{ นอกเมืองว่านเฉิง } ป่าทิศใต้นอกเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-8-28 02:48:37 |โหมดอ่าน






ป่าเขี้ยวสมิง

{ นอกเมืองว่านเฉิงทิศใต้ }











【ป่าเขี้ยวสมิง】
สมิงร้ายในพณา คำรามป่าสั่นสะเทือน 
เส้นทางนายพรานแห่งนี้ถูกย่ำกรายหลายหน จนพอให้รถม้าผ่าน
ทว่าความรกชัฎและขึ้นครึ้มของพณาพรรณ ทำให้ไม่เป็นที่นิยมนัก
อย่างไรก็ตามหากคิดจะผ่านจาก กวนจง ไปสู่ จิงโจวเหนือ
ตัดออกจากว่านเฉิงหนทางนี้นับว่า ลัดสุด สั้นที่สุด
แลกมากับความเสี่ยงภัยจากสัตว์ร้ายเจ้าถิ่น
ที่มาของชื่อป่า สมิง คือเสียงคำรามกึกก้องในทุกคืน
พรานผู้กล้าแห่งว่านเฉิงมีมากที่เคยพบมัน ทว่าไม่เคยพิชิตได้เลย



# โปรดระวังทางเสือผ่าน #







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 แต้มวาสนา +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

85

กระทู้

422

โพสต์

214748 หมื่น

เครดิต

เงินตำลึง
2147465524
ดีนาเรียส
336
ความหิว
2147483236
แต้มวาสนา
0
STR
0+0
INT
0+0
POL
0+0
Qi
0+0
CHA
0+0
โพสต์ 2017-8-28 02:49:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KABUTO เมื่อ 2017-8-28 15:28

