เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } โรงเตี้ยมชางลั่งถิง

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2020-2-2 21:43:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-2-4 16:36

[กำลังใจที่ดีที่สุดคือครอบครัว]

     งานเสร็จแล้ว และพิธีมงคลนั้นก็คงใกล้จบ จางฝูเดินไปพบกับซุนเจียงที่อุ้มหอยสังข์ที่รออยู่ที่ใต้ต้นไม้ใกล้ๆกับงานเดินย้อนกลับออกมาจากวังพร้อมกับมุ่งหน้าจากวังหลวงสู่ใจกลางเมืองฉางอัน เมื่อกลับไปยังที่พักของเธอพร้อมด้วยถุงผ้าของฮองเฮา ที่เหลือก็แค่นำถุงผ้านี้มอบให้กับหยวนซูสินะ


     “เป็นอะไรรึป่าวสีหน้าเจ้าไม่ดีเลยอาฝู”ซุนเจียงที่เดินอยู่เคียงข้างร่างบางของผู้เป็นฮูหยินก้าวเอ่ยถามขึ้นมา ดวงตาสีอรุณเพียงหนึ่งข้างมองสบไปยังดวงหน้าของฮูหยินที่ยามนี้เป็นไปด้วยความหมองหม่นและเป็นกังวลอย่างมาก เขาเองก็รู้ว่างานที่ทำอยู่นี่นั้นค่อนข้างเสี่ยงที่จะถูกเข้าใจผิดได้โดยง่าย อีกทั้งผู้ที่รู้แผนครั้งนี้ก็มีเพียงไม่กี่คน หากแผนแตกและคนร้ายพลิกหางมาใส่ร้ายคนตรงหน้าก็คงเป็นเรื่องไม่ดีแน่


      “หากเจ้ากังวลใจนัก เรื่องนี้เราเอาไปบอกกล่าวแก่ผิงหยางกงจู่ดีกว่าดีรึไม่เจ้าจักได้ไม่ต้องกังวลเช่นนี้”


     “ไม่ได้หรอก คนของหยวนซูติดตามอยู่หากว่าข้าไปพบผิงหยางกงจู่ตอนนี้มิเท่าแผนแตกหรือ อีกอย่างตอนนีทางหยวนซูเองก็เริ่มไว้ใจข้าแล้ว อีกไม่นานมันจะต้องบอกแผนทั้งหมดออกมาแน่ๆ”จางฝูเอ่ยกล่าวออกมาแล้วเงยหน้าขึ้นมองสบไปยังสามีพร้อมกับยิ้มออกมา คนข้างกายเธอเป็นห่วงเธอขนาดไหนเธอจะมิรู้เลยหรือ


      “เมื่อยหรือไม่ให้ข้าอุ้มต่อดีรึไม่”จางฝูกล่าวออกมาพรางหรุบสายตามองไปยังห่อผ้าในอ้อมแขนของซุนเจียงจะว่าไปตั้งแต่ที่เดินทางมาร่วมงานจนงานเลิกเขาก็อุ้มอยู่เพียงคน ควรจะเปลี่ยนให้เธออุ้มบ้าง ไม่รอให้สามีกล่าวตอบออกมาเธอก็ฉวยเอาห่อผ้าในมืออีกฝ่ายมาอุ้มเอาไว้ทันที


      ร่างของสองสามีภรรยาเดินเคียงคู่กันไปตามท้องถนนยามค่ำคืนของเมืองฉางอันเป็นภาพที่ดูแล้วช่างอบอุ่นหัวใจยิ่งนักหากว่าฝ่ายชายนั้นไม่ได้หน้าเหมือนโจรข้ามแผ่นดินจนพวกชาวบ้านที่เดินสวนผ่านไปมาต้องพากันเดินหลีกห่างออกมา และด้วยเพราะเขาเดินอยู่กับจางฝูหรือจอมยุทธ์หนี่เถี่ยทำให้ไม่มีทหารคนใดกล้าเข้ามาวุ่นวาย หาไม่แล้วซุนเจียงคงโดนทหารรวบตัวไปในฐานะผู้ร้ายต้องสงสัยแล้ว


