ดู: 368|ตอบกลับ: 10

{ เมืองหลันเยี่ย } จวนผู้ว่าการ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-8 19:13:52 |โหมดอ่าน


{ เมืองหลันเยี่ย - จวนผู้ว่าการ }

จวนที่ทำการของผู้ว่าเมืองหลันเยี่ย ดูแลชาวเมืองและความปลอดภัยของพื้นที่ในเขตหลันเยี่ย
เมืองแห่งนี้นับเป็นหนึ่งในเมืองที่สงบสุข ชาวบ้านอาศัยอยู่กันอย่างปรองดอง
ด้วยภายใต้การดูแลของผู้ว่าคนปัจจุบัน : หลี่ เซ่าต๋า (น้องชายผู้ว่าเมืองเซี่ยพี หลี่เหว่ยหวง)







ผู้ว่าการ: หลี่ เซ่าต๋า
อุปนิสัย: รักความเป็นธรรม เป็นคนสันติ ไม่ชอบความรุนแรง ทำงานจริงจัง

62

กระทู้

674

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18135663
เงินตำลึง
226775
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
280

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5842
ความชั่ว
0
ความโหด
1191
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-8 19:32:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                ย่านการค้า - จวนผู้ว่า ข้าโดนจับแต่ข้าไม่ได้ทำผิด เอาวะ นอนๆไปสักคืนก็แล้วกัน
        เมิร์กที่โดนจำก็ถูกคุมตัวมุ่งหน้าไปยังย่านการค้าเพราะจวนผู้ว่าตั้งอยู่ในย่านการค้า เมืองนี้มันเล็กจริงๆขนาดจวนขุนนางระดับผู้ว่ายังต้องตั้งอยู่ในย่านการค้า เมิร์กคิดอย่างขำขันขณะที่รถม้ากำลังเคลื่อนตัวผ่านย่านการค้าอย่างเชื่องช้า
          รถม้าเดินทางไปจอดที่หน้าจวนผู้ว่าก่อนที่ประตูรถม้าจะเปิดออกและเมิร์กก็ถูกคุมไปหามือปราบ
          มือปราบนั้นเป็นผู้ชายท่าทางสูงใหญ่ใบหน้ามีรอยแผลพร้อมกับแววตาดุดันสมกับที่เป็นคนที่อาชีพมือปราบ
          รู้ใช่ไหมทำไมโดนจับมาที่นี่ เสียงของเขาเย็นเยียบแต่ก็แฝงไปด้วยความดุดันเหลือล้ำเพื่อกดดันเมิร์ก
          แต่ความกดดันกับเมิร์กไม่ใช่อะไรที่ทำร้ายกันได้เขาก็เลยตอบกลับไปด้วยท่าทีสบายๆข้ารู้ หวงเฟยฉู่สินะ ข้าไม่ได้ทำหรอกแต่เจ้าจะจับข้ามาเพื่อสอบสวนก็ย่อมเป็นเรื่องปกติ เขาจ้องตาของมือปราบเพื่อแสดงความจริงใจให้เขารับรู้
          ยังไงการมีคนที่พอจะเชื่อใจเขาเพิ่มขึ้นก็ย่อมดีกว่าไม่มีเพิ่มขึ้น
          อึกมือปรามร่างยักษ์สะอึกไปเล็กน้อยก่อนจะกระแอมไอแก้เขินออกมาเขาโดนยอกย้อนทุกอย่างที่กะจะเอาไปข่มขู่อีกฝ่ายออกมาหมดเลยทำให้จิตใจเขาหวั่นไหวไปเล็กน้อย
            “หากเจ้าไม่ได้ผิดจริงก็ไม่ต้องกลัวไปหรอกเขาพูดกับเมิร์กก่อนจะหันไปสั่งการกับทหารยามอีกสองนายเบื้องหลัง
          เอาเขาไปคุมขัง มือปราบหันไปสั่งทหารยามทั้งสองด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
          ครับ!” นายทหารตอบรับอย่างแข็งขันแล้วก็วิ่งเข้ามาประคองร่างของเมิร์กส่งตรงไปยังที่คุมขัง
           หรือสั้นๆก็คุกนั่นแหละ
          เมิร์กถูกนำไปส่งในคุกแล้วก็ปิดประตูขังไว้เหมือนกับคนคุกคนอื่นๆ
          ชายหนุ่มด้วยความอยากหาอะไรทำว่างๆก็เลยหันไปคุยกับนักโทษห้องข้างๆ