PART LXVIII


     หลิน คาบูโตะและเลี่ยงเหลียงวิ่งลัดเลาะออกจากประตูเมืองจนมาถึงป่าทางใต้พวกเขาตรงเข้าไปในนั้นหาที่กำบังกายแล้วปรึกษาหารือกันว่าจะเอาอย่างไรต่อ
     @LIN
     "ผาที่ว่านั่นอยู่ที่ไหน?" คาบูโตะเอ่ยถามออกมา เขาพยายามชะเง้อมองหาแต่ก็ถูกทัศนียภาพของทิวไม้บดบังจนหมด
     "ไม่รู้สิขอรับ อาจจะต้องสำรวจพื้นที่กันตอบ" นักพรตเลี่ยงเหลียงตอบออกมา เขาไม่เคยมาที่นี่ก็ไม่อาจทราบได้เหมือนกัน แต่ดูๆ แล้วป่านี้ช่างดูลึกลับสมกับเป็นแหล่งกบด่านของพรรคนอกรีด "แต่คงต้องระวังกันหน่อย"
     "อืม..." คาบูโตะพยักหน้าหลังจากที่ปรึกษากันกับคนในทีมเสร็จเรียบร้อย พวกเขาทั้งสามค่อยๆ เดินตรงลึกเข้าไปในป่ารกชัฏอย่างระมัดระวัง ทั้งอสรพิษและสมาชิกพรรคภูติทมิฬลมดำที่แท้จรองไม่รู้ว่าทางด้านหน้ามีอะไรรออยู่บ้าง
     ชายสองหญิงหนึ่งเดินเข้ามาในป่าจนลึกสุด รอบด้านไม่มีอะไรนอกจากความมืดและเสียงของธรรมชาติล้อมรอบทั้งสามไม่รู้ว่าตนเองนั้นมาถูกทางหรือไม่แต่ก็ยังมุ่งหน้าเดินต่อไปและสำรวจพื้นที่อย่างละเอียด ดูเหมือนว่าหลินจะพบเจอสถานที่ๆ คล้ายกับหน้าผาเข้าแล้ว
     @LIN
     "นั่นหรอผาหงส์ฟ้าที่ว่า?" คาบูโตะมองตามที่หลินชี้ให้ดู ต้องขมวดคิ้วเพ่งมองดีๆ ถึงจะเห็นด้วยความมืดและทิวไม้ไผ่บดบังทำให้มองเห็นยาก แต่สิ่งที่พบในความมืดก็น่าจะเป็นผาหงส์ฟ้าจริงๆ "งั้นลุย!"
     @LIN
     เมื่อเห็นหน้าผาที่ว่าแล้วทั้งสามก็เดินหน้าลุยทันทีอย่างไม่มีหยุดพักจนกระทั่งนักพรตเลี่ยงเหลียงที่อยู่หน้าสุดหยุดยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามแล้วยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากบอกว่าให้เงียบๆ ดูเหมือนด้านหน้าจะมีความผิดปกติอะไรบางอย่าง บางทีเขาอาจจะเห็นเงาของสมาชิกพรรคภูติทมิฬลมดำแล้วก็ได้
     @LIN
     "...." คาบูโตะชะงักนิ่งพลางย่อตัวลงหวังจะให้ต้นไม้ใบหญ้าบดบังร่างกายของตนเองพร้อมทั้งสังเกตการณ์ไปด้วย
     จากที่ทั้งสามสังเกตการณ์ก็พบว่าบริเวณทางเข้าป้อมด้านหน้ามีการรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนาและมีชายชุดดำอยู่เป็นจำนวนมากยากที่จะเร้นกายเข้าไปได้
     "เอาไงต่อล่ะทีนี้..." คาบูโตะกระซิบถามเสียงเบา พวกเขาคงต้องคิดหาวิธีการบุกฝ่าเข้าไป ซึ่งหากใช้วิธีของตนเองคงเป็นการบุกเข้าไปซึ่งๆ หน้านี่แหล่ะ และนั่นคงเป็นการเอาชีวิตตนเองไปทิ้งแน่ๆ
     @LIN
     "รอดูสักพักก่อนดีกว่าขอรับ" นักพรตหนุ่มตอบคำถามออกมาไม่แน่อาจจะเห็นวิธีการที่จะเข้าไปโดยง่ายก็ได้
     "อืม.." คาบูโตะพยักหน้าเมื่อได้คำตอบ เขารอดูอีกสักพักอย่างรู้สึกร้อนใจ เวลาที่ผ่านไปแต่ละนาทีช่างคลืบคลานผ่านไปอย่างช้าๆ เสียเหลือเกิน...
     เวลาผ่านไปสักพักมีกลุ่มคนชุดดำท่าทางทางจะขอผ่านด่านไปทั้งสามสังเกตเห็นว่าชายคนนั้นพูดรหัสบางอย่างก่อนที่ผู้เฝ้าประตูจะปล่อยผ่านเข้าไป แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ไกลเกินกว่าจะได้ยิน
     "พวกมันพูดว่าอะไร?" คาบูโตะกระซิบถามพรรคพวกที่มาด้วยกัน
     @LIN
      "ถ้ารู้รหัสก็จะผ่านประตูเข้าไปได้สินะขอรับ..." นักพรตหนุ่มคิดไม่ตกทำอย่างไรจึงจะได้รหัสผ่านมา รู้อย่างนี้น่าจะถามสองคนที่พวกเขาทำการทรมาณเมื่อคืนให้คายทุกสิ่งออกมาให้หมด
     แต่ทันใดนั้นเสียงซวบซาบของหญ้าก็ดังขึ้นไม่ไกลจากที่พวกเขาทั้งสามซุ่มดูอยู่ มันเป็นฝีเท้าของคนไม่มีผิดมีใครสักคนที่เดินมาทางนี้ ให้เดาว่าต้องไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาแต่ต้องเป็นพวกภูติทมิฬลมดำแน่ๆ พวกเขาต้องคิดหาวิธีอย่างเร่งด่วนเพื่อไม่ให้ถูกจับได้ หากว่าวิ่งไปหลบที่อีกด้านไม่แน่ว่าพวกคนร้ายอาจจะรู้ตัวและแห่กันมาอีก อีกหนทางหนึ่งคือต่อสู้ ตอนนี้ทั้งสามรู้ตำแหน่งของผู้ที่ผ่านมาแน่ชัดแล้ว
     "เอาอย่างนี้ขอรับเราเราจับตัวคนๆ นั้นมารีดเค้นรหัสผ่านดีกว่า" เลี่ยงเหลียงเสนอความคิดออกมา
     "อืม..." คาบูโตะพยักหน้าเห็นด้วยอย่างไรคนที่เดินมาก็มีเพียงหนึ่งตอนนี้กำลังของเขาเหนือกว่าเยอะจะมีก็แค่สู้ให้ไวโดยไม่เกิดเสียง
     @LIN
     ทั้งสามทำตามแผนที่ตกลงไว้ ทำตัวให้เงียบที่สุดและเมื่อคนๆ นั้นเดินผ่านทางมาคาบูโตะก็โผล่ออกมาที่ซ่อนโดยไม่ให้คนๆ นั้นได้ทันรู้ตัวก่อนที่จะเตะผ่าหมากจนคนๆ นั่นทรุดลงกับพื้นไร้เรี่ยวแรงจะขยับเขยื้อนด้วยความจุดจนพูดไม่ออก และจับปิดปากลากตัวเข้ามาให้พงไผ่อย่างเงียบเสียงที่สุด เพื่อไม่ให้คนๆ นั้นหนีไปได้นักพรตเลี่ยงเหลียงก็สะกัดจุดเอาไว้ไม่ให้เขาได้ขยับตัว คมกระบี่จ่อที่คอหอยของผู้ที่จับมาเป็นสัญญาณว่าหากส่งเสียงหรือขัดขืน ตาย!