    ร่างของจางฝูและซุนเจียงเดินเคียงข้างกันไปตามท้องถนนในเมืองฉางอันยามค่ำคืนจนในที่สุดพวกเขาทั้งคู่นั้นก็เดินทางมาจนถึงโรงเตี้ยมที่พักได้เสียที ทันทีที่ประตูห้องพักถูกเปิดและปิดลงด้วยมือของซุนเจียงร่างบางของจางฝูนั้นก็เดินพุ่งตัวไปยังเตียง ห่อผ้าในมือถูกวางลงอย่างทะนุถนอมก่อนที่เธอนั้นจะจัดการสลัดชุดที่ออกงานที่สวมอยู่ออกมันเสียตรงนั้นเหลือเพียงชุดซับสีขางบางตัวในทำเอาซุนเจียงที่อยู่ด้วยได้แต่กลืนน้ำลายมองอย่างพยายามอดกลั้นเพราะอีกฝ่ายนั้นก็พึ่งจะคลอดลูกไปคงยังไม่พร้อมเท่าไหร่หาากเข้าจะนอนกับเธอคืนนี้


     “มีอะไรรึป่าวจ้องเสียขนาดนั้นข้าจะทะลุแล้วกระมัง”จางฝูกล่าวถามแล้วเอาถุงผ้าที่เธอขโมยมานั้นไปวางเก็บไว้ใต้หมอนของเธอที่น่าจะเป็นที่ที่ปลอดภัยสุดในคืนนี้ ก่อนเธอจะประคองอุ้มเจ้าหอนสังข์น้อยในห่อผ้าขึ้นมาและแหวกปกคอเสื้อลงข้างหนึ่งเพื่อให้นมแก่ลูกของเธอ ก่อนจะยิ้มมองไปทางซุนเจียงที่นั่งหน้าขรึมอยู่ที่โต๊ะมองอยู่เงียบๆ


      “ป่าวหรอกไม่มีอะไร”ซุนเจียงกล่าวพรางยิ้มบางออกมาก่อนที่เขาจะลุกเดินแยกตัวไปผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนพร้อมปลดผ้าขาดตาออกแล้วเดินมาทรุดตัวลงนั่งที่เตียงข้างๆจางฝูพร้อมหับดวงหน้าหล่อเหล่าของชายหนุ่มที่ขยับก้มมาหอมแก้มนุ่มนิ่มของจางฝูก่อนจะเอียงซบลงมาที่ไหล่ของเธอมองดูหญิงสาวที่บีบคั้นหน้าอกของเธอให้น้ำนมไหลลงไปในรูหอยสังข์อย่างช้าๆจนเนินอกของนางนั้นช้ำแดงไปหมด แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้เพียงแต่นึกสงสารเหตุใดเพราะบุญกรรมใดถึงต้องให้นางที่รักของเขามาลำบากอยู่เช่นนี้


       “อาฝู”เสียงเอ่ยเรียกแผ่วเบาของซุนเจียงเรียกจางฝูนั้นให้หันไปมองคนที่หนุนไหล่เธออยู่ก่อนที่ใบหน้าคมของสามีเธอนั้นจะขยับเขามาใกล้พร้อมริมฝีปากบางเฉียบปิดทับลงบนริมฝีปากนุ่นหยุ่นของจางฝู มันมิใช่การจูบที่ลึกซึ้งใดๆแต่เป็นการจูบเพียงแผ่วเบาราวปลอบประโลมและให้กำลังใจเท่านั้นก่อนที่ชายหนุ่มนั้นจะค่อยๆถอนริมฝีปากออก


      “ให้นมลูกเสร็จแล้วเจ้านอนพักเถอะ ข้าจะดูแลเขาต่อให้ เจ้าเหนื่อยมาทั้งวันแล้วฮูหยินข้า”


      “ขอบใจนะสามีข้า”จางฝูกล่ายิ้ม เมื่อเธอให้นมเจ้าลูกขี้อายของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นก็นำห่อผ้าวางลงข้างตัวแล้วล้มตัวลงนอนปล่อยให้เป้นหน้าที่ซุนเจียงดูแลต่อ
    หลังจากที่จางฝูนั้นหลับไปได้ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมาทำให้หญิงสาวและชายหนุ่มต้องลืมตาขึ้นมาดูก่อนเป็นซุนเจียงที่อาสาเดินออกไปดูให้ว่าเป็นผู้ใดมาเคาะประตูยามวิกาลเช่นนี้ ส่วนจางฝูนั้นก็ลุกไปหยิบเอาเสื้อคลุมของเธอมาสวมเอาไว้เผื่อว่าเป็นกรณีฉุกเฉินจะได้เตรียมตัวได้ทัน

