ดู: 350|ตอบกลับ: 12

{ เมืองหลั่นเยี่ย } ย่านการค้าหลั่นเยี่ย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-5 18:07:24 |โหมดอ่าน


{ เมืองหลั่นเยี่ย } ย่านการค้าหลั่นเยี่ย

ย่านการค้าหลั่นเยี่ย
ยินดีต้อนรับท่านนักเดินทาง ย่านการค้าแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องวัตถุดิบจากทะเลหรือภูเขา ท่านสามารถพบเจอทุกอย่างได้ที่นี่




#โปรดระวังทรัพย์สินของท่านสูญหาย
#ห้ามขโมยของ ฝ่าฝืนมีโทษหนัก

:
ตลาดปลาอยู่ลึกข้างใน หากท่านสนใจโปรดเดินตรงไป



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

62

กระทู้

674

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18135663
เงินตำลึง
226775
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
280

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5842
ความชั่ว
0
ความโหด
1191
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-5 19:19:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-7-6 08:37

         
            หึตามหาคนมันจะยากสักแค่ไหนกันเชียว .... ข้าขอถอนคำพูด มันยากจังเว้ยยยย!!

          กินข้าวท้องอิ่มพร้อมกับจิบชาสบายๆเสร็จเรียบร้อยแล้ว เมิร์กกลับไปขึ้นรถม้าออกเดินทางไปยังสถานที่ต่อไปในทันที


            ตามคำพูดของเสี่ยวเอ้อห์หญิงหวงเฟยฉู่นั้นไม่สบายตัวของเขาจึงอยู่ที่บ้าน


            แต่สามารถตามหาเบาะแสจากคนในตลาดได้เพราะหวงเฟยฉู่เป็นคนดีดนเด่นมักจะช่วยเหลือคนในย่านการค้าเมืองหลั่นเยี่ยสม่ำเสมอทำให้หลายคนรู้จักเขา


            รถม้าเคลื่อนตัวต็อกๆไปตามถนนเมืองหลั่นเยี่ยสภาพความเป็นอยู่ของเมืองนี้นับว่าพอดูดีได้ สาเหตุคงจะเป็นเพราะเมืองๆนี้อยู่ใกล้ทะเลทำให้มีสินค้าหายากบางชนิดเช่นปลาทูน่าหรือปลาน้ำเค็ม




            ใช้เวลาไม่นานเมิร์กก็เดินทางจากโรงเตี๊ยมจี้ฉู่เฉียวมาสู่ย่านการค้าเมืองหลั่นเยี่ยได้เป็นผลสำเร็จ


            เขาถือโอกาสนี้ตั้งร้านไปด้วยเลย


หนึ่งคือเรียกความสนใจ



สองคือขายของ



สามคือถามหาหวงเฟยฉู่



            เรียกได้ว่ากระทำเพียงครั้งเดียวได้ประโยชน์ถึงสามอย่างเหตุใดจะไม่ทำกันเล่า?


            เมิร์กลำเลียงแผ่นไม้จากบนรถลงมาตั้งเป็นแผงลอยเล็กๆเช่นเคยโดยครั้งนี้เขาก็ไม่ลืมที่จะปล่อยให้สัตว์เลี้ยงทั้งสองออกมาทำงานด้วยเช่นกัน เขามอบปลาให้พวกมันอย่างละตัวเป็นค้าจ้างเล็กๆ ยังไงเขาก็มาถึงทะเลแล้วจะหาปลาเพิ่มก็ไม่ใช่เรื่องยากอันใด


            “ฝากพวกเจ้าด้วยนะ” ชายหนุ่มไม่รู้ว่าที่พูดไปพวกมันจะเข้าใจรึเปล่าแต่อย่างน้อยสัตว์ก็น่าจะเข้าใจความรู้สึกที่เขาต้องการจะสื่อละมั้ง

โฮ้กปิ้ป

            สัตว์ทั้งสองส่งเรียกร้องก่อนจะแยกย้ายกันออกไปอวดโฉมของตนเอง


            เมิร์กนั่งประจำรอที่ร้านอย่างใจเย็นโดยก็ตะโกนเรียกลูกค้าไปพลางๆไม่นานลูกค้าคนแรกก็มาถึง และเริ่มเข้ามาเรื่อยๆจนแน่นขนัด