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 +15 ความหิว -8 แต้มวาสนา +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 15 -8 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999
โพสต์ 2017-8-28 17:00:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
KABUTO ตอบกลับเมื่อ 2017-8-28 02:49
PART LXVIII

     หลิน คาบูโตะและเลี่ยงเห ...

64
                   หลิน คาบูโตะและเลี่ยงเหลียงวิ่งลัดเลาะออกจากประตูเมืองจนมาถึงป่าทางใต้พวกเขาตรงเข้าไปในนั้นหาที่กำบังกายแล้วปรึกษาหารือกันว่าจะเอาอย่างไรต่อ
                    "ท่าทางจะไม่มีใครตามมา" หลินบอกเมื่อเห็นว่าฝ่ายเราออกมาได้ไกลแล้ว
                    "ผาที่ว่านั่นอยู่ที่ไหน?" คาบูโตะเอ่ยถามออกมา เขาพยายามชะเง้อมองหาแต่ก็ถูกทัศนียภาพของทิวไม้บดบังจนหมด
                    "ไม่รู้สิขอรับ อาจจะต้องสำรวจพื้นที่กันตอบ" นักพรตเลี่ยงเหลียงตอบออกมา เขาไม่เคยมาที่นี่ก็ไม่อาจทราบได้เหมือนกัน แต่ดูๆ แล้วป่านี้ช่างดูลึกลับสมกับเป็นแหล่งกบด่านของพรรคนอกรีด "แต่คงต้องระวังกันหน่อย"
                    "อืม..." คาบูโตะพยักหน้าหลังจากที่ปรึกษากันกับคนในทีมเสร็จเรียบร้อย พวกเขาทั้งสามค่อยๆ เดินตรงลึกเข้าไปในป่ารกชัฏอย่างระมัดระวัง ทั้งอสรพิษและสมาชิกพรรคภูติทมิฬลมดำที่แท้จรองไม่รู้ว่าทางด้านหน้ามีอะไรรออยู่บ้าง
                    ชายสองหญิงหนึ่งเดินเข้ามาในป่าจนลึกสุด รอบด้านไม่มีอะไรนอกจากความมืดและเสียงของธรรมชาติล้อมรอบทั้งสามไม่รู้ว่าตนเองนั้นมาถูกทางหรือไม่แต่ก็ยังมุ่งหน้าเดินต่อไปและสำรวจพื้นที่อย่างละเอียด ดูเหมือนว่าหลินจะพบเจอสถานที่ๆ คล้ายกับหน้าผาเข้าแล้ว
                    "ข้างหน้ามีผาอยู่" หลินเอ่ยขึ้นก่อนจะชี้ไปยังสถานที่ที่ดูแล้วน่าจะเป็นผาหงส์ฟ้าที่ทั้งสามกำลังตามหาอยู่ "ข้าว่าน่าจะเป็นผาหงส์ฟ้าไม่ผิดแน่"
                    "นั่นหรอผาหงส์ฟ้าที่ว่า?" คาบูโตะมองตามที่หลินชี้ให้ดู ต้องขมวดคิ้วเพ่งมองดีๆ ถึงจะเห็นด้วยความมืดและทิวไม้ไผ่บดบังทำให้มองเห็นยาก แต่สิ่งที่พบในความมืดก็น่าจะเป็นผาหงส์ฟ้าจริงๆ "งั้นลุย!"
                    "..." หลินพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะเดินตามไป ภายในป่าค่อนข้างมืดจึงทำให้ต้องระวังไม่ให้ออกนอกเส้นทางไปด้วย
                   เมื่อเห็นหน้าผาที่ว่าแล้วทั้งสามก็เดินหน้าลุยทันทีอย่างไม่มีหยุดพักจนกระทั่งนักพรตเลี่ยงเหลียงที่อยู่หน้าสุดหยุดยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามแล้วยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากบอกว่าให้เงียบๆ ดูเหมือนด้านหน้าจะมีความผิดปกติอะไรบางอย่าง บางทีเขาอาจจะเห็นเงาของสมาชิกพรรคภูติทมิฬลมดำแล้วก็ได้
                    "!!?" หลินหยุดฝีเท้าของตนเองโดยทันทีก่อนจะนิ่งเงียบและเงี่ยหูฟังว่ามีอะไรเกิดขึ้นข้างหน้าหรือไม่
                    "...." คาบูโตะชะงักนิ่งพลางย่อตัวลงหวังจะให้ต้นไม้ใบหญ้าบดบังร่างกายของตนเองพร้อมทั้งสังเกตการณ์ไปด้วย