     แอดดด…

     “อ่ะ..สวัสดีขอรับคุณชายแล้วท่านหญิงไปไหนหรือขอรับ”ชายส่งสาสน์ของหยวนซูหันกลับมายิ้มพร้อมกับกล่าวทักทายเมื่อเห็นว่าผู้ใดเปิดประตูออกมาอย่างน้อบน้อมโดยไม่ลืมที่จะแอบเหลือบรอยแผลใหญ่ที่ดวงซ้ายของอีกฝ่ายแต่เขาก็ไม่กล้าเหลือบมองนานเพราะไอเย็นจากตัวซุนเจียงที่เเผ่ออกมาอย่างมุ่งร้าย


     “มีอะไร”จางฝูที่นั่งอยู่ด้านในคล้ายได้ยินเสียงกล่าวถึงเธอจึงเดินก้าวมายืนที่หน้าประตูห้องด้วยสายตาไม่เป็นมิตรและค่อนข้างหงุด แน่ละคนนอนมีคนมากวนย่อมต้องหงุดหงิดเป็นธรรมดา

      “ต้องขออภัยจริงๆที่รบกวนท่านยามดึกเช่นนี้ นายท่านหยวนซูรอท่านอยู่ที่ห้องและมีเรื่องอยากสนทนากับท่านหญิงขอรับ”ชายส่งสาสน์กล่าวพร้อมกับยิ้มส่งให้แก่จางฝูพร้อมกับผายมือเชิญหญิงสาวเพื่อให้นางเดินตามเข้าไปยังห้องรับรองที่ผู้เป็นนายเปิดรอไว้

     “...”จางฝูกระชับเสื้อคลุมแล้วหันหลังเดินหายเข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยและหยิบเอาถุงผ้าที่ขโมยมาติดตัวไป ก่อนที่จะเดินก้าวออกจากห้องไปตามที่ชายสงสาสน์เดินนำไปยังห้องรับรองที่หยวนซูรออยู่ทันทีซึ่งมันก็ไม่ได้อยู่ห่างจากห้องที่เธอพักอยู่มากนัก อาศัยเดินมาเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงได้อย่างรวดเร็ว

     ก๊อก ก๊อก ก๊อก

     “นายท่านข้าพานางมาแล้วขอรับ”ชายนำสาสนืกล่าวแล้วหลังจากที่ยกมือขึ้นเคาะประตูก่อนจะเปิดประตูและเดินนำเข้าไปยังด้านใน จางฝูที่เดินตามมาถอนหายใจเพียงครู่แล้วจึงเดินเข้าไปยังด้านและพบกับหยวนซูที่นั่งจิบชารออยู่ที่โต๊ะกลมกลางห้อง เมื่อชายแก่นั้นเห็นเธอก็ยกยิ้มขึ้นมาจนหนวดกระดิกชวนหน้าหัวเราะ

     จางฝูสูดลมหายใจเข้าก่อนจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับหยวนซูก่อนจะเอื้อมมือล้วงไปหยิบเอาถุงผ้าของฮองเฮายื่นมาวางที่กลางโต๊ะ “นี่คือถุงผ้าของฮองเฮา”

     “เยี่ยมยอด”หยวนซูกล่าวขึ้นก่อนจะเอื้อมมือคว้าเอาถุงผ้านั้นมาดูและแสยะยิ้มออกมา อีไม่นานแผนการของมันต้องสำเร็จลุล่วงด้วยดีเป็นแน่ ช่างเป็นเรื่องโชคดีที่ได้คนเก่งกาจอย่างจอมยุทธ์หนี่เถี่ยมาช่วยงาน แม้ตอนแรกเขาจะไม่ค่อยไว้ใจนางเท่าไหร่ แต่การที่นางยอมทำตามเขาบอกทุกอย่างโดยที่ไม่ขัดแถมยังทำงานได้ดีและรวดเร็วเช่นนี้ก็ทำให้เขาเชื่อแล้วว่านางจะต้องเป็นเครื่องมือให้เขากำจัดนางแม่มดนั้นได้อย่างดีแน่นอน