           มันเยอะจนเมิร์กไม่มีโอกาศถามหาตัว หวงเฟยฉู่ เลย จนกระทั่งมรสุมกำไรหายไป ก็เหลือเพียงชายเพียงคนเดียวที่ยืนดูอยู่


            “สวัสดีครับ” เมิร์กกล่าวทักทายกับลูกค้าคนสุดท้ายที่เป็นชายหนุ่มท่าทางอายุแก่กว่าตน


            “สวัสดี ข้าต้องการซื้อเสื้อตัวนี้” ชายผู้นั้นทำการหยิบเสื้อยืดสีสันแสบใสจากเฉิงตูขึ้นมาให้เมิร์กดู


            “ราคา450ตำลึงครับ มันเป็นของจากปาสู่ก็เลยมีราคาสูงขึ้นมาหน่อย” เมิร์กกล่าวราคาพร้อมแจกแจงเหตุผลให้อีกฝ่ายฟังทันที


            เขารู้ว่าราคานี้ค่อนข้างสูงมากสำหรับการเป็นเพียงเสื้อยืดที่ใส่ในชีวิตประจำวัน


            แต่ด้วยลักษณะเฉพาะตัวและแหล่งที่มาของมันเมิร์กเชื่อว่าราคานี้คือราคาที่เหมาะสมกับมัน


            ลูกค้าหนุ่มหลังจากได้ฟังก็ยืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมา“งั้นรึ พอจะลดลงได้ไหม ปาสู่จากนี่เองก็ไม่ได้เดินทางลำบากเหมือนแต่ก่อนแล้วนี่?”


            เมิร์กที่ได้ฟังก็เห็นด้วยกับเหตุผลของอีกฝ่ายปาสู่กับฉิงโจวถ้าตามแผนที่อาจจะไกล แต่ก็ไม่ได้ไกลเกินเอื้อม จะรอพ่อค้าคาราวานคนอื่นผ่านมาแล้วดูราคาอีกทีก็ไม่สาย


            แถมนี่เป็นเสื้อผ้าทั่วไปจะหาที่ไหนก็เหมือนๆหรือคล้ายๆกัน


            “ข้าเข้าใจแล้ว 400เป็นไง?”เมิร์กลดราคาลงประมาณอาหารถูกๆหนึ่งมื้อ สำหรับคนทั่วไปอาจจะพอเรียกได้ว่าเยอะละมั้ง?


            “300..” ชายเบื้องหน้าเมิร์กพูดสั้นๆได้ใจความ


            เมิร์กยิ้มเครียดเล็กน้อยก่อนที่จะนึกอะไรดีๆขึ้นมาได้


            ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นแล้วเริ่มแผนการสดๆร้อนๆในหัวทันที


            “380” เมิร์กเริ่มแผนการโดนลดราคาจากที่เสนอไปลงมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเพื่อยั่วโมโหอีกฝ่าย


            “310” ชายวัยกลางคนได้ยินก็ทำการต่อราคาอีกครั้ง ใบหน้าของเขาเริ่มบูดบึ้ง


            “350”  เมิร์กยังคงยิ้มและดำเนินแผนของตัวเองต่อไป


            “320 ข้าไม่มีเงินให้มากกว่านี้แล้ว หากไม่ได้ข้าก็จะไปเดี๋ยวนี้” ชายผู้นั้นพูดด้วยน้ำเสียงแฝงอารมณ์โกรธเล็กน้อยปนออกมา


            “ข้ามีข้อเสนอให้ท่านจะว่ายังไงครับ?” เมิร์กพูดด้วยน้ำเสียงดูน่าเชื่อถือ


            ลูกค้าชายที่ได้ยินก็หูผึ่งตั้งใจฟัง


            “หากท่านมีข้อมูลเกี่ยวกับ หวงเฟยฉู่ข้าจะขายให้ท่านในราคาเพียง200ตำลึงเพียงเท่านั้น ข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องพบเขาจริงๆ” เมิร์กเปลี่ยนสีหน้าจากเจ้าเล่ห์เป็นแกมขอร้องปนน่าสงสาร เขาไม่ได้โกหก เขามีเรื่องสำคัญที่ต้องถามจากหวงเฟยฉู่จริงๆนี่นา