                    จากที่ทั้งสามสังเกตการณ์ก็พบว่าบริเวณทางเข้าป้อมด้านหน้ามีการรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนาและมีชายชุดดำอยู่เป็นจำนวนมากยากที่จะเร้นกายเข้าไปได้
                    "เอาไงต่อล่ะทีนี้..." คาบูโตะกระซิบถามเสียงเบา พวกเขาคงต้องคิดหาวิธีการบุกฝ่าเข้าไป ซึ่งหากใช้วิธีของตนเองคงเป็นการบุกเข้าไปซึ่งๆ หน้านี่แหล่ะ และนั่นคงเป็นการเอาชีวิตตนเองไปทิ้งแน่ๆ
                    "นั่นสิ.." หลินพึมพัมเสียงเบาฝ่ายตนก็คิดอะไรไม่ออกเลยเช่นเดียวกันในเมื่อมีชายชุดดำอยู่เบื้องหน้ามากมายขนาดนี้
                    "รอดูสักพักก่อนดีกว่าขอรับ" นักพรตหนุ่มตอบคำถามออกมาไม่แน่อาจจะเห็นวิธีการที่จะเข้าไปโดยง่ายก็ได้
                    "อืม.." คาบูโตะพยักหน้าเมื่อได้คำตอบ เขารอดูอีกสักพักอย่างรู้สึกร้อนใจ เวลาที่ผ่านไปแต่ละนาทีช่างคลืบคลานผ่านไปอย่างช้าๆ เสียเหลือเกิน...
                    เวลาผ่านไปสักพักมีกลุ่มคนชุดดำท่าทางทางจะขอผ่านด่านไปทั้งสามสังเกตเห็นว่าชายคนนั้นพูดรหัสบางอย่างก่อนที่ผู้เฝ้าประตูจะปล่อยผ่านเข้าไป แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ไกลเกินกว่าจะได้ยิน
                   "พวกมันพูดว่าอะไร?" คาบูโตะกระซิบถามพรรคพวกที่มาด้วยกัน
                   "คงจะเป็นรหัสลับสิท่า" หลินเอ่ยพลางครุ่นคิดซึ่งมันยากที่จะได้ยินเหลือเกิน
                   "ถ้ารู้รหัสก็จะผ่านประตูเข้าไปได้สินะขอรับ..." นักพรตหนุ่มคิดไม่ตกทำอย่างไรจึงจะได้รหัสผ่านมา รู้อย่างนี้น่าจะถามสองคนที่พวกเขาทำการทรมาณเมื่อคืนให้คายทุกสิ่งออกมาให้หมด
                   แต่ทันใดนั้นเสียงซวบซาบของหญ้าก็ดังขึ้นไม่ไกลจากที่พวกเขาทั้งสามซุ่มดูอยู่ มันเป็นฝีเท้าของคนไม่มีผิดมีใครสักคนที่เดินมาทางนี้ ให้เดาว่าต้องไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาแต่ต้องเป็นพวกภูติทมิฬลมดำแน่ๆ พวกเขาต้องคิดหาวิธีอย่างเร่งด่วนเพื่อไม่ให้ถูกจับได้ หากว่าวิ่งไปหลบที่อีกด้านไม่แน่ว่าพวกคนร้ายอาจจะรู้ตัวและแห่กันมาอีก อีกหนทางหนึ่งคือต่อสู้ ตอนนี้ทั้งสามรู้ตำแหน่งของผู้ที่ผ่านมาแน่ชัดแล้ว
                   "เอาอย่างนี้ขอรับเราเราจับตัวคนๆ นั้นมารีดเค้นรหัสผ่านดีกว่า" เลี่ยงเหลียงเสนอความคิดออกมา
                   "อืม..." คาบูโตะพยักหน้าเห็นด้วยอย่างไรคนที่เดินมาก็มีเพียงหนึ่งตอนนี้กำลังของเขาเหนือกว่าเยอะจะมีก็แค่สู้ให้ไวโดยไม่เกิดเสียง
                   "ตกลงตามนั้น" หลินพยักหน้าเห็นด้วยอีกคนพลางตั้งหลักให้มั่นและเตรียมทำตามแผน
                   ทั้งสามทำตามแผนที่ตกลงไว้ ทำตัวให้เงียบที่สุดและเมื่อคนๆ นั้นเดินผ่านทางมาคาบูโตะก็โผล่ออกมาที่ซ่อนโดยไม่ให้คนๆ นั้นได้ทันรู้ตัวก่อนที่จะเตะผ่าหมากจนคนๆ นั่นทรุดลงกับพื้นไร้เรี่ยวแรงจะขยับเขยื้อนด้วยความจุดจนพูดไม่ออก และจับปิดปากลากตัวเข้ามาให้พงไผ่อย่างเงียบเสียงที่สุด เพื่อไม่ให้คนๆ นั้นหนีไปได้นักพรตเลี่ยงเหลียงก็สะกัดจุดเอาไว้ไม่ให้เขาได้ขยับตัว คมกระบี่จ่อที่คอหอยของผู้ที่จับมาเป็นสัญญาณว่าหากส่งเสียงหรือขัดขืน ตาย!

