1234
ตั้งกระทู้ใหม่ กลับไป

{ นอกเมืองว่านเฉิง } ป่าทิศใต้นอกเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-1-30 18:29:47
- ประกาศ -


ป่าดังกล่าวปลอดจากสัตว์ป่าด้วยสัตว์จำนวนมากลี้ภัยเดินทางหนีไปที่อื่น
ทำให้เหลือสัตว์ป่าน้อยนิดภายในป่าแห่งนี้


{ ช่วงสุ่มสัตว์ป่าทุกชนิดในการล่าเหมือนกันหมดคือ 2-15 }
เนื่องจากสัตว์ป่าอพยพย้ายถิ่นฐาน ตัวที่เหลืออยู่มีปริมาณน้อยนิด
ป่ากำลังอยู่ในช่วงฟื้นตัวรอสัตว์เผ่าใหม่เดินทางมา


สัตว์เผ่าใหม่ เดินทางมาถึงวันที่ 30 เดือน 3 (มีนาคม) ปีเจี้ยนหยวนที่ 29

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะแห่งหลานหลิง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1350
x799
x98
โพสต์ 2019-2-10 13:00:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ตำราซิ่งอี้ว์
หมวกเกราะรามอนดา
ไป๋ชิงหงหม่า
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
รองเท้าตานชูฮว่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
ผีผานาคา
กำไลเทพีไอซิส
น้ำมันหอมชาวไอจี๋
อู้ม่านเทียนหนี่ว์
ตัวเบาขั้นสูง
คลุมวารีขั้นสูง(*)
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x6
x150
x1
x120
x720
x100
x90
x270
x120
x60
x240
x155
x15
x300
x140
x240
x5
x10
x30
x5
x570
x49
x5
x58
x10
x50
x50
x232
x1970
x149
x123
x1
x22
x28
x52
x34
x154
x63
x1
x2
x60
x26
x590
x1
x66
x79
x979
x180
x431
x103
x113
x334
x166
x56
x63
x248
x180
x18
x82
x39
x431
x52
x337
x121
x248
x117
x7240
x1769
x4
x5
x4
x6
x20
x16
x44
x6
x12
x16
x11
x12
x170
x1949
x84
x27
x8
x20
x9
x302
x8
x11
x34
x12
x32
x2
x76
x150
x615
x45
x6
x56
x29
x64
x2199
x46
x49
x14
x8
x16
x68
x56
x35
x253
x129
x141
x38
x41
x2250
x298
x4
x10
x49
x10
x15
x2060
x1
x676
x75
x2
x2
x5
x2
x4
x4
x2
x3
x2
x1
x7
x1
x5
x6
x4
x5
x1
x4
x4
x4
x5
x8
x9
x5
x220
x5
x2
x520
x6
x1
x81
x341
x606
x63
x508
x3
x3
x143
x1
x19
x372
x533
x2
x48
x31
x11
x20
x403
x1
x15
x12
x1
x1
x2
x2
x2
x10
x1
x19
x3643
x1243
x35
x50
x27
x54
x91
x28
x4
x3
x508
x942
x29
x21
x20
x185
x203
x2
x11
x11
x20
x5
x660
x47
x18
x8
x9
x2
x2
x33
x2
x718
x57
x1
x82
x14
x91
x16
x32
x8
x310
x1550
x566
x690
x1575
x637
x7260
x39
x154
x503
x1025
x2010
x555
x37
x140
x3
x81
x9
x123
x3153
x9999
x19
x3400
x22
x21
x790
x2960
x1200
x870
x2800
x22
x69
x48
x1430
x1370
x2609
x250
x34
x2320
x24
x1440
x3300
x2103
x37
x61
x18
x106
x12
x39
x2523
x2423
x2456
x383
x2699
x2
x9999
x644
x128
x149
x13
x111
x229
x5493
x232
x510
x672
x2926
x2939
x1670
x14
x701
x1843
x13
x37
โพสต์ 2019-2-10 19:37:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด

แม่หม้ายลูกสองกลับสู่แดนฮั่น
956
{ สูดเตาทุกวันสาธุเอย}
{ ฝึกเพลงกระบี่เป็ดน้ำคืนหนาว ขั้น 3 1/7 }
เข้าป่าอย่าลืมเขียง
ใต้หล้านี้มีผู้คนมากมาย
สตรีที่หมายปองกลับเพียงหนึ่งเดียว
ท่านใส่ใจอีกฝ่ายไม่รับรู้
ท่านเฝ้ามองอยู่อีกฝ่ายไม่เคยสน
-นกทองผู้อาภัพ-

         การเดินทางคือก้าวแรกของความสำเร็จ…
         
         บุรุษผมทองจากประมุขแห่งชนเผ่าใหญ่ขึ้นสู่สถานะจ้าวเกาะไต้หวัน ปัจจุบันพี่ชายรับจ๊อบเป็นสารถีขับรถม้า ตะลอนๆ ออกจากเมืองสวี่ซางเข้าร้านบะหมี่แล้วจรลีไปยังป่ากว้าง สามชีวิตด้านในรถม้าเด็กทั้งสองมิใช่บุตรของเขา ดรุณีกายหอมที่นั่งลูบไข่ประกายแสงอยู่ก็มิใช่ภรรยาเขาเช่นกัน… ชายหนุ่มนึกขบขันอยู่บ้างว่าตนมาทำอะไรในที่ห่างไกลบ้านเช่นนี้กันแน่?