     หยวนซูเก็บถุงผ้านั้นเขาอกเสื้อไปก่อนจะหยิบซองจดหมายหนึ่งยื่นส่งมาให้แก่จางฝูแทน “นี่เป็นจดหมายที่ข้าให้น้องเขยของข้าปลอมลายมือจนเหมือนเว่ยหวงโฮ่วเป๊ะทุกตารางนิ้ว เจ้านำจดหมายนี่ไปให้ประมุขพรรคกระยาจก ตอนนี้สายของข้ารายงานว่าเขาอยู่ศูนย์สาขาพรรคกระยาจกที่เหอตง”หยวนซูกล่าว

     จางฝูมองจดหมายที่ยื่นส่งมาก่อนที่เธอนั้นจะเก็บมันเข้าอกเสื้อไปด้วยสีหน้านิ่งเรียบ “งานต่อไปข้ามีเพียงเท่านนี้สินะ เช่นนั้นข้าขอตัว” จางฝูกล่าวออกมาก่อนที่เธอจะยัดตัวลุกโค้งให้แก่หยวนซูก่อนจะเดินออกจากห้องนั้นไปและมุ่งไปยังห้องนอนของเธอทันที ทางหยวนซูเมื่อจางฝูเดินก้าวออกไปก็หันไปพูดกับคนของตัวเองน้ำเสียงนิ่ง

     “เจ้าจงติดตามนางไป หากมีอะไรผิดปกติจงมาแจ้งแก่ข้าทันที”

     “ขอรับนายท่าน”

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 ความชั่ว โพสต์ 2020-2-4 17:31
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จาง ซิงเถียน เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2020-2-2 22:22
คุณได้รับ +7 คุณธรรม +15 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2020-2-2 22:21
คุณได้รับ +20 ความชั่ว โพสต์ 2020-2-2 22:21

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสายลับ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หน้ากากยักษ์เขาเงิน
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x8
x2
x20
x1
x1
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x100
x3
x8
x30
x6
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x55
x13
x24
x160
x2
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x10
x177
x800
x2
x23
x80
x40
x50
x580
x196
x3
x9
x7
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x36
x600
x399
x90
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x32
x56
x190
x100
x800
x6
x320
x727
x190
x16
x200
x30
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x30
x390
x74
x1
x13
x1676
x1
x2
x1995
x2670
x3
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x40
x5
x751
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x140
x275
x606
x46
x111
x532
x1020
x1
x23
x638
x5
x492
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x834
x514
x4
x2
x828
x978
x450
x165
x9999
x1914
x500
x325
x23
x26
x17
x69
x22
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x66
x1
x9
x153
x262
x710
x5450
x123
x11
x290
x446
x143
x2700
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2204
x880
x108
x230
x100
x13
x141
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x721
x10
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x58
x2
x2
x1446
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x30
x15
x678
x8
x1439
x9
x1748
x318
x1008
x1174
x1108
x1030
x667
x221
x134
x213
x745
x1634
x807
x92
x153
x179
x906
x608
x145
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1297
x680
x194
x2122
x2318
x587
x40
x1010
x705
x23
x280
x1245
x154
x248
x1440
x8160
x1960
x1490
x30
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2020-3-22 23:05:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-3-23 20:42

[พยานปากเอก]


      หลังจากที่พูดคุยหลายๆเรื่องเสร็จแล้วนั้นจางฝูก็เดินทางตามพวกหยวนซูมุ่งหน้าออกจากบ้านตระกูลมู่หรงไปด้วยใจที่ยังสงสัยว่าคนผู้นนี้นั้นจะไปที่ใดอีกทั้งเรื่องที่เขาจะนำยาพิษไปใช้นั้นไปใช้กับใคร แต่จากที่ได้ยินมาว่าไม่ใช่ฮองเฮาหรือฮองเต้เธอก็โล่งใจ แต่ก็ยังอดสงสัยไม่ได้อยู่ดีว่าเป้าหมายครั้งนี้คือใคร