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 +15 ความหิว -8 แต้มวาสนา +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 15 -8 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x1
x2
x1
x108
x15
x20
x1
x20
x50
x3
x100
x4
x56
x2
x1
x40
x10
x95
x14
x9
x1
x1
x2
x15
x80
x200
x1
x20
x30
x100
x4
x100
x25
x200
x200
x200
x10
x400
x25
x1
x45
x11
x40
x1
x200
x2
x35
x200
x3
x1
x800
x3
x6
x70
x250
x1
x1
x50
x1
x2
x2
x50
x1
x1
x1
x50
x1
x1
x1
x28
x1
x1
x1
x15
x3
x50
x50
x30
x100
x2000
x12
x50
x50
x2
x10
x12
x1
x1
x9
x10
x50
x1
x26
x6
x30
x1
x250
x1
x105
x8
x360
x200
x2
x1
x200
x1
x1
x5
x200
x400
x2
x115
x100
x300
x8
x5
x200
x150
x2
x100
x400
x4
x3
x100
x600
x300
x28
x200
x20
x25
x550
x240
x25
x3
x400
x3
x200
x400
x10
x30
x80
x2
x28
x400
x20
x90
x15
x50
x2
x2
x49
x250
x3
x2
x8
x550
x50
x40
x100
x100
x50
x1
x9
x3
x80
x22
x40
x57
x2
x5
x432
x128
x158
x3
x219
x28
x1
x3
x1
x764
x1
x1
x15
x6000
x100
x300
x71
x1
x166
x180
x226
x100
x50
x234
x75
x264
x176
x450
x330
x177
x20
x210
x20
x10
x160
x20
x130
x980
x22
x70
x6000
x158
x24
x390
x1
x305
x485
x43
x131
x9999
x50
x460
x440
x275
x35
x500
x1307
x350
x101
x257
x60
x5
x320
x80
x120
x275
x85
x300
x25
x25
x30
x600
x6
x300
x650
x302
x520
x125
x1200
x470
x35
x250
x130
x315
x100
x120
x250
x748
x25
x1
x93
x7
x51
x20
x1

85

กระทู้

422

โพสต์

214748 หมื่น

เครดิต

เงินตำลึง
2147465524
ดีนาเรียส
336
ความหิว
2147483236
แต้มวาสนา
0
STR
0+0
INT
0+0
POL
0+0
Qi
0+0
CHA
0+0
โพสต์ 2017-8-28 17:24:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KABUTO เมื่อ 2017-8-28 21:06

