุ๋น +5 ย่อ เหตุผล
zifu + 5
Admin + 10 + 500 -69 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→