             ลูกค้าชายเมื่อได้ยินก็เงียบไปขณะหนึ่งก่อนจะพูดออกมา
             "300ชั่งแล้วข้าจะบอก" เขาพูด             "ตกลง.. เจ้าเสือมานี่สิ" เมิร์กตอบตกลงกับชาวหนุ่มโดยเรียกเจ้าเสือขาวมายืนอยู่ข้างๆ เขาไม่ได้ขู่เลยนะ จริงๆ

@Admin




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x190
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x142
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x873
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x75
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x126
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x30
x155
x44
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x1227
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x154
x51
x143
x50
x2698
x202
x120
x220
x81
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x869
x20
x80
x3368
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x147
x8992
x4358
x1220
x9999
x5430
x162
x208
x9999
x1521
x30
x91
x799
x74
x1414
x280
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x4986
x1
x47
x1

62

กระทู้

674

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18135663
เงินตำลึง
226775
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
280

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5842
ความชั่ว
0
ความโหด
1191
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-5 22:51:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-7-6 08:52


ขายของกันเล็กน้อยพอเป็นพิธีชีวิจะได้มั่งมีศรีสุข

คืนนี้ที่ย่านการค้าเมืองหลั่นเยี่ย พ่อค้าหนุ่มแปลกหน้าที่มาพร้อมกับรถม้าคันงามได้มาจอดเทียบฝั่งถนนภายในตัวเมือง


          รถม้าของเขาตั้งอยู่ห่างจากตลาดปลาพอสมควรเนื่องด้วยปัญหาด้านกลิ่นคาว


          เจ้าของร้านนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเมิร์กที่กำลังจะขายของเพื่อหากำไรเข้าร้าน


          “หืบ” เมิร์กแบกลังสินค้าของมาวางหน้าร้านอย่างเป็นระเบียบแผ่นไม้จำนวนมากถูกก่อขึ้นเป็นเผิงเล็กๆตามปกติ


          ชายหนุ่มทำการจัดแจงสินค้าไว้ตามแผงลอยและวางกล่องที่บรรจุสินค้าชนิดนั้นจำนวนมากเอาไว้เบื้องล่าง


          “แบบนี้คงพอแล้วละมั้ง” เมิร์กลองนับจำนวนสินค้าที่วางเอาไว้ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ


          เขาไม่รู้ว่าต้องการขายเท่าไหร่ซะด้วยสิแถมเวลาสินค้าหมดก็ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีอะไรเลยด้วยซ้ำ


          ‘น่าจะพอละมั้ง?’ ชายหนุ่มเก็บความสงสัยไว้ในใจแล้วเริ่มประกาศหาลูกค้าเข้าร้าน


“เสื้อผ้าครับ เสื้อผ้าถูกๆ”

          เสียงของเมิร์กนั้นไม่ดังมากเพราะเกรงใจคนอื่นๆที่น่าจะนอนกันไปบ้างแล้วแต่ก็ยังมีบางส่วนที่เดินเที่ยวกลางคืนกันอยู่เลยมาขาย


       เหล่าผู้คนที่เที่ยวกลางคืนหันมาให้ความสนใจบ้างแต่ก็น้อยกว่าปกติอยู่พอสมควรเพราะว่ามันมืดคนเลยมองไม่ค่อยเห็นถึงความงามของเนื้อผ้า
         
แต่ก็มีลูกค้าเดินเข้ามาอยู่บ้าง



          โดยลูกค้าส่วนใหญ่นั้นเป็นผู้ชายที่กำลังควงแขนสตรีเอาไว้เป็นส่วนใหญ่...


          ‘พวกท่านพามาจากไหนกันเยอะแยะเนี่ย.....’ เมิร์กคิดขณะยืนเงินทอนให้กับลูกค้าหนุ่มๆทั้งหลายดูจากการแต่งหน้าและท่าทางของสตรีข้างกายส่วนใหญ่พวกนางไม่น่าใช่คนรักถาวรของพวกเขาแน่ๆ


          ยังไงก็ไม่ใช่แน่ๆ... เพราะพวกนางเล่นสูบเงินกันชนิดที่ว่าไม่เผื่ออนาคตเลย ให้ตายสิ


@Admin
@STAFF_โรลทำงาน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +1097 เงินตำลึง +8000 ความหิว -11 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 1097 + 8000 -11 + 6

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x190
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x142
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x873
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x75
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x126
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x30
x155
x44
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x1227
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x154
x51
x143
x50
x2698
x202
x120
x220
x81
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x869
x20
x80
x3368
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x147
x8992
x4358
x1220
x9999
x5430
x162
x208
x9999
x1521
x30
x91
x799
x74
x1414
x280
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x4986
x1
x47
x1