PART LXIX


     "มีผู้บุกรุก!!" ไม่ทันไรชายชุดดำคนนั้นก็ร้องลั่นออกมาแม้ว่ากระบี่จะจ่ออยู่ที่คอหอย ในเมื่อไม่รักชีวิตของตนเองก็ไม่จำเป็นต้องเก็บทิ้งไว้ ไหนๆ หากพวกนั้นอ้างประสงค์ของพระเจ้าแล้วเขาก็จะทำหน้าที่พระเจ้าพิพากษาชีวิตให้เดี๋ยวนั้น คาบูโตะจัดการเชือดคอหอยชายผู้นั้นทิ้งอย่างไม่ลังเล บาดแผลที่คอลึกเสียจนคอเกือบขาดออกจากกัน
    "หนี!" คาบูโตะส่งสัญญาณให้ทั้งสองที่ตามมาด้วยวิ่งหนีทันทีก่อนที่จะมีใครมาเจอตัวพวกเขาได้
     @LIN
     นักพรตเลี่ยงเหลียงใช้วิชาตัวเบาออกวิ่งนำหน้าไปก่อนเพื่อขจัดอุปสรรคที่ขวางหน้า กิ่งต้นไม้ที่เกะกะถูกตัดขวางด้วยกระบี่คมกริบเปิดทางให้ทั้งสองที่ตามมา
     คาบูโตะวิ่งปิดท้ายตามหลังหลินไป ไม่นานก็ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งตามมาทางนี้ "ฉิบ!" เขาสบถออกมาทันทีอย่างรู้สึกหัวร้อนขึ้นมาหากว่าเสียงขับไล่ไม่ตามมาเป็นสิบก็ว่าจะยืนหยัดสู้อยู่หรอก ถ้าจำนวนมากไปก็คงจะสู้ไม่ไหว แล้วแบบนี้จะได้ไปหาซูปี้เมื่อไรกัน
     @LIN
     ทั้งสามวิ่งหนีมาเรื่อยๆ จนถึงเบื้องหน้าที่เป็นหน้าผาสูงชันข้างหลังมีชายชุดดำกว่าสิบคนไล่ตามมาคงต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่ว่าจะสู้หรือโดดหน้าผาหนีก็มีค่าความเป็นความตายพอๆ กัน...
     พวกเขาชะโงกหน้ามองลงไปยังหน้าผาด้านล่าง มันสูงเสียจนคิดว่าโอกาสรอดคงมียากที่แน่ๆ ก็คือไม่มากเท่าสู้ตายดีกว่า...
     คาบูโตะถอดผ้าพันศีรษะที่ปกปิดรอยแผลเป็นลึกที่ข้างขมับออกมาพันมือข้างที่จับกระบี่ไว้ให้แน่นจนมันไม่สามารถที่จะกระเด็นหลุดออกไปจากมือได้อย่างแน่นอน จากนี้ใครก็ขวางก็ช่างเขาจะสังหารให้สิ้นและช่วยน้องสาวออกมา
     @LIN
     นักพรตเลี่ยงเหลียงเองก็ชักกระบี่ออกจากฝักเพื่อเตรียมสู้รบ เขามองหาทางหนีทีไล่เผื่อเอาไว้ด้วยหากพรรคพวกแพ้หรือตกอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นรองจะได้หนีเอาตัวรอดได้เพราะการที่ต้องรับมือหนึ่งต่อห้าก็นับว่าลำบากเอาการ
     ศัตรูเบื้องหน้ามีเป็นสิบบ้างก็ชักกระบี่ออกมาบ้างก็ใช้อาวุธเป็นกระบองหนามแหลมคม พวกเขาเคยประมือกับคนของพรรคภูติทมิฬลมดำมาบ้างแล้วสองสามครั้งจึงพอจะรู้ฝีมือและวิทยายุทธ์ของอีกฝ่ายมาบ้างโดยคิดว่าคนกลุ่มนี้ก็คงจะมีฝีมือไม่ต่างกันนัก
     "พวกเจ้าเป็นใครริอาจมาแต่งตัวเลียนแบบพวกเรา" ชายชุดดำสมาชิกพรรคภูติทมิฬลมดำเอ่ยถามเสียงเหี้ยมเกรียม
     "พวกเราจะเป็นใครไม่สำคัญแต่ที่แน่ๆ คนชั่วจะต้องถูกกำจัด" นักพรตเลี่ยงเหลียงตอบออกไปอย่างดุดันไม่แพ้กัน
     "กล้าท้าทายทูตของสวรรค์เช่นนั้นเจ้าก็จงตายซะ ย้าก!" คนร้ายแทงกระบี่สวนเข้ามาทันทีที่พูดจบ
     "!!" นักพรตเลี่ยงเหลียงใช้วิชาตัวเบาถีบตัวจากพื้นกระโดดหลบคนร้ายที่พุ่งกระบี่เข้าหาพุ่งไปสู้กับเหล่าร้ายที่อยู่เบื้องหน้า
     "ฮึ่ม!" คาบูโตะกระโดดหลบไปด้านขวาแล้วยกกระบี่มือปราบฟันคนร้ายที่กระโจนเข้ามาหา เขาพยายามหลีกเลี่ยงตัวเองให้อยู่พ้นหน้าผามากที่สุดเพื่อไม่ให้พลาดท่าตกลงไปได้ ยังไม่ทันได้รับมือกับคนแรกดีคนที่สองก็เข้ามาโจมตีต่อ เขาเอนตัวไปด้านหลังหลบกระบี่ที่ฟันมาอย่างรวดเร็ว "หนอยแน่เจ้าพวกนี้!" ชายหนุ่มคำรามออกมาดังลั่นอย่างเหลืออดและไม่ยอมเป็นรองอีกต่อไปจึงดาหน้ากวัดแกว่งกระบี่ในมือไปด้านหน้าอย่างน่ากลัวแม้มันจะดูมั่วซั่วไปหน่อยก็ตาม แต่ดูเหมือนว่าจะได้ผลเพราะความมั่วนั้นทำให้คนร้ายเดาทางเขาไม่ออก และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมบุกเข้ามาใกล้ๆ เขาก็เป็นฝ่ายบุกกลับบ้าง แต่อย่างไรเสียด้วยความที่อีกฝ่ายมีจำนวนมากกว่าหลายเท่าจึงทำให้การต่อสู้นี้เพียงแค่สูสีเท่านั้น...
     @LIN



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 +15 ความหิว -9 แต้มวาสนา +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 15 -9 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999
โพสต์ 2017-8-28 21:36:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LIN เมื่อ 2018-9-8 15:59

