ดู: 156|ตอบกลับ: 1

{ เมืองฮองหง } หอหลันฮวา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-5-2 15:28:29 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-5-16 17:32


{ หอหลันฮวา }
สถานที่รวมโฉมงามมากฝีมือในศิลปะหลายแขนงไว้มากที่สุดในเมืองฮองหง
ถือคติ "ขายศิลปะ ไม่ขายเรือนร่าง"
เน้นให้ความบันเทิงระหว่างลูกค้ากำลังร่ำสุราเพียงหยางเดียว
ทุกครึ่งเดือนจะมีการจัดอันดับนางรำโดยวัดจากจำนวนช่อกล้วยไม้ที่ได้รับ
(ทางหอจำหน่าย > สถานที่สำหรับสายเปย์)



.
นางรำอันดับหนึ่ง | หวาง จี๋
นอกจากใบหน้าที่งดงามและท่วงท่าการร่ายรำแล้ว
กิริยาที่สุภาพนุ่มนวล ทำให้คนหลงใหลในตัวนางได้ไม่ยาก
ไม่น่าแปลกใจถ้ามีคุณชายสักคนยอมหมกตัวอยู่ในหอทั้งวันเพื่อรอพบ



นายท่านแห่งหอหลันฮวา | โอวหยาง เสียง
มากฝีมือด้านการประพันธ์บทเพลง
ใครทำเกินเลยหญิงสาวในหอ ล้วนถูกเขาโยนออกไปไม่ไว้หน้า



ชื่อกิจการ: หอหลันฮวา
เจ้าของกิจการ: โอวหยาง เสียง
ประเภทร้าน: ให้บริการสุรา อาหารกับแกล้ม, จัดการแสดงรำ ดนตรี
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชั่วโมง

#ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองฮองหง

31

กระทู้

114

โพสต์

2280

เครดิต

เงินชั่ง
4786
เงินตำลึง
132911
ชื่อเสียง
0
ความหิว
-179

ใบรับรองภาษาฮั่น

เสี่ยวไป๋
เลเวล 1
โพสต์ 2018-5-3 00:14:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ZhangLanfu เมื่อ 2018-5-9 09:35


- ลบล้าง -


          รถม้าขนาดหนึ่งคนนั่งเคลื่อนตัวผ่านประตูเมืองฮองหงขึ้นมา คนด้านในท้องไส้ปั่นป่วนไปหมดด้วยความไม่คุ้นชินกับการเดินทางไกล...ความจริงขนาดในเมืองหลวงยังเคยออกไปไม่กี่ที่ เนื่องจากความกลัวเก่าก่อนคอยเกาะกุมจิตใจ ผิวที่ซีดขาวอยู่แล้วยิ่งซีดขึ้นอีกขั้น จางหลันฝูเอ่ยเสียงแผ่วเบาให้บ่าวคุมบังเหียนรถม้าที่ไม่คุ้นเคยกันนักหยุดรถ...จะว่าเขาก็ไม่คุ้นเคยกับบ่าวในจวนเกือบทั้งหมดอีกนั่นแหละ โลกของเขาอาจจะมีแค่... ไม่สิมันต้องมีแค่...แน่ๆ

          จางหลันฝูกระโดดเสียงดัง "ฮึบ" ลงจากรถม้า คลี่พัดอันใหม่ออก เงยมองป้ายด้านบน ทันใดนั้นมีเสียงดรุณีดังขึ้นขัด

          "หอหลันฮวายินดีต้อนรับ เชิญคุณชายด้านในค่ะ" นางค้อมตัวลง

          จางหลันฝูผินหน้ามาทางสตรีในชุดสีแดงสด พงกหัวรับ เดินตามไปเงียบๆ
         



          เวลาล่วงเลยผ่านไปชั่วยามนึ่งได้ จางหลันฝูนั่งละเมียดรสสุราซีเริ่ง ทอดมองการแสดงบนเวที

          มันงาม ทว่าน่าเบื่อ น่าเบื่อจนเกินไป ความรู้สึกนี้เกินจากตัวเขาเอง หาได้มีข้อครหาต่อฝีมือของนางรำอันดับหนึ่งแห่งหอหลันฮวาไม่ที่ทำตัวเหมือน

          คุณชายเจ้าสำราญไม่ใช่ว่าเพราะเขาเป็นคนเสเพลจริง ว่ากันตามตรงจางหลันฝูไม่เหมือนคนพวกนั้นเลยสักนิด และไม่เหมือนใครเลยด้วยซ้ำ ทำให้เขาไม่อาจเข้าพวกกับใครได้จริงๆ มีจุดประสงค์เดียวคือลบล้างความเงียบในใจลงไปบ้าง กำลังทำตัวไร้สาระเหรอ เขารู้... เขารู้... แม้แต่เงินที่ใช้อยู่นี่ยังไม่สมควรเป็นของเขาเลยด้วยซ้ำ แต่จางหลันฝู "ต้องการ" มัน ในเมื่อไม่อาจเติมเต็มความสุขในใจจากภายในได้ ก็เหลือแต่วิธีนี้เท่านั้น

           เพื่อมีชีวิต... เขาท่อง เพื่อมีชีวิต...

           คุณชายจางถอดถอนใจออกมา สีหน้าเหนื่อยหน่ายจนผิดสังเกต จนหญิงสาวที่นั่งดูแลแขกประจำโต๊ะต้องเอ่ยทัก

           "คุณชายมีเรื่องอะไรกังวลใจอยู่หรือเปล่าเจ้าคะ"

           "อื้ม...เป็นอย่างที่เจ้าว่า" จางหลันฝูเป็นพูดน้อย ยิ่งกับความคิดใจใจยิ่งไม่ชอบพูดให้ใครฟัง หลายวันมานี้อัดอั้นใจจนเกินทนจึงพลั้งปากพูดออกไป "ปรกติข้ามักท่องเที่ยวตามหอดนตรีในเมืองหลวงไปทั่ว ทุกครั้งพี่ชายจะต้องเป็นคนมาตามข้ากลับบ้านเสมอ แต่ครั้งนี้ข้าไม่อยากพบหน้าเขาเลยหนีมาที่นี่" จางหลันฝูพูดทิ้งไว้เพียงแค่นั้น ยกมือปรามไม่ให้นางพูดตอบอะไร

           ครู่นึงดวงตาของคนที่มักจะพยายามเข้มแข็งอยู่เสมอฉายแววอ่อนลง

           "แถวนี้มีอะไรน่าสนใจอีกไหม"

           เขาอยากกลับไปหาพี่ชาย แต่ก็ไม่อยากพ่ายแพ้ให้กับทิฐิของตัวเองเร็วเกินไป เพราะงั้นขออยู่ต่ออีกสักนิดเถอะนะ


           
           

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
จี้หยก
รถม้า
กู่ฉิน
บันทึกซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x50
x30
x1
x2
x15
x15
x10
x30
x1
x1
x20
x40
x1
x30
x20
x24
x30
x30
x30
x2
x10
x20
x50
x30
x3
x25
x30
x55
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-11-15 10:54

ขึ้นไปด้านบน