      หลังจากที่พ้นจากเขตป่าทึบและมุ่งสู่เส้นทางสายหลักที่จะมุ่งหน้าไปยังเมืองฉางอันนั้นมู่หรงฟงที่เดินอยู่ข้างๆกับจางฝูนั้นก็เปิดหัวข้อถามออกมา อย่างหาอะไรทำแก้เบื่อระหว่างเดินทาง “นี่แม่นางน้อยจางฝู เมื่อเจ้ามีอำนาจแล้ว เจ้าอยากจะทำสิ่งใดก่อนอันดับแรกงั้นหรือ”


      “หือ…”จางฝูที่เดินอุ้มเจ้าเสี่ยวเฉินอยู่นั้นเมื่อได้ยินคำถามนั้นก็กล่าวร้องขึ้นในลำคอก่อนจะเงยหน้ามองฟ้าทำหน้าครุ่นคิด ตอนนี้เธอก็มีสิ่งที่เธอต้องการอยู่แล้วคือครอบครัวของเธอ หากเมื่อตอบให้เจ้าพวกทะเยอทะยานชั่วช้าพวกนี้ฟังคงต้องหาอะไรที่มันสมเหตุสมผลหน่อย


    “เดิมที่ตระกูลของข้าเป็นพ่อค้าคาราวาน ถ้ามีอำนาจเส้นสาย คงอยากฟื้นคืนอำนาจตระกูล ผูกขาดสินค้าที่วังต้องซื้อกับบ้านตระกูลข้าแต่เพียงผู้เดียวกระมั้ง ซึ่งมันก็น่าจะยากน่าดู”จางฝูกล่าวก่อนที่จะยิ้มออกมาแล้วหันไปมองทางมู่หรงฟงที่เลิ่กคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยกับความคิดของสตรีด้านข้างผู้นี้ “แล้วท่านเล่า ท่านจะทำสิ่งใด”


     “ข้าหรือ ข้าอยากจะสร้างพรรคสำนักของข้าขึ้น ใช้อำนาจที่มีกว่านซื้อ รวบรวมคนตั้งสำนักที่ยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าเบญจพิษขึ้นมา คิดค้นพิษที่ร้ายแรงที่สุดในใต้ล้า”มู่หรงฟงกล่าวออกมาเพื่อบอกเล่าถึงความต้องการสูงสุดของตัวเองที่จะทำ ตอนนี้ตัวเขายังขาดคนและอำนาจ เมื่อมีอำนาจเขาย่อมต้องมีเเรงสั่งรวบรวมคนเข้ามาเป็นคนของเขาไดด้มากมายแน่ๆ


     “โห่...ท่านมู่หรงนั้นมันช่างยิ่งใหญ่นัก ยิ่งใหญ่เสียยิ่งกว่าเบญจพิษหรือ”จางฝูกล่าวพึมพัมขึ้นมาก่อนนึกย้อนไปถึงสิ่งที่เธอเคยเจอก่อนหน้าเกี่ยวกับบางสิ่งที่เธอได้เจอมาที่เฉิงตู “จะว่าไปก่อนหน้านี้ข้าได้ไปที่ศาลเจ้าร้าง ได้ได้เจอพวกเบญจพิษเหมือนกำลังทำอะไรบางอย่าง ที่นั้นมีแต่คนศพคนที่ดูแล้วยังกับโดนพิษตายอย่างไรอย่างนั้น”


    “อืมมม...ก็เป็นพวกที่เอาไว้ใช้ลองพิษกระมั้ง บางครั้งการคิดค้นพิษก็ต้องใช้คนมาเป็นตัวทดลอง ข้ายังเคยใช้เลย”มู่หรงฟงกล่าวอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่ แต่สิ่งที่ได้ยินว่ามีศพมากมายบางที เพราะพิษที่นางนั้นกำลังคิดค้นอยู่ไม่สำเร็จกระมังจึงใช้เหยื่อมากมายปานนั้น ‘หึ นังกระจอก’


     “เป็นเช่นนั้นเอง ช่วงนั้นข้าน่ะเบื่อแทบตายต้องมานั่งดมกลิ่นเหม็นเน่าค้นศพบ้านนั้นออกไปฝัง”จางฝูกล่าวก่อนจะเบะปากออกมาและมองไปยังเส้นทางที่มุ่งหน้านั้นคือเมืองฉางอันนั้นเอง เมื่อเห็นเช่นนั้นจางฝูก็หยิบเอาผ้าคลุมขึ้นมาสวมเอาไว้ ซึ่งทั้งสองคนทั้งหยวนซูและมู่หรงฟงก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะในเมืองนี้จางฝูนั้นค่อนข้างมีหน้าตา เป็นที่รู้จักการเปิดเผยนั้นย่อมไม่เป็นเรื่องดีเท่าไหร่