        เพื่อปกป้องคุ้มครอง? เขาจิตใจดีมีกุศลขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?
      เพื่ออยู่ใกล้สตรีที่ปฎิเสธตนถึงหกครั้งในชีวิต? ข้อนี้ชายหนุ่มตอบมิได้

      เข้าทราบเพียงแค่ว่าที่ขึ้นเรือมาส่งด้วยตนเองก็เพื่อได้เห็นผู้ที่ตนห่วงใยนานขึ้นอีกนิด คิดอย่างเข้าข้างตนเองว่า ‘หลิงหลานนางจากบ้านมาหลายปี หากเกิดการเปลี่ยนแปลงสตรีผู้เดียวไร้ที่พึ่งเกรงจะคิดไม่ตก… รอจนกว่าจะหาถิ่นฐานมั่นคงหมดห่วงแล้วอยู่กับทั้งสามจนถึงตอนนั้นคงไม่เป็นไร’

       ถึงอ้างการสอนวรยุทธ์นัยหนึ่งคือเมื่อไร้เขาคอยปกป้อง หญิงสาวจะยังสามารถคุ้มครองตนเองและบุตรได้ อีกนัยหนึ่งก็คือ.. ช่วงเวลาฝึกฝนยาวนานได้ใกล้ชิดเป็นผลพลอยได้หากวันใดนางใช้วิชาของเขา ก็อาจจะนึกถึงชายผู้นี้ที่ปรารถนาดีต่อนางเสมอ

       รถม้าเคลื่อนตัวผ่านป่าหนทางค่อนข้างรกชัฎ แว่วเสียงสัตว์นักล่ากู่ร้องอยุ่ไกลๆ ชายหนุ่มไม่กลัวเสือ.. กระบี่มีธนูมีดีเสียอีกอาจได้ของบำรุงร่างกายทั้งสาม ทว่าหายากที่จะเจอป่าชื้นระหว่างทาง เขาเห็นดวงตะวันย่ำเย็นแล้วเปิดม่านรถม้า ร่างแบบบางอิงแอบกอดกันกลมกับลูกๆ หลับปุ๋ยอยู่ก็เรียกว่า “ออกมาทานอาหารเย็นสักหน่อยเถอะ พอดีเลยผ่านป่าแห่งนี้...ทานเสร็จค่อยฝึกวิชากันต่อ”

        “ป่าหรือเจ้าคะ? รึว่าพวกเราอยู่นอกเมืองว่านเฉิงแล้ว?” หลิงหลานตื่นเพราะจวินเหว่ยได้ยินเสียงแล้วมุดออกจากอ้อมกอดไป สามแม่ลูกนั่งผิงไฟทานเนื้อแกะย่างมือเรียวใช้มีดเงินเล่มจิ๋วแล่ชิ้นบางๆ ป้อนเด็กซ้ายขวาก่อนถาม “น่าจะใช้เวลาไม่เกินหนึ่งวันพวกเราคงถึงจิงโจวนะเจ้าคะ”

        ชายหนุ่มผมทองพยักหน้าก่อนส่งแป้งเปี้ยะให้นาง “ทานให้เยอะสักหน่อยเจ้าผอมลงไปมาก พวกเราเร่งเดินทางจากระยะที่เช้าว่า…. อาจไปถึงไวขึ้น”

        หญิงสาวไม่โต้แย้งรับแผ้นแป้งปิใส่ปากลูกทั้งสองก่อนค่อยทานส่วนของตัวเอง นั่งพักจนอาหารย่อยพอสมควรแล้วก็นำเตาถานมู่ออกมา เด็กๆ ทั้งสองเห็นเตากำยานของมารดาตั้งแต่เกิดรู้ว่าต่อจากนี้ผู้ใหญ่ต้องการสมาธิ จึงนั่งขัดสมาธิเลียนแบบทำสีหน้าจริงจังเอาอย่างด้วย หลิงหลานคลี่ยิ้มอย่างเอ็นดูเริ่มจุดกำยาน ชวนอีกฝ่ายมานั่งเดินลมปราณด้วยกัน
        ทั้งสองหันหน้าเข้าหากันขัดสมาธิกำหนดลมหายใจกรุยพลังงานดีเข้าสุ่ปอด วูบนั้นใบไม้ไหวระริก เสียงรอบด้านเงียบสงัด ประสาทสัมผัสไวขึ้นชั่วขณะจากสมาธิ หลิงหลานปรับสภาวะสัมผัสกองลมในกายผลักดันขึ้นสูง ปั้นม้วนเป็นรูปร่าง บางครั้งแผ่ขยายออก บางหนขดเหลือเท่ากำปั้นบริเวณจุดตันเถียน เด็กๆนั่งเอาอย่างจนหลับคาที่ไปแล้ว พวกผู้ใหญ่ค่อยผ่อนลมหายใจ

       “เอาล่ะพร้อมแล้ว? เรามาเริ่มกันเถอะ เจ้าจะลองใช้กระบี่ใหม่ดูไหม?”