          เป็นไง ทำไรมาโดนจับละ
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x190
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x142
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x873
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x75
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x126
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x30
x155
x44
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x1227
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x154
x51
x143
x50
x2698
x202
x120
x220
x81
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x869
x20
x80
x3368
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x147
x8992
x4358
x1220
x9999
x5430
x162
x208
x9999
x1521
x30
x91
x799
x74
x1414
x280
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x4986
x1
x47
x1

62

กระทู้

674

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18135663
เงินตำลึง
226775
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
280

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5842
ความชั่ว
0
ความโหด
1191
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-8 22:44:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-7-9 10:42

          แขกผู้มาเยี่ยมยามค่ำคืนเขาคือใครกันนะ?
เมิร์กตอนนี้กำลังติกคุกอยู่นับว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ที่ไม่น่าพิศมัยอันดับที่ห้าของเขา ส่วนสี่อันดับแรกอย่ารู้เลยจะดีกว่า
          มันดีกว่าติดอยู่ในป่าแล้วหลงทางเพราะในป่าเราต้องทำอะไรหลายอย่างเพื่อให้ตัวเองรอด แถมถ้าเรารู้วิธีที่ถูกต้องก็จะสนุกมากๆ
          แต่ติดคุกมันน่าเบื่อ
          น่าเบื่อสุดๆไปเลย ถึงเขาจะได้นอนพักแต่มันก็ไม่ได้ทำให้หายเบื่อ
          ‘เบื่อจังเลยน้า’เมิร์กที่ไขว้ขาไว้บนเตียงไม้แข็งอย่างเบื่อหน่าย
          “ไงเจ้าหน้าใหม่”หนึ่งในมือปราบที่นำเมิร์กมาส่งเดินมาโบกมือทักทายหน้ากรงขัง
          “มีอะไรท่านมือปราบ?” เมิร์กที่กำลังนอนเบื่ออยู่เงยหน้าขึ้นมาถาม
“สนใจเล่นหมากล้อมไหม”
          ตอกตอก ตอก
เสียงหมากกระทบกับกระดานไม้ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
          หนึ่งคือคนในชุดมือปราบของสำนักส่วนอีกคนคือผู้มาใหม่ในชุดแปลกตาเพราะนำเขาจากนอกด่าน
          ตามคำชวนของมือปราบหนุ่ม เมิร์กรับคำเชิญชวนของอีกฝ่ายที่จะให้มีการเล่นหมากล้อมแก้เบื่อ
          ก็เขาเบื่อจริงๆนี่นา
          “เจ้าฆ่าหวงเฟยฉู่ใช่ไหมละ?”
          “ไม่ใช่หรอก ข้าเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครฆ่าเขา”
          ทั้งสองมีบทสนทนาอันแปลกประหลาดขณะเดินหมากล้อมไปรอบๆ
          “ท่านรู้จักคุณหนูฮั่วไหม” ตอกเมิร์กถามหลังจากวางหมากกับดักเตรียมผลิกกระดานเอาไว้
          “รู้สิ นางค่อนข้างเป็นคนดังของที่นี่เลยละ” มือปราบหนุ่มยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะเดินหมากเข้าฉากที่เมิร์กวางเอาไว้ให้
          “งั้นเรอะ...” เมิร์กทำการผลิกกระดานเปลี่ยนสีของทั้งกระดานให้กลายเป็นสีเดียวกันในครั้งเดียว
          “ให้ตายสิ เจ้าทำได้ยังไงเนี่ย” มือปราบผู้มาเยี่ยมยกมือขึ้นตบหน้าผากเหมือนไม่เชื่อในสายตาของตัวเอง
          “ทักษะล้วนๆ”เมิร์กยักคิ้วตอบ
          “งั้นข้าไปละ” มือปราบหนุ่มดันตัวลุกขึ้นเก็บกระดานหมอกล้อมและเดินจากไป
          ส่วนเมิร์กที่เห็นว่าตัวเองง่วงแล้วก็นอนหลับพักผ่อน