    ทั้งสามเดินไปยังโรงเตี้ยมชางลั่งถิงเพื่อใช้เป็นที่พักนั้น หยวนซูก็ขอแยกตัวไปเพื่อเอายาบางอย่างไปให้แก่สนมหลี่ก่อนและจึงค่อยกลับมาพูดคุยเกี่ยวกับพวกนางต่อ เมื่อร่างของหยวนซูเดินจากไปจางฝูและมู่หรงฟงนั้นก็เดินเข้าไปยังด้านในโรงเตี้ยมเพื่อเปิดห้องพักและขึ้นไปยังด้านบนเพื่อรอหยวนซูกลับมาทันที


    “อีกเดี๋ยวคนพยานปากเอกสำคัญจะมา ทำให้ต้วนหงส์ดิ้นไม่หลุด”มู่หรงฟงกล่าวออกมาหลังจากที่ปิดประตูห้องพักของพวกเขาลงนั้นทำให้จางฝูนั้นหันไปมองคนพูดด้วยความสงสัย


     “พยานอะไรหรือ”


    “ก็พยานที่จะเอาเรื่องต้วนหงส์กับฮองเฮาที่หายไปด้วยกันอย่างไร”มู่หรงฟงกล่าวออกมา แล้วเดินเอาสัมภาระไปวางที่มุมหนึ่งแล้วเดินมาทรุดตัวนั่งที่โต๊ะและรินน้ำชาใส่ลงในจอกเพื่อดื่มดับกระหาย และรินเพื่อให้แก่จางฝูด้วย


     จางฝูได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าแล้วจึงค่อยถอดเสื้อคลุมออกมาพับเก็บเอาไว้ แม้ใจอยากจะรู้ว่าหยวนซูเอายาไปให้ใครกันแน่ แต่หากแอบไปตอนนี้คงไม่พ้นเป็นที่สงสัย เธอจึงเลือกที่จะอยู่ที่นี่และดูว่าคนที่จะมาพบนั้นเป็นใคร เก็บทั้งทีก้ต้องเก็บให้หมดขบวนการจริงหรือไม่
  หลังจากที่จางฝูนั่งพูดคุยและจิบชากับมู่หรงฟงไปไม่นานนัก คนนำสานส์ของหยวนซูก็เดินกลับมายังห้องพักอีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้นั้นเขามิได้กลับมาคนเดียวเพียงแต่ที่ด้านหลังของหยวนซูกลับมีร่างของสตรีใบหน้าคุ้นตาจางฝูผู้หนึ่งเดินตามเข้ามาด้วยท่าทีที่สั่นกลัว เมื่อเธอเห็นนางก็มีท่าทีชะงักไปเล็กน้อยต่างจางนางผู้นั้นที่เบิกตาโตนิ่งค้างไปเลย

      ‘ลี่ซื่อ’สาวใช้ประจำตัวของแม่นางไป๋ไยจึงกลายมาเป็นเครื่องมือคนพวกนี้ได้กัน

    “ข้าจะดูแลสามีกับลูกเจ้าอย่างดีไม่ต้องห่วง เมื่อนายท่านมีคำสั่งงานเจ้าเสร็จสิ้นข้าจะปล่อยตัว ข้าไปล่ะ ก่อนเดินออกไปอย่างเร็ว”เสียงกวนๆไร้มารยาทดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงของเจ้าบ้าบุกห้องของเธอที่รับใช้หยวนซูกล่าวด้วยท่าทีกวนๆก่อนจะหันมาค่อมหัวให้แก่เธอและมู่หรงฟงที่นั่งจิบชากันอยู่  ดูๆไปแล้วคนผู้นนี้ก็นับว่ามีฝีมือไม่น่าไปหลงผิดรับใช้คนอย่างหยวนซูเลย