65
                    "มีผู้บุกรุก!!" ไม่ทันไรชายชุดดำคนนั้นก็ร้องลั่นออกมาแม้ว่ากระบี่จะจ่ออยู่ที่คอหอย ในเมื่อไม่รักชีวิตของตนเองก็ไม่จำเป็นต้องเก็บทิ้งไว้ ไหนๆ หากพวกนั้นอ้างประสงค์ของพระเจ้าแล้วเขาก็จะทำหน้าที่พระเจ้าพิพากษาชีวิตให้เดี๋ยวนั้น คาบูโตะจัดการเชือดคอหอยชายผู้นั้นทิ้งอย่างไม่ลังเล บาดแผลที่คอลึกเสียจนคอเกือบขาดออกจากกัน
                    "หนี!" คาบูโตะส่งสัญญาณให้ทั้งสองที่ตามมาด้วยวิ่งหนีทันทีก่อนที่จะมีใครมาเจอตัวพวกเขาได้
                    "..." เมื่อเห็นเช่นนั้นหลินจึงหนีไปตามสัญญาณที่คาบูโตะได้บอกกล่าว
                    นักพรตเลี่ยงเหลียงใช้วิชาตัวเบาออกวิ่งนำหน้าไปก่อนเพื่อขจัดอุปสรรคที่ขวางหน้า กิ่งต้นไม้ที่เกะกะถูกตัดขวางด้วยกระบี่คมกริบเปิดทางให้ทั้งสองที่ตามมา
                    คาบูโตะวิ่งปิดท้ายตามหลังหลินไป ไม่นานก็ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งตามมาทางนี้ "ฉิบ!" เขาสบถออกมาทันทีอย่างรู้สึกหัวร้อนขึ้นมาหากว่าเสียงขับไล่ไม่ตามมาเป็นสิบก็ว่าจะยืนหยัดสู้อยู่หรอก ถ้าจำนวนมากไปก็คงจะสู้ไม่ไหว แล้วแบบนี้จะได้ไปหาซูปี้เมื่อไรกัน
                    "พวกมันตามมารึ" หลินพึมพัมในลำคอเมื่อรับรู้ได้ถึงจำนวนคนไม่น้อยที่ไล่ตามมาเช่นเดียวกัน
                    ทั้งสามวิ่งหนีมาเรื่อยๆ จนถึงเบื้องหน้าที่เป็นหน้าผาสูงชันข้างหลังมีชายชุดดำกว่าสิบคนไล่ตามมาคงต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่ว่าจะสู้หรือโดดหน้าผาหนีก็มีค่าความเป็นความตายพอๆ กัน...
                    พวกเขาชะโงกหน้ามองลงไปยังหน้าผาด้านล่าง มันสูงเสียจนคิดว่าโอกาสรอดคงมียากที่แน่ๆ ก็คือไม่มากเท่าสู้ตายดีกว่า...
                    คาบูโตะถอดผ้าพันศีรษะที่ปกปิดรอยแผลเป็นลึกที่ข้างขมับออกมาพันมือข้างที่จับกระบี่ไว้ให้แน่นจนมันไม่สามารถที่จะกระเด็นหลุดออกไปจากมือได้อย่างแน่นอน จากนี้ใครก็ขวางก็ช่างเขาจะสังหารให้สิ้นและช่วยน้องสาวออกมา
                    หลินกระชับกระบี่มือปราบที่ได้มาก่อนหน้านี้แน่นพร้อมกับซ่อนมีดของปู่ไว้ที่แขนเสื้อหากว่าเผลอพลาดท่าเข้าจะได้หยิบมันมาใช้ได้ทันท่วงที
                    นักพรตเลี่ยงเหลียงเองก็ชักกระบี่ออกจากฝักเพื่อเตรียมสู้รบ เขามองหาทางหนีทีไล่เผื่อเอาไว้ด้วยหากพรรคพวกแพ้หรือตกอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นรองจะได้หนีเอาตัวรอดได้เพราะการที่ต้องรับมือหนึ่งต่อห้าก็นับว่าลำบากเอาการ
                    ศัตรูเบื้องหน้ามีเป็นสิบบ้างก็ชักกระบี่ออกมาบ้างก็ใช้อาวุธเป็นกระบองหนามแหลมคม พวกเขาเคยประมือกับคนของพรรคภูติทมิฬลมดำมาบ้างแล้วสองสามครั้งจึงพอจะรู้ฝีมือและวิทยายุทธ์ของอีกฝ่ายมาบ้างโดยคิดว่าคนกลุ่มนี้ก็คงจะมีฝีมือไม่ต่างกันนัก
                    "พวกเจ้าเป็นใครริอาจมาแต่งตัวเลียนแบบพวกเรา" ชายชุดดำสมาชิกพรรคภูติทมิฬลมดำเอ่ยถามเสียงเหี้ยมเกรียม
                    "พวกเราจะเป็นใครไม่สำคัญแต่ที่แน่ๆ คนชั่วจะต้องถูกกำจัด" นักพรตเลี่ยงเหลียงตอบออกไปอย่างดุดันไม่แพ้กัน
                    "กล้าท้าทายทูตของสวรรค์เช่นนั้นเจ้าก็จงตายซะ ย้าก!" คนร้ายแทงกระบี่สวนเข้ามาทันทีที่พูดจบ
                    "!!" นักพรตเลี่ยงเหลียงใช้วิชาตัวเบาถีบตัวจากพื้นกระโดดหลบคนร้ายที่พุ่งกระบี่เข้าหาพุ่งไปสู้กับเหล่าร้ายที่อยู่เบื้องหน้า
                    "ฮึ่ม!" คาบูโตะกระโดดหลบไปด้านขวาแล้วยกกระบี่มือปราบฟันคนร้ายที่กระโจนเข้ามาหา เขาพยายามหลีกเลี่ยงตัวเองให้อยู่พ้นหน้าผามากที่สุดเพื่อไม่ให้พลาดท่าตกลงไปได้ ยังไม่ทันได้รับมือกับคนแรกดีคนที่สองก็เข้ามาโจมตีต่อ เขาเอนตัวไปด้านหลังหลบกระบี่ที่ฟันมาอย่างรวดเร็ว "หนอยแน่เจ้าพวกนี้!" ชายหนุ่มคำรามออกมาดังลั่นอย่างเหลืออดและไม่ยอมเป็นรองอีกต่อไปจึงดาหน้ากวัดแกว่งกระบี่ในมือไปด้านหน้าอย่างน่ากลัวแม้มันจะดูมั่วซั่วไปหน่อยก็ตาม แต่ดูเหมือนว่าจะได้ผลเพราะความมั่วนั้นทำให้คนร้ายเดาทางเขาไม่ออก และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมบุกเข้ามาใกล้ๆ เขาก็เป็นฝ่ายบุกกลับบ้าง แต่อย่างไรเสียด้วยความที่อีกฝ่ายมีจำนวนมากกว่าหลายเท่าจึงทำให้การต่อสู้นี้เพียงแค่สูสีเท่านั้น...
                     ด้วยจำนวนศัตรูที่ค่อนข้างมากกว่าคราก่อนหลินที่ไม่ค่อยชำนาญการต่อสู้เท่าไหร่นักเอาตัวรอดโดยการตวัดกระบี่ปกป้องตนเองจากศัตรูที่ดาหน้าเข้ามา และถอยหลังหลบหลีกจากหน้าผามาตั้งหลักข้างหลัง ดูเหมือนว่าจบศึกครั้งนี้ตนจะต้องไปหาที่ฝึกฝนฝีมืออย่างจริงจังบ้างเสียแล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +200 +15 ความหิว -8 แต้มวาสนา +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 15 -8 + 2