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x190
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x142
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x873
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x75
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x126
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x30
x155
x44
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x1227
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x154
x51
x143
x50
x2698
x202
x120
x220
x81
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x869
x20
x80
x3368
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x147
x8992
x4358
x1220
x9999
x5430
x162
x208
x9999
x1521
x30
x91
x799
x74
x1414
x280
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x4986
x1
x47
x1

62

กระทู้

674

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18135663
เงินตำลึง
226775
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
280

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5842
ความชั่ว
0
ความโหด
1191
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-9 10:25:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
        สอบสวน(1/2)

      เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากความเหนื่อยล้าสะสมแถมยังต้องมานอนในห้องแคบๆอย่างคุกประจำเมืองหลั่นเยี่ยด้วยแล้ว ความเหนื่อยก็เลยหายไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
         เมิร์กที่ตื่นขึ้นมาก็บิดขี้เกียจเพื่อคลายความเมื่อยจากเตียงแข็งๆ
         “เมื่อไหร่จะได้เวลาขึ้นไต่สวนกันนะ” ชายหนุ่มเอนตัวลงบนเตียงด้วยความเบื่อหน่าย ในคุกนี่ช่างน่าเบื่อจริงๆไม่มีอะไรให้ทำเลยให้ตายสิ

        มือปราบสองคนเดินเข้ามา หนึ่งในนั้นเป็นสหายใหม่ของเขาที่มาเล่นหมากล้อมเป็นเพื่อน ซึ่งคนที่ให้กำลังใจเขาตอนเข้าคุกครั้งแรก “ไปได้แล้ว ท่านเจ้าเมืองใกล้เปิดศาลไตร่สวน”

        “งั้นก็ไปกันเถอะ” เมิร์กลุกขึ้นยืนอย่างว่าง่ายพร้อมกับรอยยิ้มแล้วเดินตามมือปราบทั้งสองออกไปสู่ศาล
        
         ชายหนุ่มนักโทษถูกมือปราบทั้งสองพาตัวไปยืนรอที่หน้าประตูศาล

ถามว่าเมิร์กตื่นเต้นใหม่ ก็นิดนึง ศาลเป็นประสบการณ์ใหม่สำหรับเขา        

        “เปิดศาล” เสียงผู้ว่าเมืองหลันเยี่ยเมื่อนั่งลงประจำที่แล้วเขาร้องตะโกนบอกมือปราบ “เบิกตัวนักโทษ”

        มือปราบที่อยู่กับเขาก่อนพูดขึ้น “เดินไปได้แล้ว จำไว้เมื่อเข้าประตูไปคุกเข่าทำความเคารพใต้เท้าด้วยล่ะ”

        “รับทราบ ว่าแต่ข้าต้องพูดยังไงนะ?” เมิร์กตอบกลับมือปราบก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปข้างในศาล
         “คารวะใต้เท้า” อีกฝ่ายตอบพลางเดินข้างๆ เมิร์ก ก่อนแยกไปยืนด้านข้างเหมือนมือปราบคนอื่นๆ
         
        ทันทีที่เขาก้าวเข้าไป เขาก็เห็นชายผู้หนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่สูงขึ้นไป ‘นั่นคงเป็นใต้เท้าละมั้ง?’ ด้วยมารยาทเมิร์กจึงคุกเข่าคำนับทำเคารพ

      “เจ้ามีชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไร” ผู้ว่าเมืองกล่าวถามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสุภาพ

     “คารวะใต้เท้า ข้ามีนามว่า เมิร์ก โนกีอัส ซีซ่าร์ ครับผม” เมิร์กตัดสินใจใช้นามจริงของตัวเอง เพราะนามเหลียนซีฟ่านนั้นไม่นามที่ควรจะต้องมามีมลทินเพราะการเข้าใจผิด
        ทำชื่อคนตายเสียมันแย่นะ

        “คนนอกด่านรึ(?)” อีกฝ่ายดูท่าทางตกใจ ซึ่งมีแววโน้มสูงมากที่เขาจะเป็นคนร้าย “เจ้ามาทำอะไรที่หลันเยี่ยและเกี่ยวข้องอะไรกับหวงเฟยฉู่”

        “ข้ามาตามหาหวงเฟยฉู่เพราะข้าไปรับการทดสอบของชายปริศนา โดยเขาได้มอบจดหมายให้ข้ามาถามหาหวงเฟยฉู่เพื่อที่จะได้เข้าไปในถ้ำเริงระบำเพื่อเอาทวนเฟยซิ่น ครับผม” เมิร์กเล่าทุกอย่างโดยละเอียดและไม่ปิดบังแม้แต่น้อยโดยระหว่างที่เขาพูดก็สบตากับผู้ว่าตามมารยาทผู้พูดที่ดี


        “ชายคนนั้นเป็นใคร ทำไมเขาต้องให้เจ้ามาตามหาหวงเฟยฉู่ แจ้งให้ชัดเจน” ผู้ว่าการกล่าวถามเขา เนื่องจากรายละเอียดเหล่านี้ค่อนข้างคลุมเครือและเศษผ้าสีดำที่พบที่เกิดเหตุ กับ จดหมายที่เหมือนเขาเขียนไม่เสร็จที่ได้จากตัวชายคนนี้



        “ข้าไม่รู้จักเขา ตอนนั้นข้ากำลังขายของที่ลั่วหยางแต่ได้ยินประกาศจากชายในชุดดำว่ามีศาสตราวุธที่จะให้ทดสอบ โดยมีบททดสอบสามข้อ ส่วนที่ข้ามาหาหวงเฟยฉู่ทำไมนั้ยก็เพราะว่าในจดหมายที่ชายชุดดำส่งมาได้เขียนไว้ว่ามีแต่หวงเฟยฉูที่รู้ที่ตั้งของถ้ำเนิงระบำ หากท่านอยากตรวจสอบให้แน่ใจ บางทีชาวบ้านเมืองลั่วหยางอาจจะช่วนท่านได้ เหตุการณ์เกิดขึ้นประมาณ2-3วันก่อน”เมิร์กแจกแจงเหตุผลทั้งหมดที่เขารู้

        “ชายชุดดำ แล้วเศษผ้านี่ก็ตกอยู่ในที่เกิดเหตุ” ผู้ว่าการกล่าวพลางลูบหนวด “เจ้าไม่รู้จักเขา แต่มาตามคำบอกเขา ทำไมเจ้าถึงเชื่อใจคนที่แม้แต่ปิดหน้าตา!?”
      
        “ก็ข้าเห็นว่าน่าสนใจดีก็เลยมา แล้วข้าก็ไม่รู้ว่าหวงเฟยฉู่บ้านอยู่ไหน มีชาวบ้านคนหนึ่งนำทางข้าไปด้วยซ้ำ”
        
        “ชาวบ้านคนนั้นมีชื่อแช่ว่าอะไร แล้วเขาเจอศพพร้อมกับเจ้าหรือไม่(?)” ผู้ว่าการกล่าวถาม
   “ข้าไม่รู้ ตอนนั้นเขาเป็นลูกค้าคนสุดท้ายพอดีก็เลยถาม และเขาก็ไม่เห็นศพ เขาแค่ไปส่งหน้าบ้านแล้วก็กลับ”


        “แสดงว่าช่วงเวลาที่เจ้าเจอศพมีเจ้าเพียงคนเดียวถูกไหม?” ผู้ว่าการกล่าว “จากนั้นเจ้านำศพไปทิ้งน้ำตกและทำทีไปหาชาวบ้านเพื่อคิดจะยืนยันความบริสุทธิ์ แต่เถ้าแก่คนนั้นดันขี้ตกใจ” ผู้ว่าการกล่าวถามตามรูปการณ์ที่ได้รับเบาะแสและคำบอกเล่าของเถ้าแก่
“แล้วคุณหนูฮั่ว เจ้ารู้จักนางหรือไม่”