      “อ๊าาาา….มากันได้สักทีข้ารออยู่ตั้งนาน เอาละนังหนูมานี่ จากนี้ข้าจะสอนเจ้าเอง”มู่หรงฟงกล่าวพร้อมกับลุกพรวจไปไปจับมือของลี่ซือเดินมานั่งที่เก้าอี้ใกล้ๆกับเก้าอี้ตัวที่เขานั่ง “จำไว้เมื่อถึงเวลา เจ้าต้องพูดช่วยนายหญิงของเจ้าที่ตายไป นางไม่เคยได้รับความรักจากต้วนหงส์ ตลอดเวลามาต้วนหงส์มีใจให้หวงโฮ๋วเสมอ”


     จางฝูมองทางลี่ซื่อที่โดนมู่หรงฟงพร่ำพูดสอนกลอกหูอยู่นั้นลอบมองมายังเธอเป็นระยะ เพียงแต่เธอนั้นก็เบนหน้าหนีไปอย่างไม่อยากจะสนใจอะไรนัก และเลือกที่จะยกจอกชานั่งดื่มไปเงียบๆ ส่วนเจ้าคนส่งข่าวนั้นก็เดินมาทรุดตัวลงนั่งข้างพร้อมยิ้มแป้นมองจ้องมายังเธออยู่

      “มองหน้าข้ามีอะไร”จางฝูกล่าวถามขึ้นมาอย่างเริ่มมีอารมณ์หงุดหงิดขึ้นมาหน่อยๆ

      “ไม่มีอะไรหรอกขอรับ เพียงแต่ว่าพรุ่งนี้ท่านจะต้องได้รับข่าวดีแน่ๆ ท่านหญิง”ชายนำสานส์นั้นกล่าวออกมาทำเอาจางฝูถึงกับแสยะยิ้มออกมา

      “หวังว่ามันจะดีจริงๆ หากไม่แล้ว เตรียมเป็นเป้าล่อมีดข้าได้เลย”จางฝูกล่าวออกมาเสียงเรียบก่อนที่เธอนั้นจะขอตัวไปพักก่อนโดยเดินแยกไปพักที่ห้องนอนแยกเพราะห้องที่พวกเขาพักนั้นเป็นห้องใหญ่และมีห้องนอนแยกพักสองห้องนั้นเอง

      “ยังคงเป็นท่านหญิงที่ดุจริงๆนะขอรับเนี่ย แต่แบบนี้ละเป็นแบบอย่างของสตรีที่ไม่น่าเบื่อ”ชายนำสาสน์กล่าวพึมพัมออกมาและมองตามร่างของจางฝูที่หเดินหายเข้าไปยังด้านในห้องไปยิ้มๆ ทางมู่หรงฟงเมื่อเห็นนั้นก็เพียงพ่นลมหายใจแล้วเเสยะยิ้มออกมา

       “เจ้านี่ก็รสนิยมแปลก สาวน้อยหัวอ่อนว่าง่ายมีเยอะและไม่ชอบ ดันชอบอย่างแม่นางจางฝูที่ทั้งโหดและพยศเนี่ยนะ”มู่หรงฟงกล่าวออกมาก่อนหันไปสนใจยันชะนีีน้อยที่นั่งตัวสั่นน้ำตาคลอเบ้าน่ารำคาญเบื้องหน้าที่ตนต้องสอนอยู่นี่อย่างเซ็งๆ
       “มันน่าตื่นเต้นดีออกนี่ขอรับ”


@Admin



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --50 คุณธรรม โพสต์ 2020-3-22 23:26
คุณได้รับ +5 คุณธรรม +10 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2020-3-22 23:26

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสายลับ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หน้ากากยักษ์เขาเงิน
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x8
x2
x20
x1
x1
x1
x2
x2
x1
x50
x100
x1
x6
x1
x2020
x1
x100
x3
x8
x30
x6
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x3
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x55
x13
x24
x160
x2
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x10
x177
x800
x2
x23
x80
x40
x50
x580
x196
x3
x9
x7
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x36
x600
x399
x90
x9
x400
x1200
x75
x8
x27
x594
x5
x100
x1213
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x32
x56
x190
x100
x800
x6
x320
x727
x190
x16
x200
x30
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x96
x5
x5
x30
x390
x74
x1
x13
x1676
x1
x2
x1995
x2670
x3
x1523
x4
x6
x10
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x40
x5