         เมื่อเซวียนหยวนอี้เฟยเห็นกระบี่(เก๊)ทั้งสอง ข้อสรุปหลังเขาจ้องมองนางอยู่นานก็คือ ‘เอาน่ะยังพอใช้ฝึกวิชาได้ ไม่ไร้ค่าเสียทีเดียว’ คำกล่าวเช่นนี้ทำเอาจวินเหว่ยขมวดคิ้ว สมบัติของเขาไร้ค่าที่ไหนล่ะ? ‘ท่านอาเซวียนหยวนนี่มันกระบี่สามภพเชียวนะ เหนียงชินพูดอะไรสักอย่างสิ!!”

         ทั้งสองยืนในที่โล่งหลิงหลานนำกระบี่เง็กเซียนออกจากฝัก อีกด้านใช้กระบี่ไม้เผื่อไม่ให้โดนคมเข้าตัวเอง เสียงของอาจารย์อยู่ด้านหลังกุมมือนางกำรอบด้ามกระบี่ “ตั้งกระบี่ขึ้นแบบหักข้อมือ อาจไม่ชิดนักแรกๆ.. เข้าต้องฝึกใช้ข้อมือควงศาตราให้พลิ้วไหวต้านทานแรงปะทะของศัตรู”

          “ก็ดีนะเจ้าคะแบบนี้ตอนหั่นผักคงใช้มีดสองคมได้เลย” หลิงหลานพยักหน้า

          ชายหนุ่มยิ้มอย่างอ่อนใจก็ยังดีที่นางเห็นประโยชน์ “จากนั้นตั้งภาพสมมติมีศัตรูอยู่เบื้องหน้าโจมตีใส่เจ้า ใช้กระบี่ทั้งสองตวัดออกจากตัว แบบนี้ หรือข้างเดียวแบบนี้เพื่อเบี้ยงเบนทิศทางการโจมตีออกไป ลักษณะผลักออกเหมือนผีเสื้อสลัดปีก”

          มุมมองแนวขวางกระบี่สองข้างตวัดอย่างเก้ๆกังๆ หลุดกระดอนออกจากมือ มีเด็กน้อยสองคนวิ่งไปช่วยเก็บมาคืนมารดาทุกหน ฝ่ายผู้เป็นแม่ได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ เริ่มฝึกต่อ “หากปัดการโจมตีแรกได้ ให้วาดกระบี่ไปด้านหน้าข้างหึ่งเพื่อสวนกลับ และ! ต่อด้วยมีกข้างฟันลงแนวตั้งไม่ให้อีกฝ่ายทันตั้งตัว ขั้นนี้ต้องพึ่งความเร็วค่อยๆ ฝึก”

          “ฟันให้ไม่ขัดกันเองยังยากเลยนะเจ้าคะเนี่ย…” มือนางจะพันแล้ว ไหนจะปวดๆจนเหงื่อไหลย้อย ดีว่าไม่ค่อยมีกลิ่นตัว… ไม่งั้นล่ะอับอายเหลือเกิน เซซ๊ยนหยวนอี้เฟยให้ศิษย์หญฺงตวัดฟันศัตรูสมมติไปเรื่อยๆ จนครบห้าสิบครั้งก่อนจะปล่อยพัก

           กระบี่ปลิวหลุดจากมือกันสนุกสนาน เด็กๆ หัวเราะคิกคักบอกเหนียงชินทำไมมือลื่นจัง

         
รีโนเวทโพสบน     
        



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-2-10 19:43
เพลงกระบี่คู่นกยวนยางหานเยว่ ขั้นที่ 3 (1/7)   โพสต์ 2019-2-10 19:42

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -211 แต้มวาสนา +5 Poke EXP +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -211 + 5 + 4

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ตำราซิ่งอี้ว์
หมวกเกราะรามอนดา
ไป๋ชิงหงหม่า
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
รองเท้าตานชูฮว่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
ผีผานาคา
กำไลเทพีไอซิส
น้ำมันหอมชาวไอจี๋
อู้ม่านเทียนหนี่ว์
ตัวเบาขั้นสูง
คลุมวารีขั้นสูง(*)
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x6
x150
x1
x120
x720
x100
x90
x270
x120
x60