“คำถามแรกก่อน ใช่ข้าเจอคนเดียวถ้านับแค่คน แต่สิ่งที่เจอไม่ใช่ข้าแต่เป็นเสือดาวหิมะสัตว์เลี้ยงของข้า สอง ข้าเจอเขาที่น้ำตก ศพของเขาลอยอยู่กลางน้ำและไปติดที่โคดหิน ท่านถามเถ้าแก่ได้เลยว่าสิ่งที่ข้าพูดคือ คนนี้ใช่หวงเฟยฉู่หรือไม่? ข้าไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ และคำถามสุดท้าย ไม่ ข้าไม่รู้จักคุณหนูฮั่ว..” เมิร์กตอบโดยอ้างอิงสิ่งต่างไที่เกิดขึ้น

        “เจ้าเป็นคนนอกด่านสินะ งั้นเดี๋ยวคุณหนูฮั่วแห่งตระกูลฮั่วในหลันเยี่ยจะมาถึง กฎในศาลหากผู้ไตร่สวนไม่ได้ถามก็อย่าเพิ่งพูด เข้าใจใช่ไหม”



        เวลาผ่านไปหนึ่งเค่อ มือปราบคนนึงก็วิ่งเข้ามาแจ้งว่า คุณหนูฮั่วหลานเฟยมาถึงแล้วก่อนกลับออกไปยืนด้านหน้าตามเดิม

        “เบิกตัวฮั่วหลานเฟย” ผู้ว่าการตะโกนเรียก

        ‘นั่นคือคุณหนูฮั่วสินะ’เมิร์กหันมองบุคคลใหม่ที่ก้าวเข้ามา

        “คารวะใต้เท้า ข้าน้อยฮั่วหลานเฟยคำนับท่าน” ฮั่วหลานเฟยตอบก่อนคุกเข่าคำนับ
        

        “ฮั่วหลานเฟย เจ้าเคยเจอหรือรู้จักหวงเฟยฉู่หรือไม่ ในจดหมายของเขามีเขียนถึงเจ้า” ผู้ว่าการกล่าวก่อนยกจดหมายให้อีกฝ่ายดูและส่งให้มือปราบนำไปให้นางดูใกล้ๆ ก่อนนำกลับมา

        “เรียนใต้เท้าข้าน้อยไม่สนิทกับหวงเฟยฉู่ เขาตามตื้อข้าน้อย แต่ข้าน้อยก็ไม่ว่าอะไรพูดกับเขาดีๆ” ฮั่วหลานเฟยกล่าวตามความจริง

        ‘โอ้ เรื่องเป็นแบบนี้เองรึเนี่ย ผิดคาดแหะ’ ตามคำพูดของนาง หวงเฟยฉู่ก็คงเป็นคนที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นละนะ

        “แล้วชายข้างๆ เจ้าล่ะเคยเจอเขาไหม” ผู้ว่าการกล่าวถามก่อนชี้ไปทางเมิร์ก


        ฮั่วหลานเฟยหันไปมองแวบนึงก่อนก้มหน้าราวกับขบคิดบางอย่างก่อนรายงาน “เรียนใต้เท้าเหมือนข้าน้อยจะเคยเห็นเขากับหวงเฟยฉู่มีเรื่องทะเลาะกันครั้งนึงในตลาด ดูเหมือนหวงเฟยฉู่จะหัวเสียอย่างมาก แต่ข้าน้อยเห็นไม่ชัด เรื่องนี้ต้องลองถามคุณชายหานที่ขับรถม้าพาข้าน้อยไปเที่ยวนอกเมือง”