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x1
x2
x1
x108
x15
x20
x1
x20
x50
x3
x100
x4
x56
x2
x1
x40
x10
x95
x14
x9
x1
x1
x2
x15
x80
x200
x1
x20
x30
x100
x4
x100
x25
x200
x200
x200
x10
x400
x25
x1
x45
x11
x40
x1
x200
x2
x35
x200
x3
x1
x800
x3
x6
x70
x250
x1
x1
x50
x1
x2
x2
x50
x1
x1
x1
x50
x1
x1
x1
x28
x1
x1
x1
x15
x3
x50
x50
x30
x100
x2000
x12
x50
x50
x2
x10
x12
x1
x1
x9
x10
x50
x1
x26
x6
x30
x1
x250
x1
x105
x8
x360
x200
x2
x1
x200
x1
x1
x5
x200
x400
x2
x115
x100
x300
x8
x5
x200
x150
x2
x100
x400
x4
x3
x100
x600
x300
x28
x200
x20
x25
x550
x240
x25
x3
x400
x3
x200
x400
x10
x30
x80
x2
x28
x400
x20
x90
x15
x50
x2
x2
x49
x250
x3
x2
x8
x550
x50
x40
x100
x100
x50
x1
x9
x3
x80
x22
x40
x57
x2
x5
x432
x128
x158
x3
x219
x28
x1
x3
x1
x764
x1
x1
x15
x6000
x100
x300
x71
x1
x166
x180
x226
x100
x50
x234
x75
x264
x176
x450
x330
x177
x20
x210
x20
x10
x160
x20
x130
x980
x22
x70
x6000
x158
x24
x390
x1
x305
x485
x43