62

กระทู้

674

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18135663
เงินตำลึง
226775
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
280

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5842
ความชั่ว
0
ความโหด
1191
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-7-7 19:17:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-7-7 20:03

                100ชั่ง อืม ก็ยังดี ถูกกว่ารอบที่แล้ว ล่อไปตั้ง300ชั่งกว่าจะยอมนำทาง

เมิร์กตอนนี้อยู่เบื้องหน้าประตูเข้าย่านการค้าหลั่นเยี่ย เขามาตามหาคนที่พอจะรู้จักกับหวงเฟยฉู่ณ ที่แห่งนี้


          หากจะให้เล่าว่าทำไมมาอยู่ที่นี่ก็คงต้องขอย้อนกลับไปเมื่อไม่นานมานี้




          ที่น้ำตก
          เมิร์กนำร่างไร้ชีวิตที่ชุ่มน้ำขึ้นมาวางไว้บนฝั่ง


          แต่จู่ๆเจ้าเสือก็เดินเข้ามาหาเขาใกล้ๆแล้วใช้กรงเล็บทิ่มลงไปในเลือดปล่อยให้หยดเลือดไหลออกมาก่อนจะชี้จึ๋งๆใส่มันพร้อมกับชี้ไปข้างหลังของเมิร์กที่เป็นน้ำตก


          “น้ำตกน้ำ ถังน้ำ!!” เมิร์กลองถามด้วยภาษามนุษย์


          เจ้าเสือที่ได้ยินก็พยักหน้าหงึกหงักเป็นการตอบว่าใช่


          “คนๆนี้คือเจ้าของเลือดที่บ่อน้ำ?”


          โฮกปิ้บ เจ้าเสือคำรามอย่างยินดีที่นายของตนเข้าใจมัน



          เพราะเหตุนี้เมิร์กเลยต้องตรวจสอบให้แน่ใจโดยการเดินทางกลับมาที่เมืองหลั่นเยี่ยเพื่อตามหาคนที่รู้จักหวยเฟยฉู่


          “พอจะรู้จักคนที่รู้จักหวยเฟยฉู่ไหมครับ?”เมิร์กถามชายแปลกหน้าที่กำลังเดินอยู่


          “อ่อ ลองไปถามเถ้าแก่ร้านนั้นดูสิ”พูดเสร็จเขาก็เดินจากไป


          สถานที่ที่เขาต้องเข้าก็คือร้านค้าธรรมดาภายในย่านการค้าหลั่นเยี่ย สถานที่ที่พ่อค้าอย่างเขาสามารถเข้าถึงได้สะดวกสบายโชคดีจริงๆ


          โดยเขาได้ติดต่อผ่านหญิงสาวที่เป็นเสี่ยวเอ้อห์ในนำทางเขาไปหาเถ้าแก่โดยเขาอ้างว่ามาทำธุระเล็กน้อยเนื่องด้วยใบรับประกันพ่อค้าทำให้เขาสามารถเข้าพบเถ้าแก่ได้อย่างง่ายดาย


          “มีธุระอะไร” เถ้าแก่ที่กำลังทำงานของตนอยู่เงยหน้าขึ้นมาถามเมิร์ก


          “ท่านพอจะมีเวลาว่างไปตรวจสอบศพให้ข้าหน่อยได้ไหม” เมิร์กถามกับเถ้าแก่ที่กำลังทำงานอยู่ด้วยใบหน้าจริงจัง


          “อืม ถ้าเจ้ายินดีจ่ายค่าเสียเวลาให้ข้าสัก100ชั่ง ข้าก็ยินดีไปกับเจ้านะ”เถ้าแก่หนุ่มวางปากกาขนนกลงแล้วมันมาตอบกลับเมิร์ก


          “ตกลง” เมิร์กตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงมั่นคงคนที่แล้วขอ300คนนี้ขอแค่100เดียว ทำไมแค่นี้จะจ่ายไม่ได้


          ‘ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายที่นอนอยู่ไม่ใช่ หวงเฟยฉู่จากข้อมูลที่มาแล้วก็เถอะ แต่ตรวจให้แน่ไปเลยอาจจะดีกว่า’


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -100 ชื่อเสียง +35 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -100 + 35 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3