        “ข้าไม่เคยเจอหน้าเขา ข้าพึ่งมาถึงหลั่นเยี่ยได้หนึ่งวันเอง แถมการไปตลาดของเมืองนี้ข้าเคยแค่สองครั้งคือหนึ่ง ค้าขาย สอง ชักชวนเถ้าแก่”
        
        “เงียบ! หากข้ายังไม่ถามอย่าเพิ่งพูด ข้าจะสอบสวนทั้งหมด” ผู้ว่าการกล่าวขึ้นก่อนยกแท่งทุบโต๊ะตักเตือนครั้งหนึ่ง
        
      “ขออภัย”

        “คุณชายหานที่เจ้าหมายถึง หานต้าฉี ใช่หรือไม่” ผู้ว่าการถามขึ้น

        “ใช่เจ้าค่ะ เราสองคนเป็นคู่หมั้นกันตั้งแต่ยังเล็ก และข้าน้อยกับเขาเรารักกันมาก...”

“พอแล้ว ข้าถามแค่ใช่ไม่ใช่” ผู้ว่าการยกมือห้ามก่อนออกคำสั่งให้มือปราบคนนึง “เจ้าไปตามตัวคุณชายหานมาพบข้า”

“เมิร์ก โอกูสัส ซีช้า เจ้ามีอะไรจะแก้ข้อกล่าวหาของแม่นางฮั่วหรือไม่” ผู้ว่าการกล่าวชื่อของเขาด้วยไม่แน่ใจว่าถูกหรือไม่ ด้วยสำเนียงชื่อเขาค่อนข้างออกเสียงยากพอสมควร

        “ข้าพึ่งมาถึงที่นี่ได้เพียงวันเดียวเท่านั้นข้าขอยืนยัน คืนที่แล้วในเรือนจำเป็นคืนแรกของข้า สถานที่แรกของข้าคือโรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียว ข้าได้ไปซื้อของกินที่นั่น ส่วนเรื่องในตลาดที่แม่นางฮั่วกล่าวมาย่อมเป็นไปไม่ได้เพราะข้าเคยแต่ขายของเพียงครั้งเดียวแถมลูกค้าเยอะจนไม่มีเวลามาทะเลาะ กว่าจะเจอชายผู้นำทางก็ของหมดแล้ว ส่วอีกครั้งก็คือตอนตามตัวเถ้าแก่ครับ”เมิร์กตอบกลับด้วยความสัตย์จริงโดยข้อมูลใกล้เคียงกับที่เขาเคยพูดแทรกผู้ว่าไปแล้ว
        “นอกจากคุณชายหานมีใครเห็นอีกไหมที่แม่นางฮั่วจำได้ ขอคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าด้วย ข้าจะให้มือปราบไปตามมาให้ปากคำ” ผู้ว่าการกล่าว

        “เรียนใต้เท้า….” ฮั่วหลานเฟยนิ่งไปครู่นึงก่อนเอ่ยปาก “ในวันนั้นข้าน้อยเหมือนเห็นเถ้าแก่โรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียว / พ่อค้าขายเครื่องเทศหลี่ถ่งที่ขายประจำทุกวัน / พ่อค้าอัญมณีเหมาเต๋อตุง เจ้าคะ”

“มือปราบ พวกเจ้าสองคนไปเชิญคนที่แม่นางฮั่วกล่าวเมื่อสักครู่มา”  หลังจากมือปราบออกไป คนแรกที่ไปเชิญคุณชายหานวิ่งมากระซิบว่าคุณชายหานมาแล้ว

“เบิกตัวหานต้าฉี” ผู้ว่าการกล่าวเสียงดัง มองชายหนุ่มเดินเข้ามา ดูเหมือนต้นแขนเขาจะมีรอยแผล การพันผ้าพันแผลอาจจะเป็นแผลใหม่


“คารวะใต้เท้า ข้าน้อยหานต้าฉีขอรับ” เขากล่าวก่อนคำนับและคุกเข่าลงเหมือนอีกสองท่าน


“เมื่อไม่กี่วันเจ้ากับฮั่วหลานเฟยขับรถม้าผ่านตลาดใช่หรือไม่”

“ใช่ขอรับ” หานต้าฉีกล่าว

        “แล้วเจ้ารู้จักชายคนนี้หรือไม่” ผู้ว่าการถามขึ้นก่อนชี้มือไปทางเมิร์ก


        “ข้าน้อยไม่รู้จักขอรับ แต่เคยเห็นเขามีเรื่องกับหวงเฟยฉู่” หานต้าฉีกล่าวรายงานก่อนหันไปมองฮั่วหลานเฟยแวบนึงและหันมามองใต้เท้า

        ‘สงครามสองฝ่ายโดยที่ฝ่ายหนึ่งไม่มีผู้สนับสนุนสินะ ก็ดี หากข้ารอดก็จะได้ลากพวกมันไปให้หมดด้วยเลย’ แม้แต่สภาวะวิกฤต เมิร์กก็ยังคงตีความเป็นกลางและไม่สิ้นหวัง

        “เจ้าแน่ใจนะว่าเป็นเขา เพราะเขาบอกว่าเพิ่งมาถึงเมืองนี้เมื่อวาน” ผู้ว่าการกล่าวย้ำอีกครั้ง

        เมื่อเมิร์กได้ยินผู้ว่าพูดคำว่า’เมื่อวาน’เขาก็กุมขมับ ‘นี่ท่านไม่มีศาสตร์ด้านกานแทงกั้กเลยสินะ’

        “มั่นใจขอรับ เป็นเขาแน่นอน” หานต้าฉีตอบ

        ‘เรื่องของเจ้าเลย!!’ เมิร์กอยากตะโกนลั่นออกไปบ้างแต่เขาเสียเปรียบอยู่เลยไม่ทำ

        “เมิร์ก โอกีนุส ซีซ้า เจ้ามีสิ่งใดจะพูดไหม โจทย์ทั้งสองเหมือนจะพูดเสียงเดียวกันว่าเจอเจ้าทะเลาะกับหวงเฟยฉู่” ผู้ว่าการกล่าวถามเมิร์ก

        “ท่านผู้ว่า หลักฐานอีกสองชิ้นที่ท่านเก็บไว้ยังอยู่ใช่ไหมครับ?”เมื่อมาถึงจุดตันเพราะผู้ว่าช่างประมาท เขาจึงต้องใช้ไพ่ลับ

        “ยังอยู่” ผู้ว่ากล่าวตอบอีกฝ่าย ก่อนจะถามหานต้าฉี “แผลที่แขนเจ้าได้มาจากไหนรึ?”
        “เรียนใต้เท้า เมื่อวานข้าน้อยไปล่าสัตว์ แต่โดนสัตว์กัดขอรับ” หานต้าฉีกล่าวตอบผู้ว่าการ


        “ขอข้าดูได้ไหม แผลสัตว์กัดกับคนกัดมันแตกต่างกันนะ” ผู้ว่ากล่าวตอบอีกฝ่าย

        “ได้ขอรับ แต่มันอาจไม่น่าดูนะขอรับ ท่านหมอช่วยทำแผลให้ข้าน้อย บอกว่าต้องขูดเนื้อออก” เขาเปิดแผลก่อนแสดงรอยแผลเป็นที่เละเทะพอสมควรจนมองไม่ออกว่าโดนตัวอะไรทำร้ายกันแน่

        “หมอท่านไหนกันรึ?” ผู้ว่าการกล่าวถาม

        “หมอประจำจวนข้าน้อยขอรับ” หานต้าฉีกล่าวตอบ

        “เช่นนั้นก็ไม่เป็นไร” ผู้ว่าพูดขึ้น เขาคิดว่าถ้าหานต้าฉีเป็นคนสังหาร และต้องการปกปิดเขาจะต้องให้หมอที่จวนพูดตามที่เขาต้องการ แต่หลักฐานไม่เพียงพอ ตอนนี้คนที่มีปัญหากับหวงเฟยฉู่ล้วนเชื่อมโยงไปที่ชายนอกด่านผู้นี้


      ต้องตัดแบ่ง มันยาวเกิน
     